< Bybelnavraag uit 1 Korintiërs

V: In 1 Kor 1:1, hoe was die stad Korinte?

A: Die antieke stad Korinte was ouer as Abraham (2000 v.C.); Grieke het eers daar begin woon omstreeks 1350 v.C. Die Romeine het Korinte in 146 v.C. afgebrand en die hele bevolking doodgemaak of tot slawe gemaak, nadat die provinsie teen Rome in opstand gekom het. 'n Eeufoed later, in 46 v.C., het Julius Caesar die stad met voormalige Romeinse soldate en vrygelaatstes hergestig. Maar in net meer as 'n eeu, in Paulus se tyd (50 n.C.), was Korinte 'n reuse stad, die handelsentrum van die hele oostelike Middellandse See-gebied tussen Sicilië en Antiochië. Dit het 'n bevolking van ongeveer 650 000 mense gehad, waarvan twee derdes slawe was. Dit was die gasheerstad van die Isthmiërspele, wat in belangrikheid slegs aan die Olimpiese Spele tweede gekom het.

Korinthe het 'n skandelike reputasie gehad; die Grieke het 'n argotswoord gehad vir die oorgaan tot 'n heeltemal onmorele lewe; dit was letterlik "om te Korinthiëriseer" (vir die eerste keer geskep deur Aristofanes in fragment 354). Plato het die term "Korintiese meisie" gebruik om prostituut te beteken in Plato se Republiek 404d. 'n Deel van Korinthe se rykdom was te danke aan die tempel van Aphrodite Pandemos, wat elke nag 1 000 prostitute uitgestuur het.

Tog het die evangelie te midde van al hierdie donker kwaad geskyn om verlossing in die Korintiese kerk te bewerkstellig. Maar alles wat goed begin, eindig nie altyd goed nie. Die kerk daar het sommige ernstige morele en doktrinale probleme geduld. As iemand sê ons wil net soos die vroeë Christene wees, is die waarheid dat ons nie presies soos die Korintiërs wil wees nie. Maar as iets nie goed gaan eindig nie, kan God 'n persoon soos Paulus gebruik om dit reg te stel en te herstel.

In 96–98 n.C. het Clemens van Rome 'n brief aan die Korintiese kerk geskryf, waarin hy hulle basies berispe het omdat hulle nie sommige van die dinge gedoen het wat Paulus hulle byna vyftig jaar gelede gesê het om te doen nie.

V: Toon 1 Korintiërs 1:3 dat Jesus God die Vader is, soos sommige Eenheidspentekostale sê?

A: Dit is waar dat die Griekse woord hier (kai) óf "en" óf "selfs" kan beteken. Alhoewel vers 3 in beide rigtings kan gaan, toon 1 Korintiërs 1:4 'n onderskeid tussen God [die Vader] en Jesus. Sien die bespreking oor Romeine 1:7 vir meer inligting.

V: In 1 Korintiërs 1:8 hoe kan ons "onskuldig" wees?

A: Die Griekse woord hier, anenkletous, beteken letterlik vry van beskuldiging. Dit beteken nie sondeloos perfek, of dat ons nooit iets het om vir te bely nie, maar dat ons nou "vry van beskuldiging" behoort te leef.

V: In 1 Kor 1:9, waarom het God nie almal geroep tot gemeenskap met Jesus Christus nie?

A: God bied wel saligheid aan alle mense (Titus 2:11), want almal word beveel om dit te gehoorsaam in 2 Tessalonisense 1:8, 1 Petrus 4:17 en Handelinge 2:38. Ons moet die woord van die lewe uitstrek (Filippense 2:16) aan almal. God het egter gekies om mense te skep met die vrye keusekrag om God se doel vir hulleself te verwerp (Lukas 7:30), en die gevolge te ly wat hulle eie skuld is (Jeremia 17:4).

V: Toon 1 Korintiërs 1:10 dat gehoorsame Christene nie verdeel moet word deur onafhanklik te dink nie, soos Jehovah se Getuies leer?

A: Nee. Twee voorbeelde van Paulus wat onafhanklike denke duld, is Filippense 3:15 en Romeine 14:1-10. Jehovah's Getuies Antwoord Vers vir Vers bl. 92–94 wys daarop dat Jehovah's Getuies beveel word om "Onafhanklike denke te vermy … die raad wat deur God se sigbare organisasie verskaf word, te bevraagteken," en om "teen onafhanklike denke te veg" (Wakker-op-tydskrif 15/1/1983 bl. 22, 27).

Vir Mormone het die Mormon-profeet Ezra Taft Benson, toe hy 'n Mormon-apostel was, gesê: "Wanneer die profeet praat, is die dinkwerk klaar."

Maar vir Christene moet ons bevraagteken. Selfs wanneer 'n Christelike leier verkeerd is, moet ons dit uitwys, soos Paulus in Galasiërs 2:11-21 gedoen het.

V: In 1 Korintiërs 1:10-13 en 1 Korintiërs 3:3-7, aangesien twee ware Christene elk 'n verhouding met God het, hoe kan dit wees dat hulle onder mekaar verdeeldheid kan hê?

A: Selfs ware Christene, wat 'n verhouding met God het en met wie die Heilige Gees in hulle woon, sondig steeds en het steeds 'n sondige natuur. Vir 'n eerlike voorbeeld hiervan, lees Handelinge 15:36-41.

Een rede vir verdeeldheid word subtiel aangedui in 1 Korintiërs 1:1-10. Paulus noem Christus tien keer in tien verse. Is ons fokus op die kerk (wat nie perfek is nie) of op Christus (wat dit is)?

'n Tweede rede vir verdeeldheid is dat 1 Korintiërs 1:2 oor die hoof gesien word. 'n Predikant, ouderlinge, diakens of gewone lede kan ontsteld wees wanneer dinge nie verloop soos hulle wil in HUL kerk nie – behalwe dat dit nie hulle kerk is nie. Dit is God se kerk. Ons mag dit nie vergeet nie.

Verdeeldheid kom dikwels voor wanneer daar twee groepe is wat dinge op verskillende maniere wil doen. Een kan uiteindelik van die ander afskei. Dit was nie die geval hier nie. Daar was verskeie groepe, en hulle was steeds saam; hulle het verskillende groepe gehad. 'n Kerk kan verskillende groepe hê, en ons as Christene moet erken in watter groep ons dalk is, en brûe bou om al die ander groepe te bereik en met hulle te "smelt".

Tog gebruik God Christene steeds, selfs ten spyte van ons tekortkominge. Maar wanneer 'n gelowige verkeerd is en verdeeldheid in die kerk saai, sou jy hulle ooit weer respekteer? Wat as hulle Petrus of Jakobus geheet het? Ons is almal sondaars wat deur genade gered is, en aangesien jy self nie sonder sonde was nie, en Christus jou vergewe het, behoort jy ander ook te vergewe.

Om te sien hoe Christene wat verskil steeds saam kan kom, kan jy navorsing doen oor die dorp Rostock in Duitsland en die Mennoniete en Puriteine wat daarheen gekom het.

V: In 1 Korintiërs 1:14-16 onthou Paulus nie seker hoeveel hy gedoop het nie, bewys dit dus dat Paulus se woorde hier nie Skrif was nie?

A: Nee. Katolieke wys soms na hierdie vers as 'n weerlegging van 'n konserwatiewe protestantse siening van die Bybel, maar hierdie vers ondersteun dit eintlik.

'n Meganiese diktateorie van inspirasie sou sê dat die Bybel uitsluitlik God se werk is, en dat daar geen menslike komponent is nie. Ons kan dus saamstem dat hierdie vers die meganiese diktateorie uitdruklik weerlê.

'n Konserwatiewe siening van die Bybel word gegee in 2 Petrus 1:21: "Want geen profesie is ooit uit menslike wil voortgekom nie, maar mense het uit God gepraat toe hulle deur die Heilige Gees gelei is." Dus is die Skrif God se Woord deur die outeurs wat Hy gekies het. Die Skrif het ook die menslike outeur se komponent, aangesien God toesig gehou het oor wat hulle geskryf het. Alhoewel die Skrif in die oorspronklike manuskripte sonder fout is, kan jy steeds Petrus se styl, Paulus se styl, Lukas se styl, ensovoorts, sien.

'n Belangrike punt is dat ons nie moet sê: "Ek sal die Skrif op die '…'-wyse neem, omdat ek 'n '…' is" nie. Inteendeel, ons behoort almal te poog om die Skrif te neem soos dit self aandui dat dit geneem behoort te word. Hier is wat Petrus oor Paulus geskryf het in 2 Petrus 3:15b-16. "…net soos ons geliefde broer Paulus ook aan julle geskryf het met die wysheid wat God hom gegee het. Hy skryf só in al sy briewe, waarin hy oor sulke sake spreek. Sommige dele van sy briewe is moeilik om te verstaan, wat onkundige en onstabiele mense verdraai, soos hulle ook met die res van die Skrif doen, tot hul eie verderf."

V: Ondersteun 1 Korintiërs 1:16 en Handelinge 16:15 doopbediening van babas deur die doop van die huishouding van Stefanus?

A: Nee. Almal in die huishouding van Stefanus is bekeer in 1 Korintiërs 16:15, en babas kan nie bekeer word nie. 'n Huishouding sluit nie altyd babas in nie. Kinders so jonk soos 6 jaar kan egter 'n besluit neem om na Christus te kom, en ek het van een geval gehoor waar 'n vierjarige geweet het wat aangaan en as 'n gelowige gedoop is. Ek het dit gehoor van die voormalige vierjarige, wat nou 'n volwasse Vakansiebibelskoolonderwyser is.

Alhoewel ware Christene dit nie eens is oor gelowigesdoop teenoor kinderdoop nie, behoort almal te kan saamstem dat die "huishoudings" in 1 Korintiërs 1:16 en Handelinge 16:15 nie bewys of weerlê dat kinderdoop beoefen is nie. Sien ook die bespreking oor Kolossense 2:11-12.

V: In 1 Kor. 1:17, was Paulus teen waterdoop?

A: Nee, Paulus het doop ondersteun, aangesien hy Crispus, Gajus en die huishouding van Stefanus gedoop het. Paulus het bedoel dat aangesien sommige Korintiërs verkeerdelik gesê het "hulle was van Paulus", hy bly was dat hy nie persoonlik baie van hulle gedoop het nie. In die vroeë kerk noem Tertullianus (198-220 n.C.) in De Corona hfst. 3 bl. 94 uitdruklik die water in waterdoop.

V: In 1 Kor 1:17, behoort ons nie waterdoop te bedryf nie, omdat dit verby is, soos die fout van ultra-dispensasionalisme leer?

A: Nee. Sien die antwoord op die vorige vraag. Daarbenewens was beide 1) die konsep dat daar 'n ander bedeling was tussen Christus se opstanding in 33 n.C. en 52 n.C., en 2) die konsep dat die doop opgehou het om te bestaan, tot in die middel van die vyftiende eeu op die vroegste heeltemal afwesig uit alle kerkgeskrifte. In plaas daarvan noem Tertullianus (198–220 n.C.) in De Corona, hoofstuk 3, bl. 94 doop, uitdruklik deur onderdompeling in water.

Stel jou vir 'n oomblik voor jy vind 'n Christen wat Jesus as Here liefgehad het, maar al die Ou-Testamentiese offers bedryf het en elke Ou-Testamentiese spyswette gehou het. Wat as iemand vir jou sê dis nie 'n groot saak nie. Dit is algemeen, want hy het net nog nie die woord oor die nuwe bedeling gekry nie. Wat sou jy daaroor sê?

Stel jou nou voor ons gaan Hemel toe en 'n engel sê vir ons: "Julle het nie die woord oor die nuwe bedeling wat omstreeks 100 n.C. begin het, gekry nie. Vir byna 1 900 jaar het Christene gedink hulle leef in 'n bedeling wat eintlik net 100 jaar geduur het. Dit is nie 'n groot saak nie, en dit is algemeen, want God het vergeet om dit aan 'n enkele gelowige te openbaar op 'n manier wat hulle kon verstaan, vir 1 900 jaar." Wat sou jy daaroor sê?

Sien die volgende vraag vir meer oor ultra-dispensasionalisme.

V: In 1 Kor 1:17, wat is "ultra-dispensasionalisme" en waarom is dit verkeerd?

A: Daar is 'n skerp onderskeid in praktyk tussen ultra-dispensasionaliste vs. dispensasionaliste en ander Christene: ultra-dispensasionaliste glo dat waterdoop nie vandag beoefen moet word nie, en oor die algemeen glo hulle dat ons in 'n ander bedeling leef as toe die Nuwe Testament geskryf is. Gebaseer op hul pamflet, "Should Water Baptism be Practiced Today?," hier is (ek hoop) wat hulle as 'n billike samevatting sou beskou.

1. [Korrek] sê dat die Griekse woord baptisein 'n algemene woord vir reiniging is

2. [Korrek] sê dat waterdoop in die kerk nie op grond van die Ou Testament of die werk van Johannes die Doper bewys kan word nie.

3. [Korrek] glo dat die Evangelie eers aan die Jode verkondig is, en die meerderheid van hulle dit verwerp het.

4. [Onjuist] sê dat waterdoop slegs geldig was in Handelinge terwyl Jesus nog aan Israel aangebied is as hulle Messias, soos in Handelinge 3:19-21. Sien ook Handelinge 2:16-40, veral 22,36; Handelinge 3:12-36, veral 12,25,26; Handelinge 5:29-32, veral 31. Handelinge 2:37,38; Handelinge 3:19.

5. [Onkorrek] sê dat doop vandag nie beoefen moet word nie omdat:

5a. Wasings (baptisein in Grieks) was 'n deel van die Mosaïese Wet. (As 'n kantnota, bekeerlinge tot die Jodendom is voor Jesus gedoop.)

5b. Doop is bedryf voordat God se omgang met Israel verander het.

5c. Doop is [vermeendelik] bedryf voordat God die leer oor die kerk geopenbaar het, omstreeks 52 n.C. Paulus het gesê: "Christus het my nie gestuur om te doop nie, maar om die evangelie te verkondig" (1 Kor 1:17).

5d. Vandag is daar "een doop" (Ef 4:5), en dit is die doop van die Heilige Gees.

Daar is drie verskillende maniere om dit te weerlê, waarvan enige een op sigself voldoende is.

1. Waarneming van die Skrif: Almal moet saamstem dat 1 Korintiërs 1:13–16 terselfdertyd as vers 17 geskryf is. Hierdie verse wys dat die Korintiërs net so seker gedoop is as wat Christus vir hulle gesterf het, en dat Paulus die Evangelie aan hulle verkondig het. Aangesien Paulus Crispus en Gajus gedoop het, was Paulus óf verkeerd om dit te doen, óf het die "oorgangsevenement" tussen hulle doop en die tyd dat Paulus geen ander Korintiërs gedoop het nie plaasgevind, wat onwaarskynlik is.

1 Johannes 5:7-8, in die oorspronklike Grieks sowel as moderne vertalings, noem die getuienis van die Gees, die water en die bloed. As die "Geest" die Heilige Gees binne gelowiges is, en die bloed Jesus se bloed is, wat is dan anders as die "water" behalwe ons waterdoop?

1 Petrus 3:21, geskryf ná 60 n.C., leer oor die doopwater vir "julle".

In Efesiërs 5:26, aangesien Christus die Kerk met water gewas het, hoe verskil dit van waterdoop?

Net so belangrik is dat die stilte van die Skrif oorweldigend is oor 'n nuwe bedeling wat reg in die middel van die skryf van die Nuwe Testament plaasgevind het.

Opsommend, wat Jesus beveel het, wat Jesus se dissipels en Paulus gedoen het, met die water wat Johannes genoem het, behoort vandag beoefen te word, aangesien God dit nie goed geag het om in Sy Woord oor enige nuwe bedeling te praat wat 'n geheim was wat van die Christendom tot moderne tye weggesteek is nie.

2. Interpretasie van die Skrif: Dit is verbasend hoeveel twintigste-eeuse meningsverskille oor antieke Griekse woorde daarin faal om die heel basiese vraag te vra: "hoe sou Griekssprekendes, gelei deur die Heilige Gees, hul eie taal universeel verstaan het?" Die vroeë kerk het geen verse so geïnterpreteer dat waterdoop nie beoefen is nie. Justin Martelaar (in 165 n.C. gemartel) het in sy Eerste Apologie 'n hele hoofstuk (61) oor die Christelike doop. Hy bespreek ook die doop in sy dialoog met Trypho die Jood.

Die Didache (c.60-120 n.C.) hoofstuk 7 bl. 379 sê: "doop in die naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees, in lewende water. Maar as jy nie lewende water het nie, doop in ander water; en as jy nie in koue kan nie, in warm water. Maar as jy nie een van die twee het nie, gooi water drie keer op die kop uit in die naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees."

Ander vroeë Christene wat die belangrikheid van waterdoop bespreek het, is:

Brief van Ignatius aan die Smyrnaërs hfst. 8 bl. 90 (-107/116 n.C.)

Epistel van Barnabas (c.70-130 n.C.)

2 Clemens (120-140 n.C.) vol.7 hoofstuk 6 bl.519

Herder van Hermas (c.115-155 n.C.) boek 3 gelykenis 9 bl.49 (impliseer).

Irenaeus teen die Here (182-188 n.C.) boek 1 hoofstuk 21.1 bl.345.

Klemens van Alexandrië (193-217/220 n.C.)

Tertullianus (198–220 n.C.) het 'n volledige werk met die titel Oor Doop.

Hippolytus, biskop van Portus (222–235/6 n.C.), Teen die kettery van een Noetus, hfst. 14, bl. 228. Sien ook Toespraak oor die Heilige Teofanie, hfst. 10, bl. 237

Origenes (c.227-240 n.C.) Kommentaar op Johannes boek 1 hfst.25 bl.312. Ook op baie ander plekke.

Novatianus (250/4-256/7 n.C.) Traktaat oor die Drie-eenheid hfst.10 bl.620

Anonieme Traktaat oor Herdoop (254-257 n.C.) hfst.7 bl.671. Ook hfst.5 bl.669-670

Cyprianus van Kartago (c. 246–258 n.C.) het geleer dat 'n persoon in die kerk gedoop moet word; doop deur ketels word nie as "legitiem" beskou nie. Briewe van Cyprianus Brief 70 bl. 377. Ook

Brief 71 p.378

Firmilianus (c.246-258 n.C.) in sy brief aan Cyprianus, Brief 74, bl. 390

Novatus van Thamaguda by die Sewende Raad van Carthago (258 n.C.) bl.566

Dionysius van Alexandrië (246–265 n.C.) Brief 6.1 (aan Sixtus, Biskop) bl. 102

Raad van Elvira (306/307 n.C.) verwys in die 21 onbetwiste kanonne sewe keer na gedoopte mans en vroue in kanonne 1, 2, 4, 9 en 10.

Raad van Ankyra (314 n.C.)

Raad van Neocaesarea (c.315 n.C.)

Alexander van Alexandrië (313–326 n.C.)

Melito van Sardis

Pamphilus (309 n.C.) 'n Uitlegging van die hoofstukke van die Handelinge van die Apostels O,X. vol.6 bl.167

Passie van Perpetua en Felicitas (c.201/205 n.C.),

Victorinus van Pettau (gemartel in 304 n.C.) Kommentaar op Openbaring vanaf die eerste hoofstuk (16) bl.346

Methodius (270-311/312 n.C.)

Laktantius (c.303–c.325 n.C.) Die Goddelike Institusies boek 4 hfst.15 bl.115

Volgens die Wycliffe Bybelwoordeboek bl. 441 het die Joodse sekte by Qumran ook doop deur onderdompeling beoefen.

Vir 'n baie gedetailleerde siening van hoe 'n godvresende Griekssprekende Christen 1 Korintiërs 1:10–17 beskou het, sien Johannes Chrysostomos se 5½-bladsy homilie II oor 1 Korintiërs.

Opsommend word daar nie beweer dat enige van hierdie post-Bybelse Christelike leraars onfeilbaar was nie. As die vroeë kerk egter universeel waterdoop beoefen het, dan, half-grapenderwys, moet die ultra-dispensasionaliste dalk 'n ander bedeling posuleer waarin God waterdoop teruggebring het.

3. Toepassing van die Skrif: Aangesien Jesus ons beveel het om dissipels te maak, hulle te doop en hulle 'n "derde ding" te leer in Matteus 28:19-20, en geen vers uitdruklik sê dat die doop opgehou het om te bestaan nie, sou konsekwentheid beteken dat die maak van alle dissipels en die onderrig ook sou ophou bestaan.

Die "derde ding" wat in Matteus 28:20 genoem word, is om alles te gehoorsaam wat Jesus beveel het. Aangesien Jesus hulle beveel het om te doop, moet ons baie versigtig wees om 'n bevel van Jesus ter syde te skuif wanneer geen Skrifvers so sê nie. Ten slotte, al sou iemand probeer argumenteer dat Matteus 28:19-20 nie op enigiemand anders as die elf dissipels van toepassing is nie, is dit vals, omdat Jesus in Matteus 28:20 sê: "En kyk, Ek is met julle al die dae tot by die voleinding van die wêreld."

Opsommend, as jou teologie jou daarvan weerhou om Christus te gehoorsaam, moet jy Christus gehoorsaam en jou teologie verander.

V: In 1 Korintiërs 1:20-21, wat is presies die "wysheid van die wêreld" waaroor Paulus gewaarsku het?

A: Dit kan beskou word as enige filosofie, sielkunde of wêreldbeskouing wat dwaaslik net hierdie wêreld in ag neem, of homself as 'n standaard opstel. Paulus het ook gepraat van wat valslik kennis genoem word in 1 Timoteus 6:20.

Hoewel Paulus dit egter kritiseer om op die wysheid van hierdie wêreld te vertrou, het hy geen probleem gehad om saam te stem met dinge wat waar is wat Griekse filosowe ook gesê het nie. Soos Clemens van Alexandrië dit in die Stromata (193-202 n.C.) boek 1 hoofstuk 14 gestel het toe hy Titus 1:12-13 bespreek het: "Jy sien hoe hy [Paulus] selfs aan die profete van die Grieke iets van die waarheid toeskryf, en skaam nie, wanneer hy toespreek tot opbouing van sommige en tot beshaming van ander, om Griekse gedigte te gebruik nie."

V: In 1 Korintiërs 1:20-21, gegewe die wye spektrum van die Christelike beradingsveld, hoe onderskei jy tussen Christene wat humanistiese berading gebruik en wat Christelike beraders behoort te doen?

A: Of die berader 'n Christen is, of selfs dat die berader probeer om die persoon na Christus te lei, is nie voldoende om te wys dat hulle behoorlike Christelike berading doen nie. Veeleer, volgens Robert McGee se boek The Search for Significance en 'n persoonlike gesprek met hom op 13/6/2000, behels ware Christelike berading om te vra wat God in hierdie situasie wil bereik en dan gebruik te word om dit te doen. God is die beste berader. McGee, die stigter van die Rapha Christelike Beradingsentrums, sê dat 'n sleutelbestanddeel is dat as die persoon kan begin om met die Lewende God te verkeer, hy gesien het dat dramatiese veranderinge in 'n baie kort tyd kan plaasvind. Saam met berading erken sy boek ook dat mediese middels 'n rol speel in die behandeling van mediese toestande en chemiese wanbalans.

V: In 1 Korintiërs 1:27-28, waarom het God die dwaasheid van hierdie wêreld gekies?

A: 1 Korintiërs 1:29-31 beantwoord dit. Niemand sal voor ander kan spog dat hulle 'n Christen geword het omdat hulle slimmer was nie. Niemand sal voor God kan spog dat hulle verstaan het as gevolg van hul groter intelligensie nie.

Om 'pedant' te wees beteken om kennis te leer met die uitsluitlike doel om kennis te leer. Ons moet nader aan Christus kom, en Hom beter dien en verheerlik; nie net kennis leer om kennis se wille nie. Soos een persoon gesê het, "Hy was nie 'n teken-liefhebbende Jood of 'n wysheid-liefhebbende Griek nie, maar 'n Verlosser-liefhebbende Christen." Al was nie elke Griek so nie, het die Griekse kultuur geneig om die soeke na wysheid te beklemtoon. Alhoewel daar goeie aspekte daaraan is, kon dit paradoksaal genoeg iemand daarvan weerhou om die waarheid in die misterie van God te ervaar, omdat wysheid 'n doel op sigself was. Sommige mense het dalk meer geneigdheid tot pedantisme as ander.

Meer intelligensie gee nie vir 'n persoon 'n groter geleentheid om na die Hemel te gaan nie. In sommige gevalle kan 'n persoon se intellektuele trots hulle daarvan weerhou om te erken dat hulle wysheid baie klein is in vergelyking met God s'n. Die Christendom is fassinerend omdat dit eenvoudig genoeg is vir 'n kind om al die belangrike dinge te verstaan, maar tog so diep dat die intelligentste persoon nie kan hoop om alles oor 'n oneindige God te weet nie. Om Jesus te aanvaar, behels dat jy alles wat jy het, oorgee, ongeag hoe wys jy ook al beweer jy is.

Net so het Jesus gesê dit is moeilik vir 'n ryk persoon om tot God te kom in Matteus 19:24; Markus 10:25; en Lukas 18:25. Maar 1 Korintiërs 1:26 sê nie dat "geen" wat wys, magtig of edel was nie; dit sê eerder "nie baie nie". Soos 'n welgestelde Engelse edelvrou opgemerk het, is sy gered deur die letter "m".

V: In 1 Korintiërs 2:1-7, by die deel van die evangelie, wat sou die verskil wees tussen "lei met spraak", "lei met wysheid" en "lei net met Jesus", en in vers 7 hoe speel "misterie" daarin 'n rol?

A: Miskien kan dit saamgevat word deur jouself te vra waarom die persoon moet glo. Moet hulle hoofsaaklik glo omdat ek hulle met my groot toespraak oorweldig het en hulle met debat en retoriek oortuig het, of omdat ek so baie weet en hulle met te veel feite voorsien het om nie te glo nie, of omdat God in hulle hart en verstand werk? In albei die eerste twee gevalle, moet hulle in wese hoofsaaklik omdat "ek" glo? Die houding is onbybels: "as dit moet wees, lê dit by my". Slegs in die laaste geval lê dit by God, en ek is net 'n instrument, foute en al. Die laaste benadering is meer bevrydend, omdat jy nie dink dat hulle saligheid van jou afhang nie; dit hang van God af. Maar die verskoning dat ons nie kan deel nie omdat ons nie goed kan praat nie, of omdat ons nie al die antwoorde het nie, verdwyn.

In vers 6 sien Paulus steeds waarde daarin om wysheid te gebruik, maar selfs die beste wysheid is geen plaasvervanger vir God nie. Maar geen van ons weet alles nie; God het nie eens al die dinge geopenbaar wat ons sal weet wanneer ons in die hemel is nie. Dus, ongeag hoeveel 'n persoon weet, behou ons geloof steeds 'n misterie.

V: In 1 Korintiërs 2:3, toon dit aan dat Paulus aan epileptiese aanvalle gely het, soos Asimov se Gids tot die Bybel op bl. 1047–1048 suggereer?

A: Nee. Asimov baseer dit slegs op dat Paulus gesê het hy het "'n boodskapper van Satan, wat my martel" (2 Korintiërs 12:7), en die ervaring op die pad na Damaskus kon 'n toeval gewees het. Die feit dat Paulus erken het hy was senuweeagtig in 1 Korintiërs 2:3 beteken nie dat hy aanvalle van epilepsie gehad het nie. Op die pad na Damaskus het die ander mense ook die lig gesien en die geluid gehoor, alhoewel hulle nie die stem verstaan het nie. Dit beteken nie dat hulle almal ook aanvalle van epilepsie gehad het nie. Asimov se voorstel is eintlik "opvoedkundig" in die sin dat dit ons wys hoe ver skeptici sal gaan, op die flouste bewyse, om die Bybelskrywers en die Bybel as die Woord van God in diskrediet te bring.

V: In 1 Korintiërs 2:3, behoort 'n mens nie altyd selfvertroue en sekerheid uit te straal wanneer hy die Evangelie deel nie?

A: Nie noodwendig nie, soos 1 Korintiërs 2:3,7 duidelik wys. Paulus het hier met vrees en bewing gepreek en die geheimenis van ons geloof genoem. Paulus was op ander plekke vol vertroue. Maar die blywende effek van die evangelie hang nie af van ons vertroue, welsprekendheid of intelligensie nie, maar van God wat in die ander persoon se lewe werk.

V: In 1 Korintiërs 2:5, wat is die verskil tussen 'n geloof wat op menslike wysheid berus en 'n geloof wat op God se krag berus?

A: Geloof in 'n ander persoon wat jy kan sien, lyk dikwels makliker as geloof in God, wat nie gesien kan word nie. Geloof kan net so diep gaan as die voorwerp van geloof. Dit sal nie geloof in 'n persoon oortref nie, as dit net in daardie persoon is. Geloof kan misluk wanneer dit op 'n ander persoon gebaseer is.

Maar jou geloof in die oneindige God kan aanhou groei. Jou geloof is nie net een beweerde teenstrydigheid of een onbeantwoorde vraag daarvan af om te misluk nie. Geloof in God neem nie af of verdwyn nie wanneer 'n sterflike mens faal.

V: In 1 Korintiërs 2:6, is die leer van God se Skepping onverenigbaar met die konsep van heersers van hierdie tyd soos Rudolf Bultmann gedink het?

A: Nee. Dit is slegs onverenigbaar met 'n simplistiese siening van God se Skepping. God is ten volle soewerein oor alles, en God kan enigiets doen wat Hy wil. Niks verhinder God daarvan om, vir 'n tyd, 'n deel van Sy soewereiniteit te delegeer nie.

V: In 1 Kor 2:8, hoe kon al die heersers van hierdie tyd nie Christus verstaan het nie, aangesien Jesus voor Herodes en Pilatus gekom het?

A: Selfs in Paulus se tyd het 'n aantal Romeinse heersers van Christus en Christene gehoor. Paulus se punt is egter dat geen van hulle Jesus herken het vir wie Hy regtig was nie. Sien When Critics Ask bl. 449 en Haley's Alleged Discrepancies of the Bible bl. 358 vir aanvullende antwoorde.

V: In 1 Korintiërs 2:9-10, weet gelowiges die toekomstige groot dinge van die hemel, of nie?

A: Ons is van sommige van die groot dinge van die Hemel vertel, maar ons is nie alles vertel nie, en ons het dit nog nie ervaar nie. Soos 1 Korintiërs 13:12 sê: "Want nou sien ons maar 'n dowwe afspieëling soos in 'n spieël; dan sal ons van aangesig tot aangesig sien. Nou ken ek ten dele; dan sal ek ten volle ken, net soos ek ten volle geken is."

As 'n kanttekening was hierdie vers veral kosbaar vir die pre-Nisaanse Christene; dit is een van die verse wat hulle die meeste aangehaal het. Dit is 21 keer deur 9 outeurs aangehaal voor 325 n.C.

V: In 1 Korintiërs 2:12-14 sê Paulus hier hoekom die natuurlike mens die dinge van die Gees van God nie kan aanvaar nie, terwyl hy in Romeine 1:19-20 sê dat God Sy waarheid vir alle mense duidelik gemaak het?

A: Romeine 1:19-20 verwys na algemene openbaring, en 1 Korintiërs 2:14 verwys na kennis van verlossing.

Algemene openbaring: Romeine 1:19-20 verwys na die waarheid van die bestaan van die Skepper, sy onsigbare eienskappe, ewige krag en goddelike natuur. Dit is nie genoeg kennis om gered te word nie, maar mens sou dink dit sou genoeg kennis wees sodat almal sou poog om hierdie Skepper te leer ken. Dit is egter nie die geval nie. Romeine 1:18 en 3:23 wys dat mense die waarheid onderdruk deur hul bose dade, en Romeine 3:9-20 gaan in detail in oor hoe niemand op hul eie God soek nie. Algemene openbaring is 'n eerste stap: 'n persoon moet verder gaan as dit om God persoonlik te leer ken. 'n Persoon word egter veroordeel as hy die waarheid van die algemene openbaring wat hy het, verwerp. Mense kan dit doen weens trots, nie bereid om te erken dat hulle verkeerd was nie, of meer vertroue in ander dinge stel.

Romeine 1:19-20 is deel van 'n groter argument wat Paulus voer, dat elke enkele persoon skuldig is aan sonde, en dat ons almal 'n verlosser, Jesus, nodig het.

Kennis van Verlossing: 1 Korintiërs 2:14 gaan hierop voort en sê dat die natuurlike mens die dinge van God nie kan aanvaar nie; ons moet God se Gees hê. 1 Korintiërs 2:14 is deel van 'n groter argument in 1 Korintiërs 2 oor die noodsaaklike rol van die Gees in ons verlossing en Christelike groei.

V: In 1 Korintiërs 2:12-16, hoe verander dit wat ons in staat is om te leer deur die Gees te hê?

A: Dit kan dinge op ten minste vyf verskillende maniere verander.

Selfdissipline: om die Skrif te deursoek en die goud en diamante daarin te ontgin.

Onderskeiding: Van al die inligting wat ons ontvang, help God ons om te onderskei wat waar is en wat nie.

Visie: Dinge sien wat ons fisiese oë nie kan sien nie, en konsepte verstaan wat ons op aarde nie kan sien nie. Stel jou 'n vis voor wat 'n deel kan verstaan van hoe dit is om op land te leef.

Verligting: Soos 'n blinde kritikus van skilderye, of 'n dowwe kritikus van musiek, kan 'n persoon sonder die Gees net tot 'n sekere punt kom.

Die Gees gee gelowiges kennis en wysheid (dit is nie dieselfde nie), en onderskeiding, onder andere gawes.

Soms kan mense nie iets leer nie, nie as gevolg van 'n gebrek aan intelligensie nie, maar as gevolg van 'n gebrek aan grondliggende inligting, of andersins te veel waninligting.

V: In 1 Korintiërs 3:1-2, wat is die verskil tussen Christelike "melk"-onderrig en Christelike "vaste kos"-onderrig?

A: Melk hou babas nie net aan die lewe nie, maar dit laat hulle toe om groter en vetter babas te word. Maar hulle het meer gekonsentreerde kos en meer proteïene nodig om verder te groei. Beesvleis, hoender, varkvleis of ander proteïene moet nie aan babas gegee word nie; dit is te moeilik vir hulle om te verteer. Maar 'n bietjie vleis of proteïene moet aan ouer babas bekendgestel word om hulle te help om meer gekonsentreerde kos te verteer.

Net so moet babas-Christene gewortel wees in hul verlossing, wie hulle in Christus is, en hoe om tyd saam met God en Sy Woord deur te bring. Maar moenie daar ophou nie. Hulle het ook die vaste kos nodig oor hoe hul lewe moet verander om meer Christusgelyk te wees, en om moeiliker onderwerpe te verstaan, soos die Drie-eenheid, die inkarnasie en die eindtyd.

Wanneer jy 'n gedeelte bestudeer, is daar vier vrae wat jy kan vra om meer van die vaste kos te kry.

1) Wat leer dit ons oor God?

2) Wat leer dit ons oor God se volk?

3) Wat leer dit my oor myself?

4) Op watter manier wil God hê ek moet dinge nou anders doen?

(Hierdie vrae is uit 'n preek deur Richard Kerry, 17 Maart 2019)

V: In 1 Kor 3:1-2, waarom groei sommige nuwe Christene, en ander nie?

A: Hulle mag nie besef dat hulle veronderstel is om te groei nie, of mag nie die noodsaaklikheid daarvan sien nie. Jesus het die gelykenis van die vier soorte grond gegee in Matteus 13:1-23; Markus 4:1-20; Lukas 8:4-15. Daarin is die doel van die sade om te groei en 'n oes op te lewer. Die oes kan 100, 60 of 30 keer meer wees as wat gesaai is. Een sleutelrede waarom ons nog op aarde is, is om 'n oes te lewer. In Jeremia 29:11 praat God oor die planne wat Hy vir ons het. In plaas daarvan om ons eie planne te maak, kom ons probeer om God se plan vir ons te volg.

V: In 1 Korintiërs 3:3, wat is Paulus se verwagting hier?

A: Paulus beveel hulle nie net om nie jaloesie en kibbels onder Christene te hê nie. Inteendeel, Paulus het verwag dat hulle volwasse genoeg Christene was dat daar glad geen kibbels en jaloesie onder hulle sou wees nie.

Jalousie is een van die worteloorsake van kibbelen, maar dit is steeds twee onderskeie dinge. Jalousie is 'n ongelukkige gevoel wanneer jy sien dat iemand anders sukses behaal of goed vaar. Jalousie hou verband met die sonde van gierigheid, waar jy wens dat jy in plaas van hulle die sukses gehad het. Kibbelen kan ontstaan wanneer jy stappe neem om die sukses vir jouself te probeer kry in plaas van hulle.

'n Antidoot teen jaloesie is om te besef dat ons almal in dieselfde span is; as mede-broers en -susters in Christus behoort ons "aanmoedigingspersone vir ons familie" te wees en hulle aan te moedig. Dit is moeilik om jaloers te wees op iemand se sukses wanneer jy vir hulle sukses bid. 'n Antidotum teen kibbelen is om te besef dat die liefdesverhouding met daardie persoon belangriker is as klein sake. Hou jou meningsverskille net vir wat belangrik is, en gee toe oor die klein dinge.

Maar ons kan nie verwag dat Christene perfek sal wees nie, hetsy in die vroeë tye of in ons eie tyd. Paulus en Barnabas het 'n skerp meningsverskil gehad oor die saak om Markus saam te neem op die sendingreis in Handelinge 15:37-39.

V: In 1 Korintiërs 3:5 maak Paulus die punt dat Christus se dienaars, homself en Apollos ingesluit, nie vereer moet word soos afgode nie. Watter maniere kan Christene vandag verkeerd wees in die vereering van ander?

A: As die ander persoon oor iets verkeerd is, sal jou geloof, as dit op hulle berus, dieselfde fout hê, in plaas daarvan om self in die Skrif te delf. As jy jou geloof in 'n ander persoon stel, hetsy doelbewus of onbewus, kan jou geloof ook val wanneer hulle val, in plaas daarvan om self in die Skrif te delf. Wanneer jy met ander deel, deel jy dan oor hoe groot God is, of deel jy oor hoe groot hulle is? Selfs die beste Christen wat jy ken, kom baie tekort aan die Christusgelykenheid waartoe ons in hierdie lewe geroep is om na te streef. Moenie enigiemand wat sondig of nie volmaak is, op 'n sokkel plaas nie, en ons almal sondig en is onvolmaak.

V: In 1 Korintiërs 3:5, wat is 'n paar maniere om te verhoed dat ander, of hulle nou Christene of nie-Christene is, jou op 'n voetstuk plaas?

A: Wees oop en deursigtig dat jy nie perfek is nie. Maak seker dat jy die weg na Christus wys vir hulle om na te luister, en nie per ongeluk na jouself wys nie. Wanneer mense dinge sê wat jou op 'n voetstuk plaas, lei hulle om hoër as jy te kyk, en verder as jy, na God.

V: In 1 Kor 3:11, is Jesus die fondament, of is die fondament die apostels en profete in Ef 2:20?

A: Alhoewel die Griekse woord vir fondament, themelion, in albei verse dieselfde is, maak Efesiërs 2:20 die twee betekenisse van die woord "fondament" duidelik. Die apostels en die profete is die fondamentsteen, wat op sy beurt op die een fondamentsteen van Jesus rus.

Net soos 'n paal- en balkhuis op sy hele fondasie van pale en balke rus, maar die huis en die balke op die pale rus, rus die kerk op die fondasie van die apostels en profete, wat op die fondamentsteen van Jesus rus

V: In 1 Korintiërs 3:12-15, sal Christene geoordeel word?

A: By die "Groot Wit Troon-oordeel": ware Christene word nie geoordeel nie; hulle word regverdig verklaar omdat hulle met die bloed van Christus bedek is. Jy kan hieroor lees in Openbaring 20:11-15 en die gelykenis van die Skaap en die Bokke in Matteus 25:31-46.

Sommige Christene sê hierdie twee verse verwys na dieselfde oordeel en ander Christene sê na aparte oordele. Aparte oordele sou impliseer dat gelowiges nie teenwoordig is by die Groot Wit Troon-oordeel nie, soos in The Complete Book of Bible Answers bl. 276-277. R.C. Sproul in Now That's a Good Question bl. 501-502 sê beide gelowiges en ongelowiges sal by die Laaste Oordeel staan. Hoe dit ook al sy, gelowiges het niks om te vrees by die Groot Wit Troon-oordeel nie.

In die daaropvolgende "Bema-stoel-oordeel" ontvang Christene hemelse belonings vir werke uit die regte motivering. Jy kan hieroor lees in 1 Korintiërs 3:11-15 en 2 Korintiërs 5:10. Christene noem dit gewoonlik die "bema-stoel"-oordeel, omdat in die Griekse reg 'n "bema-stoel" (of meer korrek 'n bank) was waarop die regter gesit het.

V: Ondersteun 1 Korintiërs 3:13-15 die Katolieke teorie van die vagevuur?

A: Nee. Dit lyk net of dit dit ondersteun as iemand verwar

1) Toetsing van werke vs. pynlike suiwering van gelowiges

2) Die werk vs. die gelowige wat deur vuur gaan

'n Katoliek kan (korrek) repliseer dat die vermelding in hierdie vers dat 'n gelowige se werk deur vuur gaan vir toetsing, nie ook 'n vurige beproewing vir 'n gelowige vir suiwering uitsluit nie. Aangesien dit egter die enigste vers in die hele Bybel is wat Katolieke gebruik om Purgatorium te ondersteun (behalwe vir 2 Makkabeërs 12:46 in die Katolieke Apokrifa), is daar geen ander grondslag vir hierdie buite-Bybelse uitvinding nie.

Daarbenewens sê 2 Petrus 1:11 dat ons 'n "weelderige ontvangs" in die ewige koninkryk sal ontvang, nie 'n "warm" ontvangs nie. Hebreërs 10:2,16-19; 9:14 wys dat Jesus die een is wat ons reinig.

Miskien, as jy in die vagevuur glo, kan hierdie ad hominem-argument teen Katolieke jou help om oortuig te word van die ander kant.

1. Katolieke het geleer dat 'n dooie persoon se tyd in die vagevuur verminder kan word deur 'n lewende persoon vir hulle te bid of finansiële bydraes aan die kerk te maak. Daar is dus maniere om 'n persoon se tyd om deur die vuur van die vagevuur gereinig te word, in te kort.

2. Katolieke leer dat dié wat 'n bepaalde lap, 'n skapulier genoem, dra, binne 'n week uit die vagevuur vrygelaat sal word, omdat Maria een keer per week die vagevuur besoek en almal wat dit dra, daaruit neem. As al hul sondes deur vuur gereinig was, sou hulle nie behoefte hê aan Maria se spesiale hulp nie. Maria se spesiale hulp het reinigende krag. Dus is die vagevuurvuur nie nodig om alle sondes te reinig nie, as iemand in die Hemel reinigende krag in die plek van die vuur het.

3. Maria is nie alleen in suiweringsvermoë nie. Jesus "reinig" ons almal, volgens 1 Johannes 1:7,9; Hebreërs 9:14,22; 10:2,16-19. Aangesien Jesus dit reeds belowe het, hoef ons net op Sy reinigende krag te vertrou. Dus is dit onnodig om op Maria en die vagevuurvuur staat te maak, as Jesus reeds belowe het om dit alles te doen.

V: In 1 Korintiërs 3:16-17, hoe is ware Christene die Tempel van God?

A: 'n Oberflakkelike lezing blyk te sê dat 'n gelowige se liggaam 'n tempel van God is. Al is dit waar, is dit nie wat hierdie vers sê nie. Al die voornaamwoorde is meervoud (julle) en tempel is enkelvoud. Dus, soos die Believer's Bible Commentary bl. 1756 beklemtoon, is die werklike betekenis van hierdie vers dat ons almal saam die een tempel van God is. Sien Hard Sayings of the Bible bl. 579-581 vir meer bespreking.

V: In 1 Kor 3:18 en Jak 1:26, wat is ten minste tien soorte selfbedrog, selfs onder Christene?

A: Christene en ander kan verkeerde idees oor sekere dinge hê, of nie so baie verkeerd nie, maar eerder verkeerde prioriteite hê.

Verkeerde idees

Verkeerd oor die waarheid: Christene sal nie noodsaaklike dinge ontken nie, soos die maagdgebore, Jesus wat vir ons sondes gesterf het, Jesus wat liggaamlik uit die dood opgestaan het, ens., want as hulle dit doen, is hulle nie ware Christene nie. Maar Christene kan verkeerd wees oor belangrike sekondêre dinge, soos doop, die Here se Maaltyd, die eindtye, futurisme/preterisme, die apokrifa, eenmaal gered, altyd gered, evangelistiese benaderings, dispensasionalisme/verbondsleer, Jode in God se plan, geestelike gawes, ouderdom van die aarde, skeppingsleer/teïstiese evolusie, Calvinisme/Arminianisme, God se middelste kennis, onfeilbaarheid/onfaling, altaaroproepe/herlewings, die Sabbat/Sondag, om 'n soldaat te wees, diakoneses, ens.

Christene kan waarheid soek om onbelangrike of pedantiese redes, in plaas daarvan om God meer te ervaar en Hom beter te dien. Jy behoort al die dinge te wil weet wat God wil hê jy moet weet, en jy behoort nie die dinge te wil weet wat God nie wil hê jy moet weet nie.

Verkeerd oor God se voorsiening: Sommige Christene het gedink dat God hulle, sodra hulle tot Christus kom, van alle lyding sal beskerm. Of dat God hulle ryk sal maak, of dat hulle altyd goeie gesondheid sal hê.

Maar ons hoef nie bekommerd te wees oor God se voorsiening vir ons nie. Aangesien God selfs vir die lelies van die veld voorsien, sal God vir ons sorg volgens Matteus 6:28-29 en Lukas 12:22-23.

Soms vergeet gelowiges dat hulle volgens 2 Petrus 1:9 van hul sondes gereinig is. Ons is gereinig, en in plaas daarvan om sonde op ons eie te beveg, moet ons onthou om gebruik te maak van God se reinigingskrag wat Hy ons deur Sy Heilige Gees gegee het.

Mislei deur teleurstelling: As ons God liefhet soos ons behoort, Hom gehoorsaam en dien, dink ons dat ons kan aanvaar dat ons sukses sal hê en geen teleurstellings of probleme sal hê nie. Maar waarom behoort ons dit aan te neem, wanneer dit nie eens waar was van Paulus nie? Paulus het 'n oop deur gehad om in Troas te preek in 2 Korintiërs 2:12-13, maar hy was onrusig in sy gemoed omdat hy oor Titus bekommerd was.

Mislei oor die wêreld: Hulle kan die wêreld as hul vriend beskou. Alternatiewelik kan hulle die wêreld as iets beskou waarvan hulle moet ontsnap en wegvlug. Ons mag nie ons eerste liefde verlaat nie, soos Openbaring 2:4 die Efese-kerk waarsku.

Mislei oor hulself: Hulle kan meer van hulself en hul werk dink as wat hulle behoort. Hulle kan glo dat God van hulle dink dat hulle meer spesiaal as ander is, omdat hulle meer doen. Alternatiewelik kan hulle dink dat wat hulle op aarde doen, nie veel saak maak nie. Hulle kan glo dat God nie omgee vir hulle nie. Of hulle kan glo dat God nie baie van hulle hou nie omdat hulle nie veel doen wat gesien word nie. Jy is nooit te groot om 'n dienaar te wees nie. En solank jy groter as 'n lelie is, is jy nooit te klein om spesiaal deur God versorg te word nie.

Soms kan 'n Christen wat baie vir God gedoen het, op sy verlede werke rus en dink dat hy nie meer so nou God hoef te volg of Hom nou so goed hoef te dien nie, weens wat hy in die verlede gedoen het. Maar behoort jy nie nou jou liefde vir God wil uitdruk nie?

Mislei oor ander: Op al die maniere waarop 'n persoon oor hulself mislei kan word, kan hulle ook oor ander mislei word. Hulle kan te hoog van iemand anders dink en hulle op 'n voetstuk plaas. Alternatiewelik kan hulle sleg van 'n ander gelowige dink omdat hulle nie dink dat hulle veel doen nie. Ons moet nie daaraan belang heg om oor ander te wees, of beter as ander te wees nie; ons moet daaraan belang heg om ons Here te behaag.

Mislei oor sonde: Mense kan die verkeerde idee hê dat "sonde dit beter sal maak". Korttermyn kan dit waar lyk, maar langtermyn maak sonde dit nooit beter nie. Alles wat jy doen, word deur God gesien; baie dinge wat jy doen, word ook deur engele en demone gesien. Maak seker dat jy nie dinge doen wat jy nie wil hê moet gesien word nie. Mense kan dink: "Sonde raak net my self." Sonde kan egter almal wat van jou sonde weet, en ook ander, raak.

Verkeerde prioriteite

God se werk: Wat het jy om te doen wat belangriker is as om God te dien? As jy God se diens verwaarloos of net 'n bietjie oorblywende tyd daaraan gee, moenie God se seën verwag nie, net soos hulle in Haggai 1 nie gehad het nie. God kan jou nou dadelik huis toe na die hemel neem. Waarom is jy dan nog hier? God het 'n paar dinge wat Hy wil hê jy moet doen.

Jou familie: God se werk is nie net om die evangelie te deel, ander te help en dinge te doen nie. Net so belangrik is dit om 'n goeie man, vrou, moeder, vader, seun of dogter, suster of broer, grootouer of skoonfamilie te wees. 'n Aantal Christene, aktief in bediening, het 'n gemors van hul gesinslewe gemaak deur hul nalatigheid om tyd saam met hulle deur te bring. Wil jy God goed dien? Jy dien Hom nie goed nie, as jy dit ook nie goed doen nie.

Jou vriende: Jou hele tyd behoort nie deur vriende in beslag geneem te word nie, maar jy behoort uit te blink in die wees van 'n vriend op twee maniere. Jy kan jou vriende help om gered te word, of om sterk in die Here te bly. Tweedens kan jy na godsalike vriende luister en van hulle leer. Jy kan sterker wees teen versoeking, insluitend ontmoediging, as jy godsalike vriende het om jou lewe mee te deel. Maar kies jou vriende wyslik. Vriende kan jou ook meesleep, verlei en jou aandag aftrek. Dit is soveel beter as jou vriende en jy saam in God se werk bedien, en hulle ook vriende is met jou gade en ander familielede.

Wereldse afleidings: Jy kan nie net deur bose dinge afgelei word nie, maar ook deur al die ydelighede van die wêreld. 'n Skrywer het gesê ons samelewing vermaak homself tot die dood. Sport, natuur, flieks, inkopies, uit eet en kulturele dinge is nie sleg op hulself nie, maar as hulle te veel van jou tyd inneem en jou verhinder om die regte prioriteite te hê, dan het hulle verkeerd vir jou geword.

Afleidings van sonde: Reusevat mense se tyd word bestee aan TV en vermaak, die jaag na romantiese verhoudings, dronk raak (asook die kater daarna), en gierigheid. As jy jou familie kon verlaat, al jou vriende kon agterlaat, en in 'n posisie kon wees waar jy God net in 'n beperkte mate kon dien, om jou salaris vir 'n jaar of twee te verdubbel, sou jy dit doen? Belangriker nog, sou God wil hê jy moet dit doen?

Daar is waarskynlik meer maniere om jouself te mislei as hierdie. In werklikheid is dit beangstigend hoeveel maniere daar is. Nog beangstigender is dat mense elkeen van hierdie kan rasionaliseer as goed of andersins ten minste "God verstaan". Die enigste hoop wat ons het om dit alles te vermy, is om naby God te bly in gebed, in Sy Woord te bly, en na die raad van ons godsalige vriende te luister.

V: In 1 Korintiërs 3:19, waarom het Paulus die woorde van Elifas in Job 5:13 as ware Skrif aangehaal, aangesien God in Job 42:7 gesê het dat Elifas nie reg van God gespreek het nie?

A: Job 42:7 sê nie dat elke woord wat Elifas gespreek het, verkeerd was nie. Spesifiek het Elifas verkeerd gepraat waar hy aangeneem het dat God nie sal toelaat dat rampspoed oor die onskuldiges kom nie. Dit sou egter universeel verstaan word dat Elifas korrek was toe hy gesê het dat God "die wyse in hul slinksheid vang".

Of daardie lering eers deur Elifaz gegee is, of Elifaz dit van 'n godvresende persoon geleer het wat hom onderrig het, is onbekend, maar dit is onbelangrik. Die kernpunte is

1. Dit is 'n waarheid oor God.

2. Dit is geskryf in die Ou-Testamentiese Skrif wat Jesus, die Jode en die vroeë kerk erken het.

3. Paulus het eenvoudig gesê dit is 'n waarheid wat in die Skrif geskryf is. Paulus was reg.

V: In 1 Kor 3:21-22, hoe is dit 'n "inventaris van die besittings van 'n kind van God"?

A: Dit sluit die onderwysers in wat ons nodig het, alles wat ons nodig het met betrekking tot ons lewe, en selfs alles wat ons nodig het oor ons "goed sterf" vir God. Dit sluit in wat ons nou nodig het, en wat ons in die toekoms nodig sal hê. Dit sluit egter nie noodwendig alles in wat ons wil hê nie.

V: In 1 Kor 4:1, wat is ongewoon aan die Griekse woord vir dienaar hier?

A: Daar is vier Griekse woorde vir dienaar:

doulos (1401) - 'n algemene woord vir slaaf of dienaar. Dit is die mees algemene woord wat vir dienaar gebruik word.

diakonos (1249) - waarvan ons die woord "diaken" kry

huperetes / (meervoud) hyperetas (5257) – afgelei van die woord "roei", beteken dit letterlik 'n roeislaaf op 'n skip. Dit kan ook 'n skinkdienaar, ondergeskikte, minister, offisier of dienaar beteken. 'n Verwante woord, hypereteo, beteken om 'n ondergeskikte te wees.

pais (3816) – 'n kind wat 'n slaaf of dienaar is.

'n Ander woord, oikonomous (3623), beteken nie eintlik slaaf nie, maar rentmeester. In 1 Korintiërs 4:1 het Paulus huperetas vir homself en ander mede-arbeiders gebruik. Dit is die enigste plek waar Paulus hierdie woord gebruik het.

V: In 1 Korintiërs 4:1-3, anders as 'n gewone dienaar, word 'n rentmeester vertrou om sekere dinge te bewaar en te doen. Wat is die verskil in ons Christelike lewe tussen om 'n dienaar van Christus te wees en om 'n rentmeester van Christus te wees?

A: Oor die algemeen is dienaars eenvoudig daar om te doen wat hulle gesê word. Hulle word gewoonlik dopgehou, soms omdat hulle nie hard sal werk tensy hulle dopgehou word nie, maar ander kere bloot omdat hulle altyd dopgehou moet word. Bestuurders is soos Josef, of soos die drie dienaars in die gelykenis van die talente. Hulle word nie baie noukeurig toesig gehou nie; in werklikheid word daar van hulle verwag om inisiatief te toon. Maar al word hulle nie dopgehou oor wat hulle doen nie, word hul resultate noukeurig ondersoek. Het hulle die vertroue wat aan hulle toevertrou is, behou? Het hulle dinge geneem wat nie vir hulle was om te neem nie? Het hulle bereik, of probeer bereik, wat van hulle vereis is?

Ons is nie net dienaars van Christus nie, maar ook rentmeesters van Christus. Dit gaan nie net daaroor of ons dit gedoen het of daardie ding nie gedoen het nie. Dit gaan nie net daaroor of ons God baie of 'n bietjie liefgehad het nie. Dit gaan ook daaroor of ons God se liefde in ons lewens uitgedruk het deur hoe ons vir die kinders, die verouderende familie en ondergeskiktes gesorg het. Watter invloed het ons op ons gade en mede-werkers gehad?

As jou gelowige eggenoot 'n groot beloning in die hemel sou kry omdat hulle jou moes verdra en Christus ondanks jou moes volg, is daar 'n werklike probleem!

V: In 1 Korintiërs 4:3-5, wat is 'n paar verkeerde maniere waarop Christene ander kan oordeel of oordeel voor die aangewese tyd?

A: In 1 Korintiërs 12:10 is die onderskeiding van geeste 'n geestelike gawe; om ander te oordeel is nie een nie. Ons kan sien wat reg en verkeerd is; wat Bybels is, wat teen die Bybel is, sowel as wat ekstra-Bybels is (soos om kougom te kou of algebra te doen). Christene kan onbekeerlike sondaars uit die kerk verwyder. Maar om nie ander te oordeel nie en om nie dinge voor die aangewese tyd te oordeel nie, gaan eintlik hand aan hand. Sal die persoon uiteindelik tot Christus kom? Sal hulle later bekering vind? God weet, nie ons nie.

Een rede waarom ons hierdie dinge nie kan oordeel nie, is dat ons nie daarin goed is nie. Ons is nie beter as wat ons sou wees as ons in Handelinge 7 probeer het om te oordeel wat met Saulus van Tarsus sou gebeur nie, of onmiddellik ná Dawid en Goliat wat Dawid later sou doen.

'n Tweede rede is dat dit die ander persoon kleinmaak. 'n Ander gelowige is nie jou dienaar nie; hulle behoort aan God. God weet hoe om mense te oordeel, en ons nie, maar God het ook die reg om ander te oordeel, en ons nie. Is 'n ongelowige een van die uitverkorenes wat uiteindelik gered sal word, of sal hulle hart nooit geopen word nie en is hulle een van die verwerpten? Ons het geen idee nie. As ons dus ongelowiges verwerpten noem, sê ons trots dat ons met sekerheid weet wat hulle ewige bestemming is en of hulle ooit sal bekering of nie.

V: In 1 Korintiërs 4:3, hoe het Paulus homself nie beoordeel nie?

A: Paulus het homself nie met ander vergelyk nie, en hy het nie probeer raai watter soort beloning hy in die Hemel sou hê nie. Paulus het wel sy eie lewe ondersoek om seker te maak dat hy nie onbedoeld of opsetlik die teiken mis in sy strewe om Christusgelyk te wees nie.

V: 1 Korintiërs 4:3, waarom het Paulus homself nie geoordeel nie, aangesien hy gesê het ons moet onsself ondersoek in 2 Korintiërs 13:5?

A: Dit is verskillende Griekse woorde. 1 Korintiërs 4:3-4 gebruik anakritho / anakrinun (oordeel), en 2 Korintiërs 13:5 gebruik die Griekse woord peirazete (Strong se Konkordans 3985), wat beter vertaal word as ondersoek.

V: 1 Korintiërs 4:5 gebruik hier 'n ongewone uitdrukking: "wat in die duisternis verborge is (krypta)". Watter verskillende soorte dinge wat in die duisternis verborge is, moet mens van bekeer? Wat behoort die omvang van openbare belydenis te wees?

A: Enigiets wat jy nie wil hê God, die engele of ander gelowiges moet sien nie, behoort jy nie te doen nie. Voordat jy sondig, dink daaraan hoe jy dit gaan verduidelik wanneer jy in die hemel is. Die omvang van openbare belydenis behoort dieselfde te wees as die kennis van die sonde. Belydenis van die sonde hoef nie uitgesaai te word aan dié wat nie van die sonde geweet het nie; maar dié wat daarvan bewus was, behoort van die belydenis en bekering te weet.

As jy 'n super-Christelik wil wees, behoort jy nie deur "krypta-night" beïnvloed te word nie.

V: In 1 Korintiërs 4:6; Spreuke 30:6 en Deuteronomium 4:2, wat beteken dit om nie verder te gaan as wat geskryf is nie?

A: Dit is 'n herhaling van die antwoord op Spreuke 30:6.

Dit is nie net dwaas nie, maar sondig gevaarlik om te sê: "God het so gesê" wanneer God dit nie gesê het nie. Dit is in orde om jou eie mening of interpretasie te gee, solank dit verstaan word as nie God se woord nie. Die Jode het die gebruik gehad om te staan wanneer hulle God se woord gelees het, en te sit wanneer hulle daaroor uitgelê het. Op dié manier kon mense sien waar God se woord ophou en menslike interpretasie begin.

Wanneer mense blatantly by God se Woord voeg, of subtiel beweer dat hul menslike interpretasie God se waarheid is, kan mense dink dat God se Woord misluk het as die menslike woorde verkeerd bewys word. Dit beteken nie net "moenie valsheid byvoeg by wat God geskryf het nie", maar eenvoudig "moenie enigiets byvoeg by wat God geskryf het nie". Alhoewel Christene oor baie teorieë verskil (en dit is OK), hang baie on-Christelike verdeeldhede af van mense wat beweer dat iets God se Woord is, terwyl hul logiese gevolgtrekking eintlik nie in die Skrif voorkom nie. Byvoorbeeld,

1. Wanneer moet mense gedoop word?

2. Sal Christus voor, tydens, of ná die verdrukking kom?

3. Hoe is die brood en wyn Christus se liggaam en bloed?

4. Watter presiese mate van vryheid het mense?

5. Is God tydloos, binne tyd, of albei?

Aangesien sommige Christene elke moontlike siening aanhang, moet sommige Christene dus korrekte sienings hieroor hê. As 'n Christen egter dink dat die Bybel sy of haar siening hieroor stel, stel hy of sy 'n menslike siening gelyk aan God se Woord. Dit is nie goed om te doen nie, selfs al is die menslike siening eintlik korrek.

V: In 1 Korintiërs 4:8-21 lyk dit of Paulus hier oor die Korintiërs, hul gedrag, kleinlike argumente en trots, gefrustreerd is. Wat moet ons doen wanneer ons deur ander Christene gepla word?

A: Daar is vyf dinge.

1. Onthou dat God soms ook baie ontevrede met ons gedrag kan wees.

2. Ons mag nie iemand anders se dienaar oordeel nie (Romeine 14:4).

3. Bid vir hulle, en bid vir geduld en meer liefde vir jouself.

4. God mag jou lei om met hulle te praat in berisping, korrigeer of bemoedig, maar altyd in liefde.

5. Liefde kan sag klink, maar ware liefde kan ook onverbiddelik streng en hard wees.

V: In 1 Korintiërs 4:9, wat is die betekenis daarvan dat Paulus hier oor 'n prosesie praat?

A: Processies was 'n seldsame maar nuuswaardige deel van die antieke Romeinse lewe. Wanneer 'n Romeinse generaal 'n belangrike oorlog gewen het, sou daar 'n oorwinningsprocessie tot sy eer in Rome wees wat hy sou lei. In die processie sou baie van sy gevangenes in kettings wees. Om dit mooi te stel, het Paulus se ervarings as apostel hom toegerus om maklik met sulke gevangenes mee te voel. Paulus het sy ervaring gekontrasteer met die selfvoldaanheid van die Korintiërs.

V: In 1 Kor 4:10, erken Christene dat hulle in Paulus, 'n selfverklaarde dwaas, glo?

A: Ons glo nie in Paulus nie, maar ons glo in Jesus, wat geweet het wat Hy gedoen het toe Hy Paulus as Sy apostel aangestel het. Paulus het nie net bedoel dat sy wysheid dwaasheid was in vergelyking met God se wysheid nie, maar hy het besef dat almal se wysheid dwaasheid was in vergelyking met God se wysheid. Paulus het egter ook beweer dat sy prediking God se wysheid was, wat nie van hierdie wêreld is nie, in 1 Korintiërs 2:6-7.

V: In 1 Kor 4:15, waarom moes die Korintiërs Paulus as hul vader beskou, aangesien Jesus in Mt 23:9 gesê het om niemand jou vader te noem nie?

A: Hulle moes nie, en het nie, vir Paulus pa genoem nie. Paulus gee slegs 'n illustrasie van hoe hy soos 'n vader vir hulle geword het deur hulle aan die Evangelie bekend te stel. Net so noem Paulus die Filippense 'n deel van sy kroon in Filippense 4:1.

V: In 1 Kor 5:1, waarom het Paulus die man uit die gemeenskap verwyder, maar nie die vrou nie? Was dit 'n dubbele standaard?

A: As albei lede van die kerk was, moes albei uitgesit gewees het. Alhoewel die Skrif oor die vrou swyg, het Paulus dalk niks oor haar gesê nie omdat sy nooit beweer het dat sy 'n Christen was nie.

Die Bible Knowledge Commentary: Nuwe Testament bl. 514 het 'n interessante kantnota. 'n Man wat intieme verhoudings met sy moeder of sy vader se vrou gehad het, was nie net teen die Wet van die Ou Testament nie (Levitikus 18:8 en Deuteronomium 22:30), maar dit was ook teen die Romeinse Reg (Cicero Pro Cluentio 6:15 en die Institutes of Gaius 1:63).

Die Grieks dui daarop dat dit nie 'n voortdurende handeling was nie. Ons is nie seker van die reaksie van die Korintiese kerk op hierdie sonde nie. Miskien was dit trots om te duld wat hulle valslik beskou het as "hulle vryheid in Christus", soos die Believer's Bible Commentary, bl. 1759, suggereer. Of miskien wou hulle enige sulke probleme wat opgeduik het, ignoreer. Of miskien sou hulle dit nie vir sommige duld nie, maar vir ander, mense wat baie gegee of gedien het, het hulle hulle as 'n spesiale geval laat voortgaan. Ons weet dit nie, maar enige van bogenoemde was 'n sonde aan die kant van die kerk. Die kerk behoort te treur en stappe te neem om die lid wat nie van hierdie sonde berou het nie, uit te sit. 1 Korintiërs 5:9-12 sê dat ons nie dié buite die kerk moet oordeel nie, maar dié binne moet uitsit wat dit doen.

V: In 1 Korintiërs 5:5, wat beteken dit om "hierdie man aan Satan oor te gee tot vernietiging van die vlees"?

A: Wanneer 'n Christen of nie-Christen weet wat reg is en weier om daaraan te voldoen, is hierdie gebed 'n "laaste uitweg" dat God daardie persoon oorlewer aan fisiese beproewings deur Satan met die doel van tug.

Mens kan opmerk dat ondanks Satan se oop rebellie teen God, God steeds kies om Satan as 'n instrument van Sy dissipline en straf te gebruik. Soos een Christen dit gestel het, is Satan die onwillige dienaar van die Allerhoogste God.

V: In 1 Korintiërs 5:7, wat was die doel daarvan om die sonde soos suurdeeg te behandel?

A: In die Ou-Testamentiese tyd is hulle een keer per jaar beveel om al die suurdeeg uit hul huis te verwyder. Hulle moes die broodmaakgereedskap skoonmaak. Hulle het 'n lamp gebruik om na enige ander suurdeeg te soek. Uiteindelik sou hulle bid: "O God, ek het al die suurdeeg uit my huis uitgedryf, en as daar enige suurdeeg is waarvan ek nie weet nie, werp ek dit ook met my hele hart uit." Dit beeld die deeglikheid en ernstigheid uit waarmee ons ons lewens van sonde moet probeer reinig. Sien die Believer's Bible Commentary, bl. 1760, vir meer inligting.

V: In 1 Kor 5:9, is dit bewyse van 'n vorige brief aan die Korintiërs?

A: Konserwatiewe Christelike geleerdes het drie sienings.

1. Verloren Brief: Dit verwys na 'n vroeër brief wat God nie nodig geag het om as Skrif te bewaar nie. Alles wat Paulus ooit geskryf het, moes nie noodwendig Skrif wees nie.

2. Bewaar in 2 Korintiërs: Dit verwys na 'n vroeër brief wat as 'n fragment in 2 Korintiërs bewaar is, wat moontlik binne 2 Korintiërs 1–9 bewaar is.

3. Geen vorige brief is geskryf nie. Paulus het die aorist-tyd in Grieks gebruik, wat kan verwys na wat Paulus tans skryf. 'n Voorbeeld van hoe Paulus die aorist presies op hierdie manier gebruik, is in 1 Korintiërs 9:15. Ten gunste van hierdie siening is die totale stilte in die vroeë kerk oor enige vorige brief.

V: In 1 Kor 5:9-13, hoe moet kerklike dissipline toegepas word?

A: Kerkdissipline is soms nodig as 'n vorm van moeilike liefde, gedoen ter wille van die kerk, die wêreld en die sondigende persoon. Soos die Believer's Bible Commentary op bl. 1760–1761 uitwys, is ekskommunikasie nie 'n doel op sigself nie, maar 'n instrument. Dit het 'n drieledige doel. Dit is om die gelowige wat sondig het, wakker te skud dat dit nie geduld word nie. Dit is om ander kerklede te beskerm teen die moontlikheid dat hulle sy of haar slegte voorbeeld sal navolg. Dit is om aan die wêreld te wys dat dit nie is wie ons is nie. Maar dié wat gedissiplineer is, kan ná hulle bekering aan die kerk herstel word.

As sekere sondes nie berou word nie, moet die lid uit die kerk geëkskommunikeer word. Sommige voorbeelde is moord, seksuele onsedelikheid, diefstal, afgodsdiens en ander dinge. Maar dit is selfs ernstiger vir 'n ouderling of diaken. Hulle behoort die waarheid te ken en in staat te wees om te leer, maar hulle behoort ook voorbeelde te wees. As hulle nie 'n goeie voorbeeld is nie, moet hulle uit leierskap verwyder en vervang word met iemand wat 'n goeie voorbeeld is.

V: In 1 Korintiërs 6:1-8, behoort Christene mekaar in hofgange te dagvaar?

A: Nee. Christene kan en behoort hulle te onderwerp aan bindende arbitrasie deur ander Christene, maar gehoorsame Christene dagvaar mekaar nie in sekulêre howe nie. As iemand wonder hoe die ander party steeds 'n egte Christen kan wees en so kan optree, is dit geen verskoning om hulle te dagvaar nie. As die ander party beweer 'n Christen te wees, maar nie saamstem oor sekondêre leerstellings soos die tipe doop, die verlies van saligheid, ensovoorts nie, is dit ook geen verskoning om hulle te dagvaar nie. As die ander party egter beweer dat hulle Christen is, maar nie wil bevestig dat noodsaaklike leerstellings soos die verzoeningswerk van Christus, die Godheid van Christus, die kruisiging en die liggaamlike opstanding (soos in 1 Korintiërs 15) waar is nie, is hulle nie 'n ware Christen nie en is dit in orde om hulle te dagvaar, alhoewel dit steeds beter is om buite die hof 'n skikking te tref indien moontlik.

Die hele Psalm 133 vertel hoe goed en aangenaam dit is vir Christene om in eenheid saam te woon. Wanneer ware Christene 'n meningsverskil het, behoort albei te werk om daardie meningsverskil op te los om die vreugde van gemeenskap met mekaar te herstel.

V: In 1 Korintiërs 6:2-3, hoe sal die heiliges (alle gelowiges) alle dinge oordeel, aangesien God die regter is?

A: God sal alle mense oordeel. Hy sal egter 'n deel van sy oordeel oor dinge en engele aan Christene in die hemel delegeer.

V: In 1 Korintiërs 6:9-10, aangesien hierdie mense nie na die Hemel gaan nie, hoe kan iemand dan na die Hemel gaan?

A: Eerstens laat ons die vraag moeiliker maak, en dan sal ons dit beantwoord. Paulus het nooit gesê hierdie lys is uitputtend nie; met ander woorde, alhoewel hierdie dinge iemand daarvan kan weerhou om na die hemel te gaan, kan 'n mens al hierdie dinge gehoorsaam, maar ander dinge oortree, en steeds nie na die hemel gaan nie.

Die antwoord op hierdie vraag lê in 1 Korintiërs 6:11. Dit is 'n eerlike belydenis dat sommige van hulle hierdie dinge gedoen het voordat hulle tot Christus gekom het, maar dat Jesus hulle gewas, geheilig en geregverdig het. Jesus se werk is om die onmoontlike moontlik te maak, om mense wat nooit op hul eie na die hemel kan kom nie (wat almal is) te neem en hulle saam met Hom na die hemel te bring.

V: In 1 Korintiërs 6:9, was die apostel Paulus se siening oor homoseksualiteit net sy eie mening?

A: Nee. Dit was die apostel Paulus se leer, en Paulus se woorde was gesaghebbend van God af, soos 1 Korintiërs 14:37 en Galasiërs 1:12 toon.

V: Leer 1 Korintiërs 6:9 teen alle homoseksualiteit of net "homoseksuele oortreders"?

A: Daar is geen onsekerheid in óf die definisie óf die Griekse woord wat hy gebruik het nie. Wat sommige mense bevraagteken, is die omvang van die vers.

Definisie: Vir die Grieke, veral die Spartane, was homoseksualiteit 'n algemene praktyk. Sommige het selfs kinders grootgemaak met die uitsluitlike doel om manlike en vroulike prostitute te maak. Die Grieke het onderskei tussen 1) die mans wat met seuns omgegaan het, en 2) die seuns wat deur die mans gebruik is. Die Griekse woord, arsenokoitai, beteken die mans.

Omvang: Sommiges beweer dat omdat Paulus hierdie spesifieke Griekse woord gebruik het, hy op een of ander manier nietig gemaak het wat Levitikus 18:22; 20:13 en Romeine 1:26-27 oor homoseksualiteit in die algemeen gesê het nie. Die waarheid is egter dat Paulus 'n spesifieke woord gebruik om sy lesers aan die veroordeling van die hele praktyk te herinner.

In die vroeë kerk was daar geen aanduiding dat die verbod nie op alle homoseksualiteit van toepassing was nie. Sien Clement van Alexandrië, The Instructor 3:12, en ook die bespreking oor Romeine 1:26-27 en Levitikus 18:22; 20:13.

V: In 1 Korintiërs 6:13, hoe kan God ons liggame opwek, aangesien Hy hulle gaan vernietig?

A: Vernietig beteken nie dat dit permanent onmoontlik is om opgewek te word nie. God sal ons opwek en ons fisiese liggame gee, selfs vir Christene wat deur diere gedood en opgeëet is.

V: In 2 Korintiërs 6:14, behoort 'n Christelike predikant 'n huweliksseremonie tussen 'n Christen en 'n nie-Christene te voltrek?

A: Die Christen wat trou, ongehoorsaam aan God se wil, daarom behoort 'n predikant dit nie te doen nie. Ek veronderstel egter dat dit in orde is om twee nie-Christene te trou.

R.C. Sproul sê oor die trou van 'n Christen en 'n nie-Christen: "As 'n algemene reël doen ek dit nie. Ek doen dit nie omdat ek oortuig is dat God my nie toelaat om dit te doen nie." In die algemeen moet predikante, sowel as die res van ons, versigtig wees om nie ons goedkeuringsstempel op sonde te sit nie.

V: In 1 Korintiërs 6:20, hoe moet ons verander, met die besef dat ons "teen 'n prys gekoop is"?

A: Ons lewe behoort nie meer aan ons nie. William Borden van Yale was die miljonêr-seun van die Borden-familie, wat Borden-melk verkoop het. Hy het geskryf dat as gelowiges "as ons ons lewens neem en doen wat ons daarmee wil, neem ons iets wat nie aan ons behoort nie, en daarom is ons diewe!" aangehaal uit die Believer's Bible Commentary bl.1993.

V: In 1 Kor 7:2, behoort almal getroud te wees?

A: Huwelik is die normale toestand vir die mensdom in die algemeen. Nietemin, toe Paulus hierdie vers geskryf het, was hy van mening dat ander nie moes trou nie, soos 1 Korintiërs 7:7-8,25-29 toon.

V: In 1 Kor 7:3-5, is dit in orde om jouself vir 'n tydperk seksueel van jou eggenoot terug te hou?

A: Hier is 'n persoon getroud met die verwagting dat hulle seksuele intimiteit sou hê, en die gade besluit eenkantig om te verander wat hulle albei ooreengekom het. Die betekenis in Grieks is dat 'n persoon hulleself nie seksueel van hul gade moet onthou nie, behalwe met wedersydse toestemming, vir 'n kort tydjie vir gebed. Dit maak nie saak of die gade 'n gelowige of ongelowige is nie. Dus is dit teen die Bybel om seks, of die gebrek daaraan, as 'n beloning (of straf) te gebruik.

Sozomenus se Kerkgeskiedenis (370/380–425 n.C.) boek 3 hoofstuk 14 bl. 293 vertel van afvallige monnike wat die huwelik veroordeel het, mense wat geen dierlike kos geëet het nie. Baie vroue is deur hulle mislei en het hul mans verlaat, maar omdat hulle nie kuis kon bly nie, het hulle in egbreuk verval. Sommige vroue het mansklere aangetrek.

V: Is 1 Korintiërs 7:10-16 in stryd met Matteus 5:32 en 19:8-9 oor egskeiding?

A: Nee. Matteus 5:32 en 19:8-9 bespreek die inisiëring van egskeiding, ongeag of hulle Christene is of nie. 1 Korintiërs 7:10-16 sê ons kan 'n ongelowige eggenoot toelaat om egskeiding te inisieer, as dit is wat hulle regtig wil.

V: Toelaat 1 Korintiërs 7:10-16 egskeiding omdat 'n eggenoot verlaat word?

A: Natuurlik is egskeiding 'n tamlik permanente skeiding, maar die Griekse woorde sê eintlik nie egskeiding nie, maar "skeiding" of "weggaan", so 'n verlating sou hier ook ingesluit wees, asook egskeiding. 'n Korttermyn- of proeftydskeiding sou egter nie 'n permanente weggaan wees nie en is hier nie ingesluit nie. Sien Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 398-401 vir meer bespreking van die breër kwessies.

V: In 1 Kor 7:10-16 en 1 Kor 7:25-29, sou dit moontlik gewees het vir Paulus om persoonlike menings te skryf wat nie Skrif was nie? Hoe sou die vroeë kerk (en ons) geweet het om dit nie te aanvaar nie?

A: Beslis. Hulle het baie gesprekke gehad wat nie in die Skrif opgeteken is nie. Ook het Paulus waarskynlik 'n vorige private brief aan die Korintiërs geskryf voor 1 Korintiërs, soos 1 Korintiërs 5:9 aandui.

Tertullianus, wat tussen 198 en 220 n.C. geskryf het, noem ook dat Paulus se onderrig hier Skrif was, maar hy het onderskei tussen wat op sy gesag berus en wat hy herhaal het wat Jesus gesê het. In Exhortation to Chastity, hoofstuk 3, bl. 52

Sommiges probeer sê dit is net Paulus se persoonlike mening, en konserwatiewe Christene sê dit is steeds gesaghebbende leer. Almal behoort oor vyf dinge te kan saamstem:

1. Daar is geen lering in die omliggende verse van 1 Korintiërs 7:8-13 en 7:17 wat ons nie elders in die Bybel kan opdoen nie.

2. 1 Korintiërs 7:14-16 is 'n nuwe lering wat nêrens anders in die Nuwe Testament voorkom nie, en 1 Korintiërs 7:12-13 is 'n inleiding daartoe.

3. Paulus sê die Here het dit nie direk gesê nie.

4. Paulus het gesê dat wat hy geskryf het, die woorde van God is in 1 Korintiërs 2:13; 14:37. Petrus het gesê dat Paulus se woorde Skrif is in 2 Petrus 3:15-16.

5. Paulus het nooit gesê dat dit nie die apostoliese gesag van sy ander lering gehad het nie.

V: In 1 Kor 7:12-13, kan Christene van hul ongelowige eggenote skei?

A: Christene behoort nie egskeiding te inisieer nie, behalwe in gevalle van ontrouheid (Matteus 5:32), of in uiterste gevalle van lewe of dood van die eggenoot of kinders.

Maar as 'n ongelowige eggenoot 'n egskeiding inisieer, kan die Christene hulle laat gaan, soos 1 Korintiërs 7:15 sê: "God het julle geroep om in vrede te leef" in hierdie situasie. Baie beskou verlating as gelyk aan die inisiëring van 'n egskeiding. 1001 Bible Questions Answered bl. 247 verduidelik ook 1 Korintiërs 7:14,15,39.

V: In 1 Korintiërs 7:12-16, as 'n ongelowige eggenoot van 'n Christen skei, kan die Christen weer trou?

A: 1 Korintiërs 7:15 sê dat die Christen in sulke gevalle "nie gebind is nie". Dit dui daarop dat die Christen weer kan trou, mits hulle nie die een was wat die egskeiding geïnisieer het nie.

Die New International Bible Commentary bl. 1362 en The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 518 sê die Grieks ondersteun dit ook.

V: Bewys 1 Korintiërs 7:14, of ondersteun dit ten minste, doop van babas?

A: Nee. As die feit dat die kinders "heilig" is hulle doop sou ondersteun, sou die feit dat die eggenoot geheilig word ook die doop van ongelowige eggenote ondersteun.

Hierdie vers beteken dat God steeds die kinders van gelowiges sal seën, selfs wanneer een van die eggenote nie 'n gelowige is nie. As 'n kind met een Christenouer nie as baba gedoop is nie, weens die begeerte van die nie-Christelike ouer, sou hierdie vers steeds waar wees en op daardie kind van toepassing wees.

In Swede, wat tot 2000 'n amptelik Lutherse nasie was, hou hulle nie openbare doopbedienings vir babas nie. Doop van babas mis heeltemal die punt dat 'n persoon kies om gedoop te word.

Maar kinders wat deur 'n gelowige ouer grootgemaak word, sal (of behoort ten minste) die evangelie hoor, in die Bybel opgelei word, en leer om tot God te bid en ander te help.

Sien ook die bespreking oor Kolossense 2:11-12 en 1 Korintiërs 1:16 vir meer inligting.

V: In 1 Korintiërs 7:14, aangesien die kinders van 'n gelowige ouer geheilig is, is die kinders steeds sondig?

A: Ja, want geheilig beteken nie sondeloos nie. Almal, behalwe Adam, Eva en Jesus, is met 'n sondige natuur gebore. 1 Korintiërs 7:14 sê eenvoudig dat die kinders van 'n gelowige veral deur God opgepas word. Sien Bible Difficulties and Seeming Contradictions bl. 244–255 vir 'n aanvullende antwoord.

V: In 1 Kor 7:18-19, aangesien besnydenis niks is nie, en Gal 5:2-3 sê ons moet nie besny word nie, waarom het Paulus Timoteus in Hand 16:3 besny?

A: Paulus het Timoteus besny omdat die Jode in daardie omgewing geweet het dat Timoteus se vader 'n Griek was. Sien die bespreking oor Handelinge 16:3 vir meer inligting.

V: In 1 Kor 7:21-23, is Paulus in stryd met wat hy in Ef 6:5-8 oor slawerny gesê het?

A: Nee. Hier is 'n samevatting van Paulus se leer.

a) Vermy om 'n slaaf te word.

b) As jy 'n slaaf is en jou vryheid kan verkry (koop), doen dit. (1 Korintiërs 7:21,23)

c) Tot dan leer om tevrede te wees in jou huidige situasie.

Aangesien dit moeilik was vir 'n arm vryman om 'n eerlike bestaan in groot stede te maak, en dat twee derdes van die Korintiërs slawe was, is 1 Korintiërs 7:21-23 wys en pragmaties.

In die Ou Testament moes mense nie ontvoer en as slawe verkoop word nie (Eksodus 21:16); slawe moes nie mishandel word nie (Eksodus 21:26-27), en weggeloopte slawe moes nie aan hul meesters teruggegee word nie (Deuteronomium 23:15-16).

As 'n kanttekening het die latere Joodse skrywer Maimonides gesê dat geen slaaf 'n profeet kon wees nie. Maar in die kerk, aangesien daar geen onderskeid tussen slaaf en vry is nie, kon enigiemand 'n profeet wees. Sien The Expositor's Greek Testament, deel 2, bl. 80 vir meer hieroor.

Sien ook die bespreking oor Titus 2:9, Filemon 10-15, die Tony Evans Bible Commentary bl. 1232, en Hard Sayings of the Bible bl. 591-593 en bl. 642-644 vir meer inligting.

V: In 1 Kor 7:25-26, verwys dit na maagdelike of mans?

A: Dit verwys na beide mans en vroue. Dieselfde term, "maagdes", word van mans gebruik in Openbaring 14:4. Baie kere in die Bybel gee dit voorbeelde van mans vir dinge wat op beide geslagte van toepassing is.

V: In 1 Kor 7:29, moes Christene 2 000 jaar gelede die huwelik vermy het, omdat die tyd kort is?

A: Achteraf was die gegewe raad wys, aangesien intense vervolging binne tien jaar begin het. Paulus het nie al die besonderhede gegee waarom die tyd kort was nie, maar het eenvoudig die "huidige krisis" en groot veranderinge in 1 Korintiërs 7:26,31 genoem.

Soos 'n aardse ouer sê God soms dinge vir ons sonder om al die redes of agtergrond te gee. As ons wys is, sal ons God ongeag gehoorsaam.

Tertullianus, wat tussen 198 en 220 n.C. geskryf het in De Corona, hoofstuk 13, bl. 101, noem dat "jy die apostel [Paulus] het wat mense opdrag gee om in die Here te trou."

V: In 1 Kor 7:29-31, het "die wêreld in sy huidige vorm gaan verby" na vervolging in daardie tyd verwys of na Christus se terugkeer?

A: Voordat ons die vraag beantwoord, laat ons 'n paar waarnemings maak oor wat die gedeelte sê. Paulus gee beide raad en gebooie, en sê hy doen dit weens 'n voorspelling en 'n waarneming. Hy raai (nie beveel nie) mense aan om nie te trou nie. Hy sê vir gelowiges om nie te ween, te bly wees, of bekommerd te wees oor julle besittings nie (d.w.s. om stoïes te aanvaar wat op die punt staan om te gebeur). Hy gee twee redes (7:28b): 'n voorspelling van 'n kort tyd en dat dit moeilikheid in die vlees sou wees, en die waarneming: (7:31b) "Want hierdie wêreld in sy huidige vorm is [tans] besig om verby te gaan." Wat die wêreld in sy huidige vorm (schema in Grieks) betref wat verbygaan, sê die Believer's Bible Commentary bl. 1770 dat die laaste frase eintlik uit die Griekse teater geleen is en betekenis die verandering van 'n toneel.

Wat die antwoord betref, is Christelike geleerdes dit nie eens nie, omdat dit by albei pas.

(waarskynlike antwoord) Vervolging: Afgesien van plaaslike intense vervolginge, was daar binne tien jaar ná Paulus dit geskryf het, intense algemene vervolging. Daar sou dus baie moeilike tye vir Christene wees, en dit sou moeiliker wees vir dié wat getroud is. Moenie oorweldig word deur te huil nie, want daar sal baie vervolging wees. Moenie vasgevang raak in blydskap of om jou besittings te koester nie, want dinge sal baie verganklik wees. Paulus het hier niks gesê oor wanneer die wêreld in sy huidige vorm heeltemal verbygegaan sal hê nie. In plaas daarvan het Paulus gesê dat die wêreld in sy huidige vorm in die proses is om verby te gaan. Christendom het eers in 325 n.C. in die Romeinse Ryk 'n wettige en bevooroordeelde godsdiens geword, maar die proses was moeilik en pynlik vir Christus se volgelinge. Die New International Bible Commentary bl. 1363 en The Expositor's Bible Commentary dl. 10 bl. 235 is van mening dat Paulus oor vervolging in sy tyd praat.

(onwaarskynlik) Die Here se terugkeer: Hierdie siening sê dat Paulus sy oog op Christus se terugkeer gerig het. Weereens het Paulus geen voorspelling gemaak oor wanneer die wêreld in sy huidige vorm sal verbygegaan het nie, net dat dit nou in die proses is om te verbygaan. Met ander woorde, Paulus sê nie wanneer die wekker sal lui nie, maar eerder dat dit vorentoe tik. Aangesien die klok egter tik, raai hy hulle aan om hulleself ten volle aan die Here en Sy werk te wy, en om nie in wêreldse dinge verstrengel te raak nie, hetsy dit hartseer, geluk of besittings meebring. Hy raai af van die huwelik sodat mense meer aan die Here se werk kan wy, omdat ons nooit weet wanneer Christus sal terugkeer nie. Die Bible Knowledge Commentary: Nuwe Testament bl. 519 en die Believer's Bible Commentary bl. 1770 ondersteun die siening dat dit die Here se terugkeer is. Die NIV Study Bible bl. 1743 sê dat sommige hierdie siening huldig; maar dit onderskryf dit nie.

Dit is waarskynlik die eerste siening, omdat hierdie raad wat Paulus in hierdie vers gee, insluitend om soos dié te wees wat nie huil of bly nie, sowel vir daardie tyd as vir ander tye van vervolging sou wees. Die tweede siening sou Paulus se raad vir daardie tyd en vir alle tye daarna tot Christus se terugkeer maak.

V: Wat beteken 1 Korintiërs 7:30-31?

A: Hierdie verse is baie goeie raad, beide vir Paulus se tyd en elke keer as Christene op die punt staan om ernstige vervolging te ondergaan. Selfs wanneer Christene nie vervolg word nie, is dit wys om net "los vas te hou" aan alle aardse dinge, of dit nou die vreugde van die huwelik of ander geluk, besittings, of selfs rou is. Jy weet nooit wanneer dit weggeneem kan word nie, of hoe veel tyd jy het. Jy weet wel dat in die kort tyd wat ons hier is, God wil hê dat ons vir Hom moet skitter en Sy wil moet doen.

Ons kan nie leef soos die jong seun in die strokiesprent "Calvin and Hobbes" gesê het nie: "God het my hier op aarde geplaas om sekere dinge te bereik, en teen die tempo waaraan dinge vorder, sal ek vir ewig lewe!"

V: In 1 Korintiërs 7:31, hoe was "die wêreld in sy huidige vorm … verbygaande"?

A: Die koms van Jesus en die verspreiding van die Christendom was die mees betekenisvolle historiese gebeurtenis van hierdie tyd. Voordat die Christendom egter in die Romeinse Ryk onder keiser Konstantyn in 324 n.C. beide 'n wettige en bevooroordeelde godsdiens geword het, moes Christene die groot benoudheid van tien vervolginge deurmaak.

V: In 1 Kor 7:36, wie is die man hier, die vader of die verloofde en toekomstige man?

A: Dit is die verloofde. Dit is nie die vader wat haar uitgee nie, maar die verloofde wat bekommerd is oor die onvanpaste gedrag.

'n Ander siening is dat die woord "maagd" nie na 'n persoon verwys nie, maar na die maagdelikheid van die persoon. Dus is 'n man bekommerd oor sy eie maagdelikheid en dat hy die blom van sy jeug sal laat verbygaan. Die Believer's Bible Commentary, bl. 1771, huldig hierdie siening.

V: In 1 Kor 7:23; 6:20, wat is die gemeenskaplike tema tussen 1 Kor 6 en 7?

A: Albei verse beklemtoon dat ons moet leef asof ons "teen 'n prys gekoop is": die bloed van Jesus. 1 Korintiërs 6:20 sê aangesien ons teen 'n prys gekoop is, verheerlik God met ons liggaam. 1 Korintiërs 7:23 sê aangesien ons teen 'n prys gekoop is, moenie slawe van mense word nie.

V: In 1 Korintiërs 8:4, aangesien "'n afgod niks is nie", waarom word afgodsdiens so sterk veroordeel in 1 Korintiërs 10:20, Eksodus 20:4, Levitikus 19:4, 26:1,30?

A: 'n Analogie is hier nuttig. 'n Verbeelde valskerm is niks, maar om op 'n nie-bestaande valskerm staat te maak, is iets dodelik. Net so is 'n afgod niks, maar om jou vertroue in 'n afgod te stel, is iets dodelik. God beklemtoon in baie gedeeltes dat jy nie jou vertroue in beide Hom en 'n afgod kan stel nie.

V: In 1 Kor 8:4,7-13, is dit reg om vleis wat aan afgode geoffer is, te eet, of moet ons ons onthou soos Hand 15:28-29 sê?

A: Romeine 14 wys dat dit verkeerd of aanvaarbaar kan wees, afhangende van die omstandighede.

a) Dit is verkeerd om by 'n feesmaal te wees wat die afgod vier. Dit is verkeerd om vleis daarvandaan te eet as jy dit as 'n vorm van afgodsdiens beskou. Romeine 14:23 sê dat alles wat nie uit geloof is nie, sonde is.

b) Dit is in orde om die vleis te eet (met een uitsondering) as jy besef dat alle kos van God kom, nie van die afgode nie, en dat jy nie afgode aanbid nie.

b2) 'n Uitsondering is as 'n swakker Christen of 'n nie-Christen jou eet as 'n kompromie van jou geloof sou beskou. Ons mag nie ander laat struikel nie in Romeine 14:10,13, en ons moet vermy om die skyn van die kwaad te gee in 1 Tessalonisense 5:22 en 2 Korintiërs 8:21.

V: Leer 1 Korintiërs 8:5 en Johannes 10:35 oor baie gode?

A: Nee. 1 Korintiërs 8:5 verwys na al die afgode waarin nie-Christene geglo het. Daar is baie gode, maar daar is net Een wat regtens God genoem word. Ons moet "die enigste God" aanbid (1 Timoteus 1:17). Sien ook die bespreking oor Johannes 10:35. Tertullianus (198-220 n.C.) in Teen Hermogenes hoofstuk 4 Ante-Nicene Fathers band 3 bl. 479 was een van die eerste wat 1 Korintiërs 8:5 bespreek het. Hy het gesê die baie gode is gode in naam alleen, terwyl daar net een ware God is. Origen (225-253/254 n.C.) het ook hierdie beswaar beantwoord in Origen teen Celsus, boek 8, hoofstuk 4, bl. 641.

Sou jy in 'n afgodstempel eet, in stryd met vers 10 van dieselfde hoofstuk? Daar is inderdaad baie afgodsgode, maar sou jy leer dat hierdie gode werklik is, in stryd met vers 4? As nie, kan jy nie vers 5 gebruik om oor verskeie werklike gode te praat nie. Vers 6 sê dat ons anders is, omdat ons net in een God glo.

As 'n kanttekening was die eerste persoon wat hierdie vraag beantwoord het en in wese dieselfde antwoord gegee het, Irenaeus, biskop van Lyon, in Irenaeus teen die Hereesieë, boek 3, hoofstuk 6.5, bl. 420.

'n Mormoon het eens vir my Christelike kamergenoot, Greg, gesê dat daar baie gode is, maar daar is net een god van hierdie wêreld, en hy het die god van hierdie wêreld aanbid. Die god van hierdie wêreld is egter Satan volgens 2 Korintiërs 4:4 en 1 Johannes 5:19. Irenaeus van Lyoon (geleef 120–202 n.C., geskryf 182–188 n.C.) sê in Fragment 46 bl. 575 ook dat die god van hierdie wêreld Satan is.

V: Leer 1 Korintiërs 8:6 dat Jesus nie die Almagtige God is nie, soos Jehovah's Getuies beweer?

A: Nee. In hierdie vers verwys die woord "God" na God die Vader, maar JW's sou al die ander verse wat sê dat Jesus God is, moes ignoreer, soos Johannes 20:28-29 en Johannes 8:58. Hulle sou moes ontken dat daar ten minste twee betekenisse van die woord God is, wat Hebreërs 1:8 en Hebreërs 1:9 weerspreek. Hulle sou moes weier om die Seun te eer soos hulle die Vader eer, wat Johannes 5:23 weerspreek.

Jehovah se Getuies probeer 'n onderskeid tref tussen "Almagtige God" (die Vader) en "Magvolle God", wat volgens hulle die Seun is. Al is daar binne die Drie-eenheid 'n onderskeid tussen die drie, aangesien God almagtig is, is daar óf aparte gode, soos Jehovah se Getuies impliseer, óf daar is net een God, en God is almagtig.

V: In 1 Korintiërs 8:6-13, wat moet Christene doen met betrekking tot die beëindiging van die Ramadan-feeste vir Moslems, Divali in Indië, en ander feeste?

A: Oor die algemeen moet u nie aan enige godsdienstige aanbidding deelneem nie. Maar as u uitgenooi word om te eet, mag dit dalk wel of nie in orde wees nie. As 'n nuwe gelowige in sy geloof sal struikel, moet u nie eet nie. As iemand sou dink dat u u Christelike beginsels kompromitteer, moet u nie eet nie. Andersins is dit in orde om hul gasvryheid te aanvaar en te eet. Natuurlik kan u hulle ook na ons vieringe nooi.

Volgens een bron is die Indiese fees Divali, die fees van ligte, so oud dat niemand die rede daarvoor ken nie, en dit is nie regtig godsdienstig nie. Volgens 'n ander bron is die rede wat hulle vir Divali op een plek gee, heeltemal anders as dié op 'n ander plek. Volgens 'n derde bron is dit wel godsdienstig en vier dit die geleentheid toe die god Rama, wat op aarde geïnkarneer is, toegelaat is om huis toe te gaan nadat hy in ballingskap was. Dit raak dus nogal ingewikkeld, tensy jy net nie daardie dag daar is nie. As daar dus 'n seremonie is, laat dit maar oor. Jy kan die kos eet as jy genooi is. Natuurlik moet jy niks eet as jy net by die ete aansluit sonder om genooi te wees nie.

V: In 1 Korintiërs 8:6-13, behoort Christene vleis te eet wat Halal is, wat Moslems geslag het nadat hulle Allah se seën oor die vleis uitgespreek het?

A: In heidense tempels het hulle ook oor die offer gebid. Die gebed tot 'n ander god het geen uitwerking op die vleis nie, so dit is in orde vir 'n Christen om dit te eet, tensy dit die gewete van 'n ander kan seer maak.

V: In 1 Kor 8:11, hoe kan ons optrede met betrekking tot afgodsvleis veroorsaak dat ons Christelike broer "vernietig" word, aangesien Joh 10:28 sê hulle sal nooit verlore gaan nie?

A: Al is die Griekse woorde dieselfde (met net 'n ander einde) apoleitai/apoluntai, is die betekenis anders. Egte Christene verskil of gelowiges hul saligheid kan verloor. Ongeag daarvan kan gelowiges ongelukkig hul getuienis en hul skoon gewete verloor deur kos te eet wanneer hulle glo dit is verkeerd om so te doen.

V: In 1 Kor 9:1-2 was Paulus 'n apostel net vir die Korintiërs, of vir almal?

A: Paulus self het gesê hy was 'n apostel nie net vir die Korintiërs nie, maar vir almal in 1 Timoteus 1:1; 2:7; Romeine 1:1; Galasiërs 1:1; Efesiërs 1:1; Kolossense 1:1; 2 Timoteus 1:1; en Titus 1:1.

V: In 1 Kor 9:1-7 het sommige Paulus se gesag as apostel bevraagteken. Wanneer Christene vandag onvanpas die gesag van 'n predikant, ouderling of ander Christelike leier uitdaag, wat kan jy vir hulle sê?

A: Die Bybel het baie voorbeelde van mense wat hul leiers onvanpas bevraagteken het. Miriam het Moses se huwelik met 'n Kusiet teëgestaan, en God het haar met melaatsheid geslaan in Numeri 12. Die Israeliete het teen Moses gemurmureer en God het gedreig om hulle van die erfdeel te vervreem in Numeri 14:11-12. Korag en sy volgelinge het teen Moses opgestaan en is deur die aarde ingesluk in Numeri 16:1-36. Die mense het Moses en Aäron oor Korag uitgedaag en 'n plaag het uitgebreek in Numeri 16:41-50.

As 'n leier iets doen wat die aandag van ander ouderlinge behoort te trek, moet dit aan hulle gebring word. Maar andersins behoort ons nie oor ons leiers te roddel nie.

As 'n leier 'n slegte besluit neem of iets verkeerds doen, moet jy daaroor praat om dit reg te stel, en onthou dat ons almal al slegte besluite geneem of verkeerde dinge gedoen het. As 'n leier betrokke is by sielvernietigende kettery, diefstal of onbekeerlike gruwelike sonde, moet die leier as leier verwyder word. Maar anders wil jy nie soos daardie voorbeelde in die Bybel wees en uiteindelik voor Christus se oordeel moet staan nie.

V: In 1 Kor 9:5 en Mt 12:46-47; 13:55-56; Hand 1:14; Gal 1:19, het Jesus broers gehad?

A: Ja, Jesus het halfbroers gehad.

Die meeste nie-Katolieke neem oor die algemeen die eenvoudige betekenis van hierdie verse, dat Jesus wel broers gehad het. Vroeë Christene het dit op dieselfde wyse verstaan. Jesus se broers was Jakobus (die skrywer van Jakobus), Josef, Simon en Judas [Judas] (die skrywer van Judas), volgens Matteus 13:55-56.

Die meeste Katolieke beskou "broers" as neefs, aangesien die Katolieke Kerk leer dat Maria vir ewig 'n maagd gebly het.

Die Griekse woord vir neef, suggenes, wat in Lukas 1:36 en 1:58 gebruik is, was beskikbaar vir Paulus en Matteus om te gebruik, en hulle het dit nie gedoen nie. Aangesien sommige Katolieke graag mense herinner aan die belangrikheid van Christelike tradisie, noem Hippolytus (222-235/6 n.C.) in Die Weerlegging van alle Hereorieë, hoofstuk 2, Jakobus as die broer van onse Here.

Ander verse wat Jesus se broers noem, is Matteus 13:55; Markus 3:31-32; Lukas 8:19-20; en Johannes 2:12; 7:3,5,10.

V: In 1 Korintiërs 9:5, het Petrus (Kefas) 'n vrou gehad?

A: Behalwe dat 1 Korintiërs 9:5 dit sê, het Jesus in Matteus 8:14 en Lukas 4:38-39 Petrus se skoonmoeder van koors genees. Clemens van Alexandrië (Stromata 193-202 n.C.) en Eusebius se Kerkgeskiedenis (3:30) leer ook dat Petrus getroud was en kinders gehad het.

Volgens Eusebius se Kerkgeskiedenis 3:30, "Hulle sê dus dat toe die geseënde Petrus sy eie vrou sien uitgelei word om te sterf, hy bly was oor haar roeping en haar terugkeer huis toe, en hy het haar baie bemoedigend en vertroostend aangespreek, haar by naam genoem en gesê: 'O jy, onthou die Here.' So was die huwelik van die geseëndes, en hul volmaakte ingesteldheid teenoor diegene wat hulle die dierbaarste was" (Stromata boek 7, hoofstuk 2)

Jesus het vroeg in sy bediening Petrus se skoonmoeder genees (Mattheüs 8:14-17; Markus 1:29-34; Lukas 4:38-39). Petrus was waarskynlik dus getroud voordat hy Jesus ontmoet het.

V: In 1 Korintiërs 9:12, hoe kan die evangelie van Christus belemmer word?

A: "Evangelie" is eenvoudig die "goeie nuus" oor Jesus Christus. Die kommunikasie en die verkondiging van die Evangelie kan deur ongelowiges belemmer word. Dit kan ook deur gelowiges beperk word wat, uit vrees vir vervolging of om ander redes, nie die geheel daarvan wil verkondig nie.

Mens kan die Evangelie met vier eenvoudige punte kommunikeer.

1. Verstaan iets van wie God is, dat daar net een Drie-eenheidige God is, en ons nie enige ander sogenaamde gode mag aanbid nie.

2. Verstaan wie ons is, dat ons met 'n sondige natuur gebore is, en reiniging en vergifnis van ons sondes nodig het. Ons kan nie op ons eie meriete Hemel toe kom nie.

3. Sien dat Jesus Christus, deur Sy dood aan die kruis en opstanding uit die dood, die een en enigste weg verskaf het vir enigiemand om na die Hemel te gaan.

4. Besef dat ons God moet aanroep, op die Here moet vertrou, en sien dat die bloed van Jesus die prys vir ons sondes betaal het.

Nadat ons weer gebore is as kinders van God, weet ons dat die Heilige Gees in ons woon en in ons werk om God behaaglik te leef. Alhoewel ons nog steeds sal sondig, heilig God ons om ons meer Christusgelyk te maak. Ons moet gehoorsaam volgens God se gebooie leef, deur water gedoop word, en 'n lewe lei waarin ons God voorop liefhet en ander liefhet.

V: In 1 Kor 9:12,18-19,22, wanneer behoort ons nie die regte wat ons het uit te oefen nie?

A: Niemand sou wys wees om 'n geringe reg op 'n onbelangrike detail uit te oefen as dit sou beteken dat 'n groot reg op iets belangriks prysgegee word nie. Een van ons belangrikste "regte", of eintlik voorregte, is om saam met die Heilige Gees deel te neem aan die bring van die lewensgewende boodskap van die evangelie aan ander. Ons behoort onmiddellik bereid te wees om die meeste van ons ander regte prys te gee eerder as om ons voorreg om God se werk te doen, prys te gee.

V: In 1 Korintiërs 9:14, behoort almal wat die evangelie verkondig hul brood uit die evangelie te verdien?

A: Soos 1 Korintiërs 9:15 wys, is dit 'n voorreg, nie 'n gebod nie. Dit is heeltemal in orde vir 'n godvresende Christen om sy of haar brood uit die evangelie te verdien, maar hulle hoef dit nie te doen nie.

V: In 1 Korintiërs 9:16-17, waarom moes Paulus die Evangelie preek, of sy prediking "vrywillig" of "onvrywillig" was?

A: Jy behoort nie te dink dat jy God net so veel of so min kan dien as wat jy wil nie. Paulus is geroep om die Evangelie te preek. Hy het dit gretig en vrywilliglik gewillig gepreek. Hy het egter daarop gewys dat selfs al sou hy nie daarna verlang het om dit te preek nie, sou hy steeds verplig gevoel het om dit te doen weens die vertroue wat God aan Paulus toevertrou het. 1001 Bible Questions Answered bl. 125-126 wys daarop dat alle ware Christene, soos Paulus, 'n ernstige verpligting het om die evangelie te preek, en hulle sal voor God moet verskyn en rekenskap moet gee van wat aan ons toevertrou is. Ons ewige belonings in die Hemel is gebaseer op wat ons wel of nie doen nie. In Esegiël 3:17-21 het die Here vir Esegiël gesê dat hy aanspreeklik sou wees vir iemand se bloed as hy in sy plig as wagter versuim.

V: In 1 Korintiërs 9:19-23, watter maniere is daar waarop ons dalk vorige gewetensbesware vir Christus kan prysgee?

A: In Paulus se geval sou 'n godsdienstige Jood nie varkvleis, garnale of ander kosse eet wat in die Ou Testament verbied is nie. Die Fariseërs het gevoel hulle moes nie met nie-Jode omgaan nie. Hulle het ook talle ander reëls gehad.

Vandag het mense "skrupleringe" soos om elke dag te stort. Wat as jy na 'n sendingveld in 'n afgeleë plek sou gaan waar jy dit nie kon doen nie? Sou jy dan weier om te gaan? Jy behoort nie iemand van die teenoorgestelde geslag sonder klere te sien nie, behalwe jou eggenoot. Maar wat as dit 'n ongeluk of mediese noodgeval was, en dit was onvermydelik? Sou jy net wegstap wanneer jy nodig was om te help? Daar is goeie reëls wat ons in die Christelike lewe kan volg, maar uiteindelik gaan dit nie oor reëls nie; dit gaan eerder daaroor om te doen wat God wil hê ons moet doen en Hom nie te ongehoorsaam wees nie.

V: In 1 Korintiërs 9:20-23, hoe is Paulus vir alle mense alles?

A: Paulus het nie sy prediking of praktyk van die waarheid gekompromitteer nie. Hy het egter in Handelinge 17 en ander plekke verskillende benaderings gebruik om die een ware Evangelie te preek, en hy het geleer dat ons ons praktyke, oor nie-essensiële sake, moet aanpas ter wille van swakker gelowiges (Romeine 14), en so veel moontlik met almal in vrede moet wees (Romeine 12:18).

V: In 1 Kor 9:20; 1 Kor 10:33 probeer Paulus mense behaag, soos Gal 1:10 sê dat hy dit nie doen nie?

A: Paulus probeer vir alle mense alles wees om hulle vir Christus te wen, maar dit sluit nie in dat hy die waarheid prysgee nie.

V: In 1 Kor 9:24, moet ons hardloop om 'n doel te bereik, of nie hardloop om 'n doel te bereik nie, soos Rom 9:16 sê ("dit hang nie af van die mens se begeerte of moeite nie")?

A: Ons moet streef asof ons 'n doel bereik, en Romeine 9:16 weerspreek dit nie. Romeine 9:16 herinner ons daaraan dat al ons strewe ons nie red nie; dit is God wat ons red.

Ons streef nie daarna om gered te word nie, maar ons streef daarna om ons liefde en dankbaarheid te betoon aan God wat ons gered het.

V: In 1 Korintiërs 9:24, sal net een Christen die prys ontvang?

A: Nee, volgens 2 Timoteus 4:8. Aangesien 'n atleet egter sy bes doen om die eerste plek te behaal, behoort ons net so ywerig te streef dat ons lewens 'n "eerste-plek oorwinning" vir Christus sal wees.

V: In 1 Korintiërs 9:24, waarom praat Paulus met die Korintiërs oor wedloop?

A: Miskien omdat hy geweet het dit was 'n illustrasie waarmee hulle kon identifiseer. Die Isthmiese Spele, wat naby Korinte gehou is, was in belangrikheid net tweede na die Olimpiese Spele. Hulle is elke twee jaar gehou. Atlete het 'n streng tienmaande-oefenprogram gevolg, en die doel was om 'n laurierkrans te wen, en laurierkranse verlep gou.

V: In 1 Korintiërs 9:26-27, watter maniere kan ons liggaam oor ons heers as ons nie versigtig is nie?

A: Wanneer jy voel jy "moet" net iets doen, en dit is nie iets wat God beveel het of dit is teen wat God beveel het nie, moet jy vra of jy dalk 'n verslawing het. Moet jy net baie eet en elke maaltyd eet as jy oorgewig is? Moet jy net 'n program of fliek kyk? Soms is dit goed om te vas deur nie te doen wat jou liggaam voel dit "moet" doen nie.

Die woord vir "preek" hier, keryxas, is interessant. Dit verwys letterlik na 'n heraut wat mense oproep om na 'n wedloop te kom.

V: In 1 Korintiërs 9:27, wat beteken die Griekse woord vir "dissipline"?

A: Die Griekse woord hupopiazo beteken om geslaan te word tot jy swart en blou is. Die Korintiërs was ernstige atlete, en bokse en worstel was onder hul hoofsportsoorte.

V: In 1 Kor 9:27, was daar 'n kans dat Paulus gediskwalifiseer kon word? Indien nie, wat beteken dit?

A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Uit God se ewige perspektief het God met sekerheid geweet wie sou volhard en die ewige lewe hê.

2. Die uitverkoren wat na die Hemel gaan, kan hul belonings verloor.

3. Vanuit ons aardse perspektief kan sommige mense gelyk lyk of hulle gered is, maar uiteindelik gaan hulle hel toe.

4. Christene is dit nie eens of enige ware Christene hul saligheid kan verloor nie.

Sien die bespreking oor Efesiërs 1:14 en Hebreërs 6:4-10 vir meer inligting.

V: In 1 Korintiërs 10:1-5, wat leer dit ons oor God se gawes?

A: As ons hierdie gedeelte vergelyk met die einde van 1 Korintiërs 9, sien ons dat die atlete (geestelik en andersins) wat deur dissipline gewen het, dieselfde is as dié wat die Israeliete verloor het deur aan hul eetlusse oor te gee. 1 Korintiërs 10:1-4 beklemtoon dat almal, dit wil sê elkeen van die Israeliete, hierdie seëninge ontvang het. Tog sê 1 Korintiërs 10:5 dat die meeste van hulle tog in die woestyn omgekom het. Mense vandag ontvang die seëninge van die fondasies van godvresbare vroue en mans, moeders en vaders. Tog verkwist baie wat hulle gegee is en waarmee hulle grootgeword het.

V: In 1 Kor 10:8, wie was die 23 000 mense wat in een dag gesterf het?

A: Egte Christene gee vier interpretasies.

1. Eksodus 32:28 noem 'n tyd vroeg in die Eksodus, toe Aäron die goue kalf gemaak het, en 3 000 met die swaard in een dag gedood is. Terselfdertyd is ander deur 'n plaag in Eksodus 32:35 gedood. Sien Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 141, 401, When Critics Ask bl. 458-459, en The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 526 vir meer oor hierdie antwoord.

2. Paulus het 'n numeriese tikfout gemaak toe hy dit neergeskryf het. Hard Sayings of the Bible bl. 597-598 gee hierdie interpretasie. Dit sou beteken dat die Bybel nie ondeugdelik (sonder enige fout) is nie, maar dat die Bybel onfeilbaar (sonder beduidende teologiese fout) sou wees.

3. Numeri 25:9 noem die tyd laat in die Eksodus by Sittim, toe die Midianitiese vroue die Israelitiese mans verlei het en 24 000 mans gedood is. Twee moontlike maniere om die getalle op te los is:

3a) 23,000 is net vir een dag, en 24,000 is die totaal

3b) 23 000 is net die mense, en 24 000 is die mense en die leiers.

Tertullianus het gesê dat 24 000 in die plaag van Midian gesterf het, maar het nie gespesifiseer oor hoeveel dae in De Overmoed, hoofstuk 6, bl. 79 nie

4. Paulus verwys na diegene wat gesterf het, en 24,000 is 'n ronde getal, moontlik uit 'n rabbynse tradisie.

V: In 1 Kor 10:9, aangesien God nie versoek kan word nie, hoe het die Israeliete God hier versoek?

A: Die Griekse woord wat hier gebruik word, kan ook beteken om die Here te "toets". Sien die bespreking oor Eksodus 17:2.

V: In 1 Kor 10:10, wat vertel die Bybel vir ons van die slegte dinge wat mense gedoen het?

A: 'n Wyse persoon kan uit ander se foute leer, voordat hy hulle ook maak. Die Bybel wil hê ons moet wys wees.

V: In 1 Korintiërs 10:13, ervaar ons ooit ondraaglike versoeking?

A: Nee. Ongeag wat ons op daardie tydstip mag voel, is 1 Korintiërs 10:13 waar. Op ons eie krag sou ons dalk ondraaglike versoeking hê. Maar wanneer ons op God vertrou, sal ons nooit ondraaglike versoeking hê nie. In oomblikke van versoeking kan ons tot God bid, die Bybel lees, en ander gelowiges bel om saam met hulle te bid. As ons tot God uitroep, sal Hy altyd 'n uitweg uit die versoeking voorsien.

V: Aangesien 1 Korintiërs 10:14 sê om "te vlug van afgodsdiens," behoort Christene nie kruise te dra soos Jehovah se Getuies sê nie?

A: Nee. Sien die bespreking oor Eksodus 20:4-5 vir die antwoord.

V: In 1 Kor 10:20 en Deut 32:16-17 is godsdiens dan nie altyd 'n goeie ding nie?

A: Nee. Eerstens wat die valse godsdiens van ds. Moon, die Verenigingkerk, sê, en dan wat die Bybel sê.

Goddelike Beginsel bl. 9: "Religie het ontstaan as die middel om die doel van goedheid te vervul deur die weg van God te volg... volgens die bedoeling van die oorspronklike verstand. Die behoefte aan verskillende soorte begrip het die verskyning van verskeie godsdienste noodsaaklik gemaak."

Die Bybel het baie om te sê oor godsdienstige afgodsdiens.

1 Korintiërs 10:20 "...die offers van die heidene word aan demone geoffer, nie aan God nie..." (Miskien 'n verwysing na Psalm 106:37)

Jona 2:8 "Dié wat aan nietige afgode vashou, verlaat Sy liefdevolle toewyding."

Jeremia 2:5 "...en het waardelose afgode gevolg, en het self waardeloos geword?"

Daar is baie ander verse teen afgodsdiens. Die punt is dat as jy die ware God wil volg, jy al jou afgode moet vernietig.

In die vroeë kerk was dit Origenes se begrip, wat die Skithiërs-godsdiens as voorbeeld gebruik het, "En al mag die Skytiërs Pappaeus wel die hoogste God noem, tog sal ons nie ons instemming daaraan gee nie; ons erken wel dat daar 'n Hoogste Godheid is, alhoewel ons Hom nie die naam Pappaeus as Sy regmatige titel gee nie, maar dit beskou as een wat ooreenstem met die demoon aan wie die woestyn van Skytië, met sy mense en taal, toegewys is. Hy wat God egter in die Skitiese taal, of in die Egiptiese, of in enige taal waarin hy grootgemaak is, sy titel gee, sal nie skuldig wees aan sonde nie." Origen Against Celsus boek 5 hoofstuk 46 bl. 564.

V: In 1 Kor 10:21,27, mag ons nie eet wat aan afgode geoffer is soos 1 Kor 10:21 en Hand 15:29 wys nie, of is dit in orde soos 1 Kor 10:27 en 1 Kor 8:4,8 wys?

A: 1 Korintiërs self beantwoord dit.

1. Dit is nie in orde as jy aan 'n godsdienstige handeling deelneem nie. (1 Korintiërs 10:20-21)

2. Aangesien alle kos van God kom, is dit in orde om te eet solank dit nie jou gewete oortree nie. (1 Korintiërs 8:4,8; 10:23-27)

3. Dit is nie in orde as dit jou gewete oortree nie, of in situasies waar dit iemand anders laat struikel. (1 Korintiërs 8:9-13; 10:28-30)

V: Toon 1 Korintiërs 11:2-16 'n verbod op homoseksualiteit aan?

A: Dit word nie uitdruklik vermeld nie, maar dit impliseer dat mans en vroue nie in teenoorgestelde rolle behoort te wees nie. Terwyl Romeine 1:26-27; Levitikus 18:22,24; 20:13 en 1 Korintiërs 6:9-10 meer direk is, dui 1 Korintiërs 11:2-16 aan dat manlike drag deur vroue en vroulike drag deur mans nie is wat God begeer nie. Kirk R. MacGregor het 'n artikel hieroor geskryf, "Is 1 Korintiërs 11:2-16 'n verbod op homoseksualiteit?" in Bibliotheca Sacra, vol. 166 (April–Junie 2009), bl. 201–216.

V: In 1 Kor 11:3, aangesien die woord "God" twee betekenisse in die Bybel het, is dit waar dat ons Jesus "god" kan noem, soos in 'n groot en magtige persoon (1 Kor 8:5; Johannes 10:35-36), maar nie "God" kan noem as die een ware God (Deuteronomium 6:4; 1 Korintiërs 8:6; 1 Korintiërs 11:3) soos Jehovah's Getuies sê nie?

A: Daar is ten minste vier betekenisse van die woord "God" in die Bybel. Die breedste betekenis is 'n waargenome magtige wese, 'n sogenaamde god soos in 1 Korintiërs 8:5 en Johannes 10:35. 'n Ander betekenis is God die Vader (Kolossense 1:3 en Efesiërs 1:3). 'n Derde betekenis is Jesus (en die Heilige Gees), soos in Johannes 1:1; 20:28-29 en ander verse. Nog 'n betekenis is al drie. Jesus Self wys dat Hy meer as net in die ruimste sin God is in Johannes 10:36 en Johannes 5:22-23. As Jesus net bedoel het dat Hy God is in die sin van Johannes 10:35, waarom het Hy dan Johannes 10:36 gesê?

Jehovah se Getuies Antwoord Vers vir Vers bl. 96–97 wys oortuigend uit dat as JW's "een God" in 1 Korintiërs 8:6 wil gebruik om te bewys dat slegs die Vader en nie Jesus God is nie, dan sou hulle moes glo dat "een Here" in dieselfde vers beteken dat Jesus ons Here is en God die Vader nie is nie.

V: In 1 Kor 11:3, hoe is die man die hoof van die vrou?

A: In die gesin is die vrou onderdanig aan die man volgens 1 Petrus 3:1 en Efesiërs 5:22,24. Wanneer daar geen ooreenkoms bereik kan word nie, moet die vrou die man gehoorsaam, solank dit nie in stryd is met wat die Bybel sê nie.

V: In 1 Korintiërs 11:3, hoe is God die "hoof" van Christus?

A: 'n Menslike seun en vader is ewe menslik en gelyk in waarde in God se oë, tog het die vader en seun verskillende rolle. Die vader mag die seun êrens heen stuur, en die seun behoort die vader te gehoorsaam. Net so is Jesus en die Vader gelyk in aard en eer, tog het hulle ook verskillende rolle. Jesus was die een wat na die aarde gekom het en die Vader gehoorsaam het (Hebreërs 5:8; Filippense 2:7-8).

As 'n kanttekening, in die bespreking van 1 Korintiërs 11:1-3, het Ambrosius van Milaan (340-397 n.C.) in Oor die Christelike Geloof 4:3:31 "God" geïnterpreteer as God in die Drie-eenheid, nie God die Vader nie. Die interpretasie van byna alle ander stem egter op hierdie punt nie met Ambrosius saam nie. Die interpretasie van Ambrosius sou moeilik wees om te versoen met Efesiërs 1:3,17 en Hebreërs 1:9.

V: In 1 Kor 11:3, Mt 24:36, en Php 2:7-8, is Jesus minder as die Vader?

A: Natuurlik was Jesus minder as die Vader in heerlikheid toe Hy op aarde was. In die hemel is Hy gelyk aan God die Vader in natuur, heerlikheid, eer en ander dinge. Hy is (vandag in die hemel) minder as die Vader wat betref oorsprong (Jesus is uit die Vader gebore), rol en rang. Grofweg is Jesus gelyk aan die Vader, net soos 'n seun gelyk is aan sy vader. Jesus is minder as die Vader, net soos 'n seun minder is as sy vader. Die Bybel wys albei kante, en eerlike gelowiges kan nie anders nie. Ons moet die Seun eer soos ons die Vader eer, soos Joh. 5:22-23 beveel.

V: In 1 Korintiërs 11:3, is dit op enige wyse 'n teenstrydigheid met die Drie-eenheid om te sê dat Jesus minder as die Vader is?

A: Nee. As jy die Drie-eenheid misverstaan, of ander wat onkundig is, vind, trek dit niks af van God se waarheid nie. Van biskop Theophilus van Antiochië (168-181/188 n.C.) tot nou toe, het Christene voortdurend die Drie-eenheid geleer. Christene het geleer dat Jesus in natuur gelyk was, maar die Vader is sy hoof.

V: In 1 Korintiërs 11:3-9, is dit 'n manlike chauvinistiese gedeelte?

A: Miskien volgens radikale feministiese standaarde, maar volgens God se standaarde, nee. Mans en vroue is van gelyke waarde (Galasiërs 3:28), maar mans en vroue het wel verskillende rolle, soos 1 Korintiërs 11:3-9; 14:34-35 en 1 Timoteus 2:11-15 toon. Sien die bespreking oor hierdie verse vir meer inligting.

As 'n kanttekening, in die Joodse tradisie moet vroue hul kop bedek in aanbidding volgens 3 Makkabeërs 4:6; Misjna Ketubot 7:6; die Babiloniese Talmoed Ketubot 72a-b. In die Grieks-Romeinse kultuur moet vroue hul kop bedek in Plutarchus se Moralia 3.232c; 4:267b; Apuleius in Die Goue Ezel 11:10. Ook in Ovidius se Die Kuns van die Liefde 3:135-165. In die Griekse kultuur was 'n vrou met 'n geskeerde kop 'n skande volgens Aristofanes se Thesmophoriazusae 837. Sien The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 529 vir meer inligting.

V: In 1 Korintiërs 11:5, moet vroue vandag sluier dra wanneer hulle bid?

A: Vir daardie kultuur moes hulle dit doen, as 'n teken van respek en onderdanigheid aan hul mans. Destyds sou vroue sluier gedra het wanneer hulle gebid het. Ware Christene verskil vandag hieroor.

1. Sommiges sê dit was waar weens hul kultuur.

2. Ander Christelike vroue dra hoofbedekkings wanneer hulle in die kerk is

V: In 1 Kor 11:10, waarom moet vroue hulself "vanweë die engele" versluier?

A: Alhoewel sommige daarop wys dat die Griekse woord angelos menslike boodskapper kan beteken, dui die konteks op engele en nie net menslike boodskappers nie. Drie ander interpretasies is:

1. Gevalle engele: soos die wesens in Genesis 6:2-5. (Tertullianus (200 n.C.) Oor die sluiering van maagde 9 en Oor gebed 22). Hierdie wesens kon slegs gevalle engele gewees het, of hulle kon demoonbesete mans gewees het. Om op 'n manier te kleed wat die kultuur as onbeskaamd sou beskou, gee gevalle engele geleenthede om mans te verlei.

2. Alle engele: "Engele was toeskouers van die kerk". Reg in die middel van die aanbidding van God wat engele, goed en sleg, waargeneem het, is 'n gebrek aan respek vir hul rol uiters onvanpas. Paulus het 'n soortgelyke gedagte oor engele wat by die aanbidding teenwoordig is, in 1 Timoteus 5:21.

3. Albei: Aangesien albei van die vorige waar is, kon Paulus albei in gedagte gehad het.

V: In 1 Korintiërs 11:11-12, hoe hou die feit dat die vrou uit die man is en die man uit die vrou is verband met die feit dat alle dinge uit God is?

A: Daar is geen doel vir manlike wesens sonder wyfies nie, en andersom. Uiteindelik is daar geen doel met enigiets anders as God nie. Soos 'n Russiese Christen metafories gevra het: "as 'n pad nie na 'n kerk lei nie, wat is dit dan goed vir?"

V: In 1 Kor 11:13, watter soort geestelike waarhede moet ons "self oordeel" of ons dit al dan nie moet aanvaar nie?

A: Ons moet alle waarhede wat die Skrif stel, onkrities aanvaar. Ons moet alle ander beweerde waarhede toets en oordeel, insluitend alle interpretasies van die Skrif. Dit is belangrik om nie ons interpretasie van die Skrif te verwar met wat die Skrif leer nie. Sprukunde 30:5-6 en 1 Korintiërs 4:6 beklemtoon dat ons nie by God se woord mag voeg nie. Selfs in die Val van Eva het beide Satan en Eva hul interpretasies as God se woord aangebied.

In 1 Korintiërs 11:13 nooi Paulus die lesers uit om op te let dat wat hy hier skryf, ooreenstem met hul persepsies. Hy sê nie dat hulle God se Woord moet beoordeel, of dat hulle hierdie waarhede moet verwerp as dit nie met hul persepsies ooreenstem nie.

V: Leer 1 Korintiërs 11:14 dat mans nie lang hare moet hê nie, en vroue lang hare moet hê?

A: Sommige Christene sê dit is vandag net so waar soos dit destyds was. Ander Christene sê dit was kultureel. Alle Christene kan oor drie punte saamstem.

1) Destyds, aangesien 'n vrou met 'n geskeerde kop haar brood onmoreel verdien het, behoort Christelike vroue nie baie kort hare te hê nie. Dit sou die skyn van die kwaad gee (2 Korintiërs 8:21; 1 Tessalonisense 5:22).

2) 1 Korintiërs 11:14 en Deuteronomium 22:5 is albei teen mans wat soos vroue lyk en vroue wat soos mans lyk.

3) As 'n Christen op hierdie punt verkeerd is, is dit 'n klein fout in vergelyking met die aanbidding van afgode of die volg van 'n valse Jesus.

Sien When Critics Ask bl. 460-461 vir 'n ander antwoord.

V: In 1 Kor 11:14, as 'n kerk verkeerd glo oor die lengte van mans- en vrouehare, bewys dit dan dat daardie kerk nie 'n kerk van God is nie?

A: Voordat ons daardie vraag beantwoord, laat ons 'n paar waarnemings maak. 'n Kerk kan steeds 'n ware plaaslike byeenkoms van die een kerk van God wees as dit, al is dit tydelik:

a) Toegelaat om 'n onmorele lid te hê (1 Korintiërs 5:1)

b) Verdeeldheid onder sy lede (1 Korintiërs 3:3)

c) Sommige wat wettisisties was (Galasiërs 2:13)

Om die vraag te beantwoord: as 'n kerk steeds 'n ware kerk van God kan wees met hierdie probleme, kan 'n kerk waarskynlik steeds 'n kerk van God wees as hulle 'n verkeerde opinie oor 'n sekondêre saak soos hare het.

As 'n mens egter 'n ander evangelie verkondig (Galasiërs 1:6-9), of die verzoening of opstanding ontken (1 Korintiërs 15:1-7), is hulle geloof niks werd nie. Wat dié betref wat die skyn van godsaligheid het, maar die krag daarvan verloën, moet ons ons van hulle afkeer, soos 2 Timoteus 3:5 beveel.

V: In 1 Korintiërs 11:19, waarom het Paulus gesê daar moes "verskille" onder die Korintiërs wees?

A: Hierdie woord kan kettery beteken, maar hier beteken dit faksies of verdeeldheid. Dit was nie wenslik nie, maar dit was onvermydelik onder mense wat nie na God se gesag geluister het nie.

V: In 1 Kor 11:20-22, wat is ander voorbeelde van die vorm wat voortgeduur het nadat die oorspronklike doel verlore geraak of gekaap is?

A: Daar is baie voorbeelde wat dalk waar is vir sommige mense, maar nie vir ander nie. Al hierdie dinge kan goed wees, maar terselfdertyd moet jy oppas dat geen van hierdie dinge 'n doel op sigself word nie.

Teologiese geskiedenis en kennis kan ons help om nader aan die Here te groei, ons 'n perspektief gee en ander onderrig. Maar dit kan 'n doel op sigself word en vereis dat ander baie dinge leer wat niks met God se karakter, ons lewe of godsaligheid te doen het nie.

Aanbiddingsmusiek in die erediens is om God te prys. Maar as ons nie versigtig is nie, kan die musiek 'n doel op sigself word, om goed te klink vir ander.

Evangelisasie word deur ons Here beveel – so om te sê. Matteus 28:19 beveel ons om te gaan en dissipels van alle nasies te maak. Dit sê nie om meer getalle te rapporteer, of meer "bekeerlinge" te kry wat nie die bedoeling het om Jesus Here van hul lewe te maak nie.

Gemeenskap is belangrik in die Christelike lewe. As gemeenskap egter niks meer is as om informele vriende te maak en te gesels nie, mis jy die kans op diep verhoudings met ander gelowiges. Ook behoort gemeenskap nie die primêre rede te wees om met ander gelowiges byeen te kom nie, ten koste van aanbidding en die bestudering van God se Woord. Gemeenskap behoort 'n rede te wees, maar 'n sekondêre een.

Liturgie en organisasie in die kerkdiens kan betekenis hê. Maar daar is 'n gevaar dat die betekenis verlore raak en dit net 'n ritueel word.

Selfs gebed kan 'n sinlose herhaling word, net om die formaliteit te deurloop. Gebed is noodsaaklik vir die Christelike lewe, maar mense kan slegs bid omdat hulle weet hulle behoort dit te doen, en nie uit liefde vir die Here nie.

V: In 1 Kor 11:23-26, is dit die presiese woorde van die Laaste Avondmaal, of is die woorde van die Evangelies die presiese woorde in Mt 26:21-29; Mk 14:18-24, en Lk 22:14-20?

A: Waarskynlik is geen van die twee 'n volledige afskrif van die Laaste Avondmaal nie; 'n parafrase kan steeds waar wees. Die punt van Paulus en die evangelieskrywers se parafrase van sommige van die gesprek tydens die Laaste Avondmaal is dat ons verder kyk as die blote memorisering van formules om die gemeenskaplike inhoud te sien.

Een belangrike punt wat nie oor die hoof gesien moet word nie, is dat die Here se Maaltyd 'n "maaltyd" of ete was. Op verskeie tye in die Rooms-Katolieke Kerk is die leke (nie-priesters) slegs die hostie gegee, en nie die beker nie. Aan die ander kant toon 1 Korintiërs 11:34 dat dit nie 'n gewone ete was nie, maar 'n spesiale ete. As jy net 'n gewone ete wil hê, sonder om op ander te wag, moet jy nie by die Here se Ete eet nie, bly net tuis.

V: In 1 Korintiërs 11:24 behoort dit te sê "gebreek vir julle", of behoort dit net "vir julle" te wees?

A: Daar is Griekse manuskripte vir albei maniere.

"Broken" ontbreek:

p46 (Chester Beatty II) 100-150 n.C.

Vaticanus 325-350 n.C.

Sinaiticus [Si] 340-350 n.C. (oorspronklik)

Ephraemi Rescriptus [C] 5de eeu (oorspronklik)

Alexandrinus c.450 n.C.

Athanasius van Alexandrië 326-373 n.C.

"Broken" is teenwoordig

Sinaiticus [Si] 340-350 n.C. (gecorrigeer)

Ephraemi Rescriptus [C] 5de eeu (3de korregeerder)

Gooties 493-555 n.C.

Johannes Chrysostomos 370-407 n.C.

Bisantynse Leesboek

V: In 1 Kor 11:28-29, hoe is dit om die Laaste Avondmaal onwaardig te eet en te drink, 'n sonde teen die liggaam en bloed van ons Here?

A: Hoe ons die gedenkinge van Jesus se offer benader, wys hoe ons dit waardeer. Dit is 'n uiters ernstige sonde om lig te neem wat Jesus vir ons gedoen het.

V: In 1 Kor 11:28,31, moet ons onsself oordeel, of nie?

A: Twee punte om in die antwoord in ag te neem.

Ons moet onsself beoordeel in die sin van om onsself te evalueer en te soek hoe ons 'n meer Christusagtige lewe kan lei. Paulus is ernstig wanneer hy sê dat ons onsself moet ondersoek in 2 Korintiërs 13:5-6. Dawid vra God om hom enigiets in hom te wys wat aanstootlik is in Psalm 139:24.

Ons moet onsself nie oordeel in die sin dat ons onsself met ander vergelyk of probeer bepaal hoe ons voor God sal staan nie.

V: In 1 Korintiërs 11:29-31, as mense vandag die Here se Ete onwaardig inneem, sal hulle siek word en sterf?

A: God kan gelowiges destyds en vandag dissiplineer soos Hy wil. Dit is nie outomaties dat hulle siek sal word nie, maar niks beperk God daarvan om elke gelowige te dissiplineer soos Hy dit gepas ag nie.

V: In 1 Kor 12:3, as iemand ernstig drie keer sê dat Jesus Here is, is hulle dan gered, soos sommige in die plaaslike kerk van Witness Lee geleer het?

A: Dit is net nodig om hierdie of soortgelyke woorde een keer te sê om Jesus te aanvaar. Hierdie woorde is egter nie 'n towerformule nie. Geen towerformule is voldoende nie, selfs nie al word dit opreg uitgespreek nie. Uiteindelik is dit nie die woorde of dade wat ons red nie, en ook nie die Evangelie wat red nie, maar God wat red.

V: In 1 Korintiërs 12:3, sê almal wat 'Jesus is Here' sê dit deur die Heilige Gees?

A: Nee. Dit is nie die uitspreek van lettergrepe in 'n taal wat saak maak nie, maar die betekenis van daardie woorde. 'n Persoon kan in enige taal sê, 'Jesus is Here', en werklik Jesus as hul enigste Here aanvaar, slegs deur die Heilige Gees.

Hierdie vers sê ook iets oor ons vermoëns sonder God. Sonder die werking van die Heilige Gees is die gevalle mens nie in staat om Jesus opreg as Here te erken nie.

V: In 1 Korintiërs 12:7 en waarskynlik ook Romeine 8:9-11, het elke Christen 'n openbaring van die Gees? Met ander woorde, as jy nie 'n openbaring het nie, beteken dit dan dat jy nie 'n ware Christen is nie?

A: Elke ware Christen het óf een van die gawes wat in 1 Korintiërs 12:8-31 gelys word, óf ander gawes wat nie hier gelys word nie. Niks in 1 Korintiërs 12 dui daarop dat hierdie lys uitputtend is nie. Nie al hierdie gawes is "spektakulêr" soos wonders, genesing en tale spreek nie. Sommige is gawes van wysheid, kennis en hulp. Romeine 12:6-8 noem ander gawes.

V: In 1 Korintiërs 12:7-11, vir wie is die geestelike gawes presies bedoel, en waarom?

A: 1 Korintiërs 12:7 sê dat 'n geestelike gawe NIE primêr vir die persoon is aan wie dit gegee is nie; dit is eerder vir die gemeenskaplike goed. Ons het dit nodig om ander te help, veral ander gelowiges. As jy 'n geestelike gawe het en dit nie gebruik tot voordeel van die liggaam van Christus nie, mors jy met jou geestelike gawe.

Ons moet geestelike gawes verstaan, en 1 Korintiërs 12 leer drie aspekte. Dit handel oor die bron van die gawes (12:1-11), die verskeidenheid gawes (12:12-31a), en die belangrikheid van liefde met die gawes (12:31b-13:13).

V: In 1 Korintiërs 12:7-11, wat is elkeen van hierdie geestelike gawes?

A: Hier is 'n kort beskrywing.

Wysheid – Die toepassing van God se Woord op ons lewens en huidige situasies

Kennis – Nie net die kennis van feite nie, maar veral die kennis van God se Woord en dus Sy algemene wil en begeertes.

Geloof – Volledige geloof en vertroue in God om iets deur gebed tot volle vervulling te bring.

Geneesings – Fisiese en soms sielkundige genesing

Wonders – Ander wonders wat God verheerlik

Profesie – Openbaar God se spesifieke wil vir huidige situasies

Geeste onderskei – Om die bron van die geeste te ken, gewoonlik agter mense om hulle te motiveer en te beïnvloed. Eendag het ek buite gewag vir iemand en 'n vreemdeling het na my toe gekom en met my begin praat. Maar voordat hy iets gesê het, het 'n klein, stille stem in my kop gesê: "Verenigingskerk" (van die valse Christus, ds. Moon)

Spreek in tale – Die bonatuurlike vermoë om in 'n taal te praat wat vir die spreker onbekend is.

Uitlegging van tale – In staat wees om in 'n taal wat mense kan verstaan, uit te lê wat iemand in tale gesê het.

V: In 1 Korintiërs 12:7-11, is dit al die geestelike gawes?

A: Nee, dit is nie al die gawes nie, aangesien Efesiërs 4:11-12 'n lys van gawes gee met sekere ooreenkomste en sekere verskille. Dit is nie asof ons 'n lys van gawes kan hê en beslis kan sê: "God kan nie ander gee nie."

V: In 1 Korintiërs 12:12-26, hoe kan Christene met verskillende geestelike gawes beter as 'n span saamwerk?

A: Daar is ten minste drie dinge om oor na te dink: sinergieë, hindernisse en ontwikkeling.

Sinerge: Moet nie dink dat jy, of ander gelowiges soos jy, alles alleen hoef te doen nie. Soek geleenthede om die gawes van ander gelowiges aan te wend.

Belemmerings: Hou op om bekommerd te wees oor watter sterflike mens die krediet kry; die krediet behoort aan God. Beskou ander gelowiges nie as mededinging of 'n bedreiging nie, maar eerder as spanmaats. Moenie trots wees oor jou geestelike gawe nie, en moenie minder belangrik voel omdat jy nie 'n bepaalde gawe het nie. Ons verskille behoort ons nie in faksies te verdeel nie, maar ons eerder as mede-werkers te verenig.

Ontwikkeling: Baie mense wil graag hul eie geestelike gawes ken en hoe om hul geestelike gawes te ontwikkel en te gebruik. Dit is goed, maar waarom vra jy nie ook wat die geestelike gawes of potensiële geestelike gawes in ander is nie, en hoe kan jy 'n katalisator wees in hul ontwikkeling en gebruik daarvan ten goede van die kerk?

V: Toon 1 Korintiërs 12:28 dat ons vandag apostels moet hê?

A: Wat die twaalf apostels betref, nee. Maar daar is drie betekenisse van die woord "apostel".

1. Die Griekse woord vir apostel kan "een wat gestuur is" beteken. Barnabas was 'n boodskapper en 'n apostel in hierdie sin in Handelinge 4:36 en 14:14. In vroeëre eeue in die Grieks kon dit na 'n адмираal in die vloot verwys. Alhoewel daar vandag apostels is, net soos daar posbodes en vlootoffisiere is, is daardie betekenis van apostel nie wat ons hier bedoel nie.

2. Openbaring 21:14 sê die stad van die Nuwe Jerusalem sal presies twaalf fondamente hê, en daarop sal die name van die twaalf "apostels van die Lam" wees. Aangesien die twaalf apostels reeds geleef het, is daar nie meer "apostels van die Lam" nie.

3. Daar is 'n derde betekenis van die gebruik van die woord "apostel" in die Nuwe Testament. Net soos daar valse profete en leraars kan wees, wys 2 Korintiërs 11:13 en Openbaring 2:2 dat daar mense kan wees wat hulle as apostels voordoen. Hulle is valse apostels, wat nie deur God gestuur is nie.

V: In 1 Kor 12:28-31, wat is 'n paar rolle waarin hierdie geestelike gawes gebruik word?

A: Hier is 'n kort beskrywing van die gawes wat hier gelys word.

Apostels – In 'n groot mate was dit dié wat die fondament van die kerk was volgens Efesiërs 2:20, van wie baie betrokke was by die skryf van die Ou Testament. Aangesien die Skrif voltooi is, en dit volledig en voldoende is, en ons reeds al die noodsaaklike waarheid het wat ons nodig het, het ons vandag nie sulke apostels nie en is dit nie nodig nie. In 'n mindere mate is daar egter mense wat groepe kerke lei.

Profete – In 'n groot mate was hulle ook die fondament van die kerk volgens Efesiërs 2:20, waarvan baie betrokke was by die skryf van die Ou Testament. Aangesien die Skrif voltooi is, het ons vanaf die tyd van Johannes die Doper nie meer profete nodig gehad wat Skrifgedeeltes kon skryf nie. Daar is egter, op 'n mindere wyse, selfs ná Johannes die Doper, profete nodig gewees in die kerk, soos Agabus in Handelinge 21:10-11, sodat God se volk God se werk in hulle tyd beter kon verstaan.

Leraars – Alhoewel die kerk leraars nodig het, waarsku Jakobus 3:1-2a dat nie baie van ons leraars moet word nie, want God sal leraars met groter strengheid oordeel. Dit is een ding om valse leer te glo, maar dit is iets anders om ander daarvan te leer en te oortuig.

Wonders – Dié wat wonders verrig, het een van die meer "spektakulêr-uitgesinde" gawes. Daar was 'n kerk in Austin wat geglo het dat al die geestelike gawes opgehou het. Toe kry die predikant, wat baie goed in die Skrifte was, terminaal kanker. Mense het oor hom gebid, en hy is wonderbaarlik genees. Toe het die kerk hul siening verander: hulle het gesê al die gawes het opgehou bestaan behalwe genesing. Kon hulle nie die moontlikheid oorweeg dat daar dalk ook ander geestelike gawes nog is nie?

Geneesings - Sommiges het 'n bonatuurlike gawe om vaartuie te wees waardeur God mense van fisiese siektes genees. Ander, soos dokters en verpleegsters, het hard gestudeer en het natuurlike gawes. Of jy nou 'n bonatuurlike of natuurlike gawe het om ander te help, behoort jy ander te help.

Dienste – Sommiges het finansies, tyd, 'n huis of eiendom, of ander hulpbronne wat gebruik kan word om God se koninkryk te bevorder. Maar met die hulpbronne wat ons het, moet ons versigtig wees om te onthou: "moenie toelaat dat die doen van goeie dinge jou verhinder om die beste dinge te doen nie."

Administrasies – Ook regeringsdiens genoem, dit is die gawe om God se mense te regeer. Aan die een kant behels dit om die uitdagings, probleme en bedreigings vir God se mense te sien en dit aan te spreek. Aan die ander kant beteken dit om die geleenthede, mense en plekke waar ontwikkeling kan plaasvind te sien, en om te mobiliseer om die mense in staat te stel om daardie geleenthede aan te gryp en deure oop te maak. Laastens behels dit ook die formulering van 'n samehangende strategie om die kerk in rigtings te beweeg waar dit beter in staat is om God te dien en te verheerlik.

Tale – Spreek in onbekende menslike tale met die primêre doel om ongelowiges te oortuig, soos in 1 Korintiërs 14:22. Om in onbekende tale van mense of engele, met liefde, te spreek, is ook om God te verheerlik in 1 Korintiërs 13:1. God sou nie die waters vertroebel het deurdat Paulus selfs engeletaal in 1 Korintiërs 13:1 noem as daar geen engeletaal was nie.

As 'n kanttekening sê niks in 1 Korintiërs 12 dat dit 'n uitputtende lys is nie, of dat daar nie subkategorieë binne hierdie kategorieë kan wees nie. Dit is net belangrike voorbeelde van sommige verskillende rolle binne die kerk, met die klem daarop hoe hierdie rolle almal saam moet werk. Om 'n plaaslike kerk te hê waarin byna alle lede net een hiervan het, is glad nie wat God wil hê nie.

V: In 1 Korintiërs 12:30, behoort alle ware Christene in tale te spreek, of nie?

A: Sowel nie-karismatiese as sommige charismatiese Christene stem saam dat die meeste Christene nie die gawe van tale hê wat in 1 Korintiërs 12:30 genoem word nie, net soos die meeste nie apostels en profete is nie.

Nie-karismatiese Christene sê dat selfs in Paulus se tyd nie alle Christene in tale moes spreek nie, punt.

Die meeste charismatiese Christene onderskei tussen 'n paar wat die gawes het om in die kerk openbaar in tale te spreek en om in tale te spreek in private gebed. Baie, maar nie almal nie, sê dat alle Christene die private spreek in tale behoort te gebruik (maar ongelukkig nie doen nie). Die enigste Skriftuurlike ondersteuning dat almal in tale behoort te spreek (1 Korintiërs 14:5) is op sy beste indirek.

Baie Karismatiese Christene koppel die term "doop in die Heilige Gees" aan spreek in tale en glo dat dit 'n tweede seën is wat nie-Karismatiese Christene nie het nie. Die Believer's Bible Commentary bl. 1794 stel egter onomwonde dat dit verkeerd is om te leer dat almal die gawe van tale het, of dat tale die [enige] teken van die doop in die Gees is.

1 Korintiërs 14:1,5 sê dat Paulus wens dat almal in tale spreek, maar liewer dat hulle profeteer. Hierdie bewoording is soortgelyk aan toe Eldad en Medad in Numeri 11:27-29 geprofeteer het, en Josua vir Moses gesê het om hulle te stop. Moses het geantwoord: "Ek wens dat al die HERE se volk profete was." Dit beteken nie dat elke Israeliet 'n profeet moes wees nie.

V: In 1 Kor 12:30, praat ten minste sommige Christene vandag werklik in tale?

A: Egte Christene is hieroor nie eens nie.

Karismatici: glo dat die gawe vandag in die praktyk is. Soos een Karismatiese vriend verduidelik het, kan Karismatici gekategoriseer word as "Karismatici met 'n groot K" en "Karismatici met 'n klein k". Karismatici met 'n hoofletter C beklemtoon die geestelike gawes net so sterk as wat hulle Christus beklemtoon. Hulle wil nie dikwels in eenheid saamwerk met nie-karismatici nie. Karismatici met 'n klein letter c, alhoewel hulle glo dat nie-karismatici hieroor verkeerd is, kan sien dat nie-karismatiese Christene deur God op baie ander maniere gebruik word, en wil saam met hulle werk, omdat die Christus wat ons verenig groter is as die nie-essensiële leerstellings wat ons verdeel.

Kultiese Eenheidspentekostale: benewens die ontkenning van die Drie-eenheid, leer hulle dat almal wat vandag nie in tale praat nie, na die hel gaan.

Anti-karismatiese: leer dat alle deur God gegewe spreek in tale lank gelede opgehou het, en dat geen spreek in tale in enige Christelike byeenkoms toegelaat moet word nie, en dat 1 Korintiërs 14:39 'n vers uit die Nuwe Testament is wat vandag geïgnoreer moet word.

Ander nie-karismatiese gelowiges: Verskil of tongetaal of alle geestelike gawes reeds opgehou het. Hulle glo óf dat sommige tongetaal eg kan wees, óf dat alle tongetaal nie goddelik geïnspireer is nie, maar dat niemand perfek is nie en dit 'n soort fout is wat geduld kan word, en dat 1 Korintiërs 14:39 vandag nie geïgnoreer moet word nie.

Waarskuwing: Dit is verkeerd om te sê dat alle tongetaal vandag satanies is. Nie-karismatici en baie karismatici stem saam dat ten minste sommige pogings om in tale te praat nie van God of Satan af kom nie, maar iemand wat dwaaslik probeer om in tale te praat met hul eie natuurlike vermoëns.

V: In 1 Kor 13:7-8, waarom moet ons altyd op ander vertrou, aangesien Mich 7:5-6 en Jer 9:4-5; 17:5 sê ons moet nie?

A: Ons moet op ander vertrou, maar ons mag nie op ander vertrou nie. Selfs wanneer ons op ander vertrou, is daar voorbehoude.

Jeremia 9:4-5 en Miga 7:5-6 leer die profeet, en gelowiges wat in daardie donker tye geleef het, om nie op hul bure, of selfs hul eie huishouding, te vertrou nie.

Jeremia 17:5 sê dat iemand wat sy vertroue in die mens (hetsy homself of ander) in plaas van in God stel, vervloek is.

1 Korintiërs 13:7-8 gee vir ons die ideaal vir liefde. Die Griekse woorde, panta pisteuei, beteken letterlik "om in alles geloof te hê". Die Griekse woord hier vir geloof beteken nie bloot intellektuele instemming nie, maar 'n verlossende geloof wat ons vertroue of afhanklikheid insluit sowel as intellektuele instemming.

Aangesien niemand ernstiglik dink dat Paulus geloof in valse profete en leuens bepleit wat vereis dat jy God se Woord moet verwerp om te glo nie, wat beteken dit om alles te glo? Hierdie uitdrukking sê nie dat ons in alle mense moet glo nie, maar dat ons in die volle waarheid moet glo. Die Bible Knowledge Commentary: New Testament, bl. 535, wys daarop dat die dinge waarin ons veral moet glo, net 'n bladsy of twee verder in ons Bybel in 1 Korintiërs 15:11 gevind word.

V: Bewys 1 Korintiërs 13:9-11 dat geestelike gawes verbygegaan het?

A: Die drie gawes wat in 1 Korintiërs 12:8-10 genoem word (kennis, profesie en tale) sal verdwyn wanneer die "volmaakte" kom. "Volmaakte" kan na 'n volmaakte ding, toestand of persoon verwys. Drie moontlikhede vir hierdie toestand is:

1) Voltooiing van die Nuwe Testament

2) Wanneer die kerk genoegsaam volwasse is

3) Wanneer Christus weer kom

Die Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 536 is 'n kommentaar deur die fakulteit van Dallas Theological Seminary. Dit verklaar dat interpretasie 1) onwaarskynlik is, omdat dit nie by 1 Korintiërs 13:12 pas nie. Hulle sê dat daar baie is om die derde siening aan te beveel. Sagaria 13:3-6 sê ook dat nadat 'n fontein geopen is om Jerusalem van sonde en onreinheid te reinig, die gees van profesie sal verbygaan. Net so sê die New International Bible Commentary bl. 1377 ook: "Om voor te stel dat volmaaktheid na die voltooiing van die Kanon van die Skrif verwys, vind geen steun in die Bybelse gebruik van 'volmaak' of in enige van sy verwante vorme nie. So 'n interpretasie bestaan slegs weens die behoefte om die afwesigheid van sekere charismata in baie kerke vandag te verduidelik." (kursief in die oorspronklike)

Sommiges sê as 1 Korintiërs 13:9-11 bewys dat die spreek in tale opgehou het, het kennis ook opgehou, en het volmaaktheid reeds gekom. Dit is egter nie kennis wat opgehou het nie, maar die bonatuurlike gawe van kennis.

V: In 1 Korintiërs 13:12, het hulle destyds brons of glas vir spieëls gebruik?

A: Spieëls vandag is anders as wat hulle 2 000 jaar gelede was. (Hulle het destyds ook nie teleskope of mikroskope gehad nie.) Spieëls vandag het 'n silwerlaag agter daardie glas, en daardie uitvinding is eers in die 1800's ontwikkel. Die Griekse woord hier beteken "spieël" wat uit enige materiaal kon wees. Baie vertalings sê "spieël", maar in die antieke tyd het hulle net glas- of hoogs gepoleerde bronsspieëls gehad.

Spieëls in daardie tyd was gewoonlik van gepoleerde brons gemaak, wat baie plat gemaak kan word, maar dit gee nie 'n baie duidelike beeld nie. In Klein-Asië is sommige luukse spieëls egter selfs voor Abraham se tyd van obsidiaan-glas gemaak. Net ná die tyd van Paulus noem die Romeinse skrywer Plinius Senior in sy boek Naturalis Historia dat glas in spieëls gebruik is. Hierdie luukse item is egter gewoonlik nie deur gewone mense gebruik nie, en selfs die beste glas- of obsidiaan-spieëls van daardie tyd was nie plat nie, maar het 'n vervormde beeld gewys.

V: In 1 Korintiërs 13:13, as iemand geloof, hoop en liefde het, waarom hoef hulle dan nog die Bybel te lees of doktrine te ken?

A: Geloof, hoop en liefde beteken nie geloof in geloof, hoop op enigiets en liefde vir jouself nie. Dit beteken geloof in God, hoop in God se beloftes en liefde vir God en ander.

Ons moet meer weet oor die God in wie ons glo, om te besef dat ons hoop seker is, en om Hom en ander mense meer lief te hê. In Efesiërs 1:17 skryf Paulus dat hulle God beter mag ken, sodat ons die hoop kan ken waartoe God ons geroep het.

V: In 1 Korintiërs 14, wat sê Paulus in 'n neutedop?

A: Paulus het aan die Korintiërs die volgende gesê:

1. Hy het in tale gepraat, en dit was goed dat elkeen van hulle verlang het om in tale te praat. (verse 5a,18)

2. Elkeen behoort te verlang om te profeet meer as om in tale te spreek (verse 1,5b, 19).

3. Die legitieme doel vir die spreek in tale (verse 2,4a) en profesie (verse 3,4b).

4. Hulle het te veel klem gelê op die spreek in tale; hulle moes eerder klem lê op gawes wat die kerk opbou (verse 4-5,26,28).

5. Die korrekte manier om in tale te spreek in die kerk is op 'n ordentlike wyse, hoogstens twee of drie, met 'n uitlêer (verse 6-13, 26-33).

6. Moenie ordentlike spreke in tale met 'n uitlêer verbied nie (vers 39).

V: In 1 Korintiërs 14:1,5,12, behoort ons geestelike gawes gretig te begeer?

A: Ja. Ons moet elke goeie ding soek wat God vir ons wil gee. Ook, as ons 'n geestelike gawe het, sê geen skrifgedeelte dat ons dan moet ophou om na ander gawes te verlang nie. 1 Korintiërs 12:31 sê ons moet [altyd] "gretig die groter gawes begeer", en 1 Korintiërs 14:12 en 1 Petrus 4:10-11 noem dat ons moet probeer uitblink in die gawes wat ons het. Nietemin behoort ons nie die gawes meer te soek as wat ons nabyheid met God soek nie. Paulus, toe hy wens dat hulle almal geestelike gawes gehad het, herhaal Moses, wat gesê het hy wens dat al God se volk in Numeri 11:29 profeteer het.

Daar is drie waarskuwings oor geestelike gawes. Eerstens, enigiets anders as God kan 'n afgod word, selfs 'n geestelike gawe. Begeer nie 'n geestelike gawe meer as God nie. Tweedens, moenie deur jou geestelike gawes gedefinieer word nie. Jou identiteit is as 'n kind van God, nie die geestelike gawes wat die Heilige Gees jou gegee het nie. Derdens, as jy weet dat die Heilige Gees jou 'n geestelike gawe gegee het, moet dit jou nie keer om geestelike gawes te soek nie; die Heilige Gees kan jou later meer van daardie gawe, of bykomende geestelike gawes, gee.

Sien die bespreking oor 1 Korintiërs 12:30 vir meer inligting oor of spreek in tale en profesie vandag nog geld.

V: In 1 Korintiërs 14:1,5, sê Paulus vir die Korintiërs dat hulle die gawes van tale en profesie moet begeer, of nie?

A: Sien die bespreking oor 1 Korintiërs 14 vir die antwoord.

V: In 1 Korintiërs 14:3-4, hoe moet ons presies ander opbou?

A: Wanneer iemand iets bou, gaan dit nie so baie oor wat hulle doen nie, maar oor wat gedoen word. Byvoorbeeld, as iemand 'n baksteenmuur bou, dit dan afbreek, dit weer opbou, en dit dan weer afbreek, het hulle aan die einde van die dag iets gebou? Om ander op te bou gaan nie so baie oor die bewegings wat ons deurgaan wanneer ons aan ander bedien nie, maar oor wat ons in hul lewens bereik (of probeer bereik).

V: In 1 Korintiërs 14:21, waarom het Paulus gesê hierdie aanhaling kom uit die Wet (Tora), aangesien dit eintlik uit Jesaja 28:11-12 kom?

A: Die Sadduseërs en ander het slegs die eerste vyf boeke van die Bybel as die Tora aanvaar, maar die Fariseërs het die hele Ou-Testament as Tora beskou.

V: In 1 Kor 14:22-25, hoe is tongetaal 'n teken vir ongelowiges en profesie 'n teken vir gelowiges?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

'n Raaisel: Talle tale praat (sonder 'n tolk) sal vir ongelowiges 'n raaisel wees, wat hulle sal laat dink dat julle mal is, en dit is onvanpas. (1 Korintiërs 14:23)

Bewys: Wanneer 'n ongelowige behoorlike profesie hoor en die geheimenisse van sy hart blootgelê hoor word, sal hy dit as bewys sien dat God onder ons is. (1 Korintiërs 14:25)

Beide openbaring (profesie) en tale het elk 'n behoorlike plek in die Korintiese gemeente gehad. (1 Korintiërs 14:26)

V: In 1 Korintiërs 14:23, behoort Christene ooit dinge te doen wat ander mense sal laat dink dat Christene mal is?

A: Ja en nee, as dit reg verstaan word.

1. Sommige ongelowiges dink Christene is mal net omdat hulle as Christene leef. Dit is onvermydelik, en Christene moet God gehoorsaam met min ag op wat ander dink. Jesus en die profete is daarvan beskuldig dat hulle mal en/of van die duiwel was.

2. Ons behoort egter niks te doen met die uitsluitlike doel om mense te laat dink ons is mal nie, aangesien dit nie opbouend is nie. Die enigste voorbeeld in die Bybel is deur Dawid gedoen uit vrees, uit wanhoop, in 1 Samuel 21:13-15.

V: In 1 Korintiërs 14:28, behoort mense in tale in die kerk te spreek sonder 'n uitlêer? Hoe gaan dit met sing in die gees?

A: 1 Korintiërs 14:28 is duidelik: geen spreek in tale in die kerk (openbaar of privaat) sonder 'n uitlêer nie.

V: In 1 Korintiërs 14:32, aangesien die geeste van die profete onder die beheer van die profete is, bewys dit dat die Heilige Gees nie God is nie, soos een nie-trinitariër beweer?

A: Nee. Eerstens 'n verduideliking van die logika, en dan die antwoord. Aangesien A) die geeste van die profete onder die beheer van die profete is, en B) God nie onder ons beheer is nie, dus: die Heilige Gees is nie God nie.

Alhoewel A en B waar is, is die argument ongeldig: die geeste van mense is nie die Heilige Gees nie.

Moenie die "s"-e vergeet nie: Die woord "geeste" is in die Grieks meervoudig, nie enkelvoudig nie. Aland et al se lys van manuskripvariante toon geen manuskrip wat anders sê nie.

Elke persoon het 'n gees, 'n siel en 'n liggaam, volgens 1 Tessalonisense 5:23. Die "geeste" in 1 Korintiërs 14:32 is nie die Heilige Gees, noch demoniese "bekende" geeste nie, maar die gawe of gees van profesie wat deur die Heilige Gees aan die persoon gegee word. Mens kan Homilieë oor 1 Korintiërs van Johannes Chrysostomos (bl. 219) en The Bible Knowledge Commentary: New Testament (bl. 540) lees vir meer inligting.

Die "geeste van die profete" is egter steeds in kommunikasie met die Heilige Gees, en Novatian het hierdie vers per ongeluk gebruik toe hy oor die Heilige Gees gepraat het, en die vers as enkelvoudige "gees" geformuleer in Traktaat oor die Drie-eenheid, hoofstuk 29.

V: In 1 Kor 14:33, hoe kan dit wees dat God nie 'n God van wanorde is nie, aangesien God by die toring van Babel in Gen 11:7-8 die taal van die mensdom deurmekaargegooi het?

A: Die Griekse woord vir "wanorde" kan ook "verwarring" of "rumoer" beteken. God is nie die skepper van verwarring in die kerke nie, maar soms verwarring Hy wel die gedagtes, planne en tale van dié wat in opstand teen God is.

V: Aangesien 1 Korintiërs 14:33 sê God is nie 'n God van wanorde of verwarring nie, bewys hierdie vers dan dat die Drie-eenheid vals is, soos Jehovah's Getuies in hul boekie, *Should You Believe in the Trinity* (1989), bl. 4, beweer?

A: Skaars. Die koms van Jesus na die aarde kon nie deur die Fariseërs begryp word nie, nie omdat hulle nie intelligent genoeg was nie, maar omdat die Messias wat na hulle gekom het, nie in hul teologie of planne gepas het nie.

Jehovah se Getuies sê byna universaal dat die Drie-eenheid vals is. Mormone sê dit oor die algemeen ook, alhoewel ek 'n paar teëgekom het wat sê dat die Drie-eenheid waar is. By Jehovah se Getuies en albei tipes Mormone gaan die saak egter nie so veel oor die ontkenning van die Drie-eenheid nie, as oor die feit dat hulle nie eens verstaan wat die Drie-eenheid werklik is nie. Sien die bespreking oor Matteus 28:19 vir 'n seepuntopsomming van wat God in die Bybel oor die Drie-eenheid geopenbaar het.

Die geheimsinnige aspekte van die ware God is groot, soos Paulus in 1 Timoteus 3:16 uitwys. Trouens, in dieselfde boek waarvan Jehovah se Getuies hierdie vers aanhaal, sê Paulus in 1 Korintiërs 2:6-16 dat mense sonder God se Gees nie God se wysheid sal verstaan nie. Alhoewel dit nie verwarrend is vir ware gelowiges wat onderrig is nie, kan 'n mens sien hoe Jehovah's Getuies hul gebrek aan begrip oor hierdie saak as verwarring kan bestempel.

V: In 1 Kor 14:33 en Rom 15:33, aangesien God 'n God van vrede is, waarom is God oorlogsugtig in Eks 15:3 en Jes 42:13?

A: As 'n menslike analogie kan 'n land niks anders as vrede begeer nie, maar tog fel oorlog voer wanneer dit of 'n bondgenoot aangeval word. Dat God die outeur van vrede is, verhinder Hom nie daarvan om ook oorlogsugtig te wees nie. Jesus is die Vredevors, maar in Openbaring sal Jesus kom en in wese oorlog voer deur hele leërs uit te roei.

V: In 1 Korintiërs 14:34-35 en 1 Timoteus 2:11-12, waarom moes vroue in die kerke stil wees, aangesien hulle in die Nuwe-Testamentiese tyd geprofeteer het in Handelinge 2:18; 21:9 en 1 Korintiërs 11:5?

A: Ware Christene verskil oor hierdie antwoord. Baie Christene wys daarop dat die woord kan beteken gesels. Ander Christene sê dit was destyds in daardie kultuur. Ander Christene glo dit geld steeds vandag.

1. As ons aanvaar dat 1 Korintiërs 14:34-35 alle praat in die kerk verbied, verwys dit slegs na "in die kerke." Geen vers verbied gelowige vroue om buite die kerk te profeet nie.

2. Sommiges sê die Griekse woord in 1 Korintiërs 14:34-35 kan na "geklets" verwys, en alhoewel dit vir hulle in orde is om te profeet, te bid en te sing, is geklets nie in orde nie. Die Believer's Bible Commentary bl. 1802 sê egter dat die woord nie "geklets" beteken het in koine-Grieks nie. "Dieselfde woord word van God gebruik in vers 21 van hierdie hoofstuk, en in Hebreërs 1:1. Dit beteken om gesaghebbend te spreek." Vroue het beide geprofeteer en gebid in die kerkdiens in 1 Korintiërs 11:5.

Ongeag, 1 Timoteus 2:11,12 sê vroue moes in stilte leer en nie mans leer nie.

V: In 1 Kor 14:38, behoort die woord "onkundig" of "geïgnoreer" te wees?

A: As niks anders nie, is dit 'n interessante studie oor hoe Bybelmanuskripte verskil. Die verskil in Grieks is twee letters ("ai" vs. "w"). Die derde uitgawe van die Griekse Nuwe Testament (red. deur Aland et al.) klassifiseer hierdie manuskripvariasie as "B" – "'n mate van twyfel"

Ignoreer - is in die volgende:

Oorspronklike Sinaïtikus [Si] 340-350 n.C.

Alexandrinus [A] c.450 n.C.

Bohairies [Boh] en Sahidies [Sah] Kopties 3de/4de eeu

Origenes se Grieks 225-253/254 n.C.

Latere Siriaks 6de-7de eeu

Onkundig - is in die volgende:

p46 (Chester Beatty II) 100-150 n.C.

Ou Siriies 4de-5de eeu

Korrigering in Sinaïtikus [Si] 340-350 n.C.

Armeens [Arm] vanaf die 5de eeu

Alexandrinus-korreksie c. 450 n.C.

Latynse Vulgaat [Vg] 4de en 5de eeu

Etiopies [Eth] vanaf c.500 n.C.

Bisantynse tradisie

Opsomming: 'Ignoreer' blyk die mees belowend te wees vir dié wat die oorspronklike Aleksandrynse manuskriptradisie verkies. 'Onkundig' blyk die mees belowend te wees vir dié wat die vroegste manuskrip en die Latynse en Bisantynse manuskripgeslagte verkies. Hoe dit ook al sy, hierdie variasie het vroeg ontstaan, tussen 200 en 254 n.C. Uiteindelik, al is dit een van die twee of drie belangrikste variasies in 1 Korintiërs, maak dit regtig saak as ons daaroor onkundig is, of dit andersins ignoreer?

V: In 1 Korintiërs 15:1-4, wat van sommige liberale Christene wat beweer Christelik te wees, maar ontken dat Christus vir ons sondes gesterf het, en dat Hy werklik op die derde dag opgestaan het?

A: Soos 1 Korintiërs 15:1-4 sê, is hul geloof ongelukkig waardeloos. Ongelukkig sal hulle, tensy hulle verander, na die hel gaan wanneer hulle sterf. Romeine 3:25, 5:6-10, 1 Johannes 2:2, Hebreërs 9:11–10:18 en Johannes 1:29 is 'n paar van die vele ander verse wat die sentraliteit van die verzoening beklemtoon.

'n Interessante noot is dat selfs die Joodse skeptikus Isaac Asimov, in Asimov's Guide to the Bible bl. 1023 sê: "Jakobus se bekering tot geloof het moontlik tot stand gekom deur 'n gesig van die opgestane Jesus. Ten minste Paulus, in sy Eerste Brief aan die Korintiërs, lys hom onder die getuies van die opstanding:" As selfs 'n skeptikus soos Asimov die moontlikheid kan oorweeg dat mense die opgestane Jesus gesien het, het hy beter gevaar as sommige liberale Christene wat nie eens die idee kon oorweeg nie.

V: In 1 Korintiërs 15:1-4 is Jesus nie liggaamlik opgewek nie omdat Jesus se liggaam deur Satan binnegeval is, soos Ds. Moon beweer?

E: Eerstens wat Ds. Moon se Goddelike Beginsel (vyfde uitg. 1977) eintlik sê, en dan die antwoord uit die Bybel.

Goddelike Beginsel bl. 170 "Die mens het tot dusver die verkeerde idee gekoester dat die verloop van die mens se fisiese lewe die dood is wat deur die val veroorsaak is. Gevolglik het ons geglo dat die opstanding van die oorlede heiliges sou geskied deur die herstel van hul eens bedorwe en ontbinde fisiese liggame na hul oorspronklike toestand."

Goddelike Beginsel bl. 170 "Daarom beteken 'opstanding' die verskynsels wat voorkom in die proses van die mens se herstel, volgens die herstelbedeling, uit die toestand om onder Satan se bewind te val, terug na die direkte bewind van God."

Goddelike Beginsel bl. 289 "As gevolg van die mens se val is selfs die mens se dooie liggaam deur Satan binnegeval....[Jakob, Moses] Na die dood van Jesus was daar ook probleme rakende sy liggaam (Matteus 28:12-13)."

Goddelike Beginsel bl. 360 "Soos ons goed weet uit die Bybel, was Jesus ná die opstanding nie dieselfde Jesus wat voor sy kruisiging saam met sy dissipels gewoon het nie. Hy was nie meer 'n mens wat met die fisiese oë gesien kon word nie.... Hy het eendag skielik in 'n geslote kamer verskyn..."

Goddelike Beginsel bl. 360-361 "Jesus het, om die mensdom te red, die geestelike grondslag van geloof gevestig..., nadat hy sy fisiese liggaam as 'n offer aan die kruis afgestaan het."

Goddelike Beginsel bl.147-148 "Omdat die Joodse volk nie in Jesus geglo het nie en hom oorhandig het om gekruisig te word, is sy liggaam deur Satan binnegeval en is hy gedood. Daarom, selfs wanneer Christene in Jesus glo en een liggaam met hom word, wie se liggaam deur Satan binnegeval is, bly hul liggame steeds onderhewig aan Satan se inval."

Wat die Bybel sê:

In Johannes 2:19-21 het Jesus spesifiek gepraat oor die opwekking van Sy liggaam. Of Jesus was verkeerd, of ds. Moon was verkeerd.

Filippense 3:21 vertel van die groot belofte dat Jesus ons liggame sal verander om soos Sy glorieryke liggaam te wees. Dit is moeilik om te sien dat Unificationiste (dié wat Rev. Moon volg) te opgewonde raak oor wat Paulus met blydskap geskryf het.

In Johannes 20:24-28 het Jesus óf Thomas mislei deur hom te laat dink Hy het 'n fisiese liggaam gehad, óf Jesus het werklik 'n fisiese liggaam gehad.

Handelinge 2:31-32 sê dat Jesus se liggaam nie agteruitgang gesien het nie. Dit dui sterk daarop dat Jesus se liggaam nie deur Satan binnegeval is nie.

Gevolgtrekking: Of Jesus en die apostels was verkeerd, of ds. Moon moet verkeerd wees.

V: In 1 Korintiërs 15:1-4,12-16, val die hele Christendom dan in duie as die opstanding van Jesus op een of ander manier bewys kan word dat dit nie plaasgevind het nie?

A: Ja, dit doen. Maar selfs volgens die standaarde van bewysreëls in die Amerikaanse regstelsel kan mens in 'n hof van reg bewys dat dit plaasgevind het bo redelike twyfel. Al is daar nie ruimte om al die argumente vir die opstanding te gee nie, val die argumente oor die algemeen in vyf kategorieë.

1. God se profesie in die Ou Testament

2. Ooggetuienisverslae

3. Skrywes van ander, sowel vriendelik as vyandig

4. Onvermoë om 'n geskikte motief, middele en verklaring vir die ontbrekende liggaam te vind

5. Die daaropvolgende getuienis van die apostels, elf uit die twaalf wat vir Christus gely en gesterf het. As iemand sou weet of dit 'n bedrogspul was, sou hulle dit weet. Niemand sou sterf vir iets wat hulle self as 'n leuen beskou het nie. Soos een Christelike predikant dit gestel het, óf die graf is leeg, óf ons geloof is leeg.

V: In 1 Kor 15:1-4, wat is die vroegste nie-Bybelse verwysings na die Christelike leer dat Christus se bloed ons gered het?

A: Die vroegste is Eerste Clemens hoofstukke 21 en 49, wat in 96-98 n.C. geskryf is.

Die tweede nie-Bybelse verwysing is van Ignatius (oorlede óf in 107 óf 116 n.C.) wat in sy brief aan die Smyrnaërs, hoofstuk 6, sê dat tensy 'n mens in die bloed van Christus glo, hy veroordeel sal word.

Die derde verwysing is die Barnabasbrief (c. 70–130 n.C.) in hoofstuk 5, onder andere plekke.

Daarna is die volgorde 'n bietjie vaag. Polycarpus (110–155 n.C.) het in sy kort brief aan die Filippense, hoofstuk 1, na die verzoening verwys. Hy het gesê: "… Here Jesus Christus, wat vir ons sondes tot die dood toe gely het, [maar] wie God uit die dood opgewek het, nadat Hy die bande van die graf losgemaak het."

Die Brief aan Diognetus (c.130-200 n.C.) noem in hoofstuk 9 dat God Sy eie Seun as 'n losprys vir ons gestuur het in 'n lieflike ruil.

In teenstelling hiermee is baie van die liberale Christendom saamgevat as 'n "bloedlose Christendom".

V: In 1 Korintiërs 15:4 sê St. Paulus dat Jesus Christus "begrawe is, dat Hy op die derde dag volgens die Skrifte opgestaan het". "Skrifte" beteken die Ou Testament. Waar is dit in die Ou Testament genoem dat Jesus uit die dood sou opstaan, en spesifiek op die derde dag?

A: Dat die Messias afgesny (gedood) sou word, staan in Daniël 9:26 en Jesaja 53:8-9,12. Sy opstanding word voorspel in Jesaja 53:11 en Psalm 16:9-10.

V: In 1 Korintiërs 15:5, hoe het Jesus aan die "Twaalf" verskyn, aangesien Judas reeds weg was?

A: Daar was meer as 70 dissipels, maar "die twaalf" was 'n sinoniem vir die innerlike kring, 'n sinoniem vir die dissipels, alhoewel Judas nie teenwoordig was nie. Alternatiewelik kan dit verwys na 'n verskyning nadat Mattias reeds gekies is om Judas in Handelinge 1:21-26 te vervang. Aangesien mense algemeen figuurlike taal en benaderings gebruik, is die eerste verklaring waarskynlik die korrekte een.

V: In 1 Korintiërs 15:5-8, waarom het Jesus net aan gelowiges verskyn?

A: Hy het nie net aan diegene verskyn wat reeds in Hom geglo het nie. Jakobus, sy broer, het nie voor die opstanding geglo nie. Thomas was vol twyfel in Johannes 20:24-29 voordat Jesus aan hom verskyn het. Paulus was skaars 'n gelowige toe Jesus aan hom op die pad na Damaskus verskyn het in Handelinge 9:1-9.

Dit is waar dat almal wat Jesus ná sy opstanding gesien het, in Hom geglo het, maar wat sou jy anders verwag?

V: In 1 Korintiërs 15:5-8 en Handelinge 10:40, waarom het Jesus net aan sommige verskyn?

A: 1 Korintiërs 15:6 sê Jesus het aan meer as vyfhonderd mense verskyn.

V: In 1 Korintiërs 15:6 skryf Paulus dat daar meer as 500 mense was wat Jesus ná sy opstanding gesien het, soortgelyk aan al die mense vandag wat sê hulle het Elvis gesien nadat hy gesterf het?

A: Dit is waar dat Paulus se bewering dat 500 mense Jesus gesien het, nie so sterk is soos 500 geskrewe, onafhanklike getuienisse nie. Die bewering van meer as 500 mense deur Paulus, in kombinasie met die verslae van Matteus, Markus, Lukas, Johannes en Petrus (1 en 2 Petrus), behoort egter geloofwaardigheid by te voeg, nie daarvan af te trek nie.

V: In 1 Korintiërs 15:10, waarom het Paulus gebagatelliseer, aangesien 'n mens nie behoort te bagatelliseer nie?

A: Soos Dawid in die Psalms, was die apostel Paulus vry om vir ons te vertel hoe hy gevoel het. Vier punte:

1. Wat Paulus gesê het, was waar: Hy het inderdaad meer werk gedoen.

2. Paulus het nie in Homself gespog nie, maar gesê dit was nie hy nie, maar die genade van God

3. Ja, Paulus het dalk hier gebagatelliseer toe hy dit nie moes doen nie.

4. Dit is nie onverenigbaar met die inspirasie vir Paulus nie, wat nie sondeloos was nie, om dit vir ons te vertel. Die inspirasie van die Skrif is nie dat God hulle meganies geïnspireer het deur hulle elke enkele medeklinker en vokaal te vertel nie. Eerder het God hierdie manne gekies, en het hulle die ervarings, wysheid en direkte kommunikasie van Sy gees gelyktydig gegee, sodat hulle die Skrif kon skryf.

V: In 1 Kor 15:12-19, waarom neig baie mense daartoe om Christus se opstanding te ontken?

A: Daar is ten minste vier moontlike redes.

1) In die Griekse en Romeinse kultuur was daar, alhoewel daar 'n konsep van 'n onsterflike siel was, geen konsep van mense wat uit die dood opstaan nie.

2) Hulle het nog nooit gesien dat dit in die natuur gebeur nie. Die enigste uitsondering is die geloof in 'n mitologiese wese, die feniks, wat elke 1 000 jaar homself tot die dood toe verbrand en dan hergebore is. Vandag ontken mense wat op wetenskap as hul geloof vertrou (genoem wetenskapisme) dat natuurwette oortree kan word. Maar soos een predikant gesê het, sodra jy die wonder van God se skepping van die heelal agter die rug het, is die res maklik.

3) Opstaan uit die dood sou onmoontlik wees sonder om te erken dat daar mirakels van God bestaan.

4) Eties, as Jesus uit die dood opgestaan het, sou dit wys dat Jesus reg was toe Hy gesê het dat hulle uit die dood sou opstaan, en dat hulle beter moet sorg hoe hulle nou hul lewe lei.

V: In 1 Korintiërs 15:12-19, hoe sou iemand anders leef as hulle glo dat Christus opgestaan het en ons ook sal opstaan uit die dood, in vergelyking met iemand wat nie so glo nie?

A: Daar was eens 'n vrou wat deur 'n sielkundige geadviseer is voor 'n amputasie. Die sielkundige was verras oor hoe kalm sy alles hanteer het. Uiteindelik het sy die sielkundige gevra: "Dit sal weer aangroei, nie waar nie?"

Soos die vrou, maar andersom, weet ons dat ons liggame, soos hulle beseer en oud word, sal herstel, behalwe dat hulle beter sal wees as wat hulle ooit tevore was. Ons houding teenoor die lewe, teenoor beproewing, en teenoor verhoudings behoort heeltemal anders te wees. Selfs die eerste miljoen jaar wat ons in die hemel is, met ons opgestane liggame, is baie langer as die tyd wat ons tans "onder daar" is. Ons is net op deurreis na ons ware tuiste.

V: In 1 Korintiërs 15:18-19, waarom moet Paulus en ander jammer gekry word as Christus nie opgewek is nie?

A: Dit was nie pret om gestenig te word en vir dood agtergelaat te word, teen wilde diere te veg, en later skipbreuk te ly nie. Paulus het baie in hierdie lewe verduur ter wille daarvan om God in die volgende te sien. Maar as daar geen opstanding was nie, was dit alles tevergeefs.

V: In 1 Kor 15:20,22, is die eerstelinge Christus, of sommige gelowiges?

A: Die eerstelinge is Christus.

V: In 1 Korintiërs 15:20, aangesien Jesus die eersteling was van die opgestades, wat van Lasarus, wat Jesus vroeër uit die dood opgewek het?

A: Twee punte om in die antwoord in ag te neem.

Kronologies: Lasarus is opgewek met sy gewone fisiese liggaam wat steeds sou sterf. Jesus was kronologies die eerste persoon wat met 'n verheerlikte fisiese liggaam opgewek is wat nooit sou sterf of vergaan nie (Handelinge 13:35-39).

Posisioneel: Selfs al ignoreer ons die chronologie, beteken eersteling ook vooraanstaand, en Jesus beklee die posisie van eersteling van almal wat opgewek word.

Jesus was die eerste wat ooit met 'n verheerlikte fisiese liggaam opgewek is, en Hy is ook die voorste van dié wat opgewek sal word.

Q: In 1 Korintiërs 15:22, hoe kom dit dat almal in Adam gesterf het, en hoe kom dit dat almal in Christus lewendig gemaak word?

A: Almal word op drie maniere in Christus lewendig gemaak.

1. Alle mense word lewendig gemaak aan die einde van die Millennium (Openbaring 20:5) voor die Groot Wit Troon-oordeel in Openbaring 20:12-14. 'n Persoon moet lewendig wees om die tweede dood te ervaar.

2. Die aanbod van verlossing en regverdigmaking word aan almal beskikbaar gestel (Romeine 11:32; Titus 2:11; 1 Timoteus 2:4-6; 4:10). Jesus is die verzoeningsoffer vir die hele wêreld in 1 Johannes 2:2.

3. Almal wat glo, sal die regverdigmaking ontvang (1 Timoteus 4:10) en vir ewig in die hemel met God lewe.

V: Is 1 Korintiërs 15:22 onwaar omdat al die profete sondeloos was, soos die Bahá'í's in Some Questions Answered bl. 118–121 leer?

A: 1 Korintiërs 15:22 sê dat al Adam se nakomelinge gesondig het, en dit sluit al die profete behalwe Jesus in. Dit is 'n algemene misvatting onder Moslems, wat Bahá'í's oorgeneem het, dat al die profete sondeloos was. Tog lei dit tot vreemde teenstrydighede. Jona (die goddelike profeet Yunus vir Moslems) het na Tarsis gevlug en is deur 'n groot vis ingesluk. Was daar geen sonde in die weglopery nie? Adam word deur Moslems as 'n profeet beskou, maar as hy nie in die Tuin van Eden gesondig het nie, word jou definisie van sonde nie 'n sinlose uitdrukking nie? Moses is verbied om die Beloofde Land binne te gaan weens sy woede-uitbarsting by Meribah. Aangesien die Here in Deuteronomium 3:26 kwaad was vir Moses, kan die Here dan kwaad wees vir iemand wat nog nooit gesondig het nie?

Daar is 'n les vir almal hier. Soms dwing mense se vervormde vooroordele hulle amper om die Bybel te verdraai om by hul vooroordele te pas.

V: Toon 1 Korintiërs 15:23 dat Maria liggaamlik in die Hemel opgeneem is, soos sommige Katolieke teoloë leer?

A: Nee. Dit sou moeilik wees om te glo dat enige Katoliek 1 Korintiërs 15:23 sou aanhaal wanneer hy praat van die beweerde aanneming van Maria, behalwe dat When Cultists Ask, bl. 234, sê dat Ludwig Ott in sy boek Fundamentals of Catholic Dogma (geredigeer deur James Canon Bastible, gepubliseer deur Tan Books 1960, bl. 208) "die moontlikheid" genoem het dat dit op Maria verwys.

Skynbaar, aangesien 1 Korintiërs 15:23 sê dat almal op hul eie beurt na die Hemel gaan, en Christus eers na die Hemel gegaan het, wys dit op een of ander manier dat Maria tweede gegaan het.

Aangesien hierdie gedeelte nie Maria noem nie, is dit so iets soos om te sê dat

1. As Maria liggaamlik in die Hemel opgeneem is, moet Maria die eerste vrugte wees wat hier genoem word.

2. As Maria die eerste vrugte hier genoem is, is sy liggaamlik in die Hemel opgeneem.

Miskien is die kringredenering van die argument die rede waarom Ott gesê het dit was net 'n moontlikheid, en dat daar geen Skriftuurlike bewys van Maria se aanneming gevind kon word nie.

Behalwe vir die kringredenering is 'n tweede probleem met hierdie argument dat 1 Korintiërs 15:22-25 nie aanneming bespreek nie, maar opstanding. Jesus was die eerste wat met 'n onsterflike liggaam opgewek is. Katolieke en Protestante stem saam dat wat ook al met Maria aan die einde van haar aardse lewe gebeur het, sy nie opgewek is nie. Ten slotte, selfs al sou dit die liggaamlike opname in die Hemel en nie die opstanding uit die dood bespreek nie, is Henog en Elia voor Christus in die Hemel opgeneem.

Die poging om hierdie vers te gebruik, is leerzaam om te wys hoe ver sommige slim teoloë moet gaan om die liggaamlike opname van Maria te ondersteun, alhoewel Ott krediet vir eerlikheid verdien, omdat hy gesê het dat Skriftuurlike bewys nie gevind word nie.

V: In 1 Korintiërs 15:24, sal Christus se koninkryk regtig tot 'n einde kom en sal Hy alles oorgee aan God die Vader, of sal Christus se koninkryk vir ewig voortduur soos in Lukas 1:33 en Hebreërs 1:8 gesê word?

A: Albei is waar. Christus se koninkryk het twee aspekte. Jesus is 'n oorwinningskoning wat sy vyande verslaan, en daardie deel sal tot 'n einde kom. Jesus is die ewige Vredevors, en daardie deel sal nooit eindig nie. Sien Haley se Alleged Discrepancies of the Bible bl. 137-138 vir meer inligting.

V: In 1 Korintiërs 15:25-28, aangesien alles onder Christus geplaas sal word, beteken dit dan dat almal na die Hemel sal gaan, soos die kettery van universalisme leer?

A: Nee. Om onder Christus geplaas te word, beteken nie dat iemand na die Hemel sal gaan nie. Lewe­lose rotse en demone sal onder Christus geplaas word, en hulle sal nie na die Hemel gaan nie. Sien die bespreking oor Kolossense 1:20, Romeine 5:19; Romeine 8:29-30, en When Cultists Ask bl. 234-235 vir meer inligting.

V: In 1 Korintiërs 15:29, beteken doop vir die dooies dat mense nie individueel hoef te glo nie?

A: Nee. Soos die antwoorde op die volgende vier vrae toon, word elke persoon vir hulleself gedoop, en ons doop nie vir dooie mense nie. Sien When Critics Ask bl. 464-465 vir 'n meer uitgebreide antwoord.

V: In 1 Korintiërs 15:29, moet Christene vir dooie mense doop?

A: Nee. Paulus het gesê dat as selfs hierdie nie-Christene in die opstanding geglo het, soos bewys deur hulle doop vir die dooies, waarom kan julle nie in die opstanding glo nie? 'n Baie soortgelyke argument kom voor in Theophilus aan Autolycus 1:13. (Theophilus was van 168–181/188 n.C. die biskop van Antiochië.)

"Dan, wat betref julle ontkenning dat die dooies opgewek word … julle glo dat Hercules, wat homself verbrand het, leef; en dat Aesculapius, wat deur die weerlig getref is, opgewek is;…" (Ante-Nicene Fathers, volume 2, bl. 92)

As doop vir die dooies een van die belangrikste dinge is wat ons kan doen, soos die Mormoonisme leer, waarom word ons dan nie een keer in die Skrif beveel om dit te doen nie? Paulus het ander (hulle) in 1 Korintiërs 15:29 genoem. 'n Kultus in Paulus se tyd in Griekeland, genaamd die Kerenthiërs, het vir die dooies gedoop, maar niemand het ooit gesê dat Christene dit moes doen nie. (Terloops, die Kerenthiërs het ook geleer dat Christus by Jesus se doop op Hom gekom het, en Hom by die kruis verlaat het, sodat slegs die man Jesus gesterf het, volgens die voetnoot in die NIV Study Bible by 1 Johannes 4:2, bl. 1911.)

Binne die Eleusiniese Misteries was die leer van wassinge wat vereis is vir saligheid in die hiernamaals (Pindar Fragment 212, Sophocles Fragment 753.) Doop namens ander was bekend, uit Orfiese fragment 245. Sien Hard Sayings of the Bible bl. 616-618 vir meer inligting.

Natuurlik moet ons nie baie van die praktyke naboots wat die Korintiërs beoefen het nie, soos vleeslikheid, onmoraliteit, sektarisme, misbruik van die Here se Aandmaal, en die ontkenning van die fisiese opstanding van Jesus. As die beoefening hiervan vandag soos die Mormone dit doen, ons laat dink dat God van ons vereis om intensiewe geslagsregister-navorsing te doen, beveel 1 Timoteus 1:3,4 en Titus 3:9 God se volk om hulle nie aan eindelose geslagsregisters te wy nie.

V: In 1 Kor 15:29-30, behoort ons doop vir die dooies te bedryf, soos die Mormone leer?

A: Eerstens 'n paar ware feite wat nie direk met die antwoord verband hou nie, en dan die antwoord.

1. Die Griekse woord huper beteken "weens", nie noodwendig "ten einde van" nie.

2. Baie mense het Christene geword weens die getuienis van Christene wat reeds gemartel is.

3. Doop vir alle Christene beteken dat ons in 'n sekere sin almal dooie mense is, dit wil sê, dood vir onsself en lewendig in Christus (Kolossense 2:11-13)

Die antwoord: Die voornaamwoorde wat Paulus gebruik (hulle, hulle en ons) maak dit duidelik dat Paulus nooit gesê het dat hy of sy onmiddellike lesers doop vir die dooies beoefen het nie. Paulus het nie beveel, aanbeveel, uitgevoer, beoefen, of gesê dat die Korintiërs doop vir die dooies beoefen het nie. In 1 Korintiërs 10:18-22 noem Paulus dat ander aan afgode geoffer het, maar ons behoort dit ook nie te doen nie. Daar is geen voorbeeld van Christene wat doop vir die dooies in die hele Bybel, of in die vroeë kerk, beoefen het nie. Sommige godsdienstige ketels, wat Kerinthiërs genoem is, het egter doop vir die dooies beoefen.

Aangesien daar geen gebod of voorbeeld hiervan is nie, en die enigste bekende praktyk deur nie-Christelike Kerenfiërs was, is Mormone op tamelik wankelrige grond om dit 'n uiters belangrike deel van hul godsdiens te maak.

Toe hy met Grieke gepraat het, het Paulus geskrifte van heidense Griekse digters gebruik om dinge wat waar was, te herhaal, soos in Handelinge 17:23-29. Judas het ware stellings in apokriewe boeke gebruik om sy punt by sy gehoor tuis te bring. Jesus het op dieselfde wyse 'n sogenaamde "ad hominem"-argument gebruik om te bewys dat Hy van God afkomstig was toe Hy met die Fariseërs in Johannes 5:31-34 gedebatteer het.

Paulus se punt in 1 Korintiërs 15:29-30 is dat, alhoewel baie Grieke nie in 'n fisiese opstanding geglo het nie en daaroor gespot het (1 Korintiërs 15:12; Handelinge 17:32), het proto-gnostiese Kerenfiërs terselfdertyd doop vir die dooies bedryf. Waarom dink hulle hulle moet hierdie liggaamlike dooprite uitvoer as die liggame vir ewig weg is?

V: In 1 Kor 15:29-30, wat is doop vir die dooies?

A: Afgesien van hierdie vers, ken ons net twee gevalle, albei heidense praktyke. Die Mandaeërs in Mesopotamië het dit beoefen, en die Kerinthiërs (wat toevallig in Korinte was) het dit ook beoefen. Ons het geen bewyse dat 'n enkele Christen doop vir dooies beoefen het nie.

V: In 1 Kor 15:32-33, wie het Paulus aangehaal?

A: Daar is twee aanvullende antwoorde.

1. In 15:33 ("Slegte geselskap bederf goeie karakter") het Paulus die Griekse digter Menander aangehaal, uit sy komedie Thais. Sien ook die bespreking oor Handelinge 17:16-34.

2. In 15:32 het Paulus uit Jesaja 22:13 aangehaal. Soos Paulus, het Jesaja nie voorgestel dat ons hierdie holle spreuk moet volg nie, maar Jesaja het die siening van goddelose mense uitgedruk.

Terloops, Menander het ongeveer van 342–291 v.C. geleef. Jesaja het van voor 739 v.C. tot ná 682 v.C. geprofeteer. Paulus sou waarskynlik vertroud gewees het met sowel Menander as Jesaja.

V: In 1 Korintiërs 15:36, wanneer iemand 'n dom vraag vra, soos "hoe is dit moontlik vir 'n Almagtige God om …", hoe beantwoord jy hul beswaar met respek, maar wys ook die dwaasheid daarvan?

A: As daar enige kans is dat dit 'n egte beswaar is, moet jy dit beantwoord. Jy moet die persoon wat die vraag vra, respekteer. Maar wanneer die vraag 'n vals premisse inhou, soos dat God nie almagtig is nie, moet jy seker maak dat jy die fout in die vals aanname agter die vraag uitwys.

V: In 1 Korintiërs 15:37, ondersteun dit die kettery van reïnkarnasie?

A: Nee, om die volgende redes:

1. Die verheerlikte liggaam is permanent en sterf nie meer nie.

2. Hierdie transformasie gebeur net een keer.

3. Dit is 'n verandering in ons liggaam, nie 'n verandering van ons liggaam nie.

Sien die bespreking oor Johannes 3:3 vir meer inligting.

V: In 1 Korintiërs 15:38-41 ondersteun dit op een of ander manier die Mormonse konsep van hemelse, aardse en telestiale hemele?

A: Nee. Hierdie analogie wys eenvoudig dat net soos daar verskillende heerlikhede in die (een) fisiese lug is, daar verskillende soorte heerlikheid in die (Een) Hemel is. Die feit dat Paulus drie voorbeelde gegee het (son, maan en sterre) beteken nie drie hemele nie, net soos die feit dat Paulus vier voorbeelde in 1 Korintiërs 15:39 gegee het (mense, diere, voëls en visse) nie beteken dat daar vier hemele is nie. Die Hemel sou nie die Hemel wees sonder Jesus daar nie.

Daar is volgens Paulus in 2 Korintiërs 12:2 ten minste drie (ongenaamde) hemele. Paulus het die derde besoek.

V: In 1 Korintiërs 15:44, is ons opgestane liggaam fisies, of geestelik?

A: Paulus het 'n analogie gegee van die Israeliete in die Wildernis en die rots, en daardie analogie beantwoord hierdie vraag. Die Israeliete het water gekry uit 'n fisiese rots, maar nie net 'n fisiese rots nie. Dit was Christus wat die geestelike krag agter daardie rots was. Ons opgestane liggame sal fisies wees, maar nie net fisiese liggame nie. Deur Christus sal ons ook 'n bykomende geestelike dimensie hê.

Justin Martyr (geskryf omstreeks 138–165 n.C.) was 'n Griekse filosoof wat tot die Christendom bekeer het, wat hy "die ware filosofie" genoem het. Hy was goed bewus van Griekse argumente wat 'n fisiese opstanding "in die vlees" bespot en was een van die eerste wat hierdie argumente in "Oor die Opstanding" beantwoord het. Die fragmente wat ons van hierdie werk het, is vertaal in die Ante-Nicene Fathers-volume 1, bl. 294-299.

V: In 1 Kor 15:45, waarom is Jesus die laaste Adam?

A: Daar is belangrike ooreenkomste tussen Adam en Jesus. Ons het ernstige gevolge van Adam geërf, insluitend 'n verderflike, sondige natuur wat tot die dood lei. Almal wat Jesus as hulle Here en Verlosser aanvaar, ontvang 'n nuwe natuur en die ewige lewe van Jesus.

V: In 1 Kor 15:45, aangesien Christus 'n lewensgewende gees was, beteken dit dan dat Hy nie ook 'n fisiese liggaam gehad het nie?

A: Nee. Christus se liggaam is geestelik en fisies, nie net geestelik nie.

V: In 1 Korintiërs 15:50, aangesien vlees en bloed nie die hemel kan binnegaan nie, hoe kan ons dan met fisiese liggame opgewek word?

A: Wie sê 'n verheerlikte fisiese liggaam moet aardse dinge hê, soos vlees en bloed? Die Bybel sê dit nie. Inteendeel, 1 Korintiërs 15:35-44 sê eenvoudig dat hulle anders sal wees.

V: In 1 Korintiërs 15:50, aangesien vlees en bloed nie die Hemel kan binnegaan nie, hoe kan dit wees dat Henog opgeneem is sodat hy "die dood nie gesien het nie" in Hebreërs 11:5?

A: Oënskynlik het die Almagtige God die vermoë om Henog te verander sodat hy 'n verheerlikte liggaam kan hê sonder om die dood te proe. Ook, wanneer lewende mense in die hemel opgeneem word, mag hulle om dieselfde rede nie die dood proe nie.

Opsommend, God kon die liggame van Henog en opgeneemde gelowiges verander sonder dat hulle die dood proe, op 'n gelykwaardige wyse as gelowiges wat sterf.

V: In 1 Korintiërs 15:51-52, beteken die terme lewe en dood hier net geloof en ongeloof, soos Bahá'ís in Baha'u'llah en die Nuwe Era bl. 270 leer?

A: Nee, die Skrif is konsekwent dat daar 'n fisiese opstanding sal wees.

Behalwe 1 Korintiërs 15:51-52, sien:

Dan 12:2 "En baie wat in die stof van die aarde slaap, sal ontwaak, sommige tot die ewige lewe, maar ander tot skande en ewige veragting."

Openb. 20:5 "Die ander dooies het nie tot lewe teruggekom nie totdat die duisend jaar voltooi was. Dit is die eerste opstanding."

1 Sam 2:6 "Die HERE laat sterwe en maak lewendig; Hy laat neerdaal tot die doderyk en laat opkom."

Psalm 49:15 "Maar God sal my lewe uit die doderyk loskoop, want Hy sal my sekerlik opneem."

Psalm 22:29, "…almal wat tot stof neergaan, sal voor Hom kniel…"

Psalm 23:6 Nadat hy in Psalm 23:4 oor die skaduwee van die dood gepraat het, sê Dawid: "Ek sal in die huis van die HERE bly vir ewig."

Psalm 49:8-9 "Want die losprys van sy siel is duur, en dit sal nooit genoeg wees nie, dat hy vir ewig sou lewe en nie die verval sou sien nie."

Psalm 52:8-9 "Ek vertrou op die liefdevolle toewyding van God vir ewig en altyd. Ek sal U vir ewig prys… in die teenwoordigheid van U heiliges."

Jesaja 25:7-8 "Op hierdie berg sal Hy [God] die sluier insluk wat alle volke omhul, die laken wat alle nasies bedek; Hy sal die dood vir ewig insluk…."

Jesaja 53:8-10 Nadat gesê is dat die een wat vir ons ly, in verse 8-9 gedood en in 'n rykeman se graf geplaas sal word, sal hy tog in vers 10 sy nageslag sien.

Al hierdie verse is aangehaal uit die BSB.

V: In 1 Korintiërs 15:52 en 1 Tessalonisiërs 4:16-17, wat sê die "laaste trompet" oor die verdrukking?

A: Voorverdrukkingisten sê die laaste trompet was 'n spesiale trompet vir gelowiges en is nie een van die sewe trompette in Openbaring nie. Ander wys op hierdie vers as een van die grootste tekortkominge van die voorverdrukking-siening. Hulle sê dit is die sewende trompet in Openbaring 11:15.

V: In 1 Kor 15:52-54, hoe kan God 'n sterflike liggaam van 'n gelowige opwek wat tot as verbrand of deur leeus opgeëet is?

A: God is Almagtig, en Hy kan enigiets doen. Wetenskaplik gesproke, alhoewel die meeste van ons selle deur ons sterflike lewens oorleef (of vermeerder en oorleef), is die meerderheid van die atome wat ons selle uitmaak, ander atome as wat hulle sewe jaar gelede was. Om uit die dood opgewek te word, hoef ons dus nie dieselfde atome te hê nie. Net so is selle "patrone" van atome. Maar God kan, maar hoef nie, dieselfde fisiese materiale (d.w.s. atome) wat in 'n begrawe liggaam is, te gebruik. Of 'n Christen se liggaam begrawe of gekremeer word (hetsy met of teen haar wil), het dus geen invloed op wat God sal doen nie. Sommiges beskou egter Christelike begrafnis as 'n getuienis van ons seker hoop op die opstanding.

V: In 1 Korintiërs 15:54, hoe en waarom moet "die sterflike… met die onsterflike beklee word"?

A: Ons is nie van hierdie hele raaisel in kennis gestel nie. Daar is egter 'n paar natuurlike illustrasies wat dalk na 'n deel van die antwoord kan wys.

Wanneer 'n bos of klein boom deur skimmel in al sy blare besmet word, is die enigste manier om die plant te red om dit af te kap, sodat net 'n lang stomp oorbly. Die bokant is weg met die "sonde" van die skimmel wat dit besmet, maar die wortels is nog daar en gesond. Die plant sal dikwels weer uitgroei, en in die tyd wat dit neem om nuwe blare te laat spruit, kan die skimmel verdwyn het, omdat dit nêrens gehad het om te woon nie.

As jy gedink het dat die hoeveelheid DNA in 'n sel verband hou met hoe groot of intelligent 'n organisme is, sal jy dalk baie verras wees om te weet dat die sel van 'n padda ongeveer 20 keer soveel DNA het as die sel van 'n mens. Die padda moet nie net die DNA hê om as 'n waterasemhalende padda-larf te funksioneer nie, maar dit moet ook die DNA hê vir al die oorgange, en die finale resultaat, om as 'n lugasemhalende padda te leef. Engele en demone mag na ons kyk en dink hoe nederige, broos wesens ons is. Ons kan egter altyd sê: "Maar kyk na ons geestelike DNA, wat ons van ons Vader gekry het!"

V: In 1 Korintiërs 15:58, wat kan jy sê of doen wanneer jy begin voel dat jou arbeid tevergeefs is?

A: Ek wens ons kon Jeremia vra. Hy het 'n lang loopbaan gehad, dalk meer as 55 jaar, as profeet. Gedurende sy leeftyd, terwyl hy getrou bedien het en gevangenskap en komplotte teen sy lewe gely het, het hy net 'n handjievol mense gesien wat in sy woorde geglo het. Tog, ongeveer 2 600 jaar later, word mense geïnspireer deur die woord van God wat deur hom gekom het. Om dit op 'n ietwat ander manier te stel, sou Jeremia 'n slegte beoordelaar gewees het van hoe invloedryk sy lewe en werk sou wees.

Galasiërs 6:9 sê vir ons om nie moed op te gee nie, in die wete dat ons arbeid nie tevergeefs is nie, as ons daarin volhard.

Ons doel is nie om as invloedryk beskou te word, of selfs om invloedryk te wees nie. Ons doel is eenvoudig om God te behaag en te doen wat Hy spesifiek wil hê ons moet doen, of dit nou groot of klein in die oë van mense lyk. Uiteindelik is die plesier daarvan dat God sê: "Goed gedoen, goeie en getroue dienaar!", meer werd as al die rykdomme van hierdie verganklike wêreld. Hou jou oë op die uiteindelike prys gerig, en bly naby aan God in gebed.

V: In 1 Korintiërs 16:18, aangesien ons niks goeds verdien nie, hoe verdien hierdie godvresende mense dan erkenning?

A: In 'n absolute sin verdien ons niks van God behalwe geregtigheid nie (en dank God Hy gee ons barmhartigheid).

In 'n relatiewe sin beveel God ons egter om erkenning en aanmoediging te gee aan goddelike leiers wat God en ander goed dien.

Sarkasties gesproke sou dit vir 'n Christen moeilik wees om vir 'n Christelike baas te werk wat nie hierdie onderskeid tref nie. Die baas kon sê: "Vir al die goeie dinge wat jy in hierdie lewe ontvang het, watter verdien jy regtig?" Die werknemer kon antwoord: "Geen. Alles is deur die genade en barmhartigheid van God." Die baas kon antwoord: "Wel, ek is bly jy verstaan dat ek jou 'n salarisverhoging wou gee, behalwe dat jy dit net nie verdien nie!"

V: In 1 Korintiërs 16:22, waarom vervloek Paulus mense wat die Here nie liefhet (fileo) nie?

A: As sommige dit beskou asof Paulus wil hê hulle moet na die hel gaan, is dit nie God se verlangde wil nie, want Esegiel 18:23, 32 en 2 Petrus 3:9 wys dat God nie wil hê dat enigiemand moet vergaan nie. Daar is drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Ongeag dat Paulus dit vir ons sê, is mense wat Jesus nie liefhet nie, onder 'n vloek.

2. Paulus, en ons, behoort te bid dat dié wat onder die vloek verkeer om Jesus nie te ken nie, die leegheid sal besef en dat God watter ervarings ook al, selfs pynlike, sal stuur om hul behoefte aan Christus te wys.

3. Paulus, en ons, behoort te bid dat dié wat die vervloekte werk doen om ander af te lei, met mislukking vervloek sal word.

V: In 1 Kor, hoe weet ons dit is regtig deur Paulus geskryf?

A: Ons het geen bewyse wat daarop dui dat Paulus dit nie geskryf het nie. Die boek 1 Korintiërs self sê dit, en die vroeë kerk het dit nooit bevraagteken nie. Sestien voor-Nisaanse skrywers het gesê dat 1 Korintiërs deur Paulus geskryf is. Klemens van Rome, Polykarpus, Brief aan Diognetus, Irenaeus van Lyon, die Muratorianse Kanon, Klemens van Alexandrië, Tertullianus, Hippolytus, Origene, Cyprianus van Kartago, Pierius van Alexandrië, Adamantius, Victorinus van Petau, Methodius, Athanasius van Alexandrië, Alexander van Alexandrië, en Eusebius van Caesarea.

As ons aanvaar dat Paulus onder Nero gesterf het, sou sy dood omstreeks 67 n.C. gewees het.

V: In 1 Kor, hoe weet ons dat die Skrif vandag 'n betroubare bewaring is van wat oorspronklik geskryf is?

A: Daar is ten minste drie goeie redes.

1. God het belowe om Sy Woord te bewaar in Jesaja 55:10-11; Jesaja 59:21; Jesaja 40:6-8; 1 Petrus 1:24-25; en Matteus 24:35.

2. Bewyse van die vroeë kerk. Vroeë kerkvaders tot by die Konsilie van Nicea I (325 n.C.) het ongeveer 755 keer uit 1 Korintiërs aangehaal, nie ingesluit toespelings nie. Hulle het 65% van die boek 1 Korintiërs aangehaal, met gedeeltelike verse as breuke getel. Dit is 282,6 uit 'n totaal van 437 verse.

Hier is die pre-Niseense skrywers wat na verse in 1 Korintiërs verwys het.

1 Clemens (96–98 n.C.) is basies 'n brief van Clemens, biskop van Rome, waarin hy vir die Korintiërs sê hulle moet die dinge doen wat Paulus hulle 50 jaar gelede beveel het. In hoofstuk 47 noem Clemens Apollos en Kefas

Klemens van Rome haal 1 Korintiërs 2:9 aan in 1 Klemens hoofstuk 34, deel 1 bl. 14, deel 9 bl. 239

Ignatius 1 Korintiërs 1:20 ¼ Aanhaling Ignatius se Brief aan die Efesiërs hoofstuk 18 bl. 56-57. Daarna is daar 'n parafrase, maar dit is 'n onmiskenbare verwysing.

Ignatius 1 Korintiërs 3:16; 6:19 Allusie Ignatius se brief aan die Filadelfiërs hfst.7 bl.84

1 Korintiërs 6:19 Allusie "ons is tempels van God" in Ignatius se Brief aan die Efesiërs hfst.15 bl.56

Papias skryf, "Soos die presbiters sê" en haal 1 Korintiërs 15:25,26 aan as deur die apostel gesê. Dan haal hy 1 Korintiërs 15:27,28 aan Fragment 5, vol. 1, bl. 154.

1 Kor 6:9,10b 1½ aanhaling uit die Brief van Polykarp aan die Filippense (110–155 n.C.) h.5 bl.34

Brief aan Diognetus (c. 130–200 n.C.)

Die Didache (120–150 n.C.)

Die Muratorianse Kanon (170–210 n.C.) ANF, deel 5, bl. 603 noem Paulus se twee briewe aan die Korintiërs, sowel as sy ander 11 briewe.

2 Clemens (120–140 n.C.) hoofstuk 11 bl. 254 haal die helfte van 1 Korintiërs 2:9 aan: "oor het nie gehoor, noch oog gesien, noch het dit in die hart van die mens ingegaan nie."

Melito van Sardis (170-180 n.C.) noem Lukas en Markus as die "evangelie". Vermelding van 1 Korintiërs as deur die apostel. Aanhaling uit Hebreërs. Toespraak oor die Here se Passie hfst. 9 bl. 760-761

Athenagoras (177 n.C.) sê, "in die taal van die apostel" en haal dan onmiddellik 1 Korintiërs 15:54 aan. Die Opstanding van die Dooies hfst.18 bl.159

Irenaeus van Lyoon (182-188 n.C.) haal 1 Korintiërs 6:12 as deur Paulus aan in Irenaeus teen die Hereise, boek 4, hoofstuk 37.4, bl. 519

Klemens van Alexandrië vra wat die wysheid van hierdie wêreld was waarteen Paulus ons in 1 Korintiërs 3:19-21 gewaarsku het. Stromata (193-202 n.C.) boek 1 hfst. 11

Tertullianus (198–220 n.C.) haal 1 Korintiërs 8:2 en Galasiërs 1:7 en 5:7 aan as deur die apostel in Aangaande die Voorskrif teen Ketters, hoofstuk 27, bl. 256.

Tertullianus (198–220 n.C.) haal 1 Korintiërs 15:29 aan in Oor die Opstanding van die Vlees, hoofstuk 48, bl. 582

Teodotus, waarskynlik 'n Montanist (ca. 240 n.C.), verwys na 1 Korintiërs 15:49 in hoofstuk 24, bl. 46

Hippolytus (225-235/6 n.C.) haal 'n gedeelte van 1 Korintiërs 2:13 aan as Skrif in Die Weerlegging van alle Kettery, boek 7, hoofstuk 14, bl. 107.

Julius Africanus (232-245 n.C.) haal 1 Korintiërs 15:12 aan en sê dit was deur die apostel in Die Brief aan Aristides h.1 b.125

Origenes (225–253/254 n.C.) haal 1 Korintiërs 1:24 aan as deur Paulus. de Principiis boek 1 hfst. 2.1 bl. 246 Hy haal ook 1 Korintiërs 14:15 aan as deur Paulus in de Principiis boek 2 hfst. 2 bl. 287

Cyprianus was 'n biskop van Kartago van omstreeks 246 tot sy martelaarsdood in 258 n.C. Hy noem die Eerste Brief van Paulus aan die Korintiërs en haal dan 1 Korintiërs 7:10,11 aan in die Traktaat van Cyprianus – Getuienisse hfst. 90 bl. 553. Hy verwys ook na Paulus en sy eerste brief aan die Korintiërs in Verhandeling 12, tweede boek, hoofstuk 1, bl. 516

Gregorius Thaumaturgus (240-265 n.C.) haal 1 Korintiërs 6:13 aan as deur die apostel in Kanonieke Brief hfst. 1 bl. 18.

Pierius van Alexandrië (275 n.C.) haal 6 uit 22 woorde van 1 Korintiërs 7:7 aan as deur Paulus in Fragment 1 bl. 157

Adamantius (c.300 n.C.) haal 1 Korintiërs 15:29 aan in Dialoog oor die Ware Geloof, vyfde deel, hoofstuk 23, bl. 181

Arnobius Tegen die Heidenen (297-303 n.C.) boek 2 hfst.7 bl.435 "Het die bekende woorde nog nooit in julle ore geklingel nie, dat die wysheid van die mens by God dwaasheid is?" (1 Korintiërs 3:19)

Victorinus, biskop van Petau in hedendaagse Slovenië (gemartel in 304 n.C.) Noem die Ou en Nuwe Testamente in sy Kommentaar op die Openbaring van die Gelukkige Johannes bl.345 Hy lys die briewe van Paulus as Romeine, Korintiërs, Galasiërs, Efesiërs, Tessalonisiërs, Filippense, Kolossense, Timoteus en haal 1 Timoteus 3:15 aan in hfst.16 bl.345 Hy gaan voort om 1 Korintiërs 15:53 aan te haal op bl.346

Methodius (270-311/312 n.C.) haal 1 Korintiërs 7:34 aan as deur Paulus. Banket van die Tien Maagde, toespraak 1, hoofstuk 1, bl. 311.

Alexander van Alexandrië (313–326 n.C.) haal 1 Korintiërs 2:9 aan as deur die apostel Paulus en Kolossense 1:16,17 as deur Paulus in Briewe oor die Ariaanse kettery, Brief 1, hoofstuk 5, bl. 293

Eusebius van Caesarea (318-325 n.C.) haal heel 1 Korintiërs 15:55-56 aan. Demonstrasie van die Evangelie boek 4 hfst.11 bl.7

Na Nicea

Eusebius van Caesarea (318–339/340 n.C.) het hele kommentare oor Lukas en 1 Korintiërs geskryf. Nicene and Post-Nicene Fathers Tweede Reeks, vol. 1, bl. 41

Hegemonius (4de eeu) haal 1 Korintiërs 13:8-10 aan as "Want in daardie eerste brief aan die Korintiërs spreek Paulus…" (Archelaus praat) Disputasie met Manes hfst.37 bl.211

Zenon (4de eeu)

Victorinus van Rome (na 363 n.C.)

Athanasius van Alexandrië (367 n.C.) lys die boeke van die Nuwe Testament in Feesbrief 39 bl. 552

Hilarius van Poitiers (355–367/368 n.C.) haal 1 Korintiërs 3:8 aan as "daardie woorde aan die Korintiërs" in De Trinitate, boek 8, hoofstuk 5, bl. 139

Synopsis Scripturae Sacrae (350–370 n.C. of 5de eeu) noem Paulus se twee briewe aan die Korintiërs as deel van die Nuwe Testament. Dit haal 1 Korintiërs 1:1–2a aan.

Die skismatiese Lucifer van Cagliari (370/371 n.C.)

Marcellus van Ancyra (ongeveer 374 n.C.)

Basil van Cappadocië (357-378/379 n.C.) haal 1 Korintiërs 3:13 aan as deur die Apostel. Oor die Gees hfst. 15.36 bl. 22. Hy sê ook dat 1 Korintiërs 7:6 deur Paulus is. Brief 8 hfst. 3 bl. 117

Sinode van Laodicea (in Frygië) (343–381 n.C.) kanon 60 bl. 159 lys die boeke van die Ou Testament en die Nuwe Testament. Kanon 59 bl. 158 sê dat slegs die kanonieke boeke van die Ou en Nuwe Testamente in die kerk gelees mag word.

Ambrosiaster (na 384 n.C.)

Kiril van Jerusalem (c.349-386 n.C.)

Ambrosius van Milaan (370-390 n.C.)

Apollinaris van Laodicea (c.390 n.C.)

Pacianus van Barcelona (342-379/392 n.C.)

Gregorius van Elvira (na 392 n.C.)

Amphilochius (–397 n.C.) in Iambi ad Seleucum

Gregorius van Nyssa (c.356-397 n.C.) 1 Korintiërs 15:51,52 "die goddelike Apostel … aan die Korintiërs" Oor die Skepping van die Mens hfst.32.6 bl.412

Didymus die Blinde (398 n.C.)

Macarius/Symeon (4de of 5de eeu)

Maximinus (4de/5de eeu)

Petilianus (4de/5de eeu) verwys na 1 Korintiërs 7:5

Timoteus van Alexandrië (4de/5de eeu)

Epiphanius van Salamis (360–403 n.C.)

Flavianus van Antiochië (404 n.C.)

Gaudentius (na 406 n.C.)

Johannes Chrysostomos (392–407 n.C.) moes 1 Korintiërs regtig waardeer het, want hy het 44 preke oor 1 Korintiërs neergeskryf, wat ons vandag nog het. Hy sê 1 Korintiërs is deur Paulus en Sostenes geskryf.

Chromatius (oorlede 407 n.C.)

Severianus (na 408 n.C.)

Niketa van Remesiana (366–c.415 n.C.)

Orosius/Hosius van Braga (414-418 n.C.) haal 'n gedeelte van 1 Korintiërs 15:10 aan as deur Paulus. Verdediging teen die Pelagianers h.10 bl.127

Jerome (373-420 n.C.)

Sozomen (370/380–425 n.C.) haal 1 Korintiërs 11:12 aan as deur die apostel Paulus. Sozomen se Kerkgeskiedenis boek 4 hoofstuk 29 bl. 324

Augustinus van Hippo (388-430 n.C.) haal 1 Korintiërs 10:17 aan as deur die apostel Paulus in Die Stad van God boek 17 hfst. 5 bl. 345

Die semi-Pelagiaan John Cassian (419-430 n.C.) haal 'n kwart van 'n vers uit 1 Korintiërs 3:16; 4:16 aan as deur Paulus in die Instituta van John Cassian, boek 9.3, bl. 264

Marcus van Eremita (na 430 n.C.)

Kiril van Alexandrië (444 n.C.)

Hesychius van Jerusalem (-450 n.C.)

Speculum (vyfde eeu)

Theodoretus van Sirus (biskop en geskiedkundige) (423-458 n.C.)

Varimadum (445/480 n.C.)

Bewyse van ketels en vervalste boeke

Marcion verwys na 1 Korintiërs volgens Tertullianus.

Die gnostikus Ptolemaeus het volgens Irenaeus na 1 Korintiërs 2:15 verwys.

Die ketter Priscillianus (c. 385 n.C.)

Die Donatistiese ketter Tyconius (na 390 n.C.)

Die ketter Pelagius (416–418 n.C.)

Die Pelagiaanse ketter Teodorus van Mopsuestia (392–423/429 n.C.)

Ons het vandag nog al hierdie.

3. Die vroegste manuskripte wat ons van 1 Korintiërs het, toon dat daar klein variasies in die manuskripte is, maar geen teologiese beduidende foute nie.

p11 1 Kor 1:17-23; 2:9-12, 14; 3:1-3, 5-6; 4:3-5:5, 7-8; 6:5-7, 11-18; 7:3-6, 10-14. 7de eeu. Ooreenstem met Sinaïtikus

7de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.

p14 - 1 Kor 1:25-27; 2:6-8; 3:8-10 vyfde eeu. Aleksandriënse teks.

5de eeu? - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.

p15 (=Papyrus Oxyrhynchus 1009) 1 Kor 7:18-8:4 (laat 3de eeu). Die Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts het 'n prent van p15 op bl. 84. Hier is die datering:

3de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.

3de eeu - 1975 - Aland Derde Uitgawe

3de eeu - 1998 - Aland Vierde Hersiene Uitgawe

Laat 3de eeu (Philip Comfort en David P. Barrett in The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts, 1999.)

p34 - 1 Kor 16:4-7; 10; 2 Kor 5:18-21; 10:13-14; 11:2,4,6-7 (7de eeu) Aleksandrynse teks.

7de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.

p46 Chester Beatty II 100–150 n.C. 1 Kor 1:1–9:2; 9:4–14:14; 14:16–15:15; 15:17–16:22 (99% of 431/437 verse) en ander gedeeltes van Paulus se briewe en Hebreërs. Die Volledige Teks van die Vroegste Nuwe-Testament Manuskripte bevat 'n foto van 'n gedeelte van p46 op bl. 192. Daar word ook op bl. 197–198 gesê dat die gehalte en die stichimetriese merkers aandui dat 'n professionele skrywer dit geskryf het.

Eerste helfte van die 3de eeu - 1936 - Frederic G. Kenyon volgens Die Volledige Teks van die Vroegste Nuwe-Testament Manuskripte.

2de eeu, 200 n.C. - 1935 - Ulrich Wilken volgens The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts.

200 n.C. - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.

81–96 n.C. - 1988 - Young Kyu Kim volgens The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts.

Ongeveer 200 n.C. - 1975 - Aland et al. derde uitgawe.

Ongeveer 200 n.C. - 1998 - Aland et al. vierde hersiene uitgawe.

Vroeë tot middel van die 2de eeu - 1999 - Die Volledige Teks van die Vroegste Nuwe-Testamentiese Handskrifte. Dit is deels gebaseer op die handskrif wat baie soortgelyk is aan Papirus Oxyrhynchus 8 (laat eerste of vroeë tweede eeu) en Papirus Oxyrhynchus 2337 (laat eerste eeu).

bl. 61 Romeine 16:23,25-27; 1 Korintiërs 1:1-2, 2-6; 5:1-3, 5-6, 9-13; Filippense 3:5-9, 12-16, Kolossense 1:3-7, 9-13, 1 Tessalonikense 1:2-3; Titus 3:1-5, 8-11, 14-15 Filemon 4-7. c.700 n.C.

c.700 n.C. - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.

Omstreeks 700 n.C. - 1975 - Aland et al. derde uitgawe.

Omstreeks 700 n.C. - 1998 - Aland et al. vierde hersiene uitgawe.

Vaticanus [B] 325-350 n.C.

Sinaïticus [Si] 340-350 n.C.

Bohairiese Kopties [Boh] 3de/4de eeu

Sahidies-Kopties [Sah] 3de/4de eeu

Gooties [Goth] 493-555 n.C.

Alexandrinus [A] c.450 n.C.

Ephraemi Rescriptus [C] 5de eeu

Sien www.BibleQuery.org/1 Corinthians Manuscripts.html vir meer oor vroeë manuskripte van 1 Korintiërs.