< Bybelnavraag uit 1 Petrus

V: In 1 Pet 1:1, waar is Asië?

A: Asië beteken hier nie die kontinent Asië nie. Dit is eerder die Romeinse provinsie met die naam Asië, wat in die westelike derde van die hedendaagse Turkye geleë was. Dit was 'n Griekse term wat deur Herodotus in 440 v.C. vir die hele Anatoliese skiereiland gebruik is. Die oorsprong was waarskynlik die Hetitiese provinsie Assuwa.

V: In 1 Pet 1:1, waarom het Petrus hierdie provinsies in hierdie volgorde genoem?

A: Al sê die Skrif dit nie spesifiek nie, vorm die volgorde van hierdie provinsies 'n kloksgewys lus, wat moontlik die manier was waarop die brief versprei moes word. "Bithynië en Pontus" was een Romeinse provinsie. Histories gesien dateer die vermelding van sowel Galasië as Klein-Asië hierdie brief voor 72 n.C., omdat dit toe was dat die Romeinse keiser Vespasianus hierdie twee provinsies weer as een verenig het, waar hulle verenig gebly het totdat keiser Hadrianus hulle in 137 n.C. weer geskei het.

Die lys begin en eindig met Bitinië-Pontus, 'n meer primitiewe streek, en sluit Asië in, 'n baie gesofistikeerde streek. In vroeër Griekse tye is matrose wat op die kuste van Pontus skipbreuk gely het, deur die plaaslike bevolking aan die gode geoffer. In die Griekse mitologie is Prometheus in Pontus geketting, en Hercules het van daar af na die onderwêreld gegaan. Aan die ander kant was ongeveer die helfte van die belangrikste stede in Klein-Asië in die provinsie Asië. Efese was 'n reuse stad, alhoewel nie so groot soos Rome nie.

V: In 1 Petrus 1:1,17 en 1 Petrus 2:11 behoort ons ons soos vreemdelinge en bywoners te voel?

A: As jy 'n gelowige is en nog nooit hier soos 'n vreemdeling of uitlander gevoel het nie, is daar iets verkeerd. Ons is vreemdelinge in hierdie wêreld. Ons is burgers van die hemel, en ons behoort regtig daar. Tans is ons egter nog op die aarde, en Christene vergeet dit soms.

V: In 1 Pet 1:2, heilig die Gees ons, of doen God se waarheid dit soos in Joh17:17 ?

A: Word 'n vuur deur 'n persoon aangesteek wat 'n lucifer aansteek, of deur die lucifer self? Albei is waar. Net so is dit die Gees wat ons heilig, en Hy doen dit deur middel van God se waarheid.

V: In 1 Pet 1:2a, hoe verhoud die keuse deur die Vader, die heiligmaking deur die Gees en die gehoorsaamheid aan Christus tot mekaar?

A: Hierdie allusie op die Drie-eenheid wys iets oor hoe hulle werk. Wanneer voorkennis of voorbestemming genoem word, verwys dit na die Vader. Dit is die Heilige Gees wat heilig, d.w.s. Hy onderskei ons om ons heilig te maak. Ons is gered om ons Here Jesus, wat die Woord van God is, te gehoorsaam. Dit is 'n aanvullende manier om na dinge te kyk teenoor Paulus in Efesiërs. In Efesiërs 2:8-10 word ons deur genade gered deur geloof, om goeie werke te doen. In 1 Petrus word ons gered deur die voorwetende kennis van die Vader deur die heiligmakende werk van die Gees, tot gehoorsaamheid aan Christus. Dit is verskillende maniere om na verlossing te kyk, maar albei is waar.

V: In 1 Petrus 1:2b, aangesien ons gelowiges reeds genade en vrede het, wat is die verskil tussen dit en om dit in oorvloed te hê?

A: Ons is reeds geregverdig, of as regverdig verklaar, en ons het reeds God se genade en vrede ontvang wat ons deur Christus met Hom versoen. Ons sal die uiteindelike vervulling daarvan in die hemel sien, maar nie daarvoor nie. Ons moet egter nou in oorvloed van God se genade en vrede groei. Ons mag nie lank op aarde bly nie, in vergelyking met die hemel, maar solank ons hier is, het God baie werk om in ons te doen. Die idee dat ons, sodra ons gered is, passief terugleun en wag dat God alles sal doen, ontbreek egter in 1 Petrus. Ons neem deel aan die uitwerk van ons saligheid deur in Christus te bly en Hom te gehoorsaam.

V: In 1 Pet 1:3 en Ef 1:17, hoe is die Vader selfs nou die God van Jesus Christus?

A: Terwyl Hy op aarde was, het Jesus Hom aan die Vader onderwerp, gehoorsaamheid geleer, en het Hy nie die uur van Sy terugkeer geken nie. Hebreërs 13:8 sê dat Jesus gister, vandag en vir ewig dieselfde is, dus het Jesus nie met God die Vader "weer saamgesmelt" nie. Maar selfs nou is Jesus steeds onderdanig as die Seun, en die Vader is steeds die Vader. Wanneer alles in die skepping onder die voete van Christus geplaas word in 1 Korintiërs 15:27-28, sal Christus steeds onderdanig wees aan God die Vader.

V: In 1 Pet 1:4 wat is die verskil tussen iets wat vergaan, iets wat bederf, en iets wat verbleek? Wat is voorbeelde van hierdie dinge en hoe verskil hulle van ons saligheid?

A: Iets wat vergaan, kan weg wees, of soos 'n afgebrande huis steeds bestaan, maar in 'n heeltemal verwoeste toestand. Iets wat bederf, is nie so goed soos dit eens was nie, soos klere, of dit word bederf en dan nog meer bederf, soos ou kos. Geure en kleure vervaag, en ons reuksintuig en sig kan vervaag namate mense ouer word. As jy 'n miljoen radioaktiewe atome gehad het, en 'n halflewe van vyf jaar, dan is daar na vyf jaar net 500 000 radioaktiewe atome oor. Na tien jaar is daar net 250 000 radioaktiewe atome oor. Die radioaktiewe atome verdwyn nooit heeltemal nie, maar hulle vervaag soos 'n eksponensiële kromme. Maar loof God dat ons saligheid glad nie soos enige van hierdie dinge is nie. Stel jou voor God sê vir iemand hulle kan vir 500 jaar in die hemel wees (simplisties aanvaar dat tyd in die hemel soos op aarde is). Hulle sou voortdurend oor hulle skouer kyk en wonder wanneer hulle tyd op is, en die hemel sou nie so goed wees as dit nie onverganklik was nie. Ons tyd in die hemel sal nooit bederf nie, en wanneer ons al 'n miljoen jaar in die hemel is, sal dit net so vars en opwindend wees soos toe ons eers aangekom het.

V: In 1 Pet 1:4,7,23-25 is vergaan vs. die onverganklike belangrik, asook onverbleek in 1 Pet 3:4; 5:5b. Hoe kan ons sien wat onverganklik en onverbleek is?

A: Soms is dit moeilik vir mense omdat die meeste van wat ons sien verganklik is. Sommige mense, veral tieners, kan 'n bepaalde musiek- of filmster aanbid. Maar tien jaar later het hulle hulle amper vergeet. 'n Interessante liedjie in 2005 is "1985" genoem. Dit het gegaan oor 'n man se ma wat permanent vasgehaak was in die musiek, persoonlikhede en Amerikaanse kultuur van 1985, en hoe vreemd en eienaardig sy gelyk en opgetree het. Drie dinge wat die Bybel sê ewig is, is God, die Woord van God en menslike siele. Fokus dus daarop, en onthou dat jou prestasies, ander leer en doelwitte almal gaan verbygaan.

V: In 1 Pet 1:4,23, aangesien ons uit onverganklike saad gebore is en volgens 1 Pet 1:5 deur die krag van God bewaar word, kan 'n Christen sy saligheid verloor?

A: Egte Christene is hieroor nie eens nie. Christene soos John Wesley glo dat alhoewel God Christene "bewaar", Christene self kan kies om uit daardie "bewaring" verwyder te word. Ander, soos ek, glo dat dié wat werklik 'n verbintenis aan Christus gemaak het, nooit sal afval nie.

Almal behoort te kan saamstem dat a) dié wat as Christene voorkom, vir ewig kan afval (2 Petrus 2:20-22), b) God die Christene wat die uitverkorenes is, bewaar (Efe­siërs 1:13), c) God weet wie die uitverkorenes is, d) ons kan vertroue hê in ons saligheid (1 Johannes 5:13,19), e) mense kan hulleself mislei en 'n vals bekering hê (Matteus 7:22-23), en f) ons word beveel om onsself voortdurend te ondersoek om te sien dat ons in die geloof is (2 Korintiërs 13:5).

V: In 1 Pet 1:5a, hoe word ons deur God se krag deur geloof beskerm?

A: Ons word nie net deur die Heilige Gees gered nie, maar ons saligheid word deur die Heilige Gees bewaar. Die Heilige Gees is 'n seël wat ons saligheid waarborg in Efesiërs 1:13-14.

V: In 1 Pet 1:5b, hoe is ons saligheid gereed om geopenbaar te word, as ons dit reeds het, of nou ontvang in 1 Pet 1:9? In watter sin is dit 'n erfdeel in 1 Pet 1:4?

A: Ons saligheid is in God se voorwetenskap voor die begin van die wêreld belowe. Ons het ons saligheid ontvang toe ons geglo het. Maar ons volle saligheid, waar ons in hemelse heerlikheid sonder sonde by Jesus leef, sal eers vervul word nadat ons gesterf of weggeraap is.

V: In 1 Pet 1:6,11 hoe weerspieël ons lyding en daaropvolgende heerlikhede dié van Christus?

A: Baie geduldig, en sonder om te kla, het Christus onregverdig gely ter wille van die heerlikheid van God, vir ons saligheid. Baie geduldig, en sonder om te kla, behoort ons ook bereid te wees om onregverdig te ly ter wille van die heerlikheid van God, en as 'n getuie vir ander. Ook is moeilikhede belangrik vir ons groei. George Muller het gesê: "Moeilikhede is die voedsel waaraan die geloof hom kan voed." The Believer's Bible Commentary bl. 2195.

V: In 1 Pet 1:7, wanneer word Jesus Christus hier geopenbaar?

A: Dit verwys na Christus se tweede koms in heerlikheid in die wolke van die hemel, in Openbaring 1:7; 19:11-17; Matteus 24:27-28; en Lukas 21:27-28.

V: In 1 Pet 1:8, wat is drie bronne van onuitspreeklike en heerlike vreugde?

A: Ons kan bly wees omdat God ons gered het toe ons vir die eerste keer ons lewens op Hom vertrou het. Ons kan ook bly wees omdat die Gees van Christus dag na dag in ons woon. Laastens kan ons bly wees oor die toekomstige vervulling van ons saligheid in die Hemel.

V: In 1 Pet 1:9, het ons reeds verlossing?

A: Neem kennis dat hierdie antwoord 'n duplikaat is van die bespreking oor Efesiërs 1:13.

Die Bybel impliseer dat God tydloos is. Vir 'n tydlose God is die antwoord al drie: verlede, hede en toekoms.

Chuck Swindoll het 'n uitstekende Bybelstudieboekie oor verlossing geskryf waarin hy hierdie aspekte bespreek.

Aspekte van verlede voorwetenskap en voorbestemming: Voordat die tyd begin het, het God die einde van die begin af geken en al ons dae (Psalm 139:16; Jesaja 44:7; Efesiërs 1:4; Titus 1:2).

Huidige gebeurtenis-aspekte: Toe ons die woord van die waarheid gehoor en die Here aangeroep het (Romeine 10:9-10), het ons 'n nuwe skepping geword (2 Korintiërs5:17 ). Hebreërs 4:2 en Handelinge 10:44 wys ook die huidige aspekte.

Huidige voortgaande aspekte: Terwyl ons in ons lewens die saligheid wat in ons is, uitwerk, is God besig om ons lewens te verander (Filippense 2:12-13; 1 Petrus 2:2; Hebreërs3:14 ;4:11 ; 6:11).

Toekomshoopaspekte: Ons smag na die voltooiing van ons verlossing (Hebreërs 9:15,28; Romeine 8:23-25; 1 Petrus 1:4-5,9,13; 1 Korintiërs 15:50-53; 2 Korintiërs 5:5).

V: In 1 Pet 1:12a, hoe het die profete deur die Heilige Gees die evangelie aan hulle verkondig?

A: Toe profete oor die toekoms gepraat het, het hulle nie net bediening gelewer aan die mense wat destyds na hulle geluister het nie, maar ook aan toekomstige geslagte. In Daniël 12:8-10 sê Daniël byvoorbeeld dat hy nie verstaan het nie, en God het vir hom gesê die woorde was nie vir hom nie, maar moes verseël word (onbegryplik gemaak word) tot die tyd van die einde.

V: In 1 Pet 1:12b, hoe smag engele daarna om in "hierdie dinge" in te kyk? Watter dinge is dit? Hebreërs 2:9,16 kan dalk 'n paar leidrade verskaf.

A: Dit verwys na die saligheid van gelowiges. Jesus het saligheid vir mense verskaf, nie vir engele nie, so engele sal nie ervaar wat ons op saligheid ervaar nie. Engele is egter geeste wat vir ons dien. Hierdie saligheid deur Christus is volop in die Ou Testament aangedui, maar nie ten volle geopenbaar totdat Christus en die tyd van die kerk gekom het nie, volgens Efesiërs 3:9-11.

V: In 1 Pet 1:13, hoe stel ons ons hoop "ten volle" op die genade wat geopenbaar sal word?

A: Soms kan Christene wanhopig wees en nie genoeg hoop hê op ons toekomstige tuiste in die hemel nie; maar dit is nie wat hier bedoel is nie. Meer gereeld het Christene te veel hoop – te veel hoop op ekstra dinge waarop dit nie die moeite werd is om te hoop nie. Hoop op ons rykdom, ons loopbaan, ons gesondheid, ons familie en verhoudings hier op aarde kan alles verdwyn, en dit kan te eniger tyd gebeur. Dit is jammerlik wanneer 'n persoon op daardie dinge hoop en hul hoop verpletter word. Maar ons moet hoop op die onverganklike dinge, op ons saligheid en om na ons ewige tuiste te gaan.

V: Hoekom sê 1 Pet 1:13 en ander gedeeltes almal dat ons selfbeheersd moet wees? Is daar enige gedeeltes in die Bybel wat sê dat ons deur Christus beheers moet word, aangesien Jesus ons Here is?

A: Daar is geen wat ons beveel om deur Christus beheers te word nie; net gedeeltes wat ons beveel (maar nie dwing nie) om ons aan Jesus as ons Here te onderwerp. Anders as by demoniese besetenheid, waar die deur 'n demoon besete persoon die bietjie vryheid wat hulle gehad het om nie te sondig nie, verloor, is daar in Christus volmaakte vryheid. Die goeie nuus is dat 'n persoon wat onder die Here-skap van Jesus is, eintlik vryer is as 'n persoon wat nie gered is nie en in die slawerny van sonde verkeer. Die slegte nuus is dat geen Christen op aarde ooit die toestand bereik waar hulle nie meer hoef bekommerd te wees oor versoeking of om die Here te mishaag nie.

Daar is dinge oor gehoorsaam wees aan Christus en selfbeheersing hê, maar anders as by demone en sonde, is daar vryheid in Christus. God beveel, maar op aarde kies Hy (gewoonlik) nie om te dwing nie.

V: In 1 Pet 1:13, wat is verskillende aspekte van selfbeheersing? Wat is verskillende redes waarom Christene in sekere areas nie selfbeheersing het nie?

A: Soms kan 'n persoon baie selfbeheersing in een area hê, maar nie in 'n ander nie. Maar God wil hê ons moet in alle areas selfbeheersing hê. Wat sondige dinge betref, behoort ons selfbeheersing te hê en dit glad nie te wil doen nie. Maar selfs vir nie-sondige dinge, soos kos en (gebrek aan) oefening, moet ons ook selfbeheersing hê. Soms probeer ons ons gebrek aan selfbeheersing op een gebied verskoon deur na ons selfbeheersing op 'n ander gebied te wys. Sommige Christene, wat baie by die bediening betrokke is, kan soms dink dat dit 'n gebrek aan selfbeheersing op 'n ander gebied kan verskoon. Maar Petrus verwys nie na "sekere selfbeheersing" of "gedeeltelike selfbeheersing" nie, maar ons moet selfbeheersing in alle gebiede hê, sodat ons onsself, in beheer, aan Christus kan voorhou.

V: In 1 Pet 1:14 hoe pas sommige Christene, moontlik onbewustelik, by die bose begeertes van die wêreld aan?

A: In byna elke tydperk en kultuur is daar uitdruklik sondige dinge wat kultureel aanvaarbaar is. Of dit nou weekliks dronk word, duelle in die 16de en 17de eeue, die uitbuiting van slawe in die 17de tot en met die 19de eeue, vooroordeel teenoor verskeie volke, of heteroseksuele onmoraliteit en homoseksualiteit in die 20ste en 21ste eeue is.

V: In 1 Pet 1:15 is God altyd volmaak heilig. Ons is nie, en kan nooit in hierdie lewe volmaak heilig wees nie. Hoe word ons dan geroep om heilig te wees, soos God heilig is? (1 Petrus 1:16 haal aan uit Levitikus 11:44; 11:45; 19:2. Daar is 'n soortgelyke gedagte in Levitikus 20:7.)

A: Daar is twee aspekte hier.

Mik na die sterre: Alhoewel 'n persoon wat na die sterre mik nie daar sal uitkom nie, kan hy steeds baie verder kom as 'n persoon wat na die grond mik. Alhoewel ons nooit volmaakte heiligheid in hierdie lewe sal bereik nie, moet ons nou na volmaakte heiligheid streef.

Relatiewe volmaaktheid/volwassenheid: Onmiddellik nadat Paulus sê dat selfs hy nog nie volmaak gemaak is nie in Filippense 3:12, sê hy dat hy volmaak was in die sin dat hy volwasse was in Filippense 3:15. Dus, terwyl ons vandag in hierdie liggaam is, kan ons verwag om volwassenheid te bereik en oorheersende sondes en verslawings te oorwin.

V: In 1 Pet 1:14-16, aangesien ons nie sondeloos perfek en so heilig soos God kan wees nie, vra God hier onmoontlike van ons?

A: Nee, maar daar is drie punte.

Posisioneel is dit moontlik dat ons in God se oë heilig verklaar word.

Ervaringsgewys is ons nie en sal ons nooit sondeloos perfek wees in hierdie lewe op aarde nie.

In die Hemel sal ons ons doel bereik het, en ons ervaring sal ooreenstem met ons posisie.

Gelowiges mag dalk nie perfek wees nie, maar geen gelowige sou uiteindelik nie perfek wil wees nie.

V: In 1 Pet 1:17, hoe moet ons as Christene ons lewens hier in vrees leef? In Grieks is dit die generiese woord vir vrees, phobos/phobou. Verskeie Bybelvertalings het "vrees", "eerbiedige vrees" (BSB), "eerbied", of "gesonde, ernstige versigtigheid"?

A: Ons moet in eerbiedige ontzag staan vir ons Skepper en Verlosser. God is die liefdevolste wese in die heelal, maar Hy is ook die mees toornige. Paulus het nie gevrees om sy saligheid te verloor nie, maar hy het wel gevrees vir die verlies van sy beloning as hy sou afvallig word. Ons kan ook bang wees vir die hel vir ons geliefdes wat die Here nie ken nie.

V: In 1 Pet 1:18-19 is ons met iets meer kosbaars as silwer of goud, Christus se bloed, verlos. In 1 Pet 1:7 is ons geloof van groter waarde as goud. Glo jy regtig dat jou verlossing en jou geloof van groter waarde as goud is? Hoe kan 'n Christen wat ernstig is oor hierdie geloof in die wêreld leef en reageer, in vergelyking met 'n Christen wat nie ernstig is nie?

A: 'n Christen behoort meer besorg te wees oor sy verhouding met Christus en die saligheid van ander as oor finansiële sekuriteit of sukses. Sowel 'n Christen se tjeksboek as sy kalender behoort meer belangstelling in die koninkryk van God te weerspieël as net om geld te maak.

V: In 1 Pet 1:18 en Mt 15:9, is tradisie altyd sleg?

A: Nee. Tradisie op sigself kan goed of sleg wees, afhangende daarvan of dit teen God se Woord ingaan of nie. Egter, selfs goddelike tradisies, as hulle vir 'n persoon belangriker as God word, word 'n bose afgod vir daardie persoon.

V: In 1 Pet 1:19, is verlossing gebaseer op Jesus se bloed aan die kruis, of op Jesus se drie dae in die hel soos Kenneth Copeland gesê het?

A: Volgens When Cultists Ask bl. 292, het Copeland gesê: "Jesus het hel toe gegaan om die mensdom van die straf vir Adam se hoogverraad te bevry ... toe Sy bloed uitgegooi is, het dit nie versoen nie....". Dit was in 'n persoonlike brief wat aangehaal is in D.R. McConnell se A Different Gospel, Hendrickson Publishers, 1988.

Hier is vyf van baie redes waarom hierdie siening verkeerd is.

Efe­siërs 1:7 sê ons het verlossing deur Sy bloed.

Openbaring 1:5 sê ook, "deur sy bloed".

In Johannes 19:30 het Jesus gesê tetelestai, wat 'n Griekse rekeningkundige term is wat beteken "volledig betaal".

Hebreërs 10:14-20 sê daar was net een offer. Hebreërs 10:19-20 sê dit was deur die bloed van Jesus, deur die gordyn wat Sy liggaam is.

In Handelinge 20:28 het Jesus die kerk met Sy eie bloed gekoop.

Opsommend is 'n bloedlose Christendom nie getrou aan God se Woord in die Bybel nie.

V: In 1 Pet 1:20, Ef 1:4; Hand 2:23; en Titus 1:2, is Christus gekies om vir ons sondes te sterf en ons met Sy bloed te verlos ná Adam en Eva gesondig het of daarvoor? Waarom?

A: Christus is as 'n lam gekies voor die grondlegging van die wêreld. In God se voorwetenskap het Hy geweet dat Adam en Eva sou sondig, en dat ons 'n Verlosser sou nodig hê, lank voordat Adam en Eva bestaan het. God se kennis het egter nie tot dwang gelei nie; die skuld en verantwoordelikheid vir Adam en Eva se sondes, en ons eie sondes, lê by Adam en Eva en ons, nie by God nie.

V: Wat sê 1 Pet 1:20-21 wat belangrik is oor die goddelikheid van Christus?

A: Ons saligheid is totaal 'n werk van God, en nie geheel of gedeeltelik 'n werk van iemand wat nie God is nie. As Jesus net 'n mens was, sou ons geloof en hoop in 'n mens wees wat nie God is nie. Aangesien Jesus die Weg, die Waarheid en die Lewe is, sou die weg, die waarheid en die lewe net 'n mens wees, en nie God nie. Saligheid is 'n werk van God, omdat Jesus God is. Jesus is ook ten volle mens, maar as Hy nie God was nie, sou ons saligheid nie van God wees nie.

V: 1 Pet 2:1 sê, "laster van elke soort". Wat is die verskillende soorte laster? Sien Jak 4:11-12.

A: Lastering is om negatiewe, onwaar dinge oor iemand of iets te sê, terwyl vleiery is om positiewe onwaar dinge oor iemand of iets te sê. Daar is uitdruklike lastering, wat bloot valse, slegte dinge oor iemand sê, maar daar is ook subtiele lastering, waar jy iets sê wat op die oppervlak goed klink, maar onderliggend 'n persoon se geloofwaardigheid ondermyn. Een tipe word "linkerhandse komplimente" genoem, soos "hy lyk regtig of hy goeie werk doen, vir iemand wat so onervare is en onkundig is oor wat aangaan." Laster kan openbaar wees, maar soms is die ergste laster wat agter iemand se rug gesê word. Blasfemie word dikwels gedoen om jouself bo iemand anders op te bou, of net om hul reputasie te diskrediteer. Dit kan ook gebruik word om hul oordeel, moraliteit te diskrediteer, of om hul geloofwaardigheid in praat of leierskap aan te val. Watter soorte laster word Christene beveel om te vermy? – elke soort.

Soms is daar 'n gepaste tyd en plek om negatiewe dinge wat waar is, te sê. Dit is nie laster nie as dit waar is. Egter, selfs al is iets waar, is dit nie noodwendig altyd waar dat God wil hê ons moet dit vir almal vertel nie. Wanneer ons negatiewe dinge sê, moet ons seker maak dat dit waar, nuttig, nodig en is wat God wil hê jy moet sê.

V: In 1 Pet 2:2 hoeveel hou 'n baba van hul melk? Wat is God se geestelike melk? Hou ons net so baie van God se geestelike melk?

A: Melk is alles vir 'n baba, want 'n baba ken geen ander kos nie. Babas herken melk as die enigste ding wat hul honger kan stil. Net so moet ons erken dat om naby God te kom en Sy Woord te lees, die enigste manier is om ons geestelike honger te stil.

V: In 1 Pet 2:2, moet ons die melk van die woord begeer, of vleis in plaas van melk soos Heb 5:12-14 leer?

A: Soos met fisiese kos, behoort almal na melk te verlang, veral pasgebore Christene. Melk is egter nie voldoende vir ouer kinders om in volwassenes te groei nie, en ons behoort nie net met melk tevrede te bly nie, maar ook vleis te hê.

V: In 1 Pet 2:3 gaan almal wat proe dat die Here goed is, na die hemel? Sien Heb 6:4-6.

A: Nee. Net soos sommige mense kan proe maar nie kan insluk nie, kan mense 'n ervaring hê en steeds tot die hel veroordeel wees. Ons word gered deur genade deur geloof. As die evangelie wat iemand hoor nie met geloof gekombineer word nie, is hulle nie gered nie en het dit geen waarde vir hulle nie, soos Hebreërs 4:2 sê. Ander verse wat wys dat selfs kerkgangers permanent kan afval, is Hebreërs 6:4-6; 10:26-31; en 2 Petrus 2:20-22.

V: 1 Pet 2:5 sê dat God se huis nie 'n gebou is nie, maar ons, Sy kerk. Hoe kan Christene in die VSA nalatig wees om God se huis te bou? Raai watter persentasie kerke gemiddeld aan buitelandse sendingwerk gee.

A: Ons mag meer besorg wees oor ons eie finansies en tyd as oor God se heerlikheid. Getalle wat ek 'n paar jaar gelede gelees het, is dat evangeliese kerke gemiddeld ongeveer 10 tot 13 persent aan buitelandse sendingwerk gee. Liberale kerke gee net 'n paar persent.

V: In 1 Pet 2:5-8 wat is al die "stene" waarop die kerk gebou is? Sien Efesiërs 2:19-22 en Openbaring 21:12-14.

A: Jesus is die hoeksteen, die belangrikste rots waarop die kerk gebou is. Daarna kom die fondamentstene van die apostels en die profete.

V: In 1 Pet 2:5-8 kan langwerpige klippe van verskillende groottes almal in 'n muur gebruik word. Mörtel kan klein gapings vul. Maar as 'n klip 'n lang, smal uitsteeksel of 'n gat in die middel het, kan dit nie gebruik word nie. Hoe gaan God om met gate en lang uitsteeksels in ons lewens?

A: Sonde waarvan ons nie ontslae wil raak in ons lewens nie, kan soos lang, sleg-passende spykers wees wat uitsteek. As ons nie daarvan ontslae wil raak nie, kan God dit verwyder, en soms kan dissipline pynlik wees. Net so, as ons 'n basiese, onchristelike karaktergebrek het, wat analogies is aan 'n groot gat in die middel van die klip, sal dit verhoed dat die klip die doel dien om reën uit te hou of koel lug in te hou. Die Heilige Gees moet ons hervorm, en die gate prop en ons penne afvyl.

V: In 1 Petrus 2:6-8, hoe is Jesus beide die hoeksteen en die kapsteen?

A: Die hoeksteen is die enkele verwysingspunt vir al die ander dele van die gebou. Die hoeksteen is Jesus Christus en niemand anders nie. Terselfdertyd is Jesus ook die kapsteen, wat die boonste steen in 'n boog is. As die kapsteen verwyder word, kan die boog instort.

V: In 1 Pet 2:8, waarom het 'n liefdevolle God sommige aangestel om te struikel?

A: Skrif sê nooit dat God iemand gedwing het om te sondig nie. In werklikheid sê Jakobus1:13 dat God niemand verlei nie. Vir dié wat God weet sal Hom heeltemal verwerp, het Hy hulle aangestel om op verskeie maniere te struikel.

V: In 1 Pet 2:9, wat is die verskil tussen 'n heilige nasie en 'n koninklike priesterdom?

A: Terwyl 'n profeet God voor die mense verteenwoordig het, het 'n priester die mense voor God verteenwoordig. 'n Koning het die volk gelei. Alhoewel Christene almal priesters is, het ons nie 'n ander nodig om ons voor God te verteenwoordig nie, want ons Middelaar is beide God en mens: Jesus Christus. Usia het probeer om koning en hoëpriester in een te wees, maar God het hom met melaatsheid gestraf vir die res van sy lewe omdat hy reukwerk op die reukofferalter verbrand het, terwyl hy nie daartoe gemagtig was nie. Die Israeliete was 'n heilige nasie; Christene, van alle etniese groepe in elke land, is vandag 'n heilige nasie.

V: In 1 Pet 2:10, wat in die Ou Testament noem dat hulle nie 'n volk van God was nie en nou 'n volk is?

A: Petrus verwys waarskynlik na Hosea 1:9-10 waar Hosea sy seun Lo-Ammi noem, wat in vers 9 "nie my volk nie" beteken. Maar in vers 10 sê Hosea dat dié wat "nie my volk nie" genoem is, nou "seuns van die lewende God" genoem sal word.

V: In 1 Pet 2:10, toon God nie barmhartigheid aan almal nie, aangesien God barmhartig is teenoor almal wat Hy geskape het in Ps 145:8,18?

A: God betoon 'n algemene barmhartigheid aan almal wat Hy geskep het. Hy gee hulle lewe, lug en voedsel. God het egter die voorreg om besondere barmhartigheid te betoon aan wie Hy wil. God het besondere barmhartigheid betoon aan die Israeliete, selfs nadat hulle Hom ontelbare kere ongehoorsaam was. God het besondere barmhartigheid betoon aan Saulus van Tarsus en aan baie mense vandag. Moet egter nie God se barmhartigheid as vanselfsprekend aanvaar nie. God is regverdig teenoor almal, maar Hy het besondere barmhartigheid betoon aan Jakob en sy nageslag wat Hy nie aan Esau en sy nageslag betoon het nie, soos Romeine 9:11-15 wys.

V: In 1 Pet 2:11, op watter maniere is ons vreemdelinge en bywoners in hierdie wêreld? Op watter maniere is ons dit nie? Sien Joh 17:9,11,13-19, Filippense 3:18-20 en Kolossense 3:1-4; 2 Korintiërs 5:16; en Romeine 12:2.

A: Dit is nie ons tuiste nie, en ons is nie burgers van hier nie. Ons smag daarna om ons tuiste in die hemel te bereik. Ons behoort nie vir ewig hier te wees nie; ons is net op deurreis.

Henry C. Morrison, 'n sendeling in Afrika vir 40 jaar, het siek geword en moes terug na Amerika vaar. Toe die oceanliner geland het, was daar 'n groot optog. Voormalige president Theodore Roosevelt was ook op die skip en die groot orkes was vir hom ná sy safari. Die sendeling het somber gedink dat Roosevelt hierdie groot viering gekry het en alles wat hy gedoen het, was om olifante te skiet, en terwyl hy siele gered het, waarom was daar geen viering om hom te ontvang nie? God het tot hom gespreek en gesê: 'Maar jy is nog nie tuis nie.' Ons tuiste is nie hier nie, so moenie te gemaklik raak nie. Ons tuiste en ons burgerskap is in die hemel. Ons moet "nie van hierdie wêreld" wees nie. Aan die ander kant moet ons tans "in die wêreld" wees en hier met allerhande mense omgaan, in plaas daarvan om ons af te sonder. Ons is in vyandelike gebied, omdat Satan die een is wat hierdie wêreld beheer, alhoewel God hom kan oorheers.

V: In 1 Pet 2:12 wat is vyf maniere waarop heidene destyds Christene daarvan beskuldig het dat hulle verkeerd optree? Wat is ten minste vyf maniere waarop nie-Christene Christene vandag daarvan beskuldig dat hulle verkeerd optree?

A: Hier is vyf maniere.

1. Dit klink vreemd vandag, maar Romeinse heidene het Christene daarvan beskuldig dat hulle "ateïste" is. Hulle is ateïste genoem omdat hulle nie in die Romeinse gode geglo het nie.

2. Christene het van die Here se Maaltyd gepraat, en heidene het hulle van kannibalisme beskuldig.

3. Christene het gesê dat hulle mekaar liefhet, en heidene het hulle van losbandigheid en incest beskuldig.

4. Toe natuurrampe en oorloë plaasgevind het, is Christene die skuld gegee, omdat gesê is dat hulle gebrek aan eerbied teenoor die Grieks-Romeinse gode die gode kwaad gemaak het. Natuurlik, soos een vroeë Christen opgemerk het, het natuurrampe en oorloë ook voor Christus se komst na die aarde plaasgevind.

5. Christene sou nie aan die Romeinse keiser aanbid of offers bring nie, en is daarom as onpatrioties en ontrou aan die Ryk beskou.

V: In 1 Pet 2:13,17, hoe kon Christene destyds hulle onderwerp aan 'n bose keiser soos Nero? Dink u dit was moeiliker om destyds die heersers te onderwerp en te eer, of vandag?

A: Griekssprekende vroeë Christene het 'n woordspeling gebruik om te onderskei tussen "wettige wette" wat nie met God se gebooie in stryd was nie, en "onwettige wette" wat wel in stryd was. Die gewetensvolle het die wettige wette gegehoorsaam, maar het stilweg die onwettige oortree, soos om aan die keiser te offer.

V: In 1 Pet 2:13,17, as 'n demokratiese land 'n heerser en parlementslede of kongreslede het wat vyandig optree teenoor Christelike waardes, hoe moet ons hulle steeds respekteer? Hoe moet ons hulle teëstaan?

A: Ons moet die amp respekteer en nie kleinend of beledigend teenoor hulle optree nie. Maar ons kan ook werk om dié wat deur hulle vervolg word, te beskerm, en werk en tyd en geld skenk om te keer dat hulle weer verkies word.

V: In 1 Pet , moet ons regtig almal in gesag eer, selfs leiers van valse godsdienste, misdaadbendes en onderdrukkende regerings?

A: 1 Petrus2:17 sê om behoorlike respek aan almal te betoon, en ons moet hierdie gebod op ten minste vier maniere toepas.

1. Spesifiek eerbiedig regeringsleiers in gesag. Nie omdat die persoon noodwendig hierdie eer werd is nie (soms is hulle dit nie), maar ons moet hul regeringsposisie eerbiedig. Byvoorbeeld, in 'n demokratiese samelewing, as ons nie hoog dink van die Eerste Minister of President nie, kan ons hard werk teen sy of haar herverkiesing en ander aanmoedig om nie vir hom te stem nie. Nietemin moet ons besef dat die persoon tans ons regeringsleier is. Ons behoort nie so te praat dat die gesag van sy of haar posisie goedkoop gemaak word nie.

2. Toon behoorlike respek aan almal. God het almal geskep, almal dra die beeld van God (al is dit in 'n gevalle vorm), en Christus het as 'n losprys vir almal gesterf (1 Timoteus 2:6). Selfs iemand so goddeloos soos Saulus van Tarsus kan tot Christus kom.

3. Ons eerbied vir almal behoort sonder ag op rykdom (Jakobus 2:1-7), ras of geslag (Galasiërs3:28 –29), of jeug (1 Timoteus4:12 ) te wees, behalwe dat ons besondere respek aan die bejaardes moet betoon (Levitikus19:32 ).

4. Ons behoort ook ons broers en susters in Christus te eer, as deel van ons ewige familie.

Vir 'n paar spesifieke voorbeelde van hoe om mense te eer, raadpleeg 1 Timoteus 5:1-8.

V: In 1 Pet 2:18, waarom moet 'n slaaf hom aan sy meester onderwerp, veral 'n harde meester? Watter beloning word belowe?

A: Slawe in die Romeinse samelewing, sowel as slawe in ander tye en in Oos-Afrika vandag, het min regsmiddels teen 'n harde meester. Onderwerping aan hulle was waarskynlik in baie gevalle die mees versigtige optrede. Om onregverdige lyding te verdra was een manier waarop hulle 'n getuie kon wees en God kon verheerlik. Laastens, as 'n praktiese saak, was die meerderheid van die inwoners van die Romeinse Ryk slawe, en bevryde slawe het nie baie plekke gehad waarheen hulle kon gaan nie.

V: In 1 Pet 2:21-25 wat is ten minste twee verbindings tussen Christus se lyding en ons lyding?

A: Jesus se lyding is 'n voorbeeld vir ons. Aangesien Christus onregverdig gely het, behoort ons ook bereid te wees om onregverdig te ly. Alhoewel Christus se dood aan die kruis vir ons sondes 'n unieke gebeurtenis was, kan ons lyding dien om die evangelie na ander te bring en in ons eie lewens getuienis af te lê van die waarheid daarvan.

V: In 1 Pet 3:1, hoe kan 'n vrou haar man tot Christus wen sonder om 'n woord te sê?

A: Petrus sê nie dat vroue nie 'n woord behoort te sê nie; hy bevestig eerder dat die getuienis van hul lewens so moet wees dat hul mans tot Christus gewen kan word sonder om selfs die Evangelie van hulle te hoor.

V: In 1 Pet 3:1-7 waarom is dit vals om te sê dat dit leer dat ons slegs sonder woorde moet preek?

A: Een keer toe ek 'n somerwerk by 'n tegnologiemaatskappy gehad het, was daar 'n groot kafeteria waar mense geëet het. Ek het met 'n man gepraat, en ons het gepraat oor hoe ek gehoop het om 'n sendingwerker te wees, en die man het gesê: "Ek het dit geweet, ek het gedink jy is 'n Mormoon!" Alhoewel ek vinnig verduidelik het dat ek 'n Christen is en nie 'n Mormoon nie, as jy oor geestelike dinge praat maar nie wys dat jy 'n Christen is nie, vir wie getuig jy dan eintlik?

Ek het van 'n middeljarige man gehoor wat Christen geword het en dit aan sy kollegas in die kantoor vertel het. 'n Christen wat daar gewerk het, het hom gelukgewen, en die nuwe Christen het hom 'n bietjie snaaks aangekyk. Hy het gesê: "Weet jy dat jy die rede was waarom ek jare lank uitgestel het om Christen te word?" Die ouer Christen was geskok en het gevra waarom. Die jonger Christen het gesê dat voordat hy tot Christus gekom het, hy geweet het sy lewe was 'n gemors. Maar toe hy na die ouer Christen kyk, wat vrede, tevredenheid en 'n ordentlike lewe gehad het, het hy nie geweet dat hy 'n Christen was nie, en hy het gedink dat as die ouer Christen sy lewe in orde kon hê sonder om 'n Christen te wees, hoef hy dit ook nie te wees nie.

'n Man sou beslis weet dat sy vrou 'n Christen was (en andersom). Maar die man, en ander mense ook, kan so ver van Christus af wees dat hulle weier om enigiets oor Christus te hoor. Maar as hulle weet dat jy 'n Christen is, kan jou lewe 'n getuie vir hulle wees, selfs al luister hulle nie na jou woorde nie. Dit is beter om ook woorde te hê, maar selfs sonder woorde kan jou lewe 'n getuie wees.

V: In 1 Pet 3:1-7, hoe word ongelowige mans, of ander mense, oortuig sonder woorde?

A: As 'n persoon weet dat jy 'n Christen is, maar nie jou woorde wil aanvaar nie, kan hulle steeds jou lig deur jou lewe sien skyn. Dinge was nogal donker in die Romeinse tyd. Toe mans weg was, was dit algemeen dat hulle onmoreel was. In werklikheid, selfs wanneer hulle tuis was, as 'n slavin haar meester se avances geweier het, sou sy gestraf word deurdat haar neus afgesny is. Maar wanneer mans weg was, kon vroue egbreuk pleeg met manlike slawe. Die situasie van Josef en Potifar se vrou was glad nie ongewoon in Romeinse tye nie. Die Romeinse Ryk het na raming 'n bevolking van 70 miljoen gehad, waarvan 40 tot 50 miljoen slawe was.

V: In 1 Pet 3:3, behoort vroue hul hare in plooie te dra, goud te dra of sjieke klere te dra?

A: Dit behoort nie die bron van jou skoonheid te wees nie, want werklike en blywende skoonheid kan daar nie uit voortkom nie. As jy dink jy "moet" dit doen om mooi te lyk, of jy wil baie mooi lyk in vergelyking met ander vroue, moet jy weer dink. Jou skoonheid behoort uit jou karakter te kom, nie van Sears of Macy's nie.

Alle mooi klere en juweliersware is egter nie sleg nie. Die Here het Jeruzalem allegories in pragtige klere en juweliersware geklee in Esegiel 16:10-13.

V: In 1 Pet 3:3-4, wat dink jy is die perke van hoe vroue hulleself in ons kultuur behoort te versier? – en hoe met mans?

A: Destyds het vroue duur goue oorringe en armbande gedra om hul sosiale status te wys. 1 Petrus 3:3-4 is vandag van toepassing op beide mans en vroue, op ten minste drie maniere.

Praal: Mans kan horlosies koop wat $2,000 kos (of $1,500 vir 'n goedkoper een) net om aan potensiële kliënte te wys hoe ryk hulle is. Ek het van 'n ingenieurskonsultant gehoor wat 'n aantal vals Rolex-horlosies gekoop het, wat elk net 'n paar dollar gekos het, uit 'n ander land. Op 'n cruise saam met 'n kliënt het hy sy pols aangetap, gekla dat hierdie Rolexe nie goed tyd aandui nie, en dit afgehaal en oorboord in die see gegooi. Natuurlik het die kliënt nie geweet dit was 'n vervalsing nie. Soms spandeer welgestelde mense baie geld aan juweliersware, klere, motors en huise om hul status te wys. Aan die ander kant het Isak se dienaar vir Isak se toekomstige vrou Rebekka twee goue armbande en 'n neusrings gegee. Aangesien dit in daardie kultuur vir God se mense aanvaarbaar was om 'n goue neusrings te dra, is dit vandag aanvaarbaar om 'n goue oorring te dra. Maar die punt is nie om groot hoeveelhede geld aan juweliersware te spandeer nie.

Seksie wees: Vroue koop dikwels uitdagende en onbeskeie klere om aantrekliker te lyk. Natuurlik dink hulle waarskynlik nie daaraan hoe getrou 'n man sal wees wat net tot hulle aangetrokke is weens hul klere nie. Net so het ek van 'n seun gehoor wat op hoërskool 'n luukse motor gehad het, en sy vriendin het daarvan gehou om in sy pragtige motor rond te ry. Maar toe hy sy motor in 'n ongeluk verwoes het, het sy vriendin hom verlaat. Sommige mans lig gewigte, nie net vir gesondheid of om goed in sport te presteer nie, maar om aantrekliker vir vroue te lyk. Dit is goed om tyd te neem om gesond te wees, maar om baie spiere op te bou wat nie onderhou word nie, verander later in vet. Ander gebruik steroïede, wat baie doeltreffend is om spiermassa op te bou, maar kan tot gesondheidsprobleme lei, insluitend hartaanvalle.

Onseker oor voorkoms: Mense is dikwels besig met hoe hulle lyk. Jare gelede het my Tamilse Indiese baas (en vriend) my na middagete geneem, en tussen ander gesprekonderwerpe het hy gesê hoe Indiërs room gebruik wat hulle voor hulle troue aanwend om hul vel ligter te laat lyk. Hy wou vir my vra waarom wit Amerikaners na bruinwordsalonne gaan om hul vel donkerder te laat lyk. Ek was radeloos oor hoe om hom te antwoord. UV-straling laat jou vel verouder en kan velkanker veroorsaak, en hierdie effek is die sterkste by mense met ligte vel. In werklikheid, as 'n persoon met 'n ligte vel meer as twee keer in dieselfde plek sleg sonbrand kry, is hulle in 'n groter mate aan risiko blootgestel om daar velkanker te kry. Ek veronderstel die antwoord is dat mense natuurlik nie tevrede is met wat hulle het nie, maar geneig is om te dink dat wat iemand anders het, beter is. Daar is vir my gesê dat 'n mode is dat ouens kla dat hul kake nie prominent of "vierkantig" genoeg is nie en kakeoperasie wil hê om dit te verander. Kort mense wens hulle was langer, lang mense, veral sommige meisies, wens hulle was korter. Die behoorlike Christelike siening is nie om na die teenoorgestelde uiterste te gaan, so bekommerd te wees oor jou voorkoms dat jy liewer so lelik as moontlik wil wees nie, maar eerder om nie so baie oor jouself bekommerd te wees nie. As jy tande mis en dit wil laat vervang, of as jy 'n ongeluk kry en herstelchirurgie wil hê, is dit goed, maar 'n mens hoef nie tot uiterstes te gaan nie.

V: 1 Pet 3:6 sê vir vroue om nie toe te gee aan vrees nie. Daar staan in 1 Petrus 3:14b dat ons almal nie moet vrees wat ander vrees nie. Gegewe die tyd en konteks van die brief, watter soort vrees dink jy het Petrus hoofsaaklik bespreek?

A: Die onmiddellike vrees was die vervolging onder Nero en latere keisers. Nero sou nie net Christene doodmaak nie; hy sou laat losmaakdiere hulle in openbare vertonings doodmaak, hulle lewendig verbrand en ander martelinge oplê. 'n Mens sou nie net self dapper moes wees nie, maar ook dapper moes wees in die wete dat hul geliefdes ook gemartel sou word.

V: In 1 Pet 3:6 en Gen 18:12, behoort 'n vrou haar man "heer" te noem?

A: Petrus noem Sara se woord as 'n lofprysing, nie as 'n bevel nie. Petrus gebruik egter Sara se woorde om die bevel in 1 Petrus 3:5 te illustreer dat vroue aan hul mans as die hoof van die familie onderdanig moet wees. Lees Efesiërs 5:22-23 vir meer onderrig hieroor.

V: In 1 Pet 3:7, is vroue regtig swakker vate?

A: Vroue is oor die algemeen (maar nie altyd nie) fisies swakker as hul mans. (Sommiges sou sê 'n fyn porseleinbeker is swakker as 'n blikkiebeker.) Skrifgedeeltes bevestig egter dat mans en vroue almal ewe waardevol is in God se oë in Galasiërs 3:28-29. Interessant genoeg is Galasiërs 3:28-29 blykbaar die oudste bekende antieke teks wat sê dat mans en vroue gelyk is. Sien Hard Sayings of the Bible bl. 712-714 vir 'n ander antwoord.

V: In 1 Pet 3:7, hoe kan dit ons gebede belemmer as ons ons vroue nie in ag neem nie?

A: Dit kan beide 'n algemene waarneming en 'n spesifieke belofte wees (op 'n negatiewe wyse).

Algemene waarneming: Jesus het in Matteus 5:23-24 gesê dat as jy 'n offer bring en onthou dat jou broer iets teen jou het, moet jy nie jou offer bring nie. Laat die offer by die altaar staan, maak vrede met jou broer, en kom dan terug om jou offer te bring. Dit sou beslis ook van toepassing wees as jou suster ook iets teen jou het.

Spesifieke belofte: God het gesê Hy sal nie na ons gebede luister as ons sonde in ons harte koester nie (Psalm 66:18-19), 'n doof oor draai vir die armes (Spreuke 21:13), of goddeloos is (Spreuke 15:29; Jesaja 59:1-3). God hoor ons nie as ons kies om nie na God te luister nie (Sagaria 7:11-13 en geïmpliseer in Spreuke 28:9). Net so, as ons verkeerd optree teenoor ons vroue, en kies om nie na hulle te luister nie, mag God ons nie hoor nie totdat ons ons bekeer het van ons sondes.

V: In 1 Pet 3:8, moet ons altyd hoflik wees? Jesus, Johannes die Doper, Paulus en Petrus was nie altyd so hoflik as moontlik nie.

A: Hierdie vers sê om beleefd te wees, nie altyd beleefd nie. Jesus, Johannes die Doper en Paulus was dikwels beleefd. Tog het Jesus en Johannes die Doper die Fariseërs 'n geslag slange genoem in Matteus23:33 ; Matteus 3:7. Paulus was nie besonder beleefd teenoor Elimas in Handelinge13:11 nie. Petrus self was nie te beleefd teenoor Simon Magus in Handelinge 8:20,22 nie. In plaas daarvan om 1 Petrus 3:8 geïsoleerd te beskou, moet ons elke vers in samehang met die res van die Bybel verstaan en oor die algemeen hoflik wees, maar ook berispe en aandring wanneer dit die beste is.

V: In 1 Pet 3:8, wat beteken dit om in harmonie met mekaar te leef?

A: Daar is drie aspekte.

Negatief: Vind uit wat jy doen wat ander mense irriteer en hou daarmee op. Wat jou aan iemand anders irriteer, leer daarmee saamleef of wys dit vriendelik aan hulle sodat hulle daarmee kan ophou. Dit beteken om sonder wrywing met ander oor die weg te kom.

Positief: Maar harmonie stop nie daar nie. Geniet ander mense dit om by jou te wees? Geniet jy dit om by ander te wees? Verskillende mense het verskillende "liefdestaaltjies" om aan hulle te wys dat hulle liefgehad, gewaardeer en aanvaar word. Vir sommige kan dit klein geskenkies wees; vir ander om vasgehou te word, en vir ander om tyd saam met hulle deur te bring met 'n aktiwiteit. As ek jou gade aan die telefoon sou bel, sou jou gade vir my sê dat hy/sy regtig daarvan hou om by jou te wees, of nie? Geniet jou kinders dit om by jou te wees, en jy by hulle? Geniet jou familie in die Here (ander Christene) dit om by jou te wees? Indien nie, wat kan jy doen om te verbeter?

Grondslag: Daar sal meer harmonie wees, deur beide die negatiewe aspekte te verwyder en die positiewe aspekte te versterk, as jy en hulle God se Woord lees en volg. As julle wil met God se wil in lyn is, is dit ook met mekaar in lyn.

V: In 1 Pet 3:9-11, hoe is dit algemeen in die wêreld om kwaad met kwaad en belediging met belediging te vergeld? Waarom behoort ons dit nie te doen nie?

A: Die wêreld dink in terme van "wet", om mense terug te kry, om mense te straf wat jou verkeerd doen. Christene moet dié seën wat hulle vervolge en beledig, soos Jesus beveel in Lukas 6:27-36.

V: Beteken 1 Pet3:13 dat mense wat "die goeie volg" nooit benadeel sal word nie?

A: Alhoewel gelowiges vanuit 'n ewige perspektief nooit beduidende skade sal ly nie, verwys die vers waarskynlik nie hierna nie.

Mense wat goed doen, sal nooit regtens skade ly omdat hulle goed doen nie, en God se mense behoort nooit ander te straf omdat hulle goed doen nie. Die volgende vers, 1 Petrus3:14 , erken egter dat mense dikwels onregverdig in hierdie lewe ly omdat hulle goed doen.

V: In 1 Pet 3:15, waarom moet Christene oor hul geloof redeneer, of impliseer Joh3:16 en Hand16:31 dat ons net moet glo?

A: Soos 1 Petrus3:15 toon, het ons beide rede en hoop. 'n Bekende gesegde sê ware geloof "gaan verder as die rede, maar nie daarteen nie." Ons kan niks met absolute sekerheid bewys nie, nie eens of die son môre sal opkom nie. Ons moet ander mense die redes verduidelik waarom die Christendom rasioneel is en probeer om ander te oortuig om Christene te word, soos 2 Korintiërs 5:11 sê.

Tog moet ons besef dat ons nie 'n enkele persoon tot Christus kan bekeer nie. Dit is die Heilige Gees wat mense bekeer, en sonder die werk van die Heilige Gees sou daar geen hoop wees dat iemand tot Christus sou kom nie. Sien When Critics Ask bl. 531–532 en When Cultists Ask bl. 293 vir meer uitgebreide antwoorde.

V: In 1 Pet 3:15, hoe moet ons altyd 'n antwoord hê, maar met sagmoedigheid en respek?

A: Ons behoort 'n antwoord te hê vir enige egte vraag of beswaar wat 'n ongelowige het. Maar dit is in orde om te antwoord: "Ek weet nie, maar ek sal by jou terugkom." En dan die antwoord te vind en weer met hulle in verbinding te tree. Dit is redelik waarskynlik dat die vraag wat hulle vra een is van die meer as 8 200 vrae wat beantwoord word op. Drie verdere punte om in die antwoord in ag te neem.

Hoe om dit nie te doen nie: 'n Nie-Christelike webwerf het, toe hulle oor die Nuwe-Tydse beweging gepraat het, gesê: "[Nuwe-Tydse] mense gebruik kristalle om kontak te maak met hoër intelligensies. Mense wat daardie soort geld vir rotse betaal, het duidelik kontak met hoër intelligensies nodig." Die probleem as 'n Christen dit sou sê, is nie dat dit die Nuwe-Tydse beweging kritiseer nie, maar dat dit die mense wat deur hierdie beweging mislei word, kleinmaak.

Hoe om dit te doen: Innerlik behoort ons houding een van onbaatsugtige liefde teenoor die ander persoon te wees. Ons behoort te wil hê dat hulle na Christus moet kom en vir ewig in vreugde saam met God en ons moet leef. In plaas daarvan om baie versigtig met ons woorde te wees om te probeer verhoed dat 'n slegte houding na vore kom, is dit beter om nie in die eerste plek slegte houdings teenoor ander te hê nie, en bloot te sê wat op ons hart is.

Spesifiek kan jy 'n vraag op so 'n manier beantwoord dat jy hulle oneer, en hulle wil nie weer oor die Christendom dink nie. Jou hoofpunt wanneer jy hul egte beswaar beantwoord, is nie "hulle is die skuld omdat hulle verkeerd is" nie, maar "dit is om hierdie redes verkeerd, en die waarheid is so-en-so om hierdie redes."

Wanneer om dit nie te doen nie: Hoe weet jy of hul beswaar eg is of nie? Een manier is om hulle te vra: as jou vraag beantwoord word, sou dit jou nader bring aan die aanvaarding van Jesus as jou persoonlike Here en Verlosser? As hul antwoord "ja" is, vind dan die antwoord. Maar as hul antwoord nee is, is dit nie 'n opregte beswaar nie, en jy moet hulle dan vra wat hulle nader sou bring aan die aanvaarding van Jesus as jou Here en Verlosser, en jou tyd daarop fokus.

Respekteer die mense, maar moenie respek vir valse godsdiens aanmoedig nie: 1 Korintiërs 10:20 sê dat die offers van heidene aan demone gemaak word. Elia was beslis nie respekvol teenoor Baäl in 1 Konings 18:27 nie. Jesus het nie die Sadduseërse leer gerespekteer in Matteus 22:29-32 nie. Jesus se houding teenoor die Fariseërs en hul lering was nie gasvryer nie in Matteus 23:13-33, waarin Hy hulle 'n witgepleisterde graf en 'n geslag adderlinge noem. Aan die ander kant was Jesus genadig teenoor Nikodemus, 'n Fariseër, in Johannes 3:3-10.

V: In 1 Pet 3:16-17, hoe het ons lyding vir die doen van goed iets met Christus se lyding te doen?

A: Aan die een kant kan ons lewens en lyding niks byvoeg of aftrek van die lyding wat Christus vir ons gely het toe Hy aan die kruis vir ons sondes gesterf het nie. Maar aan die ander kant kan ons lyding die weg oopmaak vir die verspreiding van die evangelieboodskap, aan ongelowiges die werklikheid van Christus se vrede en krag in ons lewens demonstreer, en God verheerlik terwyl ons in Christus se voetspore volg. Al ons lyding is gering en van kort duur in vergelyking met die groot vreugde wat ons vir ewig in die hemel sal hê.

V: In 1 Pet 3:18b, aangesien Jesus in Gees opgewek is, beteken dit dan dat Hy nie ook liggaamlik opgewek is nie? (JW's en Rev. Moon se Unification Church ontken Jesus se liggaamlike opstanding)

A: Nee. Hierdie vers sê Jesus is deur die Heilige Gees lewendig gemaak. Nie hierdie vers nie, of enige ander, gebruik die woord "slegs" om te sê Jesus is slegs in gees opgewek. Jesus se dooie liggaam is opgewek tot die lewe volgens Handelinge 2:30-32; 13:35-37; 10:39-41; Handelinge 1:3; 1 Korintiërs 15:1-7.

Soms kry mense verskillende antwoorde wanneer hulle verskillende vrae vra. As die vraag is "kan ek hierdie vers laat beteken wat ek wil hê dit moet beteken", kan hulle een antwoord kry. Maar as jy vra "wat het Petrus regtig bedoel", sal jy 'n ander antwoord kry. Sommiges sal probeer aanvoer dat aangesien Christus deur die Gees lewendig gemaak is, Jesus nie ook in die liggaam lewendig was nie. Maar Christus is deur die Gees lewendig gemaak in beide liggaam en Gees. Petrus het in 1 Petrus 1:3 gepraat van die opstanding van Jesus Christus uit die dood. Alhoewel die Jode in 'n hiernamaals geglo het, het die Sadduseërs 'n fisiese opstanding uit die dood ontken, en die Fariseërs het dit bevestig. Toe Petrus die term opstanding gebruik het, sou sy Joodse lesers geweet het wat hy bedoel het. Daar is geen bewyse dat iemand in die antieke geskiedenis gesê het: "Nee, die Sadduseërs is verkeerd om 'n opstanding te ontken, maar dit is net 'n geestelike opstanding" nie. 1 Petrus 1:21 praat van "God, wat Hom uit die dood opgewek en verheerlik het, en so is julle geloof en hoop in God."

V: In 1 Pet 3:18b-20, kortliks, hoe dink jy het Christus vir die geeste in die tronk gepreek?

A: Christene is hieroor nie eens nie. Dit sluit mense in wat in Noag se tyd geleef het en in die vloed gesterf het. Sommiges meen dat Christus ná Sy dood en voor Sy opstanding Sy boodskap (sonder enige moontlikheid vir bekering) aan diegene wat gesterf het, verkondig het. 'n Tweede siening, wat terugdateer na die vroeë kerk met Irenaeus van Lyoon, Clemens van Alexandrië en Hippolytus, almal voor 235 n.C., is dat Christus aan dié gepreek het wat nooit 'n geleentheid gehad het om die evangelie te hoor nie, nie om iemand 'n tweede kans te gee nie, maar om mense 'n "eerste kans" te gee.

V: In 1 Pet 3:19-20, waarheen het Jesus presies gegaan toe Hy gesterf het?

A: Eerstens die kort antwoord, en dan 'n lang antwoord.

Kort antwoord: Jesus het saam met oorlede gelowiges na die Paradys gegaan. Dit is nie bewys of weerlê dat Jesus moontlik ook by oorlede ongelowiges en demone was nie.

Lang antwoord: As ons in die duister was sonder enige Skrifgedeelte om ons oor hierdie onderwerp te help, sou dit al die moontlikhede wees:

a) Nie-bestaan,

b) Die hemel saam met die Vader, die Gees en al die engele

c) die plek van die dooie heiliges,

d) die plek van die dooie ongelowiges,

e) die plek van die demone,

f) die plek van alle dooies,

g) die heiliges wat gesterf het, was reeds in die Hemel,

h) die plek van demone en dooie ongelowiges saam,

i) die plek van alle dooie mense en demone. (Een plek kan verskillende afdelings hê)

Hier is die verse wat die moontlikhede sal inperk

Lukas 23:43, Aan die dief aan die kruis het Jesus gesê: "Vandag sal jy saam met my in die Paradys wees." Vandag sou voor die opstanding wees. Dit elimineer alle moontlikhede behalwe b), c), f), g) en i). (Let wel dat Jesus nie "Hemelse" gesê het nie, maar "Paradys")

Handelinge 2:27, wat uit Psalm16:10 aanhaal, sê Jesus het na 'n plek met die naam Hades (Grieks) en Sjeol (Hebreeus) gegaan. Hierdie woord word in moderne vertalings as "graf" vertaal, en "Hel" in die King James-weergawe; die BSB behou "Hades." Daar was egter dooie gelowiges daar in die doderyk, en ongelowiges was ook in die doderyk. Dus het Jesus nie reguit vanaf die kruis na die hemel gegaan nie. Van die vyf oorblywende moontlikhede sluit dit alle ander uit behalwe c), f) en i). Jesus was by óf dooie heiliges, alle dooie mense, en moontlik demone.

Baie sê dat 1 Petrus 3:19-20 en 1 Petrus 4:6 ook hiermee verband hou. Sien ook die volgende vraag en die bespreking oor 1 Petrus 4:6.

V: In 1 Pet 3:19-20, aan wie het Christus hier ná Sy dood gepreek?

A: Kyk eers na die vorige vraag. Ware Christene is dit nie eens oor die antwoord op hierdie vraag nie.

1) Sommiges sê Christus het gepreek aan mense wat gesterf het voor Christus se kruisiging.

1a) Sommiges sê Christus het gepreek aan dié wat nooit die geleentheid gehad het om 'n besluit oor die Evangelie te neem nie, sodat hulle dieselfde keuse kon maak wat hulle sou gemaak het as hulle nog geleef het.

Een leermeester van hierdie siening was Clemens van Alexandrië in Stromata (193-202 n.C.) boek 6 hoofstuk 6 bl. 490-492. Clemens het gesê dat dié wat regverdig was volgens God se Wet net geloof gemis het. Vir dié wat nie die Wet gehad het nie, maar regverdig was volgens hul filosofie, was beide geloof en bekering van afgodsdiens nodig. "Onmiddellik, by die openbaring van die waarheid, het hulle ook berou betoon oor die vorige [afgodsdienstige] optrede." Ante-Nicene Fathers 2 bl. 490.

Irenaeus (182-188 n.C.) het geskryf: "Dit was ook om hierdie rede dat die Here in die streke onder die aarde neergedaal het, waar Hy ook Sy koms verkondig het en [verklaar het] dat die vergewing van sondes ontvang is deur dié wat in Hom glo. Nou het almal wat 'n hoop op Hom gehad het, in Hom geglo – dit is, diegene wat Sy koms verkondig het en Hom in Sy voorsienigheid onderwerp het: die regverdiges, die profete en die patriarge, aan wie Hy sondes op dieselfde wyse vergewe het as wat Hy aan ons gedoen het,... Want 'alle mense kom kort van die heerlikheid van God,' en word nie uit hulleself geregtig nie, maar deur die koms van die Here," Irenaeus Teen die Ketters boek 4 hfst.27.1 ANF deel 1 bl.499

Hy het ook geskryf: "En om hierdie rede is alle dinge [uit algemene instemming] onder die gesag geplaas van Hom wat die Allerhoogste en die Almagtige genoem word. Deur Hom aan te roep, selfs voor die koms van onse Here, is mense gered, sowel van die mees goddelose geeste, as van alle soorte demone en van elke soort afvallige mag." Irenaeus, Teen die Ketters, boek 2, hoofstuk 6, paragraaf 2, bl. 365

Hippolytus (222-235/6 n.C.) "Hy [Jesus] wat die prediker van die Evangelie aan die dooies, die verlosser van siele, en die opstanding van die begraafdes geword het;" Fragment uit Kommentaar op Psalm 19 of 20 bl.170. Ook h.7.14 bl.189

Origenes (225-254 n.C.) het ook iets soortgelyks gesê in Origenes teen Celsus, boek 2, hoofstuk 43, bl. 448 (225-254 n.C.).

1b) Sommiges meen Christus het slegs gepreek vir die Ou-Testamentiese (oorheersend Joodse) gelowiges.

2) Ander sê Christus het tot gevalle engele en/of verwerpte dooies gepreek en hulle van die Evangelie in kennis gestel sonder om hulle te evangeliseer. Sien ook 1 Petrus 4:6. Baie Luterane glo hierdie siening.

3) 'n Derde siening is dat Christus "deur Noag" gepreek het tot diegene wat "nou" dood is. Sien Christian Theology deur Millard Erickson (Baker) bl. 773–776 en NIV The Making of a Contemporary Translation bl. 59–60 vir meer oor hierdie siening. 1 Petrus1:11 sê die "Gees van Christus" het deur die Ou-Testamentiese profete gespreek.

Nogtans beteken geen van bogenoemde sienings dat mense ná die dood 'n tweede kans kry nie.

As 'n kanttekening was die frase "afgedaal in die hel" nie in die oorspronklike Apostoliese Geloofsbelydenis nie, maar dit is omstreeks 390 n.C. in die Aquileïese vorm van die Apostoliese Geloofsbelydenis ingevoeg.

V: Ondersteun 1 Pet3:19 dat ongelowiges ná die dood 'n tweede kans kry?

A: Nee. Sien die vorige vraag en 1 Petrus 4:6. Alhoewel dit waarskynlik na dooies verwys, is daar geen aanduiding dat mense 'n tweede kans kry nie. Die Skrif is vol dringendheid dat almal wat gehoor het, in hierdie lewe 'n besluit moet neem voordat hulle sterf. Hebreërs 3:13-15 beklemtoon om vandag die Here aan te roep, terwyl dit nog "vandag" genoem word.

V: In 1 Pet 3:21, in watter sin red die waterdoop ons?

A: Die water rondom die ark is 'n metafoor vir ons doop. Die water het nie Noag gered nie, maar Noag en die sewe ander mense is deur God deur die water gered. Die fisiese wassing met water red ons nie, maar ons belofte van 'n goeie gewete teenoor God deur die doop wys dat ons gered is deur die opstanding van Jesus Christus.

Dit is duidelik dat Petrus nie die tweede helfte van 1 Petrus 3:21 gebruik het om die eerste helfte van 1 Petrus 3:21 te weerspreek nie. Dit is Jesus wat ons red, nie die water nie. Aangesien water nie die plek van Jesus se opstanding vir ons kan inneem nie, wat het Petrus bedoel? 1 Petrus3:21 self gee ons ons antwoord in twee dele.

A. Vanuit ons perspektief het waterdoop geen waarde as 'n seremonieële wassing nie. In plaas daarvan is waterdoop van groot waarde as "die waarborg van 'n goeie gewete teenoor God."

B. Vanuit God se perspektief het waterdoop geen verlossende waarde nie. Inteendeel, waterdoop is van groot waarde as jou identifikasie wat jou "deur die opstanding van Jesus Christus red." (Sien ook Kolossense 2:12).

Net soos Noag gered is "deur die water", nie "deur die water nie", word ons ook gered "deur die water." Daarbenewens is hier vier ander sleutelonderrigings oor waterdoop.

1. Alle gelowiges, sonder uitsondering, word beveel om gedoop te word (Handelinge2:38 ).

2. Die bevel om gedoop te word is nooit weggeneem nie. (Sien Matteus 28:19-20).

3. As 'n ware gelowige sterf voordat hy gedoop word, kan God hom steeds stuur om by Jesus te wees. Immers, almal wat die Heilige Gees het, is kinders van God (Romeine 8:14).

4. God kan mense red en hulle die Heilige Gees gee voordat hulle gedoop word (Handelinge10:44 -48).

Die doop is 'n soort besnydenis, en soos Romeine 4:10-11 wys, is Abraham se geloof as geregtigheid aangereken voordat hy besny is, en daardie besnydenis was 'n seël van geregtigheid.

Opsommend is doop nie die oorsaak van 'n nuwe lewe in Christus nie. Dit is 'n gelowige se verbintenis aan God tot 'n nuwe lewe in Christus.

V: In 1 Pet 3:22, hoe kan Jesus aan die regterhand van God wees, aangesien Jesus God is?

A: Die Vader is God, Jesus is God, en die Gees is God; en daar is net Een God. Die Drie is onderskeie maar onlosmaaklik. Nou in die hemel is Jesus aan die regterhand van God die Vader. Ander gedeeltes wat wys dat Jesus aan die regterhand van God [die Vader] is, is: Matteus 22:44; 26:64; Markus 13:26; 14:62; 16:19; Lukas 20:42; 22:69; Handelinge 2:34; 7:56; Romeine 8:34; Efesiërs 1:20; en Hebreërs 1:3; 10:12.

Die woord "God" het vier betekenisse wanneer dit na die Drie-eenheid verwys. Soms beteken God:

Vader: 1 Petrus 1:2,3; Efesiërs 1:3,17; 3:14; 5:20; 1 Tessalonisense 1:1; 3:11; 2 Tessalonisense 1:1-2; 2:16; Titus 1:4

Jesus: Johannes 1:3; Kolossense 1:16-17; Hebreërs 1:6-9; Johannes 9:38; 2 Korintiërs 11:3; Johannes 20:28-29; Openbaring 5:8-9; Openbaring 22:20

Gees: Romeine 8:9-16; Lukas1:35 ; 1 Johannes4:12 –16; 1 Korintiërs3:16 vs. 1 Korintiërs6:19 ; Handelinge 5:4

Die God in die Drie-eenheid word geïmpliseer in Matteus 3:16-17; 28:19; 2 Korintiërs 13:14; 1 Petrus 1:2; Efesiërs 2:18; 3:14-17; 1 Tessalonisense 1:3-5; Openbaring 4:8; 1 Korintiërs 12:4-6; Romeine 15:16; Hebreërs 9:14; Judas 20,21; 2 Tessalonisense 2:13-14; Johannes 15:26.

Die twee voorkomste van die woord "God" in Hebreërs 1:8-9 beteken duidelik eerstens Jesus en tweedens die Vader. In 1 Petrus 3:22 beteken "God" hier die Vader. Sien ook die bespreking oor Efesiërs 1:3,17 vir meer inligting.

V: In 1 Pet 4:1-2, is dié wat vir Christus gely het nou sondeloos?

A: Dié wat vir Christus gesterf het, is sondeloos, maar dit is nie die hoofpunt van hierdie verse nie. Vir dié wat vir Christus gely het, blyk die versoekings van sonde dikwels meer verwyderd en minder aantreklik.

V: In 1 Petrus 4:1-2, hoe maak lyding ons klaar met sonde?

A: 1 Petrus 4:2 dui daarop dat wanneer 'n persoon lyding vir Christus geduld het, hulle nie die plesiers van sonde gekoester het nie. Lyding kan 'n persoon fokus en hulle herinner aan die langtermyn, ewige perspektief.

V: In 1 Pet 4:3, sou jy gemaklik voel om langs 'n Christen te wees wat hierdie dinge gedoen het voordat hulle tot inkeer gekom en na Christus gekom het? Hoe met iemand wat ander Christene vermoor het, soos Paulus? Watter houding behoort ons teenoor sulke Christene te hê?

A: Ons behoort gemaklik te voel, want in God se oë het ons nie meer meriete as hulle nie. Wanneer 'n perfekte, heilige God iemand werklik vir hulle sondes vergewe, behoort ons vergifnis nie moeiliker te wees om te verkry as God s'n nie.

V: In 1 Pet 4:3-4, op watter maniere stuur die sondige samelewing vandag die boodskap dat jy nie normaal is as jy nie voortgaan om hierdie sondes te pleeg nie?

A: Soms word mense onder druk geplaas om alkohol te drink en dronk te raak. Hulle word nie as manlik, gesofistikeerd of cool beskou as hulle dit nie doen nie. Soms is daar eweknieëdruk om jou liggaam op ander maniere te benadeel, soos deur rook of dwelms. Soms het 'n meisie seks met haar kêrel, al wou sy dit nie, maar uit vrees dat haar kêrel haar andersins sal laat val. Bly rein, beide vir God en vir jou toekomstige man.

V: In 1 Pet 4:6, hoe is die Evangelie aan die dooies verkondig?

A: Soos bespreek in 1 Petrus 3:19b-20, is Christene dit nie eens hieroor nie. Een siening word weerspieël in die NIV-vertaling, wat die woord "nou" het (soos ook die BSB), wat beteken dat Christus aan daardie mense gepreek is terwyl hulle nog geleef het. Dit moet na mense verwys, nie na valse engele nie, omdat valse engele nie as "dood" beskou word nie. Daar is vier moontlike interpretasies.

1. Hierdie mense is nou dood, maar hulle was op aarde in die lewe toe die Evangelie aan hulle verkondig is. Sien When Cultists Ask bl. 296 vir meer oor hierdie siening.

2. Hierdie mense het die Evangelie ná hulle dood gehoor, en hulle het uiteindelik 'n geleentheid gehad om dieselfde besluit vir Christus te neem wat hulle sou geneem het as hulle nog geleef het.

3. Hierdie Ou-Testament gelowiges het die Evangelie ná hulle dood gehoor, en almal van hulle is gered.

4. Die ongelowiges uit die Ou-Testamentiese tydperk is ingelig oor die Evangelie wat hulle tog sou verwerp het. Alhoewel Difficulties in the Bible bl. 183-189 verkeerdelik dink dat 1 Petrus 4:6 na gevalle engele verwys, wys dit wel korrek daarop dat daar twee woorde vir "preek" in die Grieks is. Een woord beteken "preek die evangelie", die tweede woord beteken "iets uitroep", en dit is die tweede woord wat hier gebruik word.

Die laaste deel van vers 6 sê egter: "oordeel volgens mense wat die liggaam betref, maar leef volgens God wat die gees betref." Dit dui daarop dat interpretasies 1 en 4 onjuist is.

Die vroeë kerk het geleer dat die evangelie ná hul dood aan sommige gepreek is.

Herder van Hermas (c. 115–155 n.C.) boek 3 gelykenis 9 hoofstuk 16 bl. 49 (gedeeltelik) verwys na dié wat voor Christus en voor hulle doop gesterf het. Daar word gesê dat apostels en leraars [geen vermelding van Christus] dit aan dié wat reeds ontslaap het, verkondig het.

Irenaeus teen die Here­sies (182-188 n.C.) boek 4 hoofstuk 27.1 bl. 499 "Dit was ook om hierdie rede dat die Here in die streke onder die aarde neergedaal het, om daar ook Sy koms te verkondig en [verklaar] die vergewing van sondes wat ontvang is deur diegene wat in Hom glo. Nou het almal wat 'n hoop op Hom gehad het, dit is, diegene wat Sy koms verkondig het en Hom in Sy bedelinge onderwerp het, die regverdiges, die profete en die patriarge,... Want 'alle mense kom kort in die heerlikheid van God,' en word nie uit hulleself geregverdig nie, maar deur die koms van die Here,"

Irenaeus teen die Here (182–188 n.C.) boek 2 hoofstuk 6.2 bl. 365 "En om hierdie rede is alle dinge [deur algemene instemming] onder die gesag geplaas van Hom wat die Allerhoogste en die Almagtige genoem word. Deur Hom aan te roep, selfs voor die koms van onse Here, is mense gered, sowel van die mees goddelose geeste, as van alle soorte demone, en van elke soort afvallige mag." Irenaeus Teen die Ketters boek 2 hoofstuk 6.2 bl. 365

Klemens van Aleksandrië (193–202 n.C.) het gesê dat Christus aan diegene gepreek het wat hierdie lewe voor sy koms verlaat het. Stromata boek 6, hoofstuk 6, bl. 492.

Tertullianus (198-220 n.C.) noem dat Christus na die Hel gegaan het "sodat Hy daar die patriarge en profete deelgenote van Homself kon maak." (Dit ondersteun die punt slegs gedeeltelik, omdat dit nie sê of Jesus wel vir hulle gepreek het nie.) 'n Traktaat oor die Siel h.55 bl.231.

Hippolytus (222-235/6 n.C.) "Hy [Jesus] wat prediker van die Evangelie aan die dooies, verlosser van siele, en opstanding van die begraafdes geword het;" Fragment uit Kommentaar op Psalm 19 of 20 bl.170. Ook h.7.14 bl.189

Origenes (225-254 n.C.) "maar ook, toe Hy 'n siel geword het, sonder die omhulsel van die liggaam, het Hy onder daardie siele gewoon wat sonder liggaamlike omhulsel was, en het diegene van hulle wat gewillig was, tot Hom bekeer, of dié wat Hy, om redes wat net vir Hom bekend was, gesien het as beter geskik vir so 'n loopbaan." Origenes teen Celsus boek 2 hoofstuk 43 bl.448.

Sien The Complete Book of Bible Answers bl. 184-186 en When Critics Ask bl. 534-535 vir 'n ander antwoord. Sien ook die bespreking oor 1 Petrus 3:19-20.

V: In 1 Pet 4:7; 1:13; 5:8 blyk Petrus selfbeheersing te beklemtoon. Hoe help dit jou om te bid as jy selfbeheersd is? Hoe help dit jou om te bid as jy helder van verstand is?

A: Om selfbeheersd te wees help op ten minste drie verskillende maniere. Dit gee jou dissipline om doelbewus tyd opsy te sit om te bid. Dit help jou om in jou gebede gefokus te bly, beide alleen en saam met ander wanneer hulle bid. Laastens sê God dat Hy nie na ons gebede luister as ons sonde in ons harte koester nie (Psalm 66:18-19), 'n doof oor draai vir die armes (Spreuke 21:13), of ons is goddeloos (Spreuke 15:29; Jesaja 59:1-3), of ons kies om nie na God te luister nie (Sagaria 7:11-13 en geïmpliseer in Spreuke 28:9).

V: In 1 Pet 4:7, in watter sin was die einde van alle dinge "naby"?

A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Die Grieks hier is "van alle dinge behalwe dat die einde naby gekom het", dus beteken alle dinge eenvoudig "alle dinge."

2. Die term "na-aan kom" is dieselfde wat in Jakobus 5:8 gebruik word wanneer daar van Jesus se Tweede Koms gepraat word.

3. In die teenwoordigheid van Petrus het Jesus in Matteus 24:36 gesê dat niemand die uur of die dag van Jesus se terugkeer ken nie.

4. "Naby" beteken nie dat Petrus die dag voorspel wanneer Jesus weer sal kom nie. Eerder sê Petrus dat Jesus enige dag weer kan kom. Dit behoort motivering te wees om "helder van verstand en selfbeheersd te wees, sodat julle kan bid."

Sien ook die bespreking oor Filippense 4:5, 1 Tessalonisense4:15 , en Openbaring 22:6-20 vir meer inligting.

V: In 1 Pet 4:8, Jak 5:20 en Spr 10:12, hoe bedek liefde 'n menigte sondes of onregte?

A: Eerstens die twee dinge wat nie die antwoord is nie, en dan die antwoord.

Nie die antwoord nie

Jesus het ons sondes op een manier bedek deur vergifnis te bring vir al ons sondes teen God, en daarom bedek God se liefde 'n menigte sondes. Alhoewel Christus se liefde vir ons aan die kruis nie net bedek het nie, maar ook vir ons sondes verzoend het, is dit nie hoofsaaklik wat hier bedoel word nie.

Tweedens kan ons liefde en getuienis mense, selfs nie-Christene, aanmoedig om nie te sondig nie. Hierdie vers verwys egter nie na die voorkoming van sonde nie, maar eerder na die toedekking van sondes wat reeds gepleeg is.

Die antwoord

Jakobus praat in die konteks van om iemand terug na die waarheid te bring, en 1 Petrus praat in die konteks van gebed en om ander diep lief te hê. Ons liefde "bedek" sondes op ten minste vier verskillende maniere.

Vir onsself: Om God en ander lief te hê, maak ons minder geneig om dinge te doen wat God oneer of nie ander mense help nie. Terwyl ons ander dien, is ons dikwels minder selfgesentreerd en minder geïnteresseerd in die bevrediging van sondige begeertes.

Vir ongelowiges: Vir beide gewone ongelowiges en ketels, help dit hulle om tot 'n ware geloof in Christus te kom, wat hul siel van die dood red en hul sondes word bedek.

Vergewensgesindheid: Ons bereidwilligheid om ander se sondes teen ons te vergewe en om 'n persoon wat geval het te herstel, bedek hul sonde en kan dit makliker maak om in berou na die Here toe te kom.

Vir ander: Ons gebed dat ander versoeking kan weerstaan en ander terug na die waarheid kan bring, berou hê oor vorige sondes, en nie in sonde voortgaan nie. Ons nederigheid (d.w.s. om 'n ware prentjie van onsself te hê) dat ons almal vuil en sondig voor God was, en behalwe vir God se genade, sou ons selfs erger gedoen het, kan dit aantrekliker maak vir 'n persoon om hul sonde te verlaat en na Christus toe te kom of terug te keer. Deur 'n diep liefde vir ander uit te druk, kan ons hulle aanmoedig om aan te hou en voort te gaan in hul strewe na godsaligheid en liefde vir ander.

Sien Hard Sayings of the Bible bl. 706-708 en Now That's a Good Question bl. 161-162 vir aanvullende antwoorde.

V: In 1 Pet 4:9, waarom is dit belangrik om gasvryheid aan mekaar te betoon, sonder om te klaag? Sien Heb 13:2 en Jak 2:25.

A: Ongeag enige ander rede, is dit belangrik net omdat die Skrif dit beveel. Dit is 'n praktiese manier om ons liefde aan ander uit te druk, sowel Christene as nie-Christene. Hebreërs 13:2 sê dat, soos Abraham, sommige wat gasvryheid betoon, engele ontvang, al is hulle nie daarvan bewus nie.

Gasvryheid is nie net om iemand 'n plek te gee om die nag deur te bring, of om iemand uit te nooi om jou huis te besoek nie. Dit sluit ook in om vrygewig te wees deur iemand jou besittings of jou motor te laat leen, iemand 'n rit te gee, of 'n deel van jou tyd aan iemand anders te gee.

'n Sekondêre deel van gasvryheid is om jou huis of motor so netjies te hê dat jy mense kan nooi of hulle 'n rit kan aanbied.

V: In 1 Pet 4:10 waarom dink jy beklemtoon Petrus dat ons die gawes wat ons ontvang het, moet gebruik?

A: God gee elke gelowige 'n soort gawes en talente. Maar God het geen gelowige 'n gawe gegee wat vermors, geïgnoreer of vir selfgesentreerde of ongoddelike doeleindes gebruik moet word nie. Aan wie veel gegee is, van wie word veel vereis. God sal ons aanspreeklik hou, nie daarvoor dat ons nie geskenke gebruik het wat Hy nooit beoog het dat ons sou hê nie, maar vir die geskenke wat Hy ons gegee het. Die vraag wat jy jouself moet vra, is nie net: "Gebruik jy God se geskenke?", maar "Gebruik jy God se geskenke vir Sy doeleindes?"

V: 1 Pet 4:10 noem dat God se genade in "verskeie" vorme is. Dit gebruik dieselfde Griekse woord (poikilos), vir beproewings, versoekings, of bose begeertes in 1 Petrus 1:6, Jakobus 1:2, 2 Timoteus 3:6; en Titus 3:3. Wat dink jy is die betekenis van dieselfde Griekse woord, wat veelkleurig kan beteken, vir albei?

A: Een betekenis is dat versoekings en beproewings die kerk op verskeie "veelkleurige" maniere tref, maar God Sy genade aan ons ook op verskeie veelkleurige maniere uitdruk. Vir elke versoeking wat 'n individu tref, belowe God om 'n uitweg te verskaf, volgens 1 Korintiërs 10:13. Wanneer 'n beproewing 'n liggaam van gelowiges tref, kan God ook vir hulle 'n uitweg verskaf.

V: In 1 Pet 4:11, hoe behoort ons spraak te wees asof God praat?

A: Ons kan sien wat dit beteken deur die soortgelyke uitdrukkings rondom hierdie vers waar te neem. Watter gawe ons ook al het, moet ons dit gebruik as 'n getroue bestuurder van God se genade. Net soos enigiemand wat dien, moet dien met die krag wat God voorsien, moet enigiemand wat praat, praat met die woorde wat God voorsien. Dit is in orde om ons eie menings as ons eie menings te deel, maar:

1. Moenie byvoeg nie – Gaan nooit verder as wat geskryf is nie en leer nie ons eie menings as God se Woord nie (Spreuke 30:5-6; 1 Korintiërs 4:6).

2. Moenie jou fokus verloor nie - Sentrum jou op God se Woord in plaas van op menslike opinie (1 Korintiërs 2:1-2; 1 Timoteus 1:3-4,6; Kolossense 2:3,8).

3. Moenie van God se woord afneem nie. Moenie 'n waarheid ontken of stilweg kies om nie daaroor te praat nie.

4. Moenie God se Woord oneer aandoen deur ligsinnig daaroor te praat nie.

'n Christen kan probeer om "God 'n handjie te help" deur te sê wat hulle dink die beste is om God te verdedig. Maar Petrus sê nie vir ons om dit te doen nie, maar eerder om die werklike woorde van God te spreek. Ons moet die geloof verdedig, maar ons moet die geloof op God se manier verdedig, nie net op ons eie manier nie. Niemand kom tog sonder God se beweging in hul lewe na Christus nie, maak dit nie meer sin dat ons dinge op God se manier doen nie? Sien ook Spreuke 30:6 en 1 Korintiërs 4:6.

V: In 1 Pet 4:11b, wat is die verskil tussen 'n Christen wat God dien en wat dien met die krag wat God voorsien?

A: Wanneer jy God in jou eie krag dien, mag dit dalk nie vir die oomblik voldoende wees nie, en dit mag later opraak. Maar wanneer jy God met God se krag dien, kan jy altyd meer krag van God ontvang.

V: In 1 Pet 4:12, watter vurige beproewing sou plaasvind?

A: Die Christene was op die punt om intense vervolging deur die Romeinse regering te ondergaan, insluitend gereelde verbrandings tot die dood. Daar is geskryf dat Nero soms Christene met was bedek en hulle as 'n soort "lewende kerse" aan die brand gesteek het. Egter is selfs om in so 'n vuur te sterf beter as om vir ewig in die Meer van Vuur te vergaan.

Die vroeë kerk was nie vreemd aan vurige beproewings nie. In die bespreking van die verhoor en daaropvolgende teregstelling van Polykarpus, dissipel van die apostel Johannes, skryf Evarestus: "Maar weer het die goewerneur vir hom gesê: 'Ek sal jou deur vuur laat verteer, aangesien jy die wilde diere minag, as jy nie berou het nie.'" Maar Polykarpus het gesê: 'Jy dreig my met 'n vuur wat vir 'n uur brand en ná 'n rukkie uitgeblus word, maar jy ken nie die vuur van die komende oordeel en van die ewige straf wat vir die goddelose bewaar is nie. Maar waarom talm jy? Bring voort wat jy wil.' Martelaarskap van Polykarpus (c. 169 n.C.) hfst. 11 bl. 41

V: In 1 Pet 4:13, hoe deel ons in die lyding van Christus? Waarom moet ons daaroor bly wees?

A: Alhoewel Christus alleen gesterf het om die volle straf vir ons sondes te betaal, is Sy groot lyding 'n voorbeeld vir ons om die kleiner lydings wat ons het, te verdra. Ons lyding kan dien om God te verheerlik, selfs al is niemand op aarde daarvan bewus nie. Sien ook Kolossense 1:24.

V: In 1 Pet 4:14, is die Gees van heerlikheid dieselfde as die Heilige Gees?

A: Ja. Die Gees van heerlikheid is 'n beskrywing van die Heilige Gees, die Gees van God.

V: In 1 Pet 4:16 het sommige volgelinge van Jesus gesê dat die woord "Christelik" slegs twee keer in die Bybel voorkom, hier in die konteks van lyding en in wat Koning Agrippa vir Paulus in Handelinge 26:28 noem. Hulle sê dus dat ons vandag nie die naam "Christelik" hoef te dra nie. Hoe sou u daarop reageer?

A: Daar is drie aanvullende antwoorde.

Een keer is genoeg in 1 Petrus 4:16 om te wys dat ons moet ly omdat ons die naam Christen dra, eerder as om te probeer ontsnap aan lyding deur te ontken dat ons 'n Christen is.

Die volgelinge van die apostels en die vroeë kerk het gewaag om hulleself Christene te noem, en sou dit nie ontken nie, selfs nie in die aangesig van die dood nie. In werklikheid het ons voor Nicaea 41 Christelike skrywers gedokumenteer wat gelowiges Christene genoem het. Sien om te sien wie hulle was.

Sommiges wat nie as Christene bekend wil wees nie, wil nie hulleself met Christus se bruid, die kerk, identifiseer nie.

V: In 1 Pet 4:17, hoe begin die oordeel by die familie van God?

A: Op twee verskillende maniere: nou en later.

In hierdie lewe waak God oor ons, toets ons en tug ons (Hebreërs 12:5-13). Christene kan in hierdie lewe geoordeel word en meer seëninge ontvang, of tug as 'n voorbeeld vir hulself en ander, insluitend 'n vroeë dood.

In die Hemel staan alle gelowiges voor wat die "bema-stoel-oordeel" genoem word, sodat hulle in die Hemel belonings vir hul dade kan ontvang. Paulus beskryf die oordeel oor Christene as belonings of die verlies daarvan in 1 Korintiërs 3:11-15.

Sien Hard Sayings of the Bible bl. 721-722 vir 'n ander antwoord.

V: In 1 Pet 5:1-4 wat is die vier positiewe opdragte en twee negatiewe opdragte wat Petrus aan die ouderlinge gee?

A: Hier is die ses gebooie.

Wees herders van God se skape

Omdat julle gewillig is

(negatief) Nie gulsig na geld nie

Gretig om te dien

(negatief) Nie oor die skare heers nie

Wees voorbeelde

Petrus fokus hier meer op hoe hulle dien, as daarop dat hulle dien. As jy nie op die manier 'n herder is soos God wil hê nie, wil God dalk glad nie hê jy moet 'n herder wees nie. Hebreërs 13:17 sê dat herders voor God rekenskap moet gee van hul leierskap. Aan die ander kant, as jy 'n goeie herder is, sal jy volgens 1 Petrus 5:4 'n loon in die hemel ontvang vir jou getroue diens.

V: Wat sê 1 Petrus 5:1-4 oor die Katolieke leer van pauslike opvolging?

A: Helemaal niks nie. Pouslike opvolging beweer dat Petrus die eerste paus was, en die hoof van die hele kerk ná Jesus. Egter sê Petrus self in 1 Petrus 5:1-4 dat hy self net 'n mede-ouderling is.

V: In 1 Pet 5:4 ontvang ons 'n onverwelkbare kroon/krans, terwyl die Isthmia-spele volgens The Expositor's Bible Commentary, vol. 12, bl. 250–251, oorwinnaars 'n krans van verwelkte pietersielie toegeken het. Wat is die verskil tussen 'n verwelkbare en 'n onverwelkbare kroon? Watter verwelkbare kranse het mense vandag?

A: Albei soorte krone lyk aanvanklik goed. Maar die verbleikte kroon lyk mettertyd slegter, en word uiteindelik afgestroop en verwerp. Ons onverbleikte krone in die hemel sal oor 10 000 jaar nog net so goed en heerlik wees as toe ons dit eers ontvang het.

Op aarde is daar baie verbleikte krone: rykdom, aansien, eer, sosiale status, maar dit is almal tydelik. Werk hard vir 'n onverbleikbare kroon wat nooit vaag sal word nie.

V: In 1 Pet 5:5a wat beteken "op dieselfde wyse", aangesien daar nie gesê word dat hulle oor enigiemand is nie?

A: Net soos die voorheen genoemde ouderlinge gretig moes wees om te dien, nie oor ander te heers nie, maar as voorbeelde te dien, moet jong mans ook so wees. Natuurlik word sommige jong mans, namate hulle meer volwasse word, later ouderlinge.

V: In 1 Pet 5:5 "klê julle aan" (Grieks egkombosasthe) is 'n seldsame woord wat verwys na 'n slaaf wat 'n skort aantrek voordat hy 'n meester bedien. (Dit is soos wat Jesus gedoen het in Joh 13:4-17) Sien The Expositor's Bible Commentary vol.12 bl.251 en The Bible Knowledge Commentary : New Testament bl.856. Waarom sou Petrus hierdie uitdrukking gebruik?

A: Afgesien daarvan dat Petrus gesien het hoe Jesus Self die voorbeeld stel, verwys dit na om geklee te wees om te dien, nie om geklee te wees om indruk te maak of aandag op jouself te trek nie.

V: In 1 Pet 5:5b en Jak 4:6; Mt 23:12 en Spr 3:34 waarom dink jy dat God die trotse weerstaan en genade aan die nederiges gee?

A: Dit kan om 'n paar redes wees.

Dit beledig God wanneer Hy hierdie sonde sien.

Dit is sleg vir die persoon wanneer hulle hul eie eer of reputasie bo die kennis van Hom stel.

Dit is nie goed vir ander nie, as hulle 'n gelowige sien wat trots is.

V: In 1 Pet 5:5b-6 is daar enige manier om nederig te wees dat, as God jou sou vra om dit te doen, jy dit moeilik sou vind om te gehoorsaam? Waarom?

A: Sommige mense kan op sekere maniere nederig wees, maar nie in ander maniere nie. Dit is nie net verkeerd nie, maar ook dwaas om neer te kyk op mense van 'n ander kaste, ekonomiese status, ras of etniese groep. Sommige mense is nie op hierdie manier trots nie, maar hulle is trots omdat hulle huiwer om te erken dat hulle 'n fout gemaak het, of huiwer om te erken wanneer hulle gesondig het.

V: In 1 Pet 5:7 Hoe is dit 'n sonde van ongeloof om angstig te wees?

A: Ons kan en behoort ons sorg op God te werp omdat ons vertroue het dat Hy al ons probleme kan hanteer. As ons kies om dit nie te doen nie, omdat ons dink ons is beter daaraan toe om self aan ons angs vas te hou, dan stel ons nie ons geloof in God vir hierdie saak nie. Geloof in God gaan nie net oor die glo in die regte dinge nie, maar ook oor die toeverlaat van ons lewens aan Sy sorg.

Terloops, in 1 Petrus 5:7 beteken die Griekse woord epiripsantes, wat met "werp" of "gooi op" vertaal word, die aorist-tyd, wat beteken dat dit 'n aktiewe daad is wat ons kies om te doen.

V: In 1 Pet 5:8, alhoewel Satan dikwels fyn is, is dit glad nie die prentjie wat Petrus hier skets nie. Hoekom dink jy Petrus sou Satan met 'n brullende leeu vergelyk?

A: Soos 'n honger leeu is Satan meedoënloos en genadelos. Soms kan 'n jong, vinnige leeu stilweg sy prooi agtervolg, wetende dat hy met spoed kan wen. 'n Ouer leeu brul, beide om die prooi in paniek te jaag en om die jonger leeus uit te daag om terug te staan. Petrus se vergelyking van Satan met 'n brullende leeu is ook gepas omdat Nero Christene in die Kolosseum aan leeus gegooi het.

V: In 1 Pet 5:9 is die Griekse woord vir "weerstand bied" (antistete) dieselfde woord in Jakobus 4:7 en Efesiërs 6:11-13. Wat of wie presies moet ons weerstand bied?

A: Ons moet die duiwel weerstaan, en hy sal van ons wegvlug. Ons vyand is nie ongelowiges nie, wat self in sonde vasgevang is, maar Satan en die demone self.

V: In 1 Pet 5:10 kan die Griekse de vertaal word as "maar" of "en". Watter dink u behoort dit te wees, en waarom?

A: Al kan die Griekse woord in beide gevalle vertaal word, sien baie "maar" as die naaste vertaling, omdat die vorige vers oor Satan wat soos 'n leeu rondloop en Christene wat lyding ervaar, 'n kontras vorm met die God van alle genade en ewige heerlikheid.

Aan die ander kant sou sommige die beste keuse as "en" beskou (soos die BSB dit vertaal), omdat die vorige vers lyding noem en hierdie vers praat oor nadat julle 'n kort rukkie gely het.

Miskien is die allerbeste manier om hierdie woord in hierdie vers te verstaan soos dit in die Grieks voorkom: beide "maar" en "en". Aangesien God alle dinge saamwerk ten goede vir dié wat Hom liefhet (Romeine 8:28), word die wêreld se "maars" God se "ens".

V: In 1 Petrus 5:13, waar is die Babilon wat Petrus noem?

A: Babilon was 'n kode-woord onder die vroeë Christene vir Rome. Dit is uiters onwaarskynlik dat Petrus destyds in die ruïnes van Babilon was. Dit is ook uiters onwaarskynlik dat Petrus na 'n klein militêre voorpos in Egipte met die naam Babilon verwys het.

V: In 1 Petrus 5:13 en Openbaring 14:8; 16:19; 17:5; 18:2-21, wie anders het buite Christene en die Bybel Babilon as Rome beskou?

A: Alhoewel 1 Petrus 5:13 nie spesifiseer dat Babilon Rome was nie, word dit byna universeel deur beide vroeë en moderne Christene verstaan as 'n verwysing na Rome. Byna alle vroeë Christene en baie moderne Christene sê ook dat die Babilon in Openbaring na Rome of die Rooms-Katolieke Kerk verwys. ('n Tweede siening is dat dit letterlike Babilon is.) Baie mense is egter nie bewus daarvan dat Petrus nie die eerste was wat Babilon as 'n kode-woord vir Rome beskou het nie. Die apokriewe boek 4 Esra 3:1,28,31 verwys na Babilon as Rome. Die Joodse pseudepigrafiese boek Openbaring van Barug 10:1-3; 11:1; 67:7 doen dit ook, net soos die Sibillijnse Orakels 5.153-168; 5:434.

As 'n kanttekening was Babilon in Petrus se tyd 'n woestyn met net baie min mense wat daar gewoon het, volgens Diodorus van Sicilië (56–36 v.C.) in sy werk 2.9.9 en Strabo (wat in 19 n.C. gesterf het) in Geografie 16.1.5.

Vroeë Christelike skrywers wat gesê het dat Babilon na Rome verwys, hetsy in 1 Petrus5:13 , of in Openbaring, is:

Tertullianus (198–220 n.C.) 'n Antwoord aan die Jode hfst. 9 bl. 162 en Vyf Boeke teen Marcion boek 3 hfst. 13 bl. 332 (albei in ANF vol. 3)

Hippolytus (222-235/6 n.C.) (impliseer) Traktaat oor Christus en die Antichris hfst. 49 ANF vol. 5 bl. 214.

Instruksies van Commodianus (c.240 n.C.) hfst. 41 bl. 210-211

Victorinus, biskop van Petau in Slovenië (in 304 n.C. gemartel), Kommentaar op die Openbaring vanaf die sewende hoofstuk vers 8 bl. 352, die een-en-twintigste hoofstuk vers 17 bl. 357-358, en vanaf die twaalfde hoofstuk vers 3 bl. 355.

Na 325 n.C.

Augustinus van Hippo (388–410 n.C.) "Maar aangesien Griekse sake vir ons baie beter bekend is as dié van Assirië, en dié wat die oudheid van die oorsprong van die Romeinse nasie ywerig ondersoek het, die tydorde deur die Grieke tot by die Latyne gevolg het, en van hulle tot by die Romeine, wat self Latyne is, ons behoort om hierdie rede, waar dit nodig is, die Assiriese konings te noem, sodat dit kan blyk hoe Babilon, soos 'n eerste Rome, sy loop saam met die stad van God, wat 'n vreemdeling in hierdie wêreld is, gehad het. Maar die dinge wat geskik is om in hierdie werk in te voeg by die vergelyking van die twee stede, dit is, die aardse en die hemelse, behoort hoofsaaklik uit die Griekse en Latynse koninkryke geneem te word, waar Rome self soos 'n tweede Babilon is." Goddelike Stad boek 18 hfst. 2 bl. 362

X Augustinus van Hippo (388–410 n.C.) Stad van God boek 18 hfst. 41 (NPNF1 vol. 2 bl. 385). ... (gedeeltelike nota) by die bespreking van Athene sê, "Selfs al is daar ware dinge in gesê, is daar tog valshede met dieselfde vryheid uitgespreek; sodat so 'n stad nie onterecht die titel van die mistieke Babilon ontvang het nie. Want Babilon beteken verwarring, soos ons ons herinner dat ons dit reeds verduidelik het."

Latere Katolieke skrywers wat ook geleer het dat Babilon verband hou met Rome, sluit die volgende in:

Kardinaal Cajetan, 'n teenstander van Martin Luther, het geglo dat Babilon in die toekoms die Katolieke Kerk sou wees.

Kardinaal Gibbons se Faith of our Fathers in die 1917-uitgawe op bladsy 106 ( nov 2007)

en The Catholic Encyclopedia (Nov 2007)

Sien vir meer inligting oor Babilon as Rome en 1 Petrus.

V: In 1 Pet 5:13 stuur diegene wat in Babilon is (d.w.s. Rome) groete. Daar word nie gesê of Christene teen hul wil in "Babilon" is nie, omdat hulle kies om daar te wees, of 'n kombinasie van albei. Wanneer moet ons kies om in 'n geestelik donker plek te wees as 'n lig vir God, en wanneer moet ons "Babilon ontvlug" na geestelik meer vriendelike plekke?

A: Baie Christene is vandag in geestelik donker plekke in die wêreld, en hulle het geen geleentheid om te vertrek nie. God roep hulle om 'n lig in 'n donker plek te wees en te floreer waar hulle geplant is.

Maar wanneer Christene 'n keuse het om in 'n donker kerk, 'n donker land te bly, of vir 'n maatskappy in 'n geestelik donker plek te werk, is hier 'n paar dinge om te oorweeg.

Is jy 'n effektiewe getuie waar jy is? Weet mense dat jy 'n gelowige is, en word mense nader aan Christus getrek en/of tot Christus gebring? Namate die tyd verloop, word mense warmer teenoor die evangelie?

Of, soos die tyd verloop, word jy kouer teenoor die evangelie? Begin jy dink dat jy redelik goed is, omdat jy jouself met hulle kan vergelyk?

As jy op 'n plek saam met jou gade en familie woon, is hulle ligte waar hulle is? Of word hulle kouer?

Is jy 'n "lone ranger"-Christen waar jy is, of het jy ander gelowiges met wie jy kan gemeenskap hê en saam kan bedien? As jy alleen is, oorweeg dit om te "hergroepeer" en na 'n plek te verhuis waar daar ander mede-arbeiders is.

V: Wanneer is 1 Petrus geskryf?

A: Die meeste Christene stem saam dat dit kort ná 63–64 n.C. geskryf is, soos The Bible Knowledge Commentary – New Testament en die New Bible Dictionary aantoon. Net so sê The NIV Study Bible en die New Geneva Study Bible dat dit tussen 60 en 68 n.C. geskryf is.

Vir 'n nie-Christelike oogpunt glo Asimov in Asimov's Guide to the Bible (bl. 1164) dat dit ná 90 n.C. geskryf is, wat ná Petrus se dood sou wees, aangesien hy beweer dat die vervolging deur Domitianus (81–96 n.C.) "die eerste keer was dat die Christene van Klein-Asië georganiseerde onderdrukking deur die sentrale regering ervaar het."

Die New Bible Dictionary (bl. 974–976) gee redes waarom 'n latere datum onjuist is.

Vir die Naam: In die tyd van die Nuwe-Testamentiese kerk, maar nie later nie, is die Naam van Jesus baie beklemtoon. Christene het gely "vir die Naam" (Handelinge5:41 ;9:16 ). Die Naam van Jesus self was belangrik (Markus9:37 ,41;13:13 ; Lukas21:12 ; Handelinge2:21 ,38; 3:6,16;4:12 ,17,30;5:28 ). Petrus het ook gesê ons word "vir die Naam van Christus bespot" (1 Petrus4:14 ).

Geen laster nie: In die tyd van Plinius die Jongere (112 n.C.) is Christene beskuldig van gruwelike misdade van onmoraliteit en kannibalisme, maar 1 Petrus sê niks daaroor dat Christene gelaster is nie. Die mees oortuigende is dat 1 Petrus 4:15 noem dat Christene, hoogstens, gekritiseer is omdat hulle "inmengers" was, wat beslis nie op dieselfde vlak van aanstoot is nie. 1 Petrus3:16 praat daarvan dat die goddeloses laster spreek teen die Christene se goeie gedrag. Daaruit word dus afgelei dat 1 Petrus voor die tyd van Plinius die Jongere geskryf is.

Nie noodwendig wetgewende vervolging nie: Aangesien die taal van 1 Petrus nie na "wetgewende optrede" verwys nie, praat 1 Petrus oor vervolging in die algemeen, nie spesifieke wette onder Domitianus nie. Dit dui daarop dat dit voor Domitianus (81-96 n.C.) geskryf is.

Sien ook die bespreking oor wanneer 2 Petrus geskryf is.

V: In 1 Pet, hoe weet ons of wat ons vandag het 'n betroubare bewaring is van wat oorspronklik geskryf is?

A: Daar is ten minste drie redes.

1. God het belowe om Sy Woord te bewaar in Jesaja 55:10-11; Jesaja 59:21; Jesaja 40:6-8; 1 Petrus 1:24-25; en Matteus 24:35.

2. Bewyse van die vroeë kerk. Hier is 'n paar van die skrywers wat na verse in 1 Petrus verwys het.

Klemens van Rome (96-98 n.C.) haal moontlik in drie plekke uit 1 Petrus aan. In Klemens se gereelde verwysings na die Skrif haal hy die laaste helfte van 1 Petrus 4:8 aan, wat ook een vierde van Jakobus 5:20 is: "Liefde bedek 'n menigte sondes" in 1 Klemens hfst. 49, bl. 18.

Klemens van Rome (96–98 n.C.) haal 1 Petrus 5:5b aan (dieselfde as Jakobus 4:6; Spreuke3:34 ) in 1 Klemens hoofstuk 30, deel 1, bl. 13

Klemens van Rome (96–98 n.C.) haal 1 Petrus 3:20 aan, wat ook Genesis 7 en 2 Petrus 2:5 is in 1 Clemens hoofstuk 7, deel 1, bl. 7.

Ignatius (100–107/116 n.C.) verwys na 1 Petrus 2:5 "wat deur hulle gesaai is, as stene van die tempel van die Vader, voorberei vir die bou van God die Vader" Brief aan die Efesiërs hfst. 9 bl. 53

Ignatius (100-107/116 n.C.) haal 'n klein gedeelte uit 1 Petrus 5:5 aan, wat ook 'n kwart van Jakobus 4:6 en Spreuke 3:34 is. "Want daar is geskrywe: 'God weerstand bied aan die hoogmoediges.'" Brief aan die Efesiërs hfst.5 bl.51

Epistel aan Diognetus (c.130-200 n.C.) hfst.6 bl.27 verwys na 1 Petrus 2:11

Brief aan Diognetus (c.130–200 n.C.) hfst. 8 bl. 28 verwys na 1 Petrus3:15 (4 uit 30 woorde)

Brief van Barnabas? (c.70-130 n.C.) Die Expositor's Bible Commentary, vol.12 bl.215, noem baie vroeë skrywers wat na 1 Petrus verwys het, insluitend die Brief van Barnabas, maar ek het geen verwysing in die Brief van Barnabas gevind nie.

Polycarp (110–155 n.C.) haal die hele 1 Petrus 2:22 aan in Brief aan die Filippense hfst. 8 bl. 35.

Polycarp (110–155 n.C.) haal die eerste helfte van 1 Petrus 3:9 aan. Brief aan die Filippense hfst. 2 bl. 33. Hy haal ook die laaste vierde van 1 Petrus 1:11 aan in hfst. 5 bl. 34. Hy haal die eerste helfte van 1 Petrus2:23 aan in hfst. 8 bl. 35. Polycarp haal die eerste helfte van 1 Petrus 2:24 aan in hoofstuk 9, bl. 35. Hy verwys na 1 Petrus 1:8 in hoofstuk 1, bl. 33, 1 Petrus 1:13 in hoofstuk 3, bl. 33, en 1 Petrus 4:7 in hoofstuk 7, bl. 34

Didache (=Lering van die Twaalf Apostels) (c.60-120 n.C.) vol.7 hfst.1 bl.377 haal 'n kwart van 1 Petrus 2:11 aan.

Didache (=Lering van die Twaalf Apostels) (c.60–120 n.C.) vol.7 hfst.16 bl.382 verwys na 1 Petrus 4:12, "die vuur van beproewing"

Papias (130–150 n.C.) verwys by naam na die boeke van Markus, Matteus, die Eerste Brief van Johannes en die Brief van Petrus. Fragment 6 uit Eusebius se Kerkgeskiedenis, boek 3, hoofstuk 39, bl. 173. Eusebius skryf en hy betwyfel 2 Petrus, dus verwys die Brief van Petrus na 1 Petrus.

2 Clement (120–140 n.C.) hoofstuk 16 bl. 255 haal 1 Petrus 4:8b aan.

2 Clemens (120-140 n.C.) hoofstuk 14 bl. 255 verwys na 1 Petrus 1:20.

Herder van Hermas (c. 115–155 n.C.) haal die helfte van 1 Petrus 5:7 aan in boek 1, hoofstuk 10, bl. 16–17.

Hermas se Herder (c. 115–155 n.C.) boek 1 hoofstuk 3 bl. 14 verwys moontlik na 1 Petrus3:20 ; Efesiërs5:26 ) in "saamgehou deur die onsigbare krag van die Here."

Die Herder van Hermas het geen ander verwysings na 1 Petrus nie.

Irenaeus (182–188 n.C.) haal heel 1 Petrus 1:8 aan as "Petrus sê in sy brief" Irenaeus Teen die Ketters boek 4 hoofstuk 9.2 bl. 472

Irenaeus (182–188 n.C.) haal 1 Petrus 2:16 aan as "Petrus sê". Irenaeus teen die ketterye, boek 4, hoofstuk 16.5, bl. 482

Irenaeus (182-188 n.C.) verwys na 5½ verse in 1 Petrus. Dit is: 1 Petrus 1:8;2:16 ,23. Hy haal die helfte van 1 Petrus1:12 aan en verwys na 1 Petrus3:19 ,20

Klemens van Alexandrië (193–202 n.C.) haal 1 Petrus 1:21,22 as deur Petrus in sy Epistel aan. Stromata boek 3 hoofstuk 18 bl. 402

Klemens van Alexandrië (193–217/220 n.C.) haal 1 Petrus 4:3 aan as deur Petrus. Die Instrukteur, boek 3, hoofstuk 12, bl. 291

Klemens van Aleksandrië (187-202 n.C.) haal 1 Petrus 1:6-9 aan as deur Petrus in sy brief. "dat die beproewing van julle geloof, wat baie kosbaarder is as verganklike goud, al is dit met vuur beproef, mag gevind word tot lof, eer en heerlikheid by die openbaring van Jesus Christus;" Stromata boek 4 hfst. 20 bl. 433

Klemens van Aleksandrië (193-217/220 n.C.) haal 1 Petrus 2:1-3 aan as deur Petrus. Die Opvoeder boek 1 hfst.6 bl.220

Klemens van Aleksandrië (193-217/220 n.C.) haal 1 Petrus 2:9-10a aan in Aansporing tot die Heidenen hfst. 4 bl. 189.

Klemens van Alexandrië (193-217/220 n.C.) verwys na 1 Petrus 1:12v in Wie is die ryk man wat gered sal word? bl.598

Klemens van Aleksandrië (193-202 n.C.) haal 1 Petrus 1:21-22 aan as "Petrus in sy brief" in Stromata boek 3, hoofstuk 18, bl. 402

Klemens van Alexandrië (193-202 n.C.) verwys na 1 Petrus 1:14-16 in Stromata boek 3 hoofstuk 18 bl. 402

Klemens van Aleksandrië het in totaal ongeveer 28 verwysings na 1 Petrus. Hy verwys na die volgende verse van 1 Petrus: 1:6-9,12f,14-19,21-22; 2:1-3,5,11-12,15-18,24; 3:1-4,8,13,19-20; 4:3,8,12-14; 5:5

Tertullianus (198–220 n.C.) haal 1 Petrus4:12 aan met die woorde "Terwyl hy hom tot die Christene van Pontus rig, sê Petrus in elk geval," in Scorpiace hfst. 12 bl. 645. Hy haal ook 1 Petrus in dieselfde hoofstuk op bl. 645 aan.

Hippolytus (222–235/236 n.C.) haal 1 Petrus1:24 ,25 aan. Die Weerlegging van alle Hereesieë, boek 6, hoofstuk 5, bl. 76

Hippolytus (222–235/236 n.C.) verwys na 1 Petrus 3:19 "Hy is ook onder die dooies getel, en het die evangelie aan die geeste van die heiliges verkondig," Traktaat oor Christus en die Antichris h.26 bl.209

Origen (225-254 n.C.) haal 'n gedeelte van 1 Petrus 3:18-20 aan as "Petrus in sy Katolieke Brief". Origen se Kommentaar op Johannes boek 6 hfst.18 bl.368

Origen (225-254 n.C.) verwys na 1 Petrus 2:5 as deur Petrus. Origen se Kommentaar op Johannes h.23 dl.9 bl.404

Cyprianus van Kartago (c. 246–258 n.C.) haal aan uit "die brief van Petrus aan Pontus" in Traktaat 12, derde boek 36, 37, 39. Cyprianus is die enigste skrywer wat "aan Pontus" byvoeg wanneer hy hierdie brief beskryf. (Pontus was in noord-sentrale Klein-Asië.)

Siprianus van Kartago (c.246-258 n.C.) "Petrus ook, sy apostel, ... Want hy het in sy brief geskryf en gesê" en haal 1 Petrus 4:12-14 aan. Briewe van Siprianus Brief 55 hfst. 2 bl. 347-348

Firmilianus van Caesarea verwys in sy brief aan Cyprianus (256 n.C.) na 1 Petrus: "Net soos die apostel Petrus ook neergelê het, sê hy: 'So sal die doop julle op dieselfde wyse veilig maak;'" (1 Petrus 3:21) Brief 74 hfst. 15 bl. 394

Petrus van Alexandrië (306,285–311 n.C.) verwys na 1 Petrus 3:18b volgens The Greek New Testament, sowel die derde as die vierde hersiene uitgawe deur Aland et al. Ek kon dit egter nie in die geskrifte van Petrus van Alexandrië wat ek het, bevestig nie.

Victorinus van Petau (gemartel in 304 n.C.) haal 'n gedeelte van 1 Petrus 2:9 aan as deur die apostel Petrus in Kommentaar op die Openbaring van die Gelukkige Johannes, bl. 344

Methodius (270–311/312 n.C.) verwys na 1 Petrus 2:10 in Die Banket van die Tien Maagdelike Prediking 4, hoofstuk 4, bl. 324

Athanasius (318 n.C.) haal 1 Petrus2:22 aan in Die Inkarnasie van die Woord hfst.17 bl.45

As 'n kanttekening het die Muratoriese Kanon (c. 170 n.C.) nie Jakobus, Hebreërs, 1 en 2 Petrus, of die derde brief van Johannes ingesluit nie.

Na Nicea

Eusebius se Kerkgeskiedenis (323–326 n.C.) boek 3 hoofstuk 3 bl. 133–135 bespreek die boeke van die Nuwe Testament. Hy sê 1 Petrus is eg, maar dat 2 Petrus betwis word.

Ammonas (vierde eeu)

Eusebius van Emesa (c.359 n.C.)

Athanasius (367 n.C.) lys die boeke van die Nuwe Testament in Feesbrief 39 bl. 552

Athanasius (c.341 n.C.) verwys na 1 Petrus 1:12 in sy werk Oor Lukas 10:22, hoofstuk 6, bl. 90.

Hilarius van Poitiers (355-367/368 n.C.) haal 'n kwart van 1 Petrus 4:19 aan as deur Petrus. Oor die Drie-eenheid h.12.4 bl.219

Synopsis Scripturae Sacrae (350–370 n.C. of 5de eeu) noem twee boeke van Petrus as deel van die Nuwe Testament. Dit haal heel 1 Petrus 1:1–2 aan.

Marcellus van Ankyra (ongeveer 374 n.C.)

Ambrosiaster (na 384 n.C.)

Kiril van Jerusalem (c.349-386 n.C.) haal 1 Petrus 3:22 aan as deur Petrus in Lesing 14:29 bl. 102

Kiril van Jerusalem (c.349-386 n.C.) noem Petrus in die "Sewe Katolieke Briewe van Jakobus, Petrus, Johannes en Judas" in Lesing 4.36 bl.28

Kiril van Jerusalem (c.349-386 n.C.) haal 1 Petrus 1:17 aan. Kategetiese Lesings Lesing 7 hfst.14 bl.47.

Kiril van Jerusalem (c.349-386 n.C.) haal die eerste helfte van 1 Petrus 1:11 aan. Kategetiese Lesings Lesing 17 hfst.4 bl.125.

Ambrosius van Milaan (370-390 n.C.) haal die helfte van 1 Petrus 3:4 aan as deur Sint-Petrus. Pligte van die Klerus Boek 1 hfst.70 bl.13.

Gregorius van Nazianze (c.330-391 n.C.) haal 1 Petrus 5:8b aan. Tweede Teologiese Rede hoofstuk 28.2 bl. 289

Gregorius van Nyssa (c.356-397 n.C.) haal 1 Petrus 2:22 aan as "dit sê" Teen Eunomius boek 6 hfst.3 bl.186

Gregorius van Nyssa (c.356-397 n.C.) haal 1 Petrus 1:24 aan, wat ook Jesaja 40:8 is. Begrafnisrede oor Meletius bl.514.

Didymus die Blindes (398 n.C.)

Epiphanius van Salamis (360-403 n.C.)

Rufinus (374-406 n.C.) haal 1 Petrus 3:10-20 aan as deur Petrus. 'n Kommentaar op die Apostoliese Geloofsbelydenis hfst.30 bl.554

Johannes Chrysostomos (oorlede 407 n.C.) haal die eerste drie-vierde van 1 Petrus 1:24 aan. Kommentaar op die Evangelie van Johannes Prediking 42, vol. 14, bl. 154.

Johannes Chrysostomos (-407 n.C.) haal aan uit 1 Petrus 2:12 in Homilieë oor Hebreërs Homilie 28.4 bl. 493

Niketa van Remesiana (na 414 n.C.)

Jerome (373–420 n.C.) bespreek die boeke van die Nuwe Testament. Hy noem spesifiek elkeen van die vier evangelies, Paulus se geskrifte aan die sewe kerke, Hebreërs, en Paulus se geskrifte aan Timoteus, Titus en Filemon. Jerome bespreek dan die Handelinge van die Apostels. Daarna bespreek hy die sewe briewe van Jakobus, Petrus, Johannes en Judas. Laastens bespreek hy die Openbaring van Johannes. Brief 53 hfst. 9 bl. 101-102.

Augustinus van Hippo (388–430 n.C.)

Nilus (c.430 n.C.) verwys na 1 Petrus 5:8

Marcus die Kluisenaar (na 430 n.C.)

Akasius van Melitene (c.438 n.C.)

Kiril van Alexandrië (444 n.C.)

Speculum (vyfde eeu)

Kerkraad van Kalsedon teen Monofisiete (451 n.C.)

Quodvultdeus (c. 453 n.C.)

Teodoret van Kiroos (biskop en geskiedkundige) (423–458 n.C.)

Lucifer van Cagliari (461 n.C.)

Varimadum (445/480 n.C.)

Vigilius (484 n.C.)

Johannes van Damaskus (706-749 n.C.) "...sewe Katolieke briewe, naamlik een van Jakobus, twee van Petrus, drie van Johannes, een van Judas..." Verhandeling oor die Ortodokse Geloof boek 4 hfst.17 bl.90

3. Getuienis van ketels en ander skrywers

X Marcion (c.160 n.C.) sluit nie 1, 2 Petrus, 1, 2, 3 Johannes, of Judas in nie.

Die Gnostiese Evangelie van die Waarheid (140-150/180 n.C.)

Die ketter Priscillianus (385 n.C.) verwys na 1 Petrus 1:22; 5:8.

Die ketter Pelagius (416–418 n.C.) verwys na 1 Petrus 3:8

Die Pelagiaanse ketter Julianus van Eclanum (c. 454 n.C.)

4. Die vroegste manuskripte wat ons van 1 Petrus het, toon dat daar klein manuskripverskille is, maar geen teologiese beduidende foute nie.

p72 Bodmer 7 & 8 Papirusse 1 Petrus 1:1-5:14, 2 Petrus 1:1-3:18 en Judas 1-25. c. 300 n.C. 'n Foto van 'n deel van hierdie manuskrip (wat 2 Petrus1:16 –2:2 wys) verskyn in The Eerdmans' Bible Dictionary, bl. 820, en in The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts, bl. 468. Die tweede bron sê die handskrif is geskryf "in 'n dokumentêre hand."

p74 (=Bodmer 17) Handelinge 1:2-5,7-11,13-15,18-19,22-25; 2:2-4; 2:6-3:26; 4:2-6,8-27; 4:29-27:25; 27:27-28:31; Jakobus 1:1-6,8-19,21-23,25,27; 2:1-3,5-15; 18-22, 25-26; 3:1,5-6,10-12,14,17-18; 4:8,11-14; 5:1-3,7-9,12-14,19-20; 1 Petrus 1:1-2,7-8,13,19-20,25; 2:6-7,11-12,18,24; 3:4-5; 2 Petrus 2:21; 3:4,11,16; 1 Johannes 1:1,6; 2:1-2,7,13-14,18-19,25-26; 3:1-2,8,14,19-20; 4:1,6-7,12,16-17;5:3-4,9-10,17; 2 Johannes 1,6-7,13; 3 Joh. 6,12; Jud. 3,7,12,18,24 (7de eeu)

7de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament het Jakobus 2:4 en 1 Petrus 1:12

7de eeu - 1975 - Aland et al. derde uitgawe

6de eeu - 1998 - Aland et al. vierde hersiene uitgawe

p81 1 Petrus 2:20-3:1; 3:4-12 (4de eeu)

Vaticanus [B] (325-350 n.C.), Sinaiticus [Si] (340-350 n.C.), en Alexandrinus [A] (c.450 n.C.) het almal 1 Petrus.

Bohairiese Kopties [Boh] 3de/4de eeu

Sahidies-Kopties [Sah] 3de/4de eeu

Peshitta Siriies [Syr P] 375-400 n.C.

Ephraemi Rescriptus 5de eeu

Armeens [Arm] vanaf die 5de eeu

Georgies [Geo] vanaf die 5de eeu

Sien vir meer oor vroeë manuskripte van 1 Petrus.