< Bybelnavraag uit 2 Petrus

V: In 2 Pet 1:1 wat is 'n oorsig van hierdie boek?

A: Die boek 2 Petrus verdeel maklik in drie dele:

2 Petrus 1 Ken jou Saligheid

2 Petrus 2 Ken jou Teenstander

2 Petrus 3 Ken jou Profesie

V: In 2 Pet 1:1, waarom is daar ooreenkomste tussen die boeke 2 Petrus en Judas? (Byvoorbeeld, 2 Pet2:17 en Judas 13, en 2 Pet 2:1-18 en Judas 4-16)

A: Hulle het soortgelyke onderwerpe behandel, en dalk het Judas en Petrus hierdie dinge saam bespreek. Ook het die Heilige Gees hulle albei op soortgelyke wyse aangevuur. Dit is verder moontlik dat Judas 2 Petrus gelees het of dat Petrus Judas gelees het. Soms beklemtoon verskille die ooreenkomste verder; byvoorbeeld, 2 Petrus 1 bespreek ons saligheid, en Judas doen dit nie, maar Judas sê hy sou liewer ons gemeenskaplike saligheid bespreek het, maar die dinge waaroor hy geskryf het, was dringender.

'n Dieper kwessie is: hoe is die Bybel geïnspireer? Meganiese diktasie sou die teorie wees dat God vir die menslike skrywers elke letter van elke woord mondelings gesê het om neer te skryf. Die Bybel beweer nie dat dit meganies gedikteer is nie. Eerder het God die mense gekies wat die Bybel sou skryf, en het hulle die ervarings en kennis gegee. In sommige, maar nie alle gevalle nie, het God hulle die presiese woorde gegee om te gebruik. In alle gevalle glo dié wat die Bybel as onfeilbaar beskou, dat geen woorde in die oorspronklike manuskripte beland het wat God nie bedoel het dat daar moes wees nie. Sien die vraag oor 2 Petrus 1:21 vir meer bespreking oor die inspirasie van die Skrif.

V: In 2 Pet 1:1, waarom verskil die style van 1 Petrus en 2 Petrus?

A: Twee redes.

1 Petrus is deur 'n skrywer neergeskryf: In 1 Petrus 5:12 dui Petrus aan dat hy hierdie brief aan 'n skrywer met die naam Silvanus (Silas) gedikteer het, wat waarskynlik meer geslypte Griekse grammatika gebruik het. Jerome (c. 404 n.C.) het hierdie kwessie eerste uitgewys en dit verklaar deur te sê dat 1 Petrus deur die skrywer Silvanus neergeskryf is.

Verskillende onderwerpe: 1 Petrus handel hoofsaaklik oor die volharding onder druk as God se heilige volk, en 2 Petrus waarsku teen valse leraars. Alhoewel die onderwerpe van die twee briewe verskillend is, het die inhoud fyn ooreenkomste. Byvoorbeeld, in die hele Bybel tel slegs Petrus (1 Petrus3:20 en 2 Petrus 2:5) presies agt siele wat in Noag se ark gered is.

V: In 2 Pet 1:1 hoe is ons geloof kosbaar?

A: Ons geloof is nou kosbaar vir ons, want dit is die bron van ons hoop en vreugde, en krag om vandag te leef, te doen wat ons weet ons behoort te doen, en af te sien van wat ons weet ons behoort nie te doen nie. Ons geloof is kosbaar vir ons in die toekoms, want ons saligheid deur geloof (Efe­siërs 2:8) gee ons die ewige lewe. Die geloof van ander gelowiges is kosbaar vir ons, want ons sien hul karakter en juig in God oor hul lewe en saligheid. Ons geloof is kosbaar vir God, omdat dit Hom verheerlik, en Hebreërs 11:6 sê dit is 'n voorvereiste om God te behaag.

V: In 2 Petrus 1:1 het 'n ateïs dit baie vreemd gevind dat die hoofding wat God van ons vra, is om in Hom te glo. Waarom sou Hy omgee? Wat het die ateïs nie verstaan nie?

A: Geloof is baie meer as net om sekere feite of teorieë te glo. Geloof is om ons lewens aan God toe te vertrou. Op 'n kleiner skaal het ons geloof dat ons gade ons liefhet, selfs wanneer ons nie na hulle kyk nie, en geloof dat om ons gade te bly liefhê, deur goeie en slegte tye, is wat ons wil doen.

V: In 2 Pet 1:3, hoe gee God vir ons alles wat ons nodig het vir die lewe en die godsaligheid?

A: God het ons al die kennis gegee wat ons nodig het om tot Christus te kom en 'n gehoorsame lewe te lei wat ons Here behaag. Maar God het ons ook Sy Heilige Gees gegee, wat in ons woon, om ons in alle waarheid te lei. Die Heilige Gees versterk ons en vertroos ons, soos Jesus geleer het dat Hy sou doen in Johannes 14:15-16, 25-26.

Nie net mag God moontlik nie alles gee wat ons begeer nie, Hy gee ons byna altyd nie alles wat ons begeer nie. Soos iemand eens gesê het, 'n snaar op 'n snaarinstrument speel baie beter wanneer dit onder spanning is. 'n Volledig los snaar kan glad nie musiek speel nie. Net so mag ons dalk nooit ten volle tevrede wees met die lewe op hierdie aarde nie—en ons behoort ook nie te wees nie. Ons is net op deurreis, op die reis na ons bestemming in die hemel.

V: In 2 Petrus 1:4, wat dink jy is die kosbaarste beloftes wat God vir ons gegee het?

A: Baie gelowiges sou sê verlossing deur Jesus se dood aan die kruis vir ons sondes, want sonder dit is ons verlore sonder hoop op die ewige lewe. Maar wat 'n ewige lewe is dit tog! Ons saligheid is nie net om vir ewig goed te leef op aarde, of êrens op ons eie nie, maar om vir ewig in ewige saligheid met God te leef. Ander sou dus sê dit is die ewige lewe in Christus, waarvan ons saligheid die eerste tree is. Die grootste belofte is dus albei: die begin van nooit-eindigende vreugde, en die grootheid van die nooit-eindigende vreugde self.

V: In 2 Pet 1:4, aangesien ons deelneem aan die goddelike natuur, word ons dan gode?

A: Nee. Ons word nie almagtig nie, skep nie engele nie, ontvang nie regtens aanbidding nie, of het baie ander eienskappe van God nie. Hierdie vers beteken dat God sekere aspekte van die goddelike natuur in ons gee en voortdurend onderhou, soos ewige lewe, heiligheid, en die vermoë om by Hom te woon.

V: In 2 Pet 1:4, hoe deel ons in die goddelike natuur?

A: Jesus het ons broers en susters genoem (Markus 3:35), en ons is saam met Christus op Sy troon gesit (Efe­siërs 2:6). Ons word nie klein gode, of die Een, Ware God self nie, maar ons deel in die goddelike natuur omdat Christus in ons woon deur Sy Heilige Gees (Johannes 14:23; 1 Johannes 4:12,15; Romeine 8:9-11; 1 Korintiërs 6:19).

V: In 2 Pet 1:4, hoe bederf die wêreld mense?

A: Die wêreld korrupteer ons verstand daarin dat mense leuens glo en nie meer kan sien wat waar en vals is nie. Ons het almal 'n gewete wat as 'n basiese gids dien vir wat reg en verkeerd is, en die wêreld verdoof mense se gewete. Die wêreld korrupteer ons hart, daarin dat ons nie meer verlang na wat reg is nie, en ons wil nie meer die beste weg hê nie.

As 'n metafoor, oorweeg die dwelmverslaafde in die ernstigste stadium van verslawing. Eerstens dink hy die dwelm is opwindend, dan rasionaliseer hy dat dit hom glad nie benadeel nie, en uiteindelik, al sien hy duidelik dat dit sy lewe verwoes het, gee hy nie meer om nie.

V: In 2 Pet 1:6 is een geheim van selfbeheersing dat dit deels uit kennis kom. Hoe kom selfbeheersing uit kennis?

A: Natuurlik vertel kennis jou wat jy wel en nie behoort te doen nie, maar dit is nie waaraan hier verwys word nie, want selfbeheersing gaan nie daaroor uit te pluis wat om te doen nie, maar om te kies om selfgedissiplineerd te wees en te doen wat jy weet reg is. Kennis gee visie. Met kennis kan jy die gevolge van selfbeheersing sien, en jy kan dikwels die moontlike gevolge sien van 'n gebrek daaraan. Soms, wanneer jy in die versoeking kom om oneerlik te wees, of 'n ander sonde te pleeg, kan jy besluit om nie te sondig slegs omdat jy dit nie wil nie. Jy wil nie, omdat jy die gevolge daarvan kan sien, in die lewens van ander en in jou eie lewe.

V: In 2 Pet 1:6, hoe hou volharding verband met selfbeheersing?

A: As jy die Christelike lewe met 'n wedloop vergelyk, is dit meer soos 'n marathon as 'n kort sprint. Selfbeheersing is nie so nuttig as dit nie volhou nie. Dit is goed om te sê: "Ek sal vandag nie sondig nie", maar as jy eintlik bedoel: "Ek sal hieroor môre weer dink", is dit nie so goed soos om te sê: "Ek wil hierdie sonde nooit weer pleeg nie." Om 'n moontlike nederlaag uit te stel, is nie so goed soos om oor 'n sonde oorwinning te behaal nie.

V: In 2 Pet 1:6, hoe kom vroomheid deur volharding?

A: Godsaligheid veronderstel standvastigheid. As 'n persoon eerlik kan wees, rein kan wees, of van 'n sekere sonde kan weerhou, is dit nie eens in die buurt so goed soos om iemand te wees waarop gerek kan word om hierdie dinge te doen nie.

V: In 2 Pet 1:7, hoe kom broederlike vriendelikheid voort uit ware godsaligheid? Waarom lei sommige vorme van godsdienstigheid glad nie tot broederlike vriendelikheid nie?

A: God wil hê ons moet ander liefhê soos ons onsself liefhet. As ons ernstig is daaroor om godvrugtig te wees, beteken dit om God se gebooie te gehoorsaam, en God beveel ons om ander lief te hê. Nou mag ons nie van nature die liefde hê om dit te doen nie. Maar met God se liefde wat deur ons vloei, kan ons ander liefhê.

V: In 2 Pet 1:7 kan mens sien hoe liefde lei tot broederlike vriendelikheid, maar hoe lei broederlike vriendelikheid tot liefde?

A: As ons doelbewus is om vriendelikheid teenoor ander uit te druk, maak dit vir ons maklik om hulle lief te hê. In 'n sekere sin is dit om te kies om vriendelik teenoor hulle te wees, soortgelyk aan om te kies om hulle lief te hê.

V: In 2 Pet 1:9, hoe kan mense vergeet dat hulle van hul verlede sondes gereinig is?

A: Hoe kan jong kinders vergeet dat hulle pas 'n bad geneem het en buite in die modder gaan speel? Hulle kan. Ongelukkig kan ons, as God se kinders, net so dwaas wees.

V: In 2 Pet 1:10, hoe kan ons ons verkiesing seker maak?

A: 'n Persoon se verkiesing (of nie-verkiesing) kan nie in die oë van 'n tydlose God meer seker gemaak word nie. Dit kan egter in ons oë meer seker gemaak word.

Aangesien gehoorsaamheid aan Jesus 'n teken van 'n geredde persoon is, as 'n gelowige nie 'n lewe in gehoorsaamheid aan Christus lei nie, is die teken (ten minste vir 'n tyd) nie daar nie, en is daar 'n geldige vraag of daardie persoon werklik gered is of nie. Hulle mag nie na die Hemel gaan nie, soos 2 Petrus 2:19-22 wys. Of, hulle mag 'n ongehoorsame Christen wees. Daar is egter nie so 'n onsekerheid vir iemand wat gehoorsaam in Christus leef nie.

V: In 2 Petrus 1:11, hoe is dit versoenbaar dat daar 'n ryk/oorvloedige verwelkoming is met 'n vurige, pynlike lyding van Christene in die vagevuur?

A: Dit is nie baie versoenbaar nie. Die vagevuur is 'n Katolieke leer wat totaal afwesig is in die Bybel, en daar is geen behoefte vir ons om hierin te glo nie. Sien die bespreking oor 1 Korintiërs 3:13-15 vir meer inligting.

V: In 2 Pet 1:12-15, waarom het ons "herinnerings" in ons Christelike lewe nodig?

A: Petrus het destyds 'n behoefte gesien om baie tyd te spandeer om sy skare van dinge wat hulle al voorheen gehoor het, te herinner. Ons het vandag dieselfde soort herinneringe nodig. Ons het herinneringe nodig om 'n paar verskillende redes. Ons verstand mag sommige van die inligting wat ons geleer het vergeet, maar dit is nie die hoofrede nie. Meer gereeld, alhoewel ons dalk die feite onthou, moet ons weer die belangrikheid en impak van wat ons geleer is, oorweeg. Ons wil nie ons eerste liefde verlaat soos die Efese-kerk in Openbaring 2:4-5 gedoen het nie. Laastens, ons het herinneringe aan die doel nodig om ons in ons vasberadenheid om te doen wat reg is, te versterk.

V: In 2 Pet 1:16 en 1 Joh 1:1-2, waarom is dit so belangrik dat die apostels ooggetuies was?

A: Die apostels en profete is die fondament van ons geloof, volgens Efesiërs 2:20, met Christus as die hoeksteen. Dit is belangrik dat hulle Jesus uit eie ondervinding gesien het.

V: In 2 Pet 1:17, wanneer het die Vader dit in Petrus se gehoor aan Jesus gesê?

A: Die Vader het dit gesê by Jesus se doop in Matteus 3:17 en by die Verheerliking in Matteus 17:5. Dit is ook moontlik dat Petrus dit op ander tye gehoor het wat nie in die Skrif opgeteken is nie.

V: Impliseer 2 Pet1:19 dat sommige Skrifgedeeltes meer seker is as ander?

A: Nee. Iets wat heeltemal waar is, kan nie meer waar gemaak word nie. Daar kan egter bykomende ooggetuies iets vir mense meer seker maak deur meer bewyse te verskaf. Hard Sayings of the Bible bl. 726-727 noem ook dat "made more certain" (die NIV se bewoording; die BSB het "confirmed beyond doubt") nie noodwendig die beste vertaling is nie, omdat dit 'n Griekse idiom is wat beteken "ons plaas baie vaste (of meer vaste) vertroue op…".

V: In 2 Pet 1:20-21, aangesien Skrif nie op private interpretasie berus nie, waarom lyk mense dan so gretig om dit privaat te interpreteer?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Persoonlike uitleg moet nie verwar word met individuele studie nie. Alle gelowiges moet God se Woord individueel bestudeer. Ons moet toets wat ons hoor met die Skrif, soos die edele Bereërs dit gedoen het in Handelinge 17:11-12.

2. Ons het egter mekaar in die kerk nodig om van mekaar te leer en mekaar te korrigeer. Spreuke 27:17 sê dat soos yster yster skerp, so maak een mens 'n ander skerp.

3. Dié wat hulleself doelbewus van ander gelowiges isoleer, val soms die prooi daarvan dat hulle die eenvoudige betekenis van die Skrif verwerp ten gunste van uiters vae betekenisse wat heeltemal vreemd was aan alle inheemse, Griekssprekende Christene van die Nuwe Testament. As jou teologie vereis dat jy moet veronderstel dat God blykbaar daarin misluk het om die sleutelbetekenis aan enige Christen voor 400 n.C. oor te dra, is daardie sleutelinterpretasie dalk tog nie so belangrik nie.

V: Toon 2 Petrus 1:20-21 dat die kerk al die interpretasie behoort te doen?

A: Nee. Oorweeg die verlede rekord van die Katolieke Kerk; hier was sommige van haar leringe.

Hulle het marteling geregverdig, selfs van egte Christene.

Alle intieme verhoudings, selfs binne die huwelik, is sondig.

Dood dié wat nie aan die kerk onderwerp nie.

Betaal die kerk geld wanneer jy sonde doen (aflate).

In die Eucharistie behoort die leke nie die beker te hê nie, net die geestelikes.

Mense moet gedood word as hulle nie geestelikes is nie en 'n Bybel besit.

Geestelikes wat trou, moet gedood word.

Geestelikes wat vriendinne en kinders het, moet 'n belasting betaal, en dan is dit in orde.

2 Petrus 1:20-21 handel oor twee onderwerpe: profete en die Heilige Gees. Dit handel oor profesie, nie oor die lees of uitlegging van die Bybel nie.

V: In 2 Pet 1:21, hoe presies is die skrywers van die Bybel deur die Heilige Gees gedra?

A: Die woord vir 'gedra' word in Handelinge 27:15,17 ('gedryf' in die BSB) gebruik vir 'n skip wat deur die wind gedra word. Hier is vier punte oor die inspirasie van die Bybel.

1. God se Woord deur mense

1a. Die meeste openbaring geskied deur die idees en gedagtes van mense wat die Here spesiaal gekies het. Openbaring 1:19 gee een voorbeeld. Geen daarvan was egter net menslike woorde nie (2 Petrus 1:19-21).

1b. Sommige openbaring was die direkte woorde, soos in Johannes12:28 , Jesaja 6; Eksodus 3:4,5, en so meer.

1c. God het die individuele styl van die menslike outeurs in die skryfwerk gebruik. Niks is geskryf as God se Woord wat God nie wou hê geskryf moes word nie of wat nie waar was nie.

1d. Die Bybel is nie 'n geheime kode-boek nie. Die betekenisse van woorde is nie watter moderne definisies ons ook al wil gee nie, maar die normatiewe betekenisse wat deur die moedertaalsprekers van die tale destyds verstaan is.

2. God se vermoë om met ons te kommunikeer

2a. Ons kan nie alles verstaan oor 'n oneindige God wat transendent is en "anders" as ons nie. Nietemin het ons die verantwoordelikheid om te leer en te verstaan wat God aan ons geopenbaar het.

2b. God kommunikeer op maniere wat ons verstaan. Hy is vry om ons met poësie te roer, dinge aan ons te verduidelik met analogieë, en dinge te vereenvoudig met antropomorfiese uitdrukkings. God kan idiome gebruik, soos "sononder", en God kan ons kategorieë van dinge gebruik, soos om 'n haas in te deel by die Hebreeuse klassifikasie van herkouers, omdat 'n haas so voorkom asof hy dit doen.

2c. God se Woord bevat beide proposisionele waarheid en 'n voorstelling van Homself. Dit bevat beide positiewe taal oor wat waar is, en negatiewe taal oor wat vals is.

2d. Die menslike skrywers kon na nie-Bybelse bronne verwys, soos Joodse geskiedenisboeke (die Boek van Jaser in Josua10:13 ; 2 Samuel1:18 , ens.), en selfs Griekse digters wanneer hulle die waarheid gespreek het (Handelinge17:23 ,28; Titus1:12 ).

3. God se Woord is heeltemal waar

3a. Die hele Skrif is van God. God se Woord is heeltemal waar oor alles waaroor dit praat. Die waarheid is nie teenstrydig nie. Skrifgedeeltes bevat nie net die Woord van God nie, dit is die Woord van God (Romeine 3:1-2; Johannes 10:35; Spreuke 30:5-6; 2 Timoteus 3:15; 2 Samuel 22:31; Psalm 33:4; Psalm 119:151).

3b. Skrif is nie net akkuraat nie, maar het ook die presisie wat nodig is om God se betekenis te ken. Die presisie strek selfs tot tydvorme en woordgetal, soos in Psalm 82:6 en Matteus 22:32. Skrif gebruik egter dikwels benaderings, veral van tyd en hoeveelheid.

3c. God lieg nie. Om egter nie alles oor 'n onderwerp te vertel nie, is nie lieg nie. Byvoorbeeld, as daar volgens Markus 16:1 ten minste drie vroue by Jesus se graf was, is Matteus 28:1 steeds waar, selfs al word slegs twee van die vroue genoem. Die Nuwe Testament bevat die presiese inhoud van Jesus se lering, maar nie altyd die presiese woorde nie (Matteus22:37 ; Matteus 13:22; Markus 12:30; Markus4:19 ).

3d. Skrif is volledig in die vertelling van alles wat ons vir verlossing en om in geloof te groei, moet weet. Skrif is nie 'n ensiklopedie nie, en dit beweer ook nie om ons alles oor alles te vertel nie.

3e. God het sommige oordragfoute toegelaat, maar Sy Woord staan vir ewig (Jesaja 59:21; Jesaja 40:8; Psalm 119:89). Sy Woord is onfeilbaar bewaar (sonder beduidende foute) tot vandag toe (Jesaja 55:11; 1 Petrus1:23 –25; Psalm 119:89,91,144,160).

4. Ons Reaksie

4a. Ons moet die Skrif koester en liefhê as iets kosbaars vir ons (Psalm 56:10; Psalm 119:72,97,105,120). Ons moet nie die Skrif aanbid nie, maar God prys wat die Skrif aan ons gegee het (Psalm 119:12). Ons behoort ons te verlustig in God se wet (Psalm 119:16,35,47) en "te beven" by God se woord (Jesaja 66:5). Ons hoop is in God se woord (Psalm 119:74,81).

4b. Ons besef dat ons deur Jesus gered word, nie deur die Skrif te bestudeer nie (Johannes 5:39-40; Jakobus 1:22-25; 1 Korintiërs 13:2).

4c. Skat die Skrif (Handelinge 13:48; Kolossense 3:16) vir onderrig, berisping, korrigering en opleiding in geregtigheid (2 Timoteus 3:16-17) en vir hulp in versoeking (Psalm 119:10).

4d. Ons moet Skrifgetrou lees en bestudeer (Handelinge 17:11; Openbaring 1:3). Ons moet dit eerlik en akkuraat interpreteer, nie verdraai of verkeerd uitleg nie (2 Petrus 3:16). Ons mag nie by God se Woord iets byvoeg of daarvan afwyk nie (Spreuke 30:5-6; 1 Korintiërs 4:6-7; Deuteronomium 4:2; Openbaring 22:18-19; Prediker 12:12; Markus 7:13).

4e. Sommige Ou-Testamentiese gebooie is vervul en moet nie meer nagekom word nie, soos om varkvleis te eet, offers te bring, ensovoorts (Handelinge 10:9-16; 15:1,5-29; Markus 7:19; Galasiërs 5:2-4; Hebreërs 9:9-10; 10:18).

4f. Skrif is nie net voorstelle vir die lewe nie, maar dit is gesaghebbend in ons lewens (Psalm 119:33-34; Johannes 8:37; Johannes 12:48-50; Johannes 14:23). Ons moet alles glo wat God leer en al God se gebooie gehoorsaam (Johannes 14:23-24).

Vir Mormoonslesers verskil dit van die Mormononderrig oor die inspirasie van die Boek van Mormon. Joseph Smith het na bewering die Boek van Mormon bonatuurlik woord vir woord en letter vir letter vertaal deur na 'n seestene in 'n swart hoed te kyk.

Vir Moslemlesers verskil 'n Christen se siening van die inspirasie van die Bybel van 'n Moslem se siening van die inspirasie van die Koran. Die meeste Moslems glo dat die Koran op aarde 'n presiese, "meganiese diktat" kopie is van 'n Koran op tafels in die Hemel.

Sien die bespreking oor die Bybel vir die verskil tussen onfeilbaarheid en hipersitlikheid.

V: In 2 Petrus 2:1, waaroor het Petrus hulle gewaarsku? Was dit valse leraars? Was hulle geredde mense (2 Petrus 2:1b,3b)?

A: Petrus beskryf hierdie mense in meer besonderhede in 2 Petrus 2:10-22. Hy sê hulle is "gebore om gevang te word en vernietig te word" (vers 12), "die donkerste duisternis is vir hulle voorbehou" (vers 17), en "Dit sou beter vir hulle gewees het om nie die weg van die geregtigheid te ken nie as om dit te ken en dan af te wyk van die heilige gebod wat aan hulle oorgedra is" (vers 21). Dus is dit duidelik dat die valse leraars waarvan Petrus gepraat het, op pad na die hel is. Christene wat glo dat jy jou saligheid kan verloor, dink dat dit eens-geredde mense was wat hulle saligheid verloor het en nou na die hel gaan (tensy hulle hul bekeer). Christene wat glo in 'eens-gered-altyd-gered' sê dat alhoewel hierdie valse leraars die weg van geregtigheid geken het (vers 21), hulle nooit in die eerste plek gered was nie.

V: In 2 Petrus 2:1, sê Petrus dat ons verbaas moet wees oor hierdie valse leraars?

A: 2 Petrus 2 gee ons soveel historiese voorbeelde om aan te dui dat ons nie verbaas behoort te wees oor wat bloot bykomende voorbeelde is nie. Net soos daar destyds bose mense rondom godvresende gelowiges was, is daar nou ook bose mense onder godvresende gelowiges. In werklikheid is sommige van hulle binne die kerk en leer bose dinge.

V: In 2 Pet 2:1, wie is die "Meester" wat hulle gekoop het?

A: Die Griekse woord despotes kom slegs tien keer in die Nuwe Testament voor. Vyf keer verwys dit na die heer van 'n huis, drie keer na God die Vader (Lukas2:29 ; Handelinge4:24 (despota); Openbaring6:10 ), en een keer hier in 2 Petrus 2:1. Die oorblywende gebruik verwys na Jesus Christus in Judas 4, waar dit sê: "die enigste Meester [God] en Here van ons, Jesus Christus, te verloën."

Hiperkalviniste (soos John Gill) en sommige ander Kalviniste beklemtoon dat "Meester" hier nie net Christus is nie, maar óf die Vader óf die Drie-enige God. Hulle sê dit verwys nie na enige verzoeningswerk nie, maar na God se "aankoop" van die Israeliete in die Eksodus deur die verdrinking van die Egiptiese leër. Clark is een kommentator wat hierdie siening huldig.

Nie-Kalviniste, en sommige ander Kalviniste, sê dat "Meester" hier na Christus verwys, soos dit ook in Judas 4 doen. Kommentator Blum sê dit is Christus weens die identiteit van die "hulle", en die selfstandige naamwoord "die mense" is te ver af in vergelyking met die voorafgaande selfstandige naamwoord "die valse leraars." Die kommentator Edmond Hiebert in Second Peter and Jude sê dit is Christus. Die kommentator Alford in The Greek Testament verklaar: "geen bewering van universele verlossing kan duideliker wees as hierdie nie."

Die Calvinist New Geneva Study Bible bl. 1981, het 'n interessante siening wat die presiese teenoorgestelde van Alford s'n is. Dit aanvaar dat dit op Christus verwys, maar sê dat "Petrus se bekommernis hier is om die verantwoordelikheid van die valse leraars te beklemtoon eerder as om 'n teorie van die Verzoening te bevorder. Met hul bewering dat hulle deur Christus verlos is, bring hul 'vernietigende maniere' (v.2) besondere oneer op Christus en Sy offer vir sonde."

Ongeag dit, moet almal erken dat God, al is dit maar in 'n sekere opsig, sommige van die verworpene vir Homself "gekoop" het. Die vraag is dus nie of God op enige wyse die verworpene koop nie, maar eerder hoe.

V: In 2 Pet 2:1 en Judas 5, het Christus vir hulle gesterf? Indien wel, hoe?

A: Jesus het genadiglik aan die kruis gesterf om almal 'n geleentheid te gee om gered te word. "Want deur genade is julle gered, deur geloof, en dit nie uit julleself nie; dit is 'n gawe van God…" (Efe­siërs 2:8). Daar sal egter nie almal geloof hê nie. Hebreërs 4:2 sê: "Want ons het ook die evangelie ontvang net soos hulle; maar die boodskap wat hulle gehoor het, het vir hulle geen waarde gehad nie, omdat hulle nie die geloof gedeel het van dié wat dit verstaan het nie."

Vyfpunt-Kalkviniste sou nie saamstem nie en sê dat Jesus nie vir dié gesterf het wat dit nooit sou aanvaar nie, en dat hulle geen geleentheid gehad het om Hel te ontvlug nie. Waarom sou God, wat almagtig en soewerein oor alles is, Homself toelaat om "verloorde sake" te hê, of pogings om mense na Hom toe te bring wat onsuksesvol was?

Die antwoord lê in Jesus se treurige kreet. "O Jerusalem, Jerusalem, jy wat die profete doodmaak en dié wat na jou gestuur is, stenig, hoe dikwels het Ek verlang om jou kinders bymekaar te maak, soos 'n hen haar kuikens onder haar vlerke bymekaarmaak, maar julle wou nie!" (Mattheus 23:37).

God is in beheer van alles; Hy kan selfs kies om Homself te beheer. Dankie tog daarvoor, anders sou alles wat sondig is hierdie sekonde vernietig kon word. Calviniste mag sê daar is geen verlore saake nie, maar in die woorde van 'n nie-Calvinis met die naam Jona, "Dié wat aan nietige afgode vashou, verlaat Sy liefdevolle toewyding." (Jona 2:8) Daar moet iets wees wat hulle verlaat het.

Hoe kon iemand God se doel verwerp, en God se doel dwarsgeloop word? Niemand kon teen die doel van die almagtige God ingaan nie—tensy God gekies het om dit toe te laat. 'n Ander nie-Calvinis, Lukas, het geskryf: "Maar die Fariseërs en die wetgeleerdes het God se doel vir hulleself verwerp, omdat hulle nie deur Johannes gedoop is nie." (Lukas 7:30).

Dit is nie dat God wou hê mense moes Hom verwerp en omkom nie, maar God is in staat om dit toe te laat as Hy wil—en Hy het dit gedoen. Esegiël 33:11 sê: "Sê vir hulle: 'Soos Ek leef, spreek Here HERE, Ek vind geen behae in die dood van die goddelose nie, maar daarin dat die goddelose sy weë verlaat en leef…'"

"Dit is goed en aangenaam in die oë van God, ons Verlosser, wat wil hê dat almal gered moet word en tot die kennis van die waarheid moet kom. Want daar is een God en een middelaar tussen God en die mense, die mens Christus Jesus, wat Homself as 'n losprys vir almal gegee het—die getuienis wat op die regte tyd gegee is." (1 Timoteus 2:3-6)

Jesus het nie net vir sommige van die wêreld in 1 Johannes 2:2 gesterf nie, maar óf daardie vers het al die Griekssprekende vroeë Christene mislei, óf Jesus het vir die hele wêreld gesterf. Daar is ook 'n besondere, definitiewe aspek aan Christus se verzoening, maar ons moet die twee langs mekaar plaas, want Jesus "is die Verlosser van almal, en veral van die gelowiges." (1 Timoteus 4:10)

1 Johannes 2:2 "Hy self is die versoeningsoffer vir ons sondes, en nie net vir ons sondes nie, maar ook vir dié van die hele wêreld."

Romeine 5:18 "So is dit dan: net soos een oortreding tot veroordeling oor alle mense gelei het, so het een daad van geregtigheid tot regverdigmaking en lewe oor alle mense gelei." Nou as die tweede "alle" nie alle mense beteken nie, waarom beteken die eerste "alle" dan alle mense? Die woorde is dieselfde in die Grieks en in die begrip van die vroeë Christene.

(Bybelse aanhalings is uit die BSB)

V: In 2 Petrus 2:2, aangesien sommige mense probeer om die waarheid te vind, waarom sou God toelaat dat die weg van die waarheid gelaster word?

A: God gee ons genoeg vryheid om dit te misbruik en onsself te beseer. God gee ons selfs genoeg vryheid om ander ook te beseer.

1. Ten minste 'n deel van God se waarheid kan altyd gevind word (Romeine1:19 –20; Psalm 19:1–3).

2. God is gretig om meer waarheid aan diegene wat Hom soek, te openbaar (Matteus7:11 ; Romeine 2:7).

3. God is regverdig, en Hy oordeel mense op grond van wat hulle weet (Romeine4:15 ;5:13 , Deuteronomium1:39 ).

4. Vir dié wat egter nie na God soek nie, is God nie huiwerig om hulle toe te laat om 'n leuen te glo en in uiterste dwaasheid verward te raak nie (Romeine 11:8-10).

V: In 2 Pet 2:3, waarom is mense gefassineer deur verzonne stories?

A: Mense wil graag fassinerende stories hoor, en 'n storie is meer fassinerend as dit werklik waar is. Dus, deur 'n sprong in logika, blyk dit waar van die menslike natuur dat mense soms wil hê dat meer fassinerende stories waar moet wees, en daarom is hulle meer geneig om dit as waar te beskou. Of dit nou die stories van die antieke Hindoes en Gnostici is, of Mormoonisme of Scientologie vandag, mense het fassinerende stories uitgedink wat baie mense geglo het.

V: In 2 Pet 2:4 en Judas 6, is gevalle engele gebind, of is hulle vry soos in Openb 16:14 en ander verse gesê word?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Sommige demone is gebind.

2. Ander is vry, soos Matteus12:22 ;17:14 –18; en Handelinge 16:16–18 toon.

3. Sommige demone was vry, maar was bang om deur Jesus se woorde in Lukas 8:28-32 gebind te word.

V: In 2 Petrus 2:5, aangesien God net agt "siele" in die ark gered het, wat van seediere wat "siele" het in Openbaring 16:3?

A: Al is die Griekse woord dieselfde, is die konteks anders. In 2 Petrus 2:5 gaan dit oor menslike siele. Die Griekse woord kan ook lewe beteken, soos in Openbaring 16:3. Slegs mense het dus menslike siele wat gered moet word soos in 2 Petrus 2:5, maar diere het ook lewe, soos in Openbaring 16:3.

V: In 2 Pet 2:7-8, hoe kon Lot 'n regverdige man wees, gegewe wat hy in Gen 19:30-38 gedoen het?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Lot is mislei om incest te pleeg deur te veel drank ná hy pas sy vrou verloor het.

2. Die voortdurende aansporing en versoeking van die onreine kan selfs 'n regverdige man meesleep.

3. Lot se sonde was ná die gebeure wat 2 Petrus 2:7-8 noem.

V: In 2 Pet 2:8, hoe is dit reg dat 'n regverdige siel deur die ongoddelike dade van ander gekweld word? Hoe behoort dit nie te wees nie?

A: Lot het probeer om 'n regverdige lewe te lei onder uiters ongoddelike mense. Dit het hom nie net van buite af ontstel nie, maar het hom ook in fisiese gevaar gebring toe die twee besoekers gekom het. Nóg erger, sy vrou se ongehoorsaamheid het tot haar dood gelei. Nóg erger nog, die ongoddelike mense rondom hom het sy karakter beïnvloed deur dronk te raak. En die ergste van alles is dat dit nie net sy eie karakter beïnvloed het nie, maar ook die karakter van sy kinders. Daar kom 'n punt waarop 'n mens moet vra of God wil hê hy moet regtig daar woon.

V: In 2 Pet 2:9, aangesien Lot incest gepleeg het, hoe was Lot 'n voorbeeld van hoe God die godsaliges van versoeking verlos het?

A: Lot is 'n nuttige voorbeeld van beide wat God wel doen en wat God nie doen nie. Lot het 'n goddelike lewe gelei. God het elke individu in sy familie gered, behalwe dat Lots vrou agterom gekyk het en in 'n soutpilaar verander is. Lots dogters het egter, nadat Lot te veel gedrink het, met hom incest gepleeg. God het Lot gered, maar God het nooit Lots verantwoordelikheid weggeneem om oor sy lewe te waak en na godsaligheid te streef nie.

'n Ander ongelukkige voorbeeld van 'n godvresende man, God se groot verlossing, en die man se latere afvalligheid was Gideon in Rigters 8:24-28.

V: In 2 Petrus 2:9-10, wat is die verskil tussen die "onregverdiges" en dié wat veral die bose begeerte van die sondige natuur volg en gesag verag?

A: Om die bose begeerte van die sondige natuur te volg en gesag te verag, is twee meer ekstreme vorme van ongeregtigheid.

Daar is 'n verskil tussen passiewe ongeregtigheid en aktiewe ongeregtigheid. Daar is 'n verskil tussen mense wat gereeld val wanneer enige versoeking opduik, en mense wat op soek is na maniere om te val. Soms lyk dit of mense "deurlopend jammer" is oor hul sonde, maar hulle hou aan om dit te doen. Ander mense doen nie eers voor asof hulle jammer is nie, maar doen net wat vir hulle natuurlik voel. En weer ander lyk of hulle 'n uitdagende trots in hul sonde het. Wat is die nut daarvan om "die beste drinker" in 'n drinkkompetisie te wees, of die meeste "scores" te hê van mense met wie hulle geslaap het (en toe verlaat het). Daar is flieks wat glorifiseer hoe goeie diewe sommige mense is, of hoe goeie sluipmoordenaars hulle is. Miskien sou daar minder "glorifiseerders" in hul eie sonde wees as daar minder "glorifiseerdes" was wat beïndruk is deur hul sondige dade.

V: In 2 Pet 2:10 en Judas 8-10, hoe sou mense hemelse wesens laster?

A: Daar is verskillende aspekte van laster. Laster kan beteken om leuens oor iets uit te dink. Lyk engele soos oulike klein babas met vlerke? Wat van Michael, en die engel wat die Assiriese leër vernietig het? Het demone almal horings en vurke? Eintlik sê die Bybel dat Lucifer baie mooi van voorkoms was. Latere Gnostici het baie uitgebreide fiksies uitgedink oor engele en halfgoddelike wesens. Ons moet nie dinge uitdink oor engele of oor demone nie.

Blasfemie kan beteken om iets te bespot of te bagatelliseer. Ek dink nie Job sou ooit daaraan dink om Satan te bespot nie.

Lastering in 2 Petrus 2:10 en Judas 8-10 beteken om 'n beskuldiging teen iemand te maak, op jou eie gesag. So selfs Michael het Satan nie direk bestraf nie, maar het gesê: "Mag die Here jou bestraf!"

V: In 2 Pet 2:10, na watter gesag word hier verwys?

A: Die woord vir gesag kan verwys na die gesag van God, kerkleiers, regeringsheersers, ouers, of net gesag in die algemeen. Dikwels het mense wat een soort gesag verag, 'n probleem om hulleself aan enige gesag in die algemeen te onderwerp. Daar is niks wat aandui dat Petrus na net een soort gesag verwys en nie na 'n ander nie.

Soos 2 Petrus2:10 aandui, kan minagting van gesag en korrupte begeertes hand aan hand gaan. Die Believer's Bible Commentary bl. 2297 sê: "Dit is geen geheim dat valse godsdienstige leiers, wat hulself as dienaars van Christus voordoen, dikwels gekenmerk word deur lae morele standaarde nie. Hulle gee nie net self aan onwettige seksuele aktiwiteite oor nie, maar hulle bepleit ook openlik libertynisme. Die episkopale kapelaan van 'n meisieskool in Baltimore, Maryland, het geskryf: 'Ons behoort almal te ontspan en op te hou om skuldig te voel oor ons seksuele aktiwiteite, gedagtes en begeertes. En ek bedoel dit, of daardie gedagtes heteroseksueel, homoseksueel of autoseksueel is …. Seks is pret … en dit beteken dat daar geen daaraan verbonde wette is wat jy wel of nie behoort te doen nie. Daar is geen reëls van die spel nie, so om te sê.'" (aangehaal uit Pageant Magazine, Oktober 1965.)

V: In 2 Pet 2:10-11, waar word die Griekse woord vir heerlike/magryke nog gebruik?

A: Dit word in 'n wye verskeidenheid kontekste gebruik. Hier is 'n paar daarvan.

God se Shekinah-heerlikheid: Lk 2:9; Hand 7:55

God se heerlikheid, of ons wat God verheerlik: Mt 24:30; Mk 13:26; Lk 2:14; 19:38; 21:27; Jn 7:18; 11:4; Rom 1:23; 3:7,23; 4:20; 15:7; 16:27; 1 Kor 10:31; 2 Kor 1:20; 4:6; 4:15; 8:19; Gal 1:5; Ef 3:21; Fil 1:11; 4:19; Kol 1:17; 1 Tim 1:17; Tt 2:13; Heb 1:3; 1 Pet 4:13,14; 2 Pet 1:17; Openb 4:9,11; 19:7; Jer 13:16 (Septuaginta); 1 Sam 6:5 (Septuaginta)

Eer aan die Here: 2 Tim 4:18

Glorifisering van God: Openbaring 11:13; 14:7; verskeie vorme van doxa in Moses se lied in Eksodus 15:1-6 in die Septuaginta

Gee God die heerlikheid [deur die waarheid te vertel]: Joh 9:24; Jos7:19 in die Septuaginta

Eer God: Die apokriewe boek 4 Makkabeërs 1:12

Versuim om God heerlikheid te gee: Hand 12:23; Openb 16:9

Majesteit van God se genade: Rom9:23 ; Ef1:12 ,14,18;3:16 ; 1 Tim 1:11; 2 Pet 1:3; Ef 1:6

Werke van krag: Joh11:40 ; Rom 6:4 (= Jes 12:2; 45:24 Sept.)

Die Vader: Joh2:11 ; Ef 1:17; Fil ; 4:20

Die Vader wat Christus verheerlik: Joh 8:54

Majesteit van Christus: Mk10:37 ; Mt16:27 ; Mk 8:38; Lk9:26 ; 24:26; Jn 17:5,22,24; 1 Tim3:16 ; Heb 2:7,9;13:21 ; 1 Pet1:11 ,21; Php3:21 ; Openb 5:12

Die Vader/God het die Seun verheerlik: Joh 11:4; 2 Pet 1:17

Jesus het groter eer as Moses: Heb 3:3

Christus in die verheerliking: Lk 9:32

Toe engele verskyn het: Lk 9:31; Openb 18:1

Mense is die heerlikheid van Christus: 2 Kor 8:23

Ons moet Christus verheerlik: 2 Pet 3:18

God prys ons: Jn 5:44

Een persoon wat 'n ander eer/prys: Lk 14:10; Jn 5:44

Nie op lof van mense uit nie: 1 Th 2:6

Die aangesig van Moses: 2 Kor 3:7

Tot ons heerlikheid: 1 Kor 2:7; 2 Kor 6:8; Ef 3:13

Die Tessalonisiërs was Paulus se heerlikheid: 1 Th 2:20

Ons sal 'n kroon van heerlikheid ontvang: 1 Pet 5:4

Hul heerlikheid lê in hul skaamte: Fil 3:19

Eer vir jouself verwerf: Joh7:18 ;8:50 ,54

Tweeërlei: Het die heerlikheid van mense meer liefgehad as die heerlikheid van God. Joh 12:43

Son, maan en sterre: Hand 22:11; 1 Kor 15:40

Ander plekke: 1 Pet 1:17

Volgens Thayer se Woordeboek wissel die betekenis van die woord doxa in klassieke Grieks van 'n persoonlike opinie/fantasie tot openbare roem.

In die apokriewe boek 4 Makkabeërs 5:17 beteken dit mening, oordeel of siening, volgens Thayer se Griekse Woordeboek van die Nuwe Testament bl. 155.

Thayer se Woordeboek voeg by dat, al beteken dit nie praal of glans in die Griekse geskrifte nie, dit in die Bybel as sodanig gebruik is as vertaling van die Hebreeuse woord.

Soos jy kan sien, is heerlikheid 'n baie belangrike konsep in die Bybel. 2 Korintiërs3:18 sê ons moet die Here se heerlikheid weerspieël. Jy mag gefokus wees op hoeveel jy ander vir God liefhet, hoeveel jy weet en hoeveel jy doen, maar fokus jy ook daarop hoe jy God se heerlikheid weerspieël?

V: In 2 Pet 2:10-11, wie is hier die glorieryke/magryke?

A: Die Griekse woord doxas is letterlik "glories" (Strong's 1391). In klassieke Grieks is dit gebruik om 'n opinie, 'n hoë opinie, of eer te hê. Volgens Moulton en Milligan se Vocabulary of the Greek New Testament bl. 168 is dit gebruik vir die son, in die beskrywing van vroue en skepe, en in 'n astrologiese papirus. Griekssprekende Christene het hierdie woord gebruik vir die heerlikheid of majesteit van God, en engele, en dat God ons verheerlik in die Nuwe Testament en die Septuaginta-vertaling van die Ou Testament.

Daar is ooreenkomste tussen 2 Petrus en Judas. Judas 8 sê hierdie goddelose mense verwerp gesag en laster hemelse wesens (doxa, dieselfde Griekse woord). Judas 9 gaan voort om die voorbeeld te gee van Michaël wat nie direk Satan bestraf nie, maar eerder sê: "Die Here bestraf jou!"

Twee gevolgtrekkings: Die ooreenkomste met Judas wys dat dit verwys na die laster van hemelse wesens. Daar is egter niks in die woord wat dit beperk tot die laster van ander "hooggeplaastes" nie, hetsy dit kerk- of regeringsleiers is.

V: In 2 Pet 2:12, hoe is sommige mense soos bruto beeste?

A: Sommige diere is net in staat om aan veiligheid, eet, paring, plesier en veg en oorheersing te dink. Sommige mense is baie soortgelyk.

V: In 2 Pet 2:13, hoe sou jy aan 'n ongelowige verduidelik waarom dit nie goed is om net vir partytjies te leef nie?

A: Soos Jeremia 5:31b vra, "wat sal jy uiteindelik doen?" Stel jou voor jy het jare gelede na die "ultieme" partytjie gegaan. Hoe sou dit jou vandag gelukkiger gemaak het? Soek blydskap wat ewig duur, nie tydelike plesier wat in pyn verander nie.

V: In 2 Pet 2:14, wat sê die Bybel nog oor oë en egbreuk? Hoe hou dit verband?

A: Dikwels kom versoekings tot egbreuk deur die oë. Miskien is dit waarom Jesus metafories genoem het om jou oog uit te ruk eerder as om egbreuk te pleeg in Matteus 5:27-30. Job het gesê hy het "'n verbond met [sy] oë gemaak" om nie met begeerte na 'n maagd te kyk nie (Job 31:1).

V: In 2 Petrus 2:15, hoe kan mense, selfs gelowiges vandag, afdwaal om die weg van Bileam, die seun van Beor, te volg?

A: Bileam het God nooit direk verwerp nie; hy het eerder gekompromitteer ter wille van geld. Geld is nie sleg nie, en om geld te maak is nie sleg nie. Maar daarom is dit dikwels te maklik om die kompromittering van jou geloof ter wille van geld te rasionaliseer, soos Bileam gedoen het.

V: In 2 Pet 2:16, hoe kon 'n ware profeet van God soos Bileam, die seun van Beor, mal wees?

A: Bileam was nie mal in die sin van geestesongesteld nie, maar Bileam was mal in die sin dat hy dwaasheid gedoen het en probeer het om die perke van wat God toegelaat het, te verskuif om geld te maak. Dit is waanzin om die uiterste perke van God se wil te probeer verskuif ter wille van geld, plesier of sekuriteit, maar mense doen dit steeds vandag.

V: In 2 Pet 2:17-19, hoe is sommige onderwysers soos fonteine sonder water? Het dit 'n verband met Spr 25:14?

A: 'n Fontein lyk nie net aantreklik nie, maar het ook water om te gebruik. Maar sonder water bied die fontein die skynbeeld dat dit nuttig is, sonder om werklik so te wees. Soms lyk onderwysers vir sommige goed, maar hulle leer nie die waarheid nie, net hul eie menings. Ander onderwysers mag kennis hê, maar hul onderrig het geen lewe nie, omdat hulle nie die lewende water van Christus deel nie.

V: Leer 2 Petrus 2:19-22 dat mense hul saligheid kan verloor?

A: Die Griekse woord vir "kennis" hier beteken "herkenning" of "erkennning". Sommige Christene gebruik dit om te wys dat gelowiges hul saligheid kan verloor. Ander Christene is nie daarmee saam nie, omdat varke en honde onreine diere verteenwoordig. Let daarop dat die vark net van buite af gewas is, en dat beide die vark en die hond nooit opgehou het om 'n vark en 'n hond te wees nie.

Alle Christene kan saamstem dat daar mense in die kerk is wat vir ander, al is dit net vir 'n tyd, as Christene voorkom, maar hulle sal hel toe gaan wanneer hulle sterf. 1001 Bible Questions Answered bl. 87 wys daarop dat dit 'n ernstige waarskuwing is vir dié wat die weg van verlossing ken en dit steeds verwerp. Sien ook die bespreking oor Hebreërs 6:4-8.

Hard Sayings of the Bible bl. 729–730 bespreek hoe mense afvallig kan word en erger af kan kom en na die hel kan gaan, en daardie mense was "bekeer", alhoewel dit nie sê dat hulle weergebore is nie.

V: In 2 Pet2:19 –22, om hier die duiwel se advokaat te speel, as 'n vark losbandig is, of 'n hond ander honde doodmaak, en dit oortree nie God nie, waarom oortree dit God dan wanneer mense dieselfde doen?

A: Selfs 'n vark of hond vergeet nie wat hy is nie, maar sommige mense vergeet blykbaar dat hulle gemaak is vir iets beter as om net soos 'n dier te leef.

V: In 2 Pet 3:1, wat is presies die doeleindes waarom God vir ons profesie gegee het?

A: Ons kan ten minste drie redes sien waarom God ons met Sy profetiese woorde geseën het.

a) Soms is daar spesifieke dinge wat ons moet doen wanneer ons 'n profetiese situasie sien. Byvoorbeeld, vir die Babilon wat in Openbaring genoem word, word ons beveel om "Kom uit Babilon/vlug Babilon". Toe die Messias gekom het, moes die Jode Hom herken en volg.

b) Wanneer ontmoedigende, bose dinge gebeur, vertel God ons dikwels vooraf sodat ons kan sien dat ja, God hiervan geweet het, en selfs hierdie dinge nie God se plan sal dwarsboom nie. 'n Paar voorbeelde hiervan is in Daniël 7:28 en Daniël 11.

c) Om ons geloof te versterk, soos ons sien hoe God vervul wat Hy belowe het.

V: Wat is die bewering van 2 Petrus 3:1-2?

A: Petrus beweer dat sy woorde en die woorde van die ander apostels op dieselfde vlak is as die gesag van die Ou Testament. Petrus bevestig ook uitdruklik Paulus se geskrifte as Skrif in 2 Petrus 3:15-16.

V: In 2 Pet 3:3, wat is presies 'n spotter?

A: Eerstens wat 'n spotter nie is nie, en dan wat dit is.

Almal is skepties oor sekere dinge—of ten minste behoort hulle te wees. Dit is nie goed om oor enigiets maklik te glo nie; eerder behoort ons skepties te wees oor dinge wat óf geen bewyse het óf baie bewyse daarteen.

Maar 'n spotter is openlik skepties oor dinge waarvoor hy óf nie die bewyse ondersoek het nie, óf die bewyse vir iets geïgnoreer het. Dikwels lyk 'n spotter dwaas omdat hy openlik iets bespot wat ander weet waar is.

V: In 2 Pet 3:3, hoe gaan spottendheid en die volg van hul eie bose begeertes dikwels hand aan hand?

A: Baie kere is die uiteindelike, al is dit nie uitgespreek nie, rede vir die bespotting om 'n regverdiging te verskaf om hul eie begeertes te volg in plaas van God. As hulle nie in God glo nie, sou hulle nie skuldig voel omdat hulle Hom nie volg nie.

V: Verwys 2 Pet 3:4-7 na uniformitarisme?

A: Miskien so. Uniformitarisme is die gewilde sekulêre geologiese siening dat huidige prosesse plus tyd alles is wat nodig is om alle verlede gebeure in die aarde se geskiedenis te verklaar.

Die uniformitaristiese siening verloor egter vandag terrein. Al hoe meer geoloë neem 'n ander siening aan, wat deur Stephen Jay Gould bepleit is en onderbreekte ewewig genoem word, omdat geologiese bewyse beter ondersteuning daarvoor bied. Alhoewel Gould 'n bekragtigde ateïs was, ondersteun sommige van die bewyse wat onderbreekte ewewig bo uniformitarisme ondersteun, ook Skeppingsleer (hetsy Oud-aarde of Jong-aarde).

V: In 2 Pet 3:5-8, waarom dink jy is die wêreld deur 'n vloed en vuur vernietig?

A: Dit is vernietig deur Noag se vloed in Genesis 6-8. Maar God het in Genesis 9:11 belowe om die aarde nie weer met 'n vloed te vernietig nie. God het dus belowe om nie in die toekoms 'n vloed te gebruik om die aarde te vernietig nie.

V: In 2 Pet 3:7, beteken "vernietiging" of "verderf" dat ongelowiges uitgewis word?

A: Nee. Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Hel is ewige straf in Matteus 25:41,46. Satan en ander sal vir ewig gepynig word in Openbaring 20:10.

2. Dit is om te vergaan in Lukas 13:3; Johannes3:15 , 16,10:28 en ander. Dit is ewige verderf in 2 Tessalonikense 1:9, en ongelowiges sal vernietig word in 1 Korintiërs 6:13; 2 Tessalonikense 2:8; Openbaring 11:18; en ander verse.

3. Geen vers in die Bybel sê dat mense vernietig word nie.

Hoe kan beide 1 en 2 waar wees? Dit kan op twee moontlike maniere wees, of dit kan albei wees.

1. Ruïnes: Baie aardse dinge kan vernietig word en steeds bestaan. Hierdie bied rowwe voorbeelde van hoe mense vernietig kan word en steeds vir ewig kan bestaan. Motors kan vernietig word en dan na die skrootwerf gestuur word. 'n Huis kan deur 'n brand vernietig word, en dan kan die verkoolde oorblyfsels met 'n buldozer platgevee en weggesleep word. Uiteindelik bestaan die goddeloses steeds, selfs nadat hul liggame vernietig is.

2. Asimptote: Iets kan in die proses wees om nie-bestaande te word, en tog kan die ding steeds ewig wees omdat die proses vir ewig duur. Byvoorbeeld, sê dat die grootte van iets elke jaar met die helfte afneem. Hoeveel jaar sal daar verloop voordat die grootte presies nul is? Die antwoord is 'n oneindige aantal jare. Ek het nog niks in die Bybel gesien wat hierdie spekulasie oor asimptote óf ondersteun óf weerlê nie.

Sommiges wat in wese die asymptote-beskouing onderrig, stel dit voor as 'n alternatief vir die tradisionele beskouing (ruïnes). Hierdie beskouings vul mekaar egter aan, en om die redelikheid van die asymptote-beskouing aan te toon, doen niks af aan die tradisionele beskouing nie.

Sien When Critics Ask bl. 493-494, When Cultists Ask bl. 297, en die volgende vraag.

V: In 2 Pet 3:7,10-12, Openb 21:1; en Sef 1:2-3, hoe word die aarde vernietig, wanneer Pred 1:4 sê die aarde sal vir ewig voortbestaan?

A: Om dit te beantwoord, kom ons kyk hoe die aarde deur die vloed vernietig is. Genesis 9:11 sê die vloed het die aarde "vernietig". Nou, die fondasie en rotse was nog daar, maar alle lewe en alles anders is deur die vloed van die aarde af weggespoel. Dus toe die aarde in Noag se tyd vernietig is, het dit nie opgehou om te bestaan nie, maar die oppervlak is skoongevee.

Die Hebreeuse woord vir aarde het 'n verskeidenheid betekenisse gehad, net soos die woord vir aarde in Engels. Aarde kan grond, die land, hierdie wêreld, of wat op hierdie wêreld is, beteken. God het gekies om te laat wat onder die oppervlak is vir ewig voortbestaan, maar God sal die oppervlak skoonvee soos Hy in Sefanja 1:2-3 sê. Die nuwe aarde in Openbaring 21:1 sal gebaseer wees op wat van die ou aarde oorgebly het.

V: In 2 Pet 3:8, wat beteken die 1 000 jaar?

A: Egte Christene is hieroor nie eens nie.

1. Sommiges beskou dit amper as 'n gelykstelling: 1 dag in Genesis = 1 000 van ons jare. Die Brief van Barnabas (c. 70–130 n.C.) hoofstuk 15 bl. 146 sê: "Let wel, my kinders, op die betekenis van hierdie uitdrukking: 'Hy het in ses dae volbring.'" Dit impliseer dat die Here alle dinge in sesduisend jaar sal voleindig, want vir Hom is 'n dag soos 'n duisend jaar. En Hy self getuig en sê: 'Kyk, vandag sal wees soos 'n duisend jaar.' Daarom, my kinders, in ses dae, dit wil sê in sesduisend jaar, sal alle dinge voleindig wees. En Hy het op die sewende dag gerus."

2. Ander sien die woord "soos" en die feit dat 1 soos 1 000 is en 1 000 soos 1 bloot beteken dat wat God een van Sy dae noem, baie lank of baie kort kan wees in vergelyking met ons tyd. Een voorbeeld waar die Hebreeuse woord yom meer as 24 uur beteken, is wanneer voorspel is dat hulle die Jordaanrivier sou oorsteek in Deuteronomium 9:1. Ook in beide die Ou en Nuwe Testament beteken die "Dag van die Here" meer as 'n 24-uurperiode.

V: In 2 Petrus 3:8-9, waarom dink jy het God so lank ná die skepping van die wêreld geneem om Jesus Christus die eerste keer te stuur?

A: Die kort antwoord is dat Jesus presies gekom het toe Hy gekom het omdat dit in Daniël 9:20-27 voorspel is dat Jesus sou kom. Dit vra egter die vraag waarom God nie eerder 'n ander tyd sou voorspel het en Jesus op daardie tyd sou laat kom het nie?

Romeine 5:6 sê: "Want in die regte tyd ... het Christus vir die goddeloses gesterf." Die Skrif beantwoord nie direk waarom dit die regte tyd was nie, maar dit is lekker om te spekuleer.

Ten minste 60% van die bevolking ná: Ons skat dat daar meer as 32 miljard, of 100–117 miljard, mense was wat nog ooit op aarde geleef het. Ten minste 60% van hulle het ná die tyd van Christus geleef.

Regverdig teenoor dié wat voorheen geleef het: God kyk na mense op grond van die waarheid wat hulle het; sonde word nie aangeteken waar daar geen wet is nie (Romeine 4:15;5:13 ). Mense wat voor Christus geleef het, soos Abraham, Dawid, ensovoorts, kon dus deur Christus gered word, al het Christus nog nie gekom nie.

Meer vreedsame tyd: Die tyd van Christus was 'n periode van relatiewe vrede in vergelyking met die tye voorheen met die Romeinse verowerings, en die tye daarna, met Romeinse en Parthiese oorloë, en die Europese barbare wat die Romeinse Ryk binnegeval het. Sien www.BibleQuery.org/History/Calamities/Wars.html vir meer oor die oorloë van daardie tye as jy belangstel.

Beste tyd vir uitbreiding: Gedurende die Romeinse tyd was een van die belangrike redes vir die vinnige verspreiding van die Christendom die uitstekende paaie wat die Romeine gebou het en wat uitgebreide en vinnige reis moontlik gemaak het. As Jesus voor hierdie tyd gekom het, sou dit baie moeiliker gewees het om die evangelie na verskillende lande te versprei.

Bewaring van materiaal: As dit baie vroeër was, sou ons dalk baie minder manuskripte gehad het wat die betroubaarheid van die Nuwe Testament aantoon. As dit eeue later was, sou ons dalk meer gehad het, maar selfs so het ons meer as 10 000 Griekse manuskripte en fragmente van die Nuwe Testament. Die vroegste is, terloops, die John Rylands-papirus, gedateer tussen 110 en 138 n.C. Hier is ander manuskripte wat ons het.

As ons net die manuskripte gebruik wat ons nog het en wat voor die vervolging van Marcus Aurelius in 177 n.C. geskryf is, het ons 97% van die Evangelie van Johannes (855/878 verse) en 70% van Paulus en Hebreërs.

Eusebius se Kerkgeskiedenis (323–326 n.C.) boek 1 hoofstuk 2 bl. 84 gee 'n ander maar aanvullende antwoord. Hy sê eenvoudig dat die Evangelie nie vroeër verkondig is nie omdat sondige mensdom nog nie daarvoor gereed was nie. Nicene and Post-Nicene Fathers Tweede Reeks vol. 1 bl. 84

V: In 2 Pet 3:8-9, waarom neem God so lank voordat Hy Jesus die tweede keer stuur?

A: God vertraag genadiglik. Ons ken nie al die faktore wat God in ag geneem het toe Hy die tydschema vasgestel het nie. Handelinge 1:7 sê dat dit nie aan ons is om die tye of seisoene te ken wat die Vader deur Sy eie gesag vasgestel het nie. Maar 2 Petrus 3:8-9 sê dat God nie wou hê dat enigiemand wat Hom sou aanvaar, moes vergaan nie; daarom is God se vertraging genadiglik.

V: In 2 Petrus 3:10, kom 'n dief verwags of onverwags? Wanneer 'n dief kom, is dit prakties onsigbaar of sigbaar?

A: 'n Dief is onverwags, en sy koms is nie sigbaar nie. Die resultaat is egter beslis sigbaar nadat die dief weg is. Die Dag van die Here sal op dieselfde wyse onverwags wees, maar wanneer Jesus kom, sal elke oog Hom sien (Openbaring 1:7). Sy koms sal op dieselfde wyse wees as hoe Jesus vertrek het, op wolke (Handelinge 1:9-11).

V: In 2 Petrus 3:11, hoe moet die kennis van profesie ons presies aanmoedig om 'n heilige en goddelike lewe te lei?

A: Ons weet dat God alles sien en weet. Ons weet mense sal rekenskap moet gee vir elke ydele woord wat hulle spreek (Matteus 12:36-37). As gelowiges sal ons rekenskap moet gee voor die bema-sitplek van Christus (2 Korintiërs 5:10). Ons weet dat watter sondige plesiers ons ook al vir 'n seisoen kan hê, nie vergelyk kan word met die ewige vreugde saam met God nie.

V: In 2 Petrus 3:11-12, hoe kan gelowiges die koms van Christus blykbaar "versnel"?

A: Christene is opdrag gegee om te bid dat God se koninkryk sal kom sedert Jesus die Here se Gebed gegee het (wat deur sommige ook die "Ons Vader" genoem word). Jesus het nie vir ons gesê om 'n klein gebedjie net "vir die pret" te bid nie, maar ons gebede werk wel.

Dit is wonderlik om te dink dat die Almagtige God ons gebed as een van die instrumente gekies het wat Hy gebruik om Sy wil te volbring.

Ook, aangesien 2 Petrus 3:9 sê dat God doelbewus uitstel sodat niemand sal vergaan wat andersins gered sou word nie, is dit ook 'n manier om die koms van Christus te bespoedig deur die hele wêreld van die goeie nuus van Jesus Christus te vertel.

V: In 2 Pet 3:16, hoe verdraai die onkundiges en die onstabiele die Skrifte? Watter voorbeelde is daar van ongelowiges en kettery wat die Skrif verdraai?

Eerstens moet opgemerk word dat Petrus hier nie die woorde "dom" of "onintelligent" gebruik het nie. 'n Mens kan steeds baie slim en intelligent wees en tog onkundig wees. Uiteindelik kom dit neer op eksegese teenoor eisegese. Eksegese is om uit die Skrif die betekenis te haal wat dit probeer oordra. Eisegese is om in die Skrif die betekenis te lees wat jy wil hê dit moet hê. Satan wil die Skrif ontken, maar as hy dit nie kan regkry nie, wil hy twyfel oor die Skrif saai. En as hy dit nie kan doen nie, wil hy die Skrif verdraai. Om die Skrif te verdraai kan wees om te bevestig wat vals is, of dit kan wees om twyfel te saai dat ons ooit presies kan weet wat dit beteken het.

Spreuke 30:5-6 sê ons moet versigtig wees om nie by die Skrif iets by te voeg nie. Wanneer ons ons eie beredenerings en interpretasies op dieselfde vlak as die Skrif plaas, ongehoorsaam ons Spreuke 30:5-6. Dit is waar selfs al is ons beredenerings en interpretasies korrek.

Voorbeelde van Skrifverdraaiing is soos volg.

Dw. Moon, wat ontken dat Christus letterlik in die wolke verskyn, interpreteer alle sulke verwysings as dat wolke groepe mense is, aangesien Hebreërs 12:1 sê dat ons [nie Jesus nie] omring word deur so 'n groot wolk van getuies [nie net 'n wolk nie].

Jehovah se Getuies, wat bewussyn ná die dood ontken, interpreteer in Lukas 16:19-31 die lyding van die ryk man wat Lasarus geïgnoreer het, bloot as "die Fariseërklas wat skaam voel oor die klas van getroue dienaars".

Die Divine Light Mission leer dat aangesien Christus in die wolke terugkom en Guru Maharajah na Amerika in 'n vliegtuig gevlieg het wat deur wolke gegaan het, hy dus daardie vers vervul het.

Mormone, wat glo dat God 'n verheerlikte mens is, interpreteer soms Numeri 23:19: "God is nie 'n mens dat Hy sou lieg nie" (KJV) as "God is nie die soort mens dat Hy sou lieg nie."

Hierdie vorige interpretasies het 'n "vreemde logika". Aangesien die eenvoudige betekenis van God se woord teen hul teologie ingaan, moet hulle 'n ander betekenis vir die eenvoudige betekenis in die plek stel.

'n Ander soort verdraaiing van die Skrif is om te leer dat ons nie die betekenis van 'n bepaalde gedeelte kan ken nie, terwyl ons dit in werklikheid wel kan en ook ken. Ons behoort nie huiwerig te wees om te bevestig wat ons weet dat dit waar is nie. Jy kan nie net sekere verse uitsoek en ander verse ignoreer nie. Byvoorbeeld, evangelikale, ds. Moon, Jehovah se Getuies, Moslems, Nuwe-Tyders, liberaliste en soveel ander het soveel verskillende sienings oor Jesus se opstanding gegee, dat ons "dus" nie kan weet wat die Bybel bedoel het toe dit sê dat Jesus uit die dood opgestaan het nie. Dus, eerder as om die verkeerde ding te glo, laat ons net niks daaroor glo nie. 'n Ander manier om na dieselfde saak te kyk, is om te vra: hoeveel verskillende leuens moet Satan uitdink voordat jy vir Satan sê: "OK, ek gooi die handdoek in en gee toe. Ek gaan nie meer enigiets glo wat God daaroor sê nie." Christene hoef nooit na Satan te luister nie, en ons moet nie omgee hoeveel leuens oor 'n gedeelte vertel word, of hoeveel twyfel Satan opryg nie. Dit was duidelik en voor die hand liggend wat "opstanding" beteken het vir beide Bybelskrywers en vroeë Christene, en op grond van 1 Korintiërs 15 moet ons erken dat dié wat die fisiese opstanding van Jesus ontken, buite die skare is, en, tensy hulle later bekeer word, geen deel het aan God se verlossing nie.

Sommige simptome van Skrifverdraaiing is:

1) As jy vereis dat die vers 'n "dieper betekenis" moet hê wat indruis teen die duidelike betekenis wat almal sou verstaan dat die skrywer bedoel het. As dit geduld word, kan elke vers wat iets beveel of sê wat 'n persoon nie hou nie, dalk 'n beweerde "egte betekenis" hê wat indruis teen wat God duidelik sê. Wanneer iemand te hard soek na 'n dieper betekenis, en dit die duidelike betekenis weerspreek, is die beweerde dieper betekenis verkeerd.

2) Net so om die Skrif te veel te allegoriseer: Sommige gedeeltes van die Skrif word in die Skrif as allegories beskryf, maar die meeste gedeeltes is nie so nie.

3) Jy eis dat die Grieks of Hebreeus 'n bepaalde betekenis het wat geen moedertaalsprekende Griek of Hebreër sou herken nie. As jy vreemde of ongewone betekenisse aan woorde moet gee wat die tipiese leser glad nie sou raakgesien het nie, dan verdraai jy die Skrif deur dit te herdefinieer.

4) As die betekenis wat jy aan 'n skrif wil gee, in stryd is met ander skrifte en die algemene toon van die res van die Bybel.

5) As jy meer daaraan gewaag is om 'n Skrif weg te verklaar as om 'n Skrif te verklaar. Daarteenoor is dit beter as jou teologie nie net 'n Skrif verklaar nie, maar die waarheid daarvan vereis. As jou interpretasie sekere Skrifgedeeltes sinloos maak, is jou interpretasie verkeerd.

6) In die uiterste geval beteken jou interpretasie dat God byna 2 000 jaar lank 'n spesiale, geheime betekenis vir elke gelowige verborge gehou het, wat Hy nou aan jou geopenbaar het.

Selfs opregte Christene kan soms onbewustelik die Skrif verdraai. James Sire het 'n uitstekende boek oor hierdie onderwerp met die eenvoudige titel Scripture Twisting (IVP). Ons moet die Heilige Gees om leiding vra wanneer ons die Skrif bestudeer.

V: In 2 Pet 3:16, wat is 'n paar voorbeelde van hoe ware gelowiges die Skrif verdraai het?

A: Hier is historiese voorbeelde wat alle Christene vandag behoort te erken as verkeerd. Die punt daarvan is nie om neer te kyk op mense wat hierdie foute gemaak het nie, maar om seker te maak dat ons nie uit dieselfde rede ander foute maak nie.

Gebrek aan aandag aan detail: Justinus Martelaar (138–165 n.C.) het gesê dat die hoëpriester 12 klokkies onderaan sy mantel gehad het. In werklikheid was daar 12 edelstene in die efod, maar 'n ongespesifiseerde aantal klokkies onderaan sy mantel. Dialoog met Trypho die Jood, hoofstuk 42, bl. 215

Verwar name: Johannes Chrysostomos (oorlede 407 n.C.) noem die moord op Mephiboset toe hy eintlik Isboset moes sê. Kommentaar op Filippense Homilie 5 vers 3 bl. 206

Verwar wat die Skrif sê 'n ongelowige het gesê met wat God sê: Irenaeus (182-188 n.C.) sê dat Jesus byna 50 was toe Hy Sy bediening begin het. Irenaeus Teen die Hereesie boek 2 hoofstuk 22.6 bl.392

Nie ander skrifte in ag neem nie: Herder van Hermas (c.115-155 n.C.) in boek 2 gebod 10 hfst. 2 bl. 27 sê dat droefheid die Heilige Gees uitdryf, omdat die Heilige Gees 'n vrolike gees is. Wat van bekering, en die Boek Klaagliedere? Word die Heilige Gees regtig elke keer as ons treur uit Christene uitgedryf?

Oor-allegoriseer Skrif: Novatian (250/4-256/7 n.C.) sê dat die Ou-Testamentiese gebod om nie kameel te eet nie beteken dat dit 'n lewe wat deur misdade verdraai is, veroordeel. Oor die Joodse vleise hfst. 3 bl. 647

Regtig oordadige allegorisering van die Skrif: Clemens van Alexandrië (193–202 n.C.) "Die hoëpriester se mantel is die simbool van die wêreld van die sintuie. Die sewe planete word voorgestel deur vyf stene en die twee karneoliensteene, naamlik Saturnus en die Maan. Die eerste is suidwestelik, vogtig, aardse en swaar; die tweede lugagtig, waaruit sommige haar Artemis noem, asof Aerotomos (lug-snijding); en die lug is bewolkt." Stromata boek 4 hoofstuk 6 bl. 453

Mislees die vertaalde woorde: Teodotus, waarskynlik 'n Montanist (ca. 240 n.C.) "'God het Sy tabernakel in die son geplaas' moet só verstaan word? God 'geplaas in die son,' dit wil sê in die God wat by Hom is, soos in die Evangelie, Eli, Eli, in plaas van my God, my God." Die voetnoot sê Theodotus het Eli, Eli, met Helios, Helios verwar. Uittreksels uit Theodotus hfst. 57 bl. 50 5:2,8

Beperkings verder as wat die Skrif sê: Die Anabaptis Conrad Grebel (1498–1526 n.C.) het geglo dat geen sang in die kerk toegelaat is nie. Kolossense 3:16 sê: "…sing psalms, lofgesange en geestelike liedere met dankbaarheid in julle harte tot God." Conrad het egter "in julle harte" geïnterpreteer as dat mens nie hardop moes sing nie.

Uit wat die Skrif beskeie stel, kan daaruit afgelei word dat Athanasius (326–373 n.C.) geleer het dat Jeremia en Johannes die Doper sonder 'n sondige natuur gebore is.

Jou gevoelens op God projekteer: God is vry van alle toorn, volgens Clemens van Rome (96–98 n.C.) (1 Clemens hfst. 19 bl. 10) en Aan Diognetus (c. 130–200 n.C.) hfst. 8 bl. 28.

Gelykstel van jou sienings met die Skrif: Cyprianus van Kartago (c.248-256 n.C.) (Briewe van Cyprianus, Brief 58.2 bl. 353), Ambrosius van Milaan (370–390 n.C.), Augustinus van Hippo (388–430 n.C.), en Prosper van Aquitanië (c. 390–455) (Oor die Vergewing van Sonde 5:25,26-28-29, en Doop hfst.26-30, 33-35) het almal geleer dat gedoopte babas wat sterf beslis na die hemel gaan, en ongedoopte babas wat sterf beslis na die hel gaan.

Om jou geestelike sienings by die Skrif te voeg: Origenes (225-254 n.C.) het in die de Principiis in die voorbestaan van siele geglo. (Hy het egter nie in reïnkarnasie geglo nie.)

Jou eie siening oor die natuur in die Skrif inbring: Lactantius (c.303-c.325 n.C.) het geleer dat die aarde plat is. Dit is dwaas om te dink dat dit 'n bal is en dat daar mense by die antipode is wat onderstebo loop. The Divine Institutes boek 3 hoofstuk 24 bl.94.

Byvoeging van bygeloof by God se Woord: Die Lutherse Philip Melanchthon (1497-1560) het in die nut van astrologie en palmlees geglo. (Luther het dié dinge egter verwerp.)

Jou vooroordele in God se Woord plaas: Lactantius (c.303-c.325 n.C.) noem mans sterk en meer robuust, en vroue swakker en meer kwesbaar. Die Goddelike Instituten boek 1 hfst.16 bl.29. Athanasius (318 n.C.) het geskryf: "Want selfs vroue, wat nie veilig is om tot beraadslaging oor openbare sake toe te laat nie, aanbid en dien met die eer wat aan God behoort, soos dié wat deur Theseus beveel is, soos hierbo vermeld," Athanasius Tegen die Heidenen hfst.10.2 bl.9. Johannes Chrysostomos (oorlede 407 n.C.) was antisemities; hy het 'n volledige werk teen die Jode geskryf. Dit was nie net kritiek op die Joodse godsdiens nie, maar teen die Jode self.

Gebrek aan Vergewensgesindheid: Novatianus (250/254–256/257 n.C.) het 'n skeuring binne die kerk veroorsaak. Novatianiste het net soos ander Christene geglo, behalwe dat as 'n persoon ooit die geloof verloën het, selfs onder dwang, het Novatianiste geleer dat hulle hul saligheid vir ewig verloor het en dit nooit weer kon terugkry nie.

Gebrek aan Liefdadigheid: Martin Luther het geglo dat alle Anabaptiste gedood moes word. (Hy het egter in die laaste preek wat hy gegee het sy siening verander.) Augustinus het die marteling van ketels, soos Priscillianus, ondersteun.

Maar ware Christene kan steeds foute hê van dieselfde omvang as hierbo. Ons moet regte leer hê sowel as in ooreenstemming met die Gees wees. Soos een moderne Christelike skrywer opgemerk het: "As jy leer sonder die Gees het, droog jy uit, as jy die Gees sonder leer het, bars jy uit, en as jy albei het, groei jy op."

V: In 2 Pet 3:17, hoe kan ware gelowiges meegesleep word deur die dwaling van die wetteloosgesindes?

A: Dit is hartseer om te sê, maar dit kan gebeur. Ek ken persoonlik 'n Christen wat tot Mormonisme bekeer is. Hy het later vertrek en na die Christendom teruggekeer.

Ek het ook die verhaal gelees van 'n vrou wat die Christendom verlaat en tot die Islam bekeer het. Na 15 jaar in die Islam het sy gesê: "Gister het ek tot die besef gekom dat ek probeer het om dit te ignoreer, hoofsaaklik uit trots. Ek was nog altyd 'n Christen, al het ek tot die Islam bekeer. Daar was nog altyd 'n deel van my wat net nie kon glo soos ander Moslems nie. 'n Klein stemmetjie het gesê: 'sou God wou hê mense moet tot
dood?', 'sou God wou hê dat vroue uitgesonder word om 'n hoofbedekking te dra?', 'as Islam beter is, hoekom behandel hulle mekaar so sleg?' Gister het ek gevoel
'n verlange na die verlossing en ware deernis van die Christendom."

Dus gee 2 Petrus vir ware gelowiges 'n streng waarskuwing om op ons hoede te wees; dit kan met ons gebeur. Om uit hulle veilige posisie te val, kan nie net verwys na die verlies van beloning nie, maar ook na die verlies van die sekerheid van die saligheid. As ons egter 'n volhardende geloof het, sal ons na God terugkeer.

V: In 2 Pet 3:17, waarom moet ware Christene, wat reeds gered is, op hul hoede wees?

A: God beveel ons om onsself te ondersoek in 2 Korintiërs 13:5-7 om seker te maak dat ons inderdaad gered is. Ons moet ook God vra om ons te ondersoek met die doel om ons te wys of ons iets doen wat God aanstoot gee, soos Psalm 139:24 sê.

V: In 2 Pet 3:17, hoe kan gelowiges uit hul veilige posisie val?

A: Sommige Christene dink dat ware gelowiges hulle saligheid kan verloor; ander gelowiges dink nie so nie. Maar ongeag, Matteus 7:22-23 sal gebeur, of jy dit nou die verlies van jou saligheid noem of 'n vals bekering. Ons word beveel om onsself te ondersoek om te sien of ons in die geloof is, in 2 Korintiërs 13:5-7.

Selfs ware Christene kan vir 'n tydperk mislei word. Ek het 'n Mormoon geken wat Mormonisme verlaat het en tot Christus gekom het. Later het hy teruggekeer na Mormonisme. Toe het ander eks-Mormoon-Christene met hom gepraat, en hy het weer vertrek en teruggekeer na Christus.

Selfs egte Christene kan in sonde val. Maar hulle kan terugkom, soos 1 Korintiërs 5:1-5 en 2 Korintiërs 2:5-11 aandui.

Boonop kan Christene 'n verlies aan beloning ly, soos 1 Korintiërs 3:5-15 en 2 Johannes 8 aantoon. Ons wil nie skaam voor Christus staan oor wat ons gedoen het nie (1 Johannes 2:28).

V: In 2 Pet 3:18, aangesien genade reeds aan ons in Jesus by die kruis gegee is, hoe kan ons in genade groei?

A: Ons kan op verskeie maniere in genade groei, en hier is 'n paar daarvan.

1. Ons kan groei in die openbaarmaking van God se genade in ons lewens. Ons geldelike gawes is dade van genade (2 Korintiërs 8:6), en ons moet die heil wat in ons is, uitwerk in Filippense2:12 –13.

2. Ons kan groei in ons kennis en vertroue op God se genade. In 2 Timoteus 2:1 word Timoteus opgeroep om sterk te wees in die genade wat in Christus Jesus is.

3. God se genade kan al hoe meer mense in ons omgewing bereik (2 Korintiërs4:15 ).

4. Ons sal die onvergelyklike rykdom van God se genade ontvang volgens Efesiërs 2:6-7.

V: Wanneer is 2 Petrus geskryf?

A: Aangesien 2 Petrus 1:13-15 sê dat God vir Petrus gewys het dat sy dood naby was, is die eenvoudigste verklaring dat dit kort voor sy dood in 67-68 n.C. geskryf is. Die Bible Knowledge Commentary: New Testament gee die volgende ondersteuning:

Firmilianus (256 n.C.) verwys na Petrus se waarskuwing teen valse leraars.

Methodius van Olympus en Patara (270-311/312 n.C.) haal 2 Petrus 3:8 aan as van Petrus in Oor die Opstanding.

Vir 'n nie-Christelike siening sê Asimov se Gids tot die Bybel (bl. 1165): "dit is moontlik dat 2 Petrus, soos 1 Petrus en Jakobus, dalk dateer uit die Domitianiese vervolging" (wat in 90 n.C. begin het). Verskeie kommentators sê dit omdat:

a. Dit noem Paulus se briewe asof hulle reeds versamel was, of ten minste geskryf was.

b. Dit het 'n fokus wat aandui dat Christene vervolg is.

c. 2 Petrus is soortgelyk aan Judas, dus is die twee moontlik kort ná mekaar geskryf.

Aangesien Paulus se briewe egter voor Petrus se dood geskryf is, baie swaar vervolging drie tot vier jaar voor Petrus se dood begin het, en Judas maklik voor Petrus se dood geskryf kon gewees het, is daar geen probleem om te sê dat 2 Petrus voor 67–68 n.C. geskryf is nie. Sien ook die bespreking oor wanneer 1 Petrus geskryf is.

V: In 2 Pet, hoe weet ons dat die boek 2 Petrus deur Petrus geskryf is, veral aangesien die styl en Grieks van 1 Petrus en 2 Petrus verskil?

A: Daar is ten minste drie redes.

1. 2 Petrus 1:1 sê dit, en die vroeë kerk het dit aanvaar. Die enigste uitsondering is Origenes, wat gesê het dat die tweede brief van Petrus betwisbaar was. Na Nicaea sê Eusebius dat 2 Petrus betwis word.

2. Die styl (maar nie die Griekse grammatika nie) van die twee is verskillend omdat die onderwerpe verskillend is. Soos Gleason Archer (Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 425-426) uitwys, bewys die vergelyking van woordlyste nie meer dat hulle van verskillende outeurs is as wat woordlyste sou "bewys" dat John Milton se gedigte deur 'n ander persoon as die outeur van Paradise Lost geskryf is nie, en almal erken dat Milton al daardie werke geskryf het.

3. Die Griekse grammatika van 2 Petrus is growwer, omdat, soos 1 Petrus5:12 aandui, Silas Petrus gehelp het om 1 Petrus neer te skryf. Ons weet egter nie of Petrus vir Silas in Aramees of Grieks gesê het wat om te skryf nie.

V: In 2 Petrus, hoe kon Petrus hierdie boek skryf, aangesien Petrus [vermeend] nie Grieks geken het nie (Bart Ehrman maak hierdie argument)?

A: Ehrman neem aan dat Petrus nie Grieks kon ken nie omdat hy etnies en kultureel 'n Jood in Palestina was wat Joodse kultuur beoefen het. Egter het Petrus se eie ouers een van hul seuns 'n Griekse naam gegee! Alhoewel Petrus se geboortenaam Simon was (wat Hebreeus en Aramees is), is sy broer Andreas genoem, wat in Grieks "manlik" beteken. Verder was hulle van Betsaida, wat naby die grens tussen Galilea en die Griekssprekende gebiede aan die oostelike helfte van die kus van die See van Galilea was. Filippus, weer 'n Griekse naam, was ook van Betsaida. Dit maak net soveel sin as om te raai dat 'n Amerikaanse burger wat in die grensdorpie El Paso in Texas gebore en grootgemaak is, met 'n broer met die naam Manuel of Jose, nie Spaans sou kon praat nie omdat hy Amerikaans is.

V: In 2 Pet, hoe weet ons of wat ons vandag het 'n betroubare bewaring is van wat oorspronklik geskryf is?

A: Daar is ten minste drie redes.

1. God het belowe om Sy Woord te bewaar in Jesaja 55:10-11; Jesaja 59:21; Jesaja 40:6-8; 1 Petrus 1:24-25; en Matteus 24:35.

2. Bewyse van die vroeë kerk. Hier is die skrywers wat na 2 Petrus of verse daaruit verwys het.

Klemens van Rome (96-98 n.C.) verwys na 2 Petrus 2:5 in 1 Klemens hoofstuk 7, bl. 7, bl. 9, bl. 231

Justin Martyr verwys na beide Psalm 90:4 en 2 Petrus 3:8 wanneer hy sê: "Die dag van die Here is soos 'n duisend jaar."

Epistel van Barnabas hfst.15 bl.146 (100-150 n.C.), Justinus die Martelaar (c.138-165 n.C.) en Irenaeus (182-188 n.C.) sê 'n dag by die Here is soos 'n duisend jaar (2 Petrus 3:8). Hierdie kan egter sowel na Psalm 90:4 as na 2 Petrus 3:8 verwys. 2 Petrus is die minste beaamde boek van die Nuwe Testament.

2 Clemens (120–140 n.C.) hfst. 2 bl. 517 verwys na 2 Petrus 3:9: "Want dit is inderdaad 'n groot en prysenswaardige ding om nie die dinge wat staan te stut nie, maar dié wat val. So het Christus ook begeer om te red die dinge wat vergaan,…"

2 Clemens (120–140 n.C.) hoofstuk 16 bl. 522 verwys na 2 Petrus. "Maar julle weet dat die dag van die oordeel selfs nou 'kom soos 'n brandende oond,' en sommige 'van die hemele sal smelt,' en die hele aarde sal wees soos lood wat in die vuur smelt, en dan sal die verborge en openlike werke van die mense verskyn."

Irenaeus (182-188 n.C.) haal 1/3 van 2 Petrus 3:8m aan: "een dag by die Here is soos 'n duisend jaar". Hierdie presiese bewoording kom slegs voor in 2 Petrus 3:8m en Psalm 90:4. Irenaeus Against Heresies p.551. Hy haal dieselfde aan in Irenaeus Against Heresies p.557.

As 'n kanttekening het die Muratorianse Kanon (c. 170 n.C.) nie Jakobus, Hebreërs, 1 en 2 Petrus, of die derde brief van Johannes ingesluit nie.

Klemens van Alexandrië haal die middelste deel van 2 Petrus 2:5 aan in Stromata (193–202 n.C.) boek 1 hoofstuk 21 bl. 331: "Noag het bekering gepreek". Hierdie gedagte, wat Clemens blykbaar aanneem dat sy lesers reeds gehoor het, kom nie in die Skrif voor behalwe die toespeling in 2 Petrus 2:5 nie. (3 woorde, insluitend een lang woord, uit 15 woorde)

Hippolytus (222–235/236 n.C.) haal ¼ van 2 Petrus 2:22 aan: "maar ná 'n rukkie weer in dieselfde modder wroeg." Die Weerlegging van alle Ketterse Leringe, boek 9, hoofstuk 1, bl. 125

Hippolytus (222-235/236 n.C.) verwys na 2 Petrus 1:18,19. Die Weerlegging van alle Ketterse, boek 10, hoofstuk 24, bl. 151

Hippolytus (222-235/236 n.C.) verwys na 2 Petrus 1:21. Traktaat oor Christus en die Antichris h.2 bl.204

X Origen (225-254 n.C.) sê dat Petrus "slegs een brief van erkende egtheid" agtergelaat het. "Stel ons laat toe dat hy 'n tweede agtergelaat het; want dit is twyfelagtig." Origen se Kommentaar op Johannes uit die Vyfde boek, hoofstuk 3, bl. 346

Origenes (225-254 n.C.) sê "ons Here Jesus Christus, wat 'die ware lig' is en 'in ons harte opgaan'". Opgaan in ons harte is 'n allusie op 2 Petrus 1:19.

Cyprianus van Kartago (c. 246–258 n.C.) noem "Die Brief van Petrus" en haal 2 Petrus 2:11,12 aan in Traktaat 12 – die derde boek Getuienisse hfst. 11 bl. 536.

Firmilianus (256 n.C.) verwys na Petrus se waarskuwing teen valse leraars, wat 'n allusie op 2 Petrus is.

Adamantius (300 n.C.) haal 2 Petrus 3:15b aan as deur Petrus. "dan deur die apostel Petrus toe hy geskryf het, 'volgens die wysheid wat aan my broer Paulus gegee is.'"

Adamantius (c. 300 n.C.) haal met Skrifgesag 2 Petrus 2:19b aan. Hy sê hy haal 'n Skrifgedeelte aan wanneer hy sê: "Deur wie elkeen oorwin word, van hom is hy ook 'n slaaf."

Methodius van Olympus en Patara (270–311/312 n.C.) haal 2 Petrus 3:8 aan as van Petrus in Oor die Opstanding.

Lactantius (c.303–c.325 n.C.) verwys na 2 Petrus2:22 : "Die Cyrenaics sê dat deug self om hierdie rede geprys moet word, omdat dit plesier voortbring. Waar, sê die vuil hond, of die vark wat in die modder walg." Die Goddelike Institute, boek 3, hoofstuk 8, bl. 75

Laktantius (c.303-c.325 n.C.) verwys na 2 Petrus 2:22 "doen hulself onder in skandelike welluste, soos die soogdier wat in die modder walg; want hulle besmeer hulleself met modder wat gode aanbid, dit is, wat modder en aarde aanbid." Die Goddelike Institusies boek 4 hfst.17 bl.119

Laktantius (c.303–c.325 n.C.) verwys na 2 Petrus 3:8, wat ook Psalm 90:4 is. Die Goddelike Institusies boek 7 hoofstuk 14 bl. 211

Baie het die dag van die Here as 1 000 jaar aangehaal.

Na Nicea

Die Konsilie van Nicea (Mei-Junie 325 n.C.) verwys na 2 Petrus 2:22 (honde en soggies) in kanon 12 bl. 27.

? Eusebius se Kerkgeskiedenis (323–326 n.C.) boek 3 hfst. 3 bl. 133–135 bespreek die boeke van die Nuwe Testament. Hy sê 1 Petrus is eg. Hy sê dat Paulus se 14 briewe bekend is, alhoewel die kerk in Rome getwyfel het dat Paulus Hebreërs geskryf het. Hy sê dat 2 Petrus betwis word. Die sogenaamde Handelinge van Paulus, [Herder van] Hermas, Handelinge van Petrus, en Evangelie van Petrus en Prediking van Petrus, en die Openbaring van Petrus is nie eg nie. Nicene and Post-Nicene Fathers Tweede Reeks, vol. 1, bl. 133–135

Firmicus (4de eeu) verwys na 2 Petrus 2:11

Athanasius (367 n.C.) verwys nie na enige spesifieke verse in 2 Petrus nie, maar hy lys die boeke van die Nuwe Testament in die Feesbrief 39 bl. 552

Synopsis Scripturae Sacrae (350–370 n.C. of 5de eeu) noem twee boeke van Petrus as deel van die Nuwe Testament. Dit haal die hele 2 Petrus 1:1 aan.

Hilarius van Poitiers (355–367/368 n.C.) "En weer, al is hy bewus daarvan dat hy deelgenoot is van die Goddelike natuur, soos die heilige apostel Petrus in sy tweede brief sê, mag hy tog nie die Goddelike natuur afmeet aan die beperkings van sy eie nie,…" Oor die Drie-eenheid boek 1 hfst.18 bl.45

Efraim die Siriese (373 n.C.)

Kiril van Jerusalem (c.349-386 n.C.) (impliseer) noem die sewe briewe van Jakobus, Petrus, Johannes en Judas. Kategetiese Lesings Lesing 4 hfst.36 bl.27-28

Kiril van Jerusalem (c.349-386 n.C.) verwys na 2 Petrus 1:19 in Lesing 10.15 bl.61

Ambrosius van Milaan (370-390 n.C.) verwys na 2 Petrus 1:21. "so ook is die Heilige Gees een, wat in die profete gekracht het,"

Derde Raad van Karthago (397 n.C.)

Die skismatiese Lucifer van Cagliari (370/371 n.C.)

Didymus die Blindes (398 n.C.)

Julius Firmicus Maternus (4de eeu) Die Fout van Heidense Godsdienste

Jerome (404 n.C.) verwys na 2 Petrus 1:4;2:13 ; 3:10

Jerome sê: "Die apostels Jakobus, Petrus, Johannes en Judas het sewe briewe gepubliseer wat terselfdertyd geestelik en bondig is, kort in woorde maar lank in inhoud, sodat daar werklik min is wat nie in die duister raak wanneer hulle dit lees nie." Brief 53 (Aan Paulinus) bl. 6, bl. 102.

Jerome het egter opgemerk dat die styl van 1 Petrus en 2 Petrus verskillend is. Hy het gesê dit was omdat Silvanus 1 Petrus as skrywer neergeskryf het.

Augustinus van Hippo (416–430 n.C.) noem 2 Petrus 1:4 as deur die apostel Petrus geskryf in De Processibus Pelagii, hoofstuk 42, bl. 202 (bd. 5). Hy verwys ook na 2 Petrus 1:2,17,21; 2:4,15,20; 3:9,11,18

Johannes Cassianus (419-430 n.C.) verwys na 2 Petrus 2:19 in die Instituta van Johannes Cassianus, boek 5.8 bl. 238

Kiril van Alexandrië (444 n.C.) verwys na 2 Petrus 2:4; 3:11

Speculum (vyfde eeu) verwys na 2 Petrus 1:2 (3), 5;2:11 , 13; 3:9,10,11

Quodvultdeus (c.453 n.C.) verwys na 2 Petrus 1:21; 2:4

Varimadum (445/480 n.C.) verwys na 2 Petrus 1:21

Johannes van Damaskus (706–749 n.C.) "…sewe Katolieke briewe, naamlik een van Jakobus, twee van Petrus, drie van Johannes, een van Judas…" Verhandeling oor die Ortodokse Geloof, boek 4, hoofstuk 17, bl. 90

Bewyse van ketels en vervalste boeke

Die ketter Priscillianus verwys na 2 Petrus 2:2

Pseudo-Hippolytus (na 235/236 n.C.) verwys na 2 Petrus 3:3 as deur Petrus. Afdeling 10 bl. 244

Pseudo-Cyprianus (na 358 n.C.) verwys na 2 Petrus 2:13

Pseudo-Methodius (na 312 n.C.) het 'n aanhaling wat die helfte van 1 Petrus 2:6, Psalm 118:22; of Jesaja 28:16 kan wees. Toespraak oor Simeon en Anna h.6 bl.387

Die ketter Pelagius (416–418 n.C.) verwys na 2 Petrus 2:20; 3:9,10,11

Die Pelagiaanse ketter Julianus van Eclanum (c. 454 n.C.) verwys na 2 Petrus 3:11

3. Die vroegste manuskripte wat ons van 2 Petrus het, toon dat daar klein manuskripvariasies is, maar geen teologiese beduidende foute nie.

p72 Bodmer 7 & 8 Papirusse 1 Petrus 1:1-5:14, 2 Petrus 1:1-3:18 en Judas 1-25. c.300 n.C. 'n Foto van 'n deel van hierdie manuskrip (wat 2 Petrus1:16 –2:2 wys) verskyn in The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts bl. 468. Daar word gesê dat die handskrif "in 'n dokumentêre hand" geskryf is.

p74 (=Bodmer 17) Handelinge 1:2-5,7-11,13-15,18-19,22-25; 2:2-4; 2:6-3:26; 4:2-6,8-27; 4:29-27:25; 27:27-28:31; Jakobus 1:1-6,8-19,21-23,25,27; 2:1-3,5-15; 18-22, 25-26; 3:1,5-6,10-12,14,17-18; 4:8,11-14; 5:1-3,7-9,12-14,19-20; 1 Petrus 1:1-2,7-8,13,19-20,25; 2:6-7,11-12,18,24; 3:4-5; 2 Petrus 2:21; 3:4,11,16; 1 Johannes 1:1,6; 2:1-2,7,13-14,18-19,25-26; 3:1-2,8,14,19-20; 4:1,6-7,12,16-17; 5:3-4,9-10,17; 2 Johannes 1,6-7,13; 3 Johannes 6,12; Judas 3,7,12,18,24 (7de eeu)

7de eeu - 1968 - Die Tekst van die Nuwe Testament het Jakobus 2:4 en 1 Petrus 1:12

7de eeu - 1975 - Aland et al. derde uitgawe

6de eeu - 1998 - Aland et al. vierde hersiene uitgawe

Vaticanus [B] (325-350 n.C.), Sinaiticus [Si] (340-350 n.C.), en Alexandrinus [A] (c.450 n.C.) het almal 2 Petrus.

Klemens-Vulgata 4de tot 5de eeu verwys na 2 Petrus 1:1; 2:14

Wordsworth-White-Vulgata, 4de tot 5de eeu, verwys na 2 Petrus 1:1-2; 3:9

Stuttgart-Vulgata 4de tot 5de eeue verwys na 2 Petrus 1:1-2; 3:9

048 5de eeu

0209 (7de eeu)

Italiek (h) 5de eeu

Kursief (j) 5de eeu

Kursief (q) 6de/7de eeu

Bohairies-Kopties [Boh] 3de/4de eeu

Sahidies-Kopties [Sah] 3de/4de eeu

Ephraemi Rescriptus [C] 5de eeu

Peshitta-Siriacs [SyrP] Meer as 350 manuskripte, die vroegste is 411–435 n.C. (2 Petrus3:18 , volgens Bruce Metzger in A Textual Commentary on the New Testament, bl. 633.)

Harclean-Siriacs [SyrH] 3de/4de eeu of 616 n.C. verwys na 2 Petrus 1:3-5,10,17,19,21; 2:4,6,9-13,15,20; 3:9-11,18

Filoksene-Siriacs [SyrPh] 507/508 n.C. verwys na 2 Petrus 1:3,10,14,17; 2:4,6,11-13,15,17,20; 3:9-11,18

Palestyns-Siriacs [SyrPal] 6de eeu verwys na 2 Petrus 1:1-5,10;3:10 -11,18

Armeense [Arm] vanaf die 5de eeu

Georgies [Geo] vanaf die 5de eeu

Gooties 493-555 n.C.

Sien www.BibleQuery.org/2 Peter Manuscripts.html vir meer oor vroeë manuskripte van 2 Petrus.