< Bybelnavraag uit Hesekiel

V: In Eseg, wat is die belangrikheid daarvan dat die boek van Eseg in die Bybel is?

A: Die boek Ezequiel is nie net profesie, poësie, geskiedenis of onderrig nie; dit is al die bogenoemde, en omvat die meeste genres van die Skrif. Ezequiel gebruik die term Souverein Here (adonai YHWH) meer as 200 keer, en hierdie boek wys hoe God se soewereiniteit kan werk, in goeie en slegte tye.

God het die Jode nie vergeet nie, en Hy was nog nie klaar met hulle nie. Beide Ezequiel en Jeremia het voortgegaan om vir die mense te sê dat God hulle ook nie gedurende die ballingskap vergeet het nie. Ja, baie Jode sou God vergeet en met die nasies rondom hulle assimileer, maar 'n oorblyfsel sou na God terugkeer en na die land terugkeer. Vandag, as 'n Christen of 'n groep Christene foute gemaak het en van God afgedwaal het, het God hulle ook nie vergeet nie. Al mag daar 'n "pad om te volg" vir die ongehoorsame Christene wees, kan God hulle steeds weer vir Sy heerlikheid gebruik.

Boonop gee Esegiel ons 'n paar inkiekies in die hemelse heerlikheid, die toekomstige Tempel en God se hart. Ons kan in Esegiel leer oor ware geregtigheid, soos God dit beskryf, en sien dat alles wat op aarde gebeur nie noodwendig regverdig is nie.

V: Wat is 'n oorsig van Esegiel?

A: Hier is een oorsig.

1-3 Esegiel se Kommissie

1. Visioen van God

2-3:3. Die rol van Esegiël se boodskap aan 'n rebelse huis

3:4-27. Motiverings van 'n wagter

4-24 God se waarskuwing aan Israel

4-7 Illustrasies van waarskuwing

8-11 Verblikkende visioen van God se heerlikheid wat vertrek

12-17 Geen hoop vir die goddeloses

18 Hoop vir die bekeringdes, maar die siel wat sondig, sal sterf

19-24 Klaag, toorn en dood van die verhouding met die onbekeerdes

25-32 God se waarskuwing aan ander nasies

25 Ooste en suide: Ammon, Moab, Edom en Filistyë

26-28 Tirus, sy koning, en Sidon

29-32 Egipte en Farao

33-39 Die wagter lewer ses boodskappe van heerlikheid en seën oor Israel

40-48 Die heerlikheid van die Millenniale tempel

V: In Eseg 1, Eseg 8 en Openb 4, aangesien God nie deur die beperking van 'n fisiese liggaam gebind is nie, wat het Esegiel gesien?

A: Hierdie gedeelte wemel van uitdrukkings soos gelykenis, gelyk, het gelyk soos, en voorkoms. Daar is drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. In 'n visioen kan God verskyn soos Hy wil.

2. God het egter wel 'n fisiese beeld, Jesus Christus, soos Kolossense 1:15 toon.

3. Daarbenewens interpreteer sommige Christene die een wat op die troon sit in Openbaring 4 as God die Vader, wat waarskynlik sou beteken dat Esegiël se visioen ook een van God die Vader is.

V: In Eseg 1, hoe behoort ons visie op God te wees?

A: God het verskillende rolle, en daarom is daar nie een enkele korrekte antwoord nie. Sommiges sien God as 'n vriend, soos Abraham gedoen het. Sommiges sien God hoofsaaklik as 'n Vader, soos die Here se gebed begin. Sommiges sien God as wonderlik en baie anders as ons, soos Esegiël dit hier sien en Jesaja in Jesaja 6. Baie van God se eienskappe kan in twee kategorieë gegroepeer word: transendensie en immanensie. God is transendent, in die sin dat Hy die hele heelal vervul, alles weet, almagtig is, en nie net groter is as wat ons kan voorstel nie, maar groter as wat ons selfs kan voorstel. Hoe ver weg iets ook al van jou af is, God is daar. Maar God is ook immanent, in die sin dat niemand nader aan ons is as God nie. Hy het ons lief, en ken selfs die aantal hare op ons kop.

Soms kan Christene per ongeluk so op een van God se eienskappe fokus dat hulle versuim om behoorlik aan die ander eienskappe te dink. Esegiël 1 is 'n herinnering dat, alhoewel dit goed is om op God se liefdevolle, immanente eienskappe te fokus, ons ook altyd die transendente aspekte moet onthou.

V: In Esegiel 1:1, wat beteken "in die dertigste jaar"?

A: Dit verwys waarskynlik na Esegiël se ouderdom; dertig jaar oud was die ouderdom waarop 'n priester die Here se diens sou betree.

Esegiel was van 'n priesterlike familie. Al was daar nie 'n vaste ouderdom wanneer priesters hul werk begin het nie, was die dertigste jaar die tyd wanneer die Leviete hul pligte in die tempel begin het, volgens Numeri 4:3,23,29. Natuurlik was die dienste van priesters en Leviete tans nie nodig nie. Miskien was Esegiel teleurgesteld dat hy, weens Israel se sonde, niks te doen gehad het in sy erfopvolgende rol nie. Maar God het 'n meer spesiale doel vir Esegiel gehad.

V: In Eseg 1:3 en Eseg 10:20, waar was die Kebar (of Chebar)rivier?

A: Dit was 'n kanaal (mensgemaakte rivier) wat in die Eufraatrivier suid van Babilon uitmond het. Dit was een van die groter kanale, en sy oorspronklike Akkadiese naam was nar Kabari, wat Groot Kanaal beteken.

V: In Eseg 1:4, wat was die belangrikheid van die stormwind wat uit die noorde gekom het?

A: As gevolg van die weerstoestande het storms gewoonlik van die noorde of die noordweste gekom. As gevolg van die geografie het invalle van rykke anders as Egipte altyd van die noorde gekom. Soos 'n stormwind, was dit die rigting waarvan mens God se oordeel kon verwag, aangesien die Assiriërs en Babiloniërs van daardie rigting inval het.

V: Illustreer Eseg 1:5-28 'n UFO?

A: Nie in die sin soos dit gewoonlik verstaan word nie. God se engele was vlieënde voorwerpe, en die een ware God van die Bybel word deur baie mense nie geïdentifiseer nie. Dit is duidelik dat dit na God en die cherubs verwys.

Nietemin, vanuit 'n menslike sielkundige oogpunt is dit interessant dat baie mense dit soveel makliker vind om enigiets ongewons aan buiteaardse wesens toe te skryf as om in die belangrikste buiteaardse wese te glo: die Skepper.

V: In Eseg 1:5-28, wat is die behoorlike manier om visioene soos hierdie te interpreteer?

A: Die visioen is geskryf in terme wat die menslike skrywer en die onmiddellike gehoor sou verstaan. Die beste kommentaar op die Skrif is die Skrif self. Wanneer daar 'n soortgelyke gedeelte of konsep is, is die ooreenkoms gewoonlik nie net 'n toeval nie. Daar behoort aan hulle as waarskynlik dieselfde gedink te word, tensy daar 'n kontekstuele rede (nie net 'n doktrinale voorkeur nie) is om hulle anders te beskou.

Al verstaan ons nie alles oor hierdie visioen nie, kan ons waarnemings maak wat waarskynlik (maar nie sekerlik nie) korrek is oor hierdie visioen deur dit te koppel aan wat elders in die Skrif geopenbaar word.

V: In Eseg 1:5-28, wat beteken hierdie visioen?

A: Hierdie visioen is nie primêr daarop gemik om konsepte of definisies oor te dra nie, maar eerder om 'n prentjie te skets. Esegiel het 'n visioen gesien van God wat op die troon sit. Later sou 'n baie soortgelyke visioen God se heerlikheid uit Sy tempel in Jerusalem sien weggaan. Wat die interpretasie van die besonderhede van hierdie visioen betref, hoef mens dit net te vergelyk met Jesaja 6 en Openbaring 4 en 5.

V: In Eseg 1:22, wat is die uitgestrektheid wat soos kristal glinster?

A: Dit is waarskynlik die see van glas, so helder soos kristal, wat in Openbaring 4:6 genoem word.

V: In Eseg 1:26, wat is lapis lazuli (ook vertaal as saffier)?

A: Dit is 'n harde, blouagtige halfedelgesteente. Dit is hoog gewaardeer; dit is interessant dat omstreeks 800 n.C., toe Ierse monnike die Boek van Kells, 'n geïllustreerde kopie van die Bybel, gemaak het, sommige van hul materiaal lapis lazuli was, wat uit Afghanistan ontgin is.

V: In Eseg 1:28, wat is die heerlikheid van die Here hier?

A: Dit word ook die "Shekinah-heerlikheid" genoem, en is geopenbaar deur die stralende verskyning en die algemene ontzag wat God se troon omring het.

V: In Eseg 2:1 en elders, waarom noem God dikwels Esegiel "mensekind"?

A: Miskien om die "andersheid" van God te beklemtoon. Esegiel was 'n mens wat aan mense bedien het, met 'n boodskap van 'n nie-mens wat groter was as wat mense kon voorstel.

V: In Eseg 2:1, is ons liggaamlike houding belangrik wanneer ons bid of God hoor?

A: 'n Bepaalde houding is nie nodig vir God om ons gebede te hoor nie; 'n gestremde wat op 'n bed lê, of 'n dief aan 'n kruis, kan albei tot God uitroep. Maar soms is ons houding belangrik vir ons. Of ons nou kniel, of plat op ons maag lê, kan ons dit doen om ons respek vir God en ons onwaardigheid om in Sy teenwoordigheid te wees, sonder Christus, te toon. Wanneer ons ons hande lig om te bid en opkyk, kan ons dit doen om God te vra om na ons toe te kom. Mense kan met ander mense kommunikeer deur liggaamshouding, los van 'n formele gebaretaal, en ons kan op soortgelyke maniere met God kommunikeer.

V: In Eseg 2:2; 3:24, watter gees het hier in Esegiel ingekom?

A: Dit is die Heilige Gees. Die Heilige Gees is nie beperk tot net een plek op 'n slag nie.

V: In Eseg 2:3-10 word 'n woord verwant aan "opstoot" ses keer gebruik. Wat is ten minste drie verskillende maniere waarop mense, selfs God se mense, teen God kan opstaan?

A: Daar is ten minste drie maniere om opstand te beskou.

Oop vs. Fyn: Mense kan uitdagend in opstand kom, soos om uit te roep: "Ek weier om dit te doen." Mense kan stil en fyn in opstand kom, net nie doen nie, of dit halfhartig doen, of uitstel om dit te doen, of dit op 'n manier doen dat dit sal misluk.

Afwyk vs. Sintese: Die noorderlike koninkryk het in opstand gekom deur ontrou aan God te wees. Hulle het opgehou om God te aanbid en het goue kalwers, sowel as die Baäls en Astarte-afgode aanbid. Juda het in opstand gekom deur ontrou aan God te wees. Hulle het voortgegaan om die ware God te aanbid, maar hulle wou ook nie ophou om die Baäls en Astarte-afgode te aanbid nie.

Privaat vs. Ander saamneem: Nadat Satan in opstand gekom het en sy verderf verseël is, wou hy soveel ander as moontlik saamneem.

V: In Eseg 2:4 is mense uiteindelik hardkoppig weens hul gevalle natuur. Maar wat is die verskillende soorte hardkoppigheid, en wat veroorsaak dat sommige mense meer hardkoppig en koppig as ander is?

A: Een vorm van hardkoppigheid is om dieselfde ding oor en oor te probeer, dieselfde resultaat te kry, en te hoop dat jy volgende keer 'n ander resultaat sal kry.

'n Ander vorm is dat jy nie kan leer uit jou eie of ander se foute nie.

'n Slegter vorm van hardkoppigheid is dat dit jou nie eens meer omgee oor die uitkoms nie; jy gaan tog doen wat jy voel jy gedwing is om te doen. Soms kan dissipline en onaangename gevolge 'n hulp wees om sekere soorte hardkoppigheid te genees, maar soms help hulle nie eens nie. Sprukunde 22:15 sê dat dwaasheid in die hart van 'n kind gebind is, maar die tugstok dryf dit ver van hom af.

V: In Eseg 2:5, wat was die sin daarvan om 'n profeet na 'n hardnekkige volk te stuur, aangesien God reeds geweet het dat baie nie Sy woorde deur Esegiel sou aanvaar nie?

A: God was nie verplig om mense wat Hom verwerp het, enige verdere geleentheid tot bekering te gee nie. Tog was God genadig genoeg om profete na hardnekkige mense te stuur, selfs al het Hy geweet dat net 'n paar van hulle sou omdraai en hul bekeer.

V: In Eseg 2:6, waarom is die opstandige mense met skerpioene vergelyk?

A: Skorpioene is ongewone diere. Hulle hardloop nie of toon enige vrees nie. Hulle lê op die loer vir prooi, en hul sterte is baie doeltreffend teen insekte. Om vreesloos op die krag van hul sterte te vertrou, lyk dwaas wanneer hulle teëkom 'n persoon se stewels of graaf.

Daar is 'n nuttige gelykenis wat in Mexiko vertel word, wat terugdateer na 'n fabel van die antieke Griekse skrywer Aesop (http://www.aesopfables.com/cgi/aesop1.cgi?4&TheScorpionandtheFrog). Dit gaan oor 'n skerpioen, 'n padda en 'n vol rivier. Toe 'n oorstroming nader gekom het, het 'n skerpioen 'n padda gevra om hom oor die rivier op sy rug te dra. Die padda het aanvanklik nee gesê, omdat sy bang was dat die skerpioen haar sou steek en sy sou sterf. Die skerpioen het belowe om dit nie te doen nie, en toe het die padda ingestem. In die middel van die rivier het die skerpioen die padda gesteek. Terwyl die padda se bene deur verlamming koud geword het, het die padda gevra waarom die skerpioen dit gedoen het, aangesien hulle nou albei sou sterf. Die skerpioen het gesê hy kon dit nie help nie; dit was net sy natuur. Só is sommige mense. In werklikheid het ons almal 'n bose natuur, en God is daarmee besig om ons te verander om goed en heilig soos Christus te wees.

V: In Eseg 2:7, waarom moes Esegiel aanhou praat met 'n groep mense nadat dit hulle geen goed sou doen nie omdat hulle geweier het om te luister? Waarom moet ons?

A: Daar is twee verskillende redes. Eerstens, alhoewel die meeste mense nie sou luister nie, sou sommige van hulle wel luister. Alhoewel die meerderheid van die ballinge en hul kinders nie na die Beloofde Land teruggekeer het nie, het 'n minderheid, ongeveer 50 000, wel teruggekeer. Esegiel, soos ons, sou nie geweet het wie na hom sou luister en wie nie; en daarom het hy dit aan almal vertel. Almal het die geleentheid gehad om na God se waarskuwings deur Esegiël te luister, maar hulle sou aanspreeklik gehou word vir hul keuse.

Tweedens is Esegiel as 'n wag aangestel, en hulle bloed sou op sy hoof wees as hy versuim om hulle te waarsku. Hy sou gestraf word met die verlies van sy beloning as hy in sy plig versuim, soos in Esegiel 3:17-21 gesê word.

V: In Eseg 2:9-3:3 en Openb 10:8-11, wat verteenwoordig 'n rol hier presies?

A: Dit verteenwoordig die Woord van God wat die mense moes hoor. Dit het lekker gesmaak omdat dit waar, heilig en van God was. Die rol in die visioen in Openbaring 10:8-11 het egter Johanne se maag spysverteringsprobleme gegee, omdat dit so verwoestende dinge geprofeteer het.

V: In Eseg 2:9-3:3 en Openb 10:8-11, in hierdie visioene, waarom het God sy dienaars 'n boek laat eet en insluk?

A: In hierdie visioene moes beide Esegiël en Johannes die apostel 'n boodskap oordra, en hierdie metafoor het aangedui dat die boodskap reguit van God af gekom het. Ons moet op dieselfde wyse God se woord "verteer" en dit uitgespreek word. Die waarheid van God se woord word ook in Hebreërs 6 met melk en vleis vergelyk.

V: In Eseg 2:9-3:3, dink jy God se boodskap dalk deels "onaangenaam" vir Esegiel was, soos dit vir Johannes maagpyn veroorsaak het? Hoe verkondig ons wat ons moet verkondig, wanneer ons boodskap, al is dit op een manier soet, op ander maniere spysverteringsprobleme kan veroorsaak?

A: Dit kon op 'n paar verskillende maniere onaangenaam gewees het. Eerstens, dit kon onaangenaam gewees het omdat Esegiel omgegee het vir sy mense en die dissipline waaronder hulle gestaan het. Tweedens, Esegiel kon die reaksie sien wat baie van hulle sou hê teenoor sy woorde en teenoor hom, en dit sou onaangenaam gewees het. Soms sal ons dinge vermy waarvan ons weet dat dit onaangenaam sal wees. Maar as God wil dat ons dit tog doen, moet ons dit nie net vermy omdat dit onaangenaam is nie.

V: In Eseg 2, wat is die verskillende maniere waarop 'n mens 'n boodskapper kan wees en hoe was Esegiel 'n boodskapper? Hoe behoort ons boodskappers te wees?

A: Een definisie van 'n boodskapper is net 'n ewekansige persoon wat een keer 'n boodskap aflewer. Dit is nie die soort boodskapper wat Esegiel was nie. God se boodskap was sy kos. Hy het die rol metafories geëet, want sy lewe sou wees om die woorde daarvan uit te spreek. Esegiel het nie net een keer sy boodskap aan die ballinge oorgedra en toe gesê: "Ek is klaar met hulle" nie. Nee, hy het keer op keer waarskuwings gegee, want hulle moes dit keer op keer hoor voordat sommige sou bekering beoefen en na God terugkom.

Net so moet ons ook boodskappers wees soos Esegiel. Al het ons nie die hoë roeping om 'n profeet te wees en die woorde van die Skrif vir die eerste keer uit te spreek nie, moet ons 'n brief van God aan ander wees (2 Korintiërs 3:2-3), ambassadeurs vir Christus (2 Korintiërs 5:20), wat die woorde van God spreek (1 Petrus 4:11). Die boodskap van God moet ons lewe wees. Ons moet dit verteer deur God se Woord te bestudeer, en dit voor die wêreld uitleef.

V: In Eseg 3:9, wat is 'n adamantklip (diamant in die BSB)? Hoe is sommige mense so?

A: Daar is onsekerheid oor watter harde mineraal bedoel word. Die NIV vertaal dit eenvoudig as die hardste klip, en die BSB en NET sê "diamant". Die Hebreeuse woord dui beide hardheid en skerpte aan. Sommige mense is baie hardgesind teenoor God. Egter, beide Esegiel in Esegiel 3:9 en Jeremia in Jeremia 1:18 is deur God op 'n goeie manier hard gemaak. Hulle moes nie net dikvel hê weens die minagting, bespotting en welgeplaatste ontmoedigende woorde wat mense teen hulle sou sê nie, maar hulle moes ook getrou bly en volhard onder fisiese vervolging.

V: In Eseg 3:15, waar is Tel-Abib?

A: Dit was 'n dorp suid van Babilon aan die Kebaarrivier (eintlik 'n kanaal). Die moderne Israeliese dorp Tel Aviv is vernoem na Tel-abib in Babilonië.

V: In Eseg 3:17-21, wys dit dat mense hul saligheid kan verloor?

A: Christene het verskillende sienings:

1. Egte gelowiges, selfs in Ou-Testamentiese tye, kan nie hulle saligheid verloor nie.

2. Ware gelowiges in die Nuwe-Testamentiese tyd kan nie hulle saligheid verloor nie.

3. Egte gelowiges kan hulle saligheid verloor.

Sien die bespreking oor Heb 3:6 en Heb 3:14 vir die antwoord.

Sommige (maar nie alle nie) mense van die Kerk van Christus glo dat Christene elke keer as hulle sondig hul saligheid verloor, maar dit net so gereeld weer kan terugkry. Die Katolieke Kerk het geleer dat mense hul saligheid verloor vir ernstiger sondes (wat hulle dodelike sondes noem), maar nie vir minder ernstige sondes (wat hulle vergewenswaardige sondes noem) nie.

Die Rooms-Katolieke Kerk sê dodelike sondes is sondes van die lys van potensiële dodelike sondes wat begaan word met die wete dat dit 'n ernstige saak was, na behoorlike besinning vooraf, en uit eie vrye wil. Die lys van potensiële dodelike sondes sluit in:

Het jy die Sondagmis of 'n Heilige Dag van Plig sonder geldige rede gemis?

Het jy versuim om vir 1 uur voor die Kommunie te vas van kos en drank? (Water en medisyne is toegelaat)

Het jy versuim om Heilige Kommunie gedurende die Paastyd te ontvang?

Het jy opsetlik versuim om te vas op Aswoensdag of Goeie Vrydag?

Het jy opsetlik vleis geëet op die Vrydae van die Vastryd of op Aswoensdag?

Het jy versuim om jou ouers lief te hê, te help of te gehoorsaam?

Het jy versuim om jou kinders binne 'n paar maande ná hul geboorte te laat doop?

Het jy ernstiglik kwaad vir 'n ander persoon toegewen?

Oormatige Rykdom [in Maart 2008 het Pous Benedictus XVI die 8ste dodelike sonde van 'oormatige rykdom' by die lys van dodelike sondes gevoeg.]

Hierdie is van http://www.followthissite.com/list-of-sins.php (30 Aug. 2016)

V: In Eseg 3:17-21 en Eseg 33:2-7, wat is die betekenis van die wagter?

A: Die wagter het op die stadsmuur gestaan en na die vyand uitgekyk. As al die wagters aan die slaap geraak het of hul poste verlaat het, sou die stad effektief onbewaak gewees het, aangesien die wagte aan die slaap sou wees. As ten minste een wagter wakker was en 'n alarm laat hoor het toe die vyand gekom het, kon die hele leër wakker word en hulle afweer.

Vandag, as al die wagte in 'n kerk aan die slaap was, sou Satan dit maklik hê. Wat vandag in sommige kringe waargeneem word, is dat die wagte wakker is, maar sommige pinkster- en charismatiese leiers hulle as "kettersjagters" verag. Waak teen dwaalleer is 'n ou bediening, wat al teruggaan tot by die apostels Johannes en Paulus. As 'n mens nie aandag wou skenk aan boeke wat teen dwaalleer waarsku nie, sou 'n mens Galasiërs, Kolossense, 2 Petrus, 1 Johannes en Judas uitgooi.

V: In Eseg 3:17-21, hoe moet ons vandag wagters wees?

A: As ambassadeurs vir Christus het ons 'n verantwoordelikheid om ons werk te doen en ander van God se woord te vertel. God oordeel ons bediening nie net op grond van hoeveel mense deur ons woorde gered is nie, maar op grond van hoeveel mense ons vertel het.

V: In Eseg 3:18,20, waarom sou Esegiel verantwoordelik wees vir die dood van die goddeloses wat hy nie gewaarsku het nie?

A: God het Esegiel die verantwoordelikheid gegee om ander te waarsku, en Esegiel sou aanspreeklik gehou word as hy versuim om sy verantwoordelikhede uit te voer. Paulus het blykbaar 'n soortgelyke verpligting gevoel in Romeine 1:14.

V: In Eseg 3:20, wanneer 'n regverdige persoon van God afdwaal, waarom herinner God Hom nie aan die regverdige dade wat die man gedoen het nie?

A: As 'n mens in verlossing deur werke geglo het, sou 'n mens verkeerdelik kon aflei dat God op 'n manier die goeie en slegte dade wat almal gedoen het, "gemiddeld" het. Egter, Esegiel 3:20 weerspreek hierdie valse idee. Om in 'n regte verhouding met God te wees, of om van Hom af te draai, is belangriker as die aantal goeie of slegte werke. Selfs die grootste aantal van die beste van ons werke is onvoldoende om vir ons verlossing te verdien.

V: In Eseg 3:20, vergeet God sekere dinge?

A: Dit hang af van jou definisie van vergeet.

Nee, God vergeet nie, in die sin dat Hy inligting verloor, of nie geweet het wat in ons verlede, hede of toekoms gebeur het nie. God weet alles, en Psalm 139:16 sê dat al ons dae in Sy boek geskryf en vir ons bepaal is.

Ja, God vergeet wel, hier en op ander plekke, in die sin dat Hy iets nie oordeel of iets nie as gebeur beskou nie. Byvoorbeeld, weens Christus se offerdood aan die kruis, vergeet God ons ongeregtighede.

V: In Eseg 3:20, waarom sit God 'n struikelblok voor 'n man wat van sy geregtigheid afwyk?

A: Ons kan ten minste drie redes sien.

'n Toets om te sien wat in die persoon se hart is om te doen.

Dissipline, wat pynlike en negatiewe gevolge meebring om die man te help oortuig om terug na God te keer.

Uiteindelik kan die dood van 'n ongehoorsame gelowige hom daarvan weerhou om sy lewe, en dié van ander, nog meer te bederf.

V: In Eseg 3:21, hoe beteken dit dat Esegiel 'n man waarsku en dat hy "homself gered" het?

A: Hierdie vers praat nie van Esegiel se verlossing of sy hemelvaart nie, maar eerder van die rekenskap wat hy sal moet gee wanneer hy voor God staan. Gelowiges sal in die hemel groter of kleiner belonings ontvang, gebaseer op hul werke, volgens 1 Korintiërs 3:12-15.

V: In Eseg 3:26, hoe het God Self Esegiel se tong onmagtig gemaak om te praat?

A: Esegiel was 'n godvresende man, maar hy sou duidelik dinge sê wat God nie sou wou hê hy moet sê nie, al is dit net op daardie tydstip. Gehoorsame gelowiges vandag moet steeds oppas wat hulle sê, veral wanneer hulle kwaad is, soos Jakobus 1:19-20 wys. Soms kan jy dinge sê wat korrek is, maar nie nuttig vir God nie. Soms wil jy dalk dinge sê wat goed is om te sê, maar jou tydsberekening is nie wat God wil hê nie.

V: In Eseg 3:26, waarom het God Self selfs doelbewus 'n hindernis geplaas op 'n gehoorsame gelowige wat God se woord gespreek het?

A: Die antwoord kan gesien word in Esegiel 3:27. God wou nie hê dat Esegiel net "goeie" woorde spreek nie; Hy wou hê dat Esegiel slegs die "beste" woorde spreek, dit wil sê woorde direk van God af. Hy wou hê dat Esegiel tot die mense spreek wat God verlang het, op die tyd wat God verlang het. Petrus was in 'n soortgelyke situasie in Handelinge 16:6-7, waar die Heilige Gees vir Petrus verbied het om in die Romeinse provinsies Asië en Bitinië op daardie tydstip te praat. Sien ook die vorige vraag vir meer bespreking.

V: In Eseg 4:4-6, hoe kon Esegiel al hierdie tyd nooit beweeg nie?

A: Esegiel was nie 24 uur per dag in hierdie posisie nie, want in Esegiel 4:8-12 moes hy steeds kos kook, eet en drink.

V: In Eseg 4:4-6, het hierdie dae jare in die verlede en die hede, of die toekoms voorgestel?

A: Alhoewel 'n paar mense gedink het dat hulle jare in die toekoms verteenwoordig, moet dit jare wees wat reeds verby is, tot en met die hede, om die volgende redes.

1. Hierdie het jare van hulle sonde voorgestel, nie die jare van hulle straf nie.

2. As dit in die toekoms was, sou dit vreemd gewees het dat God hulle berispe vir sondes wat hulle nog nie gepleeg het nie en nie praat oor die sondes wat hulle reeds gedoen het nie.

V: In Eseg 4-5, waarom het Esegiel deur die optrede van hierdie gedetailleerde rolspelings geprofeteer in plaas daarvan om net woorde te gebruik?

A: God kan enige middele gebruik wat Hy verlang. Al sê die Skrif dit nie, kan ons 'n paar goeie redes sien. God het voorheen ander profete na die mense gestuur, en die meeste van die mense het steeds nie na God teruggekeer nie. Op hierdie punt was dit nie dat die mense nuwe inligting moes leer nie, maar eerder dat hulle berisping nodig gehad het omdat hulle nie die waarheid wat hulle reeds geken het, gevolg het nie. Benewens om dit net duidelik vir die mense te sê, het God hierdie rolspelletjies gebruik om die onmiddellike gevolge van hulle voortgesette sonde grafies aan die mense te illustreer.

Vandag is dit goed om 'n verskeidenheid inligtingsmetodes te gebruik wanneer ons met ander kommunikeer.

V: In Eseg 4:4-5,9, wat is die betekenis daarvan dat 390 dae Israel se sonde vir 390 jaar verteenwoordig?

A: Al sê die Septuaginta 190 dae, sê al die Hebreeuse manuskripte 390 dae. Aangesien hulle 'n 360-dae-jaar gehad het, sou dit teruggaan na 1106 v.C.

Dit beteken dat die sonde waarvoor God hulle oordeel, al die pad teruggaan na die tyd van Saul. Selfs in die tyd van Koning Dawid het baie in Israel en Juda steeds afgodsdiens beoefen.

Die afgodsdiens van die Israeliete is binne een generasie onder die tyd van die rigters geoordeel. Nadat hulle 'n koning gehad het, is die afgodsdiens nie geoordeel nie, maar het dit aangehou opbou. Vandag word sommige sondes onmiddellik geoordeel, en ander nie, maar die oordeel bou op. Een analogie is te veel water van God se toorn wat agter die dam van God se barmhartigheid ophoop, totdat die dam uiteindelik toegee.

V: In Eseg 4:6, wat is die betekenis van 'n jaar lê, een dag vir elke jaar, vir die sondes van Juda?

A: Aangesien hulle 'n 360-dae-jaar gehad het, en ons 'n 365,25-dae-jaar het, sou dit 355 van ons jare wees. Of:

a) Die sondes het tot die huidige tyd geduur, wat sou beteken dat Israel se sonde ongeveer 30 jaar voor Juda se sonde begin het.

b) Juda se tydperk van grove sonde het baie later begin, en dus het die oordeel later gekom.

V: In Eseg 4:6, hoe het die Israeliete God van hulle tyd beroof? Hoe beroof ons God van ons tyd?

A: Sekere soorte sondes, soos moord, diefstal of egbreuk, is sondes wat dikwels verfoei word en ander mense raak. Maar die verbreking van die Sabbat was anders, omdat dit die verbintenis van hulle tyd aan God gebreek het. God het daardie hele tyd deur die ballingskap teruggeëis.

Vandag is dit ook belangrik om nie te moord, te steel of egbreuk te pleeg nie. Maar alhoewel ons nie meer die Sabbat en ander "skaduwees" van die werklikheid van Christus (Kolossense 2:16-17) hoef te ag nie, moet ons steeds ons tyd aan God gee. Spandeer jy baie tyd aan dinge wat jou nie bevoordeel nie, maar net God en Sy werk bevoordeel?

Lui wees beteken nie net om niks te doen in plaas van wat jy behoort te doen nie. Dit kan ook behels dat jy jouself besig hou met baie dinge, in plaas van wat jy behoort te doen.

V: Na hierdie gebeurtenis het waarskynlik niemand vir Esegiël gevra om hul sjef te wees nie! As God jou sou vra om 'n bediening te verrig waar die kos eentonig is, die werk vervelig is, of die omgewing nie opwindend is nie, sou jy steeds opgewonde wees om God se wil te doen? Hoekom wel of hoekom nie?

A: Jy sou nie baie entoesiasties wees as jy jou oë van die doel afhaal nie. Die doel is nie wat ons dag tot dag doen nie, maar eerder om te gebruik wat ons dag tot dag doen om God te verheerlik en die boodskap van die ewige lewe aan ander oor te dra. Daar gaan 'n storie dat drie baksteenleggers op 'n werksterrein gevra is wat hulle besig was om te doen. Die eerste het gesê: "Ek lê bakstene." Die tweede het gesê: "Ek bou 'n muur." Die derde het gesê: "Ek bou 'n katedraal." In werklikheid het hulle almal dieselfde ding gedoen, maar hulle het baie verskillende sienings gehad oor wat hulle besig was om te doen.

V: In Eseg 4:12, waarom is Esegiel gevra om garskoeke te maak, met menslike mis as brandstof?

A: Dit het duidelik getoon hoe laag die Jode in die kook van hul kos gereduseer sou word. Koring is een van die beste granen, maar gierste word gewoonlik deur diere en die armes geëet.

V: In Eseg 4:12-15, waarom het God Sy bevel verander nadat Esegiel gekla het?

A: God het reeds geweet dat Esegiel hierdie beswaar sou opper. God kon dit op drie maniere kommunikeer het.

1. Dwing Esegiel om menslike mis te gebruik. Ander sou Esegiel kon kritiseer omdat hy die sanitairwette van die Tora oortree het.

2. Aanvanklik vir Esegiel sê om diere-mis te gebruik. Dit sou die verkeerde indruk geskep het dat hulle slegs diere-mis sou gebruik, en dit sou van die erns van die waarskuwing weggeneem het.

3. Die beste van alles was om aanvanklik vir Esegiel te sê om menslike mis te gebruik. Toe Esegiel beswaar maak, soos enige Jood sou doen, het God gesê Hy sou toegee en diermis in plaas daarvan toelaat. Dit wys dat menslike mis gebruik sou word, maar dat Esegiel nie menslike mis hoef te gebruik nie. Dit is wat God gedoen het, met voorsiening vir Esegiel se reaksie.

V: In Eseg 5:1, wat is 'n tydlyn van die begin van die ballingskap?

Hier is 'n tydlyn van Jerusalem en die begin van die ballingskap.

V: In Eseg 5:1-2, wat was persoonlik aanstootlik daaraan om jou kop so af te skeer?

A: Daar was 'n aantal dinge.

a) As 'n Israelitiese priester sy kop skeer, sou hy ontheilig word volgens Levitikus 21:5.

b) Toe mense óf hul baard óf hul hare afgesny het, kon hulle 'n mes gebruik wat soortgelyk was aan 'n reguit lem vandag. 'n Swaard sou 'n growwe, minder presiese werk doen, wat nie saak sou maak as jy die kop van 'n slaaf afgesny het nie. Dit was 'n teken van vernedering soos 2 Samuel 10:4 aandui.

Nie die antwoord nie: Heidene het soms hul koppe geskeer in heidense aanbidding (Esegiel 27:31; Jesaja 22:12; Jeremia 16:6; Amos 8:10), maar dit is hier nie relevant nie, omdat God dit beveel het.

V: In Eseg 5:1-4, wat is gesimboliseer deurdat Esegiel sy hare afgesny en dit op drie maniere verwyder het?

A: Dit simboliseer die lot van die inwoners van Jerusalem. Een derde sou deur vuur verwoes word, een derde met die swaard gesny word, en een derde "na die wind verstrooi" in ballingskap. Daar sou sommige gedood word; baie sou met die omliggende volke assimileer en net sommige sou as Jode oorbly. Net 'n oorblyfsel, 'n paar lokke, sou bewaar word.

V: In Eseg 5:6, hoe het God se volk God se geregtigheid verander in iets meer goddeloses as die nasies rondom hulle?

A: Oordeel in siviele en kriminele sake, op 'n regverdige wyse, is welgevallik vir God. Wanneer die goddeloses egter vryuitgaan en die regverdiges onregverdig ly, verander dit "geregtigheid", wat welgevallik vir God behoort te wees, in 'n bose ding.

V: In Eseg 5:6-7, waarom sou mense wat van God geweet het, meer goddeloos wees as dié wat God nie geken het nie?

A: Kennis van God, op sigself, bring iemand nie nader aan God nie. Dit hang alles af van wat jy met die kennis doen. Selfs die duiwels glo in God en sidder (Jakobus 2:19), omdat dit hulle niks baat nie.

Regtens dra dié wat die waarheid ken en doelbewus daarvan afwyk 'n groter skuld as dié wat nie so baie weet nie. Sien 2 Petrus 2:20-22, Romeine 4:15 en 5:13.

Uit ervaring weet ons dat dié wat nie eerbied vir God het nie en doelbewus ongehoorsaamheid beoefen, beter word in wat hulle beoefen.

V: In Eseg 5:10, Jer 19:9; Klaagl 4:10, praat hierdie verse van werklike kannibalisme?

A: Ja, dit is. Dit is nie 'n gebod van God nie, en dit word ook nie deur God verlang nie. Eerder gebruik God Esegiel om treurig, maar akkuraat, te voorspel wat God se ongehoorsame volk sal doen, weens hulle sonde en die erns van hulle oordeel.

'n Konsep om hier te leer is dat sonde jou dikwels dwing om nog meer te sondig, beide direk en, soos in hierdie geval, indirek deur beide die toedekking daarvan en die gevolge daarvan.

V: In Eseg 5:11, hoe het hulle God se heiligdom met verfoeilike beelde ontheilig?

A: Hulle het beelde in God se heilige plek geplaas wat nie daar hoort nie. God se gevoel oor hierdie afgodsdiens in Sy tempel was so sterk dat Hy in Esegiel 6:5 aan hulle "beloof" het dat Hy hulle dooie liggame voor hulle dooie afgode sou lê. Hierdie vreemde beeldspraak wys net hoe baie God afgode haat.

Terloops, het jy enige beelde van heidense afgode in jou huis? Sien ook die bespreking oor Jesaja 30:22 vir meer inligting.

V: In Eseg 5:12, wanneer sou 1/3 van Jerusalem deur plaag en honger gedood word, 1/3 deur die swaard, en 1/3 verstrooi word?

A: Dit het gebeur toe die Babiloniërs Jerusalem verower het nadat hulle in 587/586 v.C. in opstand gekom het.

V: In Eseg 5:16, wanneer skiet God om te waarsku en te wond, en wanneer skiet God om te vernietig?

A: God kan doen soos Hy wil. Maar dikwels, net soos 'n menslike vader of heerser, kan God waarsku voordat Hy onaangename gevolge laat aanbreek. Dan kan Hy dissiplineer sodat die persoon, of mense, na Hom sal terugkeer. Maar in hierdie geval, vir die meeste van die mense, was God nie meer geïnteresseerd om een van die twee te doen nie. Hulle wou heeltemal van God afdwaal, en daarom het Hy hulle permanent uit die land verwyder.

V: In Eseg 5:17, wat is die "slegte diere" hier?

A: Alhoewel sommige mense wilde leeus en bere as "boos" sou beskou weens die skade wat hulle aan mense kan berokken, is dit nie waaroor hierdie vers praat nie. Dit is werklik bose diere in 'n morele sin. Dit is waarskynlik die sprinkane uit die Afgrond wat in Openbaring 9:3-11 genoem word.

V: In Eseg 6:1-4 en Eseg 36:1, waarom laat God Esegiel profeet wees teen die lewelose berge van Israel?

A: Die berge was nie sleg in hulself nie. 'n Mens mag dit per ongeluk so dink, aangesien 'n groot deel van die Kanaänitiese godsdiens op bergheiligdomme gefokus het. Die berge is 'n personifikasie van die mense van Juda, sodat God eintlik met die mense gepraat het. Twee redes waarom God hierdie spesifieke personifikasie wou gebruik, is dat die mense dikwels op Kanaänitiese hoogtes aanbid het, wat dikwels op berge was, en mense op die bergvestings vertrou het vir beskerming teen indringers. God belowe egter dat die Israeliete sal terugkeer en op die berge sal woon.

V: In Eseg 6:1-4, 5:1,12 waarom gaan God direk na die hart van hul probleem met afgodsdiens in plaas daarvan om geleidelik kleiner sondes te noem en dan geleidelik daarna toe te werk?

A: Sonde groei, daarom help dit nie om net met die buitelaag van sonde te werk sonder om by die kern uit te kom nie. As die kern bederf is, is die appel bederf. Om net met die randverskynsels te werk, sou 'n bietjie wees soos om vir 'n oorgewig rover en moordenaar te sê hy moet 'n paar nageregte oorslaan.

Soms help dit nie om met die kleiner kwessies te handel nie totdat die keuse om "rigting te verander" eers plaasvind. Nadat iemand berou betoon en God eerste stel, is dit tyd om ook baie van die ander dinge reg te stel.

V: In Eseg 6:1-4, 5:1,12, aangesien die mense na hoë plekke wou gaan om te aanbid, waarom nie net die hoë plekke herbestem om die ware God te aanbid in plaas van die Kanaänitiese afgode nie? Immers het heidene die tempel in Jerusalem "herbestem" vir heidense afgode?

A: Die koste en gerieflikheid van 'n plek is nie God se hoofsaak nie; die hart van die mense se aanbidding is dit wel. Eerstens het God hulle beveel om nie op die hoogtes te aanbid nie, en dit alleen is rede genoeg. Maar verder sou die herbestemming van die hoogtes tot verwarring lei oor wie daar aanbid word. Dit kon tot sinkretisme lei, 'n valse geloof dat die afgode en die ware God basies dieselfde was, of ten minste versoenbaar. God het daaroor baie sterk gevoel. Hy het gesê dat hulle dooie liggame voor hulle afgode sou wees, wat ook die altare in die oë van heidene sou ontheilig, sowel as Joodse aanbidders van God. Onder Stalin in die U.S.S.R., sou dit 'n meer positiewe ontvangs by die mense kry om voor die Kremlin te staan en te sê dat die Tsaars die dier was, as om voor God in 'n plek van aanbidding te staan en afgode te aanbid.

V: In Eseg 6:1-7, wanneer mense van God afvallig word, dink jy dit is gewoonlik hoofsaaklik as gevolg van een ding, of 'n aantal dinge?

A: By sommige mense kan dit uit verskeie invloede voortkom, maar dikwels is dit een hoofrede. Dit kan iets "aktiefs" wees soos vrees vir vervolging, aanhoudende sondes soos alkohol of dwelms, onvervulde verwagtinge wat hulle van God gehad het. Dit kan wees dat hulle hulle vertroue in 'n persoon stel en dan deur daardie persoon se lewe teleurgestel word, in plaas daarvan om hulle vertroue in God te stel. Dit kan wees dat hulle verwag dat God aan sekere voorwaardes sal voldoen en teleurgesteld is wanneer Hy dit nie doen nie. Of dit kan iets "passiefs" wees, soos om na materiële dinge af te dryf, of net luiheid om met God te wandel. Maar as iemand om daardie redes van God af weggedryf het, kan hulle terugkom.

V: In Eseg 6:8-10, in die Ou-Testamentiese tye, of vandag, wat sou 'n rebelse persoon laat terugkom om God te onthou, hulleself te verfoei oor die kwaad wat hulle gedoen het, en terug te wil keer na God?

A: Soms kan hulle wakker skrik en die vrug van hulle verlede ongehoorsaamheid sien, wetende dat dit anders kon wees. 'n Mens se sonde kan ook die mense rondom hulle beïnvloed, so dit kan nie net die slegte gevolge wees wat hulle in hul eie lewe sien nie, maar hoe dit ander geraak het. Of dit kan wees dat hulle hul dreigende ondergang besef, wat veroorsaak dat hulle oë oopgaan. Spreuke 22:15 sê dat dwaasheid aan die hart van 'n kind gebind is, maar die tugstok dryf dit ver van hom af. In Sagaria 12:10-14 sal die volk Israel treur oor die Een wat hulle deurboor het.

V: In Eseg 6:9, hoe kon afgodsdienende mense na hul afgode "begeer"?

A: Hulle het nie net hul afgode gevolg uit 'n gevoel van plig of vrees nie, maar hulle het gretig plesier gesoek in die ervaring met hul afgode. Hulle kon hul geloof in daardie afgod stel, en sekuriteit, eerbied of moontlike liefde daarvan verbeel, blind vir die feit dat dit alles 'n leuen is. Net soos mense kan smag na seks, geld of materiële dinge, het hulle gesmag na 'n godsdienstige ervaring met hul afgode. Lukas 6:45 sê dat uit die oorvloed van die hart die mond spreek.

V: In Eseg 6:9, is dit ooit goed vir 'n persoon om hulleself te "verafsku"? Wat van die belangrikheid van 'n positiewe selfbeeld?

A: In teenstelling met sommige moderne kulture, kan dit goed wees om afsku te hê vir die verkeerde dinge wat ons gedoen het. Om te verfoei beteken om te haat wat jy is of wat jy gedoen het. Terwyl ons onthou dat ons na God se beeld geskape is, en dat die uitverkorenes kosbaar is vir God, is dit soms goed vir 'n persoon om te verfoei wat hulle gedoen het.

V: In Eseg 6:10, doen God hier kwaad?

A: Kwaad kan fisiese skade beteken, en dit kan ook morele kwaad beteken. God veroorsaak wel fisiese skade baie kere, maar God pleeg nie morele kwaad nie.

V: In Eseg 6:11, waarom is Esegiel opgeroep om sy hande te klap en uit te roep "Wee!" terwyl Israel se vyande in Eseg 25:6 gekritiseer is omdat hulle byna dieselfde ding gedoen het?

A: Dit is goed om God te prys vir Sy geregtigheid, maar ons moet ook 'n hart hê vir die verlore. Ons moet nie ons wins vier op die ongeluk van ander nie.

Daar is 'n storie van iemand wat 'n Baptist gevra het oor hul predikant, en die Baptist het gesê hulle het hom ontslaan, omdat hy gesê het dat die verlore mense na die hel toe gaan. Die persoon was geskok en het hom gevra wat die nuwe predikant geleer het. Hy het gesê die nuwe predikant het geleer dat die verlore mense ook na die hel toe gaan. "Wat was die verskil?" het die persoon gevra. Die Baptist het gesê dat die eerste predikant dit met vreugde in sy stem gesê het, en die tweede predikant dit met 'n traan in sy oog gesê het.

In Openbaring 19:1-4 sal gelowiges in die hemel jubel oor die val van die hoer met die naam Babilon.

V: In Eseg 6:14, waar is Diblah/Riblah, en waarom sou God verwoesting van die wildernis daarheen hê?

A: Die "woestyn" verwys na die Negev in die suidelikste deel van Juda. Die meeste Hebreeuse manuskripte het "Diblah", maar 'n paar het "Riblah". Die korrekte lezing is byna sekerlik Riblah om 'n paar redes.

Daar is geen bekende dorp in Juda met die naam Diblah nie. Daar was 'n dorp in Moab met die naam "Beth Diblathaim" in Jeremia 48:22, en ons sien geen rede waarom daardie dorp bedoel sou wees nie. Laastens was Riblah, 'n stad noord van Damaskus aan die Orontesrivier, baie belangrik.

By Ribla aan die Orontesrivier het die koning van Egipte Jojahas in 608 v.C. gebind. Ook by Ribla het die Babiloniese koning vonnis oor Sedekia geveld. Die verskil is of 'n horisontale streep 'n vertikale streep raak (r) of verby die vertikale streep gaan (d).

V: In Eseg 6 en Eseg 7:9, waarom is God so direk en negatief in Sy toespraak tot Sy volk?

A: Op een manier is God soos 'n aanmoedigingster wat hulle aanmoedig om te kies om aan Sy oordeel te ontkom. Hier waarsku God hulle egter ernstig oor wat sal gebeur wanneer Sy oordeel kom. Dit is meer as net soos 'n moeder wat na haar kind skree om nie in 'n besige straat in te hardloop nie. Esegiel 7:9 sê spesifiek dat dit God is wat die hou sal slaan.

God het beide liefde en toorn. Om 'n onvolmaakte voorbeeld te gee, tydens die Amerikaanse Rewolusie is 'n persoonlike vriend van George Washington skuldig bevind aan spioenasie vir die Britte. Washington kon waarskynlik sy invloed gebruik het om sy goeie vriend gespaard te kry. Maar die man was skuldig, en daarom het Washington niks gedoen nie, en die man is tereggestel.

V: In Eseg 7:1-4, is daar 'n grens aan God se geduld?

A: Die Skrif sê ja in 1 Tessalonisense 2:16. In Genesis 15:16b was die Amoriete sleg, maar "die ongeregtigheid van die Amoriete is nog nie vol nie." Esegiël 7 praat van verderf, 'n onomkeerbare, katastrofiese einde. Net soos die noorderlike koninkryk van Israel nooit weer sou bestaan nie, sou die lewe soos hulle dit geken het, ook vir altyd in die suidelike koninkryk eindig. In Matteus 22:1-14 vertel Jesus die gelykenis van die bruiloftsfees. Baie word uitgenooi, maar min word gekies.

V: In Eseg 7:2 (tweemaal), 7:3; 7:6 (tweemaal), Amos 8:2, wat beteken "die einde het gekom"?

A: Dit beteken dat hulle verderf gekom het. Miskien het dinge voor hierdie punt onseker gelyk, en God het hulle 'n tyd gegee om te bekering, maar daardie tydperk het verbygegaan, en hulle verderf is hier, en daar is geen tyd meer vir hulle nie. Dit is die einde van hulle voorspoed, hulle veiligheid, en 'n groot deel van hulle goddeloosheid. Dit sou die einde wees van hulle lewe soos hulle dit geken het.

V: In Hesekiel 7:4, waarom het God hier geen deernis nie?

A: God het meegevoel met almal wat Hy geskape het volgens Psalm 145:9, sien ook 145:17. God stel uit volgens 2 Petrus 3:9, omdat Hy nie wil hê dat iemand wat hom bekeer, moet omkom nie. Daar kom egter 'n tyd wanneer 'n persoon hom nooit sal bekeer nie. Net so het God se geduld grense (1 Tessalonisense 2:16; Genesis 15:16; Openbaring 10:6; Psalm 2:5,12; Romeine 2:5).

V: In Eseg 7:10-11, wat beteken dit dat die oordeel uitgegaan het, die roede gespruit het, die hoogmoed geblom het, en die geweld tot 'n roede aangegroei het?

A: God stel diebringing uit om mense tyd te gee om te bekering. Dinge kan egter met uitstellings erger raak. Soos 'n plant groei, groei sonde ook. Wanneer sonde "bloei", soos 'n paardebloemonkruid, handel God daaroor. Sonde, soos 'n kwaadaardige kanker, bly nie stagneer nie; dit groei. Sonde kweek meer sonde en word nooit versadig nie. Jakobus 1:15 sê dat nadat die begeerte ontvang het, dit sonde baar; en sonde, wanneer dit volgroeid is, die dood baar.

V: In Eseg 7:14, wat is vandag voorbeelde van die blaas van die slagtrompet en niemand kom nie?

A: In die Tweede Wêreldoorlog het die Amerikaners geweet dat die Japannese 'n groot mag skepe en troepe gestuur het om die Filippyne binne te val. Maar die Amerikaanse vliegtuie was gereed vir hulle, gelaai met torpedo's wat skepe kon sink. Behalwe dat daar nie tyd was om die torpedo's te toets nie, en dit blyk dat hulle nie gewerk het nie. Die hele Japannese besetting van die Filippyne, insluitend die berugte tronkkampe, sou dalk nie gebeur het as die torpedo's gewerk het nie. Die Amerikaanse lugmag het self hul werk goed gedoen; maar as nie almal hul werk gedoen het nie, insluitend die maatskappye wat die torpedo's ontwerp en vervaardig het, was selfs die waaksaamheid van sommige tevergeefs. Sien ook die Wikipedia-artikel oor Pearl Harbor. http://en.wikipedia.org/wiki/SCR-270_radar 11/28/2014.

V: In Eseg 7:15 was daar binne plaag en hongersnood. Hoe kan 'n stadsmuur, gebou vir beskerming teen die buite, as 'n tronk dien om mense binne te hou en hul ondergang wees?

A: Die swaard was buite; honger en plaag was binne. Die stadsmure is gebou vir beskerming wanneer 'n aanvaller kom. Mense kan egter misluk om te vlug vir versoeking en sonde, omdat hulle dink die mure is dik genoeg om hulle onontdekt te hou, of, meer dikwels, dik genoeg om hulle teen die meeste gevolge te beskerm. Toe het die mure 'n manier geword om hulle binne te hou en hul ontsnapping te verhinder. Wanneer ons sonde doen en mure bou om onsself teen die gevolge van ons sonde te beskerm, kan daardie mure soms ook 'n tronk vir ons word. Wanneer mense wette of ander mure oprig om hul sondige leefstyl te beskerm, kan dit boeie word.

Op 'n soortgelyke wyse kan 'n persoon se verdediging teen die Christendom hul ontsnapping aan Satan se planne verhinder. Ook kan 'n persoon se versterkings, of dit nou finansieel, emosioneel of intellektueel is, veroorsaak dat hulle nie dink hulle hoef aan rampspoed te ontsnap nie.

V: In Eseg 7:17, wat beteken dit dat elke knie tot water sal word?

A: Op die oppervlak sou dit lyk asof die mense skaars kon staan weens terreur. Egter, Esegiel was nie een wat delikate woorde gebruik het nie. Die Septuaginta-vertalers het dit geïnterpreteer as 'n terreur so groot dat hulle beheer oor hul blaas verloor.

V: In Eseg 7:19-22, waarom sou God nie meer belangstel in die pragtige dinge van die tempel nie?

A: Soms ontvang die Salvation Army ongewone skenkings, insluitend duur diamantstring. As 'n man 'n vrou 'n duur verlowingstring gee, en sy later die verlowing afstel en die string teruggee, wat moet die man daarmee doen? Sommiges hou dit vir die volgende meisie, maar ander, omdat dit verwerp is, begeer dit nie meer nie en gee dit aan die Salvation Army om te verkoop en die geld aan die armes te gee. God mag op pragtige godsdienstige geboue op 'n soortgelyke wyse kyk.

Terwyl mense na die uiterlike skoonheid van die tempelmeubels kon kyk, kon God ongetwyfeld die skoonheid van die mense sien wat daarvoor geoffer en gegee het. Maar toe dit verontreinig en aan ander (afgode) oorgegee is, het God in hulle belangstelling verloor. Soms kan daar iets pragtig aan God gewy wees, maar wanneer dit genoegsaam ontheilig word, roep dit net slegte herinneringe op en stel God nie meer daarin belang nie.

V: In Eseg 7:22, wat behels dit wanneer God Sy aangesig van 'n plek of 'n volk afwend?

A: Soos ons later in Esegiël sal leer, het hulle nie meer guns by God nie. Soms het hulle nie sekuriteit nie, en soms het hulle nie voorspoed nie. Maar soms het hulle albei, maar kan nie daarvan geniet nie.

V: In Eseg 7:23, waarom moes hulle die ketting smeed?

A: Esegiel wys 'n klein detail uit om 'n groter punt te staaf. Die invalende leër sou die moeite moes doen om groot hoeveelhede kettings te maak, omdat hulle baie kettings sou nodig hê vir al die Israeliete wat hulle sou ver slaaf.

V: In Eseg 7:26, waarom sou die onderrig van die priesters vergaan, en 'n visioen van 'n profeet tevergeefs gesoek word, aangesien God wil hê mense moet Sy boodskap hoor?

A: Jesaja sê in Jesaja 40:8 dat die woord van God vir ewig sal bestaan. Dus sou dit natuurlik nie in die hemel verlore gaan nie, en ook nie heeltemal van die aarde afwesig wees nie. Maar dit sou nie vir die meeste mense beskikbaar wees nie. Dit was ook waar vir die gewone mense in Europa in die Middeleeue. Dit klink vreemd dat God sou toelaat dat Sy woorde onbeskikbaar is.

Maar God vereis dat ons Sy Woord heilig hou. Nie net in die sin dat God se volk geroep word om heilig te wees nie, maar ook dat God se Woord, alhoewel dit deur menslike outeurs neergeskryf is, heiliger is as alle geskrifte van bloot mense. As mense dit nie heilig wil hou nie, en as hulle nie wil gehoorsaam wat daarin staan nie, waarom behoort hulle dan die voorreg te hê om dit selfs te sien? Inderdaad, vir dié wat God se Woord verwerp, dui 2 Petrus 2:21 en Jeremia 42:19–22 aan dat dit beter is om nie die weg van die waarheid te ken nie as om dit te ken en hulle daarvan af te keer. Baie verwerpene ongelowiges het nie die hele evangelie verwerp nie, omdat hulle nie die hele evangelie gehoor het nie. Maar wanneer hulle reeds die dele wat hulle gehoor het verwerp het, is daar geen verpligting dat hulle die res daarvan hoef te hoor nie.

V: In Eseg 7:27, watter Joodse koning sou hier treur?

A: Die heerser van Juda onder die Babiloniërs was die goewerneur Sedekia. Die laaste koning, Jojakim, was nog in die lewe, maar in kettings in Babel. Esegiel verwys na Jojakim wanneer hy na die koning verwys, soos in Esegiel 1:2. Hy gebruik altyd die term prins wanneer hy na Sedekia verwys in Esegiel 12:10,12; 21:25.

V: In Eseg 8-11, wat is die betekenis van die datum van hierdie visioen?

A: Hierdie tweede visioen, op 17 September 592 v.C., was presies 14 maande ná die eerste visioen. Tydens hierdie visioene is Jerusalem verower, maar nie verwoes nie. Dit is op 16 Maart 597 v.C. verower. Sedekia het vir elf jaar as goewerneur gedien. Juda het in 589 v.C. van Babilon afvallig geword, en Jerusalem is op 18 Julie 587 of 586 v.C. verower en verwoes.

Daar is vier dele in die visioen, een deel vir elke hoofstuk.

V: In Eseg 8:1-6, wat beteken die eerste deel van hierdie visioen?

A: Dit is 'n glorieryke en tog tragiese prentjie. Dit wys die heerlikheid van God, wat die Tempel op aarde geplaas is om te verteenwoordig. Dit wys ook drie soorte gruwelike sonde, wat selfs die Israelitiese leiers beoefen het. Die Jerusalem wat in die visioen gewys is, was die aardse Jerusalem, met sy afgod daarin. Die doel van die visioen is in vers 6, waar God wil hê dat Esegiel baie duidelik moet sien, en vir ander moet vertel, wat God ver van Sy heiligdom in Jerusalem afdryf.

V: In Eseg 8:3,5 was hierdie afgod in die tempel in Esegiel se tyd of voorheen?

A: Dit is waarskynlik voor die tyd van die profeet. Beide die geskiedenis in die algemeen, en Jeremia in die besonder, noem nie 'n bestaande afgod nie, en Jeremia het terselfdertyd as Esegiel geprofeteer. Maar voor dit het koning Manasse 'n afgod in die tempel geplaas in 2 Konings 21:7. Koning Josia, wat voor Esegiel geleef het, het dit vernietig in 2 Konings 23:6. So selfs verlede sondes, wat nie meer gepleeg word nie, is steeds 'n gruwel vir God as daar nie daaroor berou betoon is nie.

V: In Eseg 8:3,5 wat het God tot jaloesie aangevuur? Wat dryf God vandag tot jaloesie?

A: 'n Persoon kan baie jaloers wees as hulle hul gade in 'n spesiale plek, hul bed, met 'n ander persoon sien. Hulle is jaloers omdat hulle omgegee het vir die gade en vir die verhouding. Hulle is ook kwaad omdat die gade nie so baie daaroor omgee nie. Hulle kan ook jaloers wees omdat hulle voorheen gedink het die gade het diep omgegee vir die verhouding, maar dit lyk nou of dit alles 'n leuen was. Al die liefde wat hulle gedink het die gade het voorheen vir hulle gevoel, wat was dit?

Net so het God baie diep omgegee vir Sy volk, en, soms, het dit gelyk of hulle baie diep omgegee het vir Hom. Maar, in 'n spesiale plek, in die Tempel, het hulle nou neergebuig en hul lojaliteit getoon aan wat God geweet het 'n stuk mis was. Terwyl die mense sleg gelyk het om daarvoor neer te buig, het hul verhouding met God, en hul eerbied vir God, nog slegter gelyk.

Vandag, wanneer dié wat beweer God se volk te wees, 'n ander aanbid, hetsy in die plek van God, of soos baie Jode, benewens God, is God hoogst aanstootlik geraak. Sommiges het nie 'n afgod nie, maar aanbid die afgod van geld.

V: In Eseg 8:6,13 is daar grade van "afskuwelikheid" of grade van sonde?

A: Ja, soos die volgende verse toon.

Johannes 19:11 het Jesus vir Pilatus gesê dat dié wat Hom aan hom uitgelewer het, "skuldig is aan 'n groter sonde".

Blasfemie teen die Heilige Gees is anders as ander sondes, aangesien dit onverskoonbaar is (Matteus 12:31,32; Markus 3:28-30; Lukas 12:10-11).

1 Johannes 5:16-17 praat van 'n sonde wat tot die dood lei (lastering teen die Heilige Gees) en ander sondes wat nie tot die dood lei nie.

Romeine 1:24-28 praat daarvan dat goddelose mense oorgegee word aan al hoe groter verderf.

Esegiel 8:6,13 wys dat sommige sondes vir God meer verfoeilik is as ander.

In Matteus 23:14 sê Jesus dat die Fariseërs 'n swaarder oordeel sal hê (sien ook Markus 12:40).

Mattheüs 23:15 sê dat sommige van die Fariseërs se dissipels twee keer so erg helse kinders sou wees as wat hulle was.

In Lukas 10:12 sê Jesus dat dit in die oordeel draagliker sal wees vir Sodom en Gomorra as vir dié wat Jesus verwerp het.

Dit gesê, is alle sonde egter in een opsig dieselfde: selfs een sonde is genoeg om jou daarvan te weerhou om volmaak te wees en na die Hemel te gaan, en selfs die oortreding van een wet is genoeg om jou as 'n wetsoortreder te veroordeel (Jakobus 2:8-11).

V: In Eseg 8:10, waarom sou hulle diere en ander kruipende dinge aanbid?

A: Die Egiptenare was bekend daarvoor dat hulle diere en diere-kop-godhede aanbid het. Hierdie beeldspraak kan soortgelyk wees aan die Egiptiese Boek van die Dooies. 'n Afskrif van die Egiptiese Boek van die Dooies (in een van sy variante) is deur 'n skrywer gemaak om saam met 'n ryk persoon begrawe te word, sodat die ryk persoon in die hiernamaals 'n "asemhalingspermit" sou hê en in die hiernamaals kon lewe. Ons het vandag baie afskrifte in museums.

Oor die algemeen kan mense geneig wees om dit te aanbid wat gevaarlik is. Miskien onbewustelik, as hulle iets gevaarliks aanbid, soos 'n giftige slang, sal daardie gevaarlike ding dalk na hulle aanbidding kyk en hulle nie seermaak nie.

Dit klink soortgelyk aan Romeine 1:23, wat sê dat mense die heerlikheid van die onsterflike God verruil het vir beelde van mense, voëls, diere en kruipdiere. Soms wil mense die afgode van 'n vreemde kultuur aanbid, net omdat hulle eksoties en vreemd vir hulle voorkom.

V: In Eseg 8:14, wat was verkeerd daarmee om vir Tammuz te ween?

A: Tammuz, ook genoem Dumuzi, was 'n Sumeriese, Babiloniese en Assiriese afgod van vrugbare gewasse. In die Sumeriese mitologie het sy vrou, Inanna, hom na die Hel laat sleep. (Dit is 'n lang storie waaroor ons hier nie hoef in te gaan nie.) Hoe dit ook al sy, in sommige weergawes keer hy elke lente na die aarde terug en vertrek elke herfs na die Hel. 'n Godsdienstige gebruik was dat die vroue in die seisoen wanneer hy na bewering gesterf het, moes huil, en moes jubel wanneer hy herleef is.

Hy was gelyk aan die Syriese afgod Adonis, wat dalk die een is wat deur vroue bemin word in Daniël 11:37.

V: In Eseg 8:14, is die Christelike praktyk van Goeie Vrydag en Paasnaweek op enigerlei wyse gebaseer op die ritus van Tammuz, soos die skeptiese Asimov's Guide to the Bible op bl. 586 beweer?

A: Nee, Asimov het geen grondslag vir hierdie bewering nie. Jesus se vrywillige keuse om eenmalig te sterf en uit die dood opgewek te word, sodat Hy nie meer sal sterf nie, is baie anders as Tammuz wat teen sy wil na die hel geneem is en elke jaar dieselfde proses herhaal.

V: In Eseg 8:17, wat beteken "die takkie teen hul neus sit"?

A: Die Hebreeus wat ons vandag het, sê: "takkie teen hul neus". Sommige Joodse kommentators het egter gesê dit was "stank", en ook dat "hul" eerder "my" moet wees. Dit kan dus wees "om die stank teen hul neus te sit" of "om die stank teen my [God se] neus te sit".

V: In Eseg 8:8-18, waarom het God al hierdie boosheid so lank laat voortduur?

A: Ons weet nie hoekom God so geduldig is soos Hy is nie, of presies hoe Hy die perke van Sy geduld kies nie. Ons kan sien dat aan die een kant, as daar nie 'n nasie van Israel of Juda was nie, God se volk nie sou floreer of groei nie. Dit sou moeiliker wees om hul kinders op te voed en makliker om net in die afgodsdienstige kulture rondom hulle op te gaan. Mens kan sterk redes sien waarom God nie Sy volk in ballingskap wou stuur nie.

Aan die ander kant was die afgodsdiens nie net ernstig nie, maar dit was ook alomteenwoordig. Tydens die bewind van Koningin Jesebel (waarskynlik deur die Tirosiete uitgespreek as Itobal), was daar net 7 000 wat nie voor Baäl gekniel het nie (1 Konings 19:18). Die afgodsdiens het babaslagoffers en godsdienstige prostitusie ingesluit. Toe die afgodsdiens so alomteenwoordig, so sleg, geïnstitusionaliseer en al erger was, was ballingskap en die versameling van die oorblyfsel dalk verkieslik bo om hierdie situasie voort te laat gaan.

V: In Eseg 8:8-18, waarom sal God genadelos nie na hulle luister nie, selfs al roep hulle tot God?

A: Toe hulle God verwerp het en 'n doof oor vir Sy gebooie gedraai het, was God ook nie verplig om na hulle te luister nie. Tog sou God hulle gehoor het [hul gebed verhoor het] as hulle van al hul boosheid berou gehad het. Maar God verhoor nie die gebede van mense wat self 'n doof oor draai vir die armes (Spreuke 21:13), sonde koester (Psalm 66:18), goddeloos is (Spreuke 15:29; Jesaja 59:1-3), of weier om na God te luister (Sagaria 7:11-14).

V: In Esegiel 8:16, waarom sou mense aangetrokke wees tot die aanbidding van die son of ander hemelliggame?

A: God het hulle in Deuteronomium 4:19 gewaarsku om nie die son, die maan of die sterre te aanbid nie. Tog het hulle hulle rug op God gedraai (2 Kronieke 29:5-7) en Josia het die aanbidding van die son, die maan en die sterre gestaak (2 Konings 23:5,11).

Die son, die maan en die sterre is pragtig, geheimsinnig, ver weg en vereis niks van hul aanbidders nie. Hulle verskaf orde, en die son se invloed is kragtig. Tog sou sonaanbidders geen besware hê om ander dinge benewens die son aan te bid nie. Soms verkies mense eerder om iets aan te bid wat kragtig is, maar geen eise aan hulle stel nie, as die mees kragtige wese, wat wel eise aan ons lewe en gedrag stel.

V: In Eseg 9:2, wat is die hoër poort?

A: Dit was die noordelike poort van die Tempel in Jerusalem. Dit is moontlik dat dit ook 'n poort tussen die Hemel en die aarde verteenwoordig. Dreigemente teen Israel het oor die algemeen van die noorde gekom, en dit was beslis 'n bedreigende ding.

V: In Eseg 9:2, waarom sou God die vernietigingsengele by Sy heiligdom laat wees?

A: God wou blykbaar hê dat die godsdienstige kwaaddoeners, en die kwaaddoeners met meer kennis, eerste vernietig word.

V: In Eseg 9:3, watter twee dinge kan simboliseer word deur God in Sy heerlikheid wat van die heiligdom na die tempelstoep beweeg?

A: God het stadig die plek verlaat waar Sy volk Hom aanbid het, en hulle aan hul verdiende loon oorgelaat. God het uitge trek, en Sy heerlikheid, teenwoordigheid en beskerming sou verdwyn. Dit was 'n laaste, kortstondige pouse om te onthou voordat God daardie tempel vir ewig verlaat het.

V: In Eseg 9:4, wat was die merk?

A: Die Hebreeus praat van hierdie "teken" as die letter "Tau", waarvan ons letter "T" afkomstig is. Tau was die laaste letter van die Hebreeuse alfabet, wat moontlik volheid aandui. Dit was die eerste letter van die Hebreeuse woord "Torah". Sommiges sien dit as 'n voorspel van die 144 000 in Openbaring 7:3-4.

V: In Eseg 9:6-7, wie het histories eintlik die doodslag gepleeg?

A: Babiloniese soldate het die grootste deel van die moorde gepleeg. Hulle het egter blykbaar bondgenote onder die Filistyne en Edomiete gehad. God het dit egter nie net toegelaat nie, maar Hy het uitdruklik gekies om die Babiloniërs as die roede van Sy oordeel te gebruik. Saba (in vandag se Jemen) en ander nasies was nie deel van die stryd teen Israel nie, maar hulle het baat gevind by die verwoesting.

V: In Eseg 9:8-10, waarom sou God hierdie slagting laat plaasvind?

A: Die Jode, wat die meeste van God geweet het en naby aan Hom moes wees, het God verlaat en was net so sleg soos die nasies rondom hulle, wat min van God geweet het. God was moeg dat mense wat na Sy naam genoem is, voorgee dat hulle Hom volg, maar tog heeltemal hul rug op Hom draai, en tog vertrou dat hulle in orde sal wees solank hulle Sy Tempel het. God sou nie toelaat dat Sy Tempel op daardie wyse as 'n gyselaar gehou word nie. Toe God se volk teen Hom in opstand gekom het, het God hulle in opstand gevind, en Jeremia 12:8 sê dat God hulle daarom gehaat het.

V: In Eseg 9:9, watter drie dinge word gelys wat God tot so 'n groot toorn geprikkel het?

A: Drie dinge word genoem. 1) die land is vol bloedvergieting, 2) die stad is vol perversiteit, en 3) hulle beweer die HERE het die land verlaat (d.w.s. God gee nie meer om wat hulle doen nie).

Dit is interessant om te oorweeg dat die derde ding die tweede veroorsaak, en die tweede die eerste.

V: In Eseg 9:9, hoe provokeer mense God vandag op hierdie drie maniere?

A: Mense leef so sondig as wat hulle wil, asof daar geen verantwoording is nie. Selfs godsdienstige mense kan wees wat genoem word "praktiese atheïste". Al mag hulle in God glo, dui hul gedrag daarop dat hulle optree asof daar geen God is nie.

Maar as iemand leef asof daar geen God is nie, wat keer hulle daarvan om verkeerd te doen wanneer niemand kyk nie? Wat keer hulle daarvan om voordeel uit ander te trek as hulle daarmee weg kan kom?

As iemand voel dat dit binne hul regte val om ander uit te buit, en iemand anders in hul pad kom, wat sou hulle keer om daardie persoon te benadeel of te vermoor, as hulle dink hulle kan daarmee wegkom?

V: In Eseg 10:2-5, wat was die doel van die verspreiding van die kole oor die stad?

A: Daar word nie gesê dat die kole iemand beseer het of enige probleme veroorsaak het nie. Daar word ook nie gesê dat die kole iemand bevoordeel het nie. Miskien was die kole bedoel om rook te veroorsaak en die feit te verberg dat God se heerlikheid hierdie plek verlaat het.

V: In Eseg 10:6, wat kan die vuur verteenwoordig?

A: 'n Kool kan verskillende temperature hê. Tensy dit baie warm is, kan jy dit nie sien nie. In teenstelling daarmee is 'n vuur duidelik warm. Dit kan God se oordeel verteenwoordig. Hoeveel vuur neem dit om 'n woud of 'n stad af te brand? Dit verg net 'n vonk.

V: In Eseg 10:9-17, hoe sou jy die visioen hier oor die algemeen beskryf?

A: Die cherubim en die wiele is pragtig, ingewikkeld, beweeg in enige rigting, is nie gebind aan beperkings wat ons het nie, soos swaartekrag, en kan vinnig beweeg. Die cherubim het 'n paar menslike kenmerke gehad, soos hande soos 'n mens, en een van hulle gesigte was soos dié van 'n mens. Oor die algemeen het hulle egter meer nie-menslik as menslik gelyk.

V: In Eseg 10:14, hoe lyk die gesig van 'n cherub?

A: As dit dieselfde wesens is wat in Openbaring 4:7 genoem word, is die beskrywing van die vier gesigte dieselfde, behalwe dat Openbaring "kalf" sê in plaas van "kerub".

V: In Eseg 10:15-19, waarom het die teenwoordigheid van God Jerusalem verlaat, aangesien Ps 132:13-14 sê dit sou vir ewig Sy rusplek wees?

A: Psalm 132:13-14 sê dat dit vir ewig God se rusplek sal wees. Twee punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Alhoewel God se teenwoordigheid die Tempel in Jerusalem verlaat het, het God beslis steeds geweet wat in Jerusalem aangaan. Dat Sy teenwoordigheid Jerusalem verlaat het, beteken nie noodwendig dat dit nie meer Sy rusplek was nie.

2. Selfs al was dit nie God se rusplek gedurende daardie tyd nie, sal die Nuwe Jerusalem steeds God se rusplek wees. Psalm 132:13-14 sê dat God hier vir ewig sal woon; dit spesifiseer nie wanneer in die toekoms God se rusplek daar sal wees om nooit weer te vertrek nie.

V: In Eseg 10:19b, wat is die betekenis daarvan dat hulle by die oostelike poort stilgehou het?

A: Hulle was bo die noordpoort, waar kole en vuur uitgehaal is, en toe het hulle 'n kwart sirkel gemaak om na die oostepoort te gaan. Hulle het by die oostepoort stilgehou voordat hulle daardie tempel vir altyd verlaat het. Toe die heerlikheid daardie tempel verlaat het, het dit geval en nooit weer gebruik geword nie.

V: In Eseg 10, wanneer in die geskiedenis dink jy het God se heerlikheid van 'n kerk of beweging vertrek? Waarom?

A: Daar is verskeie kere.

Die kerk ná Konstantyn: In 324 n.C. het Konstantyn die enigste keiser van die Romeinse Ryk geword. Nadat hy die Christendom wettig gemaak en dit later die amptelike godsdiens gemaak het, het hy Jode en aanbidders van heidense gode geweldloos vervolg deur sinagoges en heidense tempels te sluit. Hulle is aangemoedig om eerder na die kerk te gaan, en baie het dit gedoen. Sommiges sê dat die Christendom sedertdien nie ten volle herstel het nie. Toe biskoppe begin praat het van hul "trone" en Christene ander begin vervolg het, het God se heerlikheid verdwyn.

Die Rooms-Katolieke Kerk omstreeks 1000 n.C.: Die pouse in Rome het uiters korrup geraak. Hoe erg was sommige pouse? Volgens Austin se Topical History of Christianity, bl. 148,

"Toe [na 904] het die sogenaamde 'pornookrasie' begin, gedurende welke tyd Theodora en haar twee dogters, Theodora die Jongere en Marozia, feitlik Rome en die kerk self beheer het. As verleiërs van hoere het hierdie vroue hul liggame verkoop vir posisies, titels en grond, wat hulle wydverspreide mag gegee het. Marozia het 'n onwettige verhouding gehad met Pous Sergius III, uit wie se verhouding 'n seun gebore is wat later Pous Jan XI geword het. Toe Marozia probeer het om haarself as keiserin te laat kroon, het haar jonger seun Alberic sy moeder ontvoer en in die tronk gegooi, sy stiefbroer, die paus, in die tronk gegooi en self keiser geword. Hy het van 932 tot 954 geregeer en absolute beheer oor die pausdom uitgeoefen. Na Alberic se dood is sy seun Octavianus as Pous Johannes XII verkies, en het hy die mees verfoeilike lid van hierdie verderflike familie geblyk te wees.

b. Die Ottone-regeerders. In 962 het die goddelose Johannes XII die Duitse koning Otto I as keiser van die Heilige Romeinse Ryk gekroon. Omdat hy gedink het hy het 'n bondgenoot in verderf, het Johannes gou besef dat die nuwe keiser 'n man van karakter was en toegewyd was aan die herstel van die pausdom tot fatsoen en eer. Toe Otto 'n sinode byeengeroep het om Johannes af te sit, het die paus hulle almal met ekskommunikasie gedreig, maar hulle het hom tog afgesit. Drie maande later het Johannes nog 'n sinode byeengeroep wat herroep het wat Otto se sinode gedoen het. Daarom het Otto besluit om geweld te gebruik om die pausdom van sy bose heerser te verlos.

... Die volgende twee-en-veertig jaar [na 1004] van die pauslike geskiedenis was gevul met intense rivaliteit, opportunistiese middelmatigheid, geestelike impotensie, ondeug en korrupsie. Dit het gelyk of dit sy laagste diepte bereik het met die verkiesing van 'n degenererende twaalfjarige seun, Pous Benedictus IX (1032–1045), wat ná skandelike uitspattigheid en wankelrige administrasie die heilige tiara (d.w.s. die amp van die Pous) aan die hoogste bieder verkoop het. Hy was bekend as Gregorius VI (1045–1046)...."

Die Rooms-Katolieke Kerk voor die Reformasie. Die Konsilie van Konstans in 1415 was bedoel om die aansprake van drie gelyktydige mededingende pouse te besleg. Die hervormer Jan Hus is uitgenooi om te kom en sy menings te bespreek, en die Keiser het hom 'n veiliggeleidingsbelofte gegee. Toe Hus arriveer het, is hy verraderlik aan die paal verbrand.

Die kerk in Frankryk net voor die Franse Rewolusie: Die kerk het ryk, magtig en gewelddadig geword. Hulle het mag oor lewe en dood oor mense gehad.

Duitse Tübingen-skool: het hoër kritiek ontwikkel wat by baie mense die vertroue in die Bybel weggeneem het. Hulle het gesê (maar sê dit nie meer nie) dat die evangelies dokumente uit die tweede of derde eeu was, dat Dawid en verskeie ander historiese figure nooit bestaan het nie, en ander valse dinge wat sedertdien deur argeologie en antieke manuskripte weerlê is.

Liberale Amerikaanse seminaries: Baie bekende universiteite het as goeie seminaries gedien, soos Yale en Princeton. Sedertdien het hulle wegdryf van die geloof in God se Woord.

Baie Amerikaanse hoofstroom-denominasies: Die Verenigde Presbiteriaanse Kerk het 'n verklaring teen die onfeilbaarheid van die Bybel. Die Episkopale Kerk en die Evangelies-Lutherse Kerk van Amerika is ook liberaal.

V: In Eseg 11:1-4, wat is die gevolge wanneer leierskap sleg word, in 'n kerk of regering?

A: Aanvanklik kan die leier slegte besluite neem, insluitend die vermorsing of plunder van geld, in plaas daarvan om geld uit te gee waar dit nodig is. Dan kan hul voorbeeld na meer en meer lede versprei. Uiteindelik kan die leier en lede albei kwaad doen en kwaad aanvaar.

V: In Eseg 11:1-4, hoe onderskei jy wanneer leierskap sleg is, teenoor net onvolmaak?

A: Geen leier op aarde is sondeloos perfek nie. Almal het blinde kolle in kennis of karakter. Maar probeer die leier opreg om eers God te gehoorsaam, of is iets anders hoër op hul agenda? As 'n persoon nie naby God kom nie, in 'n aanhoudende sonde betrokke is, of ander verkeerd lei, behoort hulle nie leiers te wees nie.

V: In Eseg 11:1-4, hoe moet ons optree, of reageer, wanneer leierskap sleg word, in 'n kerk of regering?

A: Leierskap is nooit perfek nie, en die eerste stap is om individueel met hulle te praat om die probleem reg te stel. Maar as daardie noodsaaklike eerste stap vrugteloos is, moet jy ander betrek om te probeer. Laastens maak die probleem openbaar, en laat die slegte leier gaan, of jy gaan weg. Matteus 18:15-17 gee 'n proses as iemand aanstootlik is. Eerstens praat privaat met hom, en as hy na jou luister, is dit wonderlik. Indien nie, bring een of twee ander saam en praat met hom. As hy steeds nie luister nie, maak dit in die kerk openbaar.

V: In Eseg 11:3,11, wat is bedoel met die bose leiers wat sê die stad is die pot en hulle is die vleis? (Jeremia 39:1-5; 52:1-7; 42:1-12 kan dalk 'n paar leidrade gee.)

A: Daar is twee moontlikhede.

Hul eend was gaar: die ommuurde stad was soos 'n kokende pot, en hulle was op die punt om gaar gekook te word. Hulle was die kroonjuweel van die stad, en hulle wou ontsnap.

Die toekoms was so helder dat hulle sonbril moes dra: Die stad was 'n voorspoedige lekkerny van goeie kos, en aangesien hulle die beste deel was, ten minste in hul eie oë. Of andersins het hulle gedink hulle was die bestes om voordeel daaruit te trek en die meer waardevolle deel te kry.

Al kan albei sienings nie waar wees nie, het hulle in albei sienings hulleself verryk en ander mense net as 'n middel beskou.

V: In Eseg 11:3,11-13; hoe kan leiers vandag soortgelyke houdings hê?

A: Daar is twee verskillende slegte houdings moontlik hier. Sommige leiers het albei terselfdertyd.

Superieur omdat hulle leiers is: Leiers kan dink hulle het spesiale voorregte en vergoeding, hetsy omdat hulle dink hulle help ander, of omdat hulle dink hulle verdien dit omdat hulle beter is.

Leiers omdat hulle superieur is: Leiers kan elitisties wees, dink dat die mense vir hulle bestaan, eerder as dat hulle daar is vir die mense. Hulle waardeer hulleself meer as ander mense en dink hulle behoort die beste deel te kry.

Daar is 'n slenguitdrukking: "die wêreld is my oester". Dit beteken basies dat die wêreld, en al sy pêrels, myne is om te neem. Sommiges is lief vir mense en gebruik dinge. Ander is lief vir dinge en gebruik mense. Dit is die teenoorgestelde houding van ons wat dienaars van God is, vir Sy heerlikheid, en nie vir ons eie heerlikheid en geluk nie.

V: In Eseg 11:13, moes Esegiel getreur het toe Peletja, die seun van Benaja, gesterf het? Waarom dink jy het God hom gedood, en waarom nie almal nie?

A: Esegier het nie gesê wat God ideaal gesproke wou hê nie, net wat God regverdigelik gedoen het. Miskien was Esegier bedroef dat hierdie valse profeet die einde sonder bekering bereik het wat hy beleef het. Dit is soortgelyk aan Jesus se bespreking van wanneer die Toren van Siloam in Lukas 13:4 ingestort het.

God het 'n waarskuwing aan hulle almal gegee toe Hy net Peletja gedood het. God het verkies dat nie een van hulle vernietig sou word nie, maar dat hulle sou bekeer en lewe.

V: In Eseg 11:13-25, te midde van hierdie ernstige profesie, waarom sou God dit hier profeteer? (Jeremia 31:1-7 is om 'n soortgelyke rede.)

A: In die middel van Esegiel 11 bied God steeds hoop aan die oorblyfsel. Jeremia 31-32 bied ook hoop op 'n toekoms vir die oorblyfsel. Dit was aan die kinders van die Israeliete om te besluit of hulle sou gaan en die oorblyfsel wees wat teruggekeer het, of waar hulle was bly.

V: In Eseg 11:19 en Eseg 36:26, hoe en wanneer sal God hulle 'n nuwe hart van vlees gee?

A: Vlees beteken hier 'n lewende hart, in teenstelling met 'n dooie hart van klip. Sedert Pinkster kom die Heilige Gees in die hart van elke gelowige in. Let wel dat vlees nie altyd vir sondigheid in die Bybel staan nie.

V: In Eseg 12:2, hoe sien en hoor mense nie wat hulle wel kan sien en hoor nie?

A: Sommige mense kies om feite wat hulle nie aanvaar nie, te ignoreer, en hulle weier doelbewus en met kennis van sake om te erken dat hulle sien wat reg voor hulle oë is. Maar dikwels is daar meer daaraan as dit. Kognitiewe dissonansie is 'n term wat beskryf hoe daar, hetsy bewustelik of onbewustelik, swaar selektief gefiltreer word deur dit wat as net "geraas" beskou word, omdat dit nie by hul siening van die werklikheid pas nie.

Daar was 'n interessante sielkundige studie waarin daar 'n video was waarin jy die aantal kere moet tel wat 'n basketbal gedribbel word. Kyk na hierdie YouTube-video deur Daniel J. Simons https://www.youtube.com/watch?v=IGQmdoK_ZfY. Dit is interessant om te sien wat jy mis deur nie daarna te kyk nie.

V: In Eseg 12:3, waarom moes die mense hul tasse inpak? Waarom het God Esegiel sy tasse laat inpak?

A: Die mense sou haastig teen hul wil gedwing word om hul huise te verlaat. Hulle sou letterlik net 'n paar persoonlike besittings inpak, maar hulle sou spaarsaam wees en net 'n paar goed saamneem. Hulle het deur God die seëninge van die land ontvang, en hulle het geen rede gehad om daardie seën te behou as hulle besluit het om God nie te gehoorsaam nie. Na die Babiloniese ballingskap het God hulle spesifiek beveel om hulle aan die Babiloniese juk te onderwerp, maar hulle het daarteen in opstand gekom. Dit was nie net geestelik dwaas nie, maar ook in die natuurlike wêreld was dit dwaas.

Die Hebreeuse woord hier, qir, beteken 'n huismuur, nie 'n homah, of stadsmuur nie. Daar was waarskynlik geen stadsmuur rondom Tel Abib nie. Daar was nie 'n stadsmuur byderhand nie, so het Esegiël vir 'n metafoor moes volstaan met wat daar was.

V: In Eseg 12:7-14, wat profeteer Eseg hier?

A: Esegiel profeteer die ballingskap van die suidelike koninkryk Juda. Die Israeliete van die noordelike koninkryk was reeds in ballingskap; die suidelike koninkryk sou eers in die middel van Esegiel se bediening in ballingskap gaan.

V: In Eseg 12:12-13, wat is die punt daarvan om die prins onder hulle te noem?

A: Sedekia was van koninklike bloed, maar hy was 'n goewerneur en later 'n rebel, nie 'n koning nie. Hy is deur die Babiloniërs as goewerneur aangestel en het probeer om weer 'n onafhanklike nasie te wees, in stryd met wat God hulle deur Jeremia beveel het.

V: In Eseg 12:13, hoe kon die prins (Sedekia) na Babel gaan en dit tog nie sien nie?

A: Jeremia 39:4-7 verduidelik dat toe hulle die reis terug na Babel begin het, hulle Zedekia se kinders voor hom doodgemaak het, en toe sy oë uitgesteek het.

V: In Eseg 12:17-20, wat is die verskil tussen angs/bewing en wanhoop?

A: Angs is om bekommerd te wees oor iets sleg wat op die punt staan om te gebeur en jou of jou geliefdes te benadeel. Wanhoop is nie te wyte aan twyfel nie, maar eerder wanneer jy seker is van wat op die punt staan om te gebeur, en dat jy nooit kan herstel nie. Die Jode het 'n punt bereik waar hulle geen bekommernisse gehad het nie, net wanhoop.

Angs is 'n vrees vir die slegte dinge wat kan gebeur. Wanhoop is die byna-seker wete van dreigende ondergang of verlies.

V: In Eseg 12:21-23, hoe volg sommige mense daardie spreuk vandag? Waarom?

A: Die spreuk, "Die dae gaan verby, en elke visioen faal," beteken dat niks profeties ooit sal gebeur nie. Dit is gebruik om 'n vals gevoel van vertroosting en versekering te gee dat profesieë teen Jerusalem niks sou uitmaak nie.

V: In Eseg 12:27, hoe is dit 'n gewysigde weergawe van die vorige spreuk?

A: Omdat hulle gedink het daardie dinge was veraf, het hulle nie gedink hulle hoef nou te bekering nie. Een predikant het gesê dat een van die treurigste woorde wat hy gehoor het, "more" is. Want wanneer iemand gevra word om te bekering en na Christus te kom, sê hulle nie vandag nie, maar dalk more.

V: In Eseg 12:27 was sommige dinge in die Bybel inderdaad ver van hulle af. Wat was dan verkeerd met hulle houding om te sê dat dinge ver af was?

A: Hulle het gevoel hulle hoef nie nou te gehoorsaam nie, aangesien enige gevolge ver weg was. Hulle hoef nie nou reg met God te kom nie, want hulle kan dit altyd later doen. 'n Oosterse Christen het die doop uitgestel totdat haar ma oorlede is, aangesien haar ma dit nie sou goedkeur nie. Alternatiewelik wil sommige mense nou sondig, en stel daarom hulle bekering tot môre uit.

V: In Eseg 12:27, hoe stel mense vandag uit om reg met God te kom? Waarom?

A: Soos een kollegestudent gesê het, hulle wou eendag 'n Christen word, maar nie nou dadelik nie omdat hulle te veel pret gehad het. Maar as dit 'n probleem is, kan God jou probleem oplos.

V: In Eseg 13:1-5, in Esegiel se tyd was daar valse profete sowel as ware; dieselfde geld vandag. Wat is ten minste vier voorbeelde van valse profete?

A: Hier is vier verskillende tipes.

Valse Christelike leraars binne die kerk: Hulle beweer dat hulle Christelik is, maar verkondig 'n ander evangelie. Hulle kan binne 'n kerk wees of hul eie kerk begin. Soos Jim Jones kan hulle aanvanklik in 'n kerk wees en ten minste 'n deel van die ware evangelie deel, maar later hul eie kerk begin en sommige baie ongoddelike dinge leer.

Leraars van ander godsdienste: Hulle lei mense na 'n ander uiteindelike bestemming.

Ateïste wat met sekerheid sê daar is geen God nie: Hulle kan meer geloof hê dat daar geen God is as sommige wat beweer in God te glo.

Nie-religieuse mense wat aanneem dat hulle hul eie moraliteit kan opstel: die probleem is dat, tensy 'n persoon in 'n God glo, hulle geen grondslag vir moraliteit het nie. As 'n persoon nie meer inherente waarde het as 'n muskiet nie, waarom sou dit dan slegter wees om 'n persoon te vermoor as om 'n muskiet te vermoor? Is dit omdat ons meer intelligent is? As dit so is, het meer intelligente mense dan 'n groter reg om te leef as minder intelligente mense, soos die Nazi's geglo het?

V: In Eseg 13:4-5, watter soorte valse profete is soos jakkals onder die ruïnes, en waarom?

A: Wanneer 'n muur gaping het, kan jakkalse daar deurgaan, maar dit is vir holtes en wegkruipplekke om prooi te jaag, en nie om die muur op te bou nie. Sommiges weier nie net om te help om die puin te herbou nie, maar verdien eintlik aan die puin. Ander kan "moralistiese terapeutiese deïste" wees. Hulle glo dat die Christendom, of godsdiens in die algemeen, SLEGS is om jou te help om meer moreel te wees, jou te help met jou probleme, vir 'n God wat niks doen nie.

V: In Eseg 13:4-6, wat het die profete presies verkeerd gedoen?

A: Hulle het twee dinge verkeerd gedoen. Hulle het nie die krake en breuke in die geestelike lewe van die nasie herstel nie, en hulle het gesê die Here het dinge gesê wat die Here nie gesê het nie. Ongelukkig het sedert daardie tyd baie ander godsdienstige leiers nie die krake in hul gemeentelede se geestelike wapenrusting aangespreek nie, en hulle het baie dinge as deel van tradisie bygevoeg wat God nie gesê het nie. Baie mense het die ingesteldheid dat as 'n paus, 'n kerkraad of hul godsdienstige leiers iets gesê het, dit van God moet wees, omdat God nie sou toelaat dat hierdie leiers iets ernstig verkeerd sê nie. God het dit destyds toegelaat, en God laat dit vandag ook toe. God gee vir ons 'n manier om te onderskei, Sy Bybel, maar as mense hul tradisies blindelings volg en nie dinge met die Bybel nagaan nie, lê die verantwoordelikheid om mislei te word by hulle self en nie by God nie.

V: In Eseg 13:5 en Eseg 22:30, wat beteken "staan in die kloof"?

A: In 'n geveg, as die vyand 'n gat in die stadsmuur gemaak het, sou verdedigers in die spasie staan. Hulle sou die plek van die muur inneem en die aanvallers kon nie inkom nie totdat die verdedigers teruggetrek of gedood is. Net so in geestelike oorlogvoering, soek God gelowiges wat in die spasie sal staan, om teen Satan se strikke te verdedig en mense te red.

V: In Eseg 13:6-7, na watter soort valse profete verwys Esegiel spesifiek?

A: Daar is ten minste twee soorte valse profete.

1) Mense van ander godsdienste wat nie beweer dat hulle Christelik is nie, of wat beweer dat die Christendom, of 'n persoonlike verhouding met Christus, sleg is.

2) Dié wat beweer dat hulle gelowiges is, maar 'n ander evangelie verkondig. In hierdie vers was dit sowel vroue as mans wat beweer het dat hulle profete van die Een Ware God is.

V: In Eseg 13:10,16 en Jer 6:14; 8:11, hoe sê mense, "Vrede, vrede," wanneer daar geen vrede is nie?

A: Daar is ten minste vier verskillende maniere.

a) Dit kan wensdenke wees, hoop dat daar vrede sal wees as hulle dit wens.

b) Meer algemeen kan dit selfbedrog wees, bewyse wat dit weerlê ignoreer, en nie ernstig wees oor hoe gewelddadig dinge is nie.

c) Dit kan isolerend wees, deur te sê daar is vrede vir my nou, en ek gee nie om vir die res van die wêreld nie.

d) Laastens kan dit niks van bogenoemde wees nie, en die enigste misleiding wat betrokke is, is 'n opsetlike misleiding van ander.

V: In Eseg 13:10-15, 22:28; Mt 23:27 en Hand 23:3, hoe is valse leiers soos dié wat 'n muur witmaak? Is daar maniere waarop ons onbedoeld mure witmaak?

A: Leiers kan net soos kalklaag wees wanneer hulle óf uitdruklik óf implisiet 'n sonde regverdig of bevestig dat dit aanvaarbaar is. 'n Kalklaag wys 'n buitekant wat nie hou nie. Die mure lyk van buite goed, maar die volgende keer as dit reën, kom al die buitekleur af. Net so lyk sommige leiers en organisasies van buite goed en skoon, maar hulle bedek net baie onaantreklike probleme van binne.

V: In Eseg 13:10-14 klink die Hebreeuse woord vir "witmaak" soortgelyk aan die woord vir "onbevredigende dinge". Watter dinge word, al is dit onbevredigend, gretig nagejaag?

A: Iemand het eens waanzin gedefinieer as om dieselfde resultate te kry deur dieselfde dinge oor en oor te doen, en elke keer te verwag dat dit die volgende keer anders sal wees.

Ingeslukte dinge, soos dwelms, alkohol, sigarette of damp, is uiteindelik nie bevredigend nie.

Ervarings, soos seks, opwinding of ander dinge.

Materiële dinge, soos geld, duur kunswerke, ens.

Mag en beheer oor ander.

V: In Eseg 13:18, hoe het hierdie vroue siele gevang?

A: Hulle het mense gesoek aan wie hulle toweramulette kon verkoop. Dit mag soos 'n onskuldige besigheid lyk, maar met elke amulet wat hulle verkoop het, het die koper teen God gesondig.

V: In Eseg 13:19, aangesien God in beheer is, waarom word mense vermoor wat nie moes sterf nie, en sommige leef wat nie moes leef nie?

A: Hierdie wêreld is in 'n toestand van opstand teen God (1 Johannes 5:19), en God het dit vir 'n tydperk toegelaat. Baie dinge gebeur hier wat onregverdig en goddeloos is en God se hart breek (Matteus 23:37; Lukas 19:41; Jeremia 4:19-22; 9:1). Oordeel sal egter kom wanneer God alles regstel.

V: In Eseg 13:22, hoe kan 'n valse profeet (manlik of vroulik) die regverdiges met hul leuens ontmoedig?

A: Hulle kan vals dinge oor die toekoms sê. Hulle kan probeer om "FUD" (vrees, onsekerheid en twyfel) by te voeg tot wat andersins baie duidelik is.

'n Vals profeet wat hom voordoen as 'n ware leraar van God kan godvresende mense laat twyfel oor wat regtig die regte dinge is om te doen. Hulle kan mense laat glo in hulle in plaas van in wat God werklik gesê het. Maar selfs meer algemeen kan hulle mense onseker maak oor enigiets, selfs al is die mense nie seker of hulle in die valse profete glo nie. Hulle kan mense lei om kwaad te doen, of om Christene te vervolg.

V: In Eseg 13:23, aangesien hulle valse profete was, het enige van hulle regtig visioene gesien of nie?

A: Hulle het dalk alles uitgedink en niks werklik gesien nie. Aan die ander kant het Satan dalk vir sommige van hulle leuenvisioene en waanvoorstellings gestuur.

V: In Eseg 14:1-3 en Eseg 33:32, waarom sou die oudstes van Israel (in Kebar) voor Esegiel gaan sit terwyl hulle struikelblokke opgerig het?

A: Daar is twee moontlike redes, en albei kan waar wees vir verskillende leiers.

a) Eerstens, selfs al het hulle nie regtig in Esegiel as profeet geglo nie, het hulle geweet dat baie van die mense wel in hom geglo het, en hulle wou goed lyk in die oë van die mense.

b) Tweedens, miskien het hulle wel geglo dat Esegiel 'n ware profeet van God was. Maar hulle wou ook die afgode volg. Sommige mense wil 'brandversekering' hê deur al die gode te aanbid. Hulle was nie teen God nie, maar sommige mense vandag wil 'Christene en' wees. Dit wil sê, Christene en ook iets anders.

V: In Eseg 14:1-3, waarom sou God soms stilbly wanneer mense Hom raadpleeg?

A: God hou daarvan om die gebede van Sy volk te verhoor, maar God is nie verplig om enigiemand te verhoor wat nie ernstig daarna streef om Hom te volg nie. Dit kan ook 'n daad van barmhartigheid wees wanneer God nie verhoor nie, want die verlore sal geoordeel word op grond van wat hulle weet, soos Romeine 4:15 en 5:13b aandui.

V: In Eseg 14:1-4 en Jeremia 42:2-22, wanneer is dit nie goed om God se raad te soek nie?

A: Dit is nie goed om God se raad te soek as jy nie bereid is om dit te volg nie, tensy dit die antwoord is wat jy wou hê. Romeine 4:15 en 5:13 wys dat mense geoordeel word op grond van wat hulle weet. As jy God nie voorwaardeloos sal volg nie, sal dit oor die algemeen vir jou beter wees hoe minder waarheid jy ken in die Oordeel.

V: In Eseg 14:3,7, wat is presies 'n struikelblok?

A: 'n Aanstruikelblok kan 'n reghoekige blok wees, maar dit kan 'n voorwerp van byna enige vorm wees wat mense laat aanstruikel, veral wanneer hulle dit nie sien nie. Dit is veral 'n probleem vir die baie ou, die baie jong, die siekes en die swakkes. 'n struikel of val kan nogal ernstig wees. Sommige mense sterf aan val op klip of beton. 'n Struikelblok is nie so gevaarlik as jy dit sien en onthou waar dit is nie. Dit is ook nie gevaarlik as jy nie van plan is om te beweeg nie.

Romeine 14:13 waarsku Christene om nie struikelblokke voor ander Christene te plaas nie.

'n Geruime tyd gelede het ek op 'n tipiese voorbeeld van 'n struikelblok afgekom. Hierdie een het ongeveer 60 pond geweeg; ek sal jou later vertel hoe ek dit weet. Ek het na middagete gery, ná 'n ysstorm 'n paar dae tevore, en daar was 'n betonblok in die parkeerterrein van die restaurant. Dit was nie in die rybaan waar ek gery het nie, so ek het geparkeer en ingegaan. Ek kon die beton uit die parkeerterrein verwyder het, maar ek het dit nie gedoen nie. Na die middagete het ek by my motor uitgekom, en 'n motor het andersom geparkeer, so het ek 'n ander pad geneem. Ek het die blok vergeet, en die onderstel van my motor het oor die betonblok geskraap. Ek het die motor geparkeer om dit vir skade te ondersoek, en toe die blok op die gras geskuif, sodat ander bestuurders nie dieselfde ervaring as ek sou hê nie.

'n Baie ander soort struikelblok is die feit dat baie mense nie kan aanvaar dat jy na Jesus moet kom nie. Vir hulle het Jesus, die hoeksteen, 'n struikelblok geword in Romeine 9:30-33 en 1 Petrus 2:8.

V: In Eseg 14:4-6, hoe sou God in ooreenstemming met hulle afgodery antwoord?

A: God kon volgens hulle afgodery antwoord deur glad geen leiding te gee nie. Dikwels, ook hier, doen God dit egter nie, maar Hy antwoord die mense op grond van wat hulle nodig het om te weet. Baie kere as ons God oor iets vra, antwoord Hy nie noodwendig die vraag wat ons gevra het nie, maar meer belangrik dit wat ons nodig het om te hoor.

V: In Eseg 14:5, hoe vervreem mense God van hulleself?

A: Die nasie Israel het homself van God vervreem deur te weier om op te hou om hul afgode te aanbid. Die koester van ander sondes kan ook daartoe lei dat God kies om nie na ons gebede te luister nie, volgens Psalm 66:18.

V: In Eseg 14:9 het God die valse profete mislei en hulle toe vernietig omdat hulle valse profete was?

A: God het nog nooit 'n goeie profeet in 'n slegte een verander nie. Inteendeel, God het toegelaat dat slegte profete verlei is om profesieë te maak wat uiteindelik almal sou sien as verkeerd.

Oor die algemeen, as iemand kwaad wil doen, "verhard God hulle geregtelik" in die rigting waarin hulle wil gaan, soos Hy met Farao gedoen het. Jesus het selfs vir Judas gesê: "Wat jy gaan doen, doen dit gou."

V: In Eseg 14:9-10, waarom is die een wat na 'n valse profeet gegaan het net so skuldig soos die een wat die valse profesie gegee het?

A: Hulle het geweet hy was 'n valse profeet. Hulle sou daarvoor betaal het. Hulle het daaraan legitimiteit verleen.

V: In Eseg 14:10, waarom word profete hier veral uitgelig?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Die profete het die mense wat na hulle gekom het, aangemoedig om in hulle sonde voort te gaan.

2. Sodoende ontvang die profete die straf vir die sondes van die mense wat op hulle woorde vertrou het en in sonde voortgegaan het.

3. Destyds en vandag is dit baie ernstig vir 'n godsdienstige leier om mense gemakliker in hulle sonde te laat voel.

V: In Eseg 14:12-13, hoe sondig 'n "land"? Lande het nie 'n siel nie, en hulle gaan nie Hemel toe of Hel toe nie.

A: Die mense van 'n land is gewoonlik een kultuur, in die sin dat die meeste mense oortuig word om te dink en te doen wat ander in die land hulle lei om te doen. Wanneer invloedryke individue besluit om goddeloos te wees, en die meeste van die ander mense in die land besluit, nie noodwendig om goddeloos te wees nie, maar eerder om die goddelose voorbeeld te volg, dan sondig hulle ook steeds.

V: In Eseg 14:12-19 en Openb 6:8, hoe is honger, wilde diere, swaard en plaag die mees algemene maniere van dood?

A: Baie mense het aan honger gesterf. Ons ken nie eens die aantal hongersnoode in China nie, omdat daar soveel was. Ons weet nie hoeveel mense aan honger gesterf het nie, maar dit was beslis meer as 100 miljoen. Baie mense het aan "beeste" gesterf, waarvan die dodelikste die siekte-draende rot was. Wat siektes betref, het in die twintigste eeu alleen, ondanks anti-malariamiddels, meer as 1 miljoen mense per jaar aan malaria gesterf. Maar die swaard het net soveel mense doodgemaak as siektes. Die "swaard" is 'n breër term as "oorlog", omdat meer mense deur hul eie regering ("demosied") gedood is as deur gevegte tussen lande.

V: In Eseg 14:14, waarom sou hierdie drie mense nie in staat wees om enigiemand anders te red nie? In Gen 18:32 het God vir Abraham gesê dat God Sodom nie sou vernietig as daar net tien regverdiges in die stad gevind sou word nie.

A: Daar is twee aspekte aan die antwoord: geestelik en natuurlik.

Geestelik gesproke kon daardie drie individue, hoe regverdig hulle ook al was, niemand behalwe hulself red nie. Soos een Christen gesê het: "God het geen kleinkinders nie". Of jy is 'n kind van God, of jy is nie; jy kan nie aan jou ouers se geloof vashou wanneer jy voor God verskyn nie. Of jy ken God, of jy ken Hom nie. Jy kan nie op die geloof van ander die hemel bereik nie. Selfs tien regverdiges in Sodom kon nie die res van die Sodomiete die hemel inbring nie.

Natuurlik kan God 'n land vernietig as almal van Hom afgedraai het. Maar God kan 'n land spaar as 'n beduidende aantal mense regverdig was. Ons kan nie met sekerheid sê dat God 'n stad net vir tien mense sou spaar nie, omdat God reeds geweet het daar was nie tien mense nie. Maar God het die Israeliete dikwels gespaar, die goeie sowel as die slegte, wanneer baie na Hom teruggekeer het.

V: In Eseg 14:14 en Eseg 28:3, wie was Daniël/Danel hier?

E: Eerstens wat nie die antwoord is nie en dan die antwoord.

Nie die antwoord nie: Daar was 'n Arameese wyse man bekend as Danel/Daniël. Die spelling is egter anders as Danel in die verhale van Ugarit, en Danel was nie besonder wys nie.

Die antwoord: Dit was die Hebreeuse profeet Daniël, wat as 'n jong man na Babilon geneem is. Daniël was 'n tydgenoot van Esegiel, en sy posisie, roem en wysheid onder die Babiloniërs sou goed bekend gewees het. Die spelwyse is dieselfde as in die boek Daniël, behalwe vir 'n ontbrekende jod, wat soos 'n apostrof lyk.

Sien ook The Expositor's Bible Commentary, volume 6, bl. 881 vir meer oor Danel.

V: In Eseg 15:1-4, hoe is die hout van 'n wingerdstok nie nuttig nie?

A: Daar is geen krag in 'n wingerdstok se hout nie, so jy kan niks nuttigs daaruit maak nie, nie eers 'n pen nie. Dit is kronkelend en nie mooi nie, so jy kan nie pragtige meubels daarvan maak nie. Die hout is nie duursaam nie, so enigiets wat daarvan gemaak is, is nie langdurig nie. Sommige dinge en mense kan nuttig en begaafd lyk, maar uiteindelik lewer hulle niks nuttigs nie. Sprukunde 25:14 sê dat 'n man wat spog met geskenke wat nooit gegee is nie, soos wolke en wind sonder reën is. As 'n persoon 'goeie karakter' gehad het, maar daardie karakter nie sterk, nie besonder goddelik en nie volhardend was nie, watter nut sou daardie karakter hê?

V: In Esegiël 15:4, waarom is hierdie hout slegter as die gewone hout van 'n wingerdstok?

A: Nog erger, as hout van 'n wingerdstok gedeeltelik in die vuur verwoes word, is dit selfs minder nuttig. Geestelik is daar "vure" wat die toekomstige nut van dinge en mense kan beperk.

V: In Eseg 16, wat is die doel van hierdie hoofstuk?

A: Hierdie allegorie illustreer hulle gruweldade in die konteks van 'n ondankbare aangeneemde dogter. 'n Ouer se gevoelens van verwerping in so 'n situasie is waarskynlik nie so groot soos God se gevoelens oor Sy volk wat Hom verwerp nie.

V: In Eseg 16:3,45, waarom het God gesê dat hulle afkoms van Amoriete en Hetiete was?

A: Die Israeliete was nou verwant aan die Amoriete.

1. Selfs van die begin af het Isak en Jakob vroue uit hedendaagse Sirië getrou.

2. Daarbenewens was daar huwelike met ander volke, insluitend die Gibbioniete, wat Hetiete was. Byvoorbeeld, Uria, Batseba se vorige man, was 'n Hetiet.

3. Uiteindelik het hulle met die Amoritiese Kanaäniete gemeng, wat hulle nie moes doen nie.

Die rede waarom God dit ter sprake bring, is in Esegiel 16:44, waar Hy noem dat hulle hulself aan die ander nasies ontbloot het.

V: In Eseg 16:4-14, waarom bring God hierdie allegorie ter sprake?

A: Hulle was in 'n slegte toestand toe die hongersnood in Kanaän toeslaan en hulle na Egipte gegaan het. Gedurende die laaste jare van Josef se lewe, en vir die volgende 400 jaar, was hulle slawe in Egipte. Nadat God hulle uit al daardie dinge gered het, was hulle steeds nie lojaal aan God nie.

V: In Eseg 16:15-21, waarom het Jerusalem (wat vir die hele suidelike koninkryk staan) homself aan "geestelike prostitusie" skuldig gemaak deur ander gode te aanbid?

A: Hulle wil nie uitsluitlik God gehoorsaam nie. Hulle kan heeltemal afvallig raak, soos die noorderlike koninkryk van Israel gedoen het, of hulle kan steeds die rituele beoefen en nie die gehoorsaamheid nie, soos die suidelike koninkryk van Juda gedoen het. Vandag net soos destyds beskou God dit as geestelike prostitusie wanneer dié wat by Sy naam genoem word, ander gode aanbid of vereer.

V: In Eseg 16:15-21, waarom draai 'n persoon, 'n volk of 'n nasie weg van God?

A: Dit kan om verskeie redes wees. Gewoonlik is daar vir 'n persoon net een hoofrede, maar ander redes kan dit ondersteun, en ander redes kan hulle ook weghou. Vir sommige kan die redes wees dat hulle 'n bepaalde sonde wil pleeg of regverdig, of 'n afgod. Vir sommige kan dit wees dat hulle dink hulle ken 'n beter manier. Vir ander kan dit miskien desillusie wees, of teleurstelling in wat 'n Christen gedoen het. Sommige mag dit uit vrees doen, of vir finansiële gewin. Ander het weer nie groot redes nie, maar die sorg van die wêreld word in hul denke die belangrikste.

V: In Eseg 16:20-21, hoe het hulle hulle kinders geoffer?

A: Die Kanaäniete het hul jong kinders, tot die ouderdom van twee jaar, geoffer deur hulle deur die vuur te laat gaan. Ongelukkig het baie Israeliete hierdie bose, ongoddelike praktyk aangeneem.

V: In Eseg 16:23-34, waarom was daar 'n "fase II" van hulle boosheid?

A: Sonde, as dit onbeheerd gelaat word, groei. Die boosheid wat 'n persoon of volk dalk huiwerig eers een keer probeer, kan dan meer gereeld gedoen word. Dan kan dit 'n gewoonte word. Dan verloor dit sy nuutheid en hulle soek 'n opwinding om dit met iets groter te vervang.

V: In Eseg 16:26-29, hoe het die Jode presies hulleself met die omliggende nasies ontman?

A: Vanaf Salomo het konings van Juda en Israel ongelowige vroue getrou. Selfs voor Salomo was baie Israeliete nie getrou aan God nie en het hulle afgode aanbid. Daar word gedink dat die oorgang Jordaan-stamme en Dan onder die eerste was wat God heeltemal verlaat het.

V: In Eseg 16:35-47, hoe was God se straf gepas?

A: Aangesien die mense van Juda na hierdie afgode en nasies gekyk het vir inspirasie, genot en veiligheid, was dit deur dieselfde nasies dat sy gestraf en in ballingskap gestuur sou word. Hulle sou haar letterlik vernietig, met net 'n oorblyfsel wat sou terugkeer.

V: In Eseg 16:47 het Israel nie in die weë van die omliggende nasies geloop nie, of het hulle die ongehoorsaamheid meer as die nasies rondom hulle vermeerder, soos beide Eseg 5:7 en (miskien) Eseg 16:47 sê?

A: Die eerste helfte van Esegiel 16:47 sê letterlik in die Hebreeus: "Jy het tog nie in hulle weë geloop nie"; die laaste helfte van Esegiel 16:47 sê hulle was selfs erger. Esegiel 5:7 sê ook hulle was selfs erger. (Let wel dat die BSB die eerste helfte versag deur dit te vertaal as: "Jy het nie net in hulle weë geloop nie".)

In moderne Engels is dit soos om te sê: "jy was nie soos so-en-so nie, jy was selfs erger".

V: In Eseg 16:48-58, waarom is Jerusalem met Sodom vergelyk?

A: Sodom was gewelddadig, onrein en sleg, en 'n persoon wat hieroor nadink sou geweet het dat dit verkeerd was, maar ten minste het die Sodomiete nie God se woord gehad wat hulle ongehoorsaam was nie. Jerusalem was ook gewelddadig, onrein en sleg, maar hulle het meer kennis gehad as die Sodomiete, en dus meer oordeel (Romeine 4:15; 5:13).

V: In Eseg 16:49 was die sonde van Sodom egoïsme in plaas van homoseksualiteit?

A: Nee. Slegs as jy vers 49 lees, jou oë toemaak en ophou lees voor vers 50. Vers 50 sê hulle het gruwelike dade voor God gedoen. Dit sou vreemd wees as iemand sou argumenteer dat omdat hulle arrogant was en nie ander gehelp het nie, benewens die beoefening van homoseksualiteit, dit op een of ander manier hul homoseksualiteit sou verskoon.

V: In Eseg 16:55, wanneer sou Sodom na haar vorige toestand terugkeer?

A: Aangesien die stad Sodom vernietig is, tesame met elkeen van die inwoners behalwe Lot en sy dogters, kan dit nie na sy vorige toestand terugkeer voordat die mense opgewek is nie. Dit sal tydens die Millennium gebeur.

V: In Eseg 17, wat was die doel van hierdie allegorie van die wingerdstok en twee arende?

A: Vir 'n volk wat baie vertroud was met landbou, sou hierdie allegorie van wingerde, wat hulle daagliks kon sien, onthou word. 'n Wingerdstok of boom wat gereeld van groeirigting verander, groei nie reguit of sterk nie. Net so groei mense wat gereeld van geestelike lojaliteit verander, ook nie sterk in die Here nie. Jakobus 1:7-8 sê dat 'n tweesinnige man, onbestendig in al sy weë, nie moet verwag om iets van die Here te ontvang nie. Laastens, 'n nasie wat gereeld van lojaliteit tussen twee rykke verander, moet nie verwag dat een van die rykke hulle as lojaal sal beskou of sal bevoordeel nie.

Vandag kan 'n mens twee maatskappye of twee mense teen mekaar uitspeel. As jy dit doen, besef dat jy nie lojaliteit teenoor een van hulle bevorder nie.

V: In Eseg 17:7-10, is daar slegte gevolge vir 'n plant om sy takke na een kant uit te sprei, en dan die takke en wortels na die teenoorgestelde kant uit te sprei?

A: Die deel van die plant bo die grond sou takke hê wat van kant tot kant uitstrek, eerder as om na die voedingstowwe uit te reik. In hierdie gelykenis sal dit nie so goed groei nie, nie so stewig gevestig wees nie, en maklik uitgeroei kan word.

V: In Eseg 17:11-15, hoe hou dit verband met die koninkryk van Juda?

A: Dit hou op twee verskillende maniere verband.

Politiek, nadat Juda onder Babilon gekom het, het dit 'n alliansie met Babilon se vyand, Egipte, gesoek. In Juda was daar 'n pro-Egiptiese party en ook pro-Babiloniese amptenare. Dit was soos om in een rigting te groei en dan van rigting te verander.

Geestelik het hulle 'n skyn van Goddelike gehoorsaamheid met die Tempel gehad, maar terwyl sommige God met hul hele hart wou volg, het ander dit nie gedoen nie.

V: In Eseg 17:11-15, hoe hou dit verband met lande vandag?

A: Wanneer lande of maatskappye hulp aan hul vyande gee, verwater hulle nie net hul saak nie, maar hulle kan ook die lojaliteit, ondersteuning en ywer van dié wat leiers volg wat skynheilig en selfbedienend voorkom, verloor. Byvoorbeeld, olie-aankope deur Sirië of Turkye van ISIS, Amerikaners wat 'n Franse maatskappy kritiseer omdat hulle sake met Iran gedryf het terwyl daar 'n embargo was, en filiale van Amerikaanse maatskappye wat dieselfde ding gedoen het. Daar is 'n fassinerende Der Spiegel-artikel oor ISIS en die "vreemde bedgenote" wat betrokke is.

V: In Eseg 17:11-19, waarom dink u wou God nie hê dat Sedekia sy eed aan Babilon sou breek nie?

A: Daar was ten minste drie probleme met die verbreking van sy eed.

Moreel was Sedekia 'n verrader deur sy eed te breek.

Binnekort sou gebeure wys dat dit 'n ernstige fout was.

Die belangrikste is dat toe God hulle beveel het om hulle aan Babilon te onderwerp, hulle God ongehoorsaam was.

V: In Eseg 17:1-24, wat is die gevolge vir 'n persoon vandag as hy of sy ontrou is teenoor hul maatskappy of ander mense?

A: Hosea mag hieroor baie weet deur sy vrou Gomer. Dawid het die lojaliteit van sy groep krygers hoog geag. Dit was des te erger toe Dawid indirek Uria, 'n soldaat wat baie lojaal aan hom was, tereggestel het.

Mense kan hul ontrouheid en skynheiligheid sien en hulle nie vertrou nie. Nie net sou die slagoffers van hul ontrouheid hulle nie vertrou nie, maar hulle sou nie eens vertrou word deur dié wat bewus baat gevind het by hul ontrouheid nie. Selfs al bekering 'n persoon oor sy ontrouheid, mag ander hulle vir 'n lang tyd nie vertrou nie.

V: In Eseg 17:1-24, wat is die gevolge vir 'n persoon vandag as hy ontrou aan God is?

A: Daar is ten minste drie verskillende soorte gevolge.

Nabyheid aan God: Natuurlik is dit 'n sonde teen God. Selfs wanneer jy bekering beoefen, kan daar steeds gevolge van die sonde wees wat jy moet deurmaak. As hulle gelowiges is, sal hulle daarvoor by die bema-stoel-oordeel moet verantwoording aflê. Ook kan hulle beroof word van die vreugde van die nabyheid om nou in God se teenwoordigheid te wees.

Ander: Maar jou sonde kan 'n slegte getuienis vir ander wees, wat help om ongelowiges nie na Christus te bring nie, en mede-gelowiges ontmoedig.

Self: Jou ontrouheid kan ander slegte gevolge vir jouself hê. Wanneer jy 'n sonde pleeg, sal jy dikwels 'n groter swakheid hê om dieselfde sonde weer te pleeg. Tensy 'n persoon deeglik berou het, kan hulle, wanneer tye moeilik raak, geneig wees om terug te val in daardie bekende sonde.

V: In Eseg 17:22-24, watter goeie belofte maak God hier aan Israel? Hoekom stel Hy dit so?

A: God belowe dat daar 'n plant met reguit takke sal wees. Maar in plaas daarvan om die vorige plant te probeer verbeter, sal God weer begin met 'n nuwe skoot van die top van 'n sederstokkie.

V: In Eseg 17:23, wat is volgens jou die betekenis daarvan dat voëls in sy takke nes maak? (Sien Markus 4:30-32)

A: Dit kan beteken dat ander op Israel kan staatmaak vir veiligheid en beskerming. Alhoewel voëls in die gelykenis van die saaier bose demone verteenwoordig, het Jesus gesê God sorg vir die voëls in Matteus 6:25-26 en Lukas 12:6,24. Vogels kon in die takke van die mosterdboom in Lukas 13:19 nes maak. Dit is interessant dat Arabiese Moslems wat in Israel woon, in 'n veiliger plek leef as in lande soos Sirië, Irak, Libië, Egipte, Jemen, Afghanistan en Pakistan.

V: In Eseg 17:24, wat is die punt van die bome?

A: God vergelyk mense wat floreer, uitspruit en vernietig word, met bome. Hierdie analogie is ongewoon omdat dit beklemtoon dat "Israel nie uit ballingskap sal terugkeer nie", maar slegs "'n loot van Israel sal terugkeer".

V: Indikeer Eseg 18 dat God mense oordeel volgens hul gedrag, in plaas van volgens geloof en nie werke nie?

A: Nee, want dit is die "regverdige" man wat die goeie dinge doen, en die "slegte" man of "gewelddadige" seun wat die bose dinge doen. 'n Persoon wat vergewe is en deur God regverdig verklaar is, doen regverdige dinge; dit is nie dat die doen van regverdige dinge 'n persoon die regverdige man maak nie.

V: In Eseg 18, hoe kan dit wees dat God kinders nie straf vir hul pa se sondes nie, aangesien Eks 20:5-6, Deut 5:9 en Jer 32:18 die teenoorgestelde impliseer?

A: Hier is 'n paar verse wat die gevolge van sonde toon. Die aanhalings is geneem uit die BSB.

Eksodus 20:5; Deuteronomium 5:9 "…wat die ongeregtigheid van die vaders op hul kinders besoek tot in die derde en vierde geslag…"

Eksodus 34:7 "…Hy sal die ongeregtigheid van die vaders besoek op hul kinders en kleinkinders tot in die derde en vierde geslag."

Jesaja 14:21a "Bereid 'n plek voor om sy seuns te slagoffer weens die ongeregtighede van hulle vaders."

Jeremia 32:18-19 "…laat die ongeregtigheid van die vaders in die skoot van hul kinders ná hulle … om elkeen te beloon volgens sy weë en volgens die vrug van sy dade."

Klaagliede 5:7 "Ons vaders het gesondig en hulle is nie meer nie, maar ons dra hulle straf."

Mattheüs 27:25 Jode (nie God nie) het gesê: "Sy bloed val op ons en op ons kinders!"

In Numeri 14:20-25 het die kinders ook 40 jaar rondgedwaal.

Verzen wat spesifieke vloeke op nakomelinge op aarde toon, is: Adam en Eva (Genesis 3:14-19); Kanaän (Genesis 9:25); onwettige kinders, Ammoniete en Moabiete (Deuteronomium 23:2-3,8); Eli se seuns (1 Samuel 2:31-33); Gehasi (2 Konings 5:27); Jekonja (Jeremia 22:28-30).

Mense ly soms wel tydelike gevolge vir die sondes van hul vader. Hierdie verse is egter net so stil oor ons skuld in Adam as oor die skuld van ons vader.

Vyf gevolgtrekkings

1. Kinders dra geen skuld vir die sondes van hul voorouers (=ouers + voorouers), hulle ly nie die ewige dood nie, en God maak hulle nie fisies dood vir die sondes van hul voorouers nie (Esegiel 18).

2. Kinders kan egter algemene gevolge ly, in hierdie lewe, selfs God laat hulle fisies sterf, vir die sondes van hul voorouers (Eksodus 20:5; Jeremia 32:18; Klaaglid 5:7). God kan sy beskerming van kinders van 'n sondige ouer wegneem, en ander hulle doodmaak (Jesaja 14:21a).

3. Verder kan daar spesifieke generasievloeke wees as gevolg van 'n voorvader se sonde (Genesis 3:14-19; Genesis 9:25; Numeri 14:20-25; Deuteronomium 23:2-3,8; 1 Samuel 2:31-33; 2 Konings 5:27; Jeremia 22:28-30).

4. Verder, wanneer kinders kies om in hulle ouers se sonde te wandel, deel hulle inderdaad in die skuld van hulle voorvaders se sondes omdat hulle dit ook doen (Mattheüs 23:29-32; 27:25).

5. Wanneer iemand bekering beoefen of kies om op God te vertrou, kan God 'n vloek wat oor hulle is, verwyder, of dit andersins in 'n seën verander (Jona 3:10; Josua 9).

Sien When Critics Ask bl. 285-286 en Bible Difficulties and Seeming Contradictions bl. 221-222 vir meer oor die onderskeid tussen gevolge en skuld.

V: In Jesaja 14:21, waarom sterf kinders vir die sondes van die vaders, aangesien Esegiël 18:2,19-20 sê hulle behoort nie?

A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Daar word nie gesê dat die kinders die skuld van hul vaders gedra het nie. Maar as hulle aan dieselfde sondes deelgeneem het, sou hulle dieselfde skuld gehad het.

2. God het hulle nie geslag nie. In hierdie lewe vermoor bose mense dikwels ander bose mense en hul kinders.

3. Esegiël 18 verwys na God wat nie 'n seun doodmaak weens die skuld van sy vader se sonde nie.

4. Baie kere in hierdie lewe word mense onregverdig doodgemaak weens ander se sondige dade, soos Esegiël 13:19 wys.

V: In Eseg 18, wat kan ons oor mense leer?

A: Hier is tien dinge wat ons kan leer.

1. Sommiges het vreemde sienings oor God se geregtigheid en leer verkeerd. Esegiel 18:2

2. Alle siele behoort aan God en word deur Hom geoordeel. Ezequiel 18:4

3. Moet nie selfversekerd wees oor jou pa se geregtigheid nie. Ezequiel 18:13

4. Moenie wanhoop oor jou pa se boosheid nie. Ezequiel 18:17

5. Vertrou nie op jou verlede geregtigheid nie. Ezequiel 33:12

6. As jy self goddeloos was, moenie wanhoop nie. God is behaaglik wanneer jy jou van jou goddeloosheid bekeer. Ezechiël 18:23,32; 33:12,14-16

7. Sommiges kan die regverdiges met leuens ontmoedig, terwyl God hulle geen hartseer aangedoen het nie. Ezechiël 13:22

8. Sommiges kan die goddeloses aanmoedig/versterk in hul begeerte om nie van hul bose weë af te draai en hul lewens te red nie. Eze­giël 13:22

9. God oordeel elkeen volgens sy eie weg [lewe]. Hesekiel 18:30; 33:20

10. Sommiges beskuldig God van onreg uit ten minste vyf redes.

10.1 Onverdiende slegte dinge word deur God in hierdie lewe toegelaat. Job 27:2; 34:5,17; 40:8

10.2 Die goddeloses ontvang soms goeie dinge. Psalm 73

10.3 God straf die goddeloses nog nie ten volle nie. Maleagi 2:17; Habakuk 1:2-4

10.4 Die meer goddeloses oorwin soms die minder goddeloses. Habakuk 1:13

10.5 God vergewe die sondes van dié wat hul bekeer, en vergeet die goeie dade van dié wat tot sonde terugkeer. Esegiël 18:25,29; Esegiël 33:17-20

V: In Eseg 18, wat is die fout wat bekendstaan as "realisme"?

A: Hierdie fout kombineer die volgende drie dinge.

1. 'n Ware aanname dat vaders nie skuld oordra nie

2. 'n Vals aanname dat ons skuldig is vir Adam se sonde.

3. Gebaseer op hierdie aannames, is 'n vals gevolgtrekking dat dit die voorbestaan van ons siele in die Tuin van Eden bewys.

V: In Eseg 18 praat Esegiel oor individuele skuld, kollektiewe skuld van 'n nasie, of albei?

A: Sowel individuele as kollektiewe skuld.

1. Nasionale skuld word geïmpliseer deur "land van Israel" en meervoudsvorme (Esegiel 18:1,2,25,29,30,31).

2. Individuele skuld word geïmpliseer deur die afwesigheid van meervoudsvorme (Esegiel 18:4-24,26,28).

3. Albei, omdat hy die ware voorbeeld van individue gebruik om dit sowel individueel as kollektief toe te pas.

V: In Eseg 18:2, het Esegiel hierdie spreuk gesê?

A: Nee. Die Hebreeuse voornaamwoord hier is julle in die meervoud, nie enkelvoud nie.

V: In Eseg 18:2, wat is presies verkeerd met die spreuk?

A: Al die volgende:

God hou nie daarvan nie. Esegiël 18:2

Ons het geen rede om dit waarheidsgetrou te gebruik nie. Hesekiel 18:3

Impliseer dat sommige siele nie direk aan God behoort nie. Hesekiel 18:4

Impliseer dat 'n ander siel as dié wat sondig, sterf. Esegiel 18:4

Impliseer dat 'n bose/goeie seun gedeeltelik beoordeel word volgens die goedheid/boosheid van sy vader. Hesekiel 18:5-13 / 18:14-18

Impliseer dat God behae het in die dood van die goddeloses. Hesekiel 18:23,32

Impliseer dat dit regverdig is om 'n seun vir sy vader se sondes te straf. Hesekiel 18:25

Impliseer dat God nie regverdig is nie, tensy Hy die vader se skuld toereken. Ezequiel 18:25

Impliseer dat God nie elke persoon oordeel volgens sy eie dade nie. Ezechiël 18:30

Impliseer dat bekering nie saak sou maak nie, omdat hulle tog vir hulle vader se sonde geoordeel sou word. Esegiel 18:30-31

V: In Eseg 18:4, aangesien 'n siel sterf, beteken dit dan dat daar geen Hemel of Hel is nie?

A: Natuurlik nie. Die Hebreeuse woord nephesh, vertaal as siel, kan lewe sowel as siel beteken. Hier beteken dit lewe, terwyl dit in Genesis 35:18 en ander verse "siel" beteken.

V: In Eseg 18:4, wat is die betekenis van die woord "sterf" hier?

A: Hulle het nie net op een manier gesterf nie, maar op drie maniere. Hulle het daardie dag geestelik gesterf, en die klok laat loop vir hul fisiese dood. Hulle was ook skuldig en verdien die tweede, ewige dood, vergeleke waarmee die fisiese dood 'n geringe saak is.

V: In Eseg 18:6, wat is verkeerd met eet by bergheiligdomme?

A: Aanbidding van Kanaänitiese gode het op bergheiligdomme plaasgevind.

V: In Eseg 18:7, hoe onderdruk mense ander?

A: Dit kan plaasvind deur drie takke van die regering.

Wetgewers kan deur wetgewing sondig. Onregverdige wette is in Amerika teen swart slawe, Japannese Amerikaners tydens die Tweede Wêreldoorlog, en sommige vandag teen Christene uitgevaardig.

Howe kan bose precedents handhaaf. Byvoorbeeld, in 1857 was daar 'n hofsaak oor 'n vrye swart Amerikaanse burger wat grond besit het. Die hof het teen hom beslis omdat dit die vorige hofprecedente gevolg het.

Die uitvoerende leier kan onregverdige uitvoerende besluite neem. Byvoorbeeld, toe die Amerikaanse president Andrew Jackson besluit het dat die Cherokee en ander Indiane met geweld na Oklahoma verwyder sou word nadat hulle Brittanje in die Oorlog van 1812 ondersteun het, het die Hooggeregshof sy besluit tersyde gestel en gesê dit was ongrondwetlik. Jackson het gevra watter leër hulle gehad het, en Andrew Jackson het dit tog gedoen.

V: In Eseg 18:13, hoe sou u presies usura en oormatige rente definieer?

A: Baie mense dink dit is reg om wins te maksimeer ten koste van ander, sover as wat wettiglik moontlik is. Hesekiel 18:13 dui anders aan. Die Ou Testament sê hulle moes nie rente aan 'n mede-Israëliet hef nie. Net omdat iets wettig is, beteken dit nie dat dit reg of moreel is nie. Ná die Nuwe-Testamentiese tydperk noem die Christelike werkinstruksies van Commodianus (c. 240 n.C.) hoofstuk 65, bladsy 216, die kwaad van woeker by 24%.

V: In Eseg 18:15b praat Esegiel duidelik oor egbreuk pleeg. Maar waarom gebruik hy die term "verontreinig sy naaste se vrou"?

A: Stel jou voor hoe die man sy vrou sal beskou wanneer hy uitvind; stel jou voor hoe rof hulle verhouding sou wees. Onder die Wet van die Ou Testament (wat destyds nie dikwels gevolg is nie) kon sy tot die dood toe gestenig word. As sy verlei is om onteer te word, deur te gaan teen wat sy geweet het reg was, sou sy in God se oë ontheilig word.

V: In Esegiel 18:20, in hierdie genade-era, word die geregtigheid van 'n regverdige man vandag aan hom toegeskryf?

A: In die Ou-Testamentiese tye het God gesê dat 'n persoon se regverdige stand verlore kon raak deur tot boosheid oor te gaan in Ezechiël 18:24b. In die Nuwe-Testamentiese tye, alhoewel Kornelius die hoofman in Handelinge 10:4 destyds nie 'n Jood of Christen was nie, het hy die judaïsme gerespekteer en die armes gehelp. Sy aalmoese het voor God opgekom, en God het hom geseën deur hom 'n spesiale geleentheid te gee om die evangelie te hoor.

V: In Eseg 18:23,32, Eseg 33:12-20, en 2 Pet 3:9, verlang God nie die dood van die goddelose nie, of spot God met 'n sondaar se rampspoed soos Spr 1:26 en Ps 2:4 toon?

A: God het beide liefde en toorn. God verkies dat 'n persoon berou betoon en na God toe kom bo dat hy in die hel vergaan. Vir diegene wat egter weier om berou te betoon, het God groot toorn.

When Critics Ask bl. 286 wys daarop dat God bespot wanneer die onwyses die dwaasheid leer om nie op God se wysheid te vertrou nie. Hierdie soort "lag" dra egter geen teken van blydskap in nie.

V: In Eseg 18:25 en Rom 9:10-15, wat is die verskil tussen regverdig en billik wees?

A: Om regverdig te wees, is om te doen wat jy belowe het om te doen. Om billik te wees, is om almal op dieselfde manier te behandel. God straf alle sonde billik, maar Hy behandel nie alle sondaars op dieselfde manier nie. Dié wat met berou na Hom kom, se sondes word vergewe, en die straf is betaal deur Jesus se dood aan die kruis.

V: In Eseg 18:30, waarom sal God mense oordeel volgens hulle weë, en nie volgens God se weë nie?

A: Dit kan beteken dat God mense sal oordeel volgens wat hulle gedoen het. Maar dit is meer waarskynlik dat dit beteken dat God hulle sal oordeel volgens hulle eie gewete. God het sommige verlede afgodsdiens weens onkunde in Handelinge 17:30 oor die hoof gesien. God se standaard is onafhanklik van ons; tog maak God genadiglik voorsiening vir mense wat in onskuldige onkunde sondig, soos Romeine 4:15 en 5:13 wys. Hulle mag 'n valse siening hê van wat God as regverdig beskou. Maar hulle het selfs tekortgeskiet in hul eie, laer standaarde van wat hulle korrek as reg beskou.

V: In Eseg 18:31, as ons net regverdig kan wees deur God se genade wat in ons werk, waarom staan daar: "Werp van julle af al die oortredings wat julle begaan het"?

A: God werk in ons, en dit beteken dat daar nou werk gedoen word om ons meer regverdig te laat leef. Dit is nie dat God werk en ons niks doen nie, maar dat God en ons saamwerk. Met ander woorde, met God se krag het ons die verantwoordelikheid om nou 'n heiliger lewe te lei.

God verwag ten volle dat ons aan 'n "innerlike werk" van onsself verwydering van sonde sal werk. Ons kan dit nie voltooi en in hierdie lewe sondeloos word nie; in werklikheid kan ons nie eers iets daarvan op ons eie in hierdie lewe doen nie. Maar as ons opregte gelowiges is, het ons God se krag wat deur Sy Gees in ons werk, en ons kan vordering maak in die volbring van hierdie werk. Filippense 2:12-13 illustreer ook albei aspekte van God se werk en ons werk.

V: In Eseg 19, hoe kan ons die idee van terugdink aan die verlede gebruik in getuienis en in ons eie lewe?

A: Op 'n persoonlike vlak is dit goed vir 'n mens om die goedheid wat ander aan hom gedoen het, te onthou en daarvoor dankbaar te wees. Dit is goed om jou lewe te ondersoek en uit beide jou suksesse en jou foute te leer. In 2 Korintiërs 13:5 staan daar dat ons onsself moet ondersoek om te sien of ons in die geloof is. 1 Tessalonisense 5:21 sê om alles te toets. As jy ook uit die suksesse en foute van ander kan leer, is dit selfs beter. Al is dit nie goed om oor verlede sonde te peins nie, is dit goed om spyt te wees oor verlede sonde.

As 'n nasie is dit goed om uit ons verlede te leer. Byvoorbeeld, soos iemand in die 1980's gesê het, maar nie te ernstig opgeneem is nie, as jy gebed uit skole verwyder, moet jy metaalopspoorers inbring.

V: In Eseg 19, wat is die betekenis van die allegorie van die leeuin en haar welpies?

A: Christene het drie interpretasies.

Kolektief: Die gebruik van die woord "Israel" het die verenigde koninkryk beteken, en die leeu-welpies was Israel en Juda.

Letterlike individu: Miskien het Israel teen hierdie tyd reeds geval, en verwys hierdie welpies na individuele konings van Juda, met Jehoahaz as die eerste koning, wat net drie maande geregeer het. Die moeder van beide Jehoahaz en Sedekia was Hamutal, 'n vrou van Josia (2 Konings 23:31; 24:18).

Nie-letterlike individu: Jehoiakim se moeder was egter Nehushta (2 Konings 24:8), en dit verwys waarskynlik na Jehoiakim, gebaseer op Esegiël 19:5-9. Esegiel verwys nie na biologiese moederschap nie, omdat die "moeder" volgens Esegiel 19:10-14 die nasie is. Die Bible Knowledge Commentary: Ou Testament bl. 1262 noem ander sienings, maar bepleit hierdie siening.

In Esegiel 19:3 kan die skeuring van prooi en die verslind van mense verwys na die ramp wat deur Jojagin veroorsaak is. Jojagin het kwaad gedoen in die oë van die Here volgens 2 Konings 24:9.

V: In Esegiel 19, wanneer jy onder versoeking is, waarom is dit goed om aan jou verlede en jou toekoms te dink?

A: Sommige mense dink nie aan hul verlede nie; hulle weet nie wie hulle is nie; hulle het nie 'n sterk identiteit nie, weet nie waar hulle in hul verlede was nie, en hoe hulle in hul staat van gevangenskap gekom het. Hulle dink nie aan hul identiteit met God, of aan hul toekoms nie. Dit kan wees dat hulle hulleself oor 20 of 30 jaar nie as dieselfde persoon herken nie.

Dink daaraan wie jy regtig is en aan jou verlede reis met God. Dink aan die moontlike gevolge van jou sonde, beide vir jouself en ander, en vir jou verhouding met God.

Hulle dink dalk net aan hul emosies of hul sonde, en hoef nie aan toekomstige gevolge te dink nie.

Hoekom spaar nie meer mense geld vir aftrede nie? 'n Studie onder jongmense oor hul gedagtes oor wanneer hulle aftree sou vind, het bevind dat hulle byna hul toekomstige self as 'n totaal ander persoon beskou het.

V: In Eseg 19, hoe kan ons die idee van klaagliedere oor die toekoms in ons getuienis gebruik?

A: 'n Bietjie wêreldse raad is dat wat jy ook al gedoen het, jy sonder spyt moet leef. Dit is onbybels. Esegiel 19 is 'n hele hoofstuk van spyt oor wat hulle gedoen het en wat kon gewees het. Klaagliedere is 'n hele boek vol spyt. Die apostel Paulus in 1 Timoteus 1:13-15 toon spyt oor wat hy gedoen het voordat hy tot Christus gekom het. Maar alhoewel ons spyt het, het God 'n belofte gegee. In die boek Joël het God die sprinkaan gestuur om Sy ongehoorsame volk te straf. Tog sê God in Joël 2:25a dat Hy hulle sal vergoed vir die jare wat deur sprinkane opgeëet is.

V: In Eseg 19, wat is die behoorlike rol van rou in die lewe van 'n Christen wat altyd moet jubel (Fil 3:1; 1 Tess 5:16)?

A: Paulus en ander gelowiges het getreur in 1 Korintiërs 5:2; 2 Korintiërs 2:1-5; 2 Korintiërs 7:8-9; 2 Korintiërs 11:28-29. Daar is 'n tyd om te treur oor ons eie sondes, die sondes van ander, en die groot verlies van dié wat Christus verwerp.

V: In Eseg 19:9, wat is 'n "kooi" hier?

A: Daar is vier sienings.

1. Dit kan hier 'n werklike hok wees.

2. Dit kan 'n put wees.

3. Miskien was die woord vir 'n hok, "sugar", afkomstig van die Assiriese woord sigaru, wat nie hok beteken nie, maar halsjuk.

4. Dit kan 'n woordspeling wees tussen 1 en 3.

V: In Eze 19:10, dink jy dit behoort te wees "in jou bloed" soos in die meeste Hebreeuse manuskripte, of "in jou wingerd" soos in twee Hebreeuse manuskripte?

A: "In jou wingerd" maak hier nie veel sin nie.

V: In Eseg 19:10-14, hoe verskil hierdie deel van die klaaglied effens van die vorige deel?

A: Die vorige deel het gegaan oor die prinse (leeus) wat weggeneem en in die gevangenis gesit is. Hierdie deel is 'n klaaglied oor Juda self, en hoe sy soos 'n sterk wingerdstok was wat uitgeroot en verbrand is. Dit is verbysterend dat God dit met Sy eie sou doen weens hulle ongehoorsaamheid.

V: In Eseg 20:1-5 wou die mense aan die een kant na God terugkeer en na Esegiel luister, maar aan die ander kant wou hulle nie ook hulle afgode prysgee nie. Hulle was nie in 'n "heeltemal rebelse toestand" nie, maar hulle was ook nie gehoorsaam aan God nie? Hoe kan mense vandag so wees?

A: Sommiges wil dalk net alle basisse dek. Sommiges beskou die Christendom as niks meer as 'brandversekering' nie. Ander wil dalk opreg God volg, maar hulle wil ook opreg iets anders volg. Mense wil die langtermyn doel van die ewige lewe met God hê, maar hulle wil ook die korttermyn plesier, opwinding, misterie of sekuriteit van iets anders hê. God noem hierdie sondige houding geestelike egbreuk.

'n Mens kan in God glo, maar nie 'n gelowige wees nie. 'n Verlore mens kan in baie waarhede oor God glo, maar het nog nooit hul lewe aan Hom oorgegee nie.

V: In Eseg 20:4-5, hoe beskou God hierdie tussenstaat?

A: Dit klink 'n bietjie soos die Laodicense kerk in Openbaring 3. In menslike terme kan ons dit verstaan soos 'n meisie met verskeie kêrels aan die kant. Miskien het een kêrel nie van die ander geweet nie, of miskien het hy wel. Stel jou 'n meisie voor wat vir haar kêrel sê: "Ek is regtig lief vir jou ... op Dinsdae."

V: In Eseg 20:8, wat sou die bekoring van die afgode van Egipte wees?

A: Mense sou dit interessant gevind het om dier- en halfdiergode te aanbid. Dit kan eienaardig en skouspelagtig lyk, solank hulle net nie die vraag vra nie: "Hoe weet jy dit is waar?" Natuurlik sou sommige dalk op daardie vraag antwoord: "mense het hierdie afgode vir meer as 1 500 jaar aanbid, so hulle moet waar wees omdat dit tradisie is." Maar ons kan leer dat tradisie op sigself nie 'n leidraad is oor wat waar is nie. Ook sou die aanbidding van die Egiptiese afgode hulle vir die Egiptenare aanvaarbaar maak sodat hulle 'n militêre alliansie kon hê.

V: In Esegiel 20:9,14,39,44 beklemtoon God "ter wille van My Naam". Hoekom dink jy is dit belangrik?

A: Dit is 'n sinoniem vir God wat dinge doen tot Sy heerlikheid. Uiteindelik het God ons geskep tot Sy heerlikheid, en toe God se volk opgehou het om Hom te verheerlik, het hulle opgehou om in die land te leef.

V: In Esegiel 20:11,13,21, was die wet goed vir mense, of nie?

A: God se Wet was goed, maar dit het beide slegte en goeie gevolge gehad.

Instruktioneel was dit goed om vir hulle mee te deel wat God behaag het. Om Sy voorskrifte te gehoorsaam was ook 'n manier wat God ons gegee het om Hom te behaag.

In teorie was dit goed om iemand te vertel hoe om die Hemel te bereik deur sonder sonde te lewe. In werklikheid was niemand sondeloos en het op hierdie manier die Hemel bereik nie.

In werklikheid was die wet 'n taaksmeester, wat aan die mensdom wys hoe ver ons van God se standaarde af is. Verder, hoe meer mense geweet het, hoe meer aanspreeklik sou hulle wees, wat tot meer slegte gevolge gelei het. Wat sou mense nou met hierdie inligting doen, wat die lig van die waarheid op hul donker en lelike geestelike toestand laat skyn het?

Uiteindelik het die wet gedien om mense in die arms van God se barmhartigheid in te dryf. Dit het sin gegee aan die seremoniale aspekte van God se wet, waarom ons al daardie offers nodig gehad het, en waarom daar so 'n skeiding tussen die gevalle mens en God se heiligheid was.

Uiteindelik het die Wet vir ons 'n glimp van hoop gegee. As daar 'n manier was om ons sondes ten minste tydelik deur offer te bedek, dan het God omgegee vir ons, en God sou dalk 'n meer permanente oplossing voorsien … wat Hy in Jesus Christus gedoen het.

V: In Eseg 20:12,16, 20, 21 waarom het God die Sabbat gegee?

A: God het die Sabbat gegee as 'n teken tussen Homself en Sy verbondsvolk, die Jode (Eksodus 31:12-13; Esegiël 20:12, 20).

God se Woord, wette en voorskrifte is slegs aan Israel geopenbaar, nie aan enigiemand anders nie (Psalm 147:19-20).

Die Tien Gebooie is met die Israeliete onder Moses gemaak, nie met hulle vaders nie (Deuteronomium 5:3).

Die Wet en die Ou Verbond was slegs vir die Israeliete (Romeine 9:4). Abraham en ander het nie die Sabbat gehad nie.

God se wette en sabbatte is aan die Israeliete bekendgemaak (Nehemia 9:13-14).

Die Sabbat is vir die mens gemaak, nie die mens vir die Sabbat nie (Markus 2:27).

V: In Eseg 20:15, hoe was Kanaän die heerlikheid van alle lande?

A: Al is dit waar dat Kanaän 'n groter bevolking as die lande oos van die Jordaanrivier kon onderhou, is dit nie die punt nie. Enige land wat God vir jou gekies en veral aan jou gegee het, sou beslis die heerlikheid van al die lande vir jou wees. Nog meer, die land Kanaän, eens 'n land vervloek met afgodsdiens en babaslagoffer, het die land van God se uitverkore volk, die Jode, geword, en die plek van die uiteindelike seën vir al die volke van die aarde.

V: In Eseg 20:15, waarom vergeet mense oor die algemeen of versuim hulle om dankbaarheid te toon vir die goeie dinge wat vir hulle gedoen is?

A: Mense sien egoïsties dikwels nie die voordeel in om dankbaar te wees vir die goeie dinge wat reeds gebeur het nie. In die sakewêreld is die ingesteldheid nie "wat het jy vir my gedoen" nie, maar "wat het jy vandag vir my gedoen", omdat die goeie dinge van die verlede nie meer in die kollig staan nie. Mense neig natuurlik daartoe om dinge as vanselfsprekend te aanvaar, terwyl God ons roep om 'n lewe van dankbaarheid te lei.

V: In Eseg 20:22, waarom het God Sy hand terughou, sodat Sy naam nie in die oë van die nasies ontheilig sou word nie?

A: Eksodus 32:11-14 gee die volledige verduideliking hiervan. Nadat God die mense uit die slawerny in Egipte gered het, as Hy hulle skielik in die wildernis vernietig het, sou ander kon sê dat God hulle net gered het om hulle te vernietig. Esegiël 20:22 verwys kortliks daarna, wat die meeste Jode sou weet.

V: In Eseg 20:25, was sommige van God se wette nie goed vir die mense nie?

A: Die mense hier het God se wette verwerp, wat vir hulle was (Esegiel 20:19-21). Daarom het God hulle leiers toegelaat om wette te maak wat onregverdig was en nie goed vir hulle nie. Mense kan altyd oor hul politieke leiers kla, maar baie keer kry mense die leiers en wette wat hulle verdien.

V: In Eseg 20:29, wat beteken "Bamah"?

A: Bamah was dalk 'n werklike plek. Aan die ander kant het die woord Bamah 'n hoë plek beteken, so dit kon 'n algemene beskrywing van Kanaänitiese heiligdomme gewees het. Dit is eintlik 'n woordspeling. "Wat is die hoë plek" is mah habamah, en "jy gaan na" is haba'im.

V: In Eseg 20:46,47, waarom moes Esegiel na die suide profeet?

A: Esegiel het teen beide Israel en Juda geprofeteer. Hier moes Esegiel egter spesifiek na Jerusalem en die suidelike koninkryk Juda kyk, omdat hierdie profesie uitdruklik vir hulle was en nie vir die noordelike koninkryk nie.

Vandag, wanneer mense bure het wat meer ongodsdienstig as hulle is, is dit maklik om te dink dat God met hulle tevrede moet wees, bloot omdat hulle in vergelyking meer regverdig voorkom. Onthou egter dat beide Israel en Juda gestraf is, alhoewel Juda se straf later gekom het en nie heeltemal so verwoestend was nie.

V: In Eseg 20:48, hoe het alle vlees gesien dat God hierdie vuur aangesteek het?

A: Miskien is Esegiël se profesie self deel van die antwoord. Sonder die profete sou 'n mens kon dink dat Israel en Juda vernietig is omdat God Sy volk verlaat of vergeet het. Die vele waarskuwings wat God deur die profete gegee het, wys egter dat die vernietiging nie deur God se onoplettendheid toegelaat is nie, maar eerder veroorsaak is deurdat Hy aan hulle en hul ongehoorsaamheid gedink het.

V: In Eseg 21:4, waarom ontvang beide die regverdiges en die goddeloses oordeel?

A: Twee punte wat nie deel uitmaak van die antwoord nie, en dan die antwoord.

1. Alhoewel die regverdiges beoordeel word vir belonings in die Hemel, en die goddeloses verskillende grade van straf ontvang, is dit nie wat hierdie vers sê nie.

2. Die Septuaginta het dit vertaal as "onregverdiges en goddeloses", maar daar word geglo dat die Masoretiese teks hier die beste teks het.

Die antwoord: Oordeel hier is die gevolge van die nasie se sonde. Hesekiel 21:3-4 sê dat sowel regverdige as goddelose mense wat destyds in Israel gewoon het, afgesny sou word, dit wil sê gedood en/of in ballingskap gestuur, deur die invalende leër.

Hoe kan beide die regverdiges en die goddeloses oordeel ontvang, as Esegiël 18 sê dat die goddeloses nie vir die regverdiges sal sterf nie? Deur die Bybel heen dra die regverdiges nie die skuld van die goddeloses nie. Vanaf Abel af het die regverdiges egter gevolge gely weens die boosheid van ander. Sien die bespreking van Esegiël 18 vir meer inligting.

V: In Esegiel 21:4, wat is die betekenis van "van suid na noord"?

A: Van suid na noord wys dat die oordeel in die suide, in Juda, sou begin. Die woord "suid" in Hebreeus is Negev, wat ook die naam is van die suidelike deel van Juda.

V: In Eseg 21:10, wat is die staf hier?

A: Jay P. Green se letterlike vertaling wys dat hierdie Hebreeuse woord "staf" is, nie "septer" nie. Daar is twee sienings oor die betekenis:

Swaard van 'n koning: Aangesien God belowe het dat die nageslag van Dawid vir ewig sou voortbestaan, sou hulle kon dink dat die konings nooit verslaan sou word nie.

Tugtestaf: Die term "septer" is egter 'n interpretasie wat vreemd aan die gedeelte voorkom. Tugtestaf (Spreuke 10:13; 13:24; 23:13; 2 Samuel 7:14; Job 9:34; Job 21:9) is wat hier bedoel word.

Natuurlik kon albei gekombineer word.

V: In Eseg 22:2; 24:9, teen watter bloedstad is hierdie profesie gerig?

A: Dit is Jerusalem.

V: In Eseg 22:9, hoe dra sommige gerugte oor om bloed te vergiet?

A: Dit verwys na valse beskuldigings en ander middele om valse verhale te vertel wat mense laat doodmaak.

V: In Eseg 22:9, wat was verkeerd met eet op die berge?

A: Die Kanaänitiese heiligdomme was gewoonlik op berge en heuwels, en "ete op die berge" sou gewoonlik wees met die doel om deel te neem aan 'n Kanaänitiese godsdienstige fees.

V: In Eseg 22:25,27, hoe het die profete siele verslind?

A: Vir geld en ter wille van hul eie posisie het hierdie profete voorgegee om omgee te gee vir die mense se geestelike behoeftes en hulle teen dwaling te beskerm. In werklikheid het hulle net vir die mense gesê wat hulle wou hoor.

In die Christendom, as die leer niks anders is as wat mense wil hoor nie, moet leiers oppas dat hulle nie in die voetspore van daardie profete wat siele verslind het, volg nie.

V: In Eseg 22:30-31, wat beteken dit om in die kloof te staan, en waarom sou iemand wat in die kloof staan God se toorn afwend?

A: Hierdie analogie het 'n dubbele betekenis gehad.

Fisies, as hulle genoeg soldate gehad het, kon hulle probeer om 'n invalende leër af te weer, in hierdie geval die Babiloniërs.

Geestelik, as daar genoeg godvresende mense was om God se woord te onderrig, dwaling te weerlê en mense aan te moedig om na God terug te keer, sou hulle God se straf afwend, in hierdie geval die Babiloniese leër.

Sien die bespreking oor Esegiel 13:5 vir meer inligting.

V: In Esegiel 22:30-31, hoe kan ons vandag in die kloof staan?

A: Wanneer mense sê dat iets reg is, en ons weet dat dit nie vir God welgeval nie, moet ons opstaan en dit sê. Selfs wanneer sommige Christene sê iets is reg, en ons weet dit is verkeerd, moet ons opstaan. Wanneer Satan mense met sonde of kettery wil mislei, hetsy ongelowiges of gelowiges, moet ons praat en probeer om daardie mense daarteen te beskerm.

V: In Eseg 23, wat is die betekenis van die allegorie van die twee onmorele dogters?

A: Hierdie grafiese allegorie wys die diepte van God se afsku vir beide Israel en Juda.

V: In Eseg 23 wys hierdie grafiese allegorie die diepte van God se afkeer daarvan dat Hy Sy gesig van Israel en Juda wegdraai, omdat hulle Hom so verag het. Waarom dink jy word die aanbidding van afgode met prostitusie vergelyk?

A: Dat God se volk dit gedoen het, was nie net vir God walglik nie, maar dit was ook aanstootlik dat Sy eie volk, wat by Sy naam genoem word, dit sou doen. In die Nuwe Testament is ons geestelik die bruid van Christus. In die Ou Testament sê God metafories dat Hy 'n man vir Israel was. Maar toe hulle ook afgode aanbid het, toon God afsku dat hulle ontrou was en hul verbond met God gebreek het.

V: In Eseg 23:3, waarom word Egipte genoem?

A: Dit is waarskynlik nie omdat die Israeliete 430 jaar lank in Egipte vertoef het nie; daar was niks verkeerd daaraan nie, en hulle kon nie daarvoor blameer word nie. Eerder is hulle aangetrokke tot die Egiptiese gode, wat selfs in hierdie tyd, byna 900 jaar later, 'n strik vir hulle was.

V: In Eseg 23:3, 1 Kor 10:5-13, waarom kom sommige mense, nadat hulle gesondig het, tot bekering en "kom daar oor" en pleeg daardie sonde nooit weer nie, terwyl ander mense, nadat hulle gesondig het en selfs probeer bekering vind, nooit "daar oor kom" nie?

A: Sommige mense wat nie oor 'n sonde kom nie, voel dat hulle identiteit in daardie sonde verweef is. Ander onthou dikwels die plesier (Esegiel 23:19), smag selfs na die sonde (Esegiel 23:21), en vergeet die pyn van die skuld en skaamte wat gepaardgaan met die keuse om ontheilig te word.

God gee hulle 'n "belofte", dat hulle nie meer na hierdie dinge sal kyk of daarna sal smag nie (Esegiel 23:27). God belowe hulle dat hulle straf ernstig genoeg sal wees dat hulle nie meer na daardie sonde sal smag nie.

Sommige mense voel hul identiteit is aan 'n sonde gekoppel. Sommige onthou graag die plesier daarvan. Ander onthou die voordeel. Sien die bladsy "Ons Verlies in Christus" http://www.biblequery.org/Experience/Loss/OurLossInChrist.html vir meer oor hoe om deur sonde te kom.

V: In Eseg 23:3-4, wat beteken Oholah/Aholah en Oholibah/Aholibah?

A: Oholah beteken "sy het haar eie tent" of "haar tent", wat iets is wat 'n prostituut sou hê. Oholibah beteken "my tent is in haar". Dit was gepas omdat God se tempel in Jerusalem in Juda was. Die noorderlike koninkryk van Israel het hul eie "tent" gehad met hul godsdiens van goue kalwers.

V: In Eseg 23:9-10,22, wat is nog ander maniere waarop God soms mense vir 'n sonde straf deur middel van daardie sonde?

A: Een manier is wat in ouerskap "logiese gevolge" genoem word. Soms is die straf vir die sonde om in 'n staat te wees waarin daardie sonde oor en oor herhaal word. Die mense het afgode aanbid. Later is 'n Assiriese obeliskmonument gevind wat wys hoe Jihu en sy dienaars buig voor die Assiriese koning Salmanasser III terwyl hulle hom hulde betoon. Menahem het later in die 700's tribuut aan Tiglath-Pileser III betaal. Hoshea, die laaste koning van Israel, het dit ook gedoen, alhoewel dit hom uiteindelik geen goed gedoen het nie. Tribuut betaal het ingesluit dat die koning die tribuut aflewer en die Assiriese afgode aanbid. Dié wat die Assiriese afgode aanbid het, is uiteindelik deur die Assiriërs gestraf, of anders deur die verowerende Babiloniërs.

V: In Eseg 23:11, waarom kan sommige mense leer uit die suksesse en mislukkings van ander, terwyl ander mense dit nie kan nie? Hoe goed is jy daarin om uit die foute van ander te leer?

A: Daar word gesê dat ervaring die beste onderwyser is, maar ook die duurste. Sommige mense leer nie eers uit hul eie foute nie. Maar hoe baie wyzer is dit ook om uit die foute van ander te kan leer? Hoe wys wil jy dus wees? As jy ernstig is daaroor om wys te wees, hoe gereeld het jy aandag geskenk aan wat die Bybel sê oor die verkryging van wysheid in Jakobus 1, Spreuke en Psalm 139?

V: In Eseg 23:16,40, wanneer het Juda boodskappers na die Chaldeërs gestuur? Waarom was dit so sleg? Hoe hou dit verband met die Here wat Hezekia se hart toets in 2 Kronieke 32:30-31?

A: Die andersins godvresende koning Hizkia het dit gedoen in 2 Konings 20:12-19; Jesaja 39:1-8; en 2 Kronieke 32:30-31. Ook is die godvresende koning Josia gedood toe hy probeer het om die Babiloniërs te help deur teen Egipte te veg in 2 Konings 23:29-30.

V: In Eseg 23:18, waarom sou God in afsku wegdraai van 'n volk wat 'n verhouding met Hom het?

A: Die Hebreeuse frase hier, letterlik vertaal, is "my siel is van haar afgeruk". Ons sou dit vandag "hartverskeurend" noem. Dit is pynlik vir 'n man of vrou om egskeidingsgedinge teen 'n ontroue gade in te stel. Dit beteken dat jy hulle nie meer as gade sal liefhê nie.

V: In Eseg 23:31-34, wat is die beker hier?

A: Hierdie simbool van God se toorn, wat ook in Jeremia en Openbaring genoem word, is interessant. Dit is iets wat mense inneem, aan ander gee om te drink, en soms gedwing word om te drink. Dit word dikwels met bloed en wyn vergelyk, en dit kan mense mal maak. Verskeie plekke waar 'n beker genoem word, is Psalm 75:8; Jesaja 51:17-23; Jeremia 25:15-19; 51:7; Habakuk 2:16; en Openbaring 17:3-4; 18:6. Voor die Psalms het Kanaäniete ook die metafoor van 'n beker gebruik. 'n Beker kon 'n mens se deel in die lewe wees, soos in Psalm 16:5.

V: In Eseg 23:36 is Esegiel beveel om te oordeel en te konfronteer. Wanneer moet ons oordeel en konfronteer?

A: Ons moet nie die waarde van mense oordeel nie, of hoe goed hulle is. Maar ons moet dinge oordeel, insluitend regverdige en sondige dade, en moet onderskei. Net soos ons moet aanmoedig, vertroos en korrigeer weens gehoorsaamheid aan God en liefde vir ander, moet ons ook konfronteer om dieselfde redes. Ons moet versigtig wees dat dit nie uit trots is nie, of weens enige gedagte om superieur te voel.

Ons behoort nie te oordeel of te konfronteer op grond van ons eie willekeurige oordeel nie, maar op grond van wat die Skrif sê. Paulus was verbaas dat die Korintiese kerk nie iemand uit die kerk uitgesit het nie. Die kerk in Tiatira is nie eintlik bestraf weens die onmoraliteit van Jisebel nie; hulle is eintlik bestraf omdat hulle daardie aktief onmorele vrou in hul kerk geduld het.

Ons konfronteer om beide die persoon wat ons konfronteer en ander wat luister (of lees) te help. Ons moet vir hulle wys waarom die pad waarop hulle is verkeerd of vernietigend is, wat die beter pad is, en waarom dit belangrik en dringend is dat hulle nou verander.

V: In Eseg 23:37 was hulle kinders soos kos vir hulle afgode, aangesien hulle hulle kinders geoffer het. Hoe is kinders vandag metafories "kos" vir mense se sonde?

A: Hulle is op minstens twee verskillende maniere voedsel.

Deur aborsie word kinders geoffer vir die begeerte van die moeder. Daar het na vore gekom dat organe van aborteerde babas geoes word vir navorsing. In een geval het 'n aborteerde baba nog 'n kloppende hart gehad nadat dit uitgekom het. Die aborsiedienverskaffers het die brein tog geoes.

Deur korrupsie word kinders geleer om die sondes van hul onderwysers voort te sit. Vandag word hulle in baie skole geleer dat homoseksualiteit 'n morele, alternatiewe leefstyl is, dat seks voor die huwelik aanvaarbaar is, en dat dit reg is as dit wettig is.

V: In Eseg 23:38-39 het hulle hul kinders geoffer deur afgode te aanbid, en op dieselfde dag na God se tempel gekom. Watter maniere probeer mense vandag om God uit te buit?

A: Die idee dat God nie tevrede is met hulle lewe nie, het hulle blykbaar nie bygeval nie. Die idee dat hulle eenvoudig hulle tyd mors deur na God se tempel te gaan, omdat Hy nie hulle offers sou aanvaar nie, het hulle nie bygeval nie. Laastens, die idee dat met meer kennis meer aanspreeklikheid kom, en groter oordeel vir die ongehoorsames, het hulle blykbaar ook nie bygeval nie. Miskien het hulle gedink hulle kon hul basisse dek deur verskillende gode te aanbid. Miskien het hulle gedink dat God tevrede sou wees met watter klein gedeelte hulle besluit het om aan Hom te gee. Maar alhoewel Kain se offer hom vrugte en groente gekos het, het God nie Kain se offer aanvaar nie. Sedertdien aanvaar God ook nie die offers van kwaaddoeners nie.

V: In Eseg 24:1-12, wat is die verskil tussen die eerste allegorie in 24:1-5 en die tweede in 24:6-12?

A: In die eerste prentjie kook die mense binne-in die pot van Jerusalem. In die tweede prentjie is Jerusalem self met sonde bedek.

V: In Eseg 24:1-5, in die eerste prent, hoe "kook" mense weens sonde?

A: Wanneer vleis gekook word, is dit "gaar". Sommige van die krag en taaiheid van die spiervesels is weg, en dit is makliker om dit te verbruik en op te eet. Net so, wanneer mense in sonde "gekook" word, is hulle krag en taaiheid teen boosheid weg, en hulle word makliker deur Satan verteer. Maar prys God dat selfs wanneer iemand in sonde "gekook" is, God kan hernu!

V: In Eseg 24:6-12, in die tweede prent, wat is ten minste ses maniere waarop sonde "inkrusteer" of "roes"?

A: Daar kan meer as ses wees, maar hier is ses maniere.

1. Om 'n sonde te pleeg kan 'n persoon meer kwesbaar maak om in die toekoms op dieselfde wyse te val.

2. Net soos 'n ingekruste pot langer neem om warm te word, nooit ten volle skoongemaak kan word nie, en as dit van binne ingekruste is minder kan hou, kan sonde ons stadiger maak om die goeie te volg, ons daarvan weerhou om 'n rein lewe te hê, en minder van wat God wil gee, in ons laat bly.

3. Om lank genoeg 'n sonde te pleeg kan 'n mens se gewete verdoof, sodat hulle geen skuldgevoel ervaar wanneer hulle daardie sonde pleeg nie.

4. Om 'n sonde nog meer te pleeg, kan 'n mens se verstand verder verduister, sodat hulle nie sien dat dit verkeerd is nie.

5. Om daardie sonde te pleeg, waar ander dit sien, stel 'n voorbeeld aan ander dat die sonde OK is, of nie so sleg nie, en dat dit vir hulle ook OK is om dit te doen.

6. Voor God opbou hulle al hoe meer skuld op.

Die goeie nuus is egter dat, maak nie saak hoe iemand vasgekrans is nie, as hulle hul bekeer en hul lewe aan Christus oorgee, Hy hulle weer blink en skoon kan maak. Dit is moontlik dat hulle steeds die gevolge van hul sondes op aarde hoef te ly, en vir 'n gelowige kan dit verlies van beloning beteken. Gelowiges en selfs Paulus het bekommerd gewees oor afvalligheid en die verlies van beloning in 1 Korintiërs 3:13-15 en 9:27. Maar hulle word voor God rein gemaak en hoef nie die gevolge in die hel te ly nie.

V: In Eseg 24:15-19, waarom het God Esegiel se vrou van hom weggeneem? Ek sien nie dat Esegiel of sy vrou hier iets verkeerd gedoen het nie, of op enige wyse dat dit sy vrou sou bevoordeel.

A: God het selfs hierdie eksterne middel gebruik om die mense te oortuig om na Hom terug te keer. Esegiel sou sy vrou weer in die Hemel sien, maar hierdie mense sou nooit die Hemel sien as hulle nie berou het nie.

Neem kennis dat die Bybel stil is daaroor of sy gesond was en skielik gesterf het, of of sy aan 'n langdurige siekte gely het. Die Skrif is ook stil daaroor of God haar spesiaal op daardie tyd laat sterf het, of of God haar dood gebruik het, maar Esegiel eers daarvan in kennis gestel het.

As 'n Christen aan God gehoorsaam is, sou 'n mens dalk dink dat die fisiese gesondheid en lewe van daardie persoon en hul familie God se hoogste prioriteit is. In werklikheid wys Esegiel 24:16-18 dat dit nie die geval is nie. God se perspektief, van miljoene jare, kan verskil van 'n kortsigtige perspektief. Ons hoogste prioriteit behoort God se heerlikheid te wees, nie ons lewe nie.

V: In Eseg 24:15-24, hoe het dit saamgewerk tot goed vir Esegiel, soos Rom 8:28 sê?

A: Eerstens drie dinge wat nie die antwoord is nie, en dan die antwoord.

X Romeine 8:28 was nog nie geskryf nie, so God se belofte in Romeine 8:28 was nog nie gegee nie. Alhoewel Romeine 8:28 meer as 500 jaar later geskryf is, glo ek dat dit steeds ten goede uitgedraai het.

X Groter belonings in die hemel vir die getroue verdraagsaamheid van lyding op aarde. Alhoewel dit ook waarskynlik waar is, kan ons sien hoe dit ook op aarde uitwerk.

X Slegter dinge kon gebeur het as Esegiël se vrou nog geleef het. Miskien sou sy, of Esegiël, van die Here afvallig geraak het, 'n hardnekkige siekte gehad het, ensovoorts. Alhoewel ons nie weet of hierdie spekulasie waar is nie, kan ons 'n goeie uitkoms in Esegiël se verlies sien sonder om dit aan te neem.

Die antwoord: Esegiël se troos was nie God se hoogste prioriteit nie. Deur Esegiël se verlies kon die ander mense, wat geestelik verlore was, sien hoe ernstig dinge sou wees, en sou dalk berou hê.

V: In Eseg 24:19-27, tot watter mate moet ons offer, nie vir ons eie uiteindelike voordeel nie, maar vir die uiteindelike goed van ander?

A: Eerstens wat nie die antwoord is nie, maar tog insiggewend, en dan die antwoord.

X Die vroeë kerkvader Origenes was baie invloedryk. Hy het goeie dinge gedoen, soos om sommige Gnostici te oortuig om Gnostisisme te verlaat en ware Christene te word, maar hy het ook ernstig verkeerde leringe gehad. Daar is egter nog nooit gesê dat hy 'n gebrek aan toewyding gehad het nie. As jong man het hy van 'n ryk dame geweet wat 'n paar waardevolle boeke en Bybelse manuskripte gehad het. Met haar toestemming het hy by haar gaan woon, uitsluitlik om die manuskripte te bestudeer. As dit vandag sou gebeur, sou dit 'n skandaal in die kerk wees, weens die skyn van seksuele sonde. Dit sou destyds dieselfde gewees het. Maar Origen het regtig, regtig toegang tot daardie manuskripte verlang. Daarom het Origen dit 100% seker gemaak dat daar geen moontlikheid van skandaal was nie – permanent. Later het ander kerkleiers Origen gekasty vir wat hy gedoen het. Maar niemand het Origen se toewyding bevraagteken nie. Miskien moes mense egter bevraagteken het of sy toewyding aan daardie manuskripte en leer nie hoër was as sy toewyding om 'n goeie voorbeeld te stel in die volg van God nie.

Die antwoord: Sou jy bereid wees om iemand baie na aan jou te verloor, as dit nie vir enige ander rede is nie, maar sodat ander wakker skud en die Here deur jou verlies kan leer ken? Paulus het gewillig alles opgegee in Filippense 3:7-8, en dit is maklik vir ons om dit te lees, maar ons moet stilstaan en dink of ons bereid is om dieselfde te doen. God het in wese Esegiel se vrou laat sterf weens die sonde van die mense, om hulle te help. Net so sê Paulus in Kolossense 1:24 dat hy vir die Kolossense gely het. Natuurlik het Paulus nooit gesê dat sy lyding op enigerlei wyse 'n verzoening was soos Jesus se lyding nie. Maar op 'n manier het Paulus steeds Jesus se voorbeeld gevolg, in Filippense 2:5-6, wetende dat Hy weer verheerlik sou word.

V: In Eseg 24:20-27, wat was die sleutel-nuwe inligting wat God aan die mense gegee het deur die dood van Egékiel se vrou?

A: Die besonderhede wat deur Esegiël profeteer is, sou 'n teken wees dat dit van die Here afkomstig was. Die primêre voordeel vir die mense van Esegiël se vrou se dood was egter waarskynlik nie in nuwe inligting nie. Hoe dit ook al sy, die nuwe inligting kon oorgedra gewees het sonder dat Esegiël se vrou moes sterf. Die primêre voordeel was eerder nie die boodskap wat God oordra nie, maar dat God sê: "Ek is hier ernstig." Soms, wanneer ons die evangelie deel, lê die probleem met die hoorders nie daarin dat hulle dit ernstig opgeneem en verwerp het nie, maar eerder dat hulle ons woorde nooit van meet af aan ernstig opgeneem het nie. Dus, alhoewel dit belangrik is om die boodskap van die evangelie uit te dra, is dit net so belangrik dat mense, deur jou woorde, jou lewe en jou reaksies op wat in jou lewe gebeur, kan sien dat jou boodskap baie ernstig opgeneem moet word.

V: In Eseg 24:26, wat is belangrik aan 'n vlugteling wat vir hulle die nuus vertel?

A: 'n Vlugteling sou iemand wees wat uit die stryd ontsnap het. Mens kan gewoonlik nie op mense wat uit 'n stryd wegvlug staatmaak om seker te maak jy kry die boodskap nie. Dit is 'n negatiewe boodskap oor wat in die verlede gebeur het. Dit kan ook beteken dat swaarder tye, of 'n leër, nie ver agter die boodskapper is nie.

V: In Eseg 25:1-7, wat het die Ammoniete presies verkeerd gedoen?

A: Hulle het gejubel oor Juda se vernietiging. Die Ammoniete was konstante vyande van die Israeliete. Ammon het teen Israel geveg in die tyd van Jiftach (Rigters 10:6-11:33), het saam met Saul geveg oor Jabees-Gilead in 1 Samuel 11:1-11, en nadat hulle Dawid se ambassadeurs verneder het, het Dawid hulle verower in 1 Kronieke 19:1-20:3. Na Salomo se tyd het hulle onafhanklik geword, en hulle het by die Moabiete en Edomiete aangesluit om Juda aan te val in 2 Kronieke 20:1-30. Hulle het probeer om Israel se gebied in te neem in Jeremia 49:1, en het Nebukadnesar teen Jojakim gehelp in 2 Konings 24:1-2. Die hoofstad, Rabah, is in puin gelaat, alhoewel die terrein later Amman geword het, vandag die hoofstad van Jordanië.

In 593 v.C. het Ammon 'n alliansie met Juda en Tirus teen Babilon aangegaan.

V: In Eseg 25:6-8, wat was presies verkeerd daaraan om te juig oor die verwoesting van Jerusalem?

A: Daar was verskeie dinge wat verkeerd was.

1. Mense behoort nooit te juig oor die verwoesting van God se volk nie, selfs al was hulle ongehoorsaam. As jy God se volk aanraak, raak jy die appel van Sy oog aan. God het die Israeliete in Genesis 12:1-3 belowe dat dié wat Abrahams nageslag seën, geseën sal word, en dié wat hulle vervloek, vervloek sal word.

2. Die Ammoniete, Moabiete en Edomiete het 'n eeue-oue vyandskap met die Israeliete gekoester.

3. Daarbenewens kon die Ammoniete, Moabiete en Edomiete, met Juda uit die weg, baat vind deur vry te wees om weswaarts uit te brei.

V: In Eseg 25:8-11, wat het die Moabiete presies verkeerd gedoen?

A: Vers 8 sê eenvoudig dat hulle gesê het dat Juda soos die ander nasies geword het. Dit kan beteken dat hulle erken het dat die God van Israel nie meer by hulle was nie; dit kan ook beteken dat Juda nou oop was vir aanval. Dit kan ook spottend wees, wat beteken dat Juda geestelik, en die reputasie van sy God, nie beter was as enige van die ander nasies nie. Die flank van Moab was die noordelike gedeelte, wat die Babiloniese leër eerste sou aanval.

V: In Eseg 25:12-17, wat het die Edomiete en Filistyne presies verkeerd gedoen?

A: Hierdie was soortgelyk aan die Ammoniete en Moabiete, maar hier is daar 'n ander klem. In Esegiël 25:12,15 is Edom en Filistië spesifiek bestraf omdat hulle wraak geneem het. Volgens Psalm 137:7; Jeremia 49:7-22 en Obadja 1-21 het die Edomiete ná die verwoesting van Jerusalem by die kruispad gewag om die vlugtende Jode te vermoor en te beroof. Later het Nebukadnesar 'n deel van die gebied van Juda aan die Filistyne gegee. Nadat die Edomiete en Filistyne wraak op God se volk geneem het, het God belowe dat hulle Sy wraak sou ken. Uiteindelik het die Nabateese Arabiers die land van Edom oorgeneem, en die Edomiete het na die Negev in suidelike Juda gevlug, waar die Joodse koning John Hyrcanus (134-104 v.C.) hulle verower het.

V: In Eseg 25:16 en 26:3, wat is die woordspelings hier? Waarom sou God woordspelings gebruik?

A: In Esegiel 25:16 is die Keretiete dieselfde as die Filistyne. Om te sê God sou die Filistyne afsny is hoogstwaarskynlik 'n woordspeling, omdat "afsny" hikrati is en "Keretiete" Keretim.

In Esegiël 26:3 beteken die woord vir die stad Tirus, sor, 'n harde rots of klippie. God het gesê dat Hy Tirus se geboue sou afskraap en dit 'n kaal rots sou maak.

'n Woordspeel is nie noodwendig 'n grap nie, maar 'n beter manier om die profesie te onthou.

V: In Esegiel 26:1-2 dui die nuwe datum hier aan dat dit 'n aparte profesie is. Wat het die Fenisiërs van Tirus presies verkeerd gedoen?

A: Die Fenisiërs was tradisioneel bondgenote van Israel. Anders as die Edomiete en Filistyne, het die Fenisiërs nie wraak gesoek nie, maar was hulle kommersieel tog baie bly dat Juda uit die weg was, en hulle moontlik self meer handel kon hê. Wees versigtig, of jy nou belê of iets anders doen, wanneer jy jubel oor die ellende van ander.

V: In Eseg 26:3-14 is Esegiels profesie van oorwinning oor Tirus dan nie in Eseg 29:17-20 weerspreek nie, aangesien Nebukadnesar nie Tirus verower het nie, soos Asimov se Gids tot die Bybel op bl. 587-588 beweer?

A: Nee. Eerstens, let daarop dat diegene wat na Esegiël geluister het, geen moeite gesien het nie, want vier hoofstukke later sê Esegiël 29:17-18 dat Nebuknesar geen beloning (d.w.s. buit) van Tirus ontvang het nie. Die antwoord bespreek eers die literêre struktuur, wat geprofeteer is, wat nie geprofeteer is nie, en uiteindelik wat gebeur het.

Literêre struktuur:

Esegiel 26:3-14 het 'n chiastiese struktuur, met 'n paar uitsonderings. In 'n perfekte kiasme word elke gedagte parallel in simmetriese vorm geplaas. Die veranderinge in voornaamwoorde in Hebreeus is hier belangrik.

Eseg 26:3 Baie nasies sal teen Tirus optrek

..Hes 26:4 Hulle sal die mure en torings van Tirus verwoes.

….Esek 26:4,5 Ek [God] sal Tirus 'n kaal rots maak, 'n plek om vissennette uit te spreid.

……Esek 26:6 Haar nedersettings op die vasteland sal geplunder word.

……..Esek 26:7 Nebukadnesar van Babel, sal teen Tirus kom

……Esek 26:8 Hy [Nebukadnesar] sal jou vastelandse nedersettings plunder.

..Ezek 26:8,9 Hy sal die mure en torings afbreek

..Esek 26:10,11 Sy perde sal deur die poorte van Tirus inkom en sommige van die mense doodmaak.

Ezek 26:12 Hulle sal die rykdom en buit plunder. Hulle sal jou mure afbreek en die puin in die see gooi.

Esek 26:13 Ek [God] sal 'n einde maak aan hulle liedere.

….Esek 26:14 Ek [God] sal Tirus kaal rots maak, 'n plek om vissennette uit te spreid.

As 'n kantnota het die Septuaginta die voornaamwoorde korrek bewaar tot vers 12. Daarna het dit twee keer "hy" gebruik waar dit "hulle" moes gebruik het, en een keer "ek" [God].

2. Wat geprofeteer is:

Daar is drie dele in die profesie: baie nasies (hulle), God (Ek), en Nebukadnesar (hy).

Baie nasies sal kom, Tiro plunder, Tiro se mure vernietig en die puin in die see gooi.

God sal Tirus 'n kaal rots maak, 'n plek om vissersnette uit te spreid, en sal hulle liedere (die Tirusse kultuur) beëindig.

Nebukadnesar sal kom, die vastelandstad plunder, die mure en torings vernietig, en sommige van die mense doodmaak.

3. Wat nie geprofeteer is nie:

Daar word nooit genoem dat Nebukadnesar iets met die eiland sal doen nie, of watter nasie God sal gebruik om die eiland 'n plek te maak om vissersnette uit te spreid. Dit was die vele nasies "hulle" wat die buit gekry het, terwyl Nebukadnesar net die vastelandse nedersettings gekry het.

4. Wat gebeur het:

Die Assiriërs het, voor Esegiël se profesie, in 726/724 v.C. vir vyf jaar tevergeefs probeer om die vastelandstad in te neem. Hulle het weer probeer en in 664 v.C. misluk.

Nebukadnesar, koning van Babilon, het Tirus 13 jaar lank beleër, van 586/585 tot 573 v.C. Hulle het die vastelandstad suksesvol afgebreek. Die Tirusers in Ou-Tirus het egter na die reeds bestaande Nuwe-Tirus op die eiland (700–750 meter verwyderd) oorkant die vastelandstad verhuis. Die Tirusse vloot het die Babiloniërs daarvan weerhou om die eilandstad aan te val.

Alexander die Grote, nadat die Tyrers sy ambassadeurs vermoor het, het die vastelandstad verower. Hy het die puin gebruik om 'n 200 voet (60 meter) breë damweg (kunslandoorgang) van 'n half myl lank (600–750 meter) te bou wat na die eilandstad lei, en ná sewe maande het hy die eilandstad in 332 v.C. verower. Die Encyclopedia Britannica noem dat hy by die verowering van Tirus skepe van baie nasies gebruik het: Sidon, Cyprus, Rhodos, Mallus, Soli, Lisië, en natuurlik Macedonië. Alexander se leër het aanvanklik 8 000 mense doodgemaak, later 2 000 gekruisig, en die oorblywende 30 000 in slawerny verkoop. (Die Anchor Bible Dictionary, vol. 6 bl. 687, sê dat aanvanklik 6 000 mense gedood is, 2 000 later gekruisig is, 30 000 in slawerny verkoop is, en 15 000 deur die Sidoniërs losgekoop is.)

Sien die bespreking oor Esegiel 26:14,19-20 vir inligting oor hoe Tirus nooit herbou is nie.

V: In Eseg 26:3-21, wat is 'n geskiedenis van Tirus?

A: Vir diegene wat die historiese besonderhede wil sien, hier is 'n geskiedenis van Tirus.

2300 v.C. is die tyd wat argeoloë dink dat koloniste uit Sidon wat voor die Filistyne gevlug het, Tirus gestig het, ongeveer 25 myl suid. Dit sou 'n paar honderd jaar voor Abraham wees. 'n Egiptiese teks uit 1780–1750 v.C. noem Tirus.

Dit noem ook dat die "eiland" van Tirus voor Hiram I, seun van Abibaal (969–936 v.C.), eintlik twee eilande was. Mense het op een eiland gewoon, en die ander eiland het net 'n tempel van Baäl gehad. Hiram het die twee met 'n damweg aan mekaar verbind om een eiland te vorm. Die Anchor Bible Dictionary, vol. 6, bl. 686, sê die oppervlakte van die gekombineerde eiland was ongeveer 57,6 hektaar.

Hiram I van Tirus dwing die Tityane om hulde te bring.

936-929 v.C. Beleazarus, seun van Hiram, regeer in Tirus

929-920 v.C. Abdastartus, seun van Beleazarus, regeer in Tirus. Hy word deur vier seuns van sy oppasserin vermoor.

Die volgende konings is Astartus en Aserymus, sy broer.

Phelles/Pheles vermoor sy broer Aserymus en regeer vir 8 maande.

897/869-865/837 v.C. Ethbaal I (Josefus noem hom Ithobalus), 'n priester van Astarte, verower Phelles en regeer as koning in Tirus

837-831 v.C. Baal-azzor, seun van Ethbaal I, regeer

831-822 v.C. Matgenus, seun van Badezorus, regeer

822/820–775/774 v.C. Pygmalion regeer

815/814 v.C. Stadsstaat Kartago gestig deur Tiriërs en Pigmalion se suster Dido.

9de eeu. Tirus betaal die Assiriërs om dit met rus te laat. (Encyclopedia Britannica 1961, vol. 22, bl. 452)

9de eeu: Tirus betaal belasting aan Salmanasser III. (Encyclopedia Britannica 1961, bl. 452)

743 v.C. Assiriërs verower Kashpuna, naby Tirus en Sidon

?-739/738 v.C. Ethbaal II regeer oor Tirus en Sidon

738-730/729 v.C. Hiram II regeer in Tirus

730/729 v.C. Mattan II betaal 150 talente goud

Eloulaios van Tirus onderdruk 'n opstand op Siprus

726/724 v.C. Shalmaneser V probeer eers per see Tiro in te neem.

726/724-722/720 v.C. Sargon II en die Assiriërs beleër Tirus vir vyf jaar. Hy sterf terwyl hy nog probeer.

c. 720 v.C. Die Assiriër Sargon II verower Tirus. (Encyclopedia Britannica 1961 vol.22 p.452)

701 v.C. Sanherib en die Assiriërs verower die dorp Usse naby Tirus

701-~630 v.C. Laat Assirië geen handel deur Tyr toe nie.

680-669 v.C. Baäl I regeer Tirus en vorm 'n "Liga van Hatti" teen Assirië.

669 v.C. Gee Tyr hom oor aan Asjoebarnipal. (Encyclopedia Britannica 1961 vol.22 p.452)

664 v.C. Asurbanipal en die Assiriërs probeer Tirus inneem

586/585–573/572 v.C. Nebukadnesar II en die Babiloniërs beleër Tirus en Ethbaal II vir 13 jaar en vernietig die vastelandstad.

c. 572 v.C. Bewyse dui daarop dat die eilandstad hom aan Nebukadnesar II oorgegee het.

c. 572 v.C. Ethbaal II is na Babilon geneem, en Baal II het Tyrus onder beheer van die Babiloniërs regeer.

345 v.C. Tirus probeer in opstand kom teen Persië

332 v.C. Alexander verower Tirus na 'n sewe maande lange beleg

c.50 n.C. Die stad Tirus het in Paulus se tyd bestaan (Handelinge 12:20; 21:3,7)

638 n.C. Moslems verower Tirus, tesame met Antiochië, Keesarea en Tripolis in Libanon

1124 n.C. Kruisvaarders verower Tyr

1291 n.C. Moslems vernietig Tirus

V: In Eseg 26:9, wat is oorlogswerktuie?

A: Dit was belegeringstoestelle, insluitend torings vanwaar boogskutters kon skiet en ramme. Hierdie is effektief teen versterkte stede in die algemeen, insluitend Tirus. Hulle sou egter nie baie effektief wees teen Jerusalem nie, aangesien dit op 'n berg was, en dit sou moeilik wees om die masjiene daarheen te kry en dit dan bergop te gebruik.

V: In Eseg 26:14,19-21 hoe sou Tirus nooit weer opgebou word nie, aangesien die dorpie Sur (Tirus) vandag nog bestaan?

A: Hierdie vraag kan beskryf word as "die vraag van verwarde identiteit." Die moderne stad Sur (of Tirus) is nie op die terrein van die antieke stad nie. Eerstens 'n bietjie inligting oor Tirus, dan wat die Bybel sê, en uiteindelik die situasie vandag.

Tirus was oorspronklik net 'n vastelandstad wat deur Fenisiese koloniste uit Sidon gebou is. Niemand het hierdie stad eintlik tot 573 v.C. verower nie, toe Nebukadnesar en die Babiloniërs die vastelandstad ná 'n 13 jaar lange beleg verwoes het. Tydens daardie 13 jaar het die Tiriërs in Ou-Tirus byna alles van waarde na die Nuwe Tirus op die eiland, 'n half myl van die vastelandstad af, vervoer. Alexander het 'n damweg gebou wat Nuwe-Tirus en Ou-Tirus verbind het. Slik het langs die damweg opgehoop, en nou is daar geen eiland meer nie, net 'n skiereiland.

In die Bybel,

Esegiel 26:14 sê nie dat nie 'n siel daar sou lewe nie, maar dat die stad nooit weer opgebou sou word nie.

Esegiel 26:19 sê die stad sal verwoes word, soos ander verlate stede. Die diepte sal Tirus bedek.

Esegiel 26:21 sê dat die stad Tirus nie meer sal bestaan nie, en nooit weer gevind sal word nie.

Vandag is van die eilandstad se twee hawens die suidelike hawe deur sand opgevul. Volgens die Encyclopedia Britannica (1972) het die moderne dorp Sur in 1961 'n bevolking van 16 483 gehad. 'n Lugkaart wys dat dit op die noordelike deel van wat die eilandstad was en deel van die damweg was, gebou is. Die stad Ou-Tirus is onbewoon, kaal rots, oos van die moderne stad Sur.

V: In Esegiël 27:1-11, tot watter mate dink u dat bose geestelike kragte agter nasies is, destyds en nou?

A: Daniël 10:12-14 wys dat daar ten minste soms wel is. As mens kyk na sommige van die mees doeltreffende slagtings in die geskiedenis, of dit nou Tamerlane, Genghis Khan, Hitler, Stalin, die Khmer Rouge, ensovoorts is, is dit selfs vir baie nie-religieuse mense moeilik om te glo dat mense op hul eie so bose kan wees. Maar moord is nie die enigste instrument wat Satan gebruik nie. As mens vir 'n tipiese persoon in die 1990's sou sê dat homoseksualiteit en gayhuwelike in die 2010's 'n uiters belangrike saak sou wees, sou dit waarskynlik met ongeloof ontmoet word. Selfs iemand wat vandag vir gayhuwelike is, soos Bill Clinton, het duidelik gesê dat die huwelik 'n verbintenis tussen 'n man en 'n vrou is, toe hy, met voorbehoude, die Wet op die Verdediging van die Huwelik in 1996 onderteken het. Sien https://en.wikipedia.org/wiki/Defense_of_Marriage_Act#Enactment_and_role_of_Bill_Clinton vir die besonderhede daaroor.

Oor die algemeen, nie net oor homoseksualiteit nie, blaas Satan winde soos hy wil, en baie mense weerstand nie meer as vallende blare nie.

V: In Eseg 27:7, waar was die kuste van Elishah?

A: Dit was waarskynlik Noord-Afrika, alhoewel dit moontlik Siprus was. Die Septuaginta translitereer dit as Elisai. Siprus word egter net genoem, en hulle het wel met Noord-Afrika handel gedryf. Hoekom sou hulle Siprus twee keer noem en Noord-Afrika glad nie?

Noord-Afrika: Groot getalle mense van Tirus het na Noord-Afrika getrek en Kartago in hedendaagse Tunisië gestig. Die stigter van Kartago het 'n troonnaam gehad van "Dido", maar haar werklike naam was Elissa, en daarom was Kartago aan die kus van "Elissa". Hierdie migrasie het begin plaasvind toe die Assiriërs Tirus beleër het.

Cyprus: Sommige geleerdes stel dit gelyk aan Alashia, die antieke naam vir Cyprus.

Ander moontlikhede is dele van Griekeland, Italië of Sirië, maar dit maak nie sin nie, omdat die Feniciërs nie daarheen gegaan het nie.

V: In Eseg 27:10-17, waar was hierdie plekke?

A: Alhoewel Phut 'n skryffout vir "Punt" in Oos-Afrika kon wees, is dit waarskynlik nie die geval nie. Dit verwys waarskynlik na hedendaagse noordoos-Libië, wat in die antieke tyd Put genoem is.

Arvad was 'n kusstad in die noordelike deel van Fenisië. Vandag weet niemand waar Gammad geleë was nie.

V: In Eseg 27:32-34, 28:8, hoe is die stad Tirus in die middel van die see verwoes?

A: Hierdie profesie sou vreemd gelyk het in die tyd toe dit gegee is, omdat Tirus 'n kusstad op die vasteland was. Tirus is egter later uitgebrei en het ook 'n eiland beset, 'n half myl van die oorspronklike stad af. Die oorspronklike stad is verwoes, maar die eilandstad het oorleef tot by Alexander van Macedonië.

V: In Eseg 27:36; 28:19, hoe is Tirus vir ewig verwoes?

A: Op twee maniere.

Fisies was die stad nie meer daar nie. Alexander die Grote het die bakstene en puin van die vastelandstad Tirus gebruik om 'n damwal (landbrug) van 200 voet breed na die eiland te bou, waar die mense van Tirus 'n nuwe stad gebou het. Die fisiese bakstene van die stad, sy mure en geboue, is deel van die grond.

Die mense van Tirus, of op die vasteland of dié wat na die eiland gevlug het, is almal deur Alexander die Grote gedood of in die slawerny verkoop. Ongeveer 8 000 is gedood toe die stad verower is, 2 000 is later gedood, en 30 000 is in die slawerny verkoop.

V: In Esegiël 28:1, hoe het Lucifer geval en Satan geword?

A: Openbaring 12:7-9 gee ons 'n insig in die omstandighede van hierdie geheimsinnige gebeurtenis. Blijkbaar het Satan, toe hy geval het, 'n derde van die engele van die hemel saam met hom geneem. Jesaja 14:12-16 gee ons 'n aanduiding van Lucifer se motivering. Hy wou soos God wees.

V: In Eseg 28 verwys dit na Satan, of na die koning van Tirus?

A: Dit verwys na albei. Dit is gepas, aangesien die Feniciërs, sowel as die Egiptenare, Babiloniërs en ander, hul koning as 'n manifestasie van 'n god beskou het. Die koning van Tirus het beweer dat hy die manifestasie van die god Melkart was. God het tussen die prins van Tirus en sy meester, die koning van Tirus, onderskei. Dié wat prins genoem is, was 'n sterflike mens, wat ander mense vir die meester van Tirus sou hou. Die werklike heerser was egter Satan, en hy word vanaf Ezequiel 28:11 aangespreek. Die prins en die koning deel egter baie kenmerke.

V: In Eseg 28:3, hoe was hy wyzer as Daniël, en kan dit die "Danel" van die Ugaritiese literatuur wees?

A: Daniël was 'n tydgenoot van Esegiël, en sy posisie, roem en wysheid onder die Babiloniërs sou goed bekend gewees het. Die spelwyse is dieselfde as in die boek Daniël, behalwe vir 'n ontbrekende jod, wat soos 'n apostrof lyk. Die spelwyse verskil van Danel in die verhale van Ugarit, en Danel was nie besonder wys nie.

Satan is al lank hier. Hy ken waarskynlik die Skrif beter as die mees kundige mens op aarde, en hy het al vir 'n baie, baie lang tyd ondervinding in die begrip en verlei van mense. Hy kan genoeg waarheid vertel, en dinge wat mense nie weet nie, om hulle te laat glo in die dodelike leuens wat daarin gemeng is. Ek sou nooit graag my brein met Satan wil meet nie, of na hom luister en probeer om die waarheid uit sy woorde uit te pluis. Gelukkig hoef ons dit nooit te doen nie. Volg eenvoudig God. Net soos by 'n basketbal- of sokkerspan, kan Hy, Sy engele en Sy ander dienaars op aarde "afleiding" vir ons skep terwyl ons oorwinnings behaal tot Sy heerlikheid.

V: In Eseg 28:8, was dit 'n valse profesie, soos die skeptiese Asimov's Guide to the Bible bl. 590 beweer?

A: Nee. Asimov beweer dit omdat die koning van Tirus, Ethbaal (Ithobaal) II, na Babilon in ballingskap geneem is en nie eers gedood is nie. Alhoewel Ethbaal na Babilon geneem is, spekuleer Asimov hier, omdat die geskiedenis nie aanteken hoe Ethbaal gedood is nie.

V: In Eseg 28:10, waarom word daar genoem dat die koning van Tirus die dood van die onbesnedenes sou sterf?

A: Soos beide die Egiptenare en die Hebreërs, het die Feniciërs besnydenis beoefen, anders as hul vyande, die Babiloniërs en Filistyne. In teenstelling het die Grieke en Mesopotamiese volke dit nie gedoen nie. Dit het die konnotasie van om in skande te sterf.

V: In Eseg 28:10, wie het nog besnydenis beoefen?

A: Die Hebreërs, Arabiers, Moabiete en Ammoniete het besnydenis beoefen. In Egipte toon die graf van Ti (c. 2300 v.C.) by Saqqarah die operasie op 13-jarige seuns. Josefus rapporteer dat Johannes Hyrkanus die Edomiete moes dwing om besny te word. Interessant genoeg was besnydenis nie beperk tot die Midde-Ooste nie. Daar word ook gesê dat Australiërs en sommige volke in Amerika ook besnydenis beoefen het. Besnydenis is nie deur Assiriërs, Babiloniërs, Kanaäniete, Grieke of Filistyne beoefen nie.

Vir Moslems maak die Koran nie eens melding van besnydenis nie, maar Moslems beoefen dit op 13-jarige seuns, aangesien hulle erken dat Abraham besny is.

V: In Eseg 28:12, hoe kon Satan val, aangesien hy vol wysheid was?

A: Oënskynlik hou wysheid alleen nie 'n mens daarvan terug om te val nie. In werklikheid kan kennis, selfs kennis van God, opgeblase maak, maar liefde bou op, volgens 1 Korintiërs 8:1.

V: In Eseg 29:11-13; 30:23-26, wanneer was Egipte veertig jaar lank onbewoon en is die Egiptenare deur die Babiloniërs versprei?

A: Hierdie antwoord is 'n duplikaat van die bespreking oor Jeremia 46:13-20.

Skeptici het voorheen gedink dat die Babiloniërs Egipte nooit aangeval het nie, omdat Griekse historici nie melding gemaak het van hierdie inval nie. Daarbenewens het nie net die Joodse geskiedkundige Josefus dit in Antiquitates Judaicae 10.9.5-7 (c. 93-94 n.C.) genoem nie, maar 'n fragment van 'n Babiloniese kroniek uit 567 v.C., asook 'n inskripsie op die begrafnisbeeld van Nes-hor in suid-Egipte, bevestig Josefus en die Bybel. 'n Babiloniese spijkerschrift-tablet wat deur Pinches ontdek is, vertel van 'n inval in 569/568 v.C.

Hoe ver het die Babiloniërs in Egipte ingedring? Die inval was waarskynlik kortstondig. Die begrafnisbeeld van Nes-hor sê egter dat daar iewers gedurende die bewind van Uah-ib-Ra 'n leër van noorderlinge so ver suid gegaan het dat hulle die Ethiopiese grens bedreig het. Nes-hor was die goewerneur van suidelike Egipte onder Farao Hofra. Let wel dat Ezechiël nie voorspel het hoe lank die Babiloniërs in Egipte sou bly nie, net dat hulle Egipte tot by die grens van Ethiopië sou inval.

V: In Eseg 29:14; 30:14; waar is die land Patros?

A: Dit was 'n antieke naam vir Bo-Egipte. Bo-Egipte is die suidelike deel van Egipte.

V: In Eseg 29:18, hoe is elke kop in die Babiloniese leër kaal gemaak?

A: As die soldate lang genoeg helm gedra het, sou hul hare afgeskuur word. Romeinse soldate het ook in latere eeue oor hierdie verskynsel gekla. Dit is onduidelik of hierdie kaalheid tydelik of permanent was. Terloops was hul helms van leer.

V: In Eseg 30:5, waar is Chub/Cub?

A: Daar word geglo dat dit 'n deel van hedendaagse Libië is.

V: In Eseg 30:15 en Nah 3:8, waar is die stad "No"?

A: "No-Amon" was 'n ander naam vir Thebe, 'n belangrike stad van Egipte. Dit is ook deur die Egiptenare bynaam "Die Stad" genoem. Die Egiptiese woord vir dorp was niwt, wat die Hebreërs verander het na No. Die volle Hebreeuse naam, No-Amon, het dorp/nedersetting van Amon beteken. Dit het op hulp van Put en Lubim gereken, maar geen hulp het gekom nie, volgens die Believer's Bible Commentary bl. 1140. Nahum praat van No as reeds verwoes, en Thebe is in 663 v.C. verwoes. Die stad Thebe is in 654 v.C. herbou.

V: In Eseg 30:15,16, hoe het God Sy toorn oor Sin uitgestort?

A: Dit verwys nie na sondige dade nie, maar eerder na die streek wat die Wildernis van Sin genoem word, ook Pelusium genoem, wat noordoos van Egipte op die Sinai-skiereiland geleë is. Toe die Persiese koning Kambises Egipte verower het, het hy eers die Egiptiese leër by Pelusium in 525 v.C. verslaan. Daarna was daar min weerstand.

V: In Eseg 30:17, waar is Aven en Pibeseth?

A: Aven is die Egiptiese stad On, wat die Griekse naam Heliopolis gehad het. Pibeseth word ook Bubastis genoem.

V: In Eseg 31:13, in die allegorie, wat is die voëls van die lug en die diere van die veld?

A: Die "voëls en diere wat hulle vestig" klink onwenslik. Of hulle het demone voorgestel, of anders mense wat ander sou uitbuit. Deuteronomium 28:26 sê hulle liggame sou kos wees vir die voëls en diere.

V: In Eseg 31:15-18 en Eseg 32:2, waarom het God 'n groot rou oor die Farao van Egipte laat ontstaan?

A: Die Skrif sê nie, maar ons kan spekuleer. Deur so naby aan die Israeliete te wees, het die Egiptenare, meer as die meeste ander volke, toegang gehad tot baie kennis oor die ware God. Die Egiptiese godsdiens het nie soveel verfoeibare praktyke gehad soos die Kanaäniete- en Babiloniese godsdienste nie. Tog het trots op Egiptiese dinge hulle geestelik verder van Israel verwyder as die Koningin van Skeba en die Etiopiese eunug.

V: In Eseg 32:13, in hierdie allegorie, wat verteenwoordig die diere wat vernietig sou word?

A: Dit kan verwys na die feit dat die vee die middel was om rykdom te verkry.

V: In Eseg 32:21-32, wat is die betekenis van hierdie beeldspraak uit die graf?

A: Daar is ten minste drie punte in hierdie lewendige prentjie. Dit is seker dat Egipte gaan ondergaan. Die gebruik van herhaling beklemtoon dat Egipte nie anders sal wees as Assirië, Elam, Meseg, Tubal en ander nasies nie. Laastens, net soos dit ongelooflik sou wees om te glo dat die Assiriërs in hul bloeityd vernietig sou word, blyk dit ongelooflik dat die Egiptenare ooit vernietig sou word. Tog sou dit beslis gebeur.

V: In Esegiël 32, wanneer is kulturele trots goed, en wat is ten minste sewe maniere waarop dit sleg kan wees?

A: Is jy tevrede of gelukkig met die kultuur waarin jy gebore is? Daar is niks verkeerd daarmee nie. Maar kulturele trots kan op verskeie maniere verkeerd wees.

1. Dink jy dat jy, weens jou kultuur, geregtig is op sekere dinge bo ander mense?

2. Dink jy dat jy as gevolg van jou kultuur beter gebore is as ander mense?

3. Kyk jy neer op ander weens jou kultuur, soos Jona neergekyk het op die goddelose Assiriërs? Wanneer jy 'n deeglik bose persoon sien, onthou dat "daar, maar vir die genade van God, gaan ek."

4. Dink jy jy het die reg om voordeel te trek uit of ander mense te onderdruk weens jou kultuur?

5. Weens jou kultuur, dink jy jy is "gebore om te regeer"?

6. Dink jy dat God boosheid in jou verskoon, maar nie dieselfde ding in ander nie, as gevolg van jou kultuur? "Ek sal hulle ondersteun, reg of verkeerd."

7. Verskoon jy die goddeloosheid van ander in jou groep wanneer jy dieselfde dinge veroordeel by dié wat nie deel is van jou groep nie? "Hulle mag skelms wees, maar ons ondersteun hulle steeds omdat hulle ons skelms is."

V: In Eseg 32, wanneer kom kulturele trots in die pad van die evangelie en van die gehoorsaamheid aan God?

A: Die mees voor die hand liggende manier is wanneer jou kultuur sê om iets te doen, en God sê om iets anders te doen. Of jy is trots op iets in jou kultuur, terwyl God sê dit was goddeloos.

'n Minder voor die hand liggende manier word in die voorbeeld van Jona getoon. Hy was trots op goddelike aspekte van sy kultuur en het neergekyk op bose ongelowiges. Ons moet sonde as sonde erken, maar ons moet nie neerkyk op enigiemand nie.

V: In Eseg 32, hoe kan mense kulturele sondes voortbestaan?

A: As jou voorouers of ouers gesondig het, en jy kies om 'n ander pad te loop en daardie dinge nie te doen nie, is jy nie skuldig aan daardie sondes nie. Maar as jy aktief kies om die sondes van jou voorouers of ouers te volg, deel jy in hulle sonde. Baie mense doen nie een van die twee nie; hulle besluit eintlik niks nie, hulle doen net passief wat hulle kultuur sê. Dan deel hulle ook in die sondes van hulle kultuur en voorouers.

'n Sleutelrol van kultuur, of dit nou goed of sleg is, is om 'n gevoel van normaliteit aan houdings, oortuigings en gedrag te gee. As dié bose is en teen God se woord ingaan, kan die volg van die kultuur 'n vals gevoel van legitimiteit aan daardie boosheid gee.

Een slegte doel wat die bestudering van geskiedenis kan dien, is om haat te bevorder. Byvoorbeeld, daar was een Moslemseun wat gesê het dat hy Jode gehaat het, alhoewel hy nog nooit een ontmoet het nie. Wat as die dinge wat vir hom oor Jode vertel is, vals was?

V: In Eseg 33:1-6, wat doen 'n wagter vir 'n stad? Hoe kom dit dat 'n land nie 'n wagter het nie?

A: Om 'n wagter te wees is 'n belangrike verbintenis. 'n Wachter doen ten minste vier dinge.

1. Hulle hou wag om die trompet te blaas en die stadsbevolking, veral die soldate, te waarsku oor 'n dreigende aanval. Hulle kyk in die verte om soveel as moontlik voorafwaarskuwing van 'n aanval te gee.

2. Hulle gee die rigting van die aanval, en die grootte van die leër en ander besonderhede van die aanval.

3. As die stad reeds onder aanval is, kan hulle die mense laat weet wanneer hulle versterkings sien om teen die aanvallers te veg.

4. Hulle gee die inwoners van die stad 'n gevoel van veiligheid. Hulle weet hul soldate sal nie slaap nie as die wag oplettend is. Natuurlik, as die wag self aan die slaap raak, gee hy 'n vals gevoel van veiligheid.

V: In Eseg 33:1-6, waarom is 'n wagter vir 'n stad so belangrik? Wat kan gebeur wanneer 'n wagter in die plig faal?

A: 'n Wagter is óf net een persoon, óf andersins een persoon per rigting vir 'n groot stad. 'n Wagter self het nie die mag om enige indringers af te weer nie, maar die wagter is noodsaaklik om die alarm te laat klink en die slapende verdedigers in staat te stel om te veg.

As 'n wagman op die werk aan die slaap raak, sal op 'n tipiese nag niks gebeur as niemand hom betrap nie. Maar as 'n invallegër verskyn, sal dit te laat wees vir die stad as die wagman slaap. Dus lyk dit of die wagman se pogings meer as 99% van die tyd nie saak maak nie. Maar vir daardie 1%, is sy werk baie, baie belangrik. Romeinse soldate wat aan die slaap geraak het terwyl hulle wag gehou het, is in hul klere lewendig verbrand.

In Ierland eeue gelede het 'n soldaat in vredestyd wag gehou oor 'n fort. 'n Offisier en sy meisie het rondom die mure van die garnisoen geloop, toe die offisier per ongeluk die verlowingsring wat hy vir sy meisie wou gee, oor die muur laat val het. Hy het toe die soldaat gevra om dit te gaan haal, en die soldaat het gesê hy sal dit doen as die offisier in sy plek wag hou. Hulle het ooreengekom. Die soldaat het nooit teruggekom nie. Die offisier het aan die slaap geraak. Die soldaat se bevelvoerder het die slapende wag gesien en hom geskiet en doodgemaak.

V: In Eseg 33:7-11, wat doen 'n geestelike wagter?

A: 'n Geestelike wagter waarsku oor dreigende gevare of kettery wat mag kom, maar nog ver weg is. Hy of sy waarsku ook oor gevare wat reeds teenwoordig is, of waar die mure deurbroke is en hulle in die stad van God is. Hulle wys ook vir gelowiges waar die gevaar lê, en die belangrikheid daarvan om daardie gevare aan te spreek.

V: In Eseg 33:7-11, waarom is 'n geestelike wagter so belangrik? Wat kan gebeur wanneer 'n geestelike wagter in sy plig faal?

A: Eerstens en veral het God beveel dat ons onsself moet ondersoek en die skare teen geestelike wolwe moet beskerm. Christene kan deur die valsse versekeringe van ander in 'n slaap wiegeling gebring word dat hulle dieselfde geloof deel. Christene kan ontmoedig raak en hul ywer verloor.

V: In Eseg 33:7-11, wat is maniere waarop ons vandag 'n geestelike wag kan wees?

A: Christene met gawes van kennis en onderskeiding kan en behoort geestelike wagte te wees op vier oorvleuelende maniere.

1. Ons kan saam met ander werk om die skare teen eksterne bedreigings te beskerm. Ons kan beskerm teen valse godsdienste wat nie beweer om Christelik te wees nie, sowel as valse godsdienste wat wel beweer.

2. Ons kan saam met ander werk om die skare teen valse broers te beskerm, teen wrede wolwe onder ons (Handelinge 20:28-31).

3. Ons kan teen sonde waak, veral wanneer 'n Christelike leier sonde as "OK" bevorder. Ons kan ons huwelike dophou.

4. Ons kan waak teen ontmoediging. Wanneer Christene begin om hul lig te laat verflou, kan ons hulle daaraan herinner Wie hulle dien, die doel waarna hulle streef, en die nietigheid van die dinge van hierdie wêreld.

Hoe doeltreffend 'n wagter is, hang af van beide hoe waaksaam hy is en die geloofwaardigheid wat mense het om na hom te luister. Byna almal in Amerika ken die beroemde rit van Paul Revere, wat gewaarsku het dat die Britte gekom het om hul ammunisie te kom haal. William Dawes het ook gery, en was net so belangrik. Revere het die mense onderweg gewaarsku, terwyl Dawes reguit na Lexington gery het om die leiers daar te waarsku. Geen van die twee mans was baie bekend in hul leeftyd nie, maar toe Henry Wadsworth Longfellow oor Paul Revere se middernagrit geskryf het, het hy Dawes heeltemal geïgnoreer. Sommige wagte raak bekend, en van sommige sal nie eens onthou word nie, ten minste hier op aarde.

V: In Eseg 33:7-11, wat is onvanpaste maniere om 'n wagter te wees, wat ons nie behoort te doen nie?

A: Ons behoort nie 'n sielvernietigende kettery wat bloot 'n fout is, so te noem nie. Ons behoort nie sekere sondes uit te wys en oor selfs groter sondes te swyg of dit stilweg te aanvaar nie. Al is daar tye wanneer ons in ons boodskap streng moet wees, behoort ons die waarheid in liefde te deel. Laastens moet ons besef dat daar verskillende soorte antwoorde is, afhangende van waar die luisteraar is. Daar is onderrig, sagte korreksie, vermaning en uiteindelik skerp berisping, wat in die Bybel spot, naamroeping en dreigemente van die hel ingesluit het.

Hoe weet ons wat gepas is? Ons kan na voorbeelde in die Bybel kyk. Toe Paulus afgedwaalde kerke in 1 en 2 Korintiërs, Galasiërs en Kolossense gewaarsku het, en toe hy waarskuwings gegee het oor 'n paar slegte idees deur enkeles in sy brief aan die Filippense, kan ons 'n manier sien om 'n wagter te wees. Wanneer Petrus ons in 2 Petrus waarsku, kan ons 'n tweede manier sien om 'n wagter te wees. Wanneer ons sien hoe Johannes in 1, 2 en 3 Johannes skryf, kan ons 'n derde manier sien om 'n wagter te wees. Wanneer Judas ons in die brief van Judas waarsku, kan ons 'n vierde styl sien om 'n wagter te wees. Laastens, wanneer ons die skrywer van die brief aan die Hebreërs sien, wat nie teen kettery waarsku nie, maar gelowiges waarsku oor die noodsaaklike belangrikheid om in hul geloof voort te gaan, sien ons 'n totaal ander styl om 'n wagter te wees.

V: In Eseg 33:12-21, hoe was Esegiel 'n wagter op 'n ander manier as wat mens sou verwag?

A: Die mense het nie na Esegiël gekom en gevra: "Wat moet ons doen?" of "Is dit reg?" nie. Hulle het eerder nie gekom en hier enigiets gevra nie; hulle het gedink hulle het alles uitgevind, maar hulle het verkeerdelik uitgevind. Een doel van 'n wagter is om te waarsku oor nuwe dreigende gevaar voordat die skade aangerig word. 'n Tweede doel is om vir mense wat reeds oortuig is van waarop hulle moet vertrou, te wys dat waarop hulle vertrou het, verkeerd was. Dit is om die valse dinge wat hulle waar dink, uit te daag, nadat die valse leer reeds sy skade aangerig het.

V: In Eseg 33:24, wat was die punt wat mense gemaak het oor Abraham wat net een was, maar hulle is baie?

A: Hulle punt was dat Abraham net een persoon was, en hy het die land geërf. Nou is ons baie sterker as Abraham, omdat ons baie is, wees dus bemoedig want ons is selfs meer in staat om die land te behou. God veroordeel hierdie houding. Abraham het die land nog nie eintlik in besit gehad nie. Abraham het nie eers die belofte ontvang om die land in besit te kry op grond van sy eie krag of meriete nie, maar slegs op grond van God se genade. Maar die feit dat hulle soveel is, gee hulle nie meer meriete om die land te besit nie; in werklikheid sou hulle selfs minder meriete hê weens hulle afgodsdiens en ander sondes. Soos hulle binnekort sou uitvind, alhoewel hulle baie meer as Abraham was, was hulle steeds nie op hul eie krag genoegsaam om die Babiloniërs af te weer nie. Hulle het op hul eie swaard staatgemaak volgens Esegiel 33:26. En as God nie die Babiloniërs vir hulle teruggedryf het nie, wat Hy gesê het Hy sou nie doen nie, het hulle op iets gehoop wat nie die moeite werd was om op te hoop nie. Hulle het heeltemal misgeloop dat dit God se genade en krag was, nie menslike sterkte of verdienste nie.

Vandag kan 'n organisasie of denominasie goed begin, maar sleg eindig wanneer mense begin om op die organisasie te vertrou en meer lojaliteit aan die organisasie of bediening as aan God voel.

V: In Eseg 33:25, wat is ongewoon aan die bewoording van die beskuldiging hier: "hef julle oë op na julle afgode"?

A: Dit sê nie dat hulle daardie afgode in plaas van God aanbid het nie; miskien wou sommige die afgode benewens God aanbid, met ander woorde, hulle opsies oophou deur aan alle kante te probeer speel. Dit sê nie uitdruklik dat hulle daardie afgode aanbid het nie, alhoewel dit hier geïmpliseer word. Om jou oë op te hef is meer algemeen; dit beteken om die afgode in die algemeen te beskou of aandag daaraan te skenk. Dit beteken om die afgode te respekteer. Ek het eens 'n Christelike apologeet hoor sê dat ons die Moslemse godsdiens moet respekteer. Die Bybel sê nooit dat ons valse godsdienste moet respekteer nie; en ons behoort nie meer Islam te respekteer as wat Moslems en Christene Hindoeïsme of Boeddhisme respekteer nie. Aan die ander kant behoort ons Moslemmense te respekteer, net soos ons alle mense moet respekteer, aangesien die hele mensdom na die beeld van God geskape is.

V: In Eseg 33:27-29, hoe is God "die een wat verwoes"?

A: Wanneer 'n volk van God afdwaal, sal God onaangename gebeure gebruik om te wys dat hulle nie op hul eie krag alleen kan staatmaak nie. In Amerika, soos iemand eens 'n paar dekades gelede gesê het, wanneer jy die Bybel uit die skole verwyder, bring jy die metaalopspoorers in. Mense het dalk gedink hy was verkeerd, maar hy was net wat sy tydsberekening betref verkeerd.

V: In Eseg 33:30-33 het God vir Esegiel gesê dat hy blykbaar 'n soort roem en gewildheid bereik het. Moet Esegiel daaraan omgee, en moet ons daaraan omgee as ons ietwat beroemd of gewild word?

A: Daar is twee antwoorde wat op die oppervlakte teenstrydig klink, maar hulle is eintlik aanvullend.

Nee, ons moet nie omgee wat ander mense dink nie; as dienaars van God moet ons net omgee wat ons Meester van ons dink. Ons moet nie toelaat dat roem of vleiery ons trots laat opblaas en moontlik tot 'n val lei nie.

Ja, ons moet omgee vir daardie dinge as gereedskap om die evangelie te versprei. Op 'n stadium was 'n persoon nie bekend nie. In die toekoms sal daar waarskynlik 'n tyd kom wanneer hulle nie meer bekend is nie, of nie meer geluister word nie. Dit is OK. Maar vir die seisoen, en vir die plek waar 'n gelowige bekend of gewild is, moet die gelowige daardie platform gebruik om vir Christus te skyn en die evangelie te deel. Maar moenie toelaat dat dit jou kop binnedring nie, want dit sal ook verbygaan. God het dit nie gesê om 'n mens se trots te prikkel nie, maar eerder sodat Esegiel, en ons, verganklike roem vir God se heerlikheid kan gebruik.

V: In Eseg 33:31-33, waarom wil sommige mense wat nie die bedoeling het om God te volg nie, steeds aktief God se Woorde hoor?

A: Hulle wil goed voel omdat hulle naby God is, maar hulle het ook ander agenda's. Hulle besluit nie noodwendig aktief dat hulle nie gaan volg wat hulle hoor nie, maar hulle besluit passief dat gehoorsaamheid aan God se gebooie opsioneel is. Charles Stanley het gepraat oor mense wat aanvanklik dalk gehoorsaam aan die Here is, en dan by 'dalk' uitkom.

V: In Eseg 34:1-4, 8-12, hoe is sommige godsdienstige leiers soos hierdie nuttelose herders?

A: Nie net doen waardelose herders niks nie, maar daar word op hulle staatgemaak om 'n werk te doen, wat hulle versuim. Dit is beter om nie 'n herder te hê nie, sodat die eienaar kan weet daar is geen herder nie en self na die skape kan omsien, as om 'n waardelose herder te hê wanneer mens gedink het hy is 'n goeie herder.

Net so is dit 'n ernstige saak om 'n leier van Christene te wees en te faal om die werk te doen waarop mense staatmaak.

V: In Eseg 34:1-6, wat is die kenmerke wat sommige van die nuttelose herders het?

A: Hier is agt kenmerke wat ten minste sommige slegte herders het.

Esegiel 34:2 Hulle gee net om vir hulleself

Ezekiel 34:2 Gee nie om vir die skare nie

Ezekiel 34:3 Hulle wil steeds die voordele van die leiding van die trop hê, selfs ten koste van die beste van die trop

Ezekiel 34:4 Hulle doen geen moeite om die benarde van die trop te help of terug te bring nie

Ezekiel 34:4 Hulle het hard en wreed geregeer (sonder deernis)

Ezekiel 34:5 Die trop was nie beter af asof hulle geen herder gehad het nie

Esegiel 34:5 Die afwesige herders het hulle nie beskerm teen roof deur ander nie

Esegiel 34:6 Die weggeloopte herders het hulle nie beskerm teen verspreiding en verdeeldheid nie

V: In Eseg 34:1-4, 8-12, hoe is sommige politieke leiers soos hierdie nuttelose herders?

A: Hulle werk nie vir die mense nie, net vir 'n salaris. Hulle gee nie om vir dié wat hulle veronderstel is om te lei nie, behalwe om hulle uit te buit. Hulle gee net om vir hulself en sien hul amp as 'n manier om wins te maak.

V: In Esegiel 34:7-10, wat belowe God Hy sal doen aan hierdie waardelose herders hier?

A: Daar is ten minste drie dinge.

Esegiel 34:10 God sal hulle aanspreeklik hou

Esegiel 34:10 God sal hulle verwyder van die versorging van die skare en daarvan voordeel te trek.

Esegiel 34:10 God sal die skare van hulle uitbuiting red

Richard FitzRalph (1299-1360), met sy leer van heerskappy, het geskryf dat ongoddelike leiers nie ons diens, ons lojaliteit of ons geld behoort te hê nie.

V: In Esegiel 34:11-16, wat belowe God Hy sal doen vir Sy skape?

A: Hulle sou na weiding gelei word waar hulle gevoed en sal floreer. Nie net sou hulle teen roofdiere beskerm word nie, maar hulle sou ook teen 'n slegte omgewing van ander slegte skape beskerm word.

V: In Eseg 34:17-24, hoe kan sommige Christene skape wees, maar slegte skape deur die water met hul pote te vertroebel?

A: Hulle kan skape wees wat nie omgee om die water te vertroebel nie, en ander skape daarvan weerhou om te drink. Hulle kan ander gelowiges ontmoedig en 'n slegte voorbeeld stel. Hulle kan ander gelowiges weerhou van wat hulle nodig het.

V: In Eseg 34:23 en 48:21, is hierdie "Dawid" wat genoem word regtig Dawid, of die Messias?

A: Die Skrif sê nie, maar daar is twee sienings hieroor. Óf dit is die Messias, wat vir ewig oor alles sal regeer, óf dit is eintlik Dawid, wat volgens sommige mense gedurende die Millennium onder Christus sal regeer.

V: In Eseg 34:25-31, wat belowe God vir sy skape?

A: God belowe 'n plek sonder wilde diere. Hy belowe gereelde reën (en seëninge). Hy belowe geen slawerny, honger of skaamte nie.

V: In Eseg 34:25-31, moet hierdie fisies of geestelik vervul word? Wanneer sal hulle vervul word?

A: Dit sal uiteindelik vervul word tydens die Millenniumsregering, gedurende die tyd van "My dienaar Dawid" in Esegiel 34:23-24. Alhoewel God nou oor ons waak, is die absolute veiligheid in hulle land, dat hulle nie meer prooi van die nasies is nie, nog steeds in die toekoms.

V: In Eseg 34:31, wat beteken dit om individueel een van God se skape te wees?

A: Jy volg die herder, wat die Nuwe Testament openbaar as Christus. Goddelike kerkleiers is onderherders, en ons behoort hulle ook te volg, maar net soos hulle Christus volg (Hebreërs 13:7; 1 Petrus 5:1-5).

V: In Eseg 34:31, wat beteken dit gesamentlik dat ons almal God se skape is?

A: Ons volg die Herder, wat ons lei en vir ons sorg. Ons vertrou dat Sy weg die beste weg is. Ons is saam, as een kudde.

V: In Eseg 35:2-3,7, Gen 36:30; en 2 Kron 20:10; 25:11, waar is Berg Seir?

A: Dit is die mees prominente berg in Edom en word hier gebruik as 'n sinoniem wat die nasie Edom verteenwoordig.

V: In Eseg 35:5 hoe het Edom 'n antieke vyandigheid teenoor Israel gehuisves?

A: Ongelukkig is geskiedenis, destyds en nou, soms gebruik om ou haat te onderrig en te versterk. Ongeveer 1900 v.C., in Genesis 25:22-34; 27; 36:1 het Esau, die voorvader van die Edomiete, eens probeer om Jakob, die voorvader van Israel, te vermoor. Later het hulle egter versoen.

Omstreeks 1407 v.C., in Numeri 20:14-21; 24:15-19 het die Edomiete nie toegelaat dat die Israeliete deur hul land na Kanaän trek nie.

1 Samuel 14:47 Hulle het in Saul se tyd geveg

1 Konings 11:14-22 Die Edomiete onder Hadad het in Salomo se tyd geveg

2 Kronieke 20:1-23 die Edomiete het 'n alliansie gesluit en in Josafat se tyd geveg

2 Konings 8:21 Die Edomiete het in Joram se tyd geveg

2 Kronieke 28:17 Die Edomiete het in die tyd van Agas geveg

Psalm 137:7; Klaaglid 4:21-22; Obadja 10-14 Die Edomiete het die Babiloniërs teen Juda bygestaan.

In Esegiel 25:12-17, ná die val van Jerusalem, het die Edomiete by die kruispad gewag om die vlugtende Jode te dood en te beroof.

Malaïesië 1:2-5 omstreeks 433 v.C., ná die terugkeer uit ballingskap, was die Edomiete steeds vyande.

Dus was die Edomiete vir byna 'n duisend jaar vyande van Israel, nie ingereken Esau nie. Die Edomiete het baie skape geteel, maar dit het die Moabiete, Ammoniete, Arabiere en Israeliete ook gedoen. Ongeveer die enigste ding wat die Edomiete gehad het, behalwe die teel van skape, was hul haat teenoor Israel.

V: In Eseg 35:5, wat is bitterheid, en wat is die verskillende fases daarvan?

A: Soms verdwyn slegte gevoelens mettertyd. Maar soms bly mense dit versterk, sodat dit groei. Natuurlik kan dit verhoudings vergiftig met iemand teenoor wie jy bitter is, maar dit kan ook verhoudings met ander vergiftig. As die bitterheid op sy ergste is, is dit hartseer as jou enigste rede om te leef jou haat is.

V: In Eseg 36:1-12, was dit verkeerd dat die Israeliete hier bemoedig gevoel het?

A: Nee, want God het belowe om 'n teenstander weg te neem wat voortdurend van hulle sou roof in oomblikke van swakheid.

V: In Eseg 36:13-21, wat is die fyn balanshandeling wat God hier doen?

A: Aan die een kant verklaar God dat Israel hul straf verdien het. Aan die ander kant het God gesê dat hul straf tot 'n einde sou kom, en dat hulle geseën sou word. God wou nie hê hulle moes dink dat hul sonde aanvaarbaar was nie, maar God wou ook nie hê hulle moes dink dat sodra hulle grootliks gesondig het, daar geen terugkeer was nie.

V: In Eseg 36:13-21, hoe toon ons vandag God se balanshandeling?

A: God gee aan almal 'n mate van vryheid, maar God bied ook beskerming aan die onderdruktes onder Sy skape. God sal sommige skape keer om ander te onderdruk. Net so kan ons mense laat doen wat hulle wil, maar die onderdruktes verdedig. Soos iemand op 'n grap gesê het, jy het vryheid om jou arms te beweeg, maar jou vryheid om jou arms te beweeg eindig waar my neus begin.

V: In Eseg 36:18, wat is ongewoon aan hierdie woord vir afgode?

A: Hierdie woord, gillulim, is 'n gunstelingwoord van Esegiel vir afgode. Dit kan afgelei wees van die woord gel, vir mis, en dus noem Esegiel die afgode "mis-dinge".

V: In Eseg 36:21-22,32, hoe het God dit vir Sy eie Naam gedoen?

A: God sou die Israeliete herstel, nie omdat hulle dit verdien het nie, maar ter wille van Sy Naam. Hulle was God se volk, en God sou hulle bewaar soos Hy aan Abraham belowe het. Eksodus 32:9-14 leer dieselfde konsep.

V: In Eseg 36:25-26, hoe sal skoon water die Israeliete skoon maak?

A: Op twee maniere.

Figuurlik, soos water van vuil reinig, reinig God elkeen wat na Hom sal kom. Ongeag wanneer mense na God kom, doen God dit deur Sy aangewese hoëpriester, Jesus Christus.

Fisies sou 'n tyd kom wanneer God se mense Christus se bevel sou volg om gedoop te word.

V: Esegiël 36:25-30 word "Die Evangelie volgens Esegiël" genoem. Hoe sou 'n Joodse persoon destyds oor hierdie beloftes gedink het?

A: Dit sou óf vernederend, óf vernigmakend, of moontlik selfs beledigend wees dat God nie sou voortgaan soos voorheen nie. God sou hulle 'n nuwe hart moes gee. Om te sê hulle het 'n kliphart gehad, was nie juis 'n kompliment nie.

V: In Eseg 36:31-32, hoe is dit 'n deel van opregte bekering?

A: Wanneer 'n persoon aan die verlede sondes wat hulle gepleeg het, dink, dink hulle nie met wensdenke of met plesier nie, maar eerder met afsku oor wat hulle gedoen het.

Baie mense het al van die padda en die warmstooveffek gehoor. As jy 'n lewende padda in kookwater sit, sal die padda uitspring; dit weet daar is gevaar. Maar as jy 'n padda in warm water sit en dit dan geleidelik tot kookpunt verhit, sal die padda sterf sonder om te besef dat hy tot die dood toe gaar gekook word. Net so, wanneer mense aan 'n bietjie sonde gewoond raak, kan hulle verlei word om vir baie ernstige sondes te kies, solank die verandering geleidelik is. Die teenmiddel daarvoor, ná bekering, is om die sondige dinge wat hulle gedoen het, te verafsku, groot en klein.

V: In Eseg 37, wat is die betekenis van die visioen van die vallei van bene?

A: Alhoewel mense allerhande mal idees kan bedink oor wat die bene verteenwoordig, gee Esegiel 37:11 'n duidelike antwoord. Die bene verteenwoordig die Huis van Israel. Die Israeliete is amper, maar nie heeltemal nie, doodgemaak of geassimileer tydens die ballingskap. Esegiel 37 wys egter dat selfs al was elke enkele Israeliet dood, God steeds Sy belofte kon nakom om hulle te bewaar deur hulle weer lewendig te maak.

Dit kan moontlik verwys na die hervestiging van Israel as 'n nasie in 1948.

Selfs al verwys dit na 'n liggaamlike opstanding, behoort Moslems geen moeite te hê om hierdie wonder te glo nie. Dat bene op 'n wonderbaarlike wyse weer saamgestel word, is ook deur Mohammed in Sahih Muslim 4:7055-7057 p.1527-1528 geleer.

V: In Eseg 37:1-2, wat is die punt, nie van bene nie, maar eerder van bene wat baie droog was?

A: Daar was geen beenmurg, bloed of enigiets lewendigs meer in hulle oor nie. Om droog te wees, moes hulle lankal dood gewees het. Dit was natuurlik hopeloos dat hulle ooit weer sou lewe.

V: In Eseg 37:3, wat was Esegiels houding in sy antwoord aan God?

A: Esegiel was ten volle bewus van die natuurlike situasie. Maar Esegiel sou niks uitsluit nie, met 'n Almagtige God. Dit behoort ook ons houding te wees.

V: In Eseg 37:4, wat was die sin daarvan om met bene te praat wat nie kon hoor of verstaan nie?

A: As 'n predikant dink dat sy gemeente hom nie goed aanhoor nie, wys die New International Bible Commentary bl. 838 humoristies daarop dat dit "die mees hopelose gemeente was wat ooit deur 'n prediker toegespreek is". Die doel van hierdie visioen was nie om die bene iets te leer nie. Eerder was dit om God se woord oor hulle uit te spreek dat hulle sou lewe. Soms is ons woorde nie bedoel om 'n alwetende God, of selfs ander mense, iets te leer nie; soms is dit om die woord van die Here uit te spreek.

V: In Eseg 37:5-10 kom die Hebreeuse woord ruah (asem/gees) tien keer voor. Waarom sou God so baie beklemtoon dat dit deur Sy Gees was?

A: Die Skrif sê dit nie direk nie, maar ons kan spekuleer. In Genesis 1 het God beklemtoon dat Hy geskep het deur Sy Woord te spreek, alhoewel Hy die Gees ook een keer genoem het. Op ander plekke beklemtoon God dat Hy deur Sy regterarm werk, of met ander woorde, Sy krag. Maar hier doen God nie net 'n fisiese werk nie, maar Hy sit die Gees in mense in (d.w.s. droë bene).

V: In Eseg 37:7-10, in hierdie visioen wat is die punt daarvan om 'n tweestapproses te hê?

A: God kan dinge op 'n natuurlike en fisiese wyse verander, selfs wanneer dit onmoontlik lyk. Maar God hou nie daar op nie. God kan 'n mens se gees transformeer en geestelike lewe gee waar daar voorheen geen lewe was nie.

V: In Eseg 37:11-14 wat is die direkte toepassing van die visioen wat God aan Esegiel gewys het?

A: Nadat Jerusalem verwoes is, was dit 'n tyd toe dit gelyk het of die Jode as nasie vir altyd verby was.

Daar was baie antieke koninkryke wat in hul tyd nogal groot of magtig was; die Ubaidiërs, Urartu, Heftaliete, Mitanni, Minoërs, Seevolke, Lidiërs, Hyksos, Yueh-Chih, Simiere en Skytiërs. Die meeste mense vandag het nog nooit van hulle gehoor nie, maar hulle was nogal belangrik, soos toe die Lidiërs en Perse geveg het en gelykop geëindig het. Tog is daar geen spoor van hulle meer nie. Selfs ryke waarvan jy gehoor het, soos die Assiriërs, Hettiete en Babiloniërs, het 'n punt bereik waar hul kans om ooit terug te keer effektief nul was. Dit was waar vir soveel nasies, en natuurlik kan 'n mens aflei dat soos die Filistyne, die tyd van die Joodse nasie gekom en gegaan het, vir ewig. God het egter anders belowe.

V: In Eseg 37:15-17, wat is die doel daarvan om die twee stafies bymekaar te voeg tot een?

A: Die mense van die noorderlike koninkryk Israel en die suidelike koninkryk Juda, wat so dikwels geskei was en selfs mekaar beveg het, sou onlosmaaklik as een volk wees.

V: In Eseg 37:15-17, was die oorspronklike verdeeldheid, of die verdeling van die stafies, die bron van daaropvolgende sondes, soos sommige in die plaaslike kerk van Witness Lee sou dink?

A: Dit is verkeerd en tog deels korrek.

Fout: Dit was God, nie mense nie, wat oorspronklik die skeuring van die verenigde koninkryk veroorsaak het, volgens 1 Konings 11:11-13, en God het nie gesondig nie. Dit was as gevolg van die sondes van Salomo en die mense wat van God afgedryf het. Die mense van Juda was gereed om hierdie skeuring reg te stel, maar God het deur sy profeet Semaja laat weet om die Israeliete nie te keer om te skei nie, want dit was God se doen, volgens 1 Konings 12:21-24.

Gedeeltelik korrek: Sodra die skeuring plaasgevind het, het die koning van die noorderlike koninkryk Israel hulle in groter goddeloosheid gedompel deur die aanbidding van die goue kalwers by Bet-El en Dan in te stel, volgens 1 Konings 12:25-33.

V: In Eseg 37:16-17, kan die twee stafies die Bybel en die Boek van Mormon wees, soos Mormone beweer?

A: Nee. Keith Meservy het in die Mormoontydskrif The Ensign, September 1977, bl. 22–27, 'n artikel gehad waarin hy dit beweer het. Hy het opgemerk dat die spesifieke Hebreeuse woord vir 'n staf/stok, matteh, nie in Esegiel 37:16–17 gebruik word nie; eerder is die Hebreeuse woord 'ets 'n algemene woord vir boom/hout. Assiriërs en Babiloniërs het hout-"skryftafels" gebruik, so sê hy dit "bevestig die korrekheid" van die Mormoonse interpretasie. Die houttafels was egter van binne uitgehol sodat hulle met was gevul kon word, en op die was geskryf kon word. Aan die een kant het Meservy getoon dat die "stokke" óf skryftafels óf roede kon wees. As dit regtig betekenisvol was, sou dit die Nuwe en Ou Testament net so veel ondersteun as die Bybel en die Boek van Mormon. Dit verwys egter hier nie na die Skrif nie. Mormone ignoreer dat Esegiel 37:18b-28 ons reeds vertel wat hierdie twee stafies beteken. Dit beteken dat die twee volke (nie die Skrifte nie) as een verenig sal word. Hulle moes bymekaargeroep word uit die nasies waar hulle versprei was.

Op daardie tydstip was daar groot vyandskap tussen die volke van Israel en Juda. Een staf het Israel verteenwoordig, en die ander, Juda. Dit het geprofeteer dat die stamme van Israel en Juda een volk sou wees nadat God Sy volk uit die nasies versamel het. Die twee stafies kan nie die Bybel en die Boek van Mormon wees om die volgende redes nie.

1. Die stafies verwys na twee volke, nie boeke nie, in Esegiel 37:18b-20

2. Wanneer hulle verenig word, sal Dawid oor hulle regeer in Esegiël 37:24.

3. Hulle sal verenig word wanneer hulle in die land van hul vaders woon in Esegiel 37:25.

4. Laastens kan hier nie na die Boek van Mormon verwys word nie, aangesien dit vol valse bewerings is, insluitend 'n volledige Amerikaanse beskawing waarvan geen argeologiese bewyse gevind is nie. Vra byvoorbeeld enige eerlike Mormoonsargeoloog waar enige stad wat in die Boek van Mormon genoem word, geleë is, en hulle sal vir jou sê hulle het dit nog nie gevind nie. Hoeveel dekades sal verbygaan, en hoeveel dorpe van die Inka's, Chimú's, Asteke, Maya's, ens. moet ons ontdek voordat ons tot die slotsom kom dat die stede in die Boek van Mormon nooit gevind sal word nie, omdat hulle nooit bestaan het nie?

V: In Eseg 38:2; 39:1,11, wat is Gog?

A: Sommige geleerdes sê dit verwys na Rusland, maar ander is nie so seker nie.

Gog kan dieselfde woord wees as Gyges/Gugu, 'n koning van Lydia in hedendaagse Turkye. In die Ou Testament word die woord slegs hier en in 1 Kronieke 5:4 gebruik.

Ander verre moontlikhede vir Gog is:

Gagu, 'n heerser van die land Sakhi noord van Assirië, in hedendaagse Rusland, Azerbeidjan en/of Armenië.

Die Sumeriese woord vir duisternis is Gug.

Gomer, wat in Genesis 10:2 net voor Magog genoem word, was 'n magtige volk wat die Assiriërs die Gimirai genoem het, wat historici vandag ken as die Simiere van suidelike Rusland. Hulle het Armenië verower, Mesek en Tubal verzwak, en volgens Herodotus (4:12) in noordelike hedendaagse Turkye gevestig. Die Skytiërs en die Simiere het in 650 v.C. Palestina aangeval. Die Skytiërs het in 653 v.C. die Mediërs in Iran binnegeval, voordat die Mediërs hulle in 625 v.C. verdryf het. Selfs later was die Skytiërs 'n mag om mee rekening te hou. In 130 v.C. het die Parthiers, Skithiërs, Sakas (Kushan) en Tochariërs (= Tukharians = Yueh-Chih) saamgespan om Baktrië en suidelike Rusland te oorheers.

Gog en Magog kan nie Alexander die Grote wees nie, want Alexander en sy leër het nie hul einde op die berge in Esegiel 39:4 ontmoet nie.

V: In Eseg 38-39, wie is Gog en Magog?

A: Magog, Tubal en Mesek word eers in Genesis 10:2 genoem. Esegiël 38:1 verwys waarskynlik na dieselfde gebeurtenis met Gog en Magog in Openbaring 20:8. Dit was die Groot Slag in die Vallei van Josafat, aan die einde van die Millennium.

V: In Eseg 38-39, waarom sou God Gog en Magog teen Israel bring?

A: Esegiël 38:16,23; 39:7 sê dat dit gedoen sal word om God heerlikheid te bring. God sal hierdie goddelose mense laat kies om Israel binne te val, en God sal Sy heerlikheid vertoon terwyl Hy Israel beskerm.

V: In Eseg 38:4 het God Gog en Magog gelei om Israel in te val, of het Satan hulle in Openb 20:7-8 gelei?

A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Volgens Esegiel 38:10-11 sou Gog en Magog 'n bose plan uitwerk, voorberei en blykbaar glo dat dit net hulle self was wat dit besluit het. In werklikheid is hulle opgeroep om dit te doen (Esegiel 38:8).

2. Daar word spesifiek gesê dat God hulle van hul tuiste in die noorde sal keer om teen Israel te kom. Dan sal God hulle vernietig (Esegiel 38:4; 39:2-3).

3. God self verlei nie mense nie (Jakobus 1:13). In plaas daarvan sal God Satan gebruik om Gog en Magog te mislei, volgens Openbaring 20:7-8.

4. Hierdie konsep, dat God die kwaad van mense en Satan gebruik om dinge te volbring wat deel is van Sy plan, word deur teoloë die leer van "gelyktydigheid" genoem. Waarskynlik die duidelikste voorbeeld van hierdie waarheid is Genesis 50:20, toe Josef met sy broers oor hulle verknieling van hom gepraat het. Josef het gesê: "Julle het kwaad teen my beoog, maar God het dit goed beoog…" 'n Ander voorbeeld van gelyktydige werking is Judas se verraad aan Jesus; dit was deel van God se vaste plan en voorwetenskap (Handelinge 2:23). Ook het God Satan gebruik om Dawid aan te hits om Israel hoogmoedig te tel in 2 Samuel 24:1 en 1 Kronieke 21:1.

V: In Eseg 38:4-6, 39:3,9, waarom word perde, skilde en swaarde genoem?

A: In hierdie simboliese profesie oor die toekoms sou lesers van daardie tyd nie tenks en ander wapens verstaan nie. Mens kan hieraan dink as voertuie, pantser en wapens.

V: In Eseg 38:6, waar is die ligging van Togarma?

A: Beth Togarmah beteken Huis van Togarmah. Togarmah was 'n koninkryk 70 myl wes van Malatya. Die Hetiete het dit Tegarama genoem. Die Assiriërs het dit Tilgarimanu genoem, en hulle het dit in 695 v.C. verower. Die Grieke het dit Gauraena genoem. Die Armeniërs beweer dat hulle afstam van Haik, 'n seun van Torgom. 'n Ander, verre moontlikheid is dat Togarma die Tochari is, ook genoem die Tukharians, wat die Yueh-Chih was. Daar is 'n mate van spekulasie, maar geen ondersteuning behalwe die ooreenkoms in name nie, dat dit Tobolsk in Rusland is. Dit het 'n bevolking van ongeveer 100 000 en is die hoofstad van Siberië.

V: In Eseg 38:16b,23; 39:7; 39:21; Eks 9:16; Rom 9:17, hoe bring die bring van vyande teen Israel heerlikheid aan God?

A: Hierdie mense was reeds teen God, en hulle optrede teen Israel sou hulle beide tot oordeel bring en wys dat God hulle verdedig.

V: In Eseg 38:22, wat kan vloede reën, haelkorrels, vuur en swawel beteken?

A: Dit kan natuurlike reën, haelkorrels en swawel wees wat deur God gestuur is, of hierdie prent kan na 'n toekomstige stryd verwys, met mortiere wat op hulle neersy, missiele, bomme en 'n hagel van koeëls.

V: In Eseg 39:1-2,6, wie is Magog, Mesek en Tubal?

A: Magog, Tubal en Mesek word eers in Genesis 10:2 genoem as seuns van Jafet. Mesek is ook 'n seun van Aram, 'n seun van Sem in Genesis 10:23. Die geskiedkundige Josefus in Antiquitates Judaicae, boek 1, hoofstuk 6.1, sê dat Magog die Skytiërs was, wat in Rusland gewoon het. Madai, gelys reg langs Magog, is die Mediërs, wat bekend was as naaste familie van die Skytiërs. Tubal en Mesek is nie verwant aan Tobolsk en Moskou in Rusland nie, maar eerder word Tubal, Mesek en Magog almal in Assiriese inskripsies genoem. Magog as volk word ook in 1 Kronieke 1:5 genoem; Magog is egter 'n persoon in Openbaring 20:8. Mesek kom moontlik van die Moschiërse berge. Daar word gesê dat Tiras moontlik Thracië is.

V: In Eseg 39:1-6, wanneer sal hierdie stryd wees?

A: Sommiges meen dat die stryd van God hier plaasvind ná Israel se terugkeer, maar voor die Millennium.

Interessant genoeg is dit hier belangrik dat nie net die vyand verslaan word nie, maar dat selfs die bene verwyder word.

V: In Eseg 39:9-10, waarom word daar brandstof, boë, pyle en ander wapens vir brandstof genoem?

A: Boge en pyle kan vertaal word as afskieters en projektiele. Perde in Esegiël 38:4 beteken letterlik "springers"

V: In Eseg 40, wat is die doel daarvan om dit alles te meet?

A: Alhoewel die boek van Esegiel baie waarskuwings en berispings bevat, is dit 'n gedeelte oor toekomstige hoop. Dit is beide seker en baie spesifiek. Hierdie metings is nie sinloos nie, maar dit is fisiese afmetings wat die tasbaarheid van hierdie hoop beklemtoon. Dit verwys na 'n fisiese tempel, met werklike fisiese afmetings, wat gedurende die Millennium sal bestaan.

V: In Eseg 40:1, wanneer was die begin van die jaar?

A: Vanaf die tyd van Eksodus af het die Israelitiese jaar in Nisan begin, wat ons Maart of April is. Tydens hierdie tyd het die sewende maand Tishri (Oktober-November) egter die eerste maand van die burgerlike kalender geword. Dus, dit is óf in Nisan óf Tishri.

V: Kan hierdie tempel een wees wat reeds gebou is?

A: Nee. Die afmetings en uitleg van hierdie tempel is anders as dié van Salomo se tempel, Serubbabel se tempel en Herodes se herbouing van Serubbabel se tempel. Daardie tempels het ook nie 'n rivier gehad wat daaruit gevloei het nie. Die geografie van die beloofde land sou moes verander om te pas by wat in Esegiël beskryf word. Dit is egter ook nie net simbolies nie, want die hoë vlak van detail sou sinloos wees as dit net simbolies was.

V: In Eseg 40-48 is dit 'n Millenniale tempel?

A: Ja. Hierdie hele afdeling is nog nie op aarde vervul nie. Christene het twee baie verskillende interpretasies.

Aamilennialiste glo dat daar geen Duisendjarige tydperk is nie, en hulle spiritualiseer die duisendjarige tydperk in Openbaring 20:1-7 heeltemal om na die Hemel te verwys. Hulle sou sê dat hierdie tempel na aspekte van die Hemel verwys. Ter noot: baie in die vroeë kerk was aamilennialiste, insluitend Eusebius van Caesarea (floreer 325 n.C.)

Premillennialiste sê daar is 'n 1 000-jarige millenniumsperiode op aarde, en hierdie tempel sal gedurende daardie tyd bestaan. As 'n nota, sê Eusebius dat een van die eerste kerkskrywers ná die Nuwe Testament wat 'n "chiliast" was (wat in 'n letterlike 1 000-jarige millennium glo), Papias, 'n dissipel van Johannes die apostel, was.

Sommiges dink dit kan die tempel wees wat in die millennium gebou is en ná die millennium voortbestaan. Albei het twaalf poorte, met die patriarge op die poorte, 'n engel met 'n meetstok en water wat na die ooste vloei. Daar is egter verskille in afmetings. In Esegiël 47:15-20 is die see 'n grens, terwyl daar in Openbaring 21:1 geen see meer is nie. Dus kan dit veilig gesê word dat die tempel wat hier beskryf word vir die millennium is, en dit is onduidelik of die tempel in Openbaring 21 hierdie tempel met veranderinge is of 'n totaal nuwe tempel.

V: In Eseg 40:38,42, en Eseg 43:20-22, waarom sal die toekomstige tempel steeds dierofferandes van die ou verbond hê, aangesien Heb 10:12-18 sê dat Jesus eenmalig 'n offer vir sonde gebring het, en daar is nie meer 'n offer vir sonde nie?

Eerstens is hierdie vraag nie net op Esegiël beperk nie, maar op die hele leer deur die Ou Testament oor bloedige offers ná die koms van die Here. Ons sal kyk wat die verse sê en dan 'n antwoord gee.

Alhoewel daar ná hierdie profesie 'n tempel gebou is toe die Jode teruggekeer het, en Herodes die tempel herstel het, toon die tempeluitleg hier dat hierdie profesie nog nie vervul is nie.

Esegiel 40:38-42 noem die vertrek waar die brandoffers gewas word.

Esegiel 42:13 noem kamers waar die priesters die graanoffers, die sondoffers en die skuldoffers sal eet.

Esegiel 43:20-22 vertel van 'n os en 'n ram wat as sondoffer geslag sal word om verzoening vir die altaar te doen.

Jesaja 56:7; 66:20 noem dat mense van ander nasies ook na Jerusalem sal kom om offers te bring.

In Jeremia 33:18 het God belowe dat die Leviete nooit sal misluk om 'n man te hê wat brandoffers sal bring nie.

Ander verse wat later bespreek word, sluit in Jesaja 66:21; Jeremia 33:18; Maleagi 3:3-4; en Sagaria 14:16-19.

Verskeie mense doen dit, en dit is nie Christus wat hierdie offers bring nie, wat God behaaglik maak.

Premillennialist Dit is moeilik om dit net as 'n "geestelike tempel" te beskou, aangesien hierdie afdeling selfs meer gedetailleerde besonderhede bevat as dié van die eerste tempel in 1 Konings 6–7. Hulle moet egter verduidelik waarom dierofferandes kom wanneer Hebreërs 10:18 sê daar sal nie meer offerandes wees nie.

Hank Hanegraaff wys in CRI se radioprogram Bible Answer Man daarop uit dat wanneer sommige premillennialiste sê dat die offers slegs vir die altaar is en nie vir mense nie, dit blykbaar die volkomenheid en voltooidheid van Christus se offer in Hebreërs 7:24-25; 9:26; 10:10,12,18 en ander gedeeltes ontken.

Amiëleniërs hoef nie te verduidelik waarom daar gedurende die Millennium dierofferandes is nie. Hulle moet eerder verduidelik waarom daar geslagte diere en bloedige offers vir sonde en skuld in die Hemel plaasvind. Hulle kan egter wys op Jeremia 33:18, waar God belowe dat daar nooit priesters en Leviete sal ontbreek om voor God te kan staan om brandoffers te bring nie. Miskien sal dié wat hierdie dinge op aarde gedoen het, voor Christus, hierdie dinge steeds in die Hemel doen.

Om die antwoord te verstaan, moet ons die tydsberekening en betekenis van die offers en gedenkfeeste aan Christus verstaan.

DIE ANTWOORD: Ongeag of jy 'n premillennialis of 'n amillennialis is, hier is 'n antwoord waarop Christene oor die algemeen kan saamstem.

In die Nuwe-Testamentiese tyd kan ons deelneem aan die Here se Aandmaal, 'n baie belangrike ordening ter herinnering aan Jesus, sonder om te sê dat ons op enige wyse van die volkomenheid van Sy offer afneem (Hebreërs 7:24-25, ens.). Net so probeer 'n duisendjarige offer nie van Christus se offer afneem nie as dit net 'n gedenkteken is.

In die Ou-Testamentiese tyd was die offers nie 'n gedenkteken nie, maar eerder 'n bedekking van hulle sonde, wat nie sondevergifnis verskaf het nie (Hebreërs 10:3,4). Dit het ook nie van die volkomenheid van Christus se offer afgehaal nie, selfs nie vir hulle nie.

Ná Christus se koms sal hierdie offers plaasvind (Malaï 3:3-4) en vir ewig voortduur (Jeremia 33:18).

Hierdie offers sal 'n ordening wees: Aangesien ons net die Here se aandmaal "totdat Hy kom" (1 Korintiërs 11:26) moet vier, sal hierdie offers 'n soortgelyke funksie as die nagmaal dien en 'n gedenkte wees aan Christus se verlede verzoeningsdaad. Offerandes wat vorentoe kyk, was ordinansies onder die Ou Verbond, die nagmaal is een van die ordinansies onder die Nuwe Verbond, en offerandes, wat terugkyk, kan 'n ordinansie wees nadat Christus gekom het. Nadat Jesus weer kom, is die gedagte van Maleagi 3:3-4 om hierdie offers soos in die vorige tye te bring. As 'n kantnota, offers mag nie die enigste ordinansie wees nie, en sommige dinge wat voorheen vir die Jode was, sal vir alle mense wees. Sommige nie-Jode sal as priesters en Leviete gekies word (Jesaja 66:21). Nadat die groot leër in die eindtyd vernietig is, sal Egipte en al die oorlewendes wat Jerusalem aangeval het, na Jerusalem moet gaan om die Loofhutfees te vier, soos in Sagaria 14:16-19. Hulle moet dit doen, want God sal nie reën stuur as hulle dit nie doen nie (Sagaria 14:17). (Amillennialiste stem moontlik nie met hierdie punt saam nie).

Om watter rede ook al, sal hierdie mense gedurende die Millennium offers bring en na Jerusalem reis vir die Loofhutfees.

V: In Eseg 42:4, hoe kan die gang tien elwyd en een el lank wees?

A: Daar is twee moontlikhede:

Kopieerfout: Al sê die Hebreeuse teks 10 by 1, lui die Septuaginta en die Siriacs tien elwyd en 100 el lank. 100 el lank is die lengte van die noordelike kant van die gebou. Ander meen die verhouding is 10 tot 1, met 17,5 voet en 1,75 voet.

Tree, nie el nie: Die Hebreeuse woord hier, mah^alak, kan óf tree óf el beteken. Dus sou die gang trappe hê wat tien el breed en een el lank is.

V: In Eseg 43:5, waarom is dit belangrik dat die heerlikheid van die Here die huis gevul het?

A: Dit is die belangrikste deel van die hele Tempel. Die grootte en al die pragtige versiersels beteken niks as God nie daar is nie. Net so beteken al die versiersels van 'n godsdienstige gebou vandag niks as die ware God nie die middelpunt van aanbidding daar is nie.

V: In Eseg 43:9, wat is die betekenis van die dooie liggame van hul konings?

A: Soos baie volke, het die mense van Juda hul konings geëer deur hulle in 'n koninklike begraafplaas te begrawe. Voorbeelde hiervan is Rehaboam (1 Konings 14:31), Asa (1 Konings 15:24), Josafat (1 Konings 22:50), Joram (2 Konings 8:24), Ahasia (2 Konings 9:28), Joas (2 Konings 12:21), Asarja (2 Konings 15:7), Jotam (2 Konings 15:38), Ahas (2 Konings 16:20), en so meer. Hierdie vers noem uitdruklik dat hierdie konings nie 'n eervolle begrafnis sou kry nie.

V: In Eseg 43:17 waarom word trappe na die altaar genoem, aangesien trappe in Eks 20:26 verbied is?

A: Dit is 'n ander altaar en tempel. 'n Praktiese rede om trappe in die Tempel in Ou-Testamentiese tye te verbied, was verleentheid as iemand wat iets dra, struikel en val. Hierdie millenniumtempel is op 'n baie groter skaal, en waarskynlik sal mense dan nie struikel nie.

V: In Eseg 43:19-27, waarom is daar 'n sondoffer? Sal mense gedurende die Millennium sondig?

A: Vir sommige nie, en vir sommige wel. Gelowiges word gedurende die Millennium opgewek, en hulle sal nie meer sondig nie. Maar sommige mense sal die verdrukking oorleef en die millennium ingaan, en mense sal gedurende die millennium gebore word. Hierdie mense kan en sal steeds sondig.

V: In Eseg 44:3, kan die prins hier die Messias wees?

A: Nee, want in Esegiel 45:22 voorsien die prins 'n bul as sondoffer vir homself en die mense in die land. Hy bring ook die ander offers. Die Hebreeuse woord hier, nasi, kan óf prins óf eenvoudig leier beteken. Die prins hier eet die brood van die teenwoordigheid.

V: In Eseg 44:5-7, waarom sou die heerlikheid van die Millenniums-tempel as 'n aansporing vir die Israeliete gegee word om vandag nie te sondig nie?

A: Watter plesier sonde vandag ook mag bied, dit is net tydelik. Mense sal later spyt wees oor hul sonde, en gedurende die Millennium en in die hemel sal ons wens dat ons daardie sondes nie gepleeg het nie. Hulle sal skaam wees oor al die kwaad wat hulle gedoen het, volgens Esegiel 43:10-11.

V: In Eseg 44:7, onder watter omstandighede mag ons mense nie in ons kerke toelaat nie?

A: Jesus het gekom om die verlore te red, en met 'n paar uitsonderings moet ons enigiemand in ons kerke toelaat. Uitsonderings sluit in:

1. Dié wat ander in die kerk moontlik fisies kan benadeel

2. Dié wat aktief is in die geestelike leiding van ander na die hel (mense in kultusse, ens.)

3. Christene, selfs opregte Christene, wat opstandig weier om berou te hê oor wat hulle as sonde ken (1 Korintiërs 5:9-13).

V: In Eseg 44:22, waarom kon hierdie priesters nie met 'n weduwee of geskeide vrou trou nie?

A: Levitikus 21:7 sê priesters kon nie met geskeide vroue trou nie, maar weduwees was aanvaarbaar. Levitikus 21:13 sê dat die hoëpriester (en daar was net een op 'n slag) ook nie met 'n weduwee kon trou nie. Hierdie (meervoudige) priesters het almal soortgelyk aan hoëpriesters gefunksioneer, omdat hulle in die heilige der heiliges ingegaan het.

V: In Eseg 44:22, waarom kon hierdie priesters die weduwee van 'n priester trou?

A: Die Skrif sê nie. In die Ou-Testamentiese tye kon hoëpriesters geen weduwees trou nie, en gewone priesters kon weduwees trou. In hierdie toekomstige tyd het hierdie mans as die enigste priesters gefunksioneer, sowel as soortgelyk aan hoëpriesters.

V: In Eseg 45-48, kan hierdie tempel een wees wat reeds gebou is?

A: Nee. Die afmetings en uitleg van hierdie tempel is anders as dié van Salomo se tempel, Serubbabel se tempel en Herodes se herbouing van Serubbabel se tempel. Daardie tempels het ook nie 'n rivier gehad wat daaruit gevloei het nie. Die geografie van die beloofde land sou moes verander om te pas by wat in Esegiël voorkom. Dit is egter ook nie net simbolies nie, want die hoë vlak van detail sou sinloos wees as dit net simbolies was. Alhoewel daar 'n Tempel in Openbaring 11 en Openbaring 15 is, sal daar geen behoefte aan 'n tempel wees in die Nuwe Hemel en Nuwe Aarde in Openbaring 21:22 nie.

Ook is die rituele hier baie soortgelyk aan die rituele onder die Mosaïese Wet, maar daar is sommige verskille sedert Christus se voltooide werk aan die kruis.

V: In Eseg 45-48, waarom sou dit alles as 'n gedenkte teenwoordig wees?

A: As iemand die Mystic Seaport in Mystic, Connecticut, of Williamsburg in Virginia besoek, kan hulle baie pret hê om te ervaar hoe dit was om destyds te leef. Maar alhoewel dit ook vir gelowiges genietlik sal wees, is die doel baie meer as dit. God het belowe dat die Leviete nooit sou ophou om voor Hom te dien nie in Jeremia 33:18.

V: In Eseg 45-48, hoe sou jy antwoord as iemand sê God is net geïnteresseerd in die groot prentjie, in algemeenhede?

A: Jy kan nie net na die besonderhede van die tabernakel in Eksodus kyk nie, maar ook na al die besonderhede hier in Esegiël 40-48.

V: In Eseg 45:9, wanneer is uitsetting / ontneming van mense verkeerd?

A: Hierdie uitsetting van Israeliete is nie deur vreemdelinge gedoen nie, maar deur Israel se eie prinse. Uitsetting kom dikwels voor wanneer huurders nie hul huur betaal nie, of wanneer 'n prins, hof of militêre mag besluit dat grondeienaars eintlik nie meer hul grond besit nie. Uitsetting van huurders kan onregverdig wees as die huurgelde onregverdig te hoog was, rente gehef is wanneer dit nie moes nie, of as dit onregverdig hoog is.

V: In Eseg 46:1, waarom is daar Sabbatte, Nuwemaande en feeste van die Mosaïese Wet, wanneer Paulus in Kol 2:16 gesê het ons hoef dit nie te vier nie?

A: Paulus het nie eintlik gesê dat hulle nooit weer gevier sal word nie. Inteendeel, Paulus sê in Kolossense 2:16-17: "Laat niemand julle dan oordeel oor wat julle eet of drink nie, of met betrekking tot 'n fees, 'n Nuwemaansdag of 'n Sabbat. Dit is 'n skaduwee van die dinge wat kom, maar die liggaam wat dit werp, behoort aan Christus." Sê Paulus dus dat ons dit nou nie hoef te vier nie, alhoewel hy ons nie verbied het om dit nou te vier nie. Hulle sal gedurende die Millennium as 'n gedenkte gevier word.

V: In Eseg 46:9, waarom het niemand deur die oostelike en westelike poorte van die tempel ingegaan of uitgegaan nie?

A: Volgens Esegiel 40:20-34 was daar geen westelike poort nie. Esegiel 40:6-7,32-34; 43:4 sê daar was 'n toegangspoort aan die oostekant. Daar was geen westelike poort nie. En die oostelike poort was gesluit, en net die prins kon daar wees volgens Esegiel 44:1-3. Die oostelike poort was ses dae per week gesluit, en slegs op die sewende dag is dit geopen, en slegs die prins kon daardeur gaan, volgens Esegiel 46:2.

V: In Eseg 46:9, waarom moes mense wat die buitenste deel van die tempel vanaf die suidelike poort binnekom, deur die noordelike poort uitgaan, en waarom moes mense wat die buitenste deel van die tempel vanaf die noorde binnekom, deur die suidelike poort uitgaan?

A: God is meer besorg oor mense se ervaring in die tempel as oor doeltreffendheid. 'n Persoon moes deur die hele lengte van die tempel gaan.

V: In Eseg 46:17, sal daar steeds dienaars of slawe gedurende hierdie Tempel wees?

A: Beslis. Daar sal altyd dienaars in die Hemel wees, sowel as dienaars in die Tempel, omdat alle gelowiges gekies het om slawe en dienaars van God te wees.

V: In Eseg 47:1, wat is hierdie waters hier?

A: Alhoewel ons nie baie oor hierdie toekomstige Tempel vertel is nie, is daar niks wat aandui dat hierdie waters nie fisiese water is nie.

V: In Esegiël, wat is van die vroegste manuskripte wat vandag nog bestaan?

A: Dooie See-rolle: (c. 1 v.C.) 6 afsonderlike kopieë. 3Q1 bevat Esegiel 16:31-33.

1Q9 (=1QEzek) twee fragmente van 4:16-5:1

3Q1 (=3QEzek) Esegiel 16:31-33

4Q73 (=4QEzek) vyf fragmente: Ezequiel 10:6-11:1; dele van 23:14-15; 23:17-18; 23:44-47; 41:3-6

4Q74 (=4QEzek(b)) bevat Eseg 1:10-13,16-17,19-24

4Q75 (=4QEzek(c)) het 24:2-3

11Q4 (=11QEzek) het 4:3-6; 5:11-17; 7:9,11-12; 10:11; 13:17

Masada Mas1d (=MasEzek) bevat fragmente uit Esegiel 31:11–37:15

Oor die algemeen is die volgende verse uit Ezechiël bewaar in die Doodsee-rolle en Masada: 1:10-13, 16-17, 19-24; 4:3-6,16-17; 5:1,11-17; 7:9,11-12; 10:6-22; 11:1-11; 13:17; 16:31,33; 23:14-18,44-47; 24:2-3; fragmente van 31:11-37:15; 41:3-6. Sien The Meaning of the Dead Sea Scrolls vir meer besonderhede.

Die Chester Beatty-Scheide-Esegiel-papirus is van die eerste helfte van die derde eeu n.C., volgens Bruce Metzger se Manuscripts of the Greek Bible, bl. 32.

Chester Beatty IX–X (Scheide-papirusse 1) bevat Esegiel, Daniël en Ester. Dit dateer uit die derde eeu n.C. Dit het oorspronklik 118 bladsye gehad, waarvan 109 vandag bewaar gebly het.

Christelike Bybelhandskrifte, vanaf ongeveer 350 n.C., bevat die Ou Testament, insluitend Hesekiel. Die Chester Beatty IX-papirusse (2de–4de eeu n.C.) bevat Hesekiel. Ook sê dieselfde bron dat die John H. Scheide Bybelse Papirusse gedateer is na die 3de eeu n.C. en Hesekiel 19:12–39:29 bevat.

Vaticanus (325–350 n.C.) bevat die hele boek Hesekiel.

Daar is geen bladsye van Esegiel in Sinaïtikus nie.

Alexandrinus (c. 450 n.C.) bevat die hele Ezequiel.

Q: Watter vroeë skrywers het na Esegiel verwys?

A: Voor-Nikeense skrywers wat na verse in Esegiel verwys of daarop alludeer, is:

Klemens van Rome (96–98 n.C.) haal Esegiel 33:11 en 18:30 aan. 1 Klemens hfst. 8 bl. 7

Epistel van Barnabas (c.70–130 n.C.) hoofstuk 6 bl. 141 haal Esegiel 11:19; 36:26 aan soos hy [die Here] deur 'n ander profeet sê.

Epistel van Barnabas (c.70–130 n.C.) hoofstuk 11 bl. 144 haal Esegiel 47:12 aan.

2 Clemens (120–140 n.C.) vol.7 hfst.6 bl.518 (ook vol.9 bl.252) "Want so sê ook die Skrif in Esegiël: 'As Noag, Job en Daniël sou opstaan, sou hulle nie hul kinders uit die gevangenskap kon red nie.'"

Justin Martyr (c.138-165 n.C.) haal Esegiel 20:19-26 aan as deur Esegiel in 'n dialoog met Trypho die Jood, hoofstuk 21, bl. 204-205

Justin Martelaar (c.138–165 n.C.) haal aan of parafraseer Esegiel 3:17–19; 11:22; 14:18,20; 16:3; 18:20; 20:12; 20:19-26 (deur Esegiel), 33:11-20; 34:12; 37:7,8; 44:3

Meleto/Melito van Sardis (170–177/180 n.C.) het Esegiel onder die boeke van die Ou Testament gelys in sy brief aan Onesimus. Op Pascha bl. 72. Bewaar in Eusebius se Kerkgeskiedenis, boek 4, hoofstuk 26.

Meleto/Melito van Sardis (170-177/180 n.C.) "In die profeet: 'Ek sal in hulle wandel, en Ek sal hulle Here wees.'" (verwysing na Esegiel 37:27) Uit The Key ANF, band 8, bl. 762.

Christene van Wene en Lugdunum (Lyon) (177 n.C.) verwys na Ezechiël 18:23,32. "terwyl daardie God wat nie die dood van die sondaar begeer nie, maar barmhartig tot bekering roep, soetigheid in hul siele geplaas het." vol.8 bl.782

Teofilus van Antiochië (168–181/188 n.C.) "En 'n ander profeet, Hesekiel, sê: 'As die goddelose van al sy sondes wat hy begaan het, afsien, en al My verordeninge hou, en doen wat reg is in My oë, sal hy sekerlik lewe, hy sal nie sterf nie.'" Teofilus aan Autolycus boek 3 hoofstuk 11 bl. 114

Irenaeus van Lyoon (182-188 n.C.) haal Esegiel 20:24 aan as deur Esegiel. Irenaeus Teen die Ketters boek 4 hfst.15.1 bl.479

Klemens van Aleksandrië (193-217/220 n.C.) sê "die Skrif vermaan" en haal Jeremia 3:9, ens. aan). Klemens skryf dan: "Hy [God] moedig hulle nietemin tot bekering aan en sê deur Esegiël," en haal Esegiël 2:6-7 aan. Die Instrukteur boek 1 hfst. 9 bl. 228

Klemens van Alexandrië (193-217/220 n.C.) haal Esegiel 18:4-9 aan as deur Esegiel. Die Instrukteur boek 1 hfst. 10 bl. 233

Klemens van Alexandrië (193–205 n.C.) "Jeremia en Ambacum [Habakuk] het nog in die tyd van Sedekia geprofeteer. In die vyfde jaar van sy bewind het Ezechiël in Babel geprofeteer; ná hom Nahum, toe Daniël. Na hom het ook Haggai en Sagaria in die tyd van Darius die Eerste twee jaar lank geprofeteer; en toe die engel onder die twaalf." Stromata boek 1 hfst.21 bl.328

Tertullianus (198-220 n.C.) "Esegiel kondig julle verderf aan wat op hande is: en nie net in hierdie tydperk nie – 'n verderf wat reeds oor julle gekom het – maar in die 'dag van vergelding,' wat daarna sal kom. Uit hierdie verderf sal niemand bevry word behalwe hy wat met die lydensmerk van die Christus wat julle verwerp het, op die voorkop verseël is nie." 'n Antwoord aan die Jode hfst.11 bl.167

Tertullianus (198-220 n.C.) haal voortdurend Esegiel 8:12-9:6a aan as "Esegiel kondig aan". 'n Antwoord aan die Jode hfst. 11 bl. 167-168.

Tertullianus se Vyf Boeke Teen Marcion (207/208 n.C.) boek 2 hoofstuk 10 bl. 305-306 haal Esegiel 28:11-16 uit die Septuaginta aan.

Hippolytus (222-235/236 n.C.) "Esegiel spreek ook van hom in dieselfde sin, soos volg: 'So sê die Here God: Omdat jou hart hoog is,'" Traktaat oor Christus en die Antichris hfst.18 bl.208

Hippolytus (222-235/6 n.C.) fragment 3 is 'n kommentaar op Esegiel. bl.176

Origen (225–254 n.C.) "En, om geskiedenis met geskiedenis te vergelyk, sou ek vir die Jood sê: 'Selfs julle eie Hesekiel skryf en sê: "Die hemele het oopgegaan, en ek het 'n visioen van God gesien."'" Origen teen Celsus, boek 1, hoofstuk 43, bl. 414

Novatianus (250/254–256/7 n.C.) verwys na Esegiel 1:10 en Openbaring 4:7. Traktaat oor die Drie-eenheid hfst. 8 bl. 617.

Traktaat teen Novatian (250/4-256/7 n.C.) hfst.14 bl.661 "volgens die geloof van die Skrif wat sê, 'maar as die goddelose hom bekeer van al sy sondes wat hy begaan het, en geregtigheid doen, sal hy in die ewige lewe lewe, en nie in sy goddeloosheid sterf nie.'" (Esegiel 18:21)

Traktaat teen Novatianus (250/4-256/7 n.C.) hfst. 10 bl. 660 haal Esegiel 38:10,11 aan as deur Esegiel.

Cyprianus van Kartago (c. 246–258 n.C.) haal aan uit "Esegiel" in Traktaat 12, derde boek 48.

Firmilianus van Caesarea aan Cyprianus (256 n.C.) "Want die genade van God is magtig om selfs daardie dinge wat deur 'n aansienlike stuk aarde verdeel lyk, in die band van liefde en eenheid saam te voeg en te verenig, volgens die wyse waarop ook van ouds die goddelike krag Esegiel en Daniël, alhoewel hulle later in hulle tyd geleef het en deur 'n lang tydperk van hulle geskei was, in die band van eensgesindheid met Job en Noag, wat onder die eerste was, verenig het; sodat hulle, alhoewel hulle deur lang tydperke geskei was, tog deur goddelike inspirasie dieselfde waarhede gevoel het." Briewe van Cyprianus, Brief 74.3 bl. 390

Dionysius van Alexandrië (246-256 n.C.) verwys na Esegiel 18:23,32. Brief 3 aan Fabius, biskop van Antiochië, hoofstuk 10, bl. 100

Victorinus van Petau (gemartel in 304 n.C.) "Ek onthou, inderdaad, dat dit ook Babilon genoem word in die Openbaring, weens verwarring; en ook in Jesaja; en Hesekiel het dit Sodom genoem." Kommentaar op die Openbaring vanaf die Vyftiende Hoofstuk v.3 p.357

Victorinus van Pettau (gemartel in 304 n.C.) verwys na Hesekiel 35:6. "En bloed het uit die wynperskeie uitgegaan, selfs tot by die toomels van die perde." Die wraak van vergote bloed, soos tevore voorspel is: "In bloed het jy gesondig, en bloed sal jou volg." Kommentaar op die Openbaring uit die Veertiende Hoofstuk v.19,20 bl.357

Methodius van Olympus en Patara (270-311/312 n.C.) verwys na Esegiel 17:3. "wat die Woord die 'vlerke van 'n groot arend' genoem het." Die Banket van die Tien Maagde Toespraak 8 hfst.12 bl.339

Laktansius (c.303-c.325 n.C.) verwys na Esegiel 41. "Daarom, toe God iemand na die aarde wou stuur wat Sy tempel moes meet, was Hy nie gewillig om hom met hemelse mag en heerlikheid te stuur nie, ..." Die Goddelike Institusies boek 4 hfst.11 bl.110

Na Nicea

Athanasius (367 n.C.) lys die boeke van die Ou Testament in Paasbrief 39 hfst. 4 bl. 552.

Kiril van Jerusalem (c.349-386 n.C.) verwys na Esegiel 11:5 as in Esegiel. Kategetiese Lesings Lesing 16.30 bl.123

Pasius van Barcelona (342–379/392 n.C.) haal Esegiel 18:4 aan as deur Esegiel. Brief 3 hfst. 3 bl. 42

Didymus die blinde (398 n.C.) haal Esegiel 31:3-9 aan as deur die profeet Esegiel. Kommentaar op Sagaria 11 bl. 258-259

Epifanius van Salamis (360-403 n.C.) noem die boeke van die Ou Testament, insluitend Rut, in sy Panarion.

Johannes Chrysostomos (-407 n.C.) verwys na Esegiel 9:4 as deur Esegiel in deel 9 Oor die Beelde Homilie 18.9 bl. 462

Jerome (373–420 n.C.) bespreek die boeke van die Ou Testament. Hy bespreek spesifiek Genesis, Eksodus, Levitikus, Numere, Deuteronomium, die Pentateug, Job, Jesus seun van Nave [Jozua], Rigters, Rut, Samuel Konings (2 boeke), twaalf profete, Hosea, Joël, Amos, Obadja, Jona, Miga, Nahum, Habakuk, Sefanja, Haggai, Sagaria, Maleagi, Jesaja, Jeremia, Esegiël, Daniël, Ester, Esra, Nehemia. Brief 53 hfst. 7-8 bl. 99-101.

Sulpitius Severus (363-420 n.C.) verwys na Hesekiel as deur Hesekiel in Geskiedenis boek 2 hoofstuk 3 bl. 98

Augustinus van Hippo (338-430 n.C.) noem Daniël en Esegiël in Die Stad van God boek 17 hfst. 34 bl. 380

Onder ketels en vervalste boeke

Die Pelagiaanse Theodore van Mopsuestia (392-423/429 n.C.) haal Esegiel 3:17 aan as deur Esegiel. Kommentaar op Hosea hfst.5 bl.60

V: In Eseg, wat is 'n paar van die vertalingsverskille tussen die Hebreeuse en Griekse Septuaginta?

A: Die Septuaginta was 'n vertaling van die Ou Testament in Grieks wat tussen 285 en 160 v.C. gedoen is. Verskillende boeke van die Septuaginta is met verskillende gehalte vertaal; Esegiel is nie so goed vertaal soos die Pentateug nie. Die Expositor's Bible Commentary, volume 6, bl. 960, sê, "Die LXX [Septuaginta] is nie 'n sterk getuie in die profetiese boeke nie, veral nie in Ezequiel nie." Dit is interessant om die verskille in die Septuaginta te sien om te sien wat anders is as in die Masoretiese weergawe en hoe Jode voor Christus die betekenis van die Ou Testament geïnterpreteer het toe hulle dit in 'n ander taal vertaal het. Tensy anders vermeld, is die eerste alternatief die Masoretiese teks en die tweede die Griekse Septuaginta.

Eseg 1:1 "visioene" (Masoreties, Septuaginta, Vulgaat) vs. "'n visioen" (Siriies, Targume)

Eseg 1:20 "lewende wese was in die wiele" (Masoreties) vs. "gees van lewe was in die wiele" (Septuaginta, Vulgaat) vs. "wesens was in die wiele" (Targum)

Eseg 1:22 "lewende wese" vs. "lewende wesens" (Septuaginta, Targums, Vulgaat)

Eseg 4:9 "390 dae" (alle Hebreeuse manuskripte) vs. "190 dae" (Septuaginta)

Eseg 5:7 "Jy het jou nie eens gekniel nie" vs. "jy het jou gekniel" (in sommige Hebreeuse en die Siriëse) vs. "woedend was" (Masoreties, Septuaginta, Targums, Vulgaat)

Eseg 5:15 "So sal dit 'n smaadheid wees" (Masoreties) vs. "So sal julle 'n smaadheid wees" (Septuaginta, Siriësch, Targume, Vulgaat)

Eseg 6:14 "Diblah" vs. "Riblah" in 'n paar Hebreeuse manuskripte.

Eseg 7:5 "'n ongehoorde ramp" vs. "ramp ná ramp" in sommige Hebreeuse manuskripte en die Siriëse.

Eseg 11:5 "jou familie/bloedlyne" vs. "in ballingskap met jou" (Septuaginta en Siries)

Eseg 12:12 "hulle sal grawe" vs. "hy sal grawe" (Septuaginta, Siriëse)

Eseg 13:18 "hulle polse" (Masoreties, Siriies, Targum) vs. "my hande" (Septuaginta, Vulgaat, Symmachus). Die New Geneva Study Bible bl. 1272 sê "oor al die gewrigte van my hande" (Masoreties) teenoor "onder elke elmboog" (Vulgata) teenoor "op al die elmboë van die hande" (Septuaginta, Targume)

Eseg 14:14 en Eseg 28:3 "Daniël" vs. "Danel"

Hes 16:6 "Wees lewendig! En terwyl jy daar in jou bloed lê, het Ek vir jou gesê: 'Wees lewendig!'" (meeste Hebreeuse manuskripte) vs. "Wees lewendig!" (Septuaginta, Siriies en 'n paar Hebreeuse manuskripte)

Eseg 16:6-7 "leef! Ek het jou 'n menigte/duisendtal gemaak" vs. "Leef! En groei op" (Septuaginta, Siries)

Eseg 16:15 een Hebreeuse manuskrip en sommige Septuaginta-manuskripte voeg by "So iets behoort nie te gebeur nie." of die Hebreeus voeg by "laat dit syne wees"

Eseg 16:43 "was ontsteld oor My" (Masoreties) vs. "het My [God] ontstel" (Septuaginta, Siries, Targume, Vulgaat)

Eseg 16:57 "Aram/Sirië" (Masoreties, Septuaginta, Targums, Vulgaat) vs. "Edom" (Siriaks en sommige Hebreeuse manuskripte)

Eseg 17:7 "een groot arend" (Masoreties, Targume) vs. "'n ander groot arend" (Septuaginta, Siriies, Vulgaat)

Eseg 17:21 "Al sy vlugtelinge" (Masoreties, Vulgaat); "Al sy uitverkore manne" (baie Hebreeuse manuskripte, Siriies) vs. "Al sy kragtige manne" (Targume) vs. weglating (Septuaginta)

Eseg 18:2 Voeg die Septuaginta by "mensekind", en sê, "onder die kinders van Israel" in plaas van "oor die land van Israel." en "onryp druiwe" in plaas van "suur druiwe"

Eseg 18:5 "'n regverdige man wat doen wat reg en billik is" (Masoreties) vs. "wat regverdig sal wees, wat oordeel en geregtigheid volbring" (Septuaginta)

Eseg 18:7 "doen geen roof nie" (Masoreties) vs. "nie skuldig aan roof nie" (Septuaginta)

Eseg 18:10 "gewelddadige seun … dinge aan 'n broer" (Masoreties) vs. "kwaaie/plaagseun … "doen sonde" (Septuaginta)

Eseg 18:17 "hou sy hand terug van die arm" (Masoreties, Targums, Vulgaat) teenoor "hou sy hand terug van sonde/onreg" (Septuaginta)

Eseg 18:14 Septuaginta voeg "en vrees (phobos)" by net voor "om nie hierdie dinge te doen nie" (Masoreties) vs. "om nie hierdie dinge te doen nie en vrees (phobos)" (Septuaginta) vs. "om nie hierdie dinge te doen nie en oorweeg"

Eseg 18:24 "Sal hy lewe?" (Masoreties) vs. [afwesig] (Septuaginta)

Eseg 18:17 "die armes" vs. "onreg"

Eseg 18:25 "O huis van Israel" (Masoreties) vs. "die hele huis van Israel" (Septuaginta)

Eseg 18:25 "regverdig/billik/gelyk" (Masoreties) vs. "reguit" (Septuaginta)

Eseg 18:26 "daaroor" (Masoreties) vs. "daarin" (Septuaginta)

Eseg 18:29 "reg" (Masoreties) teenoor "regverdig" teenoor "reg" (Septuaginta)

Eseg 18:30 "ondergang" (Masoreties) vs. "straf van die ongeregtigheid" (Septuaginta)

Eseg 18:32 "Bekeer jou en leef!" vs. ontbreek in die Septuaginta

Esegiel 18:31 "'n nuwe hart en 'n nuwe gees" (Hebreeus, Septuaginta) vs. "'n vreesende hart en 'n gees van vrees" (Targum van Jonathan ben Uzziel)

Eseg 19:7 "Hy [God] het hulle vestings geken" (Hebreeus) vs. "Hy [God] het hulle vestings afgebreek" (Targum, sien ook Septuaginta)

Eseg 19:7 "leer om weduwees te maak" (Masoreties, Vulgaat) vs. "vernietig vestings" (Targume), vs. "staan in hoogmoed" (Septuaginta)

Eseg 19:10 "in jou bloed" (Masoreties, Siriies, Vulgaat) vs. "wyngaard" (twee Hebreeuse manuskripte en die Septuaginta) vs. "soos 'n blom op 'n granaatappelboom" (sekere Septuaginta) vs. "in jou gelykenis" (Targume)

Eseg 21:4 "regverdige en goddelose" vs. "onregverdige en goddelose"

Eseg 21:15 "opgerol vir slagting" (Masoreties) vs. "geslyp vir slagting" (Targume)

Eseg 22:16 "jy is ontheilig gemaak" (Masoreties) vs. "ek is ontheilig gemaak" (baie manuskripte)

Ezek 22:24 "is gereinig" (Masoreties, Siriies, Vulgaat) vs. "het reën/gegooi oor" (Septuaginta)

Eseg 22:25 "sameswering van haar profete" (Masoreties, Vulgaat) vs. "sameswering van haar vorste" (Septuaginta) vs. "sameswering van haar skrifgeleerdes" (Targume)

Eseg 22:25 "toorn" vs. "vorsten"

Esek 23:21 "omdat" (Masoreties) vs. "betast" (Siriacs en Vulgaat) (1 medeklinker- en 1 vokaalverskil in die Hebreeus)

Eseg 23:24 Die Hebreeus vir die woord wat met "wapens" vertaal is, is onseker. Die Septuaginta het "van die noorde"

Eseg 24:11 "sit die leë pot" (Masoreties) vs. "sit die pot" (Septuaginta)

Eseg 24:14 "Hulle sal oordeel" (Masoreties) vs. "Ek sal oordeel" (Septuaginta, Siriies, Targume, Vulgaat)

Eseg 26:1 "elfde jaar" (Masoreties) vs. "twaalfde jaar" (Septuaginta) Die konteks is toekomstig, dus is die Masoretiese hier korrek.

Eseg 26:7 spelling van Nebukadrezzar (oorspronklike transliterasie in sommige Masoretiese) vs. Nebukadnezar (westerse Arameese vorm in ander Masoretiese)

Esek 26:12 "hulle" vs. "hy" twee keer.

Esek 26:13 "Ek [God]" vs. "hy"

Esek 26:20 "Ek sal skoonheid/heerlikheid gee" vs. "'n plek hê / jou plek inneem"

Eseg 27:15 "Dedan" in die Hebreeus vs. "Rhodes" in die Griekse Septuaginta.

Eseg 27:16 "Aram [Sirië]" (meeste Hebreeus) vs. "Edom" (sommige Hebreeus en Siries)

Eseg 27:19 "heen en weer vaar" (Masoreties) vs. "van Usal" [Ons ken geen plek met die naam Usal nie] (Septuaginta, Siriies)

Esek 28:13 Die Hebreeuse woord vir "versierings" het 'n onsekere betekenis.

Esek 28:13 Die Masoretiese teks en die Septuaginta het sommige verskillende name vir stene.

Eseg 28:16 "hulle het gevul" ('n paar Masoretiese tekste) vs. "jy het gevul" (Septuaginta, Siriies)

Eseg 29:7a "skouers" (Masoreties, Vulgaat) vs. "hand" (Septuaginta, Siriies)

Eseg 29:7b "staan" vs. "wankelend/uitgeruk" (Siriacs, sien ook Septuaginta en Vulgaat)

Eseg 29:7 "met jou hand" (Masoreties) vs. "met jou hande" (Septuaginta, Siries)

Eseg 30:5 "gemengde geselskap / Arabië" (medeklinkers is dieselfde) in die Masoretiese teks vs. "Arabië" (Siriacs) vs. "Libyers?" (Septuaginta)

Eseg 30:18 "terughou" (Masoreties) vs. "verduister" (baie Hebreeuse manuskripte, BG, Septuaginta, Siriies, Targume, Vulgaat)

Eseg 31:10 "jy het uitgetroon" vs. "dit het uitgetroon" (Siriies)

Eseg 32:1 "twaalfde jaar" (Masoreties) vs. "elfde jaar" (13 Hebreeuse manuskripte en die Septuaginta)

Eseg 32:9 "bring jou verwoesting" vs. "neem jou gevangen / neem jou in ballingskap"

Eseg 32:17 (afwesig) vs. "in die eerste maand"

Eseg 33:25-26 In Masoretiese teks en Alexandriese Septuaginta, maar nie in ander Septuaginta nie

Eseg 34:16 "Ek sal verwoes" (Masoreties) vs. "Ek sal waak oor / oppas" (Septuaginta, Siriies, Vulgaat)

Eseg 37:23 "woonplekke/nedersettings waarin hulle gesondig het" (Masoreties) vs. "oortredings waarin hulle geval het" (Septuaginta, Simmakus). (een letter verskil "w" tot "s"). Hul afvalligheid pas beter by die konteks hier.

Eseg 38:2 "die prins van Rosh" (Masoreties) vs. "die hoofprins van Meshech" (Targume, Vulgaat, Aquila). Dieselfde vir Eseg 38:2 en Eseg 39:1

Eseg 38:12 "jou hand" (Masoreties en een kopie van die Septuaginta) teenoor "my hand" (die res van die Septuaginta)

Eseg 38:13 "al haar jong leeus" (Masoreties) vs. "al hulle dorpe" (Septuaginta, Teodozius, Siries)

Eseg 40:2 "suid" (Masoreties) vs. "teenoor" (Septuaginta) (een streep verskil in die Hebreeus)

Eseg 40:6 "diep/wyd en een drempel een roede/riet diep/wyd" vs. "diep/wyd"

Eseg 40:8 "van die huis / een roede" (meeste Hebreeus) vs. afwesig (20 Hebreeuse manuskripte, Siriies, Vulgaat) (3 woorde)

Eseg 40:8,9 "opgemeet" vs. "gemaak/was"

Eseg 40:14a "opgemeet" vs. "gemaak/was"

Eseg 40:14b "uitstekende muur" (Hebreeus) vs. "portiek" (Septuaginta)

Eseg 40:14c Die betekenis is onseker vir die Hebreeuse woord wat met "hof" vertaal is. Die Septuaginta vertaal dit as "vertrekke".

Eseg 40:30 die hele versus vs. (afwesig) ('n paar Hebreeuse manuskripte en die Septuaginta)

Eseg 40:37 "[deur]kosyne" (Hebreeus) vs. "portiek" (Septuaginta)

Eseg 40:38-40 "portiek van die poort" vs. "portieke van die poorte"

Eseg 40:44 "kamer vir sangers" (Masoreties) vs. "twee kamers" (Septuaginta)

Eseg 40:44 "die ooste" (Masoreties) vs. "die suide" (Septuaginta)

Ezek 40:48 (afwesig) (Masoreties) vs. "veertien el, en die uitkragende mure van die deur" (Septuaginta) (duplikaatinligting)

Eseg 41:22 "twee el lank" (Hebreeus) vs. "twee el vierkant" (Septuaginta)

Eseg 42:4 "een" (Masoreties) vs. "honderd" (Septuaginta, Siriies). As dit "een" was, sou die tree tien el breed en een el lank wees! Ons is dus hier vol vertroue in die Septuaginta en die Siriër.

Eseg 42:10 "oostelike kant" (Hebreeus) vs. "suidelike kant" (Septuaginta)

Eseg 42:16 "een" (baie Masoretiese tekste) vs. "honderd" (baie Hebreeuse manuskripte, Qere-lees)

Eseg 42:17, 18, 19 "vyfhonderd roede" (Hebreeus) vs. "vyfhonderd el" (Septuaginta)

Eseg 43:3 "toe ek gekom het" (meeste Hebreeuse manuskripte) vs. "toe hy [God] gekom het" ('n paar Hebreeuse manuskripte, Theodotion, Vulgaat) Gebaseer op die konteks kan ons vol vertroue wees dat dit die tweede variant "hy [God]" is

Eseg 43:7 "op hul hoogtes" vs. "in hul dood" (Sommige Hebreeuse manuskripte, Teodozius, die Targum) (een letter verskil in Hebreeus)

Eseg 43:11 "voorskrifte en sy hele ontwerp" (meeste Hebreeus) vs. "sy hele ontwerp en al sy voorskrifte" (sommige Hebreeus en die Septuaginta)

Eseg 43:26 "vul sy hande" (Masoreties) vs. "hulle self" (Septuaginta, Siries)

Eseg 45:1 "tien duisend" (Masoreties) vs. "twintig duisend" (Septuaginta, Siriies, Vulgaat). Die Masoretiese teks is waarskynlik hier verkeerd.

Eseg 45:5 "twintig vertrekke" (Masoreties, Targume, Vulgaat) vs. "stad om in te woon" (Septuaginta)

Eseg 47:15 "Israel. Julle sal meet tot by die oostelike see" (Masoreties) vs. "Israel, tot by die oostelike see en tot by Tamar." (Septuaginta en Siries)

Eseg 47:18 "om te meet" (Masoreties) vs. "na Tamar toe" (Septuaginta, Siriies)

Bibliografie vir hierdie vraag: die Hebreeuse vertaling is van Jay P. Green se Letterlike Vertaling en die Septuaginta-weergawe is van Sir Lancelot C.L. Brenton se vertaling van Die Septuaginta: Grieks en Engels. The Expositor's Bible Commentary, volume 6, en die voetnote in die NASB-, NIV-, NKJV- en NRSV-bybels is ook gebruik.

Tensy anders aangedui, is Skrifaanhalings uit die Berean Standard Bible (BSB) wat in die publieke domein is. https://berean.bible/

www.biblequery.org