< Bybelnavraag uit Ester
V: In Ester, wat kan sommige van die redes wees waarom hierdie boek geskryf is?
A: Die boek Ester sê dit nie uitdruklik nie, maar ons kan 'n aantal goeie redes sien.
Histories verduidelik die boek die oorsprong van die Joodse fees Purim en waarom hulle veral God moes prys vir Sy verlossing in daardie tyd.
Die onmiddellike uitwerking van die boek sou wees om die Jode wat na Palestina teruggekeer het, aan te moedig. Daar was sterk teenstand teen die herbou van die Tempel, en hierdie boek sou God se beskerming van die Jode toon.
Dat toeval ook onder God se soewereiniteit staan, is 'n belangrike les. God het 'n doel met alles, soos Ester 2:1-18 wys. Vashti/Ester, die komplot en Mordegai se vertraagde erkenning, Haman se komplot en vertraagde straf, Ester se moed en Haman se flater, en die Jode se verlossing wys almal effens verskillende aspekte van hoe God gebruik maak van wat net toevallig lyk.
Aspekte van God se karakter word hier getoon. God kan historiese gebeure deur godsdienstige mense laat gebeur, maar dit is nie die punt van Ester nie. God het twee mense wat nie besonder godsdienstig was nie, en skynbaar toevallige ooreenkomste gebruik om die geskiedenis in te perken en te beheer, en om 'n ramp te voorkom. Soos Sprukunde 16:33 sê, die lot word in die skoot gegooi, maar die besluit daarvan is van die Here.
Ons kan leer om nie net dankbaar te wees teenoor God vir wat ons Hom sien doen nie, maar ook dankbaar te wees vir wat Hy verhinder dat dit gebeur.
Voorsienigheid is 'n term wat beide die positiewe aspek van God wat optree om dinge te laat gebeur, en die negatiewe aspek van God wat verhinder dat dinge gebeur, inhou. Sommiges beskou ook Ester as 'n "tipe" van die kerk.
V: In Ester, wat is 'n oorsig van hierdie boek?
A: Daar is ten minste vier maniere om Ester uit te lig:
Vier bankette: Die eerste oorsig draai om vier bankette: 1) Vashti se uittrede, 2) ter ere van Esther, 3) Esther maak gereed, 4) Purim. Op 'n ligter noot, aan die begin wou Vashti nie 'n voorgereg wees nie, Haman het woedend geraak, die Jode was in die moeilikheid, en uiteindelik het Haman sy verdiende loon gekry.
Chiasties: (Banket, Vashti, Ester, Banket), (intrige, Mordegai, Haman, Ester, Ester, Haman, Mordegai, Jode) die Ou Testament is vol chiasms.
Hoofstukgebaseerd: 1-2, 3-4, 5-7, 8-10
Tema:
1:1-2:20 Twee koninginne en twee bankette
2:21-4:3 Twee mans en twee intriges
4:4-9:19 Die twee strategieë van Haman en God
9:20-32; 10 Twee gevegte
V: In Ester, hoe weet ons dat die boek Ester in die Bybel behoort te wees?
A: In die tyd van Jesus het Joodse groepe regoor die wêreld geglo dat die boek Ester deel is van God se Woord, en Jesus het die Bybel van die Jode bevestig. Alhoewel Ethiopiese Jode, wat waarskynlik in Salomo se tyd ontstaan het, nie die Purimfees gevier het nie, het hulle wel van die boek Ester geweet en vier in plaas daarvan die "Esterfees".
Daar was egter 'n aantal uitsonderings. Een uitsondering was die Sadduseërs, wat slegs die eerste vyf boeke as Skrif aanvaar het, en die res van die Ou Testament as van minder belang beskou het. Jesus het hulle berispe omdat hulle nie die Skrif ken nie, noch die krag van God, in Matteus 22:29.
Die Doodsee-rolle bevat nie net baie kopieë van die Ou-Testamentiese geskrifte nie, maar ook sommige apokrifiese boeke en baie ander geskrifte. Daar is egter geen kopieë van die boek Ester nie.
Daar is geen bewyse dat Ester by die Joodse Raad van Jamnia (ca. 90 n.C.) as kanonieks erken is nie, alhoewel dit daar bespreek is.
In die vroeë kerk noem 1 Clemens (geskryf in 96–98 n.C.) in hoofstuk 55 Ester. Onmiddellik daarvoor verwys 1 Clemens ook na Holofernes in die apokriewe boek van Judit. Die Stromata (193–202 n.C.) van Clemens van Alexandrië (4:19 ) en Die Konstitusies van die Heilige Apostels (c. 380 n.C.) noem ook Ester. Volgens die liberale Anchor Bible Dictionary, volume 2, bl. 635, Origenes (185?-254 n.C.), Epiphanius (315-403 n.C.), Cyril van Jerusalem (oorl. 386 n.C.), Hilarius (355-367/368 n.C.), Rufinus (345-410 n.C.), Augustinus (354-430 n.C.), die Raad van Hippo (393 n.C.) en die Raad van Karthago (397 n.C.) het Ester as deel van die Bybel aanvaar. Die Konsilie van Karthago het ook baie apokrifiese boeke aanvaar. Die Anchor Bible Dictionary wys ook daarop dat die volgende ontken het dat Ester Skrif was: Melito van Sardis (c. 167 n.C.), Athanasius, bekend vir die Niseense Geloofsbelydenis (295-373 n.C.), Gregorius van Nazianze (329-390 n.C.), en Teodorus van Mopsuestia (350?-428 n.C.).
Luther het Ester as Skrif aanvaar, alhoewel hy gesê het hy hou nie daarvan nie.
V: In Ester, waarom probeer sommige beweer dat die boek geestelik "gebrekkig" is?
A: Hier is 'n paar redes wat mense aanvoer.
1. Geen vermelding van God nie, alhoewel die Persiese koning 190 keer genoem word. Die naam van God (in die vorm van "Jah") kom egter in die Hooglied net een keer voor (8:6). Daar is geen wet dat 'n boek van die Skrif God moet noem nie, so alhoewel dit eienaardig is, is dit nie 'n beswaar nie. Sien die volgende vraag oor hoe die naam van God in die boek Ester voorkom.
2. Geen vermelding van gebed nie. Daar is egter wel 'n vermelding van vas, wat gewoonlik gebed insluit. Verder maak die Hooglied, Prediker, Obadja, Nahum en Rut ook nie uitdruklik melding van gebed nie, dus is hierdie beswaar nie geldig nie.
3. Geen vermelding van godsdienstige elemente, soos offers, dieet of die wet nie.
4. Oormatige Joodse nasionalisme. Enigiemand wat op hierdie gronde beswaar teen Ester sou maak, sou nog meer beswaar maak teen Deuteronomium, Josua en Rigters.
5. Wraak deur Ester en die Jode. Wraak is egter in die Ou Testament beoefen, en dit stem ooreen met Deuteronomium, Josua en Rigters.
6. Nie in die Nuwe Testament aangehaal nie. Egter, Prediker en die Hooglied word ook nie aangehaal nie, en Job word slegs op een plek aangehaal. Daar is geen vereiste dat 'n boek van die Ou Testament in die Nuwe Testament aangehaal moet word nie.
Die apokriepe byvoegsels tot Ester in die Griekse Septuaginta het hierdie veronderstelde probleme "reggestel", maar hierdie byvoegsels is beslis nie eg nie. Daar is ten minste ses teenstrydighede tussen die byvoegsels en die oorspronklike boek Ester.
Baie mense dink dat die gebrek aan vermelding van God en gebed so opvallend is dat dit nie 'n toeval kon wees nie. Daar is verskeie sienings oor waarom dit so is.
Aangesien die Jode in Persië destyds nie in God se wil was nie, is die naam van die Verbondsgod nie met hulle geassosieer nie, of sou die gebrek aan God se naam die boek beskerm teen heidense plagiaat en die vervanging van die naam van 'n heidense god.
V: In Ester, is die naam van God in die boek?
A: Ja, dit is, maar in 'n verborge vorm. Op vier deurslaggewende punte in die vertelling (1:20 ; 5:4;5:13 ; 7:7) is YHWH daar in akrostiese vorm, twee keer vorentoe en twee keer agtertoe.
Vir nog 'n voorbeeld van 'n woordakrostich, kom die beroemde akrostich "Icthyus" voor in 'n vroeë Christelike skrywe, die Sibilliese Orakels 8:217-50.
Hier is nog 'n voorbeeld. Die Aanwysings van Commodianus, hoofstuk 80 bl. 218, sê: "Ek kan nie alles in 'n klein verhandeling begryp nie; die nuuskierigheid van die geleerdes sal my naam hierin vind." Die voetnoot sê dat as ons die initiales van die woorde agteruit lees, die naam Commodianus Mendicus Christi gevind word.
Estera 4:14 is 'n versleutelde verwysing na God. Met ander woorde, dit sou die natuurlikste wees om hier die woord "God" te plaas, tog het die skrywer blykbaar daarvan weerhou.
V: In Ester, watter buite-Bybelse bewyse is daar van die gebeure en mense in hierdie boek?
A: Baie dinge bevestig dit, alhoewel die ekstra-Bybelse geskrewe geskiedenis oor ander swyg.
Xerxes is die Griekse (en moderne) naam wat gegee is aan konings wat die Persiërs as "Khshayarsha" geken het. In Hebreeus was dit Ahashwerosh, 'n soortgelyke spelwyse behalwe met 'n "A" vooraan, wat in ons Bybels "Ahasuerus" is.
Koningin Vashti kan waarskynlik gekoppel word aan dieselfde koningin wat Herodotus as Amestris geken het, mits sekere fonetiese wysigings aangeneem word.
Mordegai was 'n naam wat in Arameese briewe verskyn het, alhoewel dit nie dieselfde Mordegai is nie. Daar was waarskynlik ten minste vier amptenare met die naam Mordegai gedurende hierdie tydperk. 'n "Marduka" word in 'n kleitablet uit Borsippa, in die moderne Irak, genoem. Hy was 'n rekenmeester wat 'n inspeksietoer van Susan gedurende die laaste jare van Darius of die vroeë jare van Xerxes gemaak het. Daar is meer as 30 ontdekte tablette, wat dateer tussen 505 en 499 v.C., met die naam "Marduka" of "Marduku", wat moontlik op tot vier individue verwys. (Sommiges hiervan is PF 81, 412, 489, 790, 863, 941, 942, 991, 1183, 1236, 1581, 1858, PT1, 84). In 2 Makkabeërs15:36 word Purim "Die Dag van Mordecai" genoem.
Ander name kom voor op verskeie inskripsies, soos Haman se seun Pharshandatha (Psrndt). Die volgende name wat parallele in Elamitiese Persepolis-tekste het: die eunugs Mehuman, Bigtha, Carcas, Hathach, die raadgewers Meres, Marsena en Memukan, Haman se vader Hammedatha, en Aridai, en Aridatah/Aridatath, die seuns van Haman.
Die ai in Vaizatha, Haman se seun in Ester 9:9, sou voor Xerxes se bewind as "ai" uitgespreek gewees het, en as "e" in die bewind van Artasasta, sy seun, en dit dateer Ester redelik presies.
Die vesting in Susa is tydens die bewind van Xerxes se seun afgebrand, volgens 'n inskripsie. 'n Latere skrywer sou waarskynlik nie van hierdie vesting geweet het nie.
V: In Ester, waar het Jode destyds gewoon?
A: Ongeveer 50 000 Jode het in 538 v.C. onder Kores I na Juda teruggekeer. Baie ander het binne die Persiese Ryk gebly, soos Ester en Mordegai. Ander Jode het voor die ballingskap na Egipte gevlug. Die Perse het ander Jode, huursoldate lojaal aan Persië, na die eiland Elefantine by die suidelike grens van Egipte gestuur om teen 'n inval deur Ethiopiërs te beskerm. Ander Jode het verder wes toe gegaan. Daar was Jode in Klein-Asië, Griekeland, Italië en suidelike Frankryk. Daar is 'n stam in Indië, met ongeveer 15 000 mense vandag, wat die Bene Israel genoem word. Hulle beweer dat hulle van Jakob afstam. Ander sê hulle was nie, maar was vroeë bekeerlinge tot die judaïsme. Daar is al meer as 2 000 jaar swartmense van die Joodse geloof in Ethiopië, maar hulle is bekeerlinge tot die judaïsme.
V: In Ester, wat weet ons oor die stad Susa en die land Elam behalwe uit die Bybel?
A: Susa is 'n goed-uitgegrawe stad, met moderne werk wat in 1851 begin het.
Geografies is Susa in 'n vrugbare vlakte geleë wat deur twee riviere besproei word. Dit is 150 myl noord van die Persiese Golf. Die klimaat is die grootste deel van die jaar aangenaam, maar gedurende Julie en Augustus kan die temperatuur tot 140 grade F bereik. Akkedis en slange wat in die middel van die dag die woestyn oorsteek, brand dood. Elam is redelik groot, met 42 000 vierkante myl, ongeveer die grootte van Denemarke. 'n Aantal stamme het daar gewoon, insluitend die Elamiete, Semiete, Messabatae, Cissi (Kassi), Mardiers, en later die Persiërs.
Argeoloë vertel ons dat Susa vanaf ongeveer 3500 v.C. bewoon is, wat dit so oud maak soos die Sumeriese beskawing.
Susa was die militêre hoofstad van Elam.
2700 v.C. Enmebargesi van Kish verslaan Elam.
2400 v.C. Eannatum van Lagash val Elam aan.
2350 v.C. Sargon van Akkad verower Elam.
2280 v.C. Elam val Babilonië binne, en daar is 'n verdrag tussen Elam en Naram-Sin van Agade. (oudste bekende staatsverdrag)
2067 v.C. Die stadstaat Ur verslaan Elam.
2004 v.C. Die Elamiete vernietig Ur, binne 50 jaar nadat Abram dit verlaat het.
1764 v.C. Hammurabi van Babilon verslaan Elam.
c. 1330 v.C. Die Kassiete verower Elam.
1160 v.C. Die Elamiete verslaan die Kassiete in Babilon en neem Hammurabi se wetekode.
1120 v.C. Nebukadnesar I plunder Susa.
720 v.C. By Yamutbal verenig die Elamiete en Babiloniërs om teen die Assiriërs te veg. Albei kante eis oorwinning.
704 v.C. By Kis verslaan die Assiriërs die Babiloniërs en Elamiete.
695/694 v.C. 'n Assiriese vloot val Elam aan.
695/694–689 v.C. Die Elamiete en Babiloniërs verenig om teen die Assiriërs te veg. 34 Elamitiese stede is verwoes.
645/640 v.C. Die Assiriërs beheer Elam vir die eerste keer, toe Assoebarnipal van Assirië Susa plunder. Susa is byna verlate.
Die Persiërs het geleidelik in hierdie gebied ingetrek en met die oorspronklike Elamiete vermeng. Susa het een van die hoofstede van die Persiese Ryk geword. Daar was meer as een hoofstad, aangesien die keisers nie in Susa wou bly gedurende die somer nie.
331 v.C. Alexander verower Susa en neem sy skat. Hy vind 9 000 talente (270 ton) goud en 40 000 talente (1 200 ton) silwer net weggestapel.
Etnies was die Elamiete oorspronklik nie Semities nie. Vanaf die tyd van Sargon af het Semiete egter in Elam neergelaat en dit het "gesemitiseer" geraak. Baie Elamiete het hul vaderland verlaat en is in ballingskap na Samaria in Palestina gestuur. Nadat die Perse oor Susa geheers het, het die Susianers in opstand gekom, maar hulle is later deur die Perse geassimileer.
V: In Ester, watter twee riviere was naby Susa?
A: Verwysingsbronne verskil van mening. Susa is gebou op die oostelike oewer van een rivier, en 'n bietjie wes van 'n ander. 'n Kanaal het hulle met mekaar verbind. Die situasie word gekompliceer deur die feit dat die naam van die kanaal ook die oostelike rivier begin beteken het.
V: In Ester 1, wat weet ons van Vashti behalwe uit die Bybel, en waarom sou Ahasverus van haar ontslae wou raak?
A: Vashti is waarskynlik dieselfde persoon as Amestris, wat die Griekse historikus Herodotus noem. Vashti was invloedryk en wraakgierig. Toe Xerxes 'n mantel wat Amestris gemaak het, aan die dogter van sy broer se vrou gegee het, was Amestris kwaad. By 'n banket, toe Xerxes ingestem het om enige versoek van haar te vervul, het Amestris daardie vrou laat doodmaak en later haar moeder vermink.
V: In Ester 1:3-8, is daar enige buite-Bybelse bewyse vir hierdie fees?
A: Ja. Xerxes was oor die algemeen 'n partytjie-vierende, drinkende tipe heerser. Ester 1:3 sê spesifiek dat dit in die derde jaar van sy bewind was. Dit was dieselfde tyd toe Xerxes sy leiers bymekaargeroep het vir 'n beplanningspartytjie vir die inval in Griekeland. Xerxes het Susa in April 481 v.C. verlaat. Ester 3:1 dui aan dat daar aansienlike tyd verloop het, en Ester 3:7 is in die twaalfde jaar van Ahasverus. Xerxes was in die veld tot sy sewende jaar, ná sy nederlaag by Salamis en Plataea.
Die Griekse historikus Herodotus beweer, nie te vriendelik nie, dat die Perse bekend was daarvoor dat hulle besluite geneem het terwyl hulle dronk was. (Herodotus 1.135). Verskeie gaste kon kom en gaan soos hulle ander verantwoordelikhede gehad het, maar stel jou 'n koning voor wat 180 dae by die partytjie teenwoordig is! Herodotus rapporteer dat Xerxes vier jaar geneem het om die inval in Griekeland te beplan.
Vir 'n baie vroeër partytjie, in Assirië in die negende eeu v.C., was daar 69 574 gaste (Fuerst bl. 45). Die historikus Ctesias het gesê die Persiërs het 15 000 gelyktydig vermaak by 'n latere banket.
V: In Ester 1:8, wat beteken die uitdrukking "volgens die wet" hier?
A: Dit beteken die wet van die Mediërs en Persiërs. Daar kan nie van die Persiese koning verwag word om die Joodse wet te ken en te gehoorsaam nie, aangesien dit nie hieroor praat nie.
V: In Ester 1:11-12, waarom wou die koning hê dat Vashti moes uitkom?
A: Persiese gebruike het moontlik vroue en mans by dieselfde partytjie toegelaat, maar hier het die vroue 'n aparte partytjie van die mans gehad. Skynbaar wou Xerxes vir ander mans sy "prys" wys. Xerxes I het skynbaar nie veel respek vir Vashti gehad nie. Hy het al sy ander besittings ten toon gestel, waarom nie haar ook nie? Perse-gebruike het egter bepaal dat vroue in die openbaar 'n sluier moes dra, en Vashti wou nie die dronk koning gehoorsaam en haar skoonheid voor dronk mans vertoon nie.
V: In Ester 1:11-22, wat is die verskil tussen die koning se siening van 'n man se leierskap oor sy vrou, en die Bybel se lering?
A: Eerstens die koning se siening, en dan die Bybel se lering.
Die koning het geglo dat sy vrou hom moes onderwerp en hom in alle dinge, goed of sleg, moes gehoorsaam.
Die Bybel in Efesiërs 5:24 wys ook dat vroue aan hul mans onderwerp moet wees. Vroue moet hul mans "in die Here" gehoorsaam. Met ander woorde, God se Woord is hoër as hul mans se woord. Dus, as 'n man sy vrou vra of beveel om iets te doen wat in stryd is met wat God beveel, moet die godsalige vrou hom hierin ongehoorsaam wees. As jy 'n vrou in hierdie situasie is, is dit goed om vir jou man presies te verduidelik waarom, en om te noem dat jy hom nie in alles sal ongehoorsaam nie, maar net hierin en in ander dinge wat teen God is. As die man steeds onredelik is, moet die vrou ander in die kerk kontak vir ondersteuning.
V: In Ester 1:20, wat was die bevolking van die Persiese Ryk?
A: Alhoewel een bron sê 100 miljoen mense, is 'n beter skatting 50–80 miljoen mense. Daar was ongeveer 2–3 miljoen Jode.
V: In Ester 2:2-3, wat behoort 'n Christen se houding te wees teenoor skoonheidskompetisies?
A: Fisiese skoonheid self is nie kwaad nie, soos Job 42:15 en Genesis 12:11 bewys. Egter wys Job 31:1 en Matteus5:28 dat dit sonde is om met die oë te wellus. 'n Vrou wat voor mans paradeer op so 'n wyse dat hulle wellus ervaar, pleeg 'n sonde deur ander te laat struikel.
Esther het egter nie aan 'n openbare skoonheidskompetisie deelgeneem nie. Die koning het eerder 'n keuseproses gebruik om sy harem aan te vul en 'n nuwe koningin te kies.
V: In Ester 2:3;2:14 ; 2:21; 7:9 wat was 'n kamerheer?
A: 'n Kämmerling was 'n amptenaar wat verantwoordelik was vir die kamers. Die Hebreeus sê eintlik "eunugs". Eunugs was die enigste mans aan wie die sorg van die vroue se vertrekke toevertrou is. (Die Septuaginta het "kämmerling".)
V: In Ester 2:6, was Mordegai die een wat 70 jaar voor hierdie gebeurtenis in ballingskap uit Jerusalem weggevoer is, soos die skeptiese Asimov's Guide to the Bible op bl. 467 beweer?
A: Nee. Al is die taal vaag, word dit beter verstaan dat Kis, Mordegai se grootoupagrootjie, die een was wat 70 jaar gelede na Babilon in ballingskap weggevoer is. Die relatiewe voornaamwoord 'aser moet nie met Mordegai (die eerste naam in die lys) geassosieer word nie, maar met Kis (die laaste naam in die lys).
V: In Ester 2:7, wat beteken die name in die boek?
A: Daar is 'n aantal interessante dinge hier.
Esther: Daar is drie sienings oor die oorsprong van hierdie naam.
1. Esther is die Akkadiese woord istar of Ishtar, die woeste Babiloniese godin van liefde.
2. Esther kom van die Persiese woord stara wat "ster" beteken.
3. Esther kom van die Mediërse woord astra, wat "myrte" beteken.
Hadassa is die Hebreeuse naam wat waarskynlik "myrte" beteken. Dit mag dus lyk asof die Mediese oorsprong van Ester die mees waarskynlike is. Hadassa word egter gewoonlik afgelei van die woord vir "myrte", maar daar is ook ander oorspronge voorgestel.
Mordegai was 'n Babiloniese naam wat afgelei is van die Babiloniese oorlogsgod Marduk. Dit is soortgelyk aan die Nuwe-Testamentiese naam "Mark" wat "van Mars" beteken, en Mars was die Romeinse oorlogsgod. Meer as 30 tablette in Susa en 1 tablet in Borsippa noem tot vier Persiese amptenare met die naam "Marduku" of "Marduka".
Die Elamiete het 'n hoofgod met die naam Humman gehad (of anders In-Susinak), wie se vrou Kirisha was. 'n Elamitiese godin was met die naam "Mashti".
V: In Ester 2:7-8, was Ester reg om hieraan deel te neem?
A: Koning Xerxes het dalk spyt gehad oor sy onherroeplike besluit om Vashti weg te stuur, maar hy het 'n onherroeplike besluit geneem.
Die Skrif sê nie of sy 'n keuse gehad het nie, en dit sê nie dat sy iets onmorele moes doen nie. Ook beeld die Skrif Ester en Mordegai nie uit as spesiale voorbeelde van vroomheid nie. Byvoorbeeld, Ester het blykbaar geen gewetensbesware gehad oor die Persiese kos nie, anders as Daniël.
V: In Ester 2:7-11, watter verantwoordelikheid het ons teenoor familielede wat nie ons eie kinders is nie?
A: 1 Timoteus 5:8, in die konteks van weduwees, wys dat dit 'n baie ernstige sonde is om nie vir jou eie familie te sorg wanneer jy dit kan doen nie. Daarbenewens moet ons die armes help, selfs wanneer hulle nie aan ons verwant is nie.
V: In Ester 2:9-12, waarom is vroue [vermeend] in die Bybel gereinig? ('n Moslem sê hy kan nie verstaan waarom hulle as vuil beskou is nie.)
A: Dit verwys na die gebruike van 'n heidense nasie, nie na God se volk nie, maar hierdie moslem is ook nie regverdig teenoor die Persiërs nie. In Ester 2:9-12 het die meisies skoonheidskuurings ontvang. Nie die Bybel of die Persiese koning het gesê die vroue was vuil nie. Ek dink dit is 'n geval van hierdie moslem wat 'n probleem wil sien wat eintlik nie daar is nie.
Miskien wil die moslem verklaar waarom in die Islam moslemvroue nie toegelaat word om te bid gedurende hul maandelikse tyd nie. Sahih Muslim vol.1 boek 3 nr.652 bl.188-189; vol.2 boek 4 nr.1932-1934 en voetnoot 1163 bl.418-419; Bukhari vol.1 boek 6 nr.322 bl.194, vol.1 boek 6 nr.327 bl.196; vol.3 boek 31 hoofstuk 41 bl.98; vol.3 boek 31 nr.172 bl.98; Sunan Nasa'i vol.1 nr.355-361 bl.281-284; vol.1 nr.364-368 bl.285-286; Abu Dawud vol.3 nr.4662 bl.1312. Volgens 'n moslemtolk se voetnoot mag 'n menstruerende vrou nie eens die Koran reciteer nie. Abu Dawud vol.1 voetnoot 111 bl.56
V: In Ester 2:10,20, moes Ester Mordekai gehoorsaam?
A: Kinders moet hul ouers gehoorsaam. Aan die een kant het Mordekai as haar aangenome vader opgetree. Aan die ander kant was sy nie meer 'n kind nie, aangesien sy die koning se vrou was. Ongeag of sy Mordekai moes gehoorsaam, was dit wys om dit te doen.
V: In Ester 2:10, was Mordegai reg om Ester te beveel om haar identiteit nie bekend te maak nie?
A: Die Bybel gee nie al die omliggende besonderhede nie, en dit keur Mordekai se bevel hier nie goed of af nie. Oor die algemeen is dit egter so dat dit in tye van etniese en godsdienstige vervolging soms die beste is om nie te veel bekend te maak nie, en dit is in orde.
V: In Ester 2:17, hoe kon Ester koningin wees, aangesien Persiese koninginne volgens Herodotus slegs uit een van sewe edele Persiese families kon kom?
A: Persië en die Bybel bl. 233 noem dat Herodotus hier verkeerd bewys is. Koningin Amestris (Vashti) was die dogter van die Persiese generaal Otanes, wat ook nie uit een van hierdie families gekom het nie. Koning Darius het ook buite hierdie families getrou.
V: In Ester , hoe het die koning Ester bo alle vroue liefgehad, aangesien hy haar later vir 30 dae nie gesien het nie in Ester 4:11?
A: Liefdesgevoelens kan grillig wees, en die gebeure in Ester4:11 , het plaasgevind vier of vyf jaar nadat die koning haar gekies het. Hierdie skrif stel bloot dat die koning op daardie oomblik getoon het dat hy Ester meer as al die ander vroue liefgehad het deur haar sy koningin te maak.
V: In Ester 2:19, waarom het Mordegai altyd by die poort gesit?
A: Die Skrif sê dit nie, maar dit kan wees dat Mordegai 'n laeramptenaar was en dat dit sy pos was.
V: In Ester 2:21-23, wanneer moet Christene komplotte en misdade aan sekulêre owerhede openbaar maak?
A: In die algemeen behoort Christene altyd bose kriminele optrede aan die owerhede bekend te maak. Die enigste uitsonderings is waar die wet verkeerd is. Ons behoort nie die owerhede by te staan in godsdienstige vervolging (van enigiemand) of in onregverdige wette wat in stryd is met wat God in die Skrif sê nie.
Bigthanah en Tères in Ester 2:21 was nie hoë amptenare nie, maar hulle was kasteel (d.w.s. met intieme toegang tot die hele paleis) en poortwagte, so hulle sou in 'n posisie gewees het om hom te vermoor. In 465 v.C. is Xerxes deur sy vizier/chiliarch Artabanus in sy slaapkamer vermoor.
V: In Ester 2:23, wat was 'n galg hier?
A: In Hebreeus beteken galg 'n "boom". Dit was waarskynlik nie soos 'n Europese teregstellingsgalg nie, maar 'n paal om mense op te spieël, wat die Assiriërs en Persiërs gebruik het; Xerxes se vader Darius het eens 3 000 mans opgespieël. Persiese konings was sowel vrygewig as wreed.
Let op dat Haman eers die galg gebou het en eers daarna vir die koning daarvan vertel het. Haman was hier redelik selfversekerd.
V: In Ester 3:1, wat was 'n Agagiet?
A: Daar word gesê dat Haman 'n Agagiet was. Ons is nie seker of Agag dieselfde was as die Amalekitiese koning (of erfopvolgtitel) in 1 Samuel 15:8 nie. Dus was Haman nie-Persies, en dit is waarskynlik dat hy 'n Amalekiet was. Die Amalekiete was vyande van die Jode, volgens 1 Samuel 15; Deuteronomium 25:17-19; Numeri 31:1-12; en Eksodus 17:8-16. Ook kan "na hierdie dinge" 'n interval van ongeveer vyf jaar ná Ester 2 aandui.
'n Ander siening: Aan die ander kant is 'n Assiriese inskripsie uit die tyd van Sargon ontdek wat toon dat "Agag" ook die naam van 'n distrik in Persië was. "Agazi" was 'n Mesopotamiese stam in Sargon se rekords (alhoewel 'n klinkerverandering van die tweede "g" na "z" ongewoon sou wees).
V: In Ester 3:1, hoe kon 'n nie-Pers in die Persiese Ryk tot mag kom?
A: Haman was waarskynlik nie 'n Pers nie, maar Mordegai was beslis nie 'n Pers nie. Wat betref hoe hulle in mag kon kom, kan jy waarskynlik vir Daniël in Daniël 2:48 en Nehemia in Nehemia 1:11 vra. Ook het argeoloë tablette uit die tyd van Artaxerxes I en Darius II gevind met meer as 100 Joodse name wat ampte in die koninkryk beklee het. Net soos in die tyd van Josef en later tye van Armeense amptenare onder die Ottomaanse Turke, is daar voordele daaraan verbonde om 'n vreemdeling in 'n hoë posisie te plaas. Die heerser sal weet dat as die vreemdeling sou probeer opstaan, die mense nie 'n vreemdeling sou volg nie.
V: In Ester 3:2-3, 4:2 en 5:9, wat beteken dit dat Mordegai en ander by die Koningspoort was?
A: Ester 3:2-3 sê dit is waar ander edeles ook was. Mordegai was nie 'n soort "bedelaar" buite 'n poort nie. Inteendeel, dit is waar die hoë amptenare was.
V: In Ester 3:2, was Mordegai reg om te weier om te buig?
A: Abraham het voor konings gebuig, en daarom kon Mordecai ook gebuig het. Anders as ander konings is Persiese konings nooit as gode vereer nie, so dit sou nie as 'n daad van aanbidding geïnterpreteer gewees het nie. Mordecai het die Jode in groot moeilikheid gebring deur nie te buig nie. Ons ken nie sy redes nie, maar dit kon gebrek aan respek vir Haman, nasionale trots of ander faktore gewees het.
V: In Ester 3:2, wat is hier onkonsekwent aan Mordegai?
A: Mordecai het vir Ester gesê om nie haar etniese agtergrond bekend te maak nie. Ester het waarskynlik soos 'n Pers geklee, soos 'n Pers geëet, wat die Mosaïese spyswette oortree het, en was nie hier 'n getuie van die Een Ware God nie. Tog het Mordegai sy etniese agtergrond bekendgemaak toe hy geweier het om voor Haman te buig omdat hy 'n Jood was. Eintlik was dit nie teen die Mosaïese Wet in om te buig nie, aangesien daar geen aanduiding was dat Haman, 'n amptenaar, 'n god was nie. Abraham het voor die Hetiete gebuig in Genesis 23:7. Jakob het voor Esau gebuig in Genesis 33:3,7. In Genesis 37:7,9 het Josef 'n droom gehad waarin sy broers voor hom neergebuig het. Dawid het voor Saul neergebuig in 1 Samuel 24:8; 1 Konings 1:16. 'n Vrou het voor Dawid gebuig in 2 Samuel 14:4. Dawid het die soldaat Ahimaas toegelaat om voor hom te buig in 2 Samuel 18:28. Dus was dit waarskynlik uit minagting vir Haman, nie 'n godsdienstige oortuiging nie, dat Mordegai nie voor hom gebuig het nie. Net so sou die Spartaanse nie voor koning Xerxes buig nie, volgens Herodotus se Geskiedenis 7.136.
Mens sou kon dink dat die Jode in hierdie gevaar gekom het omdat Mordegai nie gebuig het nie. Maar aan die ander kant sou die karakter en die haat wat Haman gehad het, tog tot hierdie uitkoms gelei het.
V: In Ester 3:2,6, as Mordegai net êrens anders heen gegaan het, sou dit nie die hele probleem vermy het nie?
A: Nadat Mordegai aanvanklik geweier het om te buig, sou weggaan dalk nie gehelp het nie. Haman het nie net 'n haat vir Mordegai ontwikkel nie, maar 'n haat vir alle Jode. Dit is nie duidelik of Haman net toe 'n haat vir alle Jode ontwikkel het nie, of, meer waarskynlik, of hy al lank 'n haat gehad het en dit nou net sigbaar geword het.
V: In Ester 3:6-7, was daar ander massaslagtings in die antieke tyd?
A: Ongelukkig het dit die heeltyd gebeur. In 90 v.C. het koning Mithradates van Pontus beveel dat alle Romeine in Pontus op 'n bepaalde datum gedood moes word. Meer as 80 000 is gedood.
Moslem-sultane het tienduisende Druze vermoor, Selim die Grim het baie 'Alawiete vermoor. In meer onlangse tye het die koning van Frankryk 80 000 Franse Protestante, wat lojaal aan hom was, in die Sint-Bartholomeusdag-slagting op 23 April 1572 vermoor. Die Spanjaarde het die Moreners uit Spanje verdryf. So ja, baie heersers het groot getalle van hul onderdane vermoor.
In onlangse tye het Hitler baie Duitse Jode vermoor en hul eiendom in beslag geneem, en in ander lande was daar moorde op welgestelde mense van ander etniese agtergronde om hulleself te verryk.
Daar is selfs 'n term vir dit: democide. Dit beteken mense wat deur hul eie regering sterf, maar NIE in oorlog nie. Rudolph Rummel het meer as 8 000 gevalle van democide ondersoek en beraam dat daar in die twintigste eeu 262 miljoen mense vermoor is, wat ses keer meer is as die mense wat in gevegte gesterf het. Dus het 'n tipiese persoon ses keer meer gehad om van hul eie regering te vrees as van vyandelike soldate.
V: In Ester 3:6-9, waarom het sommige mense so 'n haat teenoor 'n hele volk?
A: Ons weet nie hoekom 'n persoon 'n hele volk kan haat nie. Hier is vier kenmerke van die houding wat ons teenoor mense behoort te hê:
Koester mense omdat hulle skeppings van God is, na Sy beeld gemaak, en van groot waarde is (Genesis1:27 ; Psalm 139:14; Jesaja 43:7).
Verstaan dat elke ras en etniese groep ewe veel in die beeld van God geskape is (Galasiërs3:28 ).
Die waardering van menslike lewe volg wat die Bybel leer (Genesis 9:6; Deuteronomium5:17 ; Romeine 13:4; ens.).
Weet dat ons van nature nie beter is as ander nie (Filippense 2:3; Romeine 12:3).
V: In Ester 3:6-9, waarom duld sommige, wat nie 'n hele volk haat nie, so 'n haat en gee toe aan die doodslag?
A: Baie kere, as 'n kwaad gedoen word, spreek ander nie daarteen uit nie om verskeie redes:
1. Hulle kan finansieel baat by die kwaad, soos in Ester 3:9.
2. Om op te tree, kan finansieel riskant of moontlik gevaarlik wees.
3. Hulle dink dat dit nie sal werk om op te tree nie, en daarom is dit nie die moeite werd om te probeer nie.
4. Hulle gee nie om vir die onderdruktes nie.
5. Hulle weet nie van die situasie nie. Soms is onkunde "onskuldig", en soms weet mense nie omdat hulle nie glo wat hulle vir "gerugte" hou nie, en hulle neem nie die tyd om uit te vind nie.
As Christene behoort ons die onderdruktes te verdedig, ongeag of die onderdruktes Christene is of nie.
V: In Ester 3:7, watter drie doeleindes kon die lotgooi vir Haman dien?
A: Daar is ten minste drie doeleindes.
As Haman bygelowig was, sou dit vir hom die beste tyd wys om die Jode te vermoor. As dit iewers in die toekoms was, soos dit was, sou die Jode net die Persiese Ryk kon verlaat.
Persiese konings was ook bygelowig. Volgens Herodotus 3.128 en Cyropaedia 1.6.46 (Xenophon via Strabo) het die konings gereeld die lot gegooi. Die Babiloniërs het geglo dat die gode aan die begin van elke jaar vergader het om mense se lot te bepaal, en daarom is die lot waarskynlik om daardie tyd gegooi.
Legitiemheid: Wanneer die lot ook al geval het, sou dit blyk dat die gode destyds die uitwissing van die Jode sou bevoordeel. Let wel, daar was geen kans dat die lot op die opsie "moenie dit hoegenaamd doen nie" sou val nie. Natuurlik sou Kserkses se skatkis leeg gewees het ná sy mislukte inval in Griekeland, en Haman se aanbod om soveel geld in die skatkis te deponeer, sou moontlik net die flinterdunste verskoning vir legitimiteit benodig het. Hy het die Jode as gevaarlike vyande van die koninkryk uitgebeeld, maar daar is geen aanduiding dat die Jode enigiets anders as lojaal aan die Persiërs was nie.
V: In Ester 3:9, hoe kon Haman belowe om die koning soveel geld te gee?
A: Twee dinge om hieroor op te let.
1. Dit is 'n groot fortuin, waarskynlik ongeveer 750 000 pond silwer. Dit was ongeveer twee derdes van die jaarlikse inkomste van die Persiese Ryk onder Darius later. Dit sou die koning agterdogtig kon maak oor hoe hierdie hoë amptenaar al hierdie rykdom bekom het.
2. Miskien het Haman beplan om daardie geld te kry deur die Jode te plunder.
V: In Ester 3:10, wat sê dit oor Ahasverus/Kserkses?
A: Ons het geen aanduiding dat Kserkses enige kwade gevoelens teenoor die Jode gehad het nie. Tog, selfs sonder enige persoonlike redes daarvoor, was Kserkses so harteloos en sonder gevoel teenoor ander dat dit vir hom aanvaarbaar was om hulle almal uit te roei weens die bui van 'n amptenaar teenoor een persoon. Daar is mense aan wie jy nog nooit iets gedoen het om hulle teë te staan nie, en hulle het niks teen jou nie, tog gee hulle nie om of jy leef of sterf nie.
Soms, wanneer jy by baie Christene is, kan jy amper die gevoel kry dat almal in die wêreld vriendelik, liefdevol en oorwegend teenoor ander is. Om saam met sommige nie-Christene te wees, kan 'n onaangename ontwaking wees.
V: Ester 3:11, wat is die betekenis daarvan dat die mense en die geld aan Haman gegee is?
A: Terwyl Haman 10 000 talente silwer in die skatkis sou betaal, wat ongeveer 375 ton of 750 000 pond sou wees, was volgens Herodotus die jaarlikse inkomste van die Persiese Ryk 14 500 talente. Toe Alexander die Grote Susa verower het, was die buit 49 000 talente. Hoe kon Haman so 'n bedrag geld hê? Miskien het hy dit destyds nie gehad nie. Haman kon egter selfs finansieel hierby gewen het. Die Jode is lank vooruit gewaarsku. Baie sou dalk die Persiese Ryk wou verlaat en hul huise en 'n groot deel van hul besittings agterlaat. Die mense wat die Jode beroof het, sou dit kry en waarskynlik 'n deel daarvan aan Haman gee.
V: In Ester 3:11, wat beteken dit: "die geld en die mense word aan jou gegee"?
A: Dit beteken dat Koning Xerxes mag oor die Jode se lewens en rykdom aan Haman gegee het. Dit beteken "hulle geld word aan jou gegee", nie "jy kan die geld wat jy aangebied het, behou" nie. Dit beteken nie die laaste frase nie omdat a) die koning daardie geld regtig vir die skatkis sou nodig hê, b) Mordegai gesê het dat Haman belowe het om dit te betaal in Ester 4:7, en c) Ester gesê het dat haar volk "verkoop is in Ester 7:4.
V: In Ester 4:8, waarom het Mordecai vir Ester 'n werklike kopie van die edik gegee?
A: Miskien sou Ester, deur dit self te sien, meer geneig wees om te glo dat Mordegai nie verkeerd was of oordryf het nie. Ook het sy dalk iemand nodig gehad om dit vir haar te vertaal. Soms is dit beter om iets uit eerste hand te gee, eerder as om net te laat vertrou op ons.
V: In Ester 4:11, watter ander bewyse het ons vir hierdie wet, dat niemand onverwags voor die koning kan kom nie, tensy die koning sy septer uitsteek?
A: Die Persiërs was voorheen onderdane van die Mediërs, en blykbaar het dit begin met die eerste Mediese koning, Deioces, volgens Herodotus se Geskiedenisboek 1, hoofstuk 9. Ook die Griekse historikus Herodotus verwys in Geskiedenisboek 3, hoofstuk 118, bl. 114, na die feit dat 'n persoon (behalwe vir sewe spesifieke Persiërs) wat sonder uitnodiging voor die koning verskyn, tereggestel sou word, tensy die koning sy septer uitsteek. Iemand wat opgeroep moet word om na die koning te kom, kan kom en homself bekendmaak, soos ook getoon word in Herodotus se Geskiedenisboek 3, hoofstuk 140, en in Cornelius Nepos se Conon 3. Herodotus vertel ook wanneer 'n persoon 'n brief aan die koning kon stuur om te versoek dat die koning hom sou nooi om te kom. Ester wou dalk tog nie 'n brief gebruik het nie, weens die dringendheid van die dreigende slagting.
V: In Ester 4:14, wat is die korrekte vertaling van die laaste deel?
A: Hierdie uitdrukking is 'n figuur van spraak wat 'n "aposiopesis" of "skielike stilte" genoem word. Dit is 'n skielike onderbreking van wat gesê is om te beklemtoon wat onverwoord gelaat word. Dit kan vertaal word as "… of het jy nie hierdeur koninklikheid verwerf nie?".
V: In Ester 4:14, wat is die punt van hierdie vers?
A: Ester het die plig gehad om haar lewe te waag en op te tree. God sou die Jode egter steeds beskerm, ongeag haar gehoorsaamheid. Die veiligheid van haar en haar familie sou egter in groter gevaar wees as sy "versigtig gespeel" het, as toe sy dapper opgetree het.
V: In Ester 4:14, is daar tye waar jy gedink het jy het God se wil vir jou lewe uitgevind, en jy was heeltemal verkeerd?
A: Daarvoor het Ester dalk gedink sy het net koningin geword omdat sy geluk gehad het. Of sy het dalk gedink sy was net koningin omdat God haar geseën het omdat sy aan Hom getrou was. Maar dit het geblyk dat dit geen van bogenoemde was nie. God het doelbewus daarvoor gesorg dat sy koningin word om Sy doel te bereik om Haman te dwarsboom. Miskien hoef ons nie te veel bekommerd te wees oor die probeer uitvind van die redes waarom God iets in ons lewens doen nie, want, soos Job se drie vriende, sal ons dit waarskynlik tog verkeerd kry.
V: In Ester 4:15-16, wie het hier die inisiatief geneem om te beplan hoe om hierdie gevaar te ontvlug?
A: Alhoewel Mordegai aanvanklik vir Ester van die groot gevaar vertel het, het hy dit aan Ester oorgelaat om te beplan wat gedoen moes word. Mordegai was slim om dit te doen. Mordegai sou nie die besonderhede en verhoudings van die koninklike en haremlewe geken het soos Ester nie, daarom het Mordegai wyslik aan Ester oorgelaat om met die beste plan vorendag te kom.
Wanneer iets belangriks gedoen moet word, is dit soms die wysste ding om te doen om iemand wat meer vertroud is met die besonderhede, daarvan in kennis te stel en dit aan hulle te delegeer. Soms het mense dwaasweg die idee dat "as dit gedoen moet word, is dit aan my" en begin hulle aanvaar dat hulle alleen die ervaring en kennis van die besonderhede het om iets te doen, sonder om die leiding oor te gee aan iemand wat meer gekwalifiseer is.
V: In Ester 4:16, was Ester se houding hier goed?
A: Ja. Eerstens, laat ons die situasie verstaan. As 'n voorbeeld van sy wreedheid, toe Xerxes met sy leër na Griekeland reis, het 'n ryk Lydiaan met die naam Pythius die Persiese leër vermaak en groot hoeveelhede geld gegee om 'n deel van die koste vir die leër te betaal. Toe Xerxes uit Griekeland terugtrek, en Pythius versoek het dat sy oudste van vyf seuns uit die leërdiens ontslaan word om in sy oudag by hom te bly, het Xerxes geantwoord deur die seun se liggaam in twee te sny en sy leër daar tussenin te laat optog. Ek dink dis hoe Xerxes nee sou sê.
Hoe dit ook al sy, Ester was van plan om ongenooid sy teenwoordigheid te betree, en die straf daarvoor was die dood, tensy die koning haar aanvaar het.
Esther sou dus haar bes doen, maar sy was tevrede om die uitkoms aan God oor te laat. Haar houding wat soos tevredenheid of berusting lyk, is nie te wyte aan 'n gebrek aan omgee nie, maar aan die besef dat die uitkoms nie aan enigiemand anders toevertrou kon word nie. Sy het nie geweet of haar plan sou werk of nie. Maar sy was gemaklik daarmee om haar beste te lewer, sonder om die uitkoms te ken.
Om aan te pas wat C.A. Moore gesê het, tree die roekelose persoon sonder vrees op, die dapper persoon ten spyte daarvan..
Ander mense wat dapper opgetree het, sluit in Sadrag, Mesag en Abed-nego in die gloeiende vuurherd, Daniël in die leeu se kuil, Paulus, Petrus, Johannes en die ander apostels.
V: In Ester 4:16, was jy al ooit in 'n situasie waar dit om God te behaag dalk sou beteken dat jou werk, verhouding, of iets wat jy waardeer, sou vergaan? Hoe het jy dit hanteer / sou jy dit hanteer?
A: Soms kan jy basies beveel of gedwing word om self 'n sonde te pleeg. Ander kere kan jy beveel of gedwing word om iemand anders te help om te sondig. Dit kan negatiewe dwang wees, of andersins positiewe aanmoediging.
Wanneer ons in so 'n situasie verkeer, moet ons die koste bereken. Is die werk, vriendskap of wat ook al in gevaar is regtig belangriker as om God te behaag? Ook kan God iets doen om die situasie te verander. God hou ons nie aanspreeklik vir die uitkomste nie; Hy hou ons aanspreeklik daarvoor dat ons getrou aan Hom is.
V: In Ester 4:16, het Ester die regeringswette oortree toe sy na die koning gegaan het?
A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.
1. Die Bybel sê nooit dat Ester selfs gedink het aan die moraliteit hiervan nie. Daar was egter niks verkeerd daarmee nie, soos die volgende punte wys.
2. Die Nuwe Testament se gebod om alle regerende owerhede te gehoorsaam en die koning te eer (Romeine 13:1-4, 1 Petrus 2:13-15, Titus 3:1) was nog nie geskryf nie, en Ester het geen gebod wat geskryf was, ongehoorsaam nie.
3. Al sê Ester 4:16 dat sy dit "nie volgens die wet" of "in stryd met die wet" gedoen het nie, was dit egter toegelaat as (en slegs as) die koning sy koninklike septer na haar uitstrek.
4. Selfs al was die Nuwe Testament toe reeds geskryf, en selfs al sou dit die wet oortree, is gehoorsaamheid aan God 'n hoër wet as menslike wette. Beslis is die pleidooi vir die lewe van al die Jode hoër as die nakoming van 'n menslike wet.
V: In Ester 5:3,6, waarom was die Persiese koning bereid om selfs die helfte van sy koninkryk te verleen?
A: Xerxes het waarskynlik besef dat Ester se versoek uiters belangrik vir haar was, om sonder uitnodiging na die koning te kom. Dit was 'n gespeelde uitdrukking van die koning se groot vrygewigheid. Natuurlik sou jy nie regtig die helfte van die koninkryk wil vra nie, want die koning het ook die mag gehad om enigiemand te eniger tyd om enige rede te dood. Koning Herodes Antipas het iets soortgelyks gesê in Markus 6:22-28.
V: In Ester 5:4, waarom sou Ester Haman ook na die banket uitgenooi het?
A: Die rede word nie gegee nie, maar dit kon so gewees het dat die koning Haman se onmiddellike reaksie kon sien.
V: In Ester 5:4,7-8, waarom het Ester nie net onmiddellik vir Koning Xerxes gesê wat sy wou hê nie?
A: Eerstens sou die koning meer geneig wees om 'n versoek in te willig as hy deur wyn in 'n goeie bui was, maar dit verklaar nie waarom sy twee bankette gehou het nie. Die Skrif sê nie waarom sy dit gedoen het nie, maar kommentators het hier vyf verskillende menings.
a) Sy het die koning al 30 dae nie gesien nie en wou eers die situasie peil en haar goeie verhouding met hom herstel voordat sy haar versoek rig. Met ander woorde, dit was doelbewus beplan.
b) Sy het haar moed voor die koning verloor. Met ander woorde, dit was 'n skielike verandering as gevolg van vrees.
c) In die troonzaal en by die eerste banket het sy gevoel dit was nie die regte tyd om dit ter sprake te bring nie.
d) Sy wou spanning opbou en die belangrikheid van die saak vir die koning beklemtoon.
e) Sy wou Haman uitbou, sodat die koning deur sy skielike verraste reaksie kon sien watter hartelose moordenaar hy was.
'n Baie belangrike ding waarvan Ester geen benul gehad het nie, was dat God gedurende daardie tweedaagse vertraging Xerxes weer sou laat hoor van Mordegai se onthulling van daardie komplot, en sou besluit om Mordegai te eer.
V: In Ester 5:9 en 6:7-9, waarom was Haman hier naïef om te dink dat die koning na hom verwys het?
A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.
1. Haman was nie bewus daarvan dat die koning in Ester 6:3 weer van Mordekai gehoor het nie, en het dus geen rede gehad om te vermoed dat Mordekai die een was wat geëer sou word nie.
2. Haman se hoop en trots het saamgespan om te dink dat hy die enigste kandidaat vir hierdie eer sou wees.
3. Baie keer is mense gou om te verwar wat waarskynlik waar is met wat hulle hoop dat dit waar is.
V: In Ester 5:11; 9:7-10,12, wat is die belangrikheid daarvan dat Haman tien seuns gehad het?
A: Soos die Jode het die Persiërs dit as 'n seën beskou om baie seuns te hê. Trouens, in Herodotus se Geskiedenisboek 1, hoofstuk 136, staan daar dat die Persiese koning 'n geskenk gegee het aan die edelman wat die meeste seuns gehad het. Haman het alles gehad, ten minste in hierdie lewe, en hy kon voortgegaan het as hy nie op Mordegai en die Jode gefokus het nie.
V: In Ester 5:14, waarom was die galg 75 voet hoog?
A: Daar was geen behoefte aan 'n galg van 75 voet hoog nie. Alhoewel dit op Haman se eiendom was, sou die hele stad dit op daardie hoogte kon sien en verstaan dat hulle nooit Haman moes teëstaan nie. Dit is interessant dat die Hebreeuse werkwoord in 5:14 nie net "vra die koning" is nie, maar ook "vertel die koning" kan wees. Die groot hoogte was net sodat mense van ver en naby die dood van die een daarop kon sien. Haman was hoog verhef onder die Perse, maar Haman kon net nie genoeg kry nie. Haman wou hê almal moes Mordegai se dood sien, maar in plaas daarvan sou Haman weer "hoog verhef" word, danksy die galg.
Psalm 9:15 sê nie net dat die nasies wat God teëstaan, in 'n put sal sink nie, maar dat hulle in 'n put sal sink wat hulle self gemaak het, vermoedelik vir ander. Psalm 10:2 het 'n soortgelyke lering.
V: In Ester 6:1-3, watter goeie beginsel kan ons hier by die koning leer?
A: Hierdie koning het 'n verpligting gevoel om dié wat goed vir hom gedoen het, met goeie dinge te vergeld. Alhoewel Ahasverus nie 'n gelowige was nie, kan ons steeds uit sy voorbeeld op hierdie punt leer. As iemand iets goeds vir ons doen, waarom vergeld ons nie die guns nie? As iemand werk vir ons doen, of iets aan ons gee, en ons hulle nie hoef te betaal nie weens 'n wetskinkel, behoort ons hulle tog regverdig te betaal
V: In Ester 6:7-9, is daar enige buite-Bybelse bewyse van hierdie beloning om soos 'n koning in die wa te ry?
A: Ja. Persia and the Bible bl.233 sê dat Plutarch in Themistocles 29 die versoek van die in ballingskap geplaatste Spartaanse koning Damaratus aanteken, wat gekies het om in die openbaar deur Sardis te ry, sy tiara regop gedra net soos die Persiese konings.
Bots Assiriese en Persiese reliëfs (prente in klip) en beeldhouwerke het perde getoon wat krulle op hul koppe dra, volgens Bardtke bl. 348 en die Keil-Delitzsch-kommentaar op die Ou Testament, deel 3, bl. 360–361.
'n Tweede voorbeeld is soortgelyk. Herodotus se Geskiedenis, boek 7:15–17, sê dat Xerxes sy oom Artabanus beveel het om koninklike klere aan te trek, op die troon te sit en op die koninklike bed te slaap.
V: In Ester 6:6-12, hoe leef sommige mense vandag vir reputasie?
A: Kyk na sosiale media-invloedryke vandag. Sommige mense wil graag reputasie hê as 'n middel om rykdom of posisie te verkry. Maar ander wil net egosentries die reputasie hê, asof hul selfwaarde afhang van wat ander van hulle dink.
V: In Ester 6:13, hoe het die siening van Haman se vrou verskil van die Bybelse leer oor God se soewereiniteit?
A: Daar is verskillende vorme van fataliteit (onpersoonlik en persoonlik). Hoe dit ook al sy, Haman se vrou het geglo dat Haman se lot onvermydelik was, en dit was sinloos om moeite te doen om dit te verander. 'n Beter siening sou wees dat Haman tot God moet bekering en vrede met Mordegai moet maak, maar blykbaar het dit nooit by Haman opgekom om sy plan te staak en te bekering nie. Zeresh was egter nie konsekwent nie, want blykbaar het sy vergeet dat in Ester 5:14 Zeresh en Haman se vriende Haman aangespoor het om 'n galg te bou.
'n Bybelse siening van God se soewereiniteit sê dat:
Alles wat God bepaal, sal gebeur (Jesaja 43:13).
Niks wat God verbied nie, sal gebeur (Job1:10 ,12; 2:6; Johannes19:11 ).
God laat mense, binne perke, toe om dinge te doen waarvoor hulle verantwoordelik is, selfs dinge wat God se hart breek (Jeremia7:31 ; 19:5; 32:35; Esegiël 13:19; Lukas 23:28-31).
God ken die hele toekoms, insluitend wat elkeen sal kies om te doen (Psalm 139:16; Jesaja 42:9; 44:7).
Alles werk saam in God se plan (Efesiërs1:11 ; Romeine8:28 ; Spreuke 16:4).
Soos Tony Evans sê, "Wanneer omstandighede hul somberst lyk, kan God verbind wat nie verbindbaar lyk nie. Hy kan paaie laat kruis wat lyk of hulle nooit kan ontmoet nie." Die Tony Evans Bybelkommentaar bl. 484.
V: In Ester 7:4, wat beteken dit dat die koning verlies sou ly as die Jode vernietig word?
A: Ester het hier uiteindelik bekendgemaak dat sy Joods was. Miskien beteken dit dat as die Jode vernietig is, die koning die jaarlikse belastinginkomste sou verloor, sowel as onderdane wat beamptes en soldate kon wees. Ook, toe die koning die edik onderteken het, was hy nie daarvan bewus dat hy effektief sy vrou Ester tot die dood veroordeel het nie. Eintlik noem Haman in Ester 3 die Jode glad nie spesifiek nie, so die koning kon dalk nie daarvan bewus gewees het nie. Dit was eers in die geskrewe edik wat Haman geskryf en die koning onderteken het dat die Jode by naam genoem word.
V: In Ester 7:8, wat het gebeur met Haman en Ester in hierdie vers?
A: In Ester 6:10-11 is Haman, wat Mordegai verneder wou maak, gedwing om hom te eer. Hier het Haman, wat al die Jode wou doodmaak, by 'n Jood gesmeek vir sy lewe. Die koning het ingestap en valslik aangeneem dat Haman Esther aanrand. Daar mag wagte en ander in die vertrek gewees het. Die koning kon hulle hieroor gevra het as hy wou, maar Ahasverus wou nie meer weet nie. Sover hy betref het, was Hamans lot reeds besegel voor dit. Sprukunde 28:10 sê dat 'n mens wat iemand in 'n bose strik lei, self daarin sal val.
V: In Ester 7:9, waarom sou Harbona Haman se galg ter sprake bring?
A: Enigiemand kon sien dat Haman 'n galg bou, en blykbaar het Haman reeds vir ander gesê vir wie dit was. Harbona het gedink die koning sou dit wil weet, en dit was dalk ook om meegevoel met Ester te toon. Dit is egter baie meer waarskynlik as gevolg van haat teenoor Haman. Haman sou glad nie tevrede wees met Harbona se "behulpsaamheid" nie. Onthou, met arrogansie kom vyande.
V: In Ester 7:14, moes Ester Haman vergewe het en die koning gevra het om hom te laat gaan?
A: As Ester dit gedoen het, wie sou geweet het hoe gou Haman weer sou saamgesweer het om hulle te vermoor. Haman was bedroef dat hy tereggestel sou word, maar daar is geen aanduiding dat hy spyt was oor sy poging om Mordegai en die Jode te vermoor nie. As iemand nie spyt is oor wat hulle gedoen het of beplan het om te doen nie, sal hulle waarskynlik weer probeer om dit te doen.
V: In Ester 8:2,7 het Ester waarom Haman se goedereste aan Mordegai gegee om te bestuur?
A: Toe Haman as verraadelaar tereggestel moes word, het hy al sy eiendom verbeur. Die staat kon volgens Herodotus, Geskiedenisboek 3 nr. 128–129, en Josephus, Antiquitates Judaeorum boek 11, hoofstuk 17.i.3, die eiendom van 'n veroordeelde misdadiger in beslag neem. Dus het die koning al Haman se besittings aan Ester gegee, en Ester het dit aan Mordegai gegee om te bestuur. Of Ester of Mordegai die eienaar en bestuurder van die besittings was, het nie regtig saak gemaak nie, aangesien hulle familie was. Sprake 13:22vv. sê: "…Maar die rykdom van die goddelose word opgespaar vir die regverdige."
V: In Ester 8:3, waarom het Ester by die koning se voete geval?
A: Dit was nie aanbidding nie, maar emosioneel. Sekondêr was dit die uitdrukking van dankbaarheid en respek, maar primêr het dit die Jode toegelaat om hulself te verdedig. Dit blyk dat Haman hier die enigste skurk is. Kom ons vergeet net dat Koning Xerxes die een was wat die edik in die eerste plek goedgekeur het.
V: In Ester 8:10, wat is dromedaries?
A: Dit is eenkobdoene kamele. Dromedaris-kamele word in Afrika en die meeste van die Midde-Ooste gebruik. Tweehobbeldromedarisse kom in die meeste van Iran en die res van Asië voor. As 'n kanttekening sou 'n antieke skrywer waarskynlik nooit hierdie onderskeid gemaak het nie, tensy hy in 'n land soos Persië gewoon het, waar hy vertroud was met albei soorte kamele. Terloops, Ester 1:1 is die enigste plek in die Bybel waar Indië genoem word.
V: In Ester 8:11, waarom is die Jode toegelaat om vroue en kinders te dood?
A: Dit is wat die Persiese koning gelas het, en antieke konings het getoon dat hulle nie besonder vriendelik was nie. Let egter daarop dat die Jode nie verplig was om alles te doen wat die koning gelas het nie, en dit staan nêrens dat die Jode die vroue en kinders gedood het nie. In werklikheid sê Ester 9:6,12,15 slegs dat die Jode die mans gedood het.
V: In Ester 9:1-10, waarom het die Jode en regeringsamptenare hul vyande gedood?
A: Dit is uit selfverdediging gedoen. Daarbenewens het die Wet van die Ou Testament gesê dat iemand wat 'n ander valslik beskuldig, tot die dood veroordeel moes word. Die feit dat die Jode nie die buit geneem het nie, het getoon dat die moorde nie bloot wraak was nie, maar "van 'n regsaard."
V: In Esth 9:2-3, wanneer moet gelowiges in 'n "regverdige oorlog" veg?
A: In hierdie geval, toe hul vyande die Joodse mans, vroue en kinders wou doodmaak, is dit goedgekeur dat hulle hulle aanval. As hulle barmhartig was teenoor mense wat nie die bedoeling gehad het om oor hul dade te bekering nie, en wat hulle waarskynlik later sou doodmaak as hulle die geleentheid gehad het, sou dit "wreed" teenoor hul eie families gewees het om nie te veg en hulle te dood nie.
V: In Ester 9:10, waarom het die Jode nie hulle hande aan die buit gelê nie?
A: In Ester 8:10-11 staan daar dat hulle toegelaat is om die goedere as buit in beslag te neem. Dit sou egter problematies gewees het as hulle dit gedoen het, omdat hulle oopgestel sou gewees het vir die beskuldiging dat hulle rykes doodgemaak het, met die bewering dat hulle teen die Jode was, net vir hul rykdom. Ook wou hulle die punt maak dat dit oor hul oorlewing gegaan het, nie oor winsmaking uit die boosheid van ander nie.
V: In Ester 9:19, wat is vandag voorbeelde van geleenthede om meer geld te maak wat jy die beste kan laat glip?
A: Die Jode kon al die buit neem, maar hulle sou waarskynlik baie moeilikheid daarmee gehad het. Om in iets te belê wat 'n grys area van die wet is, kan meer moeite wees as die geld wat jy daarmee kan maak. Een manier waarop 'n besigheid kan ondergaan, is as 'n bank vir hulle 'n groot lening gee, wat die besigheid gebruik, en dan skielik eis dat die hele lening nou terugbetaal word. As die besigheid nie vinnig 'n ander bank kan vind wat vir hulle geld wil uitleen nie, gaan hulle bankrot en die bank het dalk net 'n nuwe besigheid verkry.
V: In Ester 9:18-32, was dit reg vir die Jode om die fees van Purim en die fees van Chanoeka te vier, aangesien dit nie feeste was wat in die Tora genoem word nie?
A: Beslis. In Johannes 10:22 het Jesus Kersfees gevier. Kersfees is die Inwydingsfees van die tempel deur Judas Makkabeus in Desember 165 v.C. Dit is interessant dat mense wat die Joodse godsdiens in Ethiopië en in die omliggende Afrika gevolg het, nie Purim gevier het nie; blykbaar het hul voorouers nooit die brief ontvang nie.
V: In Ester 10:3, 9:4, kan Artabanus, die vizier of andersins hoof van die lyfwag, wat later koning Xerxes in 465 v.C. vermoor het, dieselfde persoon as Mordegai wees?
A: Nee. Volgens antieke historici was Artabanus van Hyrcania, aan die suidoostelike kus van die Kaspiese See. Hy was óf die vizier óf die hoof van die koning se lyfwag. Artabanus het die koning se seun vermoor, en toe het hy die koning in sy slaapkamer vermoor voordat die koning kon uitvind wie dit gedoen het. Artabanus het beheer oor Persië as Vizier geneem vir ongeveer sewe maande, totdat hy ook vermoor is.
Ons weet nie hoe lank Mordegai en Ester geleef het en gunstelinge in die hof was nie. Miskien is Mordegai voor 465 v.C. oorlede.
V: In Ester, wat is van die vroegste manuskripte wat vandag nog bestaan?
A: Christelike Bybelhandskrifte, vanaf ongeveer 350 n.C., bevat die Ou Testament, insluitend Ester. Die Chester Beatty-papirusse (IX, X) (2de–4de eeu n.C.) bevat Ester
Scheide Papyri 1 bevat Esegiel, Daniël en Ester. Dit dateer uit die vroeë derde eeu n.C. Dit het oorspronklik 118 bladsye gehad, waarvan 109 vandag nog bewaar is.
Vaticanus (325–350 n.C.) het die hele Ester bewaar.
Sinaïtikus (340–350 n.C.) het die hele Ester bewaar.
Alexandrinus (c. 450 n.C.) het die hele Ester bewaar.
Daar is geen kopieë onder die Doodsee-rolle nie.
Q: Watter vroeë skrywers het na Ester verwys?
A: Voor-Nikeense skrywers wat na verse in Ester verwys of allusie gemaak het, is:
Die Joodse skrywer Josefus (c.90 n.C.) verwys na die boek Ester in Teen Apion 1.8 bl. 609.
Klemens van Rome (96–98 n.C.) "Esther ook, volmaak in geloof, het haarself aan geen mindere gevaar blootgestel om die twaalf stamme van Israel van die dreigende vernietiging te red nie. Want met vas en vernedering het sy die ewige God, wat alle dinge sien, aangeroep; en Hy, toe Hy die nederigheid van haar gees sien, het die volk gered vir wie se wille sy gevaar trotseer het." 1 Clemens hoofstuk 55 bl. 20
X Melito/Meleto van Sardis (170-177/180 n.C.) het nie Klaaglid, Nehemia of Ester in sy kanon gelys nie. Sommiges het egter Klaaglid as deel van Jeremia en Nehemia as deel van Esra beskou. Fragment 4 Uit die Boek van Uittreksels bl.759.
Klemens van Aleksandrië (193-202 n.C.) "En weer, Ester, volmaak deur geloof, wat Israel uit die mag van die koning en die satrap se wreedheid gered het – 'n vrou alleen, deur vas beproef, het sy tien duisend gewapende hande teruggedryf, en het deur haar geloof die tiran se edik nietig gemaak; hom inderdaad het sy versoen, Haman het sy gestuit, en Israel het sy ongeskonde bewaar deur haar volmaakte gebed tot God." Die Stromata, boek 4, hoofstuk 19, bl. 431.
Origenes (225–254 n.C.) sê in sy bespreking van waarom hy die apokrifa ondersteun het: "En in baie ander van die heilige boeke het ek soms meer in ons kopieë gevind as in die Hebreeus, soms minder. Ek sal 'n paar voorbeelde aanhaal, aangesien dit onmoontlik is om hulle almal te gee. Uit die boek Ester word in die Hebreeus gevind noch die gebed van Mordegai, noch dié van Ester, albei geskik om die leser op te bou." Origen aan Africanus hfst. 3 bl. 386-387
Origen (225–254 n.C.) "Ook Mardochaeus, in die Ester van die Septuaginta, noem die vyande van Israel 'dié wat nie is nie', en sê: 'Gee nie u septer, Here, aan dié wat nie is nie.'" (Hy haal Ester 4:22 in die Septuaginta aan) Origen se Kommentaar op Johannes boek 2 hfst.7 bl.330
Na Nicea
Eusebius van Caesarea (318-339/340 n.C.)
Aphrahat die Siriese (337-345) Uitgesoekte Demonstrasies
X Athanasius (367,325-373 n.C.) het dit nie as Skrif beskou nie, maar as goed om te lees
Ambrosius van Milaan (370-390 n.C.)
X Gregorius van Nazianze (330-391 n.C.) het elke boek van die Skrif in 'n gedig opgesom en gesê dat enige boeke daarbuite nie egte Skrif is nie. Sy lys was dieselfde as dié wat Protestante vandag gebruik, behalwe dat hy nie Nehemia, Ester of Openbaring ingesluit het nie. Hy het nie Klaagliedere genoem nie, maar hy het moontlik gedink dit is by Jeremia ingesluit. Hy het nie Paulus se briewe of Hebreërs by naam genoem nie, maar hy het gesê dat Paulus veertien briewe geskryf het. Gregorius se gedig is (in Grieks) in Gregorius, band 37 van Migne se Patrologia Graeca, kolomme 471-474 (Carmina Dogmatica, Boek 1, afdeling 1, Carmen XII).
Pacianus van Barcelona (342–379/392 n.C.) verwys na Ester en Daniël. Brief 2, hoofstuk 5.1, bl. 33
Sinode van Hippo, Noord-Afrika (393 n.C.)
Amfilochius van Ikonium (394 n.C.) sê dat Ester slegs deur sommige aanvaar is.
Kerkraad van Karthago (397 n.C.)
Rufinus (394-406 n.C.)
Sulpitius Severus (363-400 n.C.)
Jerome (373-420 n.C.) bespreek die boeke van die Ou Testament. Hy bespreek spesifiek Genesis, Eksodus, Levitikus, Numere, Deuteronomium, die Pentateug, Job, Jesus seun van Nave [Jozua], Rigters, Rut, Samuel Konings (2 boeke), twaalf profete, Hosea, Joël, Amos, Obadja, Jona, Miga, Nahum, Habakuk, Sefanja, Haggai, Sagaria, Maleagi, Jesaja, Jeremia, Esegiël, Daniël, Ester, Esra, Nehemia, Brief 53 hfst. 7-8 bl. 99-101.
Raad van Karthago (218 biskoppe) (393-419 n.C.)
Epiphanius van Salamis (360-403 n.C.)
Johannes Chrysostomos (-407 n.C.)
Augustinus van Hippo (388-430 n.C.)
Die semi-pelagiaanse Johannes Cassianus (419–430 n.C.) verwys na Ester.
Onder ketels en vervalste boeke
X Die Pelagiaanse ketter Teodorus van Mopsuestia (350?-428 n.C.) het Ester verwerp.
V: Waarom is Ester nie by die Doodsee-rolle ingesluit nie?
A: Dit is waarskynlik nie net omdat dit 'n relatief kort boek is nie, want die biblioteek van die Doodsee-rolle is baie omvattend, en daar is selfs korter boeke wat gevind is. Die Betekenis van die Doodsee-rolle bl. 119 spekuleer dat die Qumran-sekte hierdie boek om teologiese redes verwerp het. Ons weet nie presies waarom nie, maar een van 'n aantal moontlikhede is dat hulle daarteen was dat Ester met 'n heidense koning getroud was (alhoewel sy geen keuse in die saak gehad het nie).
V: In Ester, wat is 'n paar van die vertalingsverskille tussen die Hebreeus en die Griekse Septuaginta?
A: Terwyl die Siriacs (Aramese) en Jerome se vertaling die Hebreeus volg, het die Griekse Septuaginta 6 bykomende afdelings.
1. Die begin van die boek noem 'n visioen. Dit voeg 301 Griekse woorde by.
2. Die beweerde teks van 'n brief word bygevoeg teen die einde van hoofstuk 3. Dit voeg 244 Griekse woorde by.
3. Die einde van hoofstuk 4 voeg 582 Griekse woorde by.
4. Die begin van hoofstuk 5 noem Ester wat bid en voeg 70 Griekse woorde by.
5. Die einde van hoofstuk 7 voeg 539 Griekse woorde by, hoofsaaklik 'n beweerde brief wat die koning uitgestuur het.
6. Die laaste afdeling, aan die einde van Ester, het 235 bykomende Griekse woorde.
Ten slotte het die "vertaler" van die Septuaginta die boek aansienlik aangevul deur 107 verse by die 167 oorspronklike verse te voeg. Miskien was hierdie aanvulling 'n tweestapproses, aangesien die uitbreidings van die Septuaginta moontlik afgelei is van die Griekse Lukaseense Hersiening.
Vir die res van Ester is die Griekse vertaling minder presies as dié van die Tora en sommige van die ander boeke. Die vertaling het sommige van die herhalings in die Hebreeus weggelaat.
Hier is verskille vanaf hoofstuk 2. Die eerste frase in elke paar is 'n Hebreeuse vertaling wat geneem is uit Jay P. Green se Letterlike Vertaling. Die tweede frase is die Septuaginta-weergawe uit Sir Lancelot C.L. Brenton se vertaling van The Septuagint: Greek and English.
Esth 2:1 "Hy het aan Vashti gedink" vs. "hy het Astin nie meer genoem nie"
Esth 2:1 "wat sy gedoen het, en wat hy teen haar bepaal het" vs. "wat sy gesê het en hoe hy haar veroordeel het."
Esth 2:2 "koningsdienaars het gesê" vs. "koningsdienaars wat hom bedien het, het gesê"
Esth 2:2 "pragtige jong maagdelike vroue" vs. "onberispelike, pragtige jong maagdelike vroue"
Esth 2:3 "pragtige jong maagdelike vroue" vs. "skone, onskuldige jong maagdelike vroue"
Esth 2:3 "na die paleis Susa" vs. "na die stad Susa"
Esth 2:3 "eunug" vs. "kamerdienaar"
Esth 2:3 "reinigings" vs. "reiniging en ander bystand"
Esth 2:4 "heers" vs. "koningin wees"
Esth 2:5 "Sushan die paleis" vs. "die stad Susa"
Esth 2:7 "opgevoed" vs. "het 'n pleegkind gehad"
Est 2:7 "sy het geen vader of moeder gehad nie. En die jong vrou was mooi van voorkoms en pragtig van gestalte. En toe haar vader en moeder gesterf het, het Mordegai haar as sy dogter aangeneem." vs. "toe haar ouers gesterf het, het hy haar grootgemaak om sy vrou te wees: en die maagd was mooi."
Esth 2:8 "Esther is in die koningshuis geneem, in die hand van Hegai" vs. "Esther is na Gai gebring"
Esth 2:9 "behandel … die beste" vs. "behandel … goed"
Esth2:11 "om van Ester se welsyn te weet, en wat met haar gedoen sou word." vs. "om te sien wat met Ester sou gebeur."
Esth 2:13 "Alles wat sy sê, word haar gegee om saam met haar uit die vroue se huis na die koningshuis te gaan." vs. "en aan wie hy die bevel gee, sal haar bring om saam met hom van die vroue se vertrek na die koningskamer te kom."
Esth2:14 "waar Sjasgaz, die koning se kastrasie wat die byvroue bewaar het" vs. "Gaj [Hegaj] die koning se kamerdienaar, wagter oor die vroue"
Esth2:14 "hy vind behae in haar, en sy word by naam geroep." vs. "tensy sy by naam geroep word."
Esth2:15 "wat hy vir homself as sy dogter geneem het" vs. (afwesig)
Esth2:15 "sy het niks gevra behalwe wat Hegai, die koning se kasken, die wagter van die vroue, gesê het nie" vs. "sy het niks verwaarloos wat die kasken, die wagter van die vroue, beveel het nie"
Esth2:16 "tiende maand, naamlik die maand Tebet" vs. "twaalfde maand, naamlik Adar"
Esth2:17 "het Esther bo alle vroue liefgehad" vs. "het Esther liefgehad"
Esth2:17 "genade en guns" vs. "guns"
Esth2:17 "koninklike kroon op haar hoof en het haar aangestel om in die plek van Vashti te regeer." vs. "het haar die koningingekroon opgesit."
Esth2:18 "prinse en al sy dienaars, Ester se banket" vs. "vriende en groot manne vir sewe dae, en hy het die huwelik van Ester hoog gevier"
Esth2:18 "die provinsies, en het geskenke gegee volgens die staat van die koning." vs. "sy heerskappy."
Esth2:19 "En toe die maagdelike vroue die tweede keer bymekaargeroep is, het Mordegai by die koningspoort gesit." vs. "Maar Mordegai het in die paleis gedien."
Esth2:20 "familie of haar volk" vs. "familie"
Est 2:20 "want Ester het Mordegai se bevel gehoorsaam, soos sy gedoen het toe sy deur hom grootgemaak is" vs. "want so het Mordegai haar beveel om God te vrees en sy gebooie te onderhou, soos toe sy by hom was: en Ester het haar lewenswyse nie verander nie."
Esth 2:21 "In dié dae, terwyl Mordegai in die koningspoort gesit het, was twee van die koning se eunugs, Bigthan en Tares, van dié wat die drempel bewaak het, kwaad en het hulle gesoek om 'n hand uit te steek teen koning Ahasverus." vs. "En twee hofmeesters van die koning, die hoofde van die lyfwag, was bedroef, omdat Mordegai bevorder is; en hulle het gesoek om koning Artasasta te dood."
Esth2:22 "Koningin Ester" vs. "Ester"
Esth2:22 "aan die koning vertel in die naam van Mordecai" vs. "aan die koning die saak van die samenzwering verklaar."
Esth2:23 "En toe die saak ondersoek is, is dit uitgevind; en die twee is aan 'n boom gehang. En dit is geskryf in die Boek van die Daaglikse Sake voor die koning." vs. "En die koning het die twee hofmeesters ondersoek en hulle gehang: en die koning het bevel gegee om 'n aantekening te maak vir 'n gedenkte in die koninklike annale van die goeie dienste van Mordegai, as 'n aanbeveling."
Esth 3:7 "In die twaalfde maand" (Masoreties) vs. "En die lot het op die twaalfde maand geval" (Septuaginta) (dit is hoogstwaarskynlik 'n toevoeging in die Septuaginta)
Est 8:1-12 verskil baie in die Lucianiese redaksie van die Septuaginta in vergelyking met óf die Hebreeus óf die gewone Septuaginta. (The Expositor's Bible Commentary, volume 4, bl. 828.)
Esth9:24 "die Agagiet" vs. "die Masedooniër"
Esth 10:3 "groot onder die Jode, en welgevalend aan die menigte van sy broers, wat die welsyn van sy volk soek, en vrede spreek tot al sy nageslag." vs. "'n groot man in die koninkryk, en geëer deur die Jode, en het sy lewe deurgebring as 'n geliefde van sy hele nasie."
Bibliografie vir hierdie vraag: die Hebreeuse vertaling is van Jay P. Green se Letterlike Vertaling en die Septuaginta-weergawe is van Sir Lancelot C.L. Brenton se vertaling van Die Septuaginta: Grieks en Engels. Die Expositor's Bible Commentary en die voetnote in die NASB-, NIV-, NKJV- en NRSV-bybels is ook gebruik.
Tensy anders aangedui, is skrifaanhalings uit die Berean Standard Bible (BSB) wat in die publieke domein is. https://berean.bible/