V: In Gen, hoe weet ons dat Genesis in die Bybel behoort te wees?
A: Onder andere redes, omdat Jesus en soveel ander in die Bybel die Ou Testament geauthentiseer het en na Genesis as Skrif verwys het. Sien Matteus 19:4 en Markus 10:4-9 vir twee voorbeelde waar Jesus uit die Boek Genesis as Skrif aanhaal.
V: In Gen, wie het eerste vrae oor Genesis beantwoord?
A: Sover ek weet, was Philo, 'n hellenistiese Jood uit Alexandrië wat van ongeveer 20 v.C. tot 50 n.C. geleef het, die eerste persoon wat antwoorde op vrae oor Genesis geskryf het. Vandag het ons 'n Armeense vertaling van sy werk. Hy het 'n driedelige werk geskryf, Vrae en Antwoorde oor Genesis. Ons het sy antwoorde op 244 vrae uit Genesis 1 tot 17 bewaar, volgens die standpunt van 'n godsdienstige Jood wat sterk beïnvloed was deur Griekse platoniese filosofie. Jy kan dit kry in The Works of Philo: Complete and Unabridged – new updated version translated by C.D. Yonge Hendrickson Publishers 1993, vierde druk 1997.
V: In Gen 1, aangesien sommige dinge waar moet wees, soos 1 = 1, en 1 + 1 = 2, het God wiskunde en getalle geskep? Hoe sou Hy hulle anders kon skep?
A: God het alles geskep; 'n tautologie, wat iets is wat by definisie waar is, soos rooi dinge rooi van kleur is, is egter nie 'n ding nie. Ons kan spekuleer dat God elke "ding" in die wiskunde geskep het wat nie 'n tautologie is nie.
V: In Gen 1, aangesien God alles geskep het, het Hy duisternis, kwaad en gate in die grond geskep? As Hy kwaad geskep het, klink Hy nie soos 'n volmaakt goeie God nie. As nie, dan klink dit asof die een wat dit wel gedoen het, ook 'n skepper is.
A: God het elke ding geskep. Duisternis is nie 'n ding nie, maar 'n afwesigheid of vermindering van lig. Kwaad is nie 'n ding nie, maar 'n afwesigheid of verdraaiing van goed. Gatte, duisternis en kwaad is nie direk deur God geskep nie, maar het ontstaan as tautologieë, of "eksistensiële newe-produkte" van materie, lig en goed. Net so is 'n skadu nie 'n onafhanklike ding nie, wat materie, energie of gees het. Nietemin kan plante in die skaduwee sterf. Dus het skaduwees 'n "parasitiese bestaan", maar hulle bestaan tog werklik.
V: In Gen 1, aangesien God alles goed geskep het, waarom tref tornado's, plae en ander rampe toe?
A: Alles was oorspronklik goed. Die brief aan die Romeine 8:20-22 openbaar egter dat die aarde sedert die Val ook aan nietigheid onderwerp is. Die hele wêreld is onder die bewind van die bose (1 Joh. 5:19), en die vors van hierdie wêreld is Satan volgens Joh. 12:31; 14:30.
V: In Gen 1, wat is die kosmologiese argument?
A: Eerstens, hier is 'n eenvoudige, logies los manier om dit te formuleer.
Jy kan nie iets uit niks kry nie. Elke geskape ding moes geskep word. Selfs die eerste geskape ding(e) moes deur iets of iemand geskep word wat reeds daar was. Daarom moes iets of iemand ongeskape en ewig wees.
Hier is 'n meer formele formulering; die definisies is my eie.
Ons neem aan dat almal genoeg weet om 'n geskikte definisie te hê van logika, teenstrydigheid en nie-teenstrydigheid, gebeurtenis, proses, "in", voorwerp, versameling, tyd, volgorde, materie, energie, gees, oorsaak, beïnvloed word deur, en beïnvloed.
Werklike bestaan word hier gedefinieer as om in hierdie heelal te wees, die vermoë te hê om deur iets in hierdie heelal beïnvloed te word, of die vermoë te hê om iets in hierdie heelal te beïnvloed. Dit sou 'n te noue definisie van "bestaan" wees, aangesien dit versuim om idees, patrone en ander dinge in ag te neem. Kom ons noem dit dus "werklike bestaan" en beperk ons bespreking hier tot werklike bestaan.
'n Werklike ding word hier gedefinieer as 'n voorwerp of versameling van materie, energie, gees, of 'n kombinasie daarvan wat werklike bestaan het. Logiese waarhede, logiese teenstrydighede en wiskundige bewyse word hier nie as dinge beskou nie.
Parasitiese bestaan, terloops, word hier gedefinieer as die werklike bestaan van dinge wat nie werklike dinge is nie. Gate, duisternis, tekorte, onjuistheid en kwaad is nie materie, energie of gees nie, tog, net soos 'n skaduwee plante kan doodmaak wat sonlig nodig het, of 'n gebrek aan kos 'n mens kan doodmaak, het skaduwees en 'n gebrek aan kos werklike bestaan sonder om werklike dinge te wees.
Die heelal word hier gedefinieer as 'n versameling werklike dinge wat werklik bestaan. Neem kennis dat die heelal in hierdie spesifieke definisie selfstandig is, en God (aangenome dat God bestaan, gees is en dinge kan beïnvloed) in die heelal is.
Niks word hier gedefinieer as iets wat nooit werklik bestaan nie of nie werklike bestaan het op 'n bepaalde tyd nie. Met ander woorde, voordat dit geskep word [of nadat dit vernietig is], is 'n werklike ding nie in die heelal nie, beïnvloed nie die heelal nie, en word nie deur die heelal beïnvloed nie.
'n Oorsaak word hier gedefinieer as iets wat werklike bestaan het, aangesien dit ander dinge in die heelal wat werklike bestaan het, beïnvloed. 'n Oorsaak is per definisie 'n werklike ding as dit materie, energie, gees, of 'n kombinasie van bogenoemde kan hê.
Skepping word hier gedefinieer as die gebeurtenis of proses om 'n nuwe werklike ding te maak. Skepping word onderskei van "wysiging", wat nie noodwendig 'n oorsaak buite die ding self vereis nie. Die skepping van 'n nuwe werklike ding kan die wysiging of vernietiging van 'n reeds bestaande werklike ding insluit, maar dit hoef nie so te wees nie. Sien egter die volgende punt.
Iets kan nie uit niks ontstaan nie. Elke geskepte werklike ding benodig 'n oorsaak vir sy skepping. Met ander woorde, niks kan geskep word tensy iets of iemand dit geskep het nie. Iets kan nie sonder 'n oorsaak geskep word nie.
Iets kan nie homself skep nie. Niks kan homself skep nie. Al kan werklike dinge soms hulself verander of vernietig, kan niks sy eie skeppingsoorsaak wees nie.
'n Eerste oorsaak. Al kan geskepte werklike dinge ander geskepte werklike dinge skep, moes daar uiteindelik 'n eerste oorsaak wees. Met ander woorde, in 'n reeks oorsake moes ten minste een oorsaak voor alle ander oorsake wat 'n oorsaak vereis, bestaan het.
Ongeskape. Aangesien ten minste een oorsaak geen vorige oorsaak kan hê nie, en elke skepping 'n oorsaak vereis, is ten minste een ding of wese met werklike bestaan ongeskape en het dit van ewig verlede bestaan, omdat dit geen skepping gehad het nie.
Opsomming: Elke werklike ding wat bestaan, het óf 'n tydstip of 'n tydperk gehad waarop dit eers bestaan het, óf dit het nie. As dit nie gehad het nie, is dit ewig en ongeskape. As dit wel gehad het, was 'n werklike ding 'n oorsaak vir sy bestaan.
Beperkings: Hierdie argument bewys nie dat die eerste oorsaak 'n lewende wese is nie, of dat daar slegs een ongeskepte oorsaak is, of of enige ongeskepte oorsake nog bestaan nie. Dit bewys eenvoudig dat daar ten minste een ding met werklike bestaan (persoonlik of onpersoonlik) was wat ewig bestaan het sonder om geskep te wees.
Een van die eerste skrywers wat die kosmologiese argument duidelik gesien en van God as die eerste oorsaak gepraat het, was Philo die Jood, wat van 15/20 v.C. tot 50 n.C. in Alexandrië, Egipte, gewoon het. R.C. Sproul en Norm Geisler het baie goeie materiaal oor die kosmologiese argument.
V: Die argument dat "die kompleksiteit van die wêreld aandui dat daar 'n skepper moet wees" klink goed, totdat dit tot sy logiese gevolgtrekking geneem word. Wat van God se kompleksiteit? As 'n ingewikkelde wese 'n ontwerper vereis, moet God dus 'n selfs groter ontwerper vereis, en so voorts op die skaal. Waar eindig dit? Die argument eindig in 'n "oneindige regressie," en daar is geen antwoord daarop nie. Is daar wel?
A: Voordat ek hierdie argument beantwoord, laat ek eers die "probleem" verder uitbrei. Afgesien van kompleksiteit, is dit ook 'n kwessie met 'n gebrekkige vorm van die kosmologiese argument. As alles 'n oorsaak het, moet God ook 'n oorsaak hê. Maar natuurlik het God nie 'n oorsaak nodig vir Sy skepping nie as God ewig en ongeskape is.
Aangesien iets 'n einde moet hê, of andersins nie 'n einde hê nie, is daar net twee moontlike antwoorde:
a) daar is geen einde aan die agteruitgaande regressie nie
b) daar is 'n einde aan die agteruitgaande regressie, 'n onveroorsaakte eerste oorsaak.
As a), daar was geen einde aan die agteruitgaande regressie nie, dan het nie alles 'n oorsaak nie, omdat die regressie self uiteindelik geen oorsaak gehad het nie. Daarom, hoe dit ook al sy, is daar iemand/iets wat geen oorsaak het nie.
As b) waar is, daar is 'n einde aan die agteruitregressie, dan moet daar 'n eerste oorsaak wees, van onbepaalde kompleksiteit. Dit beteken natuurlik dat God nie 'n veroorsaakte wese is nie, 'n produk van enige skepping.
Ek wonder egter of God nie hierdie hele argument so simplisties sou vind nie, omdat ons oor oorsake in tyd dink. As God buite die tyd sowel as daarin bestaan, en as die tyd ook 'n skepping van God is, dan is dit 'n oksimoron om te praat oor hoe dit was in die tyd voordat God bestaan het.
V: In Gen 1, kon God ander wesens en wêrelde geskep het?
A: Hy het beslis ander wesens geskep: engele en demone. Wat die skepping van ander wêrelde met wesens daarop betref, vertel die Bybel ons nie alles wat ons graag wil weet nie, net wat ons moet weet — en ons moet seker maak dat ons dit ten minste lees. God kon ander heelalle geskep het, en miskien is dit wat die Hemel en die Hel is.
V: In Gen 1, waarom het God Adam en Eva geskep, aangesien God van teëre geweet het dat hulle Hom nie sou gehoorsaam nie?
A: Alhoewel God voorwetend was dat hulle sou sondig, vertel Hy ons 'n aantal dinge oor waarom Hy mense geskep het.
Vir Sy heerlikheid: God het Sy kinders geskep vir Sy heerlikheid. Jesaja 43:7; 61:3.
Mense om lief te hê: God het ons baie lief. Psalm 145:9,17; 1 Joh 3:1.
Om Sy kinders te wees: 1 Johannes 3:1-2; Galasiërs 3:28, Romeine 8:15-17
Om in ons te leef: 1 Johannes 4:12-16; Romeine 8:9-11
God verlang dat niemand verlore gaan nie. Esegiel 18:23,32; 33:11; 2 Petrus 3:9. Tog voel God geen spyt daaroor dat Hy dié geskape het wat, gegewe die geleentheid, vrylik kies om Hom te verwerp nie. God het vooruit geweet dat hulle sou sondig, en het tog gekies om nie in hul keuse in te meng of hulle te "ontskape" nie.
Miskien is 'n deel van die rede waarom God gekies het om wesens te skep wat na Sy beeld sou wees, soortgelyk aan die rede waarom ouers kies om kinders te hê. Ja, die kinders sal duur wees, met doeke en kos, en ja, die kinders sal hartseer veroorsaak deur hul kwaad, seer en ongehoorsaamheid, maar deur dit alles maak die liefde dit die moeite werd.
V: In Gen 1:1, het God geskep omdat Hy moes skep?
A: Die Bybel bied geen ondersteuning vir hierdie spekulasie nie. God het geen behoeftes nie, in die sin dat Hy benadeel sou word of ophou bestaan as Hy nie iets geskep het nie. Aan die ander kant was dit God se begeerte om te skep, en God het Sy begeerte op 'n groot, wonderlike skaal vervul.
V: In Gen 1:1, was daar meer skeppings ná Genesis?
A: Die Skrif sê nie een of ander nie, en God is vry om te doen soos Hy wil. As God ander wesens geskep het, kon hulle soos die engele wees, soos Adam en Eva voor die Val, soos ons, soos demone, soos diere, of iets heeltemal anders.
V: In Gen 1:2, as die gees van God oor die waters beweeg het, beteken dit dan dat die Heilige Gees nie 'n intelligente, lewende wese is nie, maar eerder 'n aktiewe krag soos Jehovah se Getuies beweer?
A: Nee. Die feit dat die Heilige Gees nie 'n fisiese liggaam het nie en oor die waters kan beweeg, staan nie in stryd met die feit dat die Skrif wys dat die Heilige Gees 'n lewende wese met 'n persoonlikheid is nie.
Die volgende is 'n duplikaat van die bespreking oor 1 Johannes 5:6-8.
'n Getuie kan sowel 'n lewende wese as 'n onlewende voorwerp wees. 'n Fout van Jehovah se Getuies is dat omdat die Heilige Gees baie eienskappe het wat 'n mens nie het nie, daarom (volgens 'n strekking van logika) die Heilige Gees nie 'n persoonlikheid kan hê nie. 1 Johannes 5:6-8 wys dat daar drie getuies is van die feit dat Jesus 'n fisiese liggaam gehad het. Die bloed verwys na Sy kruisiging, en die Gees is 'n innerlike getuienis vir Christene. Die water verwys óf na Jesus se doop deur Johannes, óf moontlik na die water wat 'n baba by geboorte omring.
Hier volg verskeie feite wat die Bybel ons leer oor die persoonlikheid van die Heilige Gees.
Parakletos (die vertrooster, die een langs ons). Johannes 14:16,26, Johannes 15:26
Kan die innigste gedagtes van God ken 1 Korintiërs 2:10-11
Praat met ons. Handelinge 13:2, Hebreërs 3:7
Verman ons. Johannes 14:26
Soos 'n ouer, sodat ons nie weeskinders (Grieks: orphanos) sal wees nie. Johannes 14:18
Lei ons. Johannes 16:13
Leer ons. Johannes 14:26 1 Korintiërs 2:13
Woon in ons. 1 Korintiërs 3:16, 2 Timoteus 1:14, Romeine 8:9,11, Efesiërs 2:22
In ons harte. 2 Korintiërs 1:22 Galasiërs 4:6
Hy tree vir ons in (onlewende voorwerpe bid of tree nie in nie). Romeine 8:26-27
Kan beledig word. Hebreërs 10:29
Getuig van Christus. Johannes 15:26
Het 'n verstand. Romeine 8:27
Kan bedroef word. Jesaja 63:10, Efesiërs 4:30
Maak keuses. 1 Korintiërs 12:11
Besit liefde. Romeine 15:30
Kan dink dat dinge goed is Handelinge 15:28
Deursoek die diep dinge van God 1 Korintiërs 2:9-10
Kreun (en sorg dus vir ons) Romeine 8:26
V: In Gen 1:10, hoe kon God die aarde skep, aangesien die aarde reeds in Gen 1:1 geskep is?
A: Die Hebreeuse woord (eres) is dieselfde in albei gevalle. Soos in Engels, kan (eres) die wêreld onder die hemel beteken, en dit kan grond of droë land beteken. Dus, God het die planeet in Genesis 1:1 geskep, en die droë grond in Genesis 1:10. Sien Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 65-66.
V: In Gen 1 en Gen 2, waarom lyk dit asof daar twee skeppingsverhale is?
A: Kyk na wat in elke verhaal geskep word. Genesis 1 is die skepping van die hemele en die aarde, en Genesis 2 is die skepping van die mens in die Tuin van Eden.
V: In Gen 1 en ander plekke, waarom word God Elohim genoem, terwyl Hy in ander plekke, soos Gen 2, Yahweh genoem word?
A: God het 'n groot aantal name en titels in die Bybel. Dit blyk dat die naam Yahweh fokus op God se persoonlike verhouding met ons in teenstelling met die naam Elohim, wat Sy onpartydige, transendente aspekte beklemtoon. Genesis 1 het ook geen name vir Adam, Eva of enige diere nie, terwyl Genesis 2 hulle wel het. Dit is so 'n kontras dat dit doelbewus moes wees.
Dit was algemeen in antieke kulture om meer as een naam vir dieselfde god te hê. Hier is voorbeelde:
Osiris – Wennefer, Khent-amentius, Neb-abdu
Bel – Enlil, Nunamnir
Sin – Nanna
El – Latpan
Baal – Larpan
V: In Gen 1, kon God die aarde in ses letterlike 24-uur dae geskep het?
A: Ongeag of hulle dink die aarde is oud of jonk, behoort alle Christene hierdie vraag met "ja" te beantwoord.
In plaas van ses dae kon die Almagtige dit in ses sekondes geskep het as Hy dit wou. Die kwessie is nie hoe God moes skep nie, maar hoe Skrif en natuur openbaar dat Hy gekies het om te skep.
As 'n kanttekening sê die Skrif nie hoe lank 'n dag by God in Genesis 1 is nie. Deuteronomium 9:1 wys dat 'n "dag" 'n tydperk van meer as 24 uur kan aandui, soos dit in Moses se "dag" verstaan is. Psalm 90:4; 2 Petrus 3:8 dui aan dat God se dae baie lank kan wees.
V: In Genesis 1, bewys die ooreenkomste tussen dit en die Babiloniesche skeppingsverhale dat hulle uit 'n gemeenskaplike, menslike oorsprong kom?
A: Babiloniese verslae is soortgelyk in baie fisiese besonderhede, maar byna diametraal teenoorgesteld wat die oorsaak betref. In teenstelling met Marduk wat teen die chaos van die draak Tiamat worstel, beveel God wat gebeur. As daar 'n mate van waarheid in nie-Bybelse kulture is, behoort dit nie 'n verrassing te wees nie. Daarbenewens blyk die styl van Genesis 1 'n doelbewuste kontras met heidense konsepte te wees.
V: In Gen 1:26 en 3:22, waarom word die woord "ons" gebruik vir die Een Ware God?
A: Daar is twee moontlike antwoorde.
1. Die "ons" verwys na die Een ware God, maar die meervoud is die behoorlike sin vir 'n gesprek tussen die Drie-eenheid.
2. Die "koninklike ons" is deur konings en gode vir een persoon gebruik. As 'n voorbeeld hiervan in die Midde-Oosterse godsdiens van die Islam, gebruik die Moslem-Koran "ons" en "ons" wanneer Allah na homself verwys. Moslems en nie-moslems kan saamstem dat die gebruik van die "koninklike ons" in die Koran nie daarop dui dat Mohammed geleer het dat Allah uit verskeie gode bestaan het nie.
Philo van die Jode (15/20 v.C. tot 50 n.C.) het dit egter nie as die koninklike "ons" geïnterpreteer nie, maar dat God assistente gebruik het in On the Creation, hoofstuk 24 nr. 75 bl. 11.
V: Beteken Gen 1:26 dat ons opgevoed moet word om goddelike volmaakthede te bekom en die fokus van goddelike seëninge te wees, soos die Bahá'í's in Some Answered Questions bl. 8,9 leer?
A: Nee, want Genesis 1:27 sê dat God gedoen het wat Hy in Genesis 1:26 gesê het. Toe Adam en Eva geskep is, was hulle voor die val volmaak sondeloos en het hulle geen onderwys nodig gehad nie. Alhoewel ons nog steeds in die beeld van God is, verwys Genesis 1:26-28 na wat God reeds volbring het.
V: Beteken Gen. 1:26 dat mense self "klein-godhede" is, soos Kenneth Hagin en sommige woord-geloof-onderwysers sê?
A: Nee. Die woord in Genesis is "soos", nie "is" nie. Selfs woord-geloof-onderwysers sou saamstem dat wesens soos ons nooit aanbid moes word nie. Aan Adam en Eva se liggame is 'n onsterflikheid gegee wat verloor kon word, 'n geregtigheid wat verwoes kon word, en 'n perfekte liefde vir God wat soos 'n ou stuk vrug weggegooi kon word.
V: In Gen 1:26-27, was dit 'n gesprek tussen die lede van die Drie-eenheid, of geskape wesens soos engele?
A: Alhoewel engele hierdie woorde ook dalk oorhoor het, was dit 'n gesprek tussen die lede van die Drie-eenheid. Ons skepping was nie die werk van engele nie, maar van God in die Drie-eenheid. Die eerste Christelike skrywer wat bekend is daarvoor dat hy opgemerk het dat engele nie die skeppers kon wees nie, was Justinus die Martelaar (geskryf omstreeks 138–165 n.C.) in sy Dialoog met Trypho die Jood, hoofstuk 62, bl. 228.
V: In Gen 1:26-27, aangesien God mense hoër as die engele gemaak het, kon God later wesens hoër as mense maak?
A: Die Skrif sê nie een of ander nie, en God is vry om te doen wat Hy ook al wil. Die Skrif sê egter dat gelowiges "seuns van God" is en ons sal "met Christus regeer" en "saam met Christus in die hemelse plekke geplaas word" (Efesiërs 2:6). Dit is moeilik vir 'n eindige wese om baie hoër as dit te wees.
V: In Gen 1:26, was Adam 'n "superman" met 'n vermoë 'n miljoen keer groter as ons s'n, soos Watchman Nee in The Latent Power of the Soul (1933 bl. 15) geleer het?
A: Skrifgedeeltes het nog nooit hierdie vreemde spekulasie geleer nie. Dit het ook nog nooit geleer dat Adam reeds soos God in uiterlike voorkoms was nie, soos Watchman Nee op bladsy 18 van dieselfde boek geleer het. Ongelukkig probeer mense dikwels hul eie lering byvoeg by wat God eintlik gesê het.
V: In Gen 1:26, as ons na God se beeld geskape is, bewys dit nie dat God (of ten minste die Vader) 'n manlike fisiese liggaam het nie? (Mormone noem dit.)
A: Die meeste sou saamstem dat die Heilige Gees nie 'n fisiese liggaam het nie en dat Jesus destyds ook nie 'n fisiese liggaam gehad het nie. As "ons" na 'n gesprek met die Vader, die Seun en die Gees verwys, kan beeld nie na 'n blote fisiese liggaam verwys nie. Terloops, Genesis 9:6 wys dat ons sedert die Val steeds God se beeld het.
V: In Gen 1:27, is mense sedert die Val nog steeds na die beeld van God geskape?
A: Ja. Genesis 9:6, ná die vloed, wys dat alhoewel ons deur sonde besmet is, ons steeds die beeld van God dra.
V: In Gen 1:28, aangesien die mens die aarde moes vervul en oorheers, het dit toestemming gegee aan die mens om die omgewing te vernietig?
A: Glad nie! Ons het nog nooit van 'n Christen of Jood gehoor wat die Bybel met daardie interpretasie gelees het nie. Hierdie nuwe vertolking, wat eers in 1967 voorgestel is [sien Kaiser se verwysing aan die einde], maak net sin as jy 'n deel van Genesis 1 lees en "onderwerp" as "vernietig" definieer, eerder as "wys regeer". In werklikheid sê die Bybel ses belangrike dinge oor die sorg vir die aarde en die diere.
1. Hulle was "huurders" op grond wat eintlik aan God behoort het
1a. Die grond kon dus nie permanent verkoop word nie (Levitikus 25:23)
1b. Alles behoort aan God (Psalm 24:1)
2. God sal dié oordeel wat die land in die algemeen verontreinig
2a. Jesaja 24:5 sê die aarde is ontheilig deur sy mense.
2b. Sagaria het geween oor die vernietiging van magtige woude en ryk weivelde. Nog meer, hy het geween oor die geestelike ramp waarvoor hierdie natuurlike rampe allegorieë is. (Sagaria 11:1-3)
3. God veroordeel die fisiese verontreiniging van die land
3a. God sal dié vernietig wat die aarde vernietig. (Openbaring 11:18).
3b. God sal die "skape" oordeel wat nie net eet wat hulle nodig het nie, maar ook die res van die weiding vertrap. Hulle drink nie net helder water nie, maar modder die res van die water met hul voete (Esegiel 34:17-22).
3c. Numeri 5:3 praat daarvan om die laer nie onrein te maak nie, in die konteks van aansteeklike siektes.
3d. Selfs in oorlog mag mens nie die vrugbome afkap wat die land produktief maak nie (Deuteronomium 20:19-20). 'n Olyfboom kan meer as 1 000 jaar leef.
4. God veroordeel die verontreiniging van die land met kwaad
4a. Numeri 35:33-34 beveel ons: "verontreinig nie die land nie" in die konteks van die doodslaan van mense.
4b. Verontreinig nie die land met afgodsdiens nie (Jeremia 16:18).
4c. Jeremia 32:34 noem dat mense die vallei van Topheth met babaslagoffer besuddel het.
4d. In Esegiël 7:22 sal die goddelose God se kosbare plek ontheilig.
5. God se Wet sluit wyse hulpbronbestuur in
5a. Adam is in die Tuin van Eden geplaas om dit te bewerk en te bewaar (Genesis 2:15).
5b. Nie twee soorte gewasse saam plant nie (Deuteronomium 22:9). In plaas daarvan verminder die afwisseling van gewasse insekteskade.
5c. Laat die land elke sewende jaar en gedurende die Jubeljaar rus (Levitikus 25:3-7,11-12,18).
5d. God sou Israel oordeel vir die oortreding van hierdie reël (Levitikus 26:34-35).
6. Diere: behoort aan God, geskep vir ons gebruik, maar ons moet diere vriendelik behandel
6a. Diere behoort aan God (Psalm 50:10) en Hy sorg vir hulle (Psalm 36:6; 104:11,14; 147:8-9).
6b. Vleis eet is goed, en in sommige gevalle beveel (Genesis 9:2-5; Handelinge 10:13).
6c. Jesus was sonder sonde (Hebreërs 4:15; 7:26; 1 Petrus 2:22; 1 Johannes 3:5). Hy het vis geëet (Lukas 24:42-43) en as 'n goeie Jood het hy vleis geëet soos wat tydens die Paasfees beveel is (Eksodus 12:8-10).
6d. Om leer te dra is goed, want Johannes die Doper het 'n leergordel gehad in Markus 1:6.
6e. Jag is aanvaarbaar (Levitikus 17:13).
6f. Die doodslaan van diere vir offers is selfs beveel (Eksodus - Deuteronomium).
6g. Ons moet goed wees vir diere (Spreuke 12:10).
V: In Gen 1:28, al sê die Bybel nie uitdruklik dat ons God se geskenk van ons omgewing moet verkwist nie, leer die Christendom dan implisiet dat ons die omgewing kan verwoes?
A: Nee. Jy kan nie die ekologiese probleme wat deur gierigheid en oorbevolking veroorsaak is, op die Christendom blameer nie, net soos mens nie probleme kan blameer op Animiste in Afrika, Hindoes in Indië, ateïste in China, en Moslems in Indonesië en die Midde-Ooste nie. Daar is ekologiese probleme op elke kontinent, net soos daar mense is wat die omgewing vir persoonlike gewin sal offer op elke kontinent. Vir 'n bespreking van wat die Bybel wel oor die omgewing sê, sien die vorige antwoord.
V: In Gen 1:29 is aan Adam en Eva elke saaddragende plant gegee, of kon hulle nie van die vrug van die boom van die kennis van goed en kwaad eet soos Gen 2:17 sê nie?
A: Al weet ons nie of die boom van die kennis van goed en kwaad sade gehad het of nie, is dit nie hier relevant nie. Hoe dit ook al sy, die betekenis was dat hulle van elke saaddragende plant kon eet, met die uitsondering van die boom van die kennis van goed en kwaad.
V: In Gen 1:29, as alle plante deur mense geëet kon word, hoe is die Bybel logies en redelik, aangesien daar giftige plante en sade is wat ons nie kan eet nie? ('n Moslem het dit na vore gebring)
A: In die Koran, Soera 5:46-48, staan daar dat Jesus die Tora en die evangelies bevestig het. Dit is 'n baie ernstige beskuldiging vir 'n moslem om te maak, dat Jesus iets geverifieer het wat verkeerd was en nie van God af gekom het nie. Maar om die beswaar te beantwoord, maak nie saak of dit verstaan is as elke enkele plant of elke kruie en graan nie, het God dit vir Adam gesê voor die val, voordat die aarde vervloek is. Die natuur het radikaal verander toe Adam en Eva gesondig het. Voor die val het God die bewind oor die aarde aan Adam en Eva gegee, maar toe hulle gesondig het deur die slang se suggestie te volg, het Satan die prins (alhoewel nie die koning nie) van hierdie wêreld geword. Maar die val bring 'n interessante punt na vore: as Moslems vandag sê dat die profete sondeloos is, en as Adam en Eva gesondig het en alle vloeke oor ons gebring het toe hulle gesondig het, waarom sê Moslems dan dat Adam 'n profeet was?
V: In Gen 2:2-3, waarom het God op die sewende dag opgehou om te werk?
A: "Rus" hier beteken om op te hou met die skeppingswerk. God word nie moeg nie (Jesaja 40:28). Skrif sê nooit dat God moes rus nie, maar dat Hy gekies het om dit te doen.
V: In Gen 2:2, was die konsep van die Sabbat van Babilonies oorsprong en later by die Joodse tradisie gevoeg?
A: Twee antwoorde, een vir Christene en een vir nie-Christene.
1. (vir Christene): As u aanvaar dat Jesus van God afkomstig was, soos bewys deur sy opstanding, aangesien Jesus die oorspronklike akkuraatheid en bewaarde betroubaarheid van die Ou Testament aanvaar het, en die verwysings na die Sabbat in Genesis en Jeremia kan bewys word as voor Jesus geskryf, was dit nie 'n Babiloniese uitvinding nie, en daar is niks meer wat gesê hoef te word nie.
2. (vir nie-Christene): Die Babiloniërs het die 15de dag van die maand sappatu genoem. Natuurlik is dit net een dag per maand en nie vier nie. Op bl. 19 het Asimov skerp opgemerk dat die Sabbat in die pre-eksiliese tyd vir die Israeliete min betekenis gehad het en in die post-eksiliese tyd groot belang gekry het. Om egter te veronderstel dat die Babiloniese en post-eksiliese Jode universeel mislei is a) om te glo dat hulle ballingskap te wyte was aan die versuim om 'n gebod te gehoorsaam wat nie in hulle Skrifte was nie, en b) dat dit op 59 plekke (waarvan 35 in die Tora) bygevoeg is sonder dat enigiemand die nuwe konsep opgemerk het, is nie geloofwaardig nie. Terloops, nie alle Jode het na Babilonië gegaan nie. Jeremia rapporteer dat sommige in plaas daarvan na Egipte gegaan het. Dit was nakomelinge van daardie Jode wat die Ou Testament in Grieks vertaal het, en die Griekse Septuaginta-vertaling bevat ook die Sabbatverse.
Enige en alle spekulasie oor foute in die Bybel mag heeltemal geloofwaardig lyk vir iemand wat gedink het dit is baie belangrik om te wys dat daar foute in die Bybel is en dat hulle dit nie hoef te volg nie. Egter, selfs Isaac Asimov het ten minste die broosheid van hierdie teorie erken deur dit nie as meer as 'n versoeking te noem nie.
V: In Gen 2:4, 5:1, 6:9, 10:1, 11:10, 11:27, 25:12, 25:19, 36:1, 36:9, en 37:2, Num 3:1; Rut 4:18, begin die Hebreeuse woord (Toledot) 'n afdeling, of sluit dit 'n afdeling af?
A: Of dit verwys altyd na die begin, altyd na die einde, of soms in beide rigtings.
Onseker: Hier is 'n paar "tole dots" wat in beide rigtings geïnterpreteer kan word: Genesis 2:4; 5:1; 36:9; 37:2.
Begin: Hier is 'n paar "tole dots" wat die konteks vereis dat hulle aan die begin moet wees: Genesis 6:9; 10:1; 11:10; 11:27; 25:12; 25:19; 36:1; Numeri 3:1. Philo die Jood (15/20 v.C.–50 n.C.) noem Genesis 2:4 as "die opsomming van sy [Moses se] weergawe van die skepping van die wêreld" in De Schepping 44:129 bl. 18.
Aan die einde: Daar is nie 'n enkele "tole dot" wat bewysbaar aan die einde van 'n afdeling behoort nie. Daarom is die dubbelsinnige afdelings waarskynlik "tole dots" aan die begin.
Die mees afdoende bewys dat "tole dot" aan die begin van 'n afdeling is, is Genesis 25:19, wat sê dit is die verhaal van Isak. Die onmiddellik daaropvolgende afdeling handel oor Isak se kinders. Die onmiddellik voorafgaande afdeling handel oor Ismayel en het niks daarmee te doen nie.
V: In Gen 2:5-7 het God plante ná die mens geskep, of voor die mens soos Gen 1:12,26 sê? ('n atheïs met die naam Capella het dit gevra.)
A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.
1. Plante eerste: Genesis 1 sê duidelik dat plante op die aarde geskep is voor die mens. Hierdie sou natuurlik die voorouers van alle moderne plante insluit.
2. Wêreld vs. Tuin: Genesis 1 is die skeppingsverhaal van die hemele en die aarde, terwyl Genesis 2 die skeppingsverhaal van die Tuin van Eden is.
3. Gewasse ná die mens: Genesis 2 wys dat die bosse van die veld ná die mens gekom het, ten minste in die Tuin van Eden. In albei gevalle word die Hebreeuse woord vir "veld", saday, gebruik, eerder as om net plante te sê.
As 'n kanttekening sê die Wycliffe-woordeboek van Bybelse Argeologie, bl. 23, dat hulle by Bersheba gekaltsineerde korrels koring, gars, lensies en druiwe uit 4000 v.C. gevind het.
V: In Gen 2:5-7, watter granen gebruik ons vandag, asook granen wat in die verlede gebruik is?
A: Mense dink dikwels aan graan net as die drie grootste voedselgewasse: koring, rys en mielies, maar eintlik kan jy drie maaltye per dag vir 'n week eet en by elke maaltyd 'n ander graan hê.
Mielies: Argeoloë vertel ons dat mielies in die Nuwe Wêreld omstreeks 5000 v.C. gedomestikeer is. Daar was voor Columbus geen mielies in Europa, die Midde-Ooste, Afrika of Asië nie. Mielies het ontstaan uit 'n graan wat teosinte genoem word. Teosinte het ongeveer 50 losgehoue kolfkorrels gehad, en die kolf was minder as 'n duim lank. In vergelyking daarmee het mielies vandag 500 tot 1 000 styfgehoue kolfkorrels op elke kolf. Omdat die kolfkorrels styfgehou is, kan mielies vandag nie in die natuurlik omgewing sonder menslike hulp groei nie.
Koring: Argeologie het voorouers van koring in die Midde-Ooste in Irak omstreeks 7000 v.C. gevind. Dit word Emmer genoem en verloor sy sade wanneer die wind waai. Vandag is daar duisende soorte koring. Kamut (=khorasan, = King Tut se koring), is waarskynlik 'n tipe durumkoring. As 'n kanttekening beskou sommige die 2 000 jaar verskil tussen die verbouing van koring en mielies as een van die twee redes (perde is die ander rede) waarom, toe die Spanjaarde na Amerika gekom het, die Indiaanse kultuur 1 000 tot 2 000 jaar agter die Europese kultuur was.
Rys was die nuweling van die drie hoofgraansoorte. Dit is omstreeks 3500 v.C. gedomestikeer.
Emmer (= emmerkoring, = faro) is reeds in pre-keramiek-nedersettings in die Midde-Ooste gevind so vroeg as 9800–8800 v.C. Gedomestikeerde emmer is anders as wilde emmer, maar dit kom van wilde emmer af. Later het emmer na Europa en Indië versprei.
Spelt het 'n ietwat misterieuse oorsprong. Dit is in die Romeinse Ryk, Groot-Brittanje en Asië gekweek, voor die kweek van koring. Dit kan 'n hibriede tussen emmer en koring wees, of tussen emmer en wilde bokgras (Aegilops tauschii), of dit kan twee oorspronge gehad het. Sommiges meen spelt het omstreeks 6000 v.C. begin.
Sorghum kom van 'n gras in Afrika. Dit lyk ietwat soos mielies. Sorghum is een van die agt belangrikste graangewasse wat vandag verbou word; dit word vandag vir diervoer gebruik, maar is waarskynlik ook die vyfde grootste gewas vir menslike verbruik.
Gars is waarskynlik eers omstreeks 8 000 v.C. in die Israel/Jordanië-gebied verbou. Dit het ooswaarts tot by die Himalaja versprei.
Daar word vermoed dat rog in die Mount Ararat- en Van-meer-streek in die ooste van Turkye kort ná die temming van koring begin het. Dit groei op plekke waar koring en gars nie sal groei nie.
Hawer is 'n graan waarvan ons min weet, behalwe dat sommige in 'n Egiptiese graf uit 2000 v.C. gevind is, en dit het waarskynlik in Klein-Asië begin.
Buckweat (Fagopyrum esculentum) is eers in die Yunnan- en Sichuan-provinsies van China omstreeks 1000 n.C. gekweek. Dit lewer nie 'n hoë opbrengs nie, maar dit ryp vinnig en is geskik vir ariede en koel klimaatte. Daar is minstens 14 variëteite.
Palmer se gras (= nipa-gras, = Distichlis palmeri) is slegs in die Sonoran-woestyn in wes-Meksiko en die weste van die Verenigde State gekweek. Dit was die hoofvoedselbron vir die Cocopah-stam. Dit is ietwat soortgelyk aan koring, behalwe dat dit in ariede toestande kan groei en seewater kan absorbeer en die sout kan uitskei.
Giers is 'n versameling van minstens 13 klein-saad eetbare grasse wat goed is om in ariede toestande te kweek. Giers soos borstelkorings was ook in die vroegste tye die primêre graan in China en Korea. Sommige soorte gierste is erfgierste, bezemgierste, bruinbokkegerste, vingergierste, fonio, vosstertgierste, Japannese gierste, Job se trane, kodogerste, klein gierste, parelgierste, prosogerste en teff. Sien http://en.wikipedia.org/wiki/Millet vir meer inligting.
Aartappels is nie 'n graan nie, maar dit is vandag die vierde grootste voedselgewas. Daar word geglo dat dit ongeveer 6 000 v.C. in Peru en Bolivia in die streek van die Titicacameer begin het.
Ander nie-graangewasse is bone, peulgewasse, sojabone, grondbone, kassave, soetpatats, ertjies, broodvrug, klappers, piesangs, plantains en taro. Kesari-saad is in Indië gekweek, maar dit het langdurige verlammende gevolge.
V: In Gen 2:7, het God materie geskep, of het Hy dit net "georganiseer" soos baie Mormone leer, of was materie ongeskape omdat materie nie 'n werklike ding is nie, soos Christelike Wetenskap en sommige oosterse godsdienstige groepe leer?
A: Nee. God wat almagtig is, beteken dat God enigiets kan doen, en God wat die Skepper is, beteken dat God alles geskep het. God het die heelal "ex nihilo" geskep, wat beteken uit niks. Dus, om presies te wees, het God nie net die "dinge van materie en energie" geskep nie, maar het God materie en energie self geskep.
V: In Gen 2:7,19 het God die mens geskep voor die diere, of ná die diere soos Gen 1:24,27 sê? ('n atheïs (Capella) het dit gevra).
A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.
Op die aarde het God die mens ná die diere geskep, soos Genesis 1:24,27 sê.
In die Tuin van Eden moes God die mens geskep het voordat Hy hom die diere gewys het.
Selfs in die Tuin kon die diere dalk voor die mens daar gewees het. Genesis 2:19 verwys na die diere wat teen daardie tyd geskep was. Dit beteken nie dat die diere eers teen daardie tyd geskep is nie.
V: Bewys Gen. 2:7 dat mense nie 'n onsterflike siel het soos Jehovah se Getuies sê nie?
A: Nee. Die Hebreeuse woord hier, nephesh, beteken "siel" in sommige plekke, en "lewe" in ander plekke soos hierdie een. Hoe kon die gelowiges onder die altaar in Openbaring 6:9-10 onder die altaar wees as hulle nie ná die dood bestaan het nie?
V: In Gen 2:10-14, waar is die riviere wat uit die Tuin van Eden gevloei het?
A: Eerstens bestaan die Tuin van Eden vandag nie op aarde nie. Ons weet nie waar die Pisonrivier was nie, en die Tigris- en Eufraatriviere is in Turkye, Sirië en Irak. Die Gihon word gewoonlik beskou as die Nylrivier, wat uit die streek Kus, suid van Egipte, gevloei het. Dit kon egter 'n kleiner rivier gewees het wat in "Kus" (Kashshu) in wes-Elaam ontspring het, wat baie naby die Tigris en Eufraat is. Die Kassiete (Grieks: Kossaeërs) het van daar gekom.
V: In Gen 2:15, waarom het God gesê jy (enkelvoud) mag eet van enige vrug uit die tuin, behalwe dat julle (meervoud) nie mag eet van die boom van die kennis van goed en kwaad nie?
A: Enigeen van hulle kon enige bepaalde boom kies; hulle moes nie dieselfde kos eet nie. Geen van hulle was egter toegelaat om van daardie een boom te eet nie. Die meervoudsvorm beklemtoon dat hierdie gebod nie net aan Adam gerig was nie, maar aan almal.
Philo die Jood (15/20 v.C. tot 50 n.C.) het hierdie vraag eerste beantwoord in Questions and Answers on Genesis, I bl. 794.
V: In Gen 2:16, waarom het God Adam geskep, wetende dat hy sou val?
A: God kan enigiets doen, maar 'n logiese onmoontlikheid is nie 'n werklikheid nie. God kan nie 'n wese skep wat liefdevolle gehoorsaamheid aan God kies, as daardie wese nie in staat is om te kies om God te gehoorsaam nie. Om te kan kies om God te gehoorsaam, beteken om te kan kies om God nie te gehoorsaam nie.
V: Aangesien Gen. 2:17 sê: "in die dag dat jy daarvan eet, sal jy sekerlik sterf", hoe het Adam en Eva "daardie dag" gesterf?
A: Geestelik en geregtelik. Drie punte om in die antwoord in ag te neem.
Geestelike dood het daardie dag plaasgevind.
Regsgesproke is daardie dag vonnisse van beide ewige en fisiese dood teen hulle uitgespreek. In Hard Sayings of the Bible, bl. 91–92, wys Walter Kaiser, Jr. dat die Hebreeuse idiom die sekerheid van hulle dood beteken, nie die onmiddellikheid daarvan nie.
Vir 'n ander voorbeeld van die gebruik van hierdie spreekwyse, sien 1 Konings 2:37, waar Salomo 'n soortgelyke waarskuwing aan Simeï gegee het op die dag toe hy Jerusalem verlaat het.
Die eerste persoon van wie ons weet wat 'n antwoord op hierdie vraag gegee het, was Philo die Jood (15/20 v.C. tot 50 n.C.) in Questions and Answers on Genesis, I bl. 794, en Allegorical Interpretation, I 33 (105) bl. 46-47, waar hy die dood van die siel noem.
'n Tweede antieke skrywer wat 'n ander antwoord gegee het, is Irenaeus in Teen die Hereorieë boek 5 hoofstuk 23 (182–188 n.C.) bl. 551–552. Aangesien Irenaeus opmerk dat 'n dag by die Here 1 000 jaar is, interpreteer hy dit as een van God se dae, en hy beskou dit as betekenisvol dat Genesis 5:5 sê dat Adam gesterf het toe hy 930 jaar oud was, wat minder as 1 000 jaar is.
V: In Gen 2:18, waarom staan daar dat die mens alleen was, aangesien die mens saam met beide God en die diere was?
A: Adam het wel oor die diere geheers, en Adam het God wel aanbid, maar Adam het niemand anders soos hy gehad nie. Hy was alleen omdat hy niemand gehad het om op 'n horisontale wyse as 'n gelyke mee in verhouding te staan nie.
V: Toon Gen 2:18-22 dat vroue as 'n na-gedagte geskep is, soos Born Again Skeptic op bl. 164 beweer?
A: Nee, dit wys net die teenoorgestelde. God het baie tyd geneem, met Adam wat die diere moes noem en alles, om aan Adam sy behoefte aan 'n maat te demonstreer. Die meeste dinge in Genesis 1 en 2 is eenvoudig geskep met min verduideliking. God het egter eers die verhoog geskep en haar doel as Adam se medewerker verduidelik voordat Hy Eva geskep het.
V: Toon Gen 2:18 dat vroue minderwaardig is aan mans, aangesien Eva anders as Adam gemaak is?
A: Nee, dit doen dit nie. Ses punte om in die antwoord in ag te neem.
1. Verskillend bewys nie ongelyk nie. Verskillende mense praat verskillende tale, maar dit beteken nie dat elke taal minderwaardig of meerwaardig aan 'n ander is nie. Soos een Christen gesê het, is Eva nie uit Adam se voet gemaak om onder hom te wees nie, ook nie uit sy kop om bo hom te wees nie, maar uit sy sy om by hom te wees.
2. Helper beteken nie minderwaardig nie. Sommiges mag dink dat Eva minder as Adam was omdat sy 'n "helper" in Genesis 2:18 was. God is egter ons helper (dieselfde Hebreeuse woord) in Psalm 70:5 en dit beteken nie dat God minderwaardig aan ons is nie! Daarom is dit nogal onnauwkeurig om die Hebreeuse woord as "helpmate" te vertaal. 'n Beter vertaling is 'Ek sal 'n mag [of krag] maak wat ooreenstem met die mens.' volgens Walter Kaiser se gedetailleerde studie van die Hebreeus in Hard Sayings of the Bible bl. 92-94. Dus, die vrou moet 'n "volwaardige maat" wees en nie net 'n assistent nie.
3. Genesis 1:27 wys dat beide in die beeld van God is. Dit was nie net Adam wat in die beeld van God was nie, maar beide manlik en vroulik is in die beeld van God. Terloops, om in die "beeld van God" te wees beteken geensins dat God beperk is tot twee voete, twee hande, 'n maag, ensovoorts nie. Eerder, net soos 'n tweedimensionele beeld 'n onvolmaakte omtrek van 'n werklike, driedimensionele voorwerp is, het die karakter van die oneindige God en ons eindige wese sekere ooreenkomste.
4. Gelyk in aard, waarde, belangrikheid, ens. In die Bybel sê Galasiërs 3:28: "Daar is nie Jood of Griek, slaaf of vryman, manlik of vroulik nie, want julle is almal een in Christus Jesus." (BSB)
5. Tog verskillend in rol: Efesiërs 5:22-24 wys dat vroue hulle aan hul mans moet onderwerp, want mans is die hoof van die vrou. Mans moet hul vroue liefhê soos Christus die kerk liefgehad het in Efesiërs 5:25-26. Paulus het gesê dat vroue nie mans moet leer of gesag oor mans moet hê nie in 1 Timoteus 2:12.
6. Hoe werk dit in die praktyk uit?
6.1 Debora was 'n godvresende regter van Israel in Rigters 4–5. Gebaseer hierop is daar geen probleem om vir 'n vrou as president of eerste minister te stem nie.
6.2 Hulle kon dinge erf, insluitend grond in Numeri 36:8 en Job 42:15.
6.3 Vir 'n meer deeglike beskrywing van hoe 'n vrou 'n volle vennoot van haar man moet wees, lees Spr. 31:10-31. Onder andere sê dit:
Sy werk met haar hande (Spreuke 31:13,22) en profiteer hieruit in Spreuke 31:24,31.
Sy koop kos in (Spr 31:14) en kook. Spr 31:15
Sy bestuur ander. Spr 31:15
Sy self besluit om onroerend goed te koop in Spr. 31:16.
Sy plant 'n wingerdstok. Spr 31:16 (Let wel dat 'n gesin nie 'n hele wingerdstok net vir hul persoonlike verbruik besit nie; dit was 'n bron van wins.)
Sy is fisies sterk. Spr 31:17
Sy handel ook, nie net uit noodsaaklikheid nie, maar vir wins. Spr 31:18
Sy gee self aan die armes. (Sy moes beheer oor geld hê om dit te kan doen.) Spr 31:20
Sy bestuur die huishouding. Spr 31:21
Sy is wys en onderrig wysheid. Spr 31:26
Opsomming: Vroue is nie in natuur, waarde of belang minderwaardig aan mans nie. Hulle het wel 'n ander rol as mans, soos enige swanger moeder jou kan vertel.
Sien ook Today's Handbook for Solving Bible Difficulties bl. 191-193 vir meer oor hoe die vrou "gelyk aan" die man gemaak is, en gelyk aan hom is.
V: In Gen 2:19 hoekom moes Adam al die diere hier sien?
A: God het vir Adam heerskappy oor al die diere in Genesis 1:26 gegee, en God wou sien wat Adam die diere in Genesis 2:19 sou noem.
Daarbenewens kon daar 'n meer subtiele rede gewees het. Voordat Hy Eva geskep het, het God die belangrikheid daarvan besef om wat in Adam ontbreek het, aan te vul, maar Adam het dit nie besef nie. Sodoende kon Adam drie dinge oor die diere leer wat relevant was vir sy huidige situasie.
Familie:
a) Deur vir Adam te wys dat al die hoër diere 'n manlike en 'n vroulike vorm het, het God getoon hoe Hy hulle compleet gemaak het en in staat gestel het om hul spesies voort te plant.
b) Adam kon na al die wesens kyk en sien dat daar geen een soos hy was nie.
c) Adam kon sien dat hy ook 'n ander nodig gehad het om hom compleet te maak.
Terloops, om kinders te leer hoe plante en diere voortplant, is 'n goeie benadering om hulle te leer hoe God die manier waarop kinders gemaak word, bepaal het.
Gemeenskap:
a) Selfs honde en bokke het gemeenskappe waarin hulle leef.
b) Adam kon sien dat hy niemand soos hom in 'n gemeenskap gehad het om sy lewe mee te deel nie, en mense het ander mense nodig om by te wees.
Leierskap:
a) Aangesien God aan Adam heerskappy oor die aarde gegee het, moes Adam die diere op die aarde ken.
b) Aangesien Adam heerskappy gehad het, het God Adam geëer deur hom die diere te laat naamgee. Philo die Jood het dit in Works of Philo bl. 882 genoem.
V: In Gen 2:19-3:19, watter bewyse is daar in vroeë Mormoonse geskrifte dat Mormone die mal leer geglo het dat Adam God was?
A: Hier is die aanhalings uit die Mormon Journal of Discourses, gevolg deur twaalf ander geskrifte as bewys.
a. Journal of Discourses vol. 1 bl. 50. (Preek deur Brigham Young) "Hoor dit nou, o inwoners van die aarde, Jood en heiden, heilige en sondaar! Toe ons vader Adam in die tuin van Eden gekom het, het hy daarin gekom met 'n hemelse liggaam, en het Eva, een van sy vroue, saamgebring. Hy het gehelp om hierdie wêreld te maak en te organiseer. Hy is Michael, die Aartsengel, die Oudste van Dae! oor wie heilige mense geskryf en gepraat het Hy is ons Vader en ons God, en die enigste God met wie ons te doen het. Elke mens op die aarde, belydende Christene of nie-belydendes, moet dit hoor, en sal dit vroeg of laat weet." (kursief en klein hoofletters is in die oorspronklike)
b. Journal of Discourses vol. 1 bl. 51. (dieselfde preek) "Jesus, ons oudste broer, is in die vlees verwek deur dieselfde wese wat in die Tuin van Eden was, en wat ons Vader in die Hemel is."
Let wel dat Mormone dikwels antwoord dat dit 'n drukfout is. Dit is interessant om op te let dat die volumes van die groot Christelike prediker Charles H. Spurgeon omtrent dieselfde tyd gepubliseer is, en daar was geen drukkersfoute in Spurgeon se werke wat sê dat 'n geskape wese God was nie. Hieronder is bevestigende bewyse dat die Mormoonse profeet dit werklik gesê het.
1. Wilford Woodruff se Dagboek onder 19/2/1854. (Kyk in die BYU-biblioteek)
2. Deseret Evening News 6/14/1873
3. Deseret Evening News 6/18/1873
4. Dagboek van Hosea Stout: Op die grens, deel 2, bl. 438.
5. The Millennial Star vol. 16 p.543.
6. The Millennial Star vol. 15 p.769-770. een en 'n half jaar ná hierdie.
7. Dagboek van John Nuttall, deel 1, bl. 18–21.
8. Dagboekjoernaal van Abraham H. Cannon vol. 11 bl. 39 (onderrig vir 50 jaar)
9. Heilige Hymne en Geestelike Liedere vir die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae 1856 bl. 375
10. Vroue van die Mormondom bl. 179
11. Journal of Discourses, deel 4, bl. 1 (President Heber C. Kimball praat op 29/06/1856)
"…en ek weet ook dat as ons nie een is met broer Brigham, ons leier nie, ons nie een is met Christus nie. Ja, ek weet dit, en my gevoelens is en was al die tyd by broer Brigham. Ek het uit ervaring geleer dat daar net een God is wat tot hierdie volk behoort, en Hy is die God wat tot hierdie aarde behoort , die eerste mens. Daardie eerste mens het sy eie Seun gestuur om die wêreld te verlos, om sy broeders te verlos."
12. Laastens, 'n baie later boek:
Die posisie van Adam in L.D.S. Skrif en Teologie: "Die identifikasie van Adam met God die Vader deur President Brigham Young is 'n onweerlegbare feit." bl. 58
V: In Gen 2:20, hoe kon Adam al die diere noem, tensy die verbode vrug 'n Apple Macintosh-rekenaar was?
A: Iemand het eendag geskerts dat as Adam al die dierspesies (insluitend 1,5 miljoen miere en insekte) binne 24 uur op die sesde dag moes noem, dit geen wonder is dat ons die verbode vrug verwar met 'n Apple, hardeskywe en al nie!
Aan die ander kant het Paul S. Taylor korrek opgemerk dat die uitdrukking "hy het name gegee aan al die vee, aan die voëls van die lug en aan elke dier van die veld" in Genesis 2:20 nie noodwendig beteken dat hy elke spesie op aarde benoem het nie. Dit kon eenvoudig die benoeming van die geslagte en families van diere in Adam se onmiddellike omgewing wees.
Vir dié wat van trivia hou, is daar ongeveer 26 000 lewende spesies van gewerwelde landdiere en voëls en 9 500 bekende fossielspesies op aarde. (Van die fossielspesies was byna die helfte reptiele, en 1 000 was voëls).
Daar is ongeveer 5 600 lewende genera van landdiere, insluitend 1 900 genera van voëls. Daar is ongeveer 6 500 genera van bekende fossiel-landdiere, insluitend byna 1 000 genera van voëls en 1 500 genera van reptiele.
V: In Genesis 2:21-23, was Adam voor die skepping van Eva beide manlik en vroulik?
A: Niks in die Skrif dui hierop nie. Genesis 3:16 sê dat die man die hoof van die vrou sal wees. Aangesien dit ná die val was, maak dit nie saak hoe "manlik" Adam voor Eva was nie. In verband met kerkowerheid in die algemeen beskou Paulus dit egter as belangrik dat Adam voor Eva gevorm is in 1 Timoteus 2:13. Paulus se punt sou misleidend wees as Adam beide manlik en vroulik was.
V: In Gen 2:21-23, is die verhaal van Eva wat uit 'n rib gevorm is, geneem uit die Sumeriese Dilmun-gedig?
A: Nee. Eerstens 'n bietjie agtergrondinligting, dan die antwoord, en uiteindelik twee lesse wat ons uit die antwoord kan leer oor hoe God die Bybel geïnspireer het.
B1. Samuel Noah Kramer, in The Sumerians (University of Chicago 1963), noem dat die Sumeriese woord vir rib, ti, ook "om lewendig te maak" beteken, en in die Dilmun-gedicht was Nin-ti die "dame van die rib" sowel as die "dame wat lewendig maak" wat die siek rib van die god Enki genees het.
B2. Dit is 'n woordspeling in die Sumeries, maar nie in die Hebreeus nie, wat hierdie ooreenkoms nogal opvallend maak.
B3. Behalwe vir "die vrou wat die rib genees het" teenoor "Eva wat uit Adam se rib gekom het" in Genesis, is daar geen ander ooreenkomste tussen die twee verhale nie. Sien The Sumerians bl. 148-149 of Hard Sayings of the Bible bl. 94-95 vir die Sumeriese verhaal.
B4. Tabbelle uit die Dilmun-gedig dateer uit 2400 v.C. of later. Hoe dit ook al sy, hulle dateer steeds voor Abraham, wat Ur voor 2050 v.C. verlaat het.
B5. Hierdie verhaal mag in die antieke tyd goed bekend gewees het.
Die Antwoord het vier punte.
A1. Dit is net een van 'n aantal voorbeelde van soortgelyke weergawes van gebeure wat in Genesis genoem word. 'n Ander voorbeeld is die meer as 200 wêreldwye vloedverhale van verskeie volke regoor die wêreld.
A2. Die woordspeling oor die rib kan aandui dat ander vroeë kulture ten minste onvolledige kennis van die skepping van die mensdom bewaar het.
A3. Nóg meer as dit, lyk dit of ander dele van Genesis 1 byna doelbewus geskryf is om in kontras te staan met Sumeriese, Akkadiese en ander weergawes. Die ander weergawes stel gode voor wat baklei; in Genesis skep die Een God kalm. Ander weergawes stel die held voor wat teen chaos veg. Genesis stel God voor wat oor die "afgrond/waters" beweeg, en beveel en orden.
A4. Sommige ooreenkomste in besonderhede tussen Genesis en die Dilmun-gedig en ander antieke werke kan dui op gedeelde kennis van sekere gebeure. Dit is egter onhoudbaar om te sê dat een van die ander gekopieer is, nie net omdat die gemeenskaplike besonderhede min is nie, maar omdat daar byna geen ooreenkomste in betekenis agter die besonderhede is nie.
Lesse om uit die antwoord te leer:
L1. Genesis is nie in 'n vakuum geskryf nie. God openbaar nie net waarheid aan ons nie; Hy openbaar tydlose waarheid, maar tog op 'n praktiese wyse wat relevant is vir die tyd en kultuur. Een rede (maar nie die hoofrede nie) waarom Genesis moontlik deur God gegee is, was om die verkeerde sienings oor die mens se oorsprong wat mense gehad het, reg te stel, terwyl Hy ook sommige van die korrekte dinge wat behoue gebly het, erken het.
L2. God gebruik kultuur. God gebruik selfs mense se bose dade tot Sy heerlikheid (Genesis 50:20). Hoe kan ons selfs probeer om God te verbied om ook kultuur te gebruik, soos Hy wil? Moses was 'n geleerde man, en miskien het hy hierdie verhaal gelees, en God het Moses se leeswerk gebruik om hom te wys wat waar was en wat nie waar was nie.
L3. Die belangrikste is om nie die uitdrukking "skrif is onfeilbaar" te beskou asof die Bybel meganies gedikteer moes wees nie. 2 Petrus 1:21 sê dat profesie deur mense geskied het wat deur die Heilige Gees gedryf is. Dus, wanneer verskillende dele van die Bybel duidelik verskillende menslike skryfstile weerspieël, sluit dit nie 'n goddelike outeurskap uit nie. Dit demonstreer bloot dat God die skryfstile van verskillende mense gebruik het soos Hy dit gepas gevind het.
V: In Gen 2:22, wie is Lilith gedurende hierdie tyd?
A: Die naam Lilith word nie een keer in die Bybel genoem nie. Daar was 'n fabel in die Middeleeue oor 'n vrou met die naam Lilith wat Adam se eerste vrou was. Sy het geweier om aan Adam onderdanig te wees, en God het toe Eva geskep. Lilith is, volgens die mite, in 'n demoon verander wat pasgebore babas doodmaak.
Lilith was ook 'n vampier in die Sumeriese mitologie, volgens The Sumerians bl. 198, 258. Civilizations of the Ancient Near East bl. 1890 noem dat die ongetroudes wat gesterf het, 'n spesiale klas demone geword het wat Lilu (manlik) en Lilitu (vroulik) genoem is. Hulle sou die lewendes vra om met hulle te trou en rykdom belowe, maar as die lewende persoon ingestem het, is hulle vroeg oorlede.
Alle Bybelmanuskripte, Joods of Christelik, bevat nie meer 'n aanduiding van Lilith as van Donald Duck nie.
V: In Gen 2:22, hoe kon God Eva uit 'n rib maak?
A: Op enige wyse wat die Almagtige God wou. As God 'n rib moes gebruik het, en as jy dink God moes die hele rib wegneem het, dan veronderstel ek jy sou kon aflei dat Eva elke oggend al Adam se ribbes sou tel!
Eintlik het God dalk nie die hele rib gebruik nie; een sel sou genoeg kon wees.
735 Baffling Bible Questions Answered bl. 23 voeg by dat as God haar uit klei gemaak het, mens sou kon argumenteer dat vroue van nature anders is (en dalk minderwaardig aan mans). Aangesien Eva egter uit 'n rib gemaak is, het sy dieselfde gelyke identiteit met die man gehad.
V: In Gen 2:22-23, behoort mans een rib minder te hê as vroue?
A: Nee. As 'n man sy arm afgesny kry, word nie al sy daaropvolgende kinders en kleinkinders sonder 'n arm gebore nie. Net so, as jy 'n paar selle uit 'n persoon se rib verwyder, sal beide die ouers en hul kinders steeds dieselfde aantal ribbes hê.
Tertullianus, wat tussen 198 en 220 n.C. geskryf het, interpreteer dit as God wat 'n rib "leen" in Tertullianus, Oor die aansporing tot onthouding, hfst. 5, bl. 53. Hy voeg ook by dat God meer ribbes kon geleen het vir meer vroue, maar dit nie gedoen het nie, as 'n voorbeeld dat monogamie die norm was en nie poligamie nie.
V: In Gen 2:25, is man en vrou oorspronklik naak geskep, en moes hulle klere dra?
A: Ja, hulle is naak geskep en het geen skaamte gehad nie. Ná die Val het God hulle egter geklee, en ons dra sedertdien klere.
V: In Gen 3:1-24, aangesien God mense uiteindelik hoër as die engele gemaak het, kon dit 'n faktor gewees het in Satan se besluit om te val?
A: Die Skrif sê nie een of ander nie, maar dit is beslis 'n moontlikheid.
V: In Gen 3:1-24, was Adam en Eva wit, swart, bruin, geel of rooi van velkleur?
A: Die Bybel is hieroor totaal stil. Aangesien Adam en Eva die voorouers van ons almal was, maak dit nie saak nie. Ons is almal ewe veel nakomelinge van Adam en Eva. Miskien het God spesifiek nie hieroor wou sê nie, sodat niemand kan beweer dat God aangetoon het dat 'n bepaalde ras nader of verder van Adam en Eva af is nie.
V: In Gen 3, waarom het God toegelaat dat Adam en Eva verlei word?
A: Die Bybel sê dit nie. Ons kan egter spekuleer dat God nie net mense wou hê wat Hom liefhet nie, maar mense aan wie 'n alternatief toegelaat is, en wat tog gekies het om God lief te hê.
V: In Gen 3, as Eva die oorspronklike sonde ingebring het, hoe het Satan dan die sonde van trots teen God begaan? Mis ek hier iets?
A: Satan het gesondig en is voor Adam en Eva geval. Maar die sonde van Eva en Adam het 'n sondige natuur in die menslike geslag ingebring.
V: In Gen 3 het ek 'n vraag waarop ek nie 'n antwoord kon kry nie. In die Bybel staan daar geskryf dat God die mens skep. God sê vir die mens om nie die verbode vrug te eet nie – die vrug van die boom van die gewete, want sy vrug sal julle oë oopmaak om julle bewus te maak van reg en verkeerd, goed of sleg. Die mens eet die verbode vrug en word verander. Mens sien nou dat dit verkeerd is om naak te wees. Hoe kan dit 'n sonde wees vir die mens om God te ongehoorsaam wanneer die mens geen kennis van reg of verkeerd gehad het toe hy die verbode vrug geëet het nie?
A: Ek sal graag u vraag beantwoord. Mag ek die antwoord op u vraag begin deur 'n vraag te vra: sedert die val, hoe weet 'n mens wat reg en verkeerd is? Ons weet dit direk deur alles wat God aan ons geopenbaar het oor wat reg en verkeerd is, en almal het 'n vae idee deur die gewete in hulle. (Natuurlik kan 'n mens egter hul gewete verdoof.)
Na die val het Adam en Eva albei 'n gewete gehad, 'n skuldgevoel dat hulle verkeerd gedoen het deur ongehoorsaam te wees, en hulle en hul nakomelinge het 'n sondige natuur gehad. Die gevolge van die val was diepgaande.
Voor die val het hulle niks hiervan gehad nie, en geen kennis van reg en verkeerd. Hul natuur was goed, en alles wat hulle gedoen het, sou reg wees—byna. Hulle het geen gebooie gehad om oor te bekommer om te oortree behalwe een nie: moenie eet van die verbode boom van die kennis van goed en kwaad nie. Hul keuse, of hulle sou eet of nie, was nie een van reg of verkeerd nie, omdat hulle nie geweet het wat dit was nie. Hul keuse was heel eenvoudig of hulle God sou gehoorsaam of nie.
Soms vandag kan mense vreemde idees hê oor reg en verkeerd, soos Moslemvaders wat dink dit is reg om hul dogters te vermoor omdat hulle glo hul dogters het skande oor die familie gebring, insluitend deur dinge te doen soos om met iemand te trou wat hul vader nie goedgekeur het nie. Selfs Christene kan soms te veel vasloop in die vraag: "duld die Bybel dit". Belangriker as om te vra "is dit reg of verkeerd" is "wil God hê ek moet dit doen" of "is dit behaaglik vir God". Die antwoord sal eintlik dieselfde wees as "is dit reg of verkeerd", maar die punt behoort nie te wees om dinge uitsluitlik te doen om ons gewete te sus of 'n klomp reëls te volg nie, maar om God te behaag.
Dus, die kort antwoord op jou vraag is dat Adam en Eva nie gesondig het deur kwaad in plaas van goed te kies nie, want hulle het nie geweet wat kwaad en goed was nie. Hulle het gesondig deur God se eenvoudige bevel aan hulle te ken, en te kies om God te ongehoorsaam.
V: In Gen 3, was dit 'n onregverdige toets, aangesien Adam en Eva nog nie die kennis van goed en kwaad gehad het nie, soos 'n ateïs (Capella) beweer?
A: Nee. Is dit 'n onregverdige toets om vir iemand te sê om nie onwettige dwelms, soos kokaïen, te gebruik voordat hulle eers die kans gehad het om dit te gebruik nie? Natuurlik nie. Net so was dit nie onregverdig dat hulle die verbod ontvang het sonder om kwaad en skuld te ervaar nie. Al sou 'n mens kon argumenteer dat hulle destyds nie alles oor goed en kwaad geweet het nie, het hulle geweet dat hulle Skepper hulle beveel het om nie van daardie boom te eet nie, en daardie kennis alleen was voldoende om dit 'n regverdige toets te maak.
Vandag ken ons nie elke enkele rede waarom God ons verbied om iets te doen nie, maar as God ons beveel het om dit nie te doen nie, weet ons alles wat ons nodig het om God te gehoorsaam.
V: In Gen 3, wat was presies verkeerd met die eet van die boom?
A: Dit was nie dat 'n bepaalde vrug sleg was nie; miskien kon hulle later van die boom geëet het. Soos Teofilus, biskop van Antiochië (168–181/188 n.C.), in sy brief Theophilus to Autolycus boek 2 hoofstuk 25 bl. 104 geskryf het: "Want dit was nie die boom nie, soos sommige dink, maar die ongehoorsaamheid, wat die dood in hom gehad het." Ante-Nicene Fathers vol. 2 bl. 104. Sommiges sien ook in die frase "soos God, wat goed en kwaad ken", dat hulle God se prerogatief om goed en kwaad te definieer, vir hulleself wou toe-eien.
V: In Gen 3, was hierdie toets soortgelyk aan ouers wat 'n 40 000 volt-battery in die sitkamer sit en vir hul baba sê om dit nie aan te raak nie?
A: Nee, die gevaar was in hulle ongehoorsaamheid, nie in die boom nie. Vier punte om in die antwoord in ag te neem.
1. Anders as 'n gevaarlike battery, was dit nie die boom wat dodelik was nie. Dit was die ongehoorsaamheid aan God wat dodelik was, en het veroorsaak dat hulle daardie dag geestelik gesterf het, en later fisies.
2. Adam en Eva was nie babas nie. Hulle kon redeneer soos volwassenes kan, hulle was ten volle bewus van wat hulle gedoen het en wat God gesê het die gevolge sou wees.
3. Adam en Eva het in al hul behoeftes voorsien, en hulle het geen manier gehad om God te ongehoorsaam behalwe deur van die boom te eet nie. Of ons daarvan hou of nie, God gee mense die keuse om Hom te dien of nie. Sommiges mag voel: "God moes dit nie gedoen het nie; God moes ons almal robotte gemaak het wat nie in staat is om te ongehoorsaam nie." Ongeag hoe mense voel, kan God doen soos Hy wil, en God het gekies om vir elkeen die vrye wil te gee om Hom te ongehoorsaam en met die gevolge van hul gehoorsaamheid of ongehoorsaamheid te leef.
4. Die vrug sou uiteindelik geëet kon gewees het. Teofilus, biskop van Antiochië (168-181/188 n.C.), het geleer dat as Adam en Eva nie gesondig het nie, hulle sou volwasse geword het, volmaak geraak het, en die hemel binnegegaan het in besit van onsterflikheid. Die mensdom het 'n tussennatuur gehad, nie heeltemal sterflik nie, en ook nie heeltemal onsterflik nie, of die Paradys was tussen die aarde en die hemel. Teofilus aan Autolikus boek 2 hoofstuk 22 bl. 24 bl. 104
V: In Gen 3, behoort ons trots te wees dat Eva die appel geëet het, soos Laura Schlesinger sê?
A: Nee. Dr. Laura is oor baie dinge reg, maar hier is sy verkeerd. Hier is wat sy gesê het in Modern Maturity September-Oktober 1999 bl. 67.
"Ek is baie trots dat sy die vrug van die boom van kennis geëet het. Want as sy dit nie gedoen het nie, sou ons nog steeds diere in die Tuin gewees het. God het daardie boom nie net vir skaduwee daar geplaas nie. Ons het met daardie stap menslik geword."
Eerstens was die boom nie net die boom van kennis nie, maar die boom van die kennis van goed en kwaad. Schlesinger is reg dat mense nie dieselfde was nie. Al die moorde, oorlog, onderdrukking en morele onverantwoordelikheid wat mense gepleeg het, het daarna gebeur. Mense is egter steeds menslik in die Hemel, wanneer hulle nie meer sal sondig nie. Dit is nie onmoontlik om ten volle menslik en nie-sondig te wees nie, soos Adam en Eva was voordat hulle geëet het, en soos Jesus Christus is.
Later in die onderhoud, toe Dr. Laura gesê het Adam was verkeerd om Eva die skuld te gee, was Schlesinger korrek, want Genesis 3:6 sê dat Adam by Eva was toe sy geëet het.
V: In Genesis 3, was die vrug van die boom 'n metafoor vir 'n onwettige geestelike seksuele eenwording tussen Eva en Satan, soos wat ds. Moon van die Unification Church (Moonies) in die Divine Principle (vyfde uitg. 1977) bl. 75–79 leer?
A: Daar was geen seksuele metafoor met die boom, die vrug of Satan nie. As Ds. Moon reg was, dan:
Wat was al die ander bome wat toegelaat is?
Eva het Satan geïgnoreer toe sy die vrug van die boom geëet het
In Genesis 3:13 het Eva, in 'n poging om al die skuld op die slang te plaas, slegs gesê dat die slang haar mislei het. Sy het nooit gesê dat die slang iets met haar gedoen het nie.
Sien ook die vorige vraag.
V: In Genesis 3, het enige ander kulture 'n soortgelyke verhaal van die eerste mense, in 'n tuin, en die eet van 'n verbode vrug?
A: Ja. Hier is ten minste drie gevalle.
S'gaw Karen-mense van Oos-Birma: die almagtige, alwetende God met die naam Y'wa het alles geskep. Hy het twee mense geskep, 'n man met die naam Thanai en 'n vrou met die naam Eeu, en hulle in 'n tuin met sewe soorte vrugtebome geplaas. Een soort kon hulle egter nie eet nie. Die bose Mu-kaw-lee het die twee mense mislei en vir hulle gesê hulle sou wonderkragte hê en tot in die Hemel opklim. Mu-kaw-lee het hulle oortuig om die vrug van die boom van die beproewing te eet. Hulle het geëet en is aan siekte, veroudering en die dood onderwerp.
Don Richardson ondersoek die moontlikheid dat dit uit Nestoriaanse of Rooms-Katolieke invloed kon spruit, en kom tot die slotsom dat dit nie so is nie, omdat Richardson geen konsep van die inkarnasie of 'n verlosser wat vir die mens gesterf en uit die dood opgestaan het, gevind het nie.
Santal van Noord-Oos-Indië: Hulle het in "Thakur Jiu" (Thakur = eg, Jiu = God) geglo, wat die eerste paar geskep het, 'n man met die naam Haram en 'n vrou met die naam Ayo, en hulle in Hihiri Pipiri geplaas het, wat wes van Indië was. Die bose Lita het hulle verlei om rysbier te maak en 'n deel daarvan as 'n offer aan Satan op die grond te gooi. Hulle het dit gedoen en het dronk geraak van die res van die bier. Toe hulle wakker word, het hulle geweet hulle is naak en het hulle skaam gevoel. Hulle het later sewe seuns en sewe dogters gehad. Hul nakomelinge het korrup geraak, so Thakur Jiu het 'n "heilige paar" op Berg Harata (=Ararat?) weggesteek, en die res in 'n vloed vernietig. Uiteindelik het hul voorvaders (oos) van bos na bos gereis, totdat hulle by hoë berge uitgekom het wat hul pad versper het. Uiteindelik het hulle deurgedring (dalk by die Khyberpas) en het hulle by hul vaderland naby Kalkutta aangekom.
Sumerers: Die Sumerers het geglo hulle het uit 'n Paradys gekom wat hulle Dilmun genoem het. Daar is egter nie baie ander ooreenkomste met die Tuin van Eden nie. Dilmun was 'n plek waar al die gode was, asook Ziusudra, 'n mens wat onsterflikheid bereik het. Die Dilmun-gedig dateer van omstreeks 2400 v.C.
V: In Gen 3, aangesien Adam en Eva perfek was, hoe kan perfekte wesens onvolmaakte dinge doen, soos sonde?
A: Ongeag hoe iemand "volmaak" definieer, sê die Bybel nooit dat Adam en Eva volmaak was nie. Dit sê ook nooit dat hulle nie in staat was om te sondig nie. Eerder wys die Bybel net dat hulle baie goed was, en hulle was "sondeloos", in die sin dat hulle nog nie gesondig het nie. Hulle was steeds in staat om vrye keuse uit te oefen en kon 'n keuse oor sonde maak.
Klemens van Aleksandrië in The Stromata (193–202 n.C.) boek 6, hoofstuk 12, bl. 502, was een van die eerste wat hierdie vraag beantwoord het. Hy het onder andere gesê dat die mens "nie in sy skepping volmaak was nie, maar aangepas was vir die ontvangs van deug. … Nou is 'n aanleg 'n beweging na deug, nie deug self nie. Almal is dus, soos ek gesê het, van nature geskik vir die verkryging van deug."
V: In Gen 3, aangesien 'n volmaakte God slegs volmaakte wesens skep, hoe kon Adam en Eva sonde pleeg?
A: Vyf punte om in die antwoord in ag te neem.
Tertullianus het hierdie vraag al in 207/208 n.C. beantwoord in Vyf Boeke Teen Marcion, boek 2, hoofstukke 5–9. Tertullianus se uitgebreide antwoord kan in sy eie woorde saamgevat word: "Daarom was dit gepas dat [die mens,] die beeld en gelykenis van God, gevorm moes word met 'n vrye wil en selfbeheersing; sodat juis hierdie saak – naamlik vryheid van wil en selfbeheersing – as die beeld en gelykenis van God in Hom beskou kon word." Met ander woorde, dit was gepas vir 'n perfekte God om wesens soos Homself te maak, wat vrye wil besit.
Teofilus, biskop van Antiochië (168–181/188 n.C.), het 'n verwante vraag beantwoord, naamlik of Adam en Eva sterflik of onsterflik was, deur te wys dat hulle in 'n proses was en in staat was om óf die een óf die ander te word. (Teofilus aan Autolycus, boek 2, hoofstuk 27, bl. 105)
Nie robotte nie: Sou 'n perfekte God beperk wees tot die skepping van robotte, en nie in staat wees om mense te skep wat vrye wil het nie? God skep nie logiese onmoontlikhede nie, en om mense te skep wat vrylik kies om Hom lief te hê en Hom te gehoorsaam, het God hulle ook in staat geskep om Hom nie lief te hê en Hom nie te gehoorsaam nie. Die Bybel sê nooit dat Adam en Eva "volmaak" was in die sin dat hulle nooit kon sondig nie. Eerder sê die Bybel dat hulle "baie goed" en "sondeloos" was, omdat hulle nog nie gesondig het nie.
God se volmaaktheid: Tussen die mensdom en demone maak die Bybel dit uiters duidelik dat God se volmaaktheid Hom nie beperk om wesens te skep met die vermoë om Hom te ongehoorsaam nie.
Wie se definisie? As iemand se definisie van 'n perfekte God is een wat nie in staat is om mense met morele keuses te skep nie, lê die bewyslas op hulle om ten minste een vers te vind wat daardie mening staaf. Andersins pas daardie definisie nie by die God van die Bybel nie. Die kernkwessie hier is:
a) moet jy probeer om jou definisie van "God se volmaaktheid" op die God van die Bybel af te dwing, of
b) laat God in die Bybel vir Homself praat oor hoe Hy perfek is en hoe Hy gekies het om te skep.
Wat betref waarom God gekies het om die moeite te doen om Adam en Eva te skep, wetende dat hulle sou sondig, sien die bespreking oor Genesis 1.
V: In Gen 3:1 en 2 Kor 11:3, waarom is Adam en Eva deur Satan in die gedaante van 'n slang versoek, in plaas van iets anders, soos 'n leeu of 'n haas?
A: Die Skrif sê nie, maar ons kan spekuleer. Groot diere kan intimiderend wees en mense op hul hoede maak. Klein diere kan as onbeduidend geïgnoreer word. 'n Slang kan impliseer dat 'slimheid' aanvaarbaar is. Vir baie in die samelewing om in massa te gaan sondig, moet baie mense eers oortuig word dat 'n sonde nie verkeerd is nie.
Sommige mense beskou die slang as 'n analogie vir intelligensie sonder gewete. Die slang is verbysterend in hoe hy slinks wag en op sy prooi toesluip. Matteus 10:16 sê ons moet wees soos slange in slinksheid en soos duiwe in onskuld.
V: In Gen 3:1, hoe kon 'n onintelligente, stomme dier soos 'n slang Adam en Eva verlei?
A: Dit was geen gewone slang nie. Satan het die gedaante van 'n slang aangeneem, en Satan kon praat en is uiters intelligent. Satan word ook die slang genoem in Openbaring 12:9,14,15 en Openbaring 20:2. Daar is twee moontlike maniere waarop Satan 'n slang kon wees, en die eenvoudigste interpretasie dui daarop dat albei waar is.
Fisiese transformasie: Satan het óf homself getransformeer óf is getransformeer in die fisiese vorm van 'n slang wat kon praat.
Besetting: Dit is moontlik dat Satan in 'n bestaande dier ingegaan het en daardeur gepraat het.
Ongeag of die slang wat Eva gesien het, Satan self of net 'n gewone slang was, het Satan "agter hierdie vorm gepraat" om die slinkse, skelmse benadering van 'n slang voor te stel.
V: In Gen 3:1-16, wat is 'n paar algemene dinge wat ons uit hierdie voorbeeld oor sonde kan leer?
A: Ons kan baie dinge leer, maar hier is net 'n paar daarvan.
1. Sonde bring die dood. Adam en Eva sou nooit gesterf het nie, maar hulle was op pad na die dood die dag toe hulle gesondig het.
2. Sonde het gevolge selfs ná vergifnis. God het hulle vergewe, maar hulle sou steeds sterf, en hulle het nie die gawe van die boom van die lewe teruggekry nie. (ten minste nie tot Openbaring 2:7; 22:2,14 nie).
3. Skrif vermeld nie of hulle selfs die dood gesien het voordat God sommige diere geslag het om hulle met velle te beklee nie. Sonde kon nie met 'n klomp blare bedek word wat die volgende jaar weer sou groei nie. Dit kon slegs met bloed bedek word, in 'n dier wat gesterf het.
4. Hulle kon van byna enige boom in die tuin eet, maar hulle het gedink God is gierig omdat Hy daardie een boom teruggehou het. Ná die val was God barmhartig om hulle te vergewe en hulle met diervelle te beklee, maar hulle sou teëspoed hê, want die grond sou nou gierig teenoor hulle wees.
5. Selfs die gevolge van hulle sonde was 'n barmhartigheid van God. Haddon Robinson noem dat pyn die vlag van werklikheid in die vesting van die rebelse hart plant.
6. Selfs ná die sonde het God steeds 'n verlossingsplan. Selfs nadat ons groot foute gemaak het, bly die belofte van Romeine 8:28 steeds waar. Selfs in hierdie donker hoofstuk het God 'n belofte in Genesis 3:15 gehad.
V: In Gen 3:1,14, aangesien die slang vervloek is om op sy buik te kruip, beteken dit dan dat slange voorheen bene gehad het?
A: Nee. Al het sommige amfibieë (sirene) voorbene maar geen agterbene nie, is dit nie wat hier bedoel word nie. Al is die Skrif nie spesifiek daaroor nie, is Satan vervloek met verminderde en vernederende bewegingsmiddele. Satan het die gedaante van 'n nederige slang aangeneem, en God het Satan met 'n vloek gestraf dat 'n deel van die slang se eienskappe by Satan sou bly.
Wanneer mense sondig, is die behoefte aan vergifnis vir die eksterne daad slegs 'n deel van die probleem. Die aard van sonde is dikwels so dat 'n deel van die sonde aan ons harte van binne kleef, en ons benodig reiniging sowel as vergifnis.
V: In Gen 3:1,14-15, het die slang voor die vloek bene gehad of nie?
A: Daar is twee hoofopvattings.
Ja: Miskien het hierdie spesifieke "slang" in die tuin gelyk soos 'n monitorleguaan, wat sy maag van die grond af hou, en God het daardie wese verander om alle spore van bene te verloor. Dit kon nie bloot oorgeskakel het van 'n "monitoragtige" houding na 'n krokodilagtige kruip op sy maag nie, want die gebruik van die algemene woord "slang" sou impliseer dat daar geen bene is nie. Die Nelson Study Bible bl. 10 sê: "Die teks … impliseer dat die slang voor hierdie tyd 'n ander liggaamlike vorm gehad het."
Nee: Die New International Bible Commentary bl. 117 is van mening dat "Die straf van die slang (v. 14) moet nie so verstaan word dat dit ooit bene gehad het nie. Eerder sou dit wat eens natuurlik en mooi gelyk het, nou 'n voortdurende herinnering wees aan wat dit eens gedoen het." Die Expositor's Bible Commentary, deel 1, bl. 55, sê: "Hierdie vloek dui nie noodwendig daarop dat die slang voorheen met voete en bene soos die ander landdiere geloop het nie. Die punt is eerder dat hy vir die res van sy lewe, as gevolg van die vloek, wanneer die slang op sy maag kruip, soos slange doen, hy 'stof sal eet.' Die klem lê op die slang se 'eet stof', 'n uitdrukking wat elders die betekenis van 'volledige nederlaag' dra (vergelyk Jesaja 65:25; Miga 7:17).
Ongeag dit, is die punt dat die slang wat so slinks was ('arum in Genesis 3:1), nou vervloek is ('arur in Genesis 3:14). Die woord 'vervloek' word gebruik vir die slang en die grond, maar nie vir die man of die vrou nie.
V: In Gen 3:3-24, waarom is Adam en Eva swaarder gestraf as baie mense vandag?
A: God het hulle nie bloot gestraf vir die daad van pluk nie; hulle kon immers die vrugte van ander bome pluk. God het hulle gestraf omdat hulle, alhoewel hulle nie 'n gevalle natuur gehad het nie, Hom tog ongehoorsaam was.
Die erns van hulle straf blyk redelik wanneer ons oorweeg dat God straf op grond van wat mense weet en waarvan hulle in staat is. Anders as mense vandag, was hulle in die direkte teenwoordigheid van God, en tog het hulle steeds nie vertrou dat God geweet het wat die beste vir hulle was nie. Anders as mense vandag, het hulle nie 'n sondige natuur gehad wat hulle altyd sou aanspoor om te sondig nie.
V: In Gen 3:3-6, het Adam en Eva 'n appel geëet?
A: Skrifgedeelte sê nooit dat hulle 'n appel geëet het nie. Dit was 'n verbode vrug, die vrug van die kennis van goed en kwaad, wat waarskynlik nie vandag op aarde voorkom nie.
Sommiges dink die verwarring van die verbode vrug met die appel in die Middeleeue het gebeur omdat die Latynse woord vir kwaad malum is en die Latynse woord vir appelboom malus is. Hoe hierdie idee ook al ontstaan het, daar is geen Bybelse wortel vir die kern van hierdie idee nie, hoe jy dit ook al beskou. ;-)
V: In Gen 3:5-22 simboliseer Adam die hemelse gees, simboliseer Eva die aardse siel, en simboliseer die slang die gehegtheid aan die menslike wêreld, soos Bahá'ís in Some Answered Questions bl. 123 leer?
A: Nee. Mense probeer al eeue lank geestelike betekenisse aan die boek Genesis koppel wat in stryd is met die eenvoudige betekenis daarvan. Adam is beslis 'n manlike mens, en Eva 'n vroulike mens, en deur hierdie ongegronde interpretasie by te voeg, maak dit mans tot hoër "hemelse geeste" en vroue tot "aardse siele". In plaas daarvan is die waarheid dat mans en vroue in God se oë van gelyke en dieselfde waarde is (Galasiërs 3:28).
V: In Gen 3:5,22, as Adam en Eva "soos gode" sou wees as hulle die vrug geëet het, is daar dan meer as een God soos die Mormone leer?
A: Dit was eers ná daardie tyd dat hulle die kennis van goed en kwaad sou verwerf. Genesis 3:5 sê soos God. "Gode" met 'n 's' is slegs in die KJV; in Hebreeus is dit Elohim, 'n naam vir God. Dus bewys Genesis 3:5 nie werklike veelheid nie.
V: In Gen 3:5,22, kon mense alles weet, soos God?
A: Nee. Satan het nie eens geïmpliseer dat hulle in elke opsig soos God sou wees nie (aanbidding, Almagtig, Drie-eenheid, ensovoorts). Satan het eerder belowe dat hulle soos God sou wees in die sin dat hulle van beide goed en kwaad sou weet. Natuurlik, voordat hulle van die vrug geëet het, het hulle net van goed geweet. Nadat hulle van die vrug geëet het, het hulle van beide goed en kwaad geweet. Dus, op 'n manier wat Adam en Eva diep sou betreur, was die slang korrek. Sien Hard Sayings of the Bible bl. 95-96 vir 'n soortgelyke antwoord.
Daar is vyf ander gedeeltes wat verwys na die kennis van goed en kwaad: Deuteronomium 1:39; 2 Samuel 14:17; 19:35; 1 Konings 3:9; en Jesaja 7:15. Hierdie wys dat God die een is wat bepaal wat goed en kwaad is, en miskien het Satan vir hulle 'n "verklaring van vryheid" belowe waarin hulle self sou besluit wat goed en kwaad was. Hierdie "verklaring van onafhanklikheid" het hulle eintlik in veroordeling vasgevang. Sien 735 Baffling Bible Questions Answered bl. 24–25 vir meer oor hierdie siening.
Satan maak vandag 'n soortgelyke belofte. In baie vorme van Hindoeïsme is die doel nie om 'n verhouding met God te hê, of om "goed" te wees nie. Die doel is eerder om "ervare" te wees, en beide goed en kwaad te ervaar. Soms is mense verras om 'n Hindoe-goeroe te vind wat oneerlik is en iemand bedrieg. Dit kan wees dat die goeroe nie onkonsekwent met sy godsdiens optree nie. Vir sommige is die doel die bemeestering van beide goed en kwaad.
V: In Gen 3:6, waarom is Eva gestraf omdat sy wysheid gesoek het deur die vrug te eet, aangesien dit gedink word dat dit altyd goed is om wysheid te verkry?
A: Om wysheid te soek is nie op sigself goed nie. Om wysheid by God te soek is goed, maar wysheid deur ongehoorsaamheid is nie goed nie. Christene het oor die algemeen nie al die verskillende soorte kwaad geleer en ervaar nie, en hulle wil dit ook nie doen nie.
Soos Theophilus, biskop van Antiochië (168–181/188 n.C.), in sy brief aan Autolycus, boek 2, hoofstuk 25, bl. 104 geskryf het: "Want dit was nie die boom nie, soos sommige dink, maar die ongehoorsaamheid wat die dood in hom gehad het. Want daar was niks anders in die vrug as net kennis nie; maar kennis is goed wanneer mens dit bedagsaam gebruik. Maar Adam, wat nog 'n baba in ouderdom was, was daarom nog nie in staat om kennis waardig te ontvang nie." Ante-Nicene Fathers 2 bl. 104.
V: In Gen 3:6, hoe is Satan se versoekings van Eva soortgelyk aan Satan se versoekings van Jesus in Mt 4:1-11 en Lk 4:1-13?
A: Al is hulle nie identies nie, gebruik Satan dikwels dieselfde taktieke oor en oor, en dit is waarskynlik omdat hulle steeds werk.
Eva het gesien dat die verbode vrug was
1. Goed om te eet [fisiese eetlus],
2. Aangenaam vir die oog [skoonheid, wellus van die oë],
3. Begeerlik om wysheid te verkry [jou oë sal oopgaan, en soos God, goed en kwaad ken] [goddelike mag nadat jy Satan se bevel gevolg het].
Jesus, wat gevas het, is verlei met
1. Klippe wat brood word [fisiese eetlus],
2. Om homself vanaf die vleuel van die tempel te werp [vertoon],
3. Mag oor al die koninkryke van die aarde [goddelike mag onder Satan se bevel.]
1 Johannes 2:16 noem drie soorte sondes in die wêreld: die wellus van die vlees, die wellus van die oë en die hoogmoed van die lewe.
V: In Gen 3:8, aangesien God oral is (Ps 139), hoe kon Adam dan ver van God se teenwoordigheid wees?
A: God se teenwoordigheid oral beteken nie dat Hy nie 'n direkte, gelokaliseerde teenwoordigheid kan hê om 'n verhouding met ons te hê nie. Soos When Critics Ask bl. 36 noem, is daar baie ander voorbeelde van God wat Homself in sekere plekke deur verskillende dinge openbaar. Hieronder val Abram se drie besoekers (Genesis 18:1-33), die brandende bos (Eksodus 3:2-22), 'n digte wolk (Eksodus 19:9), by die berg Sinai (Eksodus 19:11-12), op die Verbondsark (1 Konings 8:11-13), by die verlaat van die tempel (Esegiel 10:3-18), en Jesus se koms na die aarde.
V: In Gen 3:8, aangesien God oral is, hoe kon Adam en Eva God hoor wandel in die tuin?
A: God is oral, en Hy kan enigiets doen; enigiets sluit ook in om 'n gelokaliseerde teenwoordigheid te hê. Dit kan God in die Drie-eenheid wees, maar vroeë Christene, soos Teofilus van Antiochië (168-181/188 n.C.) in sy Brief aan Autolycus boek 2 hoofstuk 22 bl. 103 sê dit was Jesus Christus. Teoloë noem verskynings van Christus voor Sy maagdelike geboorte Christophanies.
V: In Gen 3:9,11, aangesien God alles weet, waarom moes Hy vra waar Adam was en wat hy gedoen het?
A: God weet inderdaad alles. Net soos 'n ouer wat met kinders omgaan, vra God soms vrae waarop Hy reeds die antwoorde ken, om mense die geleentheid te gee om voor Hom te bely.
Toe het God hulle vier vrae gevra:
1. Waar is jy?
2. Wie het jou dit vertel (waar het jy dit geleer)?
3. Het jy geëet (ongehoorsaam)?
4. Wat het jy hier gedoen?
God se vrae het hulle saggies na bekering gelei. God het hulle vrylik vergewe, maar hulle het steeds gevolge gely en het nie die geskenk van die boom van die lewe teruggekry nie.
Vandag vra God mense dieselfde vier vrae!
1. Waar is jy? Mense in sonde weet dikwels nie waar hulle is nie, alhoewel beide God en die mense om hulle kan sien hoe ellendig hulle hul eie lewe maak. "Want ook ons was eens dwaas, ongehoorsaam, dwaalweg gelei en in allerhande hartstogte en plesiers slawe, en het in boosheid en jaloesie gewoon, en was hatelik en het mekaar gehaat. Maar toe die goedertierenheid van God, ons Verlosser, en sy liefde vir die mensdom verskyn het," (Titus 3:3-4a BSB).
2. Wie het jou dit vertel (waar het jy dit geleer)? Mense glo vandag dikwels te veel leuens in plaas van die waarheid van God. "Ek is egter bang dat net soos Eva deur die slang se slinksheid mislei is, julle gedagtes van julle eenvoudige en suiwer toewyding aan Christus afgedryf mag word. Want as iemand kom en 'n ander Jesus verkondig as die Een wat ons verkondig het, of as julle 'n ander gees ontvang as die Een wat julle ontvang het, of 'n ander evangelie as die een wat julle aangeneem het, verduur julle dit baie maklik." (2 Korintiërs 11:3-4 BSB)
3. Het jy geëet (ongehoorsaam)? Of dit nou 'n fontein van verbode (en dikwels leuende) kennis is, of verbode ervarings, of 'n hart wat op minderwaardige dinge gerig is, die Heilige Gees vra: "Oortree jy?"
4. Wat het jy gedoen? Selfaangestelde tragedies (sowel moreel as fisies) gebeur gewoonlik nie skielik soos 'n ballon wat bars nie, maar het die fondasie van sonde wat oor tyd opgebou is, soos 'n ballon met 'n stadige lek. Jakobus 1:15 sê dat nadat die begeerte ontvang het, dit sonde voortbring; en sonde, wanneer dit volgroeid is, die dood voortbring. Alhoewel 'n skuldige persoon sonder verskoning is, kyk tog terug en sien watter keuses en hartshoudings tot hierdie ramp gelei het.
Vroeë Christelike skrywers het God se vrae ook gesien as iets wat hul eie situasie aan hulle openbaar en hulle tot bekering roep.
Teofilus (biskop van Antiochië 168–181/188 n.C.) het in sy Brief aan Autolycus, boek 2, hoofstuk 26, bl. 105, as eerste hierdie vraag behandel. Hy het gesê: "En wat God se roep en die woorde 'Waar is jy, Adam?' betref, het God dit nie gedoen asof Hy dit nie geweet het nie; maar, omdat Hy lankmoedig is, het Hy hom 'n geleentheid tot bekering en belydenis gegee."
Tertullianus beantwoord hierdie vraag in sy werk Vyf Boeke Teen Marcion (207/208 n.C.) op die volgende wyse. "…God was nie onseker oor die pleeg van die sonde nie, en ook nie onkundig oor Adam se verblyfplek nie. Dit was beslis gepas om die oortreder, wat homself vir die besef van sy sonde verberg het, op te roep en hom voor die aangesig van sy Here uit te bring, nie slegs deur sy naam uit te roep nie, maar met 'n tuisgehaalde hou teen die sonde wat hy op daardie oomblik begaan het. Want die vraag behoort nie in 'n blote vraende toon gelees te word nie: Waar is jy, Adam? Maar met 'n indrukwekkende en ernstige stem, en met 'n aanskouing van beskuldiging. O, Adam, waar is jy? – wat so veel sê as: jy is nie meer hier nie, jy is in verderf – sodat die stem die uitdrukking is van Iemand wat tegelyk berispe en treur." (Vyf Boeke Teen Marcion boek 2 hoofstuk 26 bl. 317). Tertullianus beantwoord ook hierdie vraag (meer bondig) in Teen Praxeas (c. 213 n.C.) hoofstuk 16 bl. 612.
Adamantius (c.300 n.C.) sê dat God nie vir Adam gevra het "omdat Hy 'n ondersoek wou instel nie, maar eerder om iets aan sy [Adam se] geheue te herinner." Dialoog oor die Ware Geloof eerste deel strofe 17 bl. 61.
Athanasius (331 n.C.) het ook geantwoord dat God met kennis gevra het. Hy voeg ook by dat as iemand dink dat God die antwoord nie ken nie wanneer Hy die vraag vra, hulle reeds 'n aanhanger van die Manicheërs is. Vier Toesprake Teen die Arianers Toespraak 3 hfst.28.50 bl.421
V: In Gen 3:14-15 het die Here God die slang vervloek om "stof te eet al die dae van jou lewe." Ek vind dit moeilik om dit te versoen met die zoologiese bewyse dat slange vleiseters is en paddas, voëls ens. eet. Ek probeer nie sê God is verkeerd nie; ek glo Hy is onfeilbaar, maar kan u verduidelik wat hierdie vers eintlik beteken? Is daar 'n metafoor bedoel hier?
A: Kom ons kyk eers na slange en dan na die metafoor. Anders as wurms is slange vleiseters en kry nie hul voeding uit die eet van stof nie. Maar vir die meeste slange kruip hulle op die grond; hul kos is net wat in die stof val, en hulle kan nie vermy om 'n bietjie modder saam met hul kos in te neem nie. Nie net hul kos nie, maar die slang se hele lewe is laag, omring deur die vuil en onbeduidende. Die Hebreeuse selfstandige naamwoord hier, nacash, is 'n algemene woord vir slang, afkomstig van die werkwoord wat 'n sissende of fluisterende geluid beteken. Dit het konnotasies van fluisterende towerkrag. Die woord beklemtoon dus die slang se gefluister, en Genesis beklemtoon die stof, sodat die beeld hier is: "een keer 'n stoffluisteraar, al jou dae 'n stoffluisteraar."
Die New Geneva Study Bible bl. 13 sê dat stof "vernederende vernedering" kan beteken. Die NIV Study Bible bl. 10 sê dat stof ook die simbool van die dood kan wees.
Nou, die slang wat Adam en Eva verlei het, was nie 'n gewone slang nie; dit was Satan self. Daar is twee opsies: óf Satan het as 'n slang verskyn, óf hy het die liggaam van 'n bestaande slang gebruik. Alhoewel Genesis 3:14-15 na alle slange, of een amfibie/akkedis/slang en al sy nageslag kan verwys, kan dit ook verwys na Satan wat op een of ander manier aan daardie fisiese voorkoms vasgeplak is, aangesien hy dit toe gebruik het.
Die belangrikste klem in Genesis 3:14-15 is die oordeel teen Satan. Net soos die slang op 'n lae, oneervolle wyse kruip en slegs eet wat vuil is, sal Satan, wat die keuse gemaak het om die gedaante van 'n slang aan te neem, op dieselfde wyse nooit daarin slaag om uit die stof te kruip van sy voorheen hoë posisie in die hemel nie.
Mense wat die slang sien kruip en stof eet, kan as 'n herinnering aan die val dien.
Tydens die Millennium in Jesaja 65:25 sal die wolf, die lam en ander diere verander en geseën word, maar die slang sal steeds "stof eet". Al sal niemand kwaad doen nie en daar geen vleiseters op God se heilige berg wees nie, sal die slang steeds "stof eet". Openbaring 20:1-10 vertel ons dat gelowiges saam met Christus 1 000 jaar lank op die aarde regeer, maar aan die einde van die 1 000 jaar sal Satan steeds uitgaan en "fluister", en die nasies teen God opruien.
V: Beteken Gen. 3:15 dat die Maagd Maria sondeloos sou wees, soos sommige Katolieke beweer?
A: Nee, om twee redes.
Hier word Eva aangespreek, nie Maria nie. Natuurlik was Eva nie sondeloos nie, maar dit is geen probleem nie, want hierdie vers het nooit gesê sy was sondeloos nie.
Die saad, dit is Jesus, is die fokus van hierdie vers. Nêrens hier, of elders in die Bybel, staan dat Jesus se moeder sondeloos sou wees. Verder bestaan daar geen rekord in byna 4 200 bladsye van bewaarde pre-Nisense Christelike geskrifte wat sê dat Maria sondeloos was nie.
V: In Gen 3:15, wie is presies Satan se nageslag?
A: In Joh 8:41,44 dui Jesus aan dat dit dié is wat Hom verwerp.
V: In Gen 3:15,23-24 wat is die ironie in die woorde wat hier gebruik word?
A: Dit is 'n woordspeling. Adam is in die tuin geplaas vir aanbidding (le'obdah) en gehoorsaamheid (lesomrah), maar ná die val sou hy werk (la'abod) en bewaar word (lismor) van die weg na die boom van die lewe.
Soms kan dieselfde omstandighede vir ons 'n seën of 'n vloek wees, afhangende van ons gehoorsaamheid aan God.
V: Moet Gen 3:16 vertaal word as "'n strik het jou hartseer en sug vermeerder" of die tradisionele "Ek sal u moeite en swakheid baie vermeerder"?
A: Die Hebreeuse medeklinkers is byna dieselfde in albei gevalle. Die vokale is baie anders, maar die vokaaltekens is eers baie jare ná Christus bygevoeg. Die enigste verskil in medeklinkers is dat die tradisionele vertaling twee medeklinkers mis. Óf die ontbrekende medeklinkers was 'n tikfout, óf die ander vertaling is korrek.
As die ander vertaling ("lokval") korrek is, sou Satan die lokval wees. Hoe dit ook al sy, is dit nie sleg om kinders te hê nie, en dit was oorspronklik deel van God se wil vir hulle (Genesis 1:28) en die Val het dit nie verander nie.
V: Moet Gen 3:16 geïnterpreteer word as dat die vrou geseën was met oorheersende [seksuele] begeerte vir haar man? Of behoort die woord eerder "draai/beheer" te wees in plaas van "begeerte"?
A: Alhoewel die woord self in beide gevalle kan beteken, dui die konteks op draai, beheer of bemeestering. Van al die 120 keer wat die Engelse woorde desire/desiring/desirous in die Ou Testament gebruik word, word hierdie spesifieke Hebreeuse woord vir begeerte, teshuqah (Strong's 8669), slegs drie keer gebruik: Genesis 3:16; Genesis 4:7 en Hooglied 7:10. Spreuke 7:10 is die begeerte van een tot sy geliefde, en in Genesis 4:7 waarsku God Kain dat die sonde hom begeer.
Volgens Walter Kaiser het die vroeë kerkvaders Clemens van Rome (96-98 n.C.), Irenaeus (182-188 n.C.), Tertullianus (198-220 n.C.), Origenes (225–254 n.C.), Epifanius en Jeremia, en die Joodse Filon, het dit as "omdraai" vertaal, en hulle was nie vertroud met die interpretasie van "begeerte" nie. Die gedeelte beteken dus dat vroue sou ophou om op God te vertrou en in plaas daarvan op hul mans sou vertrou. Kaiser noem dat Katherine C. Bushnell ontdek het dat die eerste gebruik van "desire" in hierdie gedeelte deur 'n Italiaanse Duitse monnik met die naam Pagnino was. Alhoewel die Wycliffe-bybel voor hierdie tyd vertaal is, het ongelukkig alle ander Engelse bybels van die Coverdale-weergawe tot die King James dit van toe af as "desire" vertaal.
Vyf redes dui daarop dat dit beteken om te draai, te beheer of te bemeester in teenstelling met seksuele begeerte:
1. Simmetrie van "begeerte na jou man", en "hy sal oor jou heers."
2. Nabyheid van dieselfde betekenis in Genesis 4:7
3. As dit seksuele begeerte beteken het, waarom is daar dan geen vermelding van mans se begeerte na vroue ook nie?
4. Nuwe Testament: vroue wat hulle aan hulle mans onderwerp en mans wat hulle vroue liefhet soos Christus die kerk liefgehad het in Efesiërs 5:22-33. 1 Timoteus 2:11-14 praat selfs daarvan dat vroue nie mag onderrig of gesag oor mans mag hê nie, omdat Eva die een was wat mislei is.
5. Kwaad in die geskiedenis: Mans het vroue ook dikwels op uitbuitende, onvanpaste maniere regeer. Toe 'n Sumeriese of Chinese keiser gesterf het, is sy vroue soms saam met hom doodgemaak. Voordat die Britte gekom het, is 'n Hindoe-man se vrou gewoonlik lewendig verbrand by sy begrafnis toe hy gesterf het (genoem suttee). Die Grieke het vroue nie baie hoër beskou as die Arabiere en Moslems nie: Wanneer 'n mens 'n vrou, dienskneg of vee ontvang, moet hy die voorkop daarvan gryp en tot Allah bid. Ibn-i-Majah vol.3 nr.1918 bl.157. Volgens die Moslemse Sjaria (Wet) is die getuienis van 'n vrou gelyk aan die helfte van dié van 'n man, "weens die tekortkoming van die vrou se verstand." (Bukhari vol.3 boek 48 hfst.12 nr.826 bl.502)
V: In Gen 3:16 sou die vrou groot pyn hê by die geboorte, of was die geboorte van kinders 'n seën soos in Gen 1:28 gesê word?
A: Albei is waar. Drie punte om in die antwoord in ag te neem.
Voor die Val van Adam en Eva sou dit 'n seën gewees het om kinders te hê sonder enige fisiese of emosionele pyn.
Na die Val sê Genesis 3:16 daar sou fisiese pyn wees. Daarbenewens sou daar die pyn wees wat die kinders sou bring weens hul sonde. 735 Baffling Bible Questions Answered bl. 25 sê dit is die mees waarskynlike dat die pyn die hele proses is om kinders tot volwassenheid groot te maak. Die pyn wat Eva gevoel het toe sy Kaïn en Abel gebaar het, moes gering gewees het in vergelyking met die pyn om te leer dat Kaïn Abel vermoor het.
As 'n kanttekening ly diere oor die algemeen nie so baie pyn tydens die geboorte nie weens die grootte van die pasgebore se kop in verhouding tot die moeder se bekken.
Die seën is egter nie heeltemal uitgewis nie. Kinders is steeds 'n seën van die Here (Psalm 127:3-5).
V: In Genesis 3:16, waarom is alles op Eva blameer? ('n Moslem het dit beweer.)
A: Nie alles is op Eva gebly nie. Al het Eva eerste geëet en is sy gestraf, is Adam ook gestraf. Hy moes hard werk om uit die grond te kry wat voorheen maklik gekom het.
In Bybelse teologie is daar geen aanduiding dat Eva "domer" gemaak is nie. Aangesien die moslem dit egter ter sprake gebring het, het die vroeë moslemteoloog en geskiedkundige al-Tabari gesê dat Eva oorspronklik intelligent was, maar dat Allah haar (maar nie Adam nie) dom gemaak het ná die val van Adam en Eva. al-Tabari vol.1 bl.280,281. Ook het Mohammed in die hadithe gesê dat die urine van 'n manlike baba skoner is as dié van 'n vroulike. Ibn-i-Majah vol.1 nr.522,525,526 bl.284,285,286. Die rede is: "Hy (die Profeet) het gesê: 'Waarlik, Allah, die Verhewe, het Adam geskep en Eva (Hawwa') is geskep uit sy klein rib. Só het 'n seun se urine uit water en klei geword en 'n meisie se urine uit vleis en bloed.'" Neem kennis dat dit nie weens iets met die Val te doen het nie, maar uit die skepping van Eva self.
V: In Gen 3:20, hoe verskillend mense ook al is, hoe kon alle rasse van Adam en Eva afkomstig wees?
A: Genesis 3:20 sê dat Eva die moeder van alle lewendes sou wees. Lengte, hare en velkleur is klein verskille, nie net by mense nie, maar ook by honde, katte en perde. Geneties gesproke is alle mense baie soortgelyk. 'n Genetiese studie van 67 hondrasse in die Junie 1997-uitgawe van Science dui daarop dat honde ook almal 'n gemeenskaplike oorsprong het.
Ander verse wat bevestig dat almal van Adam en Eva afkomstig is, is Matteus 19:4-5; Romeine 5:12-19; en 1 Timoteus 2:13-14.
V: In Genesis 3:20, as Adam en Eva nie gesondig het nie, sou hulle steeds kinders gehad het? (my vrou het dit gevra)
A: Ja. Ons weet nie die fisiese ouderdom van Adam en Eva toe hulle gesondig het nie; hulle kon kinders, tieners of volwassenes gewees het. Die feit dat daar voor die Val geen kinders was nie, beteken nie dat God hulle onvermoë geskep het om kinders te hê tensy hulle gesondig het nie.
Twee verskillende skrifgedeeltes bewys dat hulle kinders kon gehad het, ongeag die Val.
In Genesis 1:28, voor die Val, het God hulle beveel om vrugbaar te wees en te vermeerder. Tenzy God na wiskunde verwys het, het Hy hulle beveel om kinders te hê.
In Genesis 3:16 is Eva vervloek met toenemende pyn by die baarmoeder. Sy is vervloek met toenemende pyn of hartseer by die baarmoeder, nie met die baarmoeder self nie.
V: In Gen 3:21, waarom het God Adam en Eva in dierskille geklee?
A: Die Skrif sê nie uitdruklik nie, maar ons kan hierdie eerste offer van diere beskou as 'n simbool dat God 'n offer van 'n lewende wese sou gebruik as 'n bedekking vir ons sonde.
V: In Gen 3:21 waarom het God die stof uit die grond "nodig" gehad om Adam te maak, en 'n rib om Eva te maak?
A: Die Bybel sê God het gekies om dié te gebruik, maar dit sê nooit dat God verplig was om stof en selle uit 'n rib te gebruik nie. God kan gebruik wat Hy wil.
V: In Gen 3:22, waarom het God verhoed dat Adam en Eva verder van die boom van die lewe eet?
A: Daar is drie aspekte hieraan.
Dissipline: Dit sou aan Adam en Eva, en aan ons, die erns van ongehoorsaamheid aan God wys.
Regsmatige straf: God het hulle belowe dat die dag wat hulle die verbode vrug geëet het, hulle sou sterf. Hulle het daardie dag geestelik gesterf, en toegang tot die boom van die lewe is van hulle weggeneem sodat hulle fisies sou sterf.
Barmhartigheid en seën: As hulle steeds van die boom van die lewe kon eet, sou hulle die skuld en vloek van hul sonde vir ewig saamgedra het. Om te sterf en alles weer van voor af te begin, wat uitloop op Christus se koms en verlossing vir almal, was dus 'n barmhartigheid. Novatian het dit gesien in sy Traktaat oor die Drie-eenheid, hoofstuk 1, bl. 612.
V: In Gen 4:3-6, waarom het God Kain se offer verwerp?
A: Al het Abel dalk sy beste geoffer en Kain nie, is daar geen aanduiding daarvan in Genesis nie.
Hebreërs 11:4 sê dat Abel in geloof aangebied het. Behalwe dat Kain 'n slegte houding gehad het (soos sy daaropvolgende optrede getoon het), kan dit ook wees dat God bloedoffers, nie groente nie, wou hê, as 'n voorspel van Christus se dood.
Dit kan 'n kontras wees tussen Abel se opregte aanbidding en Kain se formalistiese aanbidding. Abel se offers van die "beste gedeeltes" van die "eersgeborene" was die keuseste dele van die eersgeborene. Kain het slegs "sommige" groente gebring, nie die eerstelinge nie.
V: In Gen 4:7 moet die voornaamwoord vertaal word as "dit" wat na die versoeking tot sonde verwys, of "hom" wat na Abel verwys?
A: Ek glo dit behoort "dit" te wees. Die Hebreeuse woord is derde persoon enkelvoud, wat op sigself "hy", "sy" of "dit" kan beteken. Of dit "hy" of "dit" beteken, moet jy na die konteks kyk.
As dit "hy" (Abel) sou beteken, sou dit die enigste plek wees waar gesê word dat die ouer broer moontlik "heerskappy" oor die jonger broer het. In die Ou-Testamentiese tyd het die oudste gewoonlik 'n dubbele deel gekry, maar dit is nie oorheersing nie. In werklikheid, as dit "hy" beteken het, kan 'n mens argumenteer dat óf God vir Kain gesê het om sy broer te dood (oorheers?) en sodoende beheer oor hom te hê, óf dat Kain deur die teenoorgestelde van wat God aangeraai het te doen, beheer oor Abel gehad het.
As dit "dit" beteken, praat God met Kaïn oor die weerstand teen wat by die deur loer (soos 'n dier), d.w.s. die versoeking tot sonde. Ek het nog net van hierdie interpretasie gehoor, nooit van die ander een nie.
Ek was nuuskierig wat die kerkvaders voor die Konsilie van Nicea oor hierdie vers geleer het. Die enigste voor-Niceense skrywer wat hierop ingegaan het, was Irenaeus (182-188 n.C.) in Irenaeus teen die Hereesieë, boek 3, hoofstuk 23.4, bl. 456 en boek 4, hoofstuk 18.3, bl. 485. Irenaeus, 'n Griekse skrywer, het blykbaar die Septuaginta gebruik. Alhoewel hy Genesis 4:7 bespreek het sonder om dit te aanhaal, wys sy bespreking dat hy dit duidelik as "hy" geïnterpreteer het. Irenaeus se siening is dat Kaïn nie wou deelneem aan 'n regverdige verdeling met sy broer nie, maar oor hom wou heers.
My siening is dat dit "dit" is, omdat God vir Kain sê dat hy oor "dit/hom" moet heers. Irenaeus het hier die punt van die vers heeltemal deurmekaar gehaal. Kain moes oor die versoeking tot sonde heers, nie oor Abel nie.
V: In Gen 4:10, hoe kon Abel se bloed uitroep?
A: Dit is 'n metafoor vir die onreg teenoor Abel en Kain se skuld. Om die Bybel letterlik te neem beteken om dit te lees soos die skrywers dit bedoel het. Om nie metafore en allegorieë in die Bybel te herken nie, word hipersletterlikheid genoem. Sien die Inleiding vir meer bespreking oor hipersletterlikheid teenoor die neem van die Bybel soos dit bedoel is, en soos Jesus dit geneem het.
V: In Gen 4:12, waarom is Kain nie tereggestel vir moord nie? (my vrou het my dit gevra)
A: Die doodstraf is in die Ou Testament beveel, nie net in die Tien Gebooie nie, maar reg ná die sondvloed in Genesis 9:5-6 en in Deuteronomium 13:10,11. Hierdie gebeure is egter almal ná die tyd van Kain en Abel. Daarbenewens ken God alle omstandighede, en God Self is nie deur Sy wette vir ons beperk nie.
Op daardie tydstip is vir Kaïn nie van enige wet vir die doodstraf vir moord vertel nie, en God het met hom omgegaan deur hom van die grond af te jaag.
V: In Gen 4:12, is die profesie as onvervul bewys aangesien Kain in Gen 4:17 'n stad gebou het?
A: Nee, dit is nie 'n bewystelik onvervulde profesie nie, om twee redes.
Fisies: Genesis 4:12 sê eenvoudig dat Kain 'n rustelose swerwer sou wees; dit sê nie wanneer hy sou ronddwaal, hoe lank hy 'n swerwer sou wees, of of hy altyd 'n swerwer sou wees nie. Ons weet min van Kain se lewe daarna. Genesis 4:17 sê dat Kain 'n stad gebou het en dit na sy seun Enog genoem het. Miskien het Kain probeer om 'n stad te bou in opstand teen God se profesie, en daarna is hy uitgedryf en het rondgedwaal.
Geestelik: Kaïn is beskou as die "vervloekte" geslag, en daar is geen bewys dat hy ooit teruggekeer het om God te volg nie. Hierdie profesie het dus moontlik na Kaïn se geestelike toestand sowel as sy fisiese toestand verwys.
V: In Gen 4:13, waarom het Kain gedink dat enigiemand wat hom vind, hom sou wou doodmaak?
A: Dit is baie interessant dat die Bybel nooit sê dat God of enigiemand dit vir Kaïn gesê het nie. Vir baie morele verkeerdhede, insluitend moord, het mense 'n gewete in hulle wat vir hulle sê dit is verkeerd. Kaïn het dalk geredeneer dat as hy 'n medemens, wat na die beeld van God gemaak is, doodgemaak het, dit reg sou wees dat hy op sy beurt doodgemaak word. In Genesis 4:15 het dit gelyk of God hierdie redenering bevestig het, en daarom het God ekstra sorg gedra deur 'n merk op Kaïn te sit, sodat ander sou weet om dit nie te doen nie.
V: In Gen 4:13-16, wat was die merk wat God op Kain geplaas het?
A: Die Skrif sê nie, behalwe dat dit iets was wat ander sou herken. Dit was egter nie deel van Kain se vloek nie. Eerder was dit God se genade om Kain 'n merk te gee sodat ander sou weet om hom nie te dood nie.
V: In Gen 4:13, was daar iemand anders op die aarde behalwe Adam en Eva en Kain?
A: Dit verwys nie net na moontlike dogters van wie Kain sy vrou gekry het nie, maar ook na mense wat ná die moord gebore is. Almal mense het van Adam en Eva gekom (Genesis 3:20; Handelinge 17:26; Romeine 5:14-15), maar Adam en Eva het volgens Genesis 5:4 ook ander seuns en dogters gehad.
V: In Genesis 4:16-22, waar het Adam en Eva se seuns hul vroue gekry? Is incest nie verbode nie?
A: Genesis 5:4 sê dat Adam en Eva ander seuns en dogters gehad het. In die dae van destyds was incest nie verbied nie: as ons gene vry van genetiese gebreke was, sou incest nie enige van die meer as 2 000 menslike genetiese siektes wat dit vandag veroorsaak, manifesteer nie.
As 'n historiese nota het Augustinus van Hippo dit basies op dieselfde wyse beantwoord in City of God boek 15 hoofstuk 16 bl. 297 (413–426 n.C.).
V: In Gen 4:16-17, hoe het Kain sy vrou uit die land van Nod gekry?
A: Twee punte om in die antwoord in ag te neem.
1. Selfs al sou ons aanvaar dat Kain sy vrou uit die land Nod gekry het, sou sy steeds 'n nakomeling van Adam en Eva wees, aangesien alle mense van Adam afstam (Handelinge 17:26) en Eva die moeder van alle lewendes was (Genesis 3:20).
2. Die Bybel sê nooit dat Kain sy vrou in Nod ontmoet het nie. Kain kon baie goed getroud gewees het, en sy vrou het saam met hom na Nod gereis.
V: Is Genesis 4:17-24 die geslagslyn van Adam, of is Genesis 4:25-5:32 die geslagslyn van Adam? ('n liberaal het dit as 'n dubbelte voorgehou wat veelvuldige outeurskap van Genesis aandui)
A: Genesis 4:17-24 is die geslagslyn van Kain, sonder enige vermelding van Set. Onmiddellik daarna gee Genesis 4:25-5:32 die geslagslyn van Set, sonder enige vermelding van Kain. Daar is hier geen oorvleueling of dubbelteks nie.
As dit nie duidelik is nie, kan jy na 'n tweede voorbeeld kyk. 1 Kronieke 5:1-10 gee die geslagslyn van Ruben, een van die seuns van Jakob. Onmiddellik daarna, 1 Kronieke 5:11-22, is die geslagslyn van Gad, 'n ander seun van Jakob.
V: In Gen 4:22, hoe kon metale so vroeg gebruik word?
Antwoord: Brons is gevind in: Thailand – 4500 v.C., die voormalige Joego-Slawië – 4000 v.C., Griekeland – 3000 v.C., en Anatolië – voor 3000 v.C. Egiptenare het yster uit meteoriete as ornamentte en dolke gebruik voor 3000 v.C. Ook by die stad Eshnunna, naby Babilon, het argeoloë 'n ysterlem uit 2700 v.C. gevind.
V: In Gen 4:22, is die naam "Tubal-Kaïn" verwant aan die streek "Tubal" in moderne Turkye soos in Asimov se Gids tot die Bybel, bl. 33, gesê word?
A: Al kan dit nie bewys word nie, is dit waarskynlik nie verwant nie. Tubal was ook die naam van 'n seun van Jafet, en die Tubal-mense was waarskynlik aan hom verwant. Die "Tubal"-mense is in Assiriese rekords genoem tydens die tyd van Salmanesser III (859-824 v.C.) en Sargon omstreeks 732 v.C.
V: In Gen 4:23-24, waarom het die man Lamech gewond?
A: Drie spekulasies oor die man is:
'n Wetsman het gedink hy doen wat reg is deur te probeer om Kain se nageslag te dood. Egter, God het spesifiek getoon dat niemand wraak op Kain moes neem nie in Genesis 4:15, dus word dit geïmpliseer dat hulle ook nie wraak op sy seuns moes neem nie.
'n Verskoning vir 'n rover wat probeer het om Lamech se besittings te neem, was dat Lamech 'n nakomeling van Kain was.
Dit was nie relevant wie se nakomeling Lamech was nie; die man het eenvoudig probeer om Lamech te beroof en/of te dood.
Die Skrif heg egter geen belang daaraan waarom hierdie spesifieke man probeer het om Lamek te wond nie. Die punt van Genesis 4:23-24 was om te demonstreer dat ná die eerste moord, Kain en sy nageslag in vyandskap teenoor ander geleef het.
V: In Gen 4:23-24, wat was die afkoms van die man wat Lamech gewond het, en wanneer is Set gebore?
A: Die Skrif sê dit nie, dus is daar drie ewe waarskynlike moontlikhede.
Abel het kinders gehad voordat hy vermoor is.
Seth was sy voorvader. Niks dui daarop dat Genesis 4:23-24 kronologies voor Genesis 4:25-26 plaasgevind het nie.
Kain was die voorvader van die jong man.
V: In Gen 5:1-32, kon die jare regtig maande wees?
A: Nee. As dit so was, sou Henog net 65 maande oud gewees het (ongeveer 5½ jaar) toe hy die vader van Metusalem geword het! Sien 1001 Bible Questions Answered bl. 323 vir in wese dieselfde antwoord.
V: In Gen 5:1-32, neem die Boek Genesis aan dat almal voor Abraham Hebreeus gepraat het?
A: Nee, inteendeel. Genesis 11, in die verhaal van die Toring van Babel, sê dat ná die vloed verskillende mense mekaar onverstaanbare tale gepraat het. Voor die Toring van Babel is daar geen aanduiding dat Hebreeus die taal was wat mense gepraat het nie. Abraham self het waarskynlik nie Hebreeus gepraat nie. Hy het van Ur gekom, 'n Sumeriese stad. Hebreeus het 'n paar Sumeriese leenwoorde wat deur Akkadies gekom het.
Sekulêre taalkundiges glo dat die meeste Westerse tale, insluitend Sanskrit in Indië, omstreeks 4000 v.C. 'n gemeenskaplike oorsprong gehad het.
V: In Gen 5:3-29, wat beteken al hierdie name in Hebreeus?
A: Hier is die betekenisse, gebaseer op die etimologie (woordherkoms) geneem uit Strong se Konkordans en in sommige gevalle, wat Genesis sê die betekenis is.
Adam - mens. Strong se Konkordans sê dit beteken rooi, of mens. Genesis 2:23 dui daarop dat Adam = mens.
Seth - geplaas/aangestel/vervang. Genesis 4:25 sê Eva het hom Seth genoem omdat God 'n ander in die plek van Abel aangestel het.
Enosj - sterflik. Die NIV Study Bible bl. 13 sê die naam beteken, soos "Adam", "mens".
Kainan/Kenan - vasgestel (soos 'n nes of woning)
Mahalaleel - Prys van God, Prys God.
Jared - 'n afstamming
Enog - geïnisieer, toegewy, opgelei
Metusela - man van die pyl
Lamech - van 'n ongebruikte wortel van onsekere betekenis
Noag – óf rus óf vertroosting
Irad - vlugteling
Kus - warm
Sem - naam?
Jafet – uitbreiding. Volgens die pre-Christelike Grieke was Japetos hul voorvader.
Een punt wat ons van Japetos kan leer, is dat die etimologie of betekenis agter elke naam nie noodwendig betekenisvol is nie.
'n Tweede punt wat ons van Set en Noag kan leer, is dat die betekenis agter sommige van die name belangrik is.
V: In Gen 5:21-27, is daar 'n rede waarom Metusela die oudste mens in die Bybel was?
A: Miskien. Die vloed het plaasgevind in die jaar waarin Metusalem gesterf het. Miskien was dit 'n teken van God se barmhartigheid om die vloed te vertraag deur hom 'n lang lewe te gee.
V: In Gen 5:24, waarom het God Henog, 'n godvresende man, weggeneem?
A: Miskien om dieselfde rede waarom ons pragtige blomme in ons huis bring. Henog het nie noodwendig gesterf nie; God het Henog net saam met Hom na die hemel geneem, soortgelyk aan Elia in 2 Konings 2:11-12. 'n Ander illustrasie was dat Henog en God soos goeie vriende gaan stap het, dit het laat geword, en God gesê het, aangesien jy nader aan my huis as jou eie is, hoekom kom jy nie nou net by my huis in nie. God laat egter die meeste van Sy dienaars sterf om na die hemel te gaan. Dit is nie 'n hartelose minagting nie, maar Psalm 116:15 sê: "Prysbaar in die oë van Jehovah is die dood van Sy heiliges." (Green se Letterlike Vertaling)
V: In Gen 6, waarom is daar ooreenkomste tussen Noag se vloed en ander verslae?
A: Hulle behoort soortgelyk te wees as hulle 'n gemeenskaplike gebeurtenis opgeteken het. Die Babiloniese weergawe is soortgelyk in besonderhede, maar baie anders in die redes wat gegee word. Volgens hierdie weergawe het die gode die mens vernietig omdat die mens te veel geraas gemaak het, maar later het hulle hieroor berou gehad en hongerig rondom "Noag se" offers vergader.
Een interessante ooreenkoms is dat die Bybel sê dat Noag se drie seuns Gam, Sem en Jafet was. Die Ariër-institute van Manu sê dat Satyavrata die vloed met drie seuns oorleef het: Jyapeta, Sharma en C'harma. Die Griekse skrywer Aristofanes neem die Griekse tradisie op dat Japetos (Iapetus die Titaan) die voorvader van die Grieke was. Dit is alles bevestigende bewyse van 'n gemeenskaplike gebeurtenis.
V: Beteken Genesis 6:3 dat God se Gees iemand kan verlaat en nooit weer terugkom nie?
A: Nee. Genesis 6:3 sê dat die deur God gegewe gees 'n persoon se fisiese liggaam ná 120 jaar sal verlaat.
V: Beteken Gen 6:3 dat die mens se lewensduur van toe af net 120 jaar sou wees, of dat daar 120 jaar genade voor die vloed sou wees?
A: Dit kan albei wees, want daar is geen bewyse teen enige van die sienings nie. Volgens The NIV Study Bible bl. 14 en die New International Bible Commentary bl. 120 kan beide korrek wees. Die Expositor's Bible Commentary, deel 2, bl. 77, verkies dat dit die lewensduur van die mens is. Daar word gesê dat die siening dat dit die tyd tot die vloed was, deur Luther, Calvyn en The Scofield Bible geleer is. Die New Geneva Study Bible bl. 18 noem albei sienings, maar verkies die jare tot by die vloed.
V: In Gen 6:3 het God ons lewensduur op 120 jaar gestel, of net 70 tot 80 jaar soos Ps 90:10 sê?
A: Sommige dinge is moeilik om te verstaan totdat jy besef dat God vry is om op verskillende tye verskillende reëls vas te stel. Die gemiddelde lewensduur van mense het verander. God het die gemiddelde lewensduur net voor die vloed op 120 jaar vasgestel. Baie later wys Psalm 90:10 dat dit verkort is. Daar word gesê dat 'n mens 70 jaar leef, 80 as hy die krag het. 'n Grafiek van die lewensduur wat in Genesis gegee word, neem af in 'n eksponensiële kromme.
Wetenskaplikes is nie seker van al die meganismes van veroudering nie: mikrobes verouder nie. Al kan DNA-demetilering een meganisme wees, blyk die oorheersende meganisme die verkorting van DNA-stringe te wees. Elke keer as die DNA in 'n sel van 'n dier verdeel, word sommige van die punte verkort. Nou is daar vreemde materiaal op die punte, en mikrobes het 'n ensiem, telomerase, wat die punte herstel. Telomerase blyk egter nie die punte van DNA in diere te herstel nie.
V: In Gen 6:3, hoe stem dit ooreen met paleontoloë wat sê dat antieke mense korter gelewe het?
A: Daar is 'n paar gebreke in hierdie spesifieke bewering van scientisme wat as wetenskap voorgee.
1. Let daarop dat hulle nooit die grondslag noem waarop hulle beweer dat mense korter lewensduur gehad het nie.
2. Hulle lewer geen bewyse dat hulle 'n statisties geldige en onbevooroordeelde steekproef het nie. Byvoorbeeld, 'n hipotetiese toekomstige paleontoloog, eeue van nou af, kan die vullis van 'n paar aborsieklinieke uitgrawe en "bewys" dat ons gemiddelde lewensduur minder as een jaar was. Hierdie "bewys" sou ook statisties bevooroordeeld wees.
3. Leweranskatings moet aandui of hulle babasterftes insluit of uitsluit. Byvoorbeeld, in die 1970's was die lewensverwagting in baie sentraal-Afrikaanse lande minder as 30 jaar. Tog, as jy na die land sou gaan, sou jy steeds baie bejaardes sien. As daar 'n hipotetiese land was waar elke kleuter 60 jaar oud geword het, maar 2/3 van alle babas gesterf het, sou die gemiddelde lewensverwagting slegs 20 jaar wees.
V: In Gen 6:3, aangesien God nooit vlees kan word nie, hoe kon Jesus na die aarde kom? ('n atheïs het dit gevra)
A: Genesis 6:3 sê nie so iets nie. Dit sê eenvoudig dat mense inderdaad vlees is. Dit is nou waar dat God Gees is, en Jesus Homself leeggemaak het om in die vlees na die aarde te kom, maar Genesis 6:3 self bevestig of ontken niks daaroor dat God in die vlees gekom het nie.
V: In Genesis 6:2,4-5, wie was die Nefiliem of "Sonen van God"?
A: Die Nefiliem, wat "gevallenes" beteken, is ook "sons van God" genoem en hier is 'n paar teorieë oor waarom mense hulle so genoem het.
Godsdienstige geslag van Set, of gelowiges wat gesondig het deur ongelowiges uit Kaïn te trou. Hierdie siening dateer so ver terug as Julius Africanus wat tussen 232 en 245 n.C. geskryf het, in Ante-Nicene Fathers, volume 6, fragment 2, bl. 131.
Kragtige konings is die interpretasie van die Arameese Targum.
'n Ander ras soos Neanderdalmense, Denisovans, of moontlik Homo erectus.
Tegnologies gevorderd: 'n skeptikus dink dat die Israeliete hulle reuse genoem het weens hul hoë mure en tegnologies gevorderde wapens.
Kinders van vroue en demoonbesete mans.
Die Jode Philo, Josephus (<100 n.C.) en die skrywer van 1 Henog (hoofstuk 6) het geglo dat sommige demoniese wesens kon kruisvermeerder. Christene wat dit geleer het, sluit in die Tweede Apologie van Justinus die Martelaar hfst. 5 bl. 190, Tertullianus se Oor die Sluier van Maagde hfst. 7 bl. 32 (198–220 n.C.), Die Instrukiesies van Commodianus (c.240 n.C.) hfst.3 bl.203, en Ambrosius van Milaan (c.378 n.C.). Augustinus van Hippo in Die Stad van God (413–426 n.C.) boek 15 hoofstuk 23 bl. 303–304 erken dat vroeëre Christene hierdie siening gehuldig het, maar wys daarop dat Genesis 6:3 teen hierdie siening ingaan, omdat God sê dat Sy gees nie vir ewig met die mens sal twis nie, wat geen sin sou maak as dit net demone was wat hierdie dinge gedoen het nie.
Miskien was dit Satan se poging om ons genspoel te verander. Hoe kon Jesus egter, halfpad op die pad van verzoening, verzoening doen vir half-mense, half-demone, as demone kon inteel?
V: In Gen 6:6, hoe bekering God?
A: Die woord kan ook vertaal word as "bedroef." God druk Sy emosies uit soos gebeurtenisse plaasvind. Jeremia 18:8 gaan hierin in detail in. Sien ook die bespreking oor Genesis 20:3,6 vir meer inligting.
V: In Gen 6:9, hoe was Noag volmaak in sy geslag?
A: Daar is geen aanduiding dat die woord "volmaak" hier sondelose volmaaktheid beteken nie. Eerder beteken die Hebreeuse woord "ooreenstemming met die standaard", en die oorspronklike idee was waarskynlik om reguit te wees. Dieselfde woord, met ander vokaalmerke, word in Levitikus 19:15 gebruik om jou naaste regverdig te oordeel.
V: In Gen 6:12, aangesien almal hulle weë bederf het, hoe kon Noag onberispelik wees in Gen 6:9 en Gen 7:1?
A: Die konteks wys duidelik dat "almal" beteken met die uitsondering van Noag en sy familie. Let daarop dat Noag se vader Lamech ook in die jaar van die vloed gesterf het.
V: In Gen 6:13 en 7:1, hoe het Noag geweet dat God met hom praat, aangesien hy God nooit gesien het nie?
A: Baie kere weet mense wat al baie jare 'n verhouding met God het, wanneer God met hulle praat. Sien 1 Konings 19:11-13 vir 'n ander voorbeeld.
Die enigste waarskuwing wat mense oor 'n vloed gehad het, was Noag, die man wat 'n boot in 'n woestyn gebou het. Vanuit Noag se perspektief sou hy óf die grootste held óf die grootste dwaas gewees het wat sy geslag nog ooit gesien het. Hy sou niks tussenin gewees het nie. Dit is die aard van groot geloof in God. (Preek deur Bill Counts 11/5/2005)
V: In Gen 6:14, hoe kon Noag so 'n groot ark bou?
A: Hy het 100 jaar gehad om dit saam met sy drie seuns te bou, en moontlik met gehuurde hulp. Die ark was ongeveer 450 voet lank, 75 voet breed en 45 voet hoog. Dit is 1 518 750 kubieke voet as dit 'n presiese reghoekige boks was. Oor 100 jaar kon hulle 45/100 = minder as 'n half voet hoogte per jaar bou. 'n 10 voet by 15 voet by 6 2/3 voet stal is 1 000 kubieke voet. Die skip die Queen Elizabeth 2 is 963 voet (294 m) lank, 105,3 voet (32,09 m) breed, en 171,3 voet (52,5 m) hoog. Dus was die ark kleiner as die Queen Elizabeth 2, behalwe dat die ark nie 'n diep kiel gehad het nie.
V: In Gen 6:14, hoe lank was sommige ander antieke bote?
A: In die antieke tyd is 'n Romeinse boot in Brittanje gevind wat 100 voet lank was, en later Vikingskepe was ook lank, met die langste bekende wat die Roskilde-skip was by 115 voet. In die ontdekkingstydperk kon die linieskepe 200 voet lank wees, en later klipperskepe was tipies 150-250 voet lank. Die langste klipperskip, genaamd die Great Republic, was 302 voet lank. Alhoewel daar 'n paar metaal-klipperskippe in Europa was, was die meeste klipperskippe van hout met metaalversterkings op die raam en binneste kiel.
Natuurlik het hulle nie 100 jaar gehad om daardie bote te bou nie. Ook, alhoewel die meeste bote uit eikehout gebou word omdat dit sterk is, is ander houtsoorte, soos teak, ebene, Brasiljaanse swarthart en cocobolo (in Suid-Amerika), baie sterker. Die ark is nie uit eikehout gebou nie, maar uit goferhout. Ons is nie seker wat gopherhout is nie; daar is twee teorieë. Een is dat dit 'n baie harde houtsoort was (dalk nog vandag onder 'n ander naam bekend of dalk uitgestorwe). 'n Tweede teorie is dat gopherhout 'n meganiese manier was om die hout te pers om dit te verhard, sodat dit beter sou standhou. Laastens beteken dit nie dat dit net uit goferhout gebou is nie; dit het waarskynlik ook ander stukke gehad, soos metaalnagels, verstevigings, ensovoorts. Genesis 4:22 wys dat hulle lank voor Noag brons- en ystergereedskap (waarskynlik meteorities) gehad het.
V: In Gen 6:14, hoe weet ons dat 'n el 17,5 duim is?
A: Toe Koning Hezekia die Siloam-tonnel laat bou het, omstreeks 700 v.C., het sy werkers 'n inskripsie uitgekerf waarin gesê word dat dit 1 200 el lank was. Deur die lengte in duim deur 1 200 el te deel, kry mens ongeveer 17,5 duim per el. Natuurlik kon 'n el in die tyd van Moses ietwat groter of kleiner gewees het. Dit sou die ark ietwat groter of kleiner gemaak het.
V: In Gen 6:14 hoe kon die ark Noag se vloed oorleef?
A: Daar is ten minste drie redes.
Gofershout kon 'n sterk houtsoort gewees het, maar dit kon ook spesiaal behandelde hout wees. Swaar hout is 'n goeie keuse, omdat dit buigsaamheid het. Genesis 4:22 wys dat hulle voor Noag brons en yster gehad het.
Die vorm was ideaal vir rof waters (1 by 1,67 by 10).
God kon natuurlik ook die ark by wyse van bonatuurlike beskerming beskerm soos nodig.
V: In Gen 6:19 moes Noag twee van elke wese bring, of sewe pare van elke rein dier soos Gen 7:2 sê? Maar het net een paar van elkeen ingegaan in Gen 7:8-9?
A: Almal is waar; Genesis 6:19 noem nie spesifiek die rein diere nie. Noag moes twee van elke soort bring, en boonop moes hy sewe van die rein diere bring. Genesis 6:19 sê "twee"; dit sê nie "nie meer as twee nie." Die ekstra diere was vir kos en om te offer in Genesis 8:20. Dit is nie 'n onnauwkeurigheid aan die Bybel se kant nie, maar eerder 'n voorbeeld van hoe God ons leer. God sorg dat ons die algemene konsep van "twee om te vervul" verstaan, en voeg dan 'n tweede konsep by: "sewe ekstra om te offer." Dit is soortgelyk aan studente wat rekenkunde leer. Hulle leer eers hoe om 'n kleiner getal van 'n groter getal af te trek. Eers later leer hulle oor negatiewe getalle en dat jy 'n groter getal van 'n kleiner getal af kan trek.
Genesis 7:8-9 sê nie presies een paar van elke diersoort nie. Dit sê "twee-twee", wat beide die een paar onreine diere en al die pare reine diere sou insluit.
V: Kom Genesis 6:19-20 uit 'n "priesterlike" bron omstreeks 450 v.C., en Genesis 7:2-3 uit 'n "Jahwistiese" bron omstreeks 850 v.C.?
A: Daar is geen bewyse dat dit ooit twee afsonderlike verhale was nie, behalwe vir die herhaalde voorkoms. Herhaling is egter 'n literêre tegniek om 'n punt te beklemtoon. Destyds het hulle dalk nie die moderne gesegde gehad: "Vertel hulle wat jy gaan sê, sê dit, en sê dan vir hulle wat jy gesê het nie", maar hulle was beslis bewus van die doeltreffendheid van herhaling, soos selfs 'n kort blik op Psalms of Spreuke wys.
Dit is moeilik vir liberaliste om te sê dat die verhaal van Noag se vloed uit óf 850 v.C. óf 450 v.C. dateer, aangesien die Sumeriese Gilgamesj-epos 'n paar van dieselfde besonderhede oor 'n wêreldwye vloed bevat, en dit is voor 2500 v.C. geskryf. ('n Babiloniese kopie van Tegel 11 van die 12-tegel-epos was in Asurbanipal se paleis in Nineve.)
Om egter regverdig te wees, dateer die liberale JEPD-teorie dat Noag se vloed uit twee bronne kom, uit die negentiende eeu, voordat die Gilgamesj-epos aan die moderne wêreld bekend was. Die enigste rede waarom hierdie vraag in hierdie werk behandel word, is dat daar steeds 'n aantal liberale "Christene" is wat in die JEPD-teorie glo.
V: Werp Gen 7:1-24 skadu oor die karakter van God en Sy konsep van geregtigheid? God het die hele mensdom vernietig omdat Hy "berou gehad het" dat Hy hulle geskep het. In wese het God erken dat Hy 'n fout gemaak het, en om daardie fout reg te stel, tree Hy op as regter, jurie en teregsteller, en vernietig Hy die hele mensdom à la "Robo-Cop" sonder 'n verhoor, en pleeg sodoende volksmoord. Ek het geen twyfel dat daar kwaad was nie, maar hoe kwaad is 'n eenjaar-oue kind of 'n ongebore fetus?
A: Glad nie, alhoewel dit dalk sommige mense se "sagte" opvattings oor God sal laat instort. Almal wat nog ooit geleef het, as hulle nou nie op aarde is nie, is oorlede (met net twee uitsonderings). Die kwessie is nie dat hulle gesterf het nie, maar wanneer hulle gesterf het, en of hulle toegelaat is om nageslag te hê. God het die emosie van rou ervaar toe Hy sien hoe die wêreld in Noag se tyd was. Of jy dit nou aanvaar of nie, God is 'n regter. Hy is ook 'n jurie, en ja, 'n beul. God het die reg, en Hy oefen daardie reg uit, om te bepaal wanneer en hoe mense sterf.
V: In Gen 7:1, het die ander mense "geen kans" gehad om hul te bekeer, soos atheïste beweer het?
A: Nee, 'n eeu is meer as genoeg tyd vir bekering. Toe hulle die ark sien bou, kon hulle na Noag luister, 'n "prediker van geregtigheid" (2 Petrus 2:5). Dit het 100 jaar geneem om die ark te bou, en meer as honderd jaar is meer as genoeg tyd om 'n kans te hê om tot God te keer. Miskien is dit een rede waarom 1 Petrus 3:20 sê God het geduldig gewag terwyl die ark gebou is.
V: In Gen 7:2, hoe kon Noag weet hoe om die rein diere te neem, aangesien daar nog geen Ou-Testamentiese wet was nie?
A: Noag het nie die Ou-Testamentiese geskrifte gehad nie; eerder het Noag met God Self gepraat. Al weet ons nie presies hoeveel God Noag geleer het oor wat in die Mosaïese Wet sou wees nie, het God Homself sekerlik geken en was Hy in staat om aan Noag mee te deel watter diere hy sewe van moes neem.
In hierdie een-tot-een gesprek met Noag weet ons nie of God die identiese definisie van rein gebruik het wat in die Mosaïese Wet voorkom nie. Hoe dit ook al sy, Noag is vertel watter diere hy moes neem.
Daar is 'n les vir ons in hierdie vraag. Wanneer God vir ons iets sê om te doen, ken ons gewoonlik nie elke enkele detail van alles nie. Ons kan uitstel of ons kan eenvoudig gehoorsaam wat ons weet, en op God vertrou om ons te korrigeer indien nodig terwyl ons gehoorsaam. As ons wag totdat ons elke enkele detail eers ken, sal ons waarskynlik nooit gehoorsaam nie.
V: In Genesis 7:2, moes Noag sewe pare rein diere neem, of net twee pare rein diere soos die Bybelkritikus Bart Ehrman (Jesus, Interrupted bl. 10) beweer dat Genesis 7:9-10 aandui?
A: Ehrman het dalk hier sy aantekeninge deurmekaar gekry. Genesis 7:2 sê sewe pare van die rein diere, en een paar van die onrein diere. Genesis 7:8-10 sê, "En hulle het by Noag in die ark ingegaan, manlik en vroulik van die rein diere, en van die diere wat nie rein is nie, en van die gevleuelde, en van alles wat op die aarde kruip, (9) twee-twee, soos God Noag beveel het. (10) En in die tyd, ná sewe dae, het die waters van die vloed oor die aarde gekom." (Green se Letterlike Vertaling)
Genesis 7:9-10 sê niks oor hoeveel diere nie. Genesis 7:8-9 sê dat die diere (meervoud) "twee-twee" gekom het, dit wil sê, in pare (meervoud). Daar was verskeie pare, een per soort onreine diere. Daar was ook verskeie pare van reine diere. In Genesis 7:8 was daar geen rede om hier meer spesifiek te wees oor die aantal pare nie, omdat ses verse vroeër vir ons gesê is hoeveel pare.
V: In Gen 7:4–8:12, wat is ongewoon aan die literêre struktuur hier?
A: Dit word 'n kiasme genoem, wat algemeen is in die antieke Hebreeuse literatuur, waarin elke stelling (behalwe soms die middelste) 'n simmetriese spieëlstelling het. Hier is die struktuur:
7:4 - 7 dae om op die vloed te wag
7:10 - - 7 dae om op die vloed te wag
7:17a - - - 40 dae van die vloed
7:24 - - - - 150 dae van die waters se styg
8:3 - - - - 150 dae van terugtrekking van die waters
8:6 - - - 40 dae van wag
8:10 - - 7 dae wag
8:12 - 7 dae van wag
Boonop is Genesis 7:21-23a 'n kiasme binne hierdie kiasme.
- Al die vlees het gesterf
- - Vlieënde diere
- - - huishoudelike diere en wilde diere
- - - - swemmers
- - - - - Menslike wesens
- - - - - - alles wat op droë grond leef
- - - - - - alle lewende wesens op die oppervlak van die aarde
- - - - Menslike wesens
- - - - Diere
- - - Kruipers
- - voëls van die lug,
- hulle is uitgewis.
V: In Gen 7:12,24, het die vloed 40 dae geduur, of 150?
A: Genesis 7:12 sê dit het 40 dae lank uit die hemel gereën, maar die waters het die aarde vir 'n totaal van 150 dae oorstroom. Sien When Critics Ask bl. 42 en Chronological and Background Charts of the Old Testament bl. 36.
V: In Gen 8, waarom lyk dit of die Bybel leer dat die mensdom net sowat 6 000 jaar oud is?
A: Volgens radioaktiewe dateringsmetodes het anatomies moderne mense, wat baie mense Cro-Magnon-mens noem, tussen 350 000 en 300 000 jaar gelede vir die eerste keer verskyn.
Ongeag wanneer God die mens geskep het, maak die geslagsregisters in Genesis voorsiening vir onbepaalde gaping, aangesien die woord "seun" ook "nakomeling" beteken, en die woord "vader" ook "voorouer" beteken. Jesaja 51:2 sê Abraham is die vader van die Jode, en die Jode het vir Jesus gesê Abraham is hulle vader in Johannes 8:39.
As 'n kanttekening kan ons met sekerheid sê dat die wêreld in ses dae geskep is, maar hoe lank is een van God se dae? 2 Petrus 3:8 sê 'n dag by die Here is soos 'n duisend jaar, en 'n duisend jaar soos 'n dag. Psalm 90:4 sê 'n duisend jaar in God se oë is soos 'n dag of 'n wagtersuur in die nag. Irenaeus in Teen die Ketters boek 5 hoofstuk 23.2 (182–188 n.C.) bl. 551–552 interpreteer een van die Here se dae in Genesis as 1 000 jaar.
V: In Gen 8:1 en Eks 6:5, hoe kon God "onthou" tensy Hy eers vergeet het?
A: God is alwetend. Al het Noag dalk vergeet gevoel, is dit net 'n uitdrukking dat God Noag nie vergeet het nie. Wanneer ons iemand op hul herdenking of verjaarsdag onthou, beteken dit nie dat ons hulle die res van die jaar vergeet nie. Sien When Critics Ask bl. 43 vir 'n soortgelyke antwoord.
V: In Gen 8:11, wat is die betekenis van die olyfblaar?
A: Die blaar het waarskynlik ná die vloed gespruit, en olyfbome groei nie op hoë hoogtes nie. Die olyfboom is dikwels 'n simbool van God se volk.
V: In Gen 8:15, het alle rasse van Noag afkomstig?
A: Aan vaderskant ja, maar aan moederskant nee. Noag se vrou, drie seuns en hul vroue was ook in die ark. Die verskille is nie so groot nie, aangesien in gemengde huwelike twee broers baie ligte en baie donker vel kan hê.
V: In Gen 8:15-21, wat is die ooreenkomste met Gen 12:1-7?
A: Daar is ten minste sewe ooreenkomste tussen God se roeping van Noag en God se roeping van Abram.
God sê vir [hom] Gen 8:15 Gen 12:1
Kom uit die ark/land uit Gen 8:16 Gen 12:1
So het [hy] vertrek Gen 8:18 Gen 12:4
Toe het [hy] 'n altaar gebou Gen 8:20 Gen 12:7
God het [hom] geseën Gen 9:1 Gen 12:2
Vermeerder / word 'n groot nasie Gen 9:1 Gen 12:2
Sluit 'n verbond / God gee hulle die land Gen 9:9 Gen 12:7
V: In Gen 8:21-22, sal die waters weer die hele aarde bedek?
A: Nee, want Jesaja 54:9 herinner ons daaraan dat dit nie sal gebeur nie. Dit is nog 'n argument teen die plaaslike vloed, want God het gesê daar sal nooit weer 'n vloed wees om die aarde te bedek nie. As Noag se vloed net 'n plaaslike vloed was, sou daar al ander verskriklike plaaslike vloede gewees het.
V: In Genesis 8:21 sal God weer alle lewe vernietig, of sal alles vernietig word in 2 Petrus 3:7,10?
A: Genesis 8:21 sê God het belowe om nie alle lewe te vernietig "...soos Ek gedoen het nie", en Genesis 8:22 voeg by "...solank die aarde bestaan." God sal die aarde met vuur vernietig en gelowiges spaar.
V: In Gen 8:22, waarom het ons steeds hongersnood?
A: Genesis 8:22 sê dat die oes en die saaityd nie sal ophou nie. Alhoewel daar baie hongersnood was, was daar nog nooit 'n wêreldwye, permanente hongersnood nie.
V: In Gen 9, hoe kon al die diere terugkeer na dieselfde plek waar hulle vandaan gekom het?
A: Christene verskil of die vloed tussen 2600 en 3000 v.C., omstreeks 7000 v.C., omstreeks 14 000 v.C. of byna 'n miljoen jaar gelede plaasgevind het. Dié wat glo dat die vloed tussen 2600 en 3000 v.C. plaasgevind het, glo dat argeologie en radioaktiewe metodes deurmekaar is, sodat daar geen data is om te sê of die diere na dieselfde plek teruggekeer het vanwaar hulle gekom het of nie.
As die vloed egter ongeveer 14 000 jaar gelede plaasgevind het, het nie al die diere op dieselfde plek gebly nie. 'n Landbrug het Amerika en Asië met mekaar verbind. Daarna het mammoete en perde in die Amerikas uitgesterf.
Ongeag wanneer die vloed plaasgevind het, kan alle Christene egter saamstem dat God die mag het om die diere te beïnvloed om te gaan waarheen Hy wil.
V: In Gen 9:3 kan mense vleis eet, of net groente?
A: Genesis 1:29 sê Adam kon vrugte en groente eet. Na die vloed sê Genesis 9:3 dat ons nou vleis kan eet. Sien die bespreking oor Genesis 1:28 vir meer inligting.
V: In Gen 9:4 en Hand 15:28-29, is dit vandag verbode om bloed te eet?
A: Sommiges sê nee, omdat Christus die wet opgehef het, en in Handelinge 10:11-16 is alle "kos" rein genoem.
Sommiges sê ja, omdat dit in Genesis 9:4 voor die Mosaïese Wet gegee is. In Handelinge 15:20,28-29 het die vroeë, apostoliese kerk geglo en geleer dat Christene van bloed moet afsien. Natuurlik is klein hoeveelhede bloed in orde, omdat Jode in Levitikus 17:13 toegelaat is om wild wat hulle gejaag het en [snel] in die veld geslag het, te eet.
V: In Gen 9:4, Lev 7:26-27, Lev 17:11-12, en Dt 12:16,23-25, beteken die verbod op die eet van bloed dat mense nooit bloedtransfusies mag kry nie, soos Jehovah se Getuies leer?
A: Nee. Ons behoort nie kannibale te wees nie, tog is orgaanoorplantings aanvaarbaar. Net so is mense vertel om nie bloed te eet nie, en bloedtransfusies is aanvaarbaar.
Soos Jehovah se Getuies in Answered Verse by Verse, bl. 22–23, uitwys, het selfs die Jehovah se Getuies se Watchtower-organisasie bloedtransfusies nie tot 1944 verbied nie. In 1967 het hulle ook orgaanoorplantings verbied (Watchtower-tydskrif 15/12/67 bl. 702–704). Toe het hulle van gedagte verander en dit in 1980 toegelaat (Watchtower-tydskrif 15/3/1980 bl. 31). Hulle het ook nie entstowwe van 1931 tot 1952 toegelaat nie.
V: Verbied Genesis 9:6 vandag die doodstraf vir misdadigers?
A: Glad nie. Genesis 9:6 verbied moord en beveel die doodstraf as straf vir moordenaars. Onthou dat Genesis een van die boeke van Moses was, en in Eksodus tot Deuteronomium is 'n aantal misdade met die doodstraf gestraf. Sien ook die volgende vraag.
V: Praat Gen 9:6 van die doodstraf?
A: Dit spreek beslis van die doodstraf. Dit beteken teregstelling en nie bloot fisiese dood wat ewe veel vir nie-moordenaars en moordenaars voorkom nie.
V: In Gen 9:12-13, wys die reënboog as teken van God se verbond dat daar voor die vloed geen reënboge was nie?
A: Dit impliseer dit, maar bewys dit nie. Soos Today's Handbook for Solving Bible Difficulties bl. 220-221 sê, bewys God se gebruik van 'n teken nie outomaties dat dit nie voorheen bestaan het nie. Byvoorbeeld, die besnydenisritus is voor Abraham deur ander volke beoefen, insluitend die Egiptenare en Ethiopiërs (Herodotus in sy Geskiedenis boek 2 hoofstuk 104 bl. 69). Egiptenare het dit beoefen volgens die Brief van Barnabas (c. 70–130 n.C.) hoofstuk 9 bl. 142. "Ja, die Egiptenare beoefen ook besnydenis."
V: In Gen 9:20-21, hoe kon 'n godvresende man soos Noag dronk raak?
A: Eerstens verberg die Bybel nie die feit dat God se mense ook sondig nie. Tweedens, met laer lugdruk naby die top van 'n berg ná die vloed, is dit makliker om dronk te raak.
V: In Gen 9:20-21, waarom is hierdie hartseer verhaal in die Bybel oor Noag wat dronk raak?
A: Die Bybel wys ons nie net waarom dit belangrik is om te doen wat reg is nie, maar dit verskaf ook werklike voorbeelde van die gevolge van verkeerd doen. Clemens van Alexandrië (193-217/220 n.C.) beantwoord dit baie duidelik. "Noag se dronkenskap is neergeskryf, sodat ons, met die duidelike en geskrewe beskrywing van sy oortreding voor ons, met alle mag teen dronkenskap kan waak." Die Instrukteur, boek 2, hoofstuk 2, bl. 246.
V: In Gen 9:21-25, was Genesis 'n verkleinde weergawe van 'n oorspronklike verhaal waar Ham Noag gekastreer het om te verhoed dat hy meer seuns sou hê, soortgelyk aan die Griekse mite van Kronus wat sy vader Uranus kasteer het, soos 'n ateïs (Capella) voorgestel het?
A: Nee, daar is geen aanduiding van kastrasie hier nie. Wat die Griekse kultuur betref, hou in gedagte dat die enigste Griekse kultuur in die tyd van Moses die vroeë Mikenese Grieke was. Baie van wat ons van die Griekse mitologie weet, dateer van ná daardie tyd. Ter verwysing, Homerus se Trojaanse Oorlog was omstreeks 1200 v.C., sowat 250 jaar ná die Eksodus.
Daarom het daar waarskynlik geen lenining plaasgevind nie. As iemand steeds daarop aandring dat daar wel lenining plaasgevind het, moet die latere van die vroeëre lenine, en die Griekse verhaal hier was waarskynlik later as Moses.
V: In Gen 9:22 wat was verkeerd daarmee dat Ham sy pa naak gesien het?
A: Seuns behoort nie vrylik hul ouers se tekortkominge te versprei nie, en Kanaän se houding was onrespekvol in Genesis 9:22. Kanaän het geleer dat sy eie seun 'n skande vir hom sou wees. Kanaän se houding was spottend volgens Methodius (270-311/312 n.C.) in Banquet of the Ten Virgins Discourse 10 hoofstuk 2 bl. 348 en Justinus (c. 138-165 n.C.) in Dialogue with Trypho hoofstuk 139 bl. 269.
V: In Gen 9:22-23, wat doen jy as jy deur jou ouers verleë voel?
A: Eerstens, verstaan hoekom jy verleë is. Doen jou ouers eintlik iets wat moreel verkeerd is, is dit 'n saak waar jy net kieskeurig is, of iets daartussenin? Jy moet jou ouers eer (Eksodus 20:12; Efesiërs 6:2), maar jy mag steeds nie sonde goedkeur nie. Jy moet jou ouers in die Here gehoorsaam (Efesiërs 6:1). Dit beteken dat jy hulle moet gehoorsaam, maar wanneer hulle iets beveel wat teen God ingaan, moet jy eers God gehoorsaam.
V: In Gen 9:22-23, wat doen jy as jou kinders deur jou in verlegenheid gebring word?
A: Daar is ten minste vier maniere waarop hulle verleë kan raak:
1) omdat jy 'n morele standpunt inneem wat korrek is,
2) as gevolg van iets wat verband hou met styl, persoonlike voorkeur of 'n ander moreel neutrale onderwerp wat gepas is,
3) omdat jy iets verkeerd gedoen het,
4) omdat iets nie op sigself verkeerd was nie, maar onbeskof of nie respekvol teenoor hul gevoelens is nie.
Vir die eerste rede kan jy eenvoudig verduidelik waarom jy jou standpunt inneem. Vir die tweede rede moet jy nie toelaat dat wat goed is, as kwaad beskryf word nie (Romeine 14:16), maar uit liefde kan jy hulle tegemoetkom (Romeine 14:14-15).
V: In Gen 9:22-23, waarom eer kinders soms nie hul ouers nie?
A: Daar is 'n antieke Chinese verhaal van 'n reisiger wat 'n man sien wat sy bejaarde vader in 'n karretjie dra, met sy jong seun wat agter hom loop. Die reisiger vra die man wat hy besig is om te doen, en hy antwoord dat sy vader hom nie meer self kan versorg nie en 'n las vir die familie is, en hy gaan hom in die rivier gooi om hom te laat verdrink. Die reisiger was hieroor ontsteld en het nie geweet wat om te sê om die man van hierdie kwaad af te bring nie. Uiteindelik het hy eenvoudig gesê: "Moenie vergeet om die karretjie terug te bring nie!" Met ander woorde, deur wat hy met sy vader doen, leer hy sy eie seun om dieselfde met hom te doen.
Wanneer kinders nie hul ouers eer nie, kan dit een van ten minste vyf redes hê.
a) Hulle sien geen rede om God te gehoorsaam wat ons beveel om ons ouers te eer nie (Eksodus 20:12; Efesiërs 6:2).
b) As kinders wil hulle nie in die Here na hul ouers luister nie, soos Efesiërs 6:1 hulle opdrag gee om te doen.
c) Hulle het hulle dalk voorheen geëer omdat hulle gedink het hul ouers kon hulle help. Hulle sien nie meer hul ouers as in staat om hulle materieel te help nie, so hoekom hulle eer. Dit kan kinders wees wanneer hulle na die universiteit gaan, of volwassenes wat geen vooruitsig op rykdom van hul ouers sien nie.
d) Hulle is ontevrede vir die opofferings wat hul ouers gemaak het toe hulle grootgeword het.
e) Hulle mag kies om gesag in die algemeen te ignoreer.
Die emmerkarretjie sal altyd daar wees. Wanneer óf jou kinders óf ander besluit hoe hulle hul verhouding met jou gaan hanteer, sal hulle onthou wat jy met die emmerkarretjie gedoen het, en verhoudings waarin jy dalk nie meer die primêre begunstigde is nie.
V: In Gen 9:22-23, hoe behoort ons op sonde by ander te reageer?
A: In alle gevalle moet ons nie die indruk wek dat ons die sonde goedkeur nie, maar ons kan steeds die sondaar liefhê. Ons moet nie in 'n situasie wees waar ons self in versoeking kom nie. Daarbenewens is daar 'n verskil of die sondaar jou kind, jou ouer, 'n persoon ouer as jy, 'n Christen of 'n ongelowige is.
As ons broer teen ons sondig, moet ons volgens Matteus 18:15-17 eers probeer om in die geheim met hom te praat, en as dit werk, is dit die einde van die saak. Maar as hy nie luister nie, moet julle weer gaan en een of twee ander mense saamneem. As dit nie werk nie, moet julle dit aan die kerk vertel. As dit nie werk nie, moet hy uit die kerk verwyder word.
Moenie 'n aanklag teen ouderlinge aanhoor nie, tensy dit deur twee of drie getuies gebring word (1 Timoteus 5:19).
Lichlike straf (pak slae) kan by jou kinders gebruik word, maar nie by ander mense nie (Spreuke 22:15; Hebreërs 12:7-11).
Bestraf 'n bejaarde man nie hard nie (1 Timoteus 5:1).
V: In Gen 9:25, waarom is Kanaän en nie Ham vervloek nie?
A: Ham het geleer dat sy nageslag 'n voorbeeld van die gevolge van sonde sou wees. Die Expositor's Bible Commentary, volume 2, bl. 97, sê dat die Hebreeuse vorm van die werkwoord onvoltooid is en nie jussief nie, "dus is die betekenis meer waarskynlik dié van 'n voorspelling ('Hy sal wees') eerder as 'n vloekwens ('Mag hy wees'). Sodoende voorspel Noag se woorde 'n sentrale tema van die volgende verhale—die skeiding van die uitverkore saad van die saad van die Kanaäniete." 735 Baffling Bible Questions Answered bl. 32 sê dieselfde.
Sien Justin Martyr se [c.138–165 n.C.] Dialoog met Trypho, hoofstuk 139, bl. 268–269, vir meer bespreking.
V: In Gen 9:25-26, wat was die vloek van Kanaän?
A: Genesis sê net: "Hy sal 'n dienaar van dienaars wees vir sy broers." Let wel dat die vloek nie op Ham is nie, maar op Kanaän. Geen Griekse of Hebreeuse manuskrip sê dit was Ham nie; slegs 'n Arabiese vertaling sê so. (Volgens The Origin of the Bible bl. 307 is die eerste Arabiese weergawe van die Pentateug vertaal deur Saadya Gaon, wat van 892 tot 942 n.C. geleef het.)
Aangesien Ham sy vader Noag beskaam het, sou Kanaän en sy nageslag Ham sy vader beskaam. Sien Hard Sayings of the Bible bl. 116-118 vir 'n meer uitgebreide antwoord.
V: In Gen 10, wie is hierdie 68 volke en 16 stede?
A: Dit is die mees antieke etnografiese dokument wat ons bewaar het, volgens 735 Baffling Bible Questions Answered bl. 32. Geleerdes glo hulle kan 51 van die 68 volke identifiseer en argeoloë het 11 van die 16 stede gevind. Sodom en Gomorra is so deeglik vernietig dat hulle nog nooit gevind is nie. Die Ebla-tablette, geskryf tussen 2400 en 2250 v.C., noem egter dorpe soos Si-da-mu (Sodom) en I-ma-ar (Gomorra). Ook sê die Wycliffe-woordeboek van Bybelse argeologie, bl. 124, dat 'n heiligdom met die naam Bab edh-Dhra net suid van die Doodsee gevind is. Dit is gedateer tussen 2800 en 1800 v.C.
Hier is die bekende of veronderstelde volke.
Jafeth - Grieke het gesê hul voorvader was Japetos
|->Gomer - Gimirra/Assyries Kimmeriër/Grieks
| |->Askenaz - As-gu-za-a/Assiries = Skytiërs
| |->Riphath - ? het in Rusland gewoon?
| |->Togarmah - Of die dorp Tegarama in
| Klein-Asië, die voorvaders van die Armeniërs,
| of albei.
|->Magog - Skithiërs? volgens Josefus
|->Madai - Mediërs
|->Jawan - Ioniese Grieke
| |->Elishah - Eoliërs? volgens Josefus
| |->Tarsis - stad in Klein-Asië of anders Spanje
| |->Kittim - Siprus
| |->Dodanim/Rodanim - Eiland van Rhodos
|->Tubal - Tabali-volk in Klein-Asië
|->Mesek - Mushki/Assiries oorspronklik tussen
| Kilikia en die Kaspiese See
|->Tiras - moontlik die Thrusa (=Tw-r'w-s3), wat Egipte in 1250 v.C. binnegeval het.
Kus - Geen stam, net nakomelinge
|->Kusj - Soedanees (Kusj in die antieke tyd)
| |->Seba - Noordelike Ethiopië. Die naam van die
| | plek het waarskynlik van Sabese koloniste gekom
| | wat later gekom het.
| |->Havilah - Of naby die Indusrivier in
| | Pakistan, of anders naby Saba en Hadhramaut
| |->Sabtah - ? waarskynlik noord van Saba gewoon
| |->Raamah - Waarskynlik die Rhammaniete in die suidweste
| | | Arabie (Strabo 16.4.24)
| | |->Saba - Saba in die suidwestelike hoek van die
| | | Arabiese Skiereiland
| | |->Dedan - NW van die Persiese Golf.
| | Vermeld deur die Kaldeërs en Assiriërs
| |->Sabteca - ? nie anders bekend nie
|->Mizraim - Egipte
| |->Ludiete - ? andersins nie bekend nie
| |->Anamiete - ? slegs bekend in 1 Kronieke 1:11
| |->Lehabiete - Die Rbw/Libu was 'n vyandige
| | stam wes van Egipte
| |->Naphtuhiete - ? nie anders bekend nie
| |->Pathrusiete - Patros was suidelike Egipte
| |->Kasluhiete - Filistyne het van hierdie af gekom
| |->Kaftoriete - Kreta / Egeïese Eilande
| | (Akkadies/Mari/Ugarit/Egipte)
|->Put - Libië volgens Babilonies en Persiese rekords.
|->Kanaän - Kanaäniete
| |->Sidon - Fenisiese stad
| |->Hettiete - het net noord van Jerusalem gewoon
| |->Jebusiete - gewoon in Jerusalem
| |->Amoriete - Gewoon in Kanaän. Amurru in
| | Akkadies beteken Westerling
| |->Girgashiete - het in Kanaän gewoon, waarskynlik die
| | Khirgashiete/Assiriërs
| |->Hiviete - het naby Tirus, Sidon en Sjekem gewoon. Salomo het hulle gebruik om die tempel te bou
| |->Arkiete - Hawe van 'Arqah in Noord-Syrië
| |->Siniete - Noordelike Kanaänitiese hawe van Siannu
| |->Arvadiete - noord-Fenisiese stad Arvad
| |->Zemarites - Kanaänitiese stad Simura 6
| | myl suid van Arvad
| |->Hamathiete - Een van die oudste Syriese stede
Sjem - waarskynlik Sumer
|->Elam - Elamiete, hoofstad was Susa
|->Asjur - Eerste Assiriese hoofstad
|->Arfaxad - ? Ptolemaeus het Arrapachitis-streek tussen die mere Van en Urmia genoem
| |->Shela - Geen stam bekend, net nakomelinge
| | |->Eber - Geen stam bekend, net nakomelinge
| | |->Peleg - Geen stam bekend, net nakomelinge
| | |->Joktan - baie Arabiese stamme, of anders die
| | | Suid-Arabiese stam van Qahtan (al-Tabari
| | | vol.6 bl.xxii; vol.20 bl.xv)
| | | |->Almodad - moontlik? 'n suidelike Arabiese stam
| | | |->Sheleph - 'n Jemenitiese suidelike Arabiese stam
| | | |->Hazarmaveth - Hadrumaet in Arabië
| | | |->Jerah - Waarskynlik 'n Arabiese stam?
| | | |->Hadoram - ? nie anders bekend nie
| | | |->Uzal - ? nie anders bekend nie.
| | | | Egter, Uzal/Auzal was 'n antieke
| | | | naam van Sa'na in Jemen.
| | | |->Diklah - beteken "palmhaag". Hulle
| | | | miskien? het hulle by Wadi Sirhan gevestig,
| | | | ongeveer 250 myl suidoos van die Doodsee.
| | | |->Obal - onbekend buite 1 Kronieke 1:22
| | | |->Abimael - ? nie anders bekend nie
| | | |->Sjeba - Sabeërs in suidelike Arabië
| | | |->Ofir - Miskien Somalië of Suidwes
| | | | Arabië. Josefus en Jeroniemus het gedink
| | | | dit was Indië.
| | | |->Havila - Waarskynlik sentrale Arabië
| | | |->Jobab - ? nie anders bekend nie
|->Lud - Of die Lidiërs, of anders die land van
| Lubdi tussen die boonste Tigris en die Eufraat
|->Aram - Arameërs van Sirië
|->Us - Ausitai-stam? het wes van die Eufraat gewoon
|->Hul - ? nie anders bekend nie
|->Gether - ? nie anders bekend nie
|->Mash/Meshech - ? Of die Syro-Arabiese Woestyn van Mash wat by die Assiriërs bekend was, die Libanese Mt. Masius, of Meshech was 'n vermenging van twee afkoms
V: In Gen 10, waarom word Indiërs en Chineërs nie in die tabel van nasies genoem nie?
E: Eerstens wat nie die antwoord is nie, en dan die antwoord.
Nie die antwoord nie: Al word die Siniete genoem, is dit waarskynlik nie Chinees nie, maar van die Kanaänitiese hawe Siannu in Noord-Syrië. Josefus en Jeremia het gedink Ofir was Indië, maar dit is waarskynliker Afrika.
Die antwoord: Almal kom van Adam af, want almal is vervloek met Adam se natuur. Genesis maak nie die bewering dat dit elke volk lys nie, en van die honderde volke noem Genesis slegs die nasies wat sommige Israeliete dalk sou herken.
V: In Gen 10, word die Sumeriërs van Mesopotamië genoem?
A: Ja, hulle is waarskynlik wel, as "Sem". Die land Sumer is dikwels sonder die "r" uitgespreek, en "Sum" kon maklik "Sem" word. Vir akademiese ondersteuning hiervan, verwys na The Sumerians deur Samuel Noah Kramer, bl. 297-298. Kramer verwys ook na American Journal of Semitic Languages, vol. 58 [1941], bl. 20-26.
V: In Gen 10:2, wie was die Gomer-mense?
A: Dit was die mense wat deur die Assiriërs "Gimirra" genoem is en deur die Grieke Simiere. Gomer het in Oekraïne en suidelike Rusland gewoon.
V: In Gen 10:2 waarom word die Mediërs (Madai) genoem, aangesien hierdie volk nêrens anders genoem word tot 836 v.C. in die Sjalmaneser III-teks nie?
A: Die Shalmaneser III-teks was ná Moses se tyd in 1407 v.C., maar stilte in bewaarde vroeë geskrifte bewys nie nie-bestaan nie. Die Assiriërs het eers opgeteken toe hulle met die Mediërs geveg en handel gedryf het vir perde. Volgens Persia and the Bible bl. 35 glo I.M. Diakonoff dat die aankoms van die Indo-Iraanse stamme op die Iraanse plato in die eerste helfte van die tweede millennium v.C. [2000-1500 v.C.] plaasgevind het. Maar die vroegste argeologiese bewyse van nuwelinge blyk te dateer uit die vroeë deel van die tweede helfte van die tweede millennium v.C. [1500–1300 v.C.]."
In teenstelling hiermee word die magtige Minnie-volk in Jeremia 51:27 genoem. Die Minnie-volk gaan egter net terug tot 1200 v.C., en die Minnie-volk word nie in Genesis genoem nie, omdat Genesis vroeër geskryf is.
Opsommend ondersteun argeologie dat die Mediërs in Moses se tyd bestaan het.
V: In Gen 10:2, wie was die Jawan-mense?
A: Hulle is die Ioniese Grieke wat op die eilande en in Klein-Asië gewoon het. In Hebreeus was dit yawan, wat gelykgestel word aan die Griekse iaones of iawones in Homerus se Ilias 8.685, en yamanu in inskripsies van Sargon II en Darius I. Ioniese mense word in Egipte genoem vanaf die tyd van Ramses II (c. 1300 v.C.). Jesaja 66:19 en Esegiël noem hulle, en die Septuaginta vertaal dit as "Hellas".
V: In Gen 10:2, wie was die Tubal-volk?
A: Hulle is deur die Assiriërs die Tabal (of Tabali) genoem en het in die moderne Turkye in die streek van Klein-Asië gewoon. Die Griekse geskiedkundige Herodotus het hulle geken as die Tibarenoi. Hulle word genoem in Esegiël 27:13; 38:2-3; 39:1, en Jesaja 66:19.
Die Assiriese koning Salmanasser III (859-824 v.C.) het tribuut ontvang van die vier-en-twintig konings van Tubal. Die Assiriërs het in 732 v.C. die koning van Tubal van die troon gestoot. Sargon noem dat kosbare metaalhouers uit Tubal gekom het. Sargon het ook 'n opstand deur Tubal, die Mushki (Mesek) en Ararat neerslaan.
V: In Gen 10:2, wie was die Mesek-mense?
A: Die Assiriërs het hulle eers as die "Mus-ka-a-ia" genoem wat 'n leër van 20 000 gehad het gedurende die tyd van Tiglath-Pileser I (c. 1100 v.C.). Hulle word ook genoem onder Salmanasser III (859-824 v.C.). Hulle het oorspronklik tussen Silisië en die Kaspiese See gewoon, maar in die tyd van Sargon II (722-705 v.C.) het hulle in die streek van Frygië in hedendaagse Turkye gewoon. Herodotus 3:94 lys hulle as die "Moschoi", wat een van die 19 satrapieë van Darius uitgemaak het. Hulle word ook met die Frygiërs gelykgestel.
V: In Gen 10:2, wie was die Tiras-mense?
A: Ons weet nie veel van die Tiras nie. Alhoewel Josefus beweer dat die Thraciërs van hulle afkomstig was, dink mense vandag dat hulle die Tursenich/Tyrseniërs was, wat seerowers was. Die Egiptenare noem 'n "Thrusa" (Tw-rw-s3) volk wat omstreeks 1250 v.C. Egipte binnegeval het. Die apokrifiese Boek van Jubileum sê dat die Tiras op vier eilande gewoon het.
V: In Gen 10:3, waar was Togarmah?
A: Togarma was ongeveer 70 myl (113 km) wes van die dorp Malatya in Klein-Asië. Die Hetiete het dit Tegarama genoem. Die Assiriërs het dit Tilgarimanu genoem, en hulle het dit in 695 v.C. verower. Die Grieke het dit Gauraena genoem. Die Armeniërs beweer dat hulle afstam van Haik, 'n seun van Torgom, en is dus moontlik nakomelinge van Togarmah.
V: In Gen 10:5,20,31, aangesien daar verskillende tale was, waarom het die hele aarde een spraak gehad in Gen 11:1?
A: Genesis 10 is 'n oorsig, en Genesis 11 handel oor een gebeurtenis binne Genesis 10. Genesis 10:5 sê, "van hierdie...", 10:18 "Later...". Dit impliseer dat Genesis 10 sê hoe die nakomelinge later versprei het. Genesis 11:1 praat van die gebeurtenis van die toring van Babel, wat voor die verspreiding van die mense plaasgevind het.
'n Interessante kleitabletfragment in Babilon vertel van 'n tempel wat die gode beledig het. Hulle het dit in een nag vernietig en die mense met 'n vreemde spraak verstrooi.
V: In Gen 10:6,13, 1 Kron 1:8,11 waarom word Egipte nie onder hierdie nasies genoem nie? ('n Christen wat hieroor verbaas is)
A: Dit word genoem; die Hebreeuse woord vir Egipte is Mizraim.
V: In Gen 10:8-12, was die dade van Nimrod 'n amalgameer van die dade van Lugal-Zaggasi, Sargon van Agade, Hammurabi en Salmanaser I, soos in Asimov se Gids tot die Bybel gesê word (bl. 52)?
A: Nee. Alhoewel ons nie veel oor hierdie antieke Sumeriese konings weet nie, behalwe vir die tienduisende Sumeriese kleitablette wat bewaar is, is die ooreenkomste tussen daardie verowerders en Nimrod vaag. Die Bybel noem eenvoudig dat Nimrod 'n magtige jagter voor die Here was, dat Nimrod se loopbaan in vier stede in Sinear (Sumer) begin het, en later het hy na Assirië getrek en daar vier dig bymekaar geleë stede gebou, wat later baie invloedryk geword het. Die Bybel sê niks anders oor Nimrod nie, so dit is moeilik om 'n vergelyking te tref. Nimrod kon nie Hammurabi gewees het nie, omdat Hammurabi (1803/1793–1760/1750 v.C.) lank ná Abraham geleef het. Nimrod kan inderdaad 'n Bybelse verwysing na Sargon wees, behalwe dat ons te min oor beide Sargon en Nimrod weet om dit te kan sê.
V: In Gen 10:9, was Nimrod 'n goeie jagter "voor die Here", of 'n goddelose roofdier "in opstand teen die Here"?
A: Waarskynlik is die beste vertaling van die Hebreeuse woord paniym hier "voor". Soos die Engelse woord "before", word paniym in baie kontekste gebruik. Byvoorbeeld, 'n leier kon voor die gemeente wees in Josua 20:6,9, Israel is voor die Filistyne verslaan in 1 Samuel 4:2, en Israel het voor die Filistyne gevlug in 1 Samuel 4:17.
In hierdie geval beteken paniym waarskynlik 'n goddelose beskrywing, soos in "veg voor." Die naam Nimrod is verwant aan die Hebreeuse woord marad wat "om te rebelleer" of "ons sal rebelleer" beteken. Na die toring van Babel het Nimrod die stad Babel in opstand teen die Here gebou.
Dat Nimrod 'n "kragtige jagter voor die Here" is, dui op 'n negatiewe, ongoddelike betekenis vir Nimrod.
V: In Gen 10:9, tot watter etniese groep het Nimrod/Nimrud presies behoort?
A: Daar is drie moontlikhede.
Assirië word die land van Nimrud genoem in Miga 5:6, die stad Kalag word ook Nimrud genoem, en die Babiloniese stad Borsippa word ook Birs Nimrud genoem.
Nageslag van die Kassiete van Kish, wat in Mesopotamië gewoon het en omstreeks 3200 v.C. Babilon geregeer het, en in Genesis 10:8 staan dat Kus die vader van Nimrod was. Nin-Maradda is 'n nie-Semitiese naam van 'n dorp suidwes van Kish, volgens Unger se Bybelwoordeboek bl. 794. Hierdie siening is ook versoenbaar met die eerste siening.
Die Ubaidiërs was baie vroeë (c. 3800–3500 v.C.) nie-Semitiese inwoners van Sumerië en Mesopotamië voor die Sumeriërs wat van die suide gekom het. Genesis 10:8–10 dui aan dat Nimrod eers in Babilonië was, en toe noordwaarts na Assirië gegaan het. Ons weet baie min van die Ubaidiërs, maar met 'n verbintenis aan Gam kon hulle verwant gewees het aan die donkerder-gekleurde Harappaanse mense van Indië. Sien die Wycliffe Bible Dictionary bl. 1207-1208 vir meer oor hierdie siening.
V: In Gen 10:14, waar het die term "Palestina" sy oorsprong?
A: Ons weet nie met sekerheid nie, maar dit blyk waarskynlik dat dit uit die land Filistië gekom het.
Herodotus, die Griekse geskiedkundige (c.484-c.425 v.C.) Die Feniciërs en die Siriërs van Palestina self bely dat hulle die gebruik van die Egiptenare geleer het; en die Siriërs... sê dat hulle dit onlangs van die Kolchiërs oorgeneem het. Nou is dit die enigste nasies wat besnydenis gebruik, en dit is duidelik dat hulle almal hierin die Egiptenare naboots. Die Geskiedenisboek 2 (Euterpe) hoofstuk 104 bl. 69
Aristoteles, die Griekse filosoof (384-322 v.C.) Weereens, as dit waar is soos daar vertel word, dat daar in Palestina 'n meer is, sodanig dat as jy 'n mens of 'n dier vasmaak en dit daarin gooi, dit dryf en nie sink nie, sou dit bevestig wat ons gesê het. Hulle sê dat hierdie meer so bitter en sout is dat geen vis daarin leef nie en dat as jy klere daarin week en dit uitskud, dit dit skoonmaak. Meteorologie II.3
Philo van Alexandrië (20 v.C. tot 50 n.C.) skryf: "Verder is Palestina en Sirië ook nie kinderloos ten opsigte van voorbeeldige wysheid en deug nie," Every Good Man is Free, hoofstuk XII (75), bl. 689
Die Romeinse geograaf Strabo (23 n.C.) bespreek die Eksodus van die Jode uit Egipte na Palestina, wat hy van Jode in Alexandrië gehoor het.
Josefus (c. 100 n.C.) "wat met die Jode gebeur het, sowel in Egipte as in Sirië en in Palestina, en wat ons gely het onder die Assiriërs en Babiloniërs,..." Antiquitates Judaicae boek 20, hoofstuk 11, bl. 426
Ook verwys tien voor-Nikeense Christelike skrywers (almal ná 135 n.C.) na Palestina. Dit is Justinus die Martelaar, Theofilus van Keesarea (in die titel van die brief), Clemens van Aleksandrië, Tertullianus, Hippolytus, Origenes, Julius Africanus, Dionisius van Aleksandrië, Gregorius Thaumaturgus en Pampilus.
Toe die Romeinse keiser Hadrianus die tweede Bar Kochba-opstand van 132–135 n.C. neerslaan, het hy die Jode uit die land verjaag en die gebied Sirië-Palestina hernoem (Chris J. Seeman, 'Judea', Dictionary of NT Background [Downers Grove, IL: InterVarsity Press, 2000], 624).
V: In Gen 10:22 en Gen 22:21 is Aram na bewering twee keer gebore, soos die skeptiese Asimov's Guide to the Bible bl. 88 sê?
A: Nee, maar daar is twee moontlike antwoorde:
Meervoudige individue: Daar was nie net twee nie, maar drie individue in die Bybel met die naam Aram.
1. Genesis 10:22 sê Aram Sirië was 'n nakomeling van Sem. (Die Hebreeus is dieselfde vir seun en nakomeling, net soos die Hebreeus dieselfde is vir vader en voorouer.)
2. Genesis 22:21 noem Aram, wat afgestam was van Kemuel (Abraham se nefie), wat van Nahor was, wat van Terah was, wat afgestam was van Sem.
3. Baie later in 1 Kronieke 7:34 was daar 'n Aram, seun van Shamer, van die stam van Asher.
Die Wycliffe Bybelwoordeboek bl. 122 en Die Nuwe Internasionale Bybelwoordeboek bl. 74 noem ook drie mense.
Een individu: Neem kennis dat die twee Arams in Genesis 10:22 en 22:21 albei nakomelinge van Sem is. Dus kan hulle in werklikheid een individu wees, met die Tafels van die Nasies wat Sem as 'n voorouer van Aram noem.
V: In Genesis 11, het mense so 'n "lae" konsep van die hemel gehad dat hulle die toring van Babel tot by die hemel kon probeer bou?
A: Dit was nie die siening van Moses nie, maar van die mense wat die toring gebou het. Genesis 11 neem sonder goedkeuring sommige van die mense se dwaas idees op. Natuurlik kan wat vir die massas 'n dwaas idee is, vir die priesters slim wees om te verseker dat die mense hulle in eerbied beskou.
Die NIV Study Bible bl. 23 lys ander piramides/ziggurats wat argeoloë gevind het met soortgelyke pretensieuse titels.
Larsa: Huis van die skakel tussen Hemel en Aarde
Borsippa: Huis van die Sewe Leiers van die Hemel en die Aarde
Asjور: Huis van die Berg van die Heelal
Babilon: Huis van die Grondplatform van Hemel en Aarde
Die Babiloniesche Enuma Elish VI reëls 55–64 sê dat Babilon deur die gode in die hemel as 'n hemelse stad gebou is. Babili beteken "die poort van God."
V: In Gen 11, wat was sondig aan die bou van die Toren van Babel?
A: Dit was nie die konstruksie van 'n gebou nie, maar die arrogante motivering om (dwaasweg) te dink hulle kon op hul eie na die Hemel opklim. In die kern van baie afgodsdiens lê die geloof dat mense godsdienstig moet wees soos hulle wil, op "hulle eie manier", in plaas daarvan om die Een Ware God te soek. God se reaksie blyk nie een van straf te wees nie, maar eerder om hulle teen verdere kwaad te beskerm. Wyse ouers wil nie hê dat hul kinders die wet en hul eie opdragte totaal moet ignoreer nie, en God wil ook nie hê dat die mense wat Hy geskep het, dit moet doen nie.
V: In Gen 11, wat weet ons van die Sumeriese taal?
A: Sumeries is in spikertaal geskryf, en dit is nie 'n Indo-Europese taal nie. Dit het 'n paar ooreenkomste met Turks, Hongaars en sommige tale van die Kaukasusgebergte. Geleerdes kan Sumeries vandag lees, en hulle weet hoe die woorde uitgespreek is. Sumeries het geen f-, i-, j-, th-, sagte ch-, v-, w- of umlautklanke gehad nie. Hulle het 'n "ng" gehad (soos Kantonees en Viëtnamees), en hulle het nie intonasies aan die einde van woorde gehad soos in die meeste Indo-Europese tale nie. Daar was ook 'n aantal Sumeriese dialekte. Net soos daar antieke weergawes van Engels en Chinees was, was daar vier periodes van Sumeries: argaies, klassiek, nuut en post-Sumeries. Abraham het in 'n tyd geleef toe hulle "Nuwe Sumeries" gepraat het.
Hebreeus het 'n paar Sumeriese leenwoorde wat deur Akkadies gekom het. Soos in die Sumeries, was daar in die Hebreeus ook nie 'n "j"-klank nie.
V: Was Gen 11 uit volgorde?
A: Nee, niks dui daarop dat dit uit volgorde was nie. Dink daaroor na. As die hele mensdom uitgewis is behalwe vir 8 mense wat deur bloed of huwelik verwant was, is dit baie waarskynlik dat hulle almal dieselfde taal gepraat het. Egter, iewers langs die pad sou mense begin om verskillende tale te praat, en dit sou gebeur omtrent die tyd dat hulle geografies geïsoleer geraak het. As 'n interessante kanttekening dink nie-religieuse taalkundiges dat hulle alle Indo-Europese tale (van Keltiese tale tot Duits, Grieks en selfs Sanskriet) tot 'n gemeenskaplike oorsprong kan terugvoer, wat na hulle mening omstreeks 4000 v.C. in die Oekraïne gepraat is.
V: In Gen 11:1-9, waarom was daar voor Babel een taal, aangesien Gen 10:5,20,31 sê daar was baie tale wat ná die vloed begin het?
A: Albei is waar, want Genesis 10 vertel hoe die stamme voor en ná Babel versprei het. Drie punte om in die antwoord in ag te neem.
Genesis 10:5 verklaar dat dit vertel hoe die See-volke "in hul gebiede versprei het". Hierdie verspreiding het ná Babel plaasgevind.
Genesis 10:20 verklaar op dieselfde wyse dat dit verwys na die gebiede van die seuns van Gam, en die beweging van die Gamiete na hul gebiede sou ná die toring van Babel plaasgevind het.
Genesis 10:31 is byna identies aan Genesis 10:20, behalwe dat dit verwys na die seuns van Sem.
V: In Gen 11:5 en Gen 18:21, aangesien God oral is, hoe het "die HERE neergedaal om die stad te sien..."?
A: Dit is 'n uitdrukking om te kommunikeer dat God besondere aandag aan die stad geskenk het.
V: In Gen 11:7, sover ons weet, was vroeë oortuigings altyd politeïsties met monoteïsme as 'n latere ontwikkeling, soos die skeptiese Asimov's Guide to the Bible bl. 18 sê?
A: Nee. Sover ons uit die geskiedenis weet, was die vroeë Chinese godsdiens monoteïsties, asook sommige ander suidoos-Asiatiese kulture. Die vroeë Chinese naam vir hierdie monoteïstiese God was Shang-di, wat vandag in Chinese Bybels vir God gebruik word.
V: In Gen 11:7-9, is die verwarring van tale by die toring van Babel gekopieer uit die Griekse verhaal van die Aloadae?
A: Origen (230-254 n.C.) het dit ondersoek in Origen Against Celsus boek 4 hoofstuk 21 bl. 505 en tot die slotsom gekom dat dit nie kon wees nie omdat:
a) Geen Griekse persoon was vir hom (of ons) bekend wat hiervan voor Homer gehoor het nie.
b) Homerus het eeue ná Moses geleef.
Terloops, daar is teenstrydige datums oor wanneer Homer geleef het. Die antieke Griekse historikus Aristarchus sê 1044 v.C., owerhede in Philostratus sê 1159 v.C., en pseudo-Herodotus se Die Lewe van Homer stel dit op 1102 v.C. In teenstelling daarmee het die historikus Theopompus gesê Homer het so laat as 685 v.C. geleef. Herodotus sê dit was nie vroeër as omtrent 730 v.C. nie. Die Eksodus was omstreeks 1447 v.C.
Theophilus aan Autolycus (168–181/188 n.C.) boek 3 hoofstuk 20 bl. 117 wys ook daarop dat "Moses en sy volgelinge 900 of selfs 1000 jaar voor die Trojaanse Oorlog bewys word." Die Trojaanse Oorlog was egter eintlik ongeveer 250 jaar later, nie 900 tot 1000 jaar later nie.
Gevolgtrekking: Of die Grieke het die verhaal van die vroeëre Hebreeuse volk oorgeneem, of die Grieke het die verhaal van êrens anders buite Griekeland oorgeneem, of die Griekse en Bybelse weergawes berus op dieselfde gebeurtenis.
V: In Gen 11:9, was die afleiding van die naam "Babel" uit die Hebreeuse woord balal, wat "gemeng, verward of deurmekaar" beteken, vals, omdat in die Babiloniese taal Bab-ilu "poort van God" beteken, soos die skeptiese Asimov's Guide to the Bible op bl. 55 sê?
A: Nee. Asimov neem aan dat Babel op die terrein van die stad Babilon is. Die Bybel sê nie dat die Babiloniërs of Sumeriërs gesê het dit was omdat die tale gemeng, verward of deurmekaar was nie. Veeleer het Genesis gesê dat waar Babel ook al was, die mense daarna (insluitend die Hebreeuse lesers van Genesis) dit Babel kon noem omdat die tale daar deurmekaar was.
V: In Gen 11:10, hoe oud was Sem toe die vloed gekom het?
A: Hier is wat 'n mens uit die Skrifte kan waarneem, en dan die gevolgtrekking:
Genesis 11:10 sê dat Sem 100 jaar oud was twee jaar ná die vloed.
Genesis 5:32 sê dat Ham, Sem en Jafet gebore is toe Noag 500 jaar oud was.
Genesis 7:6 sê dat Noag 600 jaar oud was toe die vloed oor die aarde gekom het.
Niks in die Skrif dui daarop dat Ham, Sem en Jafet drielinge was nie. Genesis 5:32 was 'n afgeronde getal; die drie is waarskynlik een vir een gebore toe Noag ongeveer 500–600 jaar oud was.
V: In Gen 11:18-24, is daar enige ekstrabibliese rekord van Reu, Serug en Nahor?
A: Niemand kan verwag dat ons 'n onafhanklike rekord van elke individu het nie. Ons het egter in hierdie geval waarskynlik wel 'n onafhanklike rekord. Die Assiriese kronieke noem dorpe in die moderne Sirië met die name Paligg, Reu, Sarugi en Nakhur. Die Mari-rekords noem ook Nakhur.
V: In Gen 11:27 en Gen 17:5, wat is die oorsprong van die name "Abram" en "Abraham"?
A: Die oorsprong van die naam is onseker. Dit is 'n Wes-Semitiese naam, en beteken waarskynlik "die vader is verhef" of "verhewe vader". Op tablette wat uit die stad Mari (2800-1760 v.C.) bewaar is, kom die name Noag, Abram, Laban en Jakob voor. Die naam "Abraham" beteken "vader van menigte" of "vader van 'n menigte".
V: In Gen 11:27 en 17:5, hoe beïnvloed name, byname en titels mense subtiel?
A: Hierdie kan ten minste agt dinge doen:
Inlig en gee 'n vreemdeling 'n eerste indruk van die werk of die belangrikheid van 'n persoon. By een maatskappy waar ek gewerk het, het die meerderheid van mense, en almal wat 'n redelike mate van ervaring gehad het, die titel "vise-president" gehad.
Oortuig mense dat jy die werk kan doen. Hoekom sou jy iemand met 'n meestersgraad aanstel om 'n werk te doen, as jy 'n Ph.D. kan hê? Van al die verowerders in die geskiedenis is dit interessant dat "William the Conqueror" een van die min was wat daardie bynaam gekry het. Alhoewel hy Engeland, Skotland en later Ierland verower het, was daar soveel kere dat dit onseker was of sy leër sou wen of uitgewis sou word.
Herskep vir onsself en ander presies wie ons is.
Verduidelik vir ander wat ons reeds ken presies wat ons primêre identiteit is.
Verduister vir ander presies wat ons doen. Dink aan 'n Planned Parenthood-berader, of die erfgesondheidshofe en die Huweliksgesondheidswet van die Nazi's.
Minag ander deur hul naam verkeerd uit te spreek of hulle 'n vernederende bynaam te gee. Bloody Mary, of Mary I (1516–1558), was die dogter van Henry VIII en Katolieke Koningin van Engeland. Nadat sommige Protestante probeer het om haar te vermoor, het sy 280 Protestante aan die paal laat verbrand en probeer om meer te dood of in ballingskap te stuur. Nadat sy aan 'n siekte gesterf het, is die meeste Katolieke in Engeland in ballingskap gestuur of gedood.
Wees 'n grap soos Robin Hood se vriend "Little John", of die Chicago Bears-rugbyspeler "Refrigerator Perry". (Om hom te takel was soos om 'n yskas te takel). Die countrysanger Johnny Cash het 'n interessante ballade gehad met die titel "A Boy Named Sue."
Bou ander op in die oë van hulself of ander. Dink aan Alexander die Grote, Alfred die Grote, Otto die Grote, Suleiman die Pragtige, of Ivan die Grote (deur sy vyande Ivan die Verskrikkelike genoem). Aan die ander kant kon mens hul woestheid beklemtoon. Roemeniërs het probeer om Moslems te oortuig om nie Roemenië te probeer inval nie, omdat hul koning Vlad die Spietelaar genoem is. Daar was ook die Turkse heerser Selim die Somber wat baie Alawiete massakree het.
Soms kan 'n Chinese moeder haar laaste kind die bynaam "duo duo" gee, wat "meer" beteken. Dit kan 'n bykomende seën beteken, of dit kan 'n onbedoelde, ongewenste ekstra las beteken.
V: Leer Genesis 11:27 dat Abram, Nahor en Haran in 'n spesifieke volgorde gebore is?
A: Alhoewel sommige mense verkeerdelik dink dat 'n lys in die Bybel altyd aandui wie eerste gebore is, is dit nie waar nie. Byvoorbeeld, in 1 Kronieke 3:15 word Sedekia as Josia se derde seun gelys, en Sallum/Jehohas as die vierde. Tog, toe Jehoahaz in 609 v.C. koning geword het, was hy 23 jaar oud, en Sedekia was net tien jaar oud. Vir 'n ander voorbeeld, word Gam voor Jafet genoem, maar Genesis 9:24 wys dat Gam jonger was. Dus, as die Bybel 'n lys gee sonder om te sê dat hulle in volgorde is, moet ons nie probeer om in die Bybel in te lees wat nie daar is nie.
In hierdie spesifieke geval, aangesien Abram 75 jaar oud was toe hy Haran verlaat het nadat Tera gesterf het (Genesis 12:4), en Tera op 205-jarige ouderdom gesterf het (Genesis 11:32), was Abram nie die seun wat gebore is toe Tera 70 jaar oud was nie. Abram is eers gebore toe Tera ten minste 130 jaar oud was.
V: In Genesis 11:28, was Abram van die stad Ur, of was hy van die dorp Haran in Genesis 24:4?
A: Abram was oorspronklik van Ur van die Chaldeërs in suidelike Mesopotamië, maar voordat hy na Kanaän gekom het, het Abram en sy familielede eers in die dorp Haran in hedendaagse Sirië gaan woon.
V: Waarom noem Genesis 11:28 Ur van die Chaldeërs, aangesien Ur 'n Sumeriese stad was?
A: Dit gee ons 'n aanduiding van wanneer dit geskryf is. Die Kaldeërs en Sumeriërs van Irak is in Moses se tyd geassimileer, en Moses het die land van hedendaagse Irak genoem soos dit in sy tyd bekend was. Ook noem die Ebla-dokumente 'n dorp met die naam Uru wat in Padan-Aram (hedendaagse Sirië) was. Om dus seker te maak daar was geen fout nie, is daar in plaas van net "Ur" te sê, gesê "Ur van die Kaldeërs".
V: In Gen 11:28, kon Abraham van 'n ander stad met die naam Ur vertrek het?
A: Nee. Daar was 'n stad naby Haran met die naam Ur/Urfa (hedendaagse Edessa), 'n Hetitiese dorp met die naam Ura in Noord-Oos-Anatolië / Armenië, en 'n Hetitiese hawe met die naam Ura naby Tarsus. Hierdie dorpe word egter eers 500 jaar ná Abraham genoem.
V: In Gen 11:28, wat weet ons oor die Mesopotamiese stad Ur behalwe uit die Bybel?
A: Ons weet baie van Ur, danksy uitgebreide opgrawings. Die stad was waarskynlik die grootste in die wêreld op daardie tydstip, met 'n bevolking wat geskat is op 180 000, 200 000, of 300 000. Dit was ovaal van vorm, en die heuwel is 3000 voet lank en 800 voet breed. Dit het 'n driestap-Ziggurat gehad, 70 voet bo die vlakte. Die mure was dertig voet hoog. Dit was 'n welgestelde stad, met skouspelagtige kunswerke. Die mense van Ur was relatief gesofistikeerd, met 'n wiskundetekst wat kubieke wortels toon.
Geografie: Ur het aan een kant die Eufraatrivier gehad en aan die ander kante kanale. Die grond was ietwat alkalies, maar uitstekend geskik vir koring en gars met besproeiing. Daar was ongeveer 50 soorte vis in die Tigris- en Eufraatrivier. Daar was geen bome in die omgewing nie, so hulle het hout ingevoer van 400 myl ver.
Beskawing: Ongeveer 40% van alle graan is gebruik om bier te maak. 'n Bordspel is gevind. Hulle het een- en tweeverdieping-modderbaksteenhuise gehad, en ongeasfalteerde strate. Dikwels was 'n familiegraf onder die huis.
Letterkunde: Die eerste Sumeriese skryfwerk was omstreeks 3200 v.C., 1200 jaar voor Abraham. 100 000 tablette is uit Ur, Umma, Lagash, Puzrish-Dagan en Nippur teruggevind.
Wetenskap: 'n Wiskundetafel met kubieke wortels is gevind. Hulle het nie 'n desimale stelsel gehad nie, maar het eerder 1, 10, 60, 600, 3600, 36 000, ensovoorts gebruik. 'n Oorblyfsel hiervan is dat ons sirkels in 360 grade verdeel. Hul kalender het 360 dae gehad, en hulle het astrologie beoefen. Die hoof-ziggurat was baie goed gebou.
Tempels: Die hoof-Ziggurat was aan die maangod (nie die maangodin nie) gewy, genaamd Nanna/Nannar in die Sumeries, en Sin in die Akkadies/Semities. Die hoof-Ziggurat het drie vlakke gehad. Die onderste, 210 by 140 by 20 voet, is deur Ur-Nammu en Dungi gebou. Ur-Nammu het omtrent in die tyd van Abraham geleef. Nabonidus (c. 560 v.C.) het die tweede verdieping gebou, en 'n klein gebou was die derde verdieping. Daar was tempels vir E-num-mah, Nirgal/Ningal (Nanna se vrou), en die heiligdom van Nannar.
Geskiedenis: Die eerste Dinastie van Ur (2600-2500 v.C.) het konings met die name Mesanepada en Aanepada gehad. Die Gutiete het Ur verower en dit van 2150–2070 v.C. regeer totdat Ur-Nammu hulle verdryf en die Derde Dinastie van Ur begin het. Die mense van Ur het sowat 50 jaar later Susa, die Elamitiese hoofstad, geplunder. Abraham het Ur voor 2000 v.C. verlaat, toe Ur dalk soos een van die veiligste plekke om te woon gelyk het. In 2004 v.C. (sommiges sê 1950 v.C.) het die Elamiete Ur geplunder, en die stad Ur het nooit weer sy vorige belangrikheid herwin nie. Dus, as Abraham God ongehoorsaam was en in Ur gebly het, sou hy of sy nakomelinge waarskynlik in die slawerny gebring of gedood gewees het.
V: In Gen 11:31 het Abram van Ur na Kanaän vertrek, of van Haran soos in Gen 12:5 gesê word?
A: Genesis 12 sê nie dat Abram in Haran was toe God hom geroep het nie. Daar is geen vermelding dat Genesis 11:31 chronologies voor Genesis 12 is nie. Baie moderne biografieë is streng chronologies, maar daar is geen vereiste dat hulle so moet wees nie, en dikwels was dit nie streng chronologies in die Ou Testament en die Evangelies nie. Ons kan net seker wees dat dit bedoel is om in kronologiese volgorde te wees wanneer die skrywer 'n bewering maak dat dit in kronologiese volgorde is. Genesis 24:4 sê nie in Hebreeus "land van my geboorteplek" nie, maar eerder "my land", wat beteken waar Abram 'n rukkie gewoon het en waar sy naaste familielede nog gewoon het.
V: In Gen 12:1, 28:10-15; 32:22-32, waarom het God die Jode gekies in plaas van die Chineërs of iemand anders?
A: Eerstens het God die reg om te kies wie Hy wil. Hier het God nie 'n volk gekies nie, maar eerder een man: Abraham. Later is die verbond en nageslag deur Isak bereken in Genesis 17:21 en 21:12. Later is Jakob gekies in Genesis 28:10-15. Abraham was bereid om sy kultuur en stad (Ur) te verlaat, wat waarskynlik die grootste stad (100 000 tot 180 000 inwoners) en die mees beskaafde stad op aarde op daardie tydstip was. Baie mense het 'n begeerte om te doen wat reg is, maar minder welgestelde mans sou bereid wees om hul bande met hul kultuur en godsdiens op te offer om God bo alles te volg, selfs na 'n plek wat hulle nie geken het nie (Hebreërs 11:8).
Vandag leer Romeine 10:12 en Galasiërs 3:28 dat daar vir God geen verskil is tussen gelowiges wat Joods en nie-Joods is nie.
V: In Gen 12:1, is daar enige bewyse buite die Bybel dat die ware God Homself aan enigiemand anders in Abraham se tyd, of daarvoor, geopenbaar het?
A: Ja. Eerstens twee agtergrondfeite uit die Bybel, en dan die antwoord.
B1. In Genesis 14:18-20 was Melgisedek 'n koning van Salem en 'n priester van die Allerhoogste God, wat hy El Eljon genoem het. Ons sal Melgisedek egter nie reken nie, aangesien hy slegs in die Bybel genoem word, en Melgisedek 'n voor-inkarnasie-verskyning van Christus kon wees.
B2. In Genesis 24:50 het Abram se familielede in Sirië (onder die Arameërs) in die Here geglo.
Die antwoord:
A1. Ugaritiese tekste (van die kultuur wat in hedendaagse Sirië en Libanon was), noem ook 'n persoonlike God met die naam "El", en het die uitdrukking "El Elyon" vir die Allerhoogste God gebruik, soos Melgisedek gedoen het. Ongelukkig was sinkretisme aan die werk in die Ugaritiese kultuur en hulle het uiteindelik net "El" aanbid as een god onder baie.
A2. In China, voor die koms van boeddhisme net ná Christus, en voor konfuciaïsme en taoïsme 'n paar honderd jaar voor Christus, het hulle 'n aantal afgode aanbid. Voor dit het hulle egter een Hoogste God aanbid, wat hulle Shang-di genoem het. Die vroegste geskrewe verwysings na Shang-di in China dateer uit 2600 v.C., wat ongeveer 400–500 jaar voor Abraham is! Ongelukkig het hulle tydens die Zhou-dinastie, ongeveer 1000 v.C., besluit dat niemand goed genoeg was om Shang-di te aanbid behalwe die Keiser nie, en die aanbidding van Shang-di onder die massas het uitgesterf. 'n Paar eeue gelede het Christene in China heftig verskil of die Chinese Bybel altyd die generiese term vir godheid, Shen, moes gebruik, of ook die antieke woord Shang-di. Laasgenoemde groep het die oorhand gekry, en Chinese Bybels gebruik sowel Shang-di as Shen.
Die Chinese keiser het Shang-di vereer deur 'n bul op 'n wit marmeraltaar te offer tydens die "Grensoffer", wat deur Confucius in die Shu Jing (Boek van Geskiedenis) aangeteken is, waar hy gesê het dat keiser Shun (2256–2205 v.C.) dit beoefen het. Dit het in 1911 n.C. opgehou. Hier is 'n gedeelte van wat tydens die offer gesê is:
"In die ou tyd in die begin was daar die groot chaos, sonder vorm en donker. Die vyf elemente [planete] het nog nie begin wentel nie, en ook nie die son en die maan begin skyn nie. U, o Geestelike Soewerein, het eers die growwer dele van die suiweres geskei. U het die hemel geskep. U het die aarde geskep. U het die mens geskep. Alle dinge met hul voortplantingskrag het hul wese gekry." Vir meer inligting oor Shang-di, sien 'n artikel deur Ethel Nelson in Creation ex Nihilo, vol. 20 nr. 3, Junie–Augustus 1998, bl. 50–53.
Koreane het 'n soortgelyke antieke tradisie van 'n Shang-di, wat hulle Hananim noem. 'n Antieke Koreaanse Tan-gun-tradisie het gesê dat Hananim 'n seun gehad het wat verlang het om onder mense te leef. Jy kan meer lees oor Shang-di, Hananim, en ander vroeë openbarings wat blykbaar van die ware God was in die boek Eternity in Their Hearts.
V: In Gen 12:1-3,7, hoe het God Sy beloftes aan Abraham gehou?
A: God het hulle onvoorwaardelik gehou, ongeag wat Abraham gedoen het.
God het Abraham tot 'n groot nasie gemaak. In werklikheid was Abraham die voorvader van beide die Israeliete en baie van die Arabiere. (Genesis 12:2)
God sou Abraham seën. Abraham het as 'n baie welgestelde man geleef en gesterf, en hy het baie nakomelinge gehad. (Genesis 12:2)
God het Abraham se naam groot gemaak. Sy naam word oral hoog geag waar Christene, Jode en Moslems gevind word. (Genesis 12:2)
God sal diegene seën wat Abraham seën, en vervloek diegene wat Abraham vervloek. Lande wat Jode verwelkom het, het 'n groot seën gesien, en dié wat hulle vervloek het, soos Nazi-Duitsland, het grootliks gely. (Genesis 12:3)
Abraham se nageslag het die land Palestina besit. (Genesis 12:7)
V: In Genesis 12:1-5 praat God hier met Abram, of is dit 'n duplikaat van toe God met Abram in Genesis 12:4b-9 gepraat het?
A: Dit is nie 'n dubbel nie. In Genesis 12:1-4a het God vir Abram beveel om iets te doen sonder om te sê of Abram dit gedoen het of nie. Genesis 12:4b-9 vertel ons dat Abram gedoen het wat God gesê het, behalwe dat Abram Lot ook saamgeneem het.
V: In Genesis 12, kon Abraham geskryf het wat die Mormone as Skrif beskou, genaamd Die Boek van Abraham?
A: Nee. Eerstens 'n bietjie agtergrond oor die Mormoonse "Boek van Abraham" en die belangrikheid van die bedrog, en dan bewys dat dit 'n bedrog is. Hierdie materiaal is geneem uit voorheen geskrewe materiaal oor Mormonisme.
Agtergrond:
Die Mormonboek van Abraham is 'n deel van die Mormonse Skrif, die Parel van Groot Prys. Dit is die basis vir die Mormonse anti-swart leerstelling, wat swartes daarvan weerhou het om ooit die Mormonse priesterdom te ontvang. Die anti-swart leerstelling is in 1978 verander (deur die Mormonse god?).
Die Mormon-Boek van Abraham is geskryf uit antieke Egiptiese rollen wat Joseph Smith in Julie 1835 verkry het, wat hy beweer het die geskrifte van Abraham en Joseph bevat. Hy het nie antieke Egipties geken nie, wat min mense destyds kon lees. Hy het verkondig dat God hom goddelik geïnspireer het om sommige van hierdie rollen in Engels te vertaal, en so het die Mormon-Boek van Abraham ontstaan.
Hierdie Egiptiese scrolls is eens as verlore en vernietig beskou, maar elf van hulle is in die Metropolitan Museum in New York gevind en in 1967 aan die Mormonkerk oorhandig.
Belangrikheid van die bedrog:
Daar is gesê dat die Boek van Mormon vertaal is uit dieselfde taal as die Boek van Abraham. As Joseph Smith nie die een kon vertaal nie, het hy ook nie die ander vertaal nie, en kan daar nie aan enige van sy geskrifte vertrou word nie. Verder, as die rol 'n heidense geskrif aan 'n afgodsgod is, sou Joseph Smith 'n Profeet, Seer en openbaarder van sy gids, die afgod van die rol, wees.
Hier is wat Joseph Smith oor vertaling verklaar het: "'n Vertaling van sommige antieke geskrifte wat in ons hande geval het uit die katakombe van Egipte. -- Die geskrifte van Abraham, deur sy eie hand geskryf, op papirus." Perel van Groot Prys bl. 29.
Bewys van die bedrog:
Daar is drie maniere waarop ons weet dat dit die Egiptiese rolle is wat Joseph Smith probeer vertaal het.
1. Drie van die vier oorspronklike handgeskrewe Boek van Abraham-handskrifte het Egiptiese hiërogliewe in die marge gehad. Van die tagtig-en-wat Egiptiese hiërogliewe op die rol is onderskeidelik 20, 13 en 10 hiërogliewe op handskrifte #1, #2 en #3 geskryf. Toe daar gaping in die rol was, is 7, 6 en 6 herstelde hiërogliewe op die drie manuskripte bygevoeg. Hieruit kan ons vol vertroue wees dat hierdie Egiptiese rol die een was wat Joseph gebruik het.
2. Joseph het 'n grammatika van die Egiptiese taal uitgevind. Die gebonde, vier-en-dertig bladsy boek, genaamd die Egiptiese Alfabet en Grammatika, is steeds in die kerk se besit. Hierdie taalboek illustreer baie van die Egiptiese hiërogliewe van die rol. 'n Baie soortgelyke Engelse "vertaling" is in die Egiptiese Alfabet en Grammatika as in die Boek van Abraham. Sommiges beskou dit as een van die meer skadelike feite teen die inspirasie wat Joseph beweer het te hê.
3. Die prente aan die begin van beide die Egiptiese rol en Smith se Boek van Abraham is dieselfde. Die enigste verskil is 'n potloodvlek op die Egiptiese prent wat op die Mormoonsprent ingekleur is. Nie net is die prente op dieselfde wyse gekopieer nie, maar die byskrifte by prente #2 en #3 wat na die Egiptiese afgode verwys, is ook in die Mormoonskrif oorgeneem.
Die werklike vertaling:
Smith het gedink hy vertaal hierdie hiërogliewe. Lees die werklike vertaling deur Dr. Klaus Baer op die volgende bladsy. (Dialogue: A Journal of Mormon Thought: Herfs 1968 bl. 119-120.)
"Osiris sal oorgedra word in die Groot Poel van Khons --en ook Osiris Hor, geregverdig gebore aan Tikhebyt, geregverdig --nadat sy arms op sy hart geplaas is en die Asemhalingspermit (wat [Isis] gemaak het en wat aan die binnekant en buitekant geskrif het) in koninklike linne toegedraai en onder sy linkerarm naby sy hart geplaas is; die res van sy mummie-verband moet daaroor toegedraai word. Die man vir wie hierdie boek gekopieer is, sal vir ewig asemhaal soos die bas van die gode doen." (bas is siele.) Op bl. 111 het Dr. Baer verklaar: "Joseph Smith het gedink dat sy papirus die Boek van Abraham bevat."
Smith het duisende Engelse woorde uit hierdie hiërogliewe vertaal. Joseph het gesê dit was die skrif van Abraham en die woord van sy god. In werklikheid was dit 'n variasie van die Boek van die Dood, 'n heidense Egiptiese towerboek vol heidense gode en godinne, wat dikwels saam met mummies begrawe is.
Dr. Richard Parker van Brown Universiteit het in 'n persoonlike brief aan Marvin Cowen, gedateer 9 Januarie 1968, gesê: "5. Ek het Joseph Smith se Egiptiese Alfabet en Grammatika gesien. Die interpretasie van die tekens wat as Egipties uitgee, het geen ooreenkoms met die betekenis wat Egiptoloë daaraan toeskryf nie."
Vyf-en-twintig jaar gelede het Dr. A.B. Mercer gesê: "Enige leerling van my wat so 'n absolute onkunde oor Egipties sou toon soos Smith doen, kon beslis nie verwag om meer as nul in 'n eksamen in Egiptologie te kry nie." (Improvement Era, vol. 16, bl. 615.) Dit is vandag nog steeds waar.
Dr. John A. Wilson het gesê: "...wat my betref, sien ek stukke van twee of moontlik drie verskillende papirusse en elkeen van hulle lyk soos 'n tradisionele Boek van die Dooies." (brief 5 Jan. 1968.)
Besonderhede van die prente
Kom ons kyk nou na die drie prente in die Boek van Abraham en die onderskrifte daaruit van een van die rolskrifte en uit Times and Seasons, volume 3.
Die skrif en prente is tipiese Egiptiese begrafnisscene van Egiptiese afgode. Josef het geleer dat hierdie beelde Abraham en die Ware God verteenwoordig.
Faksimile #1:
Hor, geregtigverklaarde seun van die draer van dieselfde titels.
Faksimile #2
Mag die siel van Osiris Sheshonk lewe
Ek (Min) is 'n kopulerende bul sonder gelyke.
Mag hierdie graf nooit ontheilig word nie.
Faksimile #3
O gode van . . ., gode van die Grotte, gode van die suide, noorde, weste en ooste, verleen welsyn aan Osiris Hor geregverdig
Gevolgtrekking:
Smith se god het hom mislei. Joseph Smith se vertaling is niks werd nie. As jy die Here soek, liewe Mormoon, bid ek dat jy die Mormoonse Kerk verlaat, Joseph se bedrog verwerp, en jou lewe gee aan die Allerhoogste God deur Jesus Christus, Sy Seun.
V: In Gen 12:4, hoe kon Abram 75 jaar oud wees toe hy die dorp Haran verlaat het nadat Terah gesterf het? In Gen 11:26, aangesien Tera 70 jaar oud was toe hy sy drie seuns gehad het, sê Handelinge 7:4 dat Abram Haran verlaat het nadat Tera gesterf het, en Tera is 205 jaar oud gesterf (Gen 11:32), dan sou sy drie seuns 135 jaar oud gewees het.
A: Tensy Abram, Nahor en Haran drielinge was (wat onwaarskynlik is), verwys Genesis 11:26 na Tera wat 70 jaar oud was toe hy begin het om kinders te kry. Abram is eers gebore toe Tera minstens 130 jaar oud was.
V: In Gen 12:8 het argeoloë die stad Ai opgegrawe?
A: Nee. Hulle het nie die oorblyfsels van 'n klein dorpie gevind wat gesê word heeltemal verwoes te wees nie.
V: In Gen 12:10-19, is daar enige buite-Bybelse bewyse dat mense uit Kanaän of ander dele van die Midde-Ooste na Egipte gekom het?
A: Ja, daar is. 'n Grafskildery by Beni Hasan in Egipte wys "Asiaten". Graf 3, van Khnumhotep, wys 37 Semiete wat vir handel na Egipte kom. Hulle het swart hare, spitsbaarde, lang mantels, boë en werpstokke gehad. Die Wycliffe-woordeboek van Bybelse Argeologie, bl. 139, sê dit dateer uit 1892 v.C.
Die alfabet is vir die eerste keer bekend as Semiete in Egipte in 1800 v.C. of vroeër noord van Luxor gebruik het. (Sien BAR Jan/Feb 2000 bl. 12)
Kamele op muurskilderings in die tempel van Hatshepsut naby Thebe dateer ook uit die tyd van Abraham.
V: In Gen 12:10-19 het Abraham in Egipte gesê sy vrou is sy suster, of het Isak dit in Gerar in Gen 26:2-11 gedoen? ('n Liberale Christen het dit as 'n dubbelte voorgehou, wat wys dat verskeie outeurs Genesis geskryf het.)
A: Dit is nie 'n duplisering nie; dit is twee afsonderlike gebeure. Isak het waarskynlik hierdie slegte idee van sy pa se voorbeeld gekry.
V: In Gen 12:10-20 en Gen 20:1-18 het God Abram se leuen goedgekeur?
A: Nee. Die Bybel het eerlik Abram se leuens opgeteken, maar het dit nooit goedgekeur nie weens sy gebrek aan geloof in God se beskerming. Selfs groot mans van God sondig nog, en daarom moet ons nie moed verloor wanneer ons sondig nie.
God het Abraham geseën weens sy geloof, nie omdat hy sondeloos was nie, maar ondanks sy sonde.
Slegs God is perfek. Ons doel is om na volmaaktheid te streef, wat ons eers in die Hemel sal bereik. Sien die bespreking oor Genesis 19:30-36.
V: In Gen 12:16, watter ander bewyse het ons vir kamele in die Midde-Ooste, buite Egipte, gedurende hierdie tydperk?
A: Ons het ten minste vier bewyse:
1. 'n Sumeriese teks sê: "O Dummuzi, voorsien my van kamelmelk – die melk van die kamel is soet, die room van die kamel is soet" (Oppenheim, A. (1960) Chicago-Assiriese woordeboek, vol. 7)
2. 'n Gedenkplaat by Tell Asmar in Irak, uit die periode 2500–2000 v.C., wys 'n ruiter op 'n dromedaris (Dostal, W. (1959) "The Development of Bedouin Life in Arabia Seen from Archaeological Material." In A. Abdalla et al., Studies in the History of Arabia vol.1. p.16, 13)
3. 'n Seël uit die 18de eeu v.C. uit Sirië wys twee mense wat op 'n Baktriese kameel ry (Porada, E. (1977) "'n Silinder-seël met 'n kameel in die Walters Art Gallery." Journal of the Walters Art Gallery 36).
4. 'n Siriëse lys uit die 18de eeu v.C. noem "een [maat] as voer vir die kameel" (Wiseman, D. (1950) "Ration Lists from Alalakh VII." Journal of Cuneiform Studies 13).
Sien Stephen Caesar "Science, Scholarship and Scripture - Domesticated Camels in Genesis" in Christian News 6 Augustus 2001, bl. 17.
V: In Gen 13:1-18, het Lot gekies waar Abraham sou woon, of het God vir Abraham die Beloofde Land gegee om in te woon?
A: Albei. "Gelyktydigheid" is die leer dat God gebeure en mense gebruik, selfs misleide en bose mense, om Sy wil te volbring en Sy beloftes te nakom. Abram (Abraham) het Lot toegelaat om óf die oos- of die weskant van die Jordaan te kies, en Lot het die oostekant gekies. Alhoewel God Abram na die algemene gebied laat verhuis het, het God ook spesifiek beplan dat Abram die westekant van die Jordaanrivier sou hê. God het Lot se keuse gebruik om Sy wil te volbring.
V: In Gen 13:1-18, wat doen jy wanneer daar 'n meningsverskil tussen twee mense, of twee partye, is en jy sien geen hoop om die meningsverskil op te los nie?
A: Dit is goed om eers saam te werk om die meningsverskil te probeer oplos. Een ding wat help, is om te probeer om die situasie vanuit die ander persoon se perspektief te beskou. Probeer dan om hulle te help om dit vanuit jou perspektief te beskou. Wys vir hulle wat jou beste alternatief is as julle nie tot 'n ooreenkoms kom nie. Vra vir hulle wat hulle sou doen as hulle in jou plek was. Soms is daar, soos om 'n naald te deurdring, 'n manier om tussenin te gaan en elke kant die meeste van wat hulle wil hê te gee.
Soms is daar geen kompromie of oplossing moontlik nie. Soms is skeiding die beste, en is daar net 'n behoefte om as vriende uitmekaar te gaan. Wanneer julle uitmekaar gaan, skei op die beste moontlike wyse, met vergifnis indien nodig. Alhoewel Abraham en Lot geen meningsverskil tussen hulle gehad het nie, was daar nie genoeg gras in een area vir albei hulle veekuddes saam nie. Hulle moes dus uitmekaar gaan; daar was geen ander manier nie.
Natuurlik is versoening beter as skeiding. Maar vir versoening om te werk, moet albei partye, nie net een nie, bereid wees om te versoen.
V: In Genesis 13:8 en 29:15, hoe was hierdie mans broers?
A: In Genesis 13:8 noem Abram Lot sy broer, terwyl in Genesis 29:15 Laban Jakob sy broer noem. Die Bybel neem kennis dat Abram en Laban beide hul hegte gevoelens en hul bloedverwantskap uitgedruk het, maar hulle was nie eintlik broers nie.
Die skeptiese Asimov's Guide to the Bible bl. 819–820 sien geen probleem hiermee nie, maar voeg by dat in hierdie gevalle gewoonlik genoeg genealogiese materiaal gegee word sodat ons die presiese verhouding ken. Dit is nie die geval met Jesus se broers nie, dus was hulle waarskynlik biologiese halfbroers.
V: In Gen 13:12 het Lot sy tent naby Sodom opgeslaan, of het Lot in Gen 14:12 in Sodom gewoon?
A: Albei is waarskynlik waar, op verskillende tye. Om nomadies te wees het beteken dat jy maklik kon rondtrek. Lot het beslis sy tent ver van Sodom gehad voordat hy van Abrahams groep geskei het. Daarna het hy dit beslis naby Sodom gehad, en later in die omliggende gebied wat deur Sodom beheer is (groter Sodom). Toe het hy in Sodom gewoon (in óf 'n tent óf 'n huis). Later in Genesis 19:3 het Lot 'n huis in Sodom gehad.
V: In Gen 14:1-2, wie is hierdie konings?
A: Dit het omstreeks 2000 v.C. gebeur, so dit is nie verbasend dat ons nie van hierdie heersers kan opspoor nie. Elam was egter 'n groot mag en het omstreeks 2004 v.C. Abram se stad Ur verower. Shinar is die woord wat beide die Ou Testament en die Egiptenare vir Babilonië gebruik het. Chederlaomer klink soos kudur (Elamities vir dienaar) en Lagamar ('n Elamitiese godin). Cheder (=Kudur) was die eerste deel van die naam van baie Elamitiese konings. Tidal blyk verwant te wees aan die Hetitiese naam Tudhaliya, en daar was ten minste vyf latere Hetitiese konings met die naam Tudhaliya. Dorpies van Si-da-mu (Sodom) en I-ma-ar (Gomorra) word in die Ebla-tablette genoem, geskryf 2400–2250 v.C. Ons het nie 'n rekord van Arioch van Ellasar nie, maar daar is onafhanklike historiese bewyse van 'n koning Ariochu van Larsa, 'n belangrike Sumeriese stad. Ook sê History of Israel bl. 61 dat Arriyuk(ki) of Arriwuk(ki) in beide Mari en Nuzi bekend is as 'n Hurritiese naam.
Volgens John Warwick Montgomery in Evidence for Faith bl. 157, het mense voorheen Amrafel met Hammurabi geïdentifiseer, maar dit is onjuist. Hy sê ook dat Arioch bo Ariochu verkies word, omdat Arioch 'n algemene naam van daardie tyd was. Dit was 'n Hurritiese naam, ook 'n naam van 'n koning van Mari (ongeveer 1750 v.C.), en in die tablette by die stad Nuzi (1500 v.C.). Aangesien dit 'n algemene naam was, kon enige aantal konings uit enige aantal minder belangrike provinsies wat vir die moderne wêreld onbekend is, dit gehad het.
Opsommend is hierdie vreemde name slegs gedurende hierdie beperkte tydperk gebruik. Dit is uiters onwaarskynlik dat iemand hierdie name sou neerskryf het, tensy hulle destyds akkurate kennis van die geskiedenis gehad het.
V: In Gen 14:1-2, hoe kon daar "bondgenootskappe" van konings wees wat veg?
A: Daar sou baie min koningsalliansies gewees het voor die val van die sterk stadstaat Ur in 2004 v.C. Daar sou baie min koningsalliansies gewees het ná die opkoms van Hammurabi van Ou-Babilon omstreeks 1700 v.C. Montgomery noem egter dat bondgenootskappe algemeen was tussen die tyd toe die Elamiete Ur in 2004 v.C. verwoes het en die Elamiete Babilon in 1725 v.C. aangeval het.
Niemand in Moses se tyd sou probeer om 'n geloofwaardig klinkende geskiedenis van koningsalliansies uit te dink nie, omdat monolitiese ryke oorheers het. Dat iemand sulke konfederasies noem, wys dat hy 'n akkurate kennis van daardie tydperk gehad het. Volgens Evidence for Faith bl. 157–164 noem 'n brief wat by Mari gevind is, koalisies van tien, vyftien en twintig konings. Daarbenewens is ten minste vyf ander konfederasies bekend.
V: In Gen 14:1-17, is daar enige buite-Bybelse bewyse vir Sodom, Gomorra en die ander stede?
A: Ja. Daar was voorheen geen nie totdat argeoloë die Ebla-tablette ontdek het. Hulle noem si-dam-mu (Sodom) en sa-ba-i-im (Zeboiim). (Julius Africanus [200-245 n.C.] noem dit Seboim.) I-ma-er is waarskynlik Gomorra.
V: In Gen 14:5, wat beteken Asterot-Karnaim?
A: Daar is twee moontlikhede.
1. Dit kan moontlik beteken Ashtarte van die twee horings, aangesien hierdie godin by Gezer en Beth-Shan uitgebeeld is met twee horings.
2. Dit beteken waarskynliker die dorp Asterot wat naby Karmim is, om dit te onderskei van ander dorpe wat na die godin vernoem is.
V: In Gen 14:5-6, 36:20, en Dt 2:12,22, wie is die Horiete?
A: Die Horiete het uit hedendaagse Armenië gekom. Hulle is eers genoem in die tyd van Sargon van Akkad in die 24ste eeu v.C.
V: In Gen 14:14, hoe kon Abram en sy bondgenote, net 318 mans, 'n inval-leër van 'n alliansie van 4 groot konings verslaan?
A: Genesis 14:15 dui daarop dat dit nie 'n georganiseerde veldslag was nie. Dit was waarskynlik 'n verrassingsnag-aanval deur berede troepe op 'n onvoorbereide leër. Daar sou min perde in die woestyn wees, en min mense oos van Egipte het kamele gehad, behalwe Abraham. Dus sou 'n bliksemspoed-aanval deur berede troepe heeltemal onverwags uit die woestyn gewees het. Tweedens was Abraham in bondgenootskap met drie ander hoofde, en hul deel in die buit het getoon dat hulle ook deel was van die inval. Natuurlik het God dalk ook gehelp.
V: In Gen 14:14, hoe vergelyk Abram se inval met ander verrassingsaanvalle in die geskiedenis?
A: Die leër het blykbaar vanaf Dan tot by Damaskus teruggetrek, ongeveer 40 myl (64 km) ver, so Abram se leër het die "slagveld" gewen. Kom ons kyk na verrassingsaanvalle, aanvalle teen groter leërs, en uiteindelik kyk ons daarna vanuit die vyande se perspektief. Sommige van hierdie syfers kom van die Encyclopedia Britannica.
Eerstens gaan ons na verrassingsaanvalle kyk.
In die Slag van San Jacinto in 1836 het Sam Houston en 743 onervare troepe oordag 'n inval gemaak teen 1 800 Mexikaanse troepe en gewen.
In die Slag van Trenton het Washington snags die Delaware oorgesteek, die Hessiese huursoldate verras en 1 000 van hulle gevang geneem.
By Teutoburg-woud het Arminius die Duitser 14 000 ervare Romeinse soldate in 'n verrassingsgeveg vermoor.
Kom ons kyk nou na oorwinnings teen groot kanse.
By die Slag van Marathon in 490 v.C. het 10 000 Grieke 20 000 Perses verslaan.
By Cannae in 216 v.C. het 56 000 Kartagers (met effektief gebruikte ruiters) 86 000 Romeine verslaan.
By al-Qadissiyat in 636/7 n.C. het 30 000 Moslems 120 000 Perses verslaan.
By Pharsalus in 48 v.C. het Julius Caesar en 20 000 troepe Pompeius en 45 000 troepe verslaan.
By Dorylaeum in 1097 het 70 000 Kruisvaarders 250 000 Moslems verslaan en ongeveer 30 000 van hulle doodgemaak. (Die Kruisvaarders het pantser gehad, maar weer eens, Abram se soldate het dalk ook pantser gehad terwyl die inval-leër hulle s'n afgehaal het.)
Alexander die Grote teen die Perses, Julius Caesar teen die Kelte en die Helvetiërs, Belisarius, Napoleon en ander het ook veel groter magte verslaan, al was dit op 'n groter skaal. Ons het nie die getalle vir hierdie leërs nie, behalwe dat Julius Caesar net 10 000 man gehad het toe hy Brittanje binnegeval het.
Die vyand se perspektief: Stel jou voor jy is 'n Elamitiese soldaat, gekies om deel te wees van 'n elite groep wat op 'n missie ver weg gaan om Sodom te straf. Jy weet daar is 'n groot aantal vyande net buite jou tent, maar hulle is gevangenes; ongewapen en goed bewaak. In die middel van die nag word jy wakker gemaak deur berede troepe van 'n nuwe, onbekende vyand wat toeslaan en jou kamerade doodmaak. Nie net doen hulle dit nie, maar as hulle jou diere wegjaag, of die gevangenes bevry en bewapen, is jy verlore. Jy doen die verstandige ding en vlug in die teenoorgestelde rigting van die aanval, en hergroepeer later met jou kamerade.
Natuurlik het God, afgesien van al hierdie faktore, waarskynlik Abram se troepe bygestaan om paniek te veroorsaak en die vyand te verslaan. Vir 'n selfs groter voorbeeld van God se bystand by 'n suksesvolle verrassingsaanval, sien die slag van Gideon en die Midianiete in Rigters 7:6-25.
V: In Gen 14:17-20, wat is interessant aan hierdie struktuur?
A: Genesis 14:17-20 bring 'n versoeking van oorwinning en 'n ontmoeting met twee konings. Dit word aangebied as 'n kiasma, wat 'n algemene Hebreeuse poëtiese middel is.
Die koning van Sodom 14:17
- Die koning van Salem het Abraham ontmoet 14:18
- - Die koning van Salem het Abraham geseën 14:19-20
Die koning van Sodom het vir Abraham die buit aangebied 14:21
Dit sou dalk makliker gewees het vir Abraham om die aanbod van die koning van Sodom ná Melchisedek se seën te verwerp.
V: In Gen 14:18-19, hoe kon Melchisedek, waarskynlik 'n vervloekte Kanaäniet, in 'n posisie wees om Abraham te seën?
A: Melchisedek is 'n geheimsinnige persoon in die Bybel. Sommige mense het gedink dat Melchisedek 'n voor-inkarnasie-verskyning van Christus was. Ander sê dat Melchisedek 'n goddelike man was (dalk 'n Kanaäniet of dalk nie) wat bloot 'n tipe van Christus was. Selfs al was Melchisedek 'n Kanaänitiese man, is God nie beperk om mense van enige nasionaliteit te onderrig en te heilig nie.
As 'n kanttekening het die Joodse sekte by Qumran groot belang geheg aan Melchisedek as 'n hemelse verlosser, wat God se verlossing sal verkondig.
V: In Gen 14:18, hoe oud is die stad Jerusalem?
A: Ons dink dit is ongeveer 3000 v.C. gestig. Vroeë Egiptiese kronieke noem die stad "Urusalim", wat impliseer dat die "Salem"-deel van Jerusalem minstens so ver teruggaan as die "Jebus"-deel.
V: Leer Gen 14:18 'n "Melchisedek-priesterdom" van mense soos die Mormone leer?
A: Nee. Genesis 14 noem slegs een individu met die naam Melgisedek. Hebreërs 7:23-24 sê hierdie Melgisedek was 'n tipe van Jesus. Niks in die Bybel dui daarop dat ons vandag meer priesters benodig as Jesus nie.
V: In Genesis 15, wat is presies 'n verbond, en hoe was die verbond tussen God en Abraham ongewoon?
A: 'n Verbond is 'n wedersydse ooreenkoms tussen partye; die partye kan gelyk wees, soos 'n handelsverdrag, of dit kan wees tussen 'n hoë koning en 'n laer vazal. Behalwe dat dit 'n verbond tussen mens en God was, was hierdie verbond ongewoon omdat dit 'n eenkantige belofte van God was; Abraham moes niks doen nie.
V: In Gen 15 het God hier 'n verbond met Abram gesluit, of in Gen 17 nadat Isak gebore is? ('n liberale Christen het dit as bewys aangevoer dat verskeie outeurs Genesis geskryf het.)
A: Sowel die oorspronklike verbond in Genesis 15 as die latere bevestiging in Genesis 17 is waar. Dalk dekades later, in Genesis 15, het God 'n formele verbond met Abram gesluit, compleet met 'n offer, en het Hom 'n kind belowe. In Genesis 17:2, nadat Ismayel gebore is, het God Sy verbond met Abram bevestig, en 'n teken daarvan was die besnydenis. Die bevestiging van die verbond was hier noodsaaklik omdat God Abram se denke moes korrigeer. Abram het verkeerdelik gedink dat die beloftes van die verbond deur Ismayel sou vervul word.
Vir 'n tweede voorbeeld van die bevestiging van 'n verbond, nadat God toegelaat het dat die Israeliete by Ai verslaan word, het hulle die verbond wat hulle by die berg Ebal gesluit het, bevestig in Josua 8:30-35.
Soms behoort 'n Christen, wat reeds 'n verbond met God gesluit het, ook 'n tyd van bevestiging van sy verbond te hê.
Dit is interessant om te vergelyk dat God 'n verbond met Abraham gesluit het en dit net voor Isak se geboorte bevestig het. Later het God 'n belofte gemaak om die Messias te stuur en dit met Johannes die Doper bevestig net voor die begin van Jesus se openbare bediening.
V: In Gen 15:2, wat is ongewoon aan Eliezer se naam?
A: Miskien niks nie, maar The Expositor's Bible Commentary, volume 2, bl. 131–132, sê dit "kan skaars 'n toeval wees" dat die waarde van die letters van Eliezer se naam in Hebreeus 318 is, dieselfde aantal krygers wat Abraham in Genesis 14:14 gehad het.
V: In Gen 15:2, was dit algemeen om 'n erfgenaam aan te wys wat nie van jou bloedlyn was nie?
A: Ons weet nie hoe algemeen dit was nie, maar die Nuzi-tablette sê dat in Ur 'n paartjie 'n seun kon aanneem wat hulle in hul oudag sou help, en in ruil sou die seun 'n erfgenaam word.
V: In Gen 15:10, was Abraham verkeerd om nie die voëls in twee te sny nie, soos die valse Christelike leraar ds. Moon in die Goddelike Beginsel 5de uitg. 1977 bl. 269,507 leer?
A: Nee. Priesters moes nooit voëls in twee dele sny nie in Levitikus 1:17 en 5:9.
V: In Gen 15:13, was die Israeliete in Egipte vir 430 jaar, of onderdruk vir 400 jaar?
A: Albei is waar. Sien die bespreking in Handelinge 7:6 oor hoe die Israeliete 30 jaar in Egipte gewoon het voordat hulle vir 400 jaar in die slawerny was.
V: In Gen 15:16, hoe kon die Israeliete net vir vier geslagte in die slawerny wees, aangesien hulle in Gen 15:13 vir 400 jaar in die slawerny was?
A: In Genesis 15:13,16 is aan Abraham, wat waarskynlik 'n geslag as 100 jaar verstaan het, gesê: 400 jaar, 4 geslagte. Moses byvoorbeeld het tot 120 jaar geleef.
V: In Gen 15:16 het die Eksodus in die vierde geslag plaasgevind, of in die sesde soos 1 Kron 2:1-9 en Mt 1:3-4 aandui?
A: Twee punte om in die antwoord in ag te neem.
1. Dit hang alles af van hoe lank jy 'n generasie beskou. Abraham en Sara het Isak gehad toe hulle 100 en 90 was. God het hier met Abraham gepraat.
2. Hipoteties sou daar geen fout wees nie, selfs al het die Bybel gesê dit sou enige getal gewees het, solank dieselfde gedeelte 'n geslag behoorlik gedefinieer het. In werklikheid word "vier geslagte" in Genesis 15:16 gedefinieer as presies "400 jaar" in slawerny in Genesis 15:13.
V: In Gen 15:17 en Gen 19:23, waarom sê die Bybel dat die son "ondergaan" en "opkom"?
A: Ek sal dit ná sononder vir jou vertel. Ernstig, net soos ons alledaagse idiome en sleng gebruik om onsself uit te druk, gebruik die Bybel ook Hebreeuse en Griekse idiome.
V: In Gen 15:18, wat is die Rivier van Egipte?
A: Dit is waarskynlik nie die Nylrivier nie, maar 'n klein stroom genaamd die Wadi el-Arish, wat in die oostelike deel van die Sinai-skiereiland is. Dit kan óf die Wadi el-Arish wees, óf die oostelike tak van die Nylrivier.
V: In Gen 15:18, aangesien God aan Abram se nageslag die hele land tot by die Eufraatrivier gegee het, waarom het hulle nie die land ontvang nie?
A: Dawid en Salomo se koninkryke het wel tot by die Eufraat uitgebrei. Ook kan hulle die land in die toekomstige Millennium hê.
V: In Genesis 16:1, aangesien Abraham en Sarai geen kinders gehad het nie, hoe kon Abraham ná Isak meer kinders gehad het? ('n moslem het dit gevra)
A: Genesis 16:1 wys dat dit Sarai was, nie Abraham nie, wat onvrugbaar was. Abraham het meer kinders gehad (met sy vrou Ketura), maar Sarai het nie.
V: In Gen 16:1-4, het Abraham egbreuk gepleeg met Hagar? ('n Moslem het dit ter sprake gebring)
A: Nee, Ismayel was nie die produk van egbreuk nie; hy was nie buite egverband nie. Vier punte om in die antwoord in ag te neem.
Byvroue was wettig: Poligamie is in die Ou Testament toegelaat, en Sara het Hagar aan Abraham as byvrou gegee. Dus was wat Abraham gedoen het "wettig" volgens beide wat God aan hom geopenbaar het en die latere Mosaïese Wet, sowel as die Mesopotamiese wet van daardie tyd.
Vergelykbare voorbeelde: Verder is dit nie so ongewoon as wat dit vir sommige moderne lesers mag voorkom nie. Vergelykbare voorbeelde van 'n slavin wat 'n onvrugbare vrou vervang, kom voor in die wette van die Kodeks van Hammurabi, die Nuzi-tablette, die Alalakh-tablette en die Mari-tablette. As iets egter algemeen beoefen word en "wettig" is, beteken dit nie noodwendig dat dit God behaag nie. Genesis 16:4-5 wys dat Sara gou spyt was oor haar optrede.
Hagar was trots op haar status: Hagar het geen beswaar gehad om Abram se vrou te word nie. In werklikheid het Hagar later Sarai bespot (Genesis 16:4,5). In die Ou Testament, alhoewel dit aanvaarbaar was om 'n gevangene te trou, is seks buite die huwelik nêrens as iets anders as goddelose onmoraliteit geregverdig nie.
In teenstelling hiermee word Moslems toegelaat om hul gevangenes te dwing om seks met hulle te hê, al is hulle nie met hulle getroud nie. Sien Bukhari vol.3 boek 46 hfst.13 nr.717,718 bl.431-432 bl.432; vol.9 boek 93 hfst.18 nr.506 bl.372; Sahih Muslim 2:3371-3374; Abu Dawud vol.2 nr.2150,2167 vir meer inligting.
Ten slotte is God heilig, Abraham was nie 'n egbreker nie, en Christene het 'n hoër standaard van heiligheid as wat Mohammed vir sy metgeselle in die Hadiths gehad het.
V: In Gen 16:1-4, watter maniere ken jy, of deur die geskiedenis, waarop gelowiges gekompromitteer het?
A: Toe Konstantyn keiser geword het, het dit gelyk of die goue era van die Christendom op aarde aangebreek het.
Abraham noem Sara twee keer sy suster (Genesis 12:11-20; 20:1-2)
Akan se pragtige Babiloniese mantel, 200 sikkels silwer, en 'n stuk goud (Jozua 7:20-23)
Christus vir Petrus: Gaan weg van My, Satan! (Mattheüs 16:23)
Judas vir 30 silwerstukke. Miskien om Jesus ook tot optrede te dwing. (Matteus 26:14-16)
Ananias en Saffira verkoop die veld en beweer dat hulle al die geld sal gee. (Handelinge 5:1-11)
Demas omdat hy hierdie wêreld liefgehad het (2 Timoteus 4:10)
Martin Luther en Jode
Die "normaliteit" van slawerny in Amerika. 1/3 van die Suidelikes was slawe. Die Emansipasieproklamasie het ongeveer 3 miljoen slawe bevry.
Sommige van die kerk in Duitsland en vasteland-China het uit vrees gekompromitteer
C5-sendelinge: Drie-eenheid
In Genesis 25:1 trou hy met Ketura. Haar kinders, die Midianiete, was later 'n doorn in die sy van die Israeliete. Toe Abraham gesterf het, het Isak en Ismayel hom begrawe, maar die ander seuns het nie eens opgedaag nie.
Nasionaal
Oor die algemeen lyk dit of mense beter is daarby om opdragte op te volg as om te vra of daardie opdragte opgevolg moet word.
Inheemse Amerikaners: oortreding van verdragte met die Sioux toe goud in 1874 in die Swartheuwels ontdek is, Nez Perce en ander.
Nez Perce in stryd met die Verdrag van Walla Walla van 1855, wat die stam 7,5 miljoen akker in hul voorvaderlike lande en die reg gegee het om te jag en te visvang in lande wat aan die regering afgestaan is. Daar is egter later goud gevind, en blanke setlaars het die stad Lewiston onwettig op Nez Perce-grond gestig. Nez Perce-oorlog Junie–Oktober 1877
Doen niks aan die 1,5 miljoen wat in die Armeense volksmoord vanaf 5 Junie 1915 gedood is nie. In 1939 het Hitler daardie verskoning gebruik om die Jode uit te wis.
Aborsie: Hoeveel aborsies sedert 1970 in die VSA? Die korrekte antwoord is dat ons dit nie weet nie, aangesien sommige state nie gerapporteer het nie. Maar van 1970 tot 2012 is dit meer as 44 miljoen. Dit is ongeveer 1/5 tot ¼ van alle swangerskappe. In Kanada van 2007 tot 2014 is dit 720 000. In Europa is dit ongeveer 1/3 van swangerskappe. In Asië is dit ook hoog.
V: In Gen 16:1-4, watter lesse kan ons leer oor waarom ander Christene gekompromitteer het?
A: Kompromie is dikwels as gevolg van 'n motiverende faktor. Dit kan veiligheid, geldgierigheid, of ander slegte motiewe wees. Ons kan ook uit goeie motiewe kompromie maak en God mishaag, soos 'n begeerte om meer mense tot ons boodskap te wen.
V: In Gen 16:1-4, hoe lyk sondige kompromie in 'n Christen se lewe?
A: Kompromieë kan beide dodelik en fyn wees. Terwyl 'n padda wat in 'n pot kookwater gegooi word, genoeg sin het om onmiddellik uit te spring, sal 'n padda wat in warm water gegooi word, wat geleidelik tot kookpunt gebring word, daar bly totdat dit doodkook.
Verleidings om te kompromitteer is soos stof of gruis wat in jou lewe kom, en dit is onvermydelik. Maar wat doen jy met die gruis? Laat jy dit toe om jou te besmet, of laat jy dit toe om 'n pêrel en deel van 'n ewige skat te word? Wanneer jy die versoeking het om te kompromitteer, juig! Jou oorwinning daaroor is 'n geleentheid om die Here te behaag en belonings in die hemel te hê.
V: In Gen 16:1-4 is kompromie self nie 'n slegte woord nie; soms is kompromie OK. Wat is die verskil tussen 'n goeie kompromie en 'n slegte kompromie?
A: Nie alle makliker maniere is sleg nie. Kompromie behels dikwels om met dinge saam te stem, of om dinge op 'n manier te doen wat jy gewoonlik nie sou wou doen nie, om die samewerking van iemand anders te kry. Oor nie-morele dinge, in verhoudings, en baie kere by die werk is kompromie 'n goeie en nodige ding. In die kerk kan kompromie goed wees oor dinge wat nie Bybels of anti-Bybels is nie, soos watter soort musiek om te gebruik. Wanneer kompromie egter behels dat ons uitdruklik dinge doen wat God nie behaag nie, of ons geloof verloën, is dit beter om die onderhandeling, die verkoop, die verhouding of die werk te verloor as om te kompromieer. Kompromie kan egter ook implisiet dinge behels wat God nie behaag nie. Wat van om jou tyd, geld of vaardighede vrywillig te gee om 'n liefdadigheidsorganisasie te help wat Planned Parenthood befonds? Planned Parenthood is 'n groot aborsiediensverskaffer.
V: In Gen 16:1-4, watter kragte in ons lewens vandag sê vir ons om op 'n slegte manier te kompromitteer?
A: Daar is baie invloede.
Media: internet, TV, flieks, koerante, ens. Hoeveel van julle het geweet dat Facebook sekere sensuur op konserwatiewe inligting geplaas het? As julle op AOL is, hoeveel van julle weet dat AOL probeer om enigiets wat negatief is oor die Christendom of Christelike predikante uit te lig?
Wette: Die Kongres mag geen wet maak rakende die vestiging van godsdiens nie.
Howe: Moet 'n biermaatskappy toegelaat word om 'n bestuurder te ontslaan as die Moslem-bestuurder se godsdienstige oortuigings hom verhinder om alkohol te versprei? Moet 'n hof in 2015 uitspreek teen 'n Christelike paartjie wat 'n bakkery in Oregon besit, en hulle dwing om meer as $136,000 te betaal omdat hulle geweier het om 'n koek vir 'n homoseksuele troue te bak?
Werk: In sommige beroepe is daar druk om te lieg en oneerlik te wees. 'n Christelike bestuurder wat ek ken, is deur sy baas na 'n stripklub geneem. Soms is daar byna verpligte partytjies waar daar baie alkohol is, en 'n mens kan druk voel om te drink of 'n skoot te neem.
Soms vriende: Ek het 'n Christen in Dublin, Ierland ontmoet wat die grootste deel van sy lewe 'n alkoholis was. Toe hy Christen geword het, het hy geweet hy moes nie dronk raak nie, maar dit was moeilik vir hom om sy ou gewoontes te laat vaar, omdat sy vriende hom altyd gevra het om saam met hulle na die kroeg te gaan. Hy het uiteindelik die probleem opgelos deur geen geld saam te dra nie. Toe sy vriende hom gevra het, het hy gesê hy kan gaan, maar hulle sou moes betaal omdat hy geen geld by hom gehad het nie. Na een of twee keer het hulle opgehou om te vra.
Soms familie: In Noord-Afrika het 'n Moslem-tienerseun Christen geword, so sy ma het muisgif in sy kos gesit. Soms sal 'n gade skei omdat die ander een Christen geword het, of opgehou het om na hul godsdienstige groep te gaan. In Utah het Sandra Tanner gesê daar was Mormoonse mans met wie sy gepraat het wat gesê het hulle het geweet Mormonisme was nie waar nie, maar hulle kon nie openlik Mormonisme verlaat nie, omdat hul vrou hulle sou skei en die kinders saamneem. Ek ken persoonlik een nie-religieuse paartjie wat baie jare gelede getrou het, en toe die man 'n Christen geword het, wou die vrou vir 'n hele jaar lank nie intieme verhoudings met hom hê nie, tensy hy ophou om 'n Christen te wees. Uiteindelik is dit opgelos toe sy 'n Christen geword het. Soms is dit meer subtiel, soos om altyd te beplan om Sondagoggende na die meer of ander aktiwiteite te gaan.
V: In Genesis 16:1-8, aangesien Hagar 'n slavin was, was Abraham se seksuele eenwording met haar gedwonge verkragting, soos sommige Moslems deur hul godsdiens toegelaat word om te doen? (Sien Bukhari-hadithe, vol. 3, boek 46, hoofstuk 13, nr. 717, 718, bl. 431-432)
A: Genesis 16:3 sê Hagar het Abram se vrou geword, en sy het blykbaar nie beswaar gemaak nie. In werklikheid was Hagar trots op haar swangerskap en het Sarai bespot (Genesis 16:4,5). In die Ou Testament, alhoewel dit aanvaarbaar was om 'n gevangene te trou, is seks buite die huwelik nêrens as iets anders as goddelose onmoraliteit geregverdig nie.
V: In Gen 16:3; 17:20; 21:13 verwys Hagar as die moeder van Ismayel na Mohammed?
A: Hagar, die byvrou van Abraham, en haar seun Ismayel word in die Bybel genoem. Daar is egter onsekerheid oor of 'Adnan (Mohammed se voorouer) van Ismayel afstam. Die bekende vroeë Moslem-geskiedkundige al-Tabari (vol. 6, bl. 37) sê: "Die geslagsregisterspesialiste verskil nie oor die afstamming van ons Profeet Mohammed tot by Ma'add b. 'Adnan nie … hulle verskil oor wat daarna kom." Uiteindelik is dit egter 'n afleidingsmaneuver, want die feit dat Ismayel in die Bybel voorkom, bewys nie dat Mohammed van God afkomstig is nie.
V: In Gen 17:1; 28:3; 35:11; 43:14; 48:3; Eks 6:3, wat beteken God se naam El Shaddai presies?
A: El-Shaddai is 'n naam vir God wat mees letterlik El "God" Shaddai "Almagtig" beteken volgens Unger se Bybelwoordeboek bl. 1000–1001, The New NIV Dictionary of the Bible bl. 309–310, en die Wycliffe Bybelwoordeboek bl. 695. Hierdie naam was een van die hoofname vir God wat Abraham, Isak en Jakob geken het. Selfs al is hulle God se "persoonlike" naam Yahweh geleer, het God Self Hom nie aan hulle geopenbaar as Yahweh soos Hy aan Moses gedoen het nie, volgens Eksodus 6:2,3.
Name vir God is van toepassing op Jesus as 'n lid van die Heilige Drie-eenheid, maar daar is geen aanduiding dat El Shaddai meer op Jesus van toepassing is as op die Vader of die Heilige Gees nie.
Die Hebreeuse woord el is baie soortgelyk gebruik soos ons vandag die Engelse woord "God/god" gebruik. Ons verwys na die Enige Almagtige Skepper as God, ons verwys na 'n afgod as 'n "god", ensovoorts. Die woord Shaddai (Almagtig) sonder el word in Genesis 49:25 gebruik; Numeri 24:4,16; Rut 1:20,21; 31 keer in Job 5:17-40:2; en Psalms 68:14; 91:1.
Sommige liberale kritici beweer dat El-Sjaddai afgelei is van 'n heidense term vir 'berggod', maar daar is geen bewys dat die Bybel dit so bedoel nie.
El Shaddai word in Genesis gebruik teenoor Abraham in 17:1; teenoor Jakob in 28:3; 35:11; 43:14; 48:3; en teenoor Moses in Eksodus 6:3.
Vergelykbare name vir God is El Elyon "Hoogste God" wat deur Melgisedek gebruik is (Genesis 14:18; Numeri 24:16; Deuteronomium 32:8; 2 Samuel 22:14; Psalm 9:2; Jesaja 14:14; Klaagliedere 3:35,38), El Hai "Lewende God" Josua 3:10, of eenvoudig El "God" op baie plekke.
V: In Gen 17:3, wat beteken dit dat God Almagtig is? God mag dalk nie kies om sekere dinge te doen nie, maar wat is vier dinge wat God nie kan doen nie?
A: God kon ons almal net robotte gemaak het as Hy dit wou. Hy het egter geskep wesens wat die vrye wil het om te kies om Hom lief te hê, of nie. Dit beteken dat mense soos Josua kon kies om die HERE te dien (Jozua 24:15). Mense soos die Fariseërs kon God se doel vir hulleself verwerp, aangesien hulle "God se doel vir hulleself verwerp het" (Lukas 7:30). Sommiges kon "vasklou aan nietige afgode" en "Sy liefdevolle toewyding verlaat" (Jona 2:8).
Hier is vier dinge wat God Almagtig nie kan doen nie.
Lieg (Hebreërs 6:18)
Deur die kwaad verlei word (Jakobus 1:13)
Zich verloën (2 Timoteus 2:13)
Sweer by enigiemand groter as Homself (Hebreërs 6:13)
V: In Gen 17:5 wat is die betekenis van die verandering van Abram na Abraham?
A: Die oorsprong van die naam Abram is onseker. Dit is 'n Wes-Semitiese naam en beteken waarskynlik "die vader is verhef" of "verhewe vader". Die naam "Abraham" beteken "vader van menigte" of "vader van 'n menigte".
Dit kan beskou word as "'n grap wat waar geword het." Terwyl Abram "vader" beteken, 'n ironiese naam vir 'n kinderlose man, neem die naam Abraham dit regtig na 'n ander vlak, met die betekenis "vader van 'n menigte". Soos 735 Baffling Bible Questions Answered op bl. 39 dit stel: "Ons kan amper die gegiechel hoor toe die kinderlose Abram vir sy talle herders en hul gesinne aangekondig het dat hy van nou af Abraham genoem sou word." Om kinders te hê was veral belangrik in die antieke samelewing, tog kan mens sien hoe maklik die kinderlose Abraham 'n lachwekkende onderwerp was weens sy geloof in God. Tog het God Sy belofte vervul, en kon Abraham in die hemel glimlag oor die grap wat God gespeel het om Abraham se opregte wens te vervul.
V: In Gen 17:5, hoe ernstig dink u neem God dit wat ons genoem word, en hoe ons mense noem?
A: Ek sou waag om te sê dat God die name wat ons vir onsself gee, of wat ons aan ander gee, ernstiger opneem as wat die meeste mense doen.
Genesis 35:10 – Jakob is 'n nuwe naam gegee: Israel.
In Jesaja 62:2 belowe God 'n nuwe naam vir Sy volk.
Lukas 1:13,60-63. God wou regtig hê dat Johannes die Doper Johannes genoem word.
Lukas 1:31 – Die engel het vir Maria gesê om haar kind Jesus te noem. Die naam Jesus/Jozua was in gedagte in Sagaria 3:8-9.
Mattheüs 5:22 om mense holkop, lamlendig of lugkop te noem
Matteus 12:35-37 ons sal geoordeel word oor elke ydele woord wat ons spreek
Openbaring 3:12 dié in die gemeente van Filadelfië sal 'n nuwe naam gegee word.
V: In Gen 17:5 is daar 'n Christelike lied met die lirieke "Vertel my weer eens, wie ek in U is". Hoekom het ons herinneringe nodig aan wie ons is?
A: Dit is nie omdat ons alle idee verloor van wie ons is nie. Eerder kan ons primêre identiteit, as 'n kind van God, verdring word deur al die sekondêre dinge wat ons is. Ons kan 'n eggenoot, ouer, kind, vriend, kollega, inkoper, aanhanger en 'n duisend ander dinge wees. Dit is nie noodwendig sleg nie. Maar as gelowiges is ons eerste en voornaam 'n kind van God. Dit is belangrik om nie dit te vergeet nie, identifiseer dinge wat geneig is om ons daaraan te laat vergeet, en versag hul gevolge.
V: In Gen 17:12, waarom het God besnydenis op presies die agtste dag beveel?
A: Die Skrif sê nie. Nuwegebore babas se bloed stol egter nie so goed soos volwassenes s'n nie. Nadat hulle geëet en vitamien K opgeneem het, het hul bloed meer prothrombin, wat by die stolproses gebruik word. By babas wat nie vitamien K-inspuitings kry nie, bereik die prothrombinvlakke op die agtste dag 'n hoogtepunt. Dus was dit die ideale dag om die besnydenis uit te voer.
As 'n kanttekening: die Wycliffe Bybelwoordeboek, bl. 354, vermeld dat die Egiptenare manlike besnydenis beoefen het; een prent wys hoe dit by 'n 13-jarige seun gedoen word. Daar word gesê dat die meeste Semitiese volke blykbaar besnydenis beoefen het. Later het Ethiopiërs ook besnydenis beoefen. Arabiere, wat hul afkoms van Ishmael aflei, het ook besnydenis beoefen voor die Islam. Besnydenis is nie deur die Filistyne, Babiloniërs, Assiriërs en latere Edomiete beoefen nie.
V: In Gen 17:12, watter ander volke het besnydenis beoefen?
A: Die Griekse historikus Herodotus sê in sy Geskiedenisboek 2, hoofstuk 104, bl. 69 dat slegs die Egiptenare, Ethiopiërs en Kolchërs besnydenis beoefen het. Hy voer aan dat die Kolchërs uit Egipte geëmigreer het. Hy het ook gesê dat sommige Fenisiërs en Siriërs dit beoefen het en beweer dat hulle dit van die Egiptenare geleer het.
Die vroeë skrywer Bardesan/Bardesanes (154-224-232 n.C.) sê dat die mense van die Romeinse provinsie Arabië besnydenis beoefen het, maar die Romeine hulle laat ophou het toe hulle dit verower het. Dit is in The Book of the Laws of Diverse Countries bl. 730. Nadat Jerusalem in 70 n.C. geval het, is 'n tempel vir Jupiter in 130 n.C. op die terrein deur die Romeinse keiser Hadrianus gebou, wat ook die Jode verbied het om besnydenis toe te pas.
V: In Gen 17:17 en Gen 18:12 het Abraham en Sara uit ongeloof gelag, of het Sara uit blydskap in Gen 21:6 gelag?
A: Albei verse is aanvullend. Abraham en Sara het uit ongeloof gelag voordat Isak verwek is. Soms, wanneer 'n mens iets regtig wil hê, en iemand bied aan om dit aan hulle te gee, kan die menslike natuur so wees dat hulle dit nie glo nie en daaroor lag om hulself teen teleurstelling te beskerm.
Sara het egter weer van vreugde gelag toe Isak gebore is.
V: In Gen 17:17 en Gen 18:12-15, waarom het God Sarah berispe omdat sy gelag het en nie Abraham nie?
A: Om in verbasing te lag die eerste keer dat jy van iets hoor, is anders as om daarna skepties te lag nadat dit reeds aan jou meegedeel is. Die Hebreeuse woord vir lag, sahaq, beteken albei.
V: In Gen 17:19 is Abram se beloofde kind hier as Isak benoem, of in Gen 21:3?
A: Voor Isak se geboorte het God gesê hy moet Isak genoem word in Genesis 17:19. Hierdie vers spesifiseer nie of hulle hom so genoem het of nie. Nadat Isak gebore is, vertel Genesis 21:3 vir ons dat hulle hom wel Isak genoem het. Dit is so iets soos die engel Gabriël wat vir Maria gesê het om haar seun Jesus te noem, en nadat hy gebore is, het hulle gehoorsaam wat die engel gesê het.
V: In Gen 17:27, waarom het Abraham alle manlike kinders wat in sy huis gebore is, besny, of hulle nou slawe of vry was?
A: Abraham was nie net geïnteresseerd in sy eie nageslag wat deel is van God se verbondsfamilie op aarde nie, maar in almal in sy huishouding. Dit sou aandui dat hulle nageslag ook deel sou wees van God se verbondsvolk.
Philo die Jood (15/20 v.C. tot 50 n.C.) het basies dieselfde antwoord gegee in Questions and Answers on Genesis, III (62) bl. 863.
V: In Gen 18:1-10, dink u dat Abraham gasvry was omdat hy besef het dat God hom besoek het, of omdat hy oor die algemeen gasvry was?
A: Ons sien nie die presiese oomblik waar Abraham besef het dat dit nie gewone besoekers was nie, behalwe dat dit voor verse 13 en 14 was. Hebreërs 13:2 kan aandui dat Abraham dit aanvanklik nie besef het nie. Oor die algemeen moet ons gasvry wees, soos 1 Petrus 4:9 sê.
V: In Gen 18:1-10, watter risiko's sou daar vir Abraham gewees het om gasvry te wees?
A: Abraham was uiters welgesteld, so dit sou dalk veiliger gewees het om nie vreemdelinge toe te laat om moontlik sy kamp te bespied nie, met die aantal wagte en die ligging van kosbare goedere. Dit sou aanvanklik dalk veiliger gewees het om 'n werker onder Abraham met hulle te laat praat, eerder as om 'n hinderlaag te waag. Uiteindelik sou dit dalk veiliger gewees het om na hulle plek te gaan eerder as om hulle na hom toe te laat kom. Abraham het egter blykbaar nie daaraan gedink nie. Abraham was 'n gasvrye man.
Daarenteen beveel Romeine 12:13; Hebreërs 13:2; 1 Petrus 4:9; en 1 Timoteus 5:10 ons om gasvry te wees teenoor vreemdelinge. Die veiligste ding sou dalk wees om nooit gasvry te wees nie, maar in daardie geval moet ons kies tussen wat die veiligste ding lyk, en om God se gebooie te gehoorsaam.
V: In Gen 18, wat was die Kristofanieë en teofanieë in die Ou Testament?
A: Christophanie is 'n term om 'n verskyning van Christus op aarde te beskryf, voor Sy geboorte uit Maria. 'n Teofanie is 'n verskyning van God, of dit nou die Vader, die Seun, die Gees, of die Drie-eenheid is. Aangesien sommige nie saamstem oor 'n Christophanie teenoor 'n teofanie nie, en dit soms onduidelik is of 'n engel 'n verskyning van Christus is of net 'n engel, is hier 'n lys van moontlike teofanieë in die Ou Testament.
In die Tuin van Eden voor die Val. (Genesis 1:29-3:24)
Miskien Melgisedek (Genesis 14:18-20)
Gesprek met Hagar, wat die engel gesien het (Genesis 16:8-14)
Abraham se drie besoekers (Genesis 18:1-33)
God wat aan Abram verskyn (Genesis 17:1-2)
Waarskynlik nie Jakob se leer nie, aangesien dit net 'n droom was (Genesis 28:12-15)
Waarskynlik nie Jakob se worstel met die engel nie (Genesis 32:30)
God wat aan Jakob by Bet-El verskyn (Genesis 35:9-15)
Moses en die brandende bos (Eksodus 3:2-22)
Die digte wolk (Eksodus 19:9)
By die berg Sinai (Eksodus 19:11-12; 24:9,10)
Moses sien die agterkant van God (Eksodus 33:19-20)
Jozua en die bevelvoerder van die leër van die Here (Jozua 5:13-15)
Gideon sien 'n engel (Rigters 6:11-24)
Engel wat aan Simson se moeder verskyn (Rigters 13:3-5)
Wolk op die Ark van die Verbond (1 Konings 8:11-13)
Elia in die skeur van die rots (1 Konings 19:9-18)
Die verlaat van die Tempel (Esegiel 10:3-18), en Jesaja 6 tel waarskynlik nie, aangesien dit visioene was.
Een belangrike punt is dat by sommige hiervan, soos Josua en die bevelvoerder, die mens aanvanklik nie besef het dat dit God was nie.
V: Genesis 18 en 19 het twee onderskeie dele: 18:1-19 en 18:20-19:33. Wat is die twee dinge wat hierdie twee dele beide verbind en met mekaar kontrasteer?
A: Dit is twee besoeke; in die eerste wou 'n godvresende getroude paartjie 'n kind hê, maar kon nie. In die tweede wou mense homoseksuele verkragting pleeg. In die eerste het Abraham groot gasvryheid getoon; in die tweede was die dorpenaars moorddadig ongasvry, en Lot was op 'n vreemde, desperaat wyse gasvry.
V: In Gen 18:2, aangesien Abraham voor konings gebuig het, ondersteun dit dan die Katolieke en Ortodokse praktyk om voor beelde te buig?
A: Nee, die verering van beelde is onbybels omdat ons nie gesnede beelde tot aanbidding mag hê nie volgens die Tweede Gebod. Egter, ongeag 'n persoon se oortuiging oor die verering van beelde, kan hierdie vers nie gebruik word om buiging voor beelde te ondersteun nie. In teenstelling met beelde,
1. Abraham het gebuig om respek te betoon aan 'n werklike persoon.
2. Abraham het respek betoon aan 'n heidense koning; daar was geen verering of enige vorm van godsdienstige eer nie.
3. Abraham het nie tot hierdie konings gebid nie. Hy het ook nie deur hierdie konings tot God gebid nie, soos die Ortodokse beweer dat hulle deur beelde tot God bid.
Een leser het beweer dat verering binne die Ortodokse Christendom nie anders is as respek nie. Dit is egter nie waar nie, want die Oosters-Ortodokse bid tot (of meer presies deur) beelde tot God en verskeie heiliges. Tog sou hulle nie hul vrou, kind, ouers of iemand anders wat hulle respekteer, voor hulle sit en tot hulle bid nie.
V: In Gen 18:2, wanneer moet ons buig en wanneer moet ons weier om te buig?
A: Ons behoort nie voor enige godsdienstige beelde te buig nie; dit sluit Hindoe-beelde, standbeelde of tafelsettings tydens die Divali-fees in. Om te buig om respek te toon aan iemand, soos die Japannese dikwels doen, is aanvaarbaar.
V: In Gen 18:6, God besit die vee op 'n duisend berge, en as God op een of ander manier honger was, sou Hy nie nodig gehad het om vir iemand te sê nie (Psalm 50:10-12). As God iets wou eet, het Hy beslis nie nodig gehad dat Sara en Abraham hul kook- en kelnervernuf sou beproef nie. Hoekom dink jy het God Hom "neergebuig" om hulle te laat bedien?
A: God wou met hulle omgaan. Dit is so iets soos 'n vader en sy agtjarige seun wat saam 'n heining bou. Het die vader die seun nodig? Kon die vader dit nie vinniger doen sonder dat die seun daar is nie? Sou die heining nie beter lyk sonder die klein seuntjie se "bydrae" nie? Hierdie vrae mis die punt; die punt is dat die vader en seun iets saam as 'n span bou. Die vader verstaan dit. Soms besef die kind dit, soms nie.
Natuurlik gaan dinge as mense nie altyd volgens ons planne nie. Eendag toe een van my dogters in die vierde graad was, het sy vir my gesê sy wil 'n kunsprojek saam met my doen. Ek het gedink dis 'n uitstekende idee, so ons het saam 'n papier-sak-uiltjie gemaak soos sy wou. Ek het gedink die eindresultaat het goed gelyk, maar toe dit klaar was het sy gehuil en gevra waarom sy nie by die vrou oorkant die straat gebore kon wees nie, wat 'n kunsonderwyseres was. Soms bederf ons dalk ook die oomblik met God, en huil omdat iets nie aan ons verwagtinge voldoen het nie, of nie indrukwekkend was op die manier wat ons dit wou hê nie.
V: In Gen 18:16-33, wat het Sodom en Gomorra nie net sleg gemaak nie, maar so sleg dat God hulle sou vernietig?
E: Eerstens wat nie die antwoord is nie, en dan drie antwoorde, waarvan almal dalk belangrik is.
Alhoewel daar in daardie stede geen beduidende getuie van God was nie, was daar in baie stede geen getuie van God nie, so dit alleen was nie die rede nie.
a) Kanaäniete het oor die algemeen babaslagoffers en godsdienstige prostitusie beoefen. Genesis 18:32 sê dat daar nie eens tien regverdiges in die stad was nie.
b) Maar die mense van Sodom en Gomorra het ook homoseksuele praktyke bedryf, en hul losbandige homoseksualiteit was vir God verfoeilik.
c) Hulle wou die engele, wat as mans verskyn het, homoseksueel verkrag. God het egter reeds besluit om die stad te vernietig voordat die engele aangekom het. Hul algemene ongasvrye houding teenoor besoekers het hulle egter die onbeskaamdheid gegee om te probeer om hulle te verkrag.
V: In Gen 18:16-33, hoe kon God oortuig word om nie Sodom en Gomorra te vernietig nie? (Die Bybelkritikus Bart Ehrman sê dat Marcion dit in Lost Christianities p.196 ter sprake gebring het)
A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.
1. God is nie oortuig om Sodom en Gomorra nie te vernietig nie; Hy het hulle wel vernietig.
2. God het nie nodig gehad dat Abraham sou pleit nie, net soos Hy nie kennis uit ons gebede opdoen nie.
3. Liewer tree God met ons om in maniere wat ons verstaan. Al verander God se geopenbaarde wil soms wanneer ons verander, gee Genesis 18:16-33 selfs in hierdie geval geen aanduiding dat God verander het wat Hy beoog het om te doen as gevolg van die gesprek met Abraham nie. Soms het God Hom neergebuig om ons te laat weet wat Hy gedink het en waarom.
V: In Gen 18:10,14 en Gen 21:1,2, leer dit dat God Sara bevrug het, soos Born Again Skeptic op bl. 217 beweer?
A: Nee. Die ateïs het die punt gemis dat God nie teruggekeer het om Sara swanger te maak nie, maar dat God teruggekeer het nadat die seun gebore is. God het net drie dinge oor Sara se seun gesê.
1. God sou hulle volgende jaar weer besoek soos Genesis 18:10,14 sê.
2. God sou Sy belofte vervul dat Sara 'n seun sou hê, soos Genesis 21:1 sê.
3. Die belangrikste is dat die seun van Abraham sal wees (Genesis 17:15,17). Om presies te wees, was die seun uit Abrahams eie liggaam, soos Genesis 15:4 sê.
V: In Gen 18:27, waarom sê Abraham hier veral dat hy net stof en as is?
A: Abraham, die ervare onderhandelaar en diplomaat, besef dat hy 'n baie gewaagde versoek aan God rig. Abraham wil eers erken dat hy niks is voor God nie en geen aanspraak het om God tot enigiets te verplig nie, voordat hy God vra om te verander wat God geopenbaar het.
V: In Gen 19, was die sonde van Sodom en Gomorra regtig 'n gebrek aan gasvryheid soos Esegiel 16:49 sê?
A: Dit is net 'n deel van die verhaal. Sommige homoseksuele mense haal Esegiel 16:49 aan, maar ignoreer Esegiel 16:50, wat sê hulle het "gruwels bedryf." Genesis 19:5-7 beklemtoon die homoseksualiteit. Judas 7 verwys ook na dié wat "zich aan seksuele losbandigheid oorgegee het en vreemde vlees nagejaag het." Genesis 13:13 wys dat Sodom se boosheid reeds voor Lot se aankoms daar was.
V: In Gen 19, waarom sou iemand soos Lot tog in hierdie plek woon?
A: Wat het Lot gedink? Miskien was daar ekonomiese aansporings om in die dorp te wees. Miskien is Lot vereer as een van die voorste burgers van die dorp. Miskien was sy rykdom heeltemal weg nadat die konings die mense van Sodom gevangene geneem het.
Waaraan het Lot nie gedink nie? Daar is geen aanduiding dat Lot ooit die vraag gevra het nie: "Is dit 'n goeie omgewing vir my geestelik?" Hy het blykbaar ook nooit gevra: "Is dit 'n goeie omgewing vir my kinders?"
V: In Gen 19:1-3, hoe het die "drie mans" in Genesis 18:2 twee engele/mans in Genesis 19:1 geword, en waarom het hulle gelyk of hulle skuiling nodig gehad het?
A: Dit was teofanieë, of verskynings van God. God kon die gesiene aantal maklik verander. Twee vreemdelinge kon voorkom asof hulle skuiling nodig het. Terwyl Abraham, wat voorheen besoeke van God ontvang het, dalk gou sou besef het dat die drie geen gewone mans was nie, kon Lot dalk nie sien dat hulle nie gewone mans was nie. Ons weet nie. Maar hulle kon net as gewone mans verskyn het. Lot kon hulle net geïgnoreer het, wetende dat die openbare plein in daardie dorp nogal gevaarlik was. Toe hulle vir hom sê hulle het nie sy hulp nodig nie, kon Lot net gedink het: "Wel, ek het probeer help, maar as hulle in gevaar wil wees, is dit my saak nie." Maar Lot het dit nie gedoen nie; hy het daarop aangedring dat hulle sy beskerming teen die gevaarlike situasie kry.
Wie het wie beskerm? Ironies genoeg het dit aanvanklik gelyk of hulle net na Lot se huis gekom het omdat Lot daarop aangedring het om hulle te beskerm. Dit het dalk snaaks gelyk vir die engele in die hemel om te sien hoe hierdie sterflike man besluit om hierdie engele te beskerm. Maar dit het geblyk dat die engele Lot en sy gesin daardie nag beskerm het, en uiteindelik later al Lot se familie, behalwe sy vrou, van die dood gered het.
V: In Gen 19:8, waarom het Lot sy maagdelyke dogters aan 'n skare aangebied?
A: Die Skrif vertel ons nie van Lot se motiewe vir hierdie bose daad nie, maar ons kan drie dinge sien.
1. Lot was in 'n desperaat situasie, en hy het dalk in paniek geraak en sake in eie hande geneem.
2. Hy het geweet die manne van Sodom het geen belangstelling in sy dogters gehad nie.
3. Lot het lank in Sodom gewoon, en Lot het waarskynlik geweet hierdie mans was nie in sy dogters belanggestel nie. Lot het waarskynlik probeer om hulle te terg.
'n Kombinasie van al bogenoemde. Die dogters was reeds verloof om te trou, en as die mans sy dogters misbruik het, sou beide hulle en Lot geweet het dat die klans waartoe die voornemende mans behoort het, wraak op die mans sou neem. As 'n klan nie geregtigheid/wraak kry vir 'n duidelike onreg wat teen hulle gepleeg is nie, kon hulle swak voorkom en sou ander klans hulle nie respekteer nie. Dus, in latere tye, kon 'n moord of verkragting 'n klanoorlog ontketen, tensy die plegers oorhandig is vir straf of bloedgeld deur die benadeelde klan vereis en deur die oortrederklan betaal is.
Die Bybel keur Lot se optrede hier nie goed nie; dit neem dit net waar. As die Bybel net "propaganda" was, sou jy verwag dat dit elke positiewe ding sou aanteken en nooit iets negatiefs sou noem nie. Die Bybel is egter nie propaganda nie, maar God se ware Woord, en dit praat eerlik oor mense se lewens, met al hul gebreke.
V: In Gen 19:23-26 het die engele nie net Lot beskerm nie, maar sy hele familie. As Lot se vrou dus inderdaad beskerm was, waarom het sy dan gesterf en 'n soutpilaar geword?
A: Die engele het hulle almal beskerm, insluitend Lot se vrou. Maar Lot se vrou het uit hulle beskerming getree. Of om meer presies te wees, sy het stilgebly toe sy moes voortgaan. Soms wanneer God ons beveel om iewers heen te gaan om iets te doen, kan dit vir ons baie veiliger lyk om net stil te bly. Maar God weet die beste. 'n Tweede voorbeeld waar dit gevaarlik geblyk het om op een plek te bly, was met Abraham self. Abraham het Ur, waarskynlik een van die grootste stede in die hele Midde-Ooste en moontlik die wêreld, omstreeks 2000 v.C. verlaat. Teen 1950 v.C. het die Elamiete die hele stad verwoes, as vergelding daarvoor dat die stad Ur voorheen die Elamitiese hoofstad Susa verwoes het. Om God te ongehoorsaam en in Ur te bly, sou tot die dood of slawerny van Abraham gelei het. Natuurlik sou Abraham dit egter destyds nie geweet het nie.
V: In Gen 19:24-26, hoe is Sodom en Gomorra presies vernietig?
A: Die Bybel sê eenvoudig dat die HERE swawel en vuur laat reën het, en dat Lots vrou, wat agtergebly het, 'n soutpilaar geword het. Al het ons nie meer besonderhede nie, weet ons dat die gebied ryk is aan teer (petroleum) en asfalt op die oppervlak. Stel jou 'n storm, wind en weerlig voor wat die teer sou laat ontvlam. Die daaropvolgende vuur sou sy eie wind veroorsaak, en dit is nie 'n plek waar jy sou wil wees nie. Aan die ander kant kon dit hoofsaaklik 'n vulkaniese uitbarsting gewees het, soortgelyk aan 'n mini Mount St. Helens in Washington State in 1980.
V: In Gen 19:26, weet ons van ander sedertdien behalwe Lots se vrou wat 'n soutpilaar geword het?
A: Fysies is mense en honde onmiddellik doodgemaak en hul liggame bewaar deur met as bedek te word by Pompeii toe Mt. Vesuvius uitgebars het. Ongetwyfeld het dit ook tydens ander groot uitbarstings gebeur.
Figuurlik gesproke is Lot se vrou deur haar liefde vir die lewe wat agtergebly het, tot ongevoeligheid verhard. Baie sedertdien is ook deur hul liefde vir die wêreld verhard. As voor die hand liggende voorbeelde is die dwelmverslaafde, wanneer hy na 'n dosis soek, en die alkoholis, wanneer hy na 'n drankie soek, nie regtig bewus van die eenvoudige vreugdes van die lewe om hulle nie. Sonde in die algemeen, of om enigiets bo God te begeer, kan jou minder bewus maak van die goeie dinge wat God ons gegee het. Klemens van Aleksandrië (geskryf 193-217/220 n.C.) was een van die eerste wat hierdie toepassing gesien het in Exhortation to the Heathen, hoofstuk 10, bl. 201.
V: In Gen 19:30-36, waarom leer die Bybel dat Lot seks met sy dogters gehad het? Ek kan net nie glo dat dit reg was nie.
A: Goed, die Bybel sê nie dit was reg nie. Inbreedseks en hoerery is kwaad, en die Bybel het eerlik opgeteken wat Lot gedoen het.
In Lot se verdediging wys Irenaeus, Teen die Ketters hfst. 31 (182-188 n.C.), daarop dat die Bybel toon dat Lot nie uit wellus deelgeneem het nie, maar dat sy weerstand verwyder was nadat hy te veel gedrink het.
Origenes (225–254 n.C.) het gesê dat verhale soos dié van Lot en sy dogters in die heilige Skrif is om die begeerte na waarheid van die Bybelskrywers te toon, wat nie eens dit wat hulle in diskrediet stel, sou verberg nie. Origenes in Teen Celsus boek 4 hoofstuk 45 bl. 518
V: In Gen 20 en Eks 23:31, hoe kon die Filistyne in Israel wees in Abraham se tyd, omstreeks 2000 v.C.?
A: Alhoewel daar in 1200 v.C. 'n massiewe migrasie was, is die vroegste vlakke van Ashdod reeds in die 17de eeu v.C. bewoon (H.F. Vos, Argeologie in Bybelse Lande). Iemand het destyds in daardie vrugbare land gewoon, en daar is geen historiese bewyse wat sê dit was nie die Filistyne nie. Nadat die Egiptenare die Filistyne in 1190 v.C. verslaan het, het hulle in groot getalle na Palestina gekom, en dit maak sin dat hulle sou terugtrek na plekke waar hulle reeds dorpe gehad het.
V: In Gen 20:3,6 waarom het God gesê Abimelech is 'n dooie man, maar het Abimelech tog geleef?
A: God verander nie (Mala 3:6; Jak 1:17; Heb 13:8). Egter wys Eseg 33:12-20 dat God se geopenbaarde wil teenoor mense kan verander wanneer hulle verander.
Sien die bespreking oor Eksodus 33:5-6; Deuteronomium 20:17; Jeremia 15:6; Jona 3-4; Jona 3:10; en Jona 4:1-2 vir meer inligting.
V: In Gen 20:3,8-10, Gen 26:1, Rigters 8:31, en Rigters 9:1, wat beteken Abimelech?
A: Ab beteken vader, en melek beteken koning of heerser. Dit beteken óf vader van die koning, óf vader is koning. Behalwe dat dit die naam is van twee konings van Gerar en van Gideon se seun, noem Cyril Aldred in Akhenaten King of Egypt, bl. 186, dat Abimilki 'n heerser van Tirus was wat in die Amarna-briewe (1400–1370 v.C.) genoem word.
V: In Gen 20:12, waarom het Abram sy halfsuster Sarai getrou?
A: Wedloop was destyds nie uitdruklik verbied nie. Ook was Abram nie noodwendig 'n gelowige toe hy getrou het nie.
V: In Gen 21:8-14, was Abraham reg om Hagar weg te stuur?
A: Gewoonlik sou dit verkeerd gewees het vir Abraham om Hagar, die moeder van sy kind, en haar tienerseun alleen sonder beskerming en met min water weg te stuur, al het Hagar in Genesis 21:9 vir Sara bespot. Dit is hoekom Sara se versoek Abraham in Genesis 21:11 so ontstel het. In hierdie spesifieke geval het God egter vir Abraham gesê om voort te gaan en dat alles reg sou wees. God Self het Hagar en Ismayel water gegee (Genesis 21:17-19), en God was by Ismayel terwyl hy grootgeword het (Genesis 21:20).
As 'n kanttekening was Hagar eintlik 'n Semitiese naam. Daar was baie Semiete wat in die noordelike deel van Egipte gewoon het.
V: In Gen 21:14 As jy die Ou Testament lees, is dit duidelik dat in Genesis die eerstgeborene seun (wat God se uitverkore, die erfgenaam van sy vader beteken), ISMAËL is en die leuens wat deur die Jode in die Ou Testament ingevoeg is om hom sy erfdeel te ontneem (hoekom? Omdat hulle nie iemand van buite hul stam kon aanvaar nie) word duidelik sigbaar toe hulle geskryf het dat ISMAËL met sy moeder HAGAR vir ewig uit die stam van ABRAHAM verban is?, maar wanneer ons verder in Genesis lees, vind ons dat die ware verhaal is dat "ISMAËL in die teenwoordigheid van al sy broers" (familie) gesterf het en verder "ISAAG" in die teenwoordigheid van al sy broers gesterf het". Hierdie stellings uit die Bybel dui duidelik op 'n verdere Joodse interpolasie, naamlik dat hulle die voorval oor die permanente verbantering van HAAGAR en ISMAËL moes uitdink sodat hulle ISMAËL, wat die oorspronklike "enigste seun van ABRAHAM" was, kon vervang op die tydstip toe ABRAHAM bereid was om enigiets te offer vir die liefde en gehoorsaamheid aan God se wil, wys dit ook dat die belofte van die verlosser van die mensdom deur ISHMAEL (eersgeborene) gemaak is en nie deur ISAAC (tweede seun) nie. ('n Moslem het dit gesê)
A: Eerstens mag sommige Moslems nie bewus wees dat die Koran nie spesifiseer of die seun wat in die offer gebring is, Isak of Ishmael was nie.
Jou bewering dat Ismayel in die teenwoordigheid van "sy familie" gesterf het, bewys nie dat hy nie verban is nie. Die enigste ding wat die Bybel daaroor sê, is Genesis 25:17b, waar dit lui: "Toe het hy sy laaste asem uitgeblaas en gesterf, en is by sy volk verenig." Dit was 'n algemene eufemisme om te sê hy het gesterf. Natuurlik kon sy kinders en skoonfamilie by hom gewees het. Dit kan nie bewys dat hy by sy voorvaders begrawe is nie, want Abraham is ook "by sy volk ingesamel" in Genesis 25:8, en dit beteken nie dat hy terug in Ur van die Chaldeërs begrawe is nie.
In teenstelling met jou vraag, staan daar nooit dat Abraham sy eerstgeborene moes offer nie. Inteendeel, Abraham moes sy enigste seun offer, omdat Isak reeds weggestuur is en Isak die enigste kind van die belofte was.
Ek het egter 'n vraag vir jou: kan die Koran verkeerd wees?
1. Soera 32:23 "Ons het inderdaad tevore die boek aan Moses gegee. Moet dan nie twyfel dat dit (jou) bereik het nie; en Ons het dit 'n leidsman vir die kinders van Israel gemaak." Stem jy dus saam dat die Tora, soos dit oorspronklik gegee is, korrek was en van die ware God gekom het?
2. Soera 5:46 "En in hulle [die profete se] voetspore het Ons Jesus, die seun van Maria, gestuur, om die Tora wat voor hom gekom het, te bevestig; Ons het vir hom die evangelie gestuur; daarin was leiding en lig. En bevestiging van die Tora wat voor hom gekom het: 'n leiding en 'n vermaning vir diegene wat Allah vrees." Is u dus van mening dat die Tora in Jesus se tyd, soos Hy dit bevestig het, die ware woord van Allah was?
3. Die Doodsee-rolle bevat baie afskrifte van Ou-Testamentiese manuskripte uit die tyd van Christus en daarvoor. Drie punte waar jy dink die Bybel 'n fout bevat, is:
3.1. Isak was die kind van die belofte, die verbond. Genesis 17:19,21
3.2. Isak en Hagar is verban Genesis 21:8-19
3.3. Abraham se offer van Isak teenoor Ismael Genesis 22:1-18
Die Doodsee-rolle noem dat Isak die kind van die belofte is. Philo was 'n Joodse geleerde wat in Alexandrië, Egipte, gewoon het en in 50 n.C. oorlede is. Hy het 'n kommentaar op Genesis geskryf, en sy kommentaar wys dat Genesis in sy tyd dieselfde was as wat ons vandag het.
Klemens van Rome was 'n vroeë Christelike biskop, waarskynlik die Klemens wat deur Paulus genoem word, wat in 96–98 n.C. 'n brief aan die Korintiërs geskryf het. Hy noem dat die seun wat Abraham aangebied het om te offer, die seun van sy oudag was. [Hy sê egter nie eintlik Isak nie].
4. Jy kan Christene nie kwalik neem dat hulle jou beskuldigings teen die Evangelie van beide Jesus se tyd en Mohammed se tyd beoordeel weens Soera 5:47 nie. Daar staan: "Laat die Mense van die Evangelie oordeel volgens wat Allah daarin geopenbaar het...." Stem jy dus saam dat Christene volgens die Evangelie behoort te oordeel, waarvan ons kopieë lank voor Mohammed se tyd gehad het? Indien nie, is die Koran dan verkeerd?
Soera 5:48 sê: "En tot jou (Mense van die Skrif) het Ons die Skrif in waarheid gestuur, wat die Skrif wat voor dit gekom het, bevestig en dit in veiligheid bewaar; oordeel dan tussen hulle volgens wat Allah geopenbaar het, en volg nie hulle nietige begeertes nie, wat jou van die waarheid aflei wat tot jou gekom het....". As jy 'n moslem is wat nie met hierdie woorde saamstem nie, hoe onderskei Allah dan tussen Sy woorde, wat Hy toegewyde aanbidders slegs in 'n korrupte vorm laat leer, en Sy woorde wat onkorrupteerd bly?
Die meeste Moslems glo in die hadithe, wat die gesaghebbende versamelings is van die gesegdes en dade van Mohammed, as die hoogste gesag na die Koran. Van die ses groot erkende hadithversamelings is dié van Bukhari die hoogste. Ek het gedink jy wil graag lees wat daarin staan oor Hajar [Hagar] en Ishmael.
Bukhari, vol. 4, boek 55, hoofstuk 9, nr. 583, bl. 373: "Abraham het haar [Hagar] en haar seun Ishmael, terwyl sy hom nog aan die bors gehad het, na 'n plek by die Ka'ba onder 'n boom op die plek van Zam-zam gebring, op die hoogste plek in die moskee. In daardie dae was daar niemand in Mekka nie, en was daar ook geen water nie. Hy het hulle toe daar laat sit en 'n leersak met 'n paar dadels naby hulle neergesit, en 'n klein watersak met water, en het huis toe vertrek. Ismael se ma het hom gevolg en gesê: "O Abraham! Waarheen gaan jy, dat jy ons in hierdie vallei agterlaat waar daar geen mens is wie se geselskap ons kan geniet nie, en ook niks anders (om van te geniet) nie?" Sy het dit vir hom baie keer herhaal, maar hy het nie na haar omgekyk nie. Toe vra sy hom: "Het Allah jou beveel om dit te doen?" Hy sê: "Ja". ... (bl. 374 dieselfde hadith) "Die Profeet het gesê: 'Dit is die oorsprong van die tradisie van die loop tussen hulle (d.w.s. Safa en Marwa).' Toe sy Marwa bereik (vir die laaste keer), het sy 'n stem gehoor en sy het vir haarself gesê om stil te wees en aandagtig te luister. ... Sy het 'n engel by die plek van Zam-zam gesien wat die aarde met sy haksel (of sy vlerk) gegrawe het, totdat water uit daardie plek gevloei het." Dus is jou siening nie in ooreenstemming met óf Bukhari óf die Bybel nie.
Die beroemde vroeë Moslem-historikus al-Tabari (839–923 n.C.) het ondersoek ingestel of dit Isak of Ismael was wat amper geoffer is, en hy het gesê dit was Isak, nie Ismael nie (al-Tabari, vol. 2, bl. 68). Hy het 'n tien bladsye lange bespreking gehad oor die Moslem-owerhede wat gesê het dit was Isak en dié wat gesê het dit was Ishmael (al-Tabari vol.2 bl.82-92), en het tot die slotsom gekom dat dit Isak was.
Ek dink egter dat hierdie kwessie, oor watter van Abraham se seuns wie was, 'n klein saak is in vergelyking met die vermoë om die vraag van Spreuke 30:4v te beantwoord: "Wie het al die eindes van die aarde laat opstaan? Wat is Sy naam, en wat is Sy Seun se naam? Jy ken dit sekerlik." (Green se Letterlike Vertaling)
V: In Gen 22, waarom het God menslike offerande met Abraham en Isak aangemoedig?
A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.
1. Abraham het reeds getoon dat hy God meer liefgehad het as sy mense en kultuur, maar God het Abraham beproef om te sien of hy God meer liefgehad het as sy eie liewe seun.
2. Die Tien Gebooie (moenie moord pleeg nie, ens.) is eers aan Moses op die berg Sinai gegee.
3. Selfs in hierdie enkele geval waar God aanvanklik die offer beveel het, het God verhinder dat dit uitgevoer word. Geen persoon het gesterf nie.
4. God die Vader het nie van Abraham iets gevra wat Hy Self nie gedoen het nie, deur Jesus vir ons te offer.
Soos Chip Ingram (geskryf 20/5/2007), "Op 'n stadium sal God jou vir jou Isak vra. Jy sal God se grootste krag vind wanneer jy jou oorgee. … Oorgawe aan God is wat vandag in die kerk ontbreek."
V: In Gen 22:1-18, kon die seun wat Abraham amper geoffer het, Ishmael gewees het en nie Isak nie, soos Moslems beweer? Andersins, hoe kon Isak Abram se "enigste seun" wees?
A: Dit was Isak wat amper geoffer is en nie Ismayel nie, om ten minste vyf redes:
Selfs die Koran sê nie dit was Ishmael nie: Genesis 22:2 sê dit was Isak. Vir Moslems, alhoewel die Koran dit in Soera 37:99-111 bespreek, sê nêrens in die hele Koran of dit Ishmael of Isak was nie.
Die enigste seun wat Abram destyds gehad het: Ismael was 14 jaar oud toe Isak gebore is, gebaseer op Genesis 17:25 en Genesis 18:10. Hagar en Ismael is weggestuur na 'n ander plek op die dag toe Isak gespeen is in Genesis 21:8-10. Abraham is hierna "'n lang tyd" in Genesis 21:34 beproef, en 'n "seun" was op die altaar in Genesis 22:12.
Enigste seun in God se oë: God het verklaar dat dit deur Isak en nie Ishmael nie was dat Abraham se nageslag getel sou word in Genesis 21:12. Abraham het nie Ishmael by hom gehad nie omdat Ishmael en sy moeder "uitgewerp" is deur weggestuur te word volgens Genesis 21:10-12.
Enige erfgenaam in hierdie wêreld: Isak was die enigste erfgenaam, en 'enige seun' beteken ook 'beminde seun'. Alhoewel die kultuur van daardie tyd dit aanvaar het om byvroue te neem vir voortplanting, sou die erfdeel en die reg van die eerstgeborene aan die seuns van werklike vroue gaan, nie aan die seuns van byvroue nie.
Enigste seun van die belofte: Genesis 21:12 sê: "deur Isak sal jou nageslag gerek word". Abraham het ook ander seuns gehad, maar hulle is ná hierdie tyd gebore.
V: In Gen 22:2, hoe was Isak Abram se "enigste seun"?
A: Alhoewel Isak eerste gebore is, was hy teen hierdie tyd weggestuur, en was Isak die enigste seun wat Abram nog by hom gehad het. Isak was die enigste erfgenaam, en 'enigste seun' kan ook 'beminde seun' beteken. Genesis 21:12 sê: "deur Isak sal jou nageslag getel word". Abraham het ook ander seuns gehad, maar hulle is ná hierdie tyd gebore. Alhoewel die kultuur van daardie tyd dit aanvaar het om byvroue te hê vir voortplanting, sou die erfdeel en die reg van die eerstgeborene aan seuns van werklike vroue gaan, nie aan die seuns van byvroue nie.
V: In Gen 22:2, lei die Heilige Gees ooit mense om te ongehoorsaam te wees aan wat in die Bybel geopenbaar is?
A: Nee. Drie punte om in die antwoord in ag te neem.
1. Natuurlik het God Abraham nie gelei om iets te doen wat teen die geopenbaarde Skrif indruis nie, aangesien geen Skrif in Abraham se tyd neergeskryf was nie.
2. Aangesien die Skrif geopenbaar is, sê God vir niemand om dinge te doen wat in stryd is met Sy geopenbaarde gebooie nie. Selfs toe die Heilige Gees Jesus in die wildernis uitgedryf het, waar Hy deur Satan versoek is, het die Heilige Gees Jesus nie versoek of Hom gesê om iets verkeerds te doen nie.
3. God verlang nie dat iemand dade pleeg wat in stryd is met Sy begeertes nie. Selfs toe God Abraham beveel het om Isak as 'n offer te neem, het God nie toegelaat dat Abraham voortgaan om Isak te slag nie.
Dus kon God vir Abraham dit destyds sê, omdat die Mosaïese Wet nog nie geskryf was nie. Maar toe sowel as vandag wil God nooit hê dat iemand 'n mens moet offer nie.
V: In Gen 22:12, aangesien God gesê het "Nou weet Ek dat jy God vrees", het God dan nie geweet wat Abram sou doen nie?
A: Natuurlik het God geweet, maar die uitdrukking beteken dat dit op hierdie tydstip was dat Abraham bewys het wat hy sou doen.
Isak was die belangrikste natuurlike ding in Abraham se lewe. Maar was Isak belangriker as God? Abraham het getoon dat God eerste in sy lewe was. Jakobus 1 sê dat die beproewing van ons geloof volharding voortbring. Maar al sou ons 'n geloof wil hê wat nooit risiko's neem nie, is dit nie die geloof wat God in Abraham of ander laat groei het nie. Abraham het geen keuse gehad in die tipe, omstandighede of tydsberekening van die beproewing van sy geloof nie, en gewoonlik het ons dit ook nie.
V: In Gen 23 en Eks 3:8, hoe kon die Hetiete in Palestina wees?
A: Die Hetiete was 'n wydverspreide volk, en 'n kolonie het in die berge van Palestina gevestig geraak. Die Indo-Europese Hetiete het Babilon in 1590 v.C. geplunder. Ander glo dit verwys na die Hatti, 'n nie-Indo-Europese volk wat voor 2000 v.C. verower is. Hatti en Hitti word dieselfde in Hebreeus geskryf.
V: In Gen 23:2, waarom word daar genoem dat Kiriath-Arba ook Hebron genoem word?
A: Daar is twee moontlike aanvullende redes waarom Hebron hier genoem word.
Onthou dat, alhoewel Abraham omstreeks 2000 v.C. geleef het, die Boek Genesis in Moses se tyd, 1447–1407 v.C., geskryf is, sodat daardie dorp moontlik deur die Israeliete en/of die Kanaäniete in Moses se tyd Hebron genoem is. Die Israelitiese spioene het die geografie van Kanaän geken en het moontlik hierdie naam vir die stad in Moses se tyd gebruik.
Hoe dit ook al sy, het die Israeliete die stad ná die verowering onder Josua net Hebron genoem, nie Kirjat-Arba nie. Hierdie eenvoudige verduidelikende nota wat sê dat Kirjat-Arba nou Hebron is, is moontlik kort daarna bygevoeg.
V: In Gen 23:2 is onderhandeling gewoonlik 'n gee en neem. Byvoorbeeld, 'n verkoper sê $300. Die koper sê $100. Die verkoper sê $250; die koper sê $150. Miskien kom hulle ooreen op $200. Hoe is dit die teenoorgestelde van 'n gewone onderhandeling?
Waarom het Abraham gesê: "Ek is 'n vreemdeling en 'n uitlander onder julle"?
Gen 23:5-6 Hetiete: U is 'n prins onder ons. Begrawe u dooies gratis in enige van ons grafte.
Gen 23:7-9 Abraham buig, bid asseblief by Efron om my toe te laat om die grot op sy grond te koop
Gen 23:10-11 Efron: Jy kan die grot gratis hê.
Gen 23:12-13 Abraham buig, ek wil betaal vir die grot. Wat is die markwaarde van die eiendom?
Gen 23:14-15 Efron: Dit is 400 sjekels
Gen 23:16 Abraham het nie gestry of onderhandel nie, maar het eenvoudig ingestem om 400 sjekels te betaal.
'n sekel was destyds 'n eenheid van gewig en het eers later 'n geldeenheid geword.
In Josua 7:21 het Achan 200 sjekels silwer gesteel. In Abraham se tyd was 'n manlike slaaf ongeveer 20 sjekels werd. 'n Paar eeue tevore was 'n slaaf 10 tot 15 sjekels werd. In Moses se tyd, so omtrent 500 jaar later, was 'n slaaf 30 sjekels werd. Dus was die prys van die veld ongeveer tien slawe werd.
Die antwoord is dat hoe ryk Abraham ook al was, hy nie omgegee het vir hierdie klein geldbedrag nie. Hy het meer omgegee dat hulle sou sien dat Abraham die markwaarde daarvoor betaal het, en meer geneig sou wees om die graf onaangeroer te laat. Soms is dit meer voordelig vir jou om nie jou voordeel so veel as moontlik uit te buit nie, maar om iets aan die ander kant te gee om goeie wil te bou, veral wanneer jy nie daar kan wees om te verseker dat hulle hul kant van die ooreenkoms sal nakom nie.
V: In Gen 23:2-3, alhoewel Abraham oor Sara geween het, hoe was hy genadig teenoor die Hetiete?
A: Abraham het hulle in sy woorde geëer. Finansieel het hy nie net nie probeer om die laagste prys te kry, maar hy het hulle die inisiatief laat neem en die prys laat bepaal. Soms is dit selfs met ons klein kinders goed om hulle die inisiatief te laat neem.
In Lukas 14:9-11 het Jesus by 'n banket gesê om die laagste plek in te neem. Wanneer jy 'n banket hou, nooi die armes, die kreupels en ander wat nie kan teruggee nie.
V: In Genesis 23:3-20 was Abraham baie suksesvol in sake. Maar hier, as hy die land gratis of vir 'n baie lae prys wou kry, het hy nie soos 'n goeie onderhandelaar gelyk nie. – of was hy wel?
A: Een gesegde om te onthou is: "hou jou oog op die prys". Soms weet 'n goeie sakeman dat die laagste prys nie die enigste doel is nie. Wie sou by die land en die graf wees wanneer Abraham en sy familie weg was? Dit sou goed wees om nie 'n harde transaksie te voer wat slegte gevoelens agterlaat nie, maar eerder goeie wil. Hy het altyd gewens dat die Hetiete 'n goeie herinnering aan hom sou hê, sodat hulle die graf nie sou ontheilig of herbestem wanneer hy weg is nie. In Genesis 25:9-10 is Abraham in dieselfde grot langs Sara begrawe, net soos Jakob in Genesis 50:12-13. In Genesis 50:25 het Josef nie in Egipte begrawe wou word nie.
V: In Gen 23:5, waarom het die Hetiete Abraham as 'n magtige prins onder hulle beskou?
A: Abraham was baie welgesteld. Abraham het blykbaar ook nauwe verhoudings met hulle gekweek en hulle het hom nie net as 'n vriend nie, maar ook as een van hulle eie beskou.
V: In Gen 23:7, het die Hetiete regtig bestaan?
A: Moderne argeoloë het reeds in 1892 van die Hetiete uitgevind. Sommige geleerdes het egter selfs tien jaar later (1902, E.A.W. Budge) nog aan hul bestaan getwyfel. Vandag is hele boeke oor die Hetiete geskryf.
V: In Gen 23:15-16, waarom moes Abraham die silwer afweeg?
A: Die sekel was 'n geweeunheid, en eers later het dit ook 'n geldeenheid geword. Abraham moes die silwer "wegweeg" omdat munte nie voor ongeveer 800 v.C. gebruik is nie, volgens Can Archaeology Prove the Old Testament? bl. 27. Net so het Achan goud en silwer gesteel wat 50 en 200 sekel geweeg het. Die eerste bekende munte was van Lydia omstreeks 700 v.C. Daar word ook opgemerk dat die Latynse woord pecunia (waaruit die Engelse woord pecuniary, wat 'monetêr' beteken, kom) afkomstig is van die Latynse woord pecus, wat 'n woord vir vee is.
V: In Gen 23:15-16, hoe vermy ons om in ons onderhandelings "penny-wys en pond-dwaas" te wees?
A: In die Engelse geldeenheid is 'n pence of penny soos 'n Amerikaanse penny. 'n Pond is 'n bietjie meer as 'n Amerikaanse dollar, behalwe dat dit tot onlangs toe byna $2 was.
Een manier waarop dit nie gedoen is nie, was by 'n maatskappy waarvoor ek 'n paar jaar gelede gewerk het. Hulle het besluit om "verdedigende voordele" in te stel. Wat hierdie term beteken het, was dat as jy getroud was en jou gade 'n verjaarsdag gehad het waarin die maand en dag vroeër in die jaar as joune geval het, hulle nie meer voordele aan jou gade en kinders sou verskaf nie, net aan jou. Tydens 'n werknemersvergadering, waar die HR-verteenwoordiger dit onenthousiasties verduidelik het, het ek 'n vraag gevra. Ongeveer hoeveel geld dink hulle dit sou die maatskappy bespaar? Sy het gesê dit sou baie bespaar, ongeveer $50 000 per jaar. Ek veronderstel niemand het in ag geneem dat as selfs net drie of vier mense per jaar die maatskappy weens hierdie beleid sou verlaat, en hulle werwers moes gebruik om hulle te vervang, dit reeds meer as $50 000 sou wees nie.
V: In Gen 23:15-16, hoe toon ons genade in ons verhoudings?
A: Ons kan vinnig vergewe, maar nie toelaat dat mense oor ons loop nie. Hê hulle lief, nie net met sentimentaliteit nie, maar toon dit deur sorg en dade.
V: In Gen 24:1; 25:8, waarom laat God toe dat sommige van Sy kinders aan ouderdom ly?
A: Ons ly nie aan ouderdom in die Hemel nie, en die ewigheid van saligheid in die Hemel sal ons kort tyd van swaarkry op aarde klein laat lyk. Sien die bespreking oor Josua 13:1 vir die antwoord.
V: In Gen 24:4, waarom sou Abraham aandring op 'n vrou uit sy eie volk?
A: Die Kanaäniete het dit gepas en godsdienstig geag om hul baba-kinders in die vuur te offer en om godsdienstige prostitusie te hê. Die Hetiete was anders. Hulle was Indo-Europees, 'n kolonie van die Hetitiese Ryk in Anatolië (vandag se Turkye). Dit is nie so voor die hand liggend waarom Abraham nie 'n skoondogter van die Hetiete wou hê nie, behalwe dat hulle ook nie in die Een Ware God geglo het nie.
V: In Gen 24:5-8, wat was so verkeerd daarmee dat Isak terug na Aram [Sirië] sou gaan woon?
A: Dan sou alles oor God se belofte aan Abraham om sy volk te verlaat en na die beloofde land te gaan, niks werd gewees het nie, omdat Abraham se nageslag die belofte sou verlaat.
V: In Gen 24:5-8, wat sou verkeerd wees as Isak net na Aram sou teruggaan om te besoek en vir hom 'n vrou uit te soek?
A: Gegewe sy familiebande en rykdom sou sy familielede waarskynlik wou hê dat Isak moet bly, net soos Laban Jakob veertien jaar laat bly het. Abraham sou waarskynlik nie enige kans wou hê dat Isak verlei word om terug te gaan en permanent te bly waar sy vrou sou wees nie.
V: In Gen 24:15, wat was die verhouding tussen Isak en Rebekka?
A: Rebekka was die dogter van Abraham se nefie, wat haar die dogter van Isak se neef sou maak.
Isak en Rebekka kon nie die Levitikus 18 oortree het nie, want dit was nog nie geskryf nie. Dit blyk egter dat hulle huwelik steeds binne die riglyne van die toekomstige reëls in Levitikus geval het.
V: In Gen 25:1 was Ketura 'n vrou of 'n byvrou?
A: 'n konkubine word as 'n soort vrou beskou. Genesis 25:1 kan óf vrou óf konkubine beteken.
V: In Gen 25:2, wat het gebeur met Ketura se seuns by Abraham?
A: Abraham en Ketura het ses bekende seuns gehad.
Zimran is moontlik die voorvader van 'n Arabiese stam, die Zimri in Jeremia 25:25. Vandag is daar 'n dorp Zambran aan die Rooi See wes van Mekka.
Van Jokshan het men nooit weer gehoor nie, behalwe dat hy die voorvader van Saba en Dedan was. Saba was 'n nasie in die suidwestelike hoek van die Arabiese Skiereiland. Die Dedaniete in Jesaja 21:13 was Arabiere wat waarskynlik afstammelinge was van beide Jokshan en Ham deur Kus (Genesis 10:7; 1 Kronieke 1:9). Die stad Dedan was 100 myl (160 km) suidwes van Tema by die el-'Ula-oase, 175 myl (280 km) noord van Medina. Dedan word ook genoem in proto-Arabiese Sabese en Minaeë-inskripsies.
Medan word moontlik buite die Bybel genoem. Die Wycliffe Bible Dictionary, bl. 1093, sê dat die medeklinkers "m" en "b" dikwels in die Arabies omgeruil word, so dit kan die Bedana-stam wees, wat deur die Assiriër Tiglath-Pileser III verower is.
Midian was 'n bekende stam wat die Israeliete in Rigters 8 verdruk het.
Ishbak het 'n stam gestig wat in Noord-Sirië neergelaat het en in die Assiriese Annale van Salmanesser III (858–824 v.C.) genoem is.
Shuah was blykbaar die stam waarvan Bildad die Shuhiet in Job 2:11 gekom het.
V: In Gen 25:2, as Abraham en Sara albei onvrugbaar was, hoe kon Abraham ná Isak kinders hê?
E: Eerstens wat nie die antwoord is nie, en dan die antwoord.
Nie die antwoord nie: Dit was Sara wat kinderloos was, nie Abraham nie. Immers het Abraham 'n kind, Isak, by Hagar gehad. Dit is die antwoord wat deur Augustinus van Hippo in sy werk Die Stad van God, boek 16, hoofstuk 28, bl. 327, gegee is.
Die antwoord: Sara was altyd onvrugbaar, maar teen die tyd dat Abraham 100 jaar oud was, was albei natuurlik onbevoeg om kinders te hê volgens Romeine 4:19 en Hebreërs 11:12. Nadat God vir Abraham die gawe van vrugbaarheid gegee het, het Hy dit nie weer weggeneem nie.
V: In Gen 25:6, hoeveel vroue en byvroue het Abraham gehad?
A: Al maak dit nie regtig saak nie, weet ons nie die presiese aantal nie. Nadat Sara gesterf het, het Abraham Ketura as vrou gehad in Genesis 25:1. Hagar was een van sy byvroue, maar Genesis 25:6 dui aan dat Abraham meer as een byvrou gehad het.
V: In Gen 25:8,17 en Gen 49:33, hoe het die patriarge "hul gees gegee"?
A: Dit is 'n ruwe vertaling van die Hebreeuse woord gâva', wat letterlik beteken om uit te asem of te sterf. 'n Meer presiese vertaling sou wees "hy het sy laaste asem uitgeblaas".
V: In Gen 25:8,17 en Gen 49:33 is Abraham en Jakob "by sy volk versamel", hoe kon daar dan lewe ná die dood wees?
A: Dit is 'n uitdrukking wat beteken dat die persoon gesterf het, en dit klink baie beter as "kicked the bucket".
V: In Gen 25:13, verwys die vermelding van Kedar na Mohammed?
A: Genesis 25:13 noem Kedar, die seun van Ismayel, maar daar is twyfel oor Mohammed se afstamming van Ismayel en Kedar. Nietemin sê Genesis 25:13, wat twaalf seuns van Ismayel, insluitend Kedar, noem, niks goeds of slegts oor hulle nie. al-Tabari, vol. 6 bl. 6, neem drie dinge op:
1) Daar is verskille onder genealogiste oor Mohammed se afkoms ná 'Adnan (bl. 37)
2) Baie, maar nie alle geslagsregisters nie, sluit Mohammed in … 'Adnan … Nabt b. Qaydhar [Kedar?], b. Isma'il [Ishmael]
3) "Hierdie verskille ontstaan omdat dit 'n ou wetenskap is, geneem van die mense van die eerste Boek (die Ou Testament)."
Dus, as die vroeë Moslem-historikus al-Tabari erken dat hulle geslagsname van die Jode en die Ou Testament geneem het, is dit nie 'n heeltemal onafhanklike getuie nie.
V: In Gen 25:22-23 het Rebekah se vraag die hede en die nabye toekoms betref, tog het God se antwoord oor die verre toekoms vertel. Hoekom doen God dit?
A: Vyf punte om in die antwoord in ag te neem.
1. God het blykbaar hierdie profetiese waarheid oor Jakob en Esau wou openbaar maak.
2. Soos goeie menslike onderwysers, weet God dat 'n punt beter onthou sal word as dit 'n antwoord op 'n student se vraag is.
3. Ongeag of God die babas laat skop het slegs om Rebekka te beweeg om die vraag te vra, het die skoppe haar wel beweeg om die vraag te vra.
4. Miskien het Rebekka op hierdie stadium nie op die lang termyn gedink nie, maar haar vraag was uiteenlopend genoeg dat God se openbaring steeds haar vraag beantwoord het.
5. Wanneer ons dinge van God vra, moet ons op 'n "oop manier" vra en nie net op ons eie voorwaardes nie. Ons moet gereed wees vir God om ons waarhede te wys wat ons nie verwag het nie en waarvoor ons nie direk gevra het nie.
V: In Gen 25:31-33, is Jakob se eerstgeboorte deur koop verkry, of deur leuens?
A: Albei.
1. Jakob het dit van Esau "gekoop" vir 'n bak lensies (Genesis 25:29-34).
2. Jakob het later Isak mislei om hom die seën van die eerstgeboorte te gee wat Esau reeds gekies het om prys te gee. (Genesis 27:19)
Let wel dat Jakob slegs die eerstgeboorte reg gekoop het, maar gelieg het om die seën te kry.
Onafhanklik van beide die aankoop en die misleiding, het God gekies om Sy volk, die Jode, deur Jakob te laat voortkom (Genesis 25:23-34).
V: In Gen 26:2, moes die Israeliete na Egipte afdaal, of nie?
A: Aan Isak is in Genesis 26:2 gesê om nie na Egipte af te gaan nie. Aan Jakob, nie Isak nie, is in Genesis 46:3 gesê om daarheen te gaan. Op 'n soortgelyke wyse is in 2 Samuel 7:5,12-13 aan Dawid gesê dat dit nie hy was nie, maar sy seun wat die Tempel in Jerusalem moes bou. Die les hier is nie dat om na Egipte te gaan goed of sleg is nie, maar dat ons moet gaan waarheen God wil hê ons moet gaan, wanneer God wil hê ons moet gaan.
V: In Gen 26:3-5, Gen 12:1; Gen 17:1, 9-14; en Gen 22:16 het God Abraham geseën weens Abraham se werke?
A: Nee. Vir Abraham sowel as vir mense in die algemeen is daar twee onderskeie kwessies hier: verlossing en seëninge.
Verlossing: Abraham se werke was nie belangrik in die sin dat hulle hom nie na die Hemel gebring het nie. Abraham se werke was baie belangrik as die sigbare uitdrukking van sy geloof in God en onlosmaaklik daarvan.
Seëninge: As gevolg van werke ontvang beide Abraham en ons dikwels seëninge in hierdie lewe en belonings in die volgende.
Jakobus gebruik Abraham as 'n voorbeeld van hoe Abraham deur werke geregtig verklaar is. Abraham "het in God geglo, en dit is hom as geregtigheid toegereken" 'n dekade of twee voordat hy byna Isak geoffer het.
God se verbond het beide 'n onveranderlike element en 'n voorwaardelike element gehad. Levitikus 26:44-45 wys dat selfs al faal God se volk op die voorwaardelike element, die onveranderlike element steeds van krag bly.
V: In Gen 26:6-7, waarom is Isak 'n rolmodel vir ons, aangesien Isak hier gelieg het?
A: Nee. Sien die antwoord op Genesis 12:10-20.
V: In Gen 26:8-9, was dit dieselfde Abimeleg van Gerar as in Gen 20:2-3?
A: Gebaseer op die naam, waarskynlik nie. Abimelech beteken "Vader is koning". Aan die een kant is daar baie gevalle waar 'n vader en sy seun of nakomeling dieselfde naam dra. Aan die ander kant is dit hier waarskynlik 'n titel, nie 'n persoonlike naam nie, soos op bl. 42 van 735 Baffling Bible Questions Answered gesê word.
Ander heersers wat dieselfde naam gedeel het, was Tobias I, II, III, IV en V van 590–200 v.C., Sanballat I, II en III van 445–330 v.C., Sargon I, II, III, Antiochus I, II, III, IV en Tiglath-Pileser I, II en III.
V: In Genesis 26:33, het Abraham die dorp Bersheba vernoem, of het Isak dit gedoen?
A: In Genesis 21:31 is dit in Abraham se tyd Bersheba genoem weens die eed tussen Abraham en Abimelech. Isak het dit beslis geweet omdat hy saam met sy vader in Genesis 22:19 in Bersheba gewoon het. Om Abimeleg (wat waarskynlik die seun van die Abimeleg in Abraham se tyd was) aan die vorige verbond te herinner, het hy 'n nuwe put 'n soortgelyke naam gegee, "Sibah".
V: In Gen 26:34 en Gen 36:2-3, wie was Esau se vier vroue?
A: Vroue 1-2: Toe hy 40 was, het Esau twee Hetiete getrou, Judith en Basemath, dogter van Elon (Genesis 26:34-35).
Ada, dogter van Elon die Hetiet (Genesis 36:2), is waarskynlik 'n ander naam vir Basemath.
Vrou 3: Nadat Jakob vertrek het, het Esau die Ismaeliet Mahalat, suster van Nabaiot, getrou (Genesis 28:8-9).
Basemath, die dogter van Ismayel en suster van Nabaiot (Genesis 36:3), is waarskynlik 'n ander naam vir Mahalath.
Vrou 4: Esau het Oholibama, dogter van Anah, getrou (Genesis 36:3).
Judith is waarskynlik nie in die geslagsregisters in Genesis 36 genoem nie, omdat sy geen kinders gehad het nie.
V: In Gen 27, waarom het God na bewering goedgekeur dat Jakob Isak mislei het, en in Gen 31:20 dat hy Laban mislei het?
A: God het nie Jakob se leuens goedgekeur nie. Eerstens, die Bybel neem akkuraat en eerlik die slegte dinge sowel as die goeie dinge wat mense gedoen het, op. Tweedens, selfs God se mense in die Bybel het verkeerde dinge gedoen. Soos 735 Baffling Bible Questions Answered p.43 sê, "God het nie Jakob geseën omdat hy gelieg en bedrog gebruik het nie, maar ondanks dit."
V: In Gen 27, waarom was die seën belangrik?
A: Gewoonlik het die eerstgeborene die seën gekry, wat 'n dubbele erfdeel beteken het, asook om die hoof van die familie te wees. 'n Tegel uit die 15de eeu v.C. van Nuzi vertel van 'n regsgeding tussen drie broers oor wie 'n vrou met die naam Zululishtar sou trou. Een broer het gewen omdat hy kon bewys dat sy vader die huwelik op sy sterfbed goedgekeur het.
V: In Gen 27:29, wat beteken die Hebreeuse woord wat met "heer" vertaal is, letterlik?
A: Die Hebreeuse woord hier, gebiyr (uitgespreek gheb-EER), kan op twee maniere vertaal word: heer of held. In die geval van Esau en sy nageslag was dit 'n [ongewenste] heer. In ons lewens, as God iemand oor jou gestel het wat jy nie mag nie, kan jy kies om hulle as 'n ongewenste heer of 'n held te behandel.
V: In Gen 27:39-40, waarom kon Isak nie Esau seën soos hy Jakob geseën het nie?
A: Die Bybel sê nie waarom Isak die oortuiging gehad het (of dit nou reg of verkeerd was) dat hy hulle nie albei kon seën nie. Volgens die tablette uit daardie tyd wat in die stad Nuzi gevind is, is sterfbedwense egter as geldig en onherroeplik beskou. Sien ook die antwoord op die volgende vraag.
V: In Gen 27:39-40, waarom het God nie Esau geseën soos Hy Jakob geseën het nie?
A: Daar is drie aanvullende redes.
1. Romeine 9:10-15 wys dat God kan doen soos Hy wil sonder om vir ons Sy redes te gee.
2. Esau was heidens (goddeloos) (Hebreërs 12:16), en Jakob was 'n bedrieër; God sou regverdig gewees het om albei te vervloek. In plaas daarvan het albei seën ontvang (Hebreërs 11:20).
3. God het die reg om te kies om besondere barmhartigheid en liefde net aan sommige te gee soos Hy dit pasvind—vra maar net vir Paulus.
V: In Gen 27:42-44 het Jakob na die dorp Haran gegaan om van Esau te vlug, of om 'n vrou te kry?
A: Albei. Soms is daar verskeie redes om een ding te doen. Rebekke het vir Jakob gesê om na Haran te vlug in Genesis 27:42-46, maar sy het vir Isak gesê die rede was om 'n vrou te kry in Genesis 27:46. Isak se rede om Jakob te stuur was om 'n vrou te kry in Genesis 28:1-6.
V: In Gen 27:45 verwys "beide" na Jakob en Isak of na Jakob en Esau?
A: Taalkundig kan dit albei kante toe gaan. Dit was egter Isak en nie Esau nie, omdat Isak naby die dood was, Esau sou Jakob dadelik daarna doodmaak, en daar was geen bedreiging vir Esau nie. Ongelukkig het Rebekka dalk aan "albei" van diegene wat sy liefgehad het gedink, en nie aan "twee uit drie" nie.
V: In Gen 27:46, was Esau se vroue Hetiete, of Kanaäniete?
A: Kan iemand beide 'n Texaan en 'n Amerikaan wees? Die Hetiete in Kanaän was een van die volke van Kanaän.
V: In Gen 28, het Rebekah en Jakob daarin geslaag om te kry wat hulle wou hê?
A: Op die oppervlak ja, maar in werklikheid nie. Hulle wou hê dat Jakob die eerstgeboorte moes hê, en deur verkeerde middele, leuens en misleiding, het hulle dit gekry, so hulle was suksesvol.
Die seun met die eerstgeboortereg het egter gewoonlik daarna 'n geëerde plek in die familie gehad; tog moes Jakob vir sy lewe vlug. Rebekka het daarin geslaag om haar bevooroordeelde seun te help; tog sou sy Jakob nooit weer op aarde sien nie. Soos Women in the Bible uitwys, moes Rebekka vir die res van haar lewe saamleef met die seun aan wie sy onreg aangedoen het.
V: Is "daarop/op hom" in Gen. 28:12 dubbelsinnig?
A: Nie regtig nie. Die uitdrukking "daarop" is deur sommige rabbyne as "op hom" geïnterpreteer. Met ander woorde, óf die engele van die hemel het op die leer/trap opgeklim en afgedaal, óf hulle het op Jakob self opgeklim en afgedaal. Dit word genoem omdat Jesus in Johannes 1:51 gesê het dat Nathanael die engele van God sal sien opgeklim en afdaal op die Seun van die Mens [Jesus].
Ten gunste van "daarop": die analogie maak sin, met die leer (of trap) wat teenwoordig is en Jakob wat in die droom verskeie engele sien wat met hul besigheid besig is. Figuurlik is Jesus die leer waardeur God se seëninge na die aarde afkom, en die leer waardeur ons na die hemel geneem word.
Teen "op hom": trap die engele op Jakob om by die leer te kom? Klim die engele op Jakob om by die hemel te kom? Waarvoor is die leer/trap dan? Jesus was 'n afstammeling van Jakob, maar Jesus is meer soos 'n leer as soos Jakob wat mense dikwels mislei het.
V: In Gen 29:15-25, waarom moet ons Laban in die Bybel bewonder, aangesien hy Jakob mislei en vir hom gelieg het?
A: Wie het gesê ons moet Laban bewonder? Ons moet nie. Hierdie vraag gaan uit van die veronderstelling dat die Bybel slegs oor God se volk in 'n vakuum kan praat, en dat dit nie die ander mense kan noem met wie hulle te doen gehad het nie. Natuurlik praat die Bybel oor slegte mense sowel as goeie mense. Verder wys die Bybel vir ons dat selfs die goeie mense nie die heeltyd goed was nie.
'n Analogie kan hier dalk help. Iemand mag sê: "Jy kan nie Amerikaanse helde bewonder nie. Kyk byvoorbeeld na John Wilkes Booth, wat Abraham Lincoln geskiet het." Wel, ons kan lees hoe John Wilkes Booth 'n beduidende rol in die Amerikaanse geskiedenis gespeel het, maar hy was geen Amerikaanse held nie.
Laban het 'n rol in die geskiedenis van Israel gespeel, maar hy was ook geen held nie. Die analogie van Booth mag dalk 'n bietjie snaaks lyk, aangesien niemand Booth as 'n held beskou nie, maar om Laban aan te haal om mense wat ons in die Bybel as voorbeelde moet beskou, te kritiseer (soos 'n ateïs eintlik gedoen het), lyk ook uit plek.
V: In Gen 29:21-30, wanneer is Ragel aan Jakob gegee?
A: Jakob het sewe jaar gewerk, het Lea gekry, 'n week gewag, en toe is Ragel in daardie tyd aan hom gegee in ruil vir die belofte van nog sewe jaar.
V: In Gen 29:28, waarom het Jakob twee susters getrou, aangesien Lev 18:18 dit verbied om twee susters te trou terwyl albei nog leef?
A: Levitikus 18:18 was 'n deel van die Mosaïese Wet, wat meer as 400 jaar ná Jakob sy vroue getrou het, gegee is. Beslis kon niemand van Jakob verwag om 'n wet te gehoorsaam wat hy nie geken het nie, en wat God nog nie beveel het nie.
V: In Gen 29:31, waarom het God nie net vir Jakob gesê om ook Lea lief te hê nie, in plaas daarvan om net Ragel onvrugbaar te maak?
A: Soms kan mense net lesse op die harde manier leer. Is ons anders?
V: In Gen 30:14-15 klink dit nie of die gebruik van mandragora's soos 'n bygeloof is nie?
A: Baie volksmedisyne werk nie. Die lang tyd wat Rachel daarna kinderloos was, dui duidelik daarop dat mandragora's niks te doen gehad het met God wat Rachel se skoot geopen het nie. Hierdie gedeelte wys dat selfs gelowiges foute kan maak en op dwaas genesings kan hoop.
V: In Gen 30:27, hoe kon Laban waarzegging gebruik om inligting oor Jakob te bekom?
A: Aangesien ons aanvaar dat Laban hier die waarheid vertel het, kry mense soms korrekte antwoorde deur waarzegging. Egter, selfs al sou waarzegging alle waarheid gee in plaas van 'n mengsel van waarheid en fout, behoort gelowiges nie Laban se voorbeeld te volg nie, omdat God gesê het om nie waarzegging te beoefen nie in Deuteronomium 18:10,14. Terloops, Laban se waarzegging het hom nie die resultaat gegee wat hy begeer het nie in Genesis 31:1-2,9.
V: In Gen 30:37-43 klink dit nie na bygeloof dat Jakob skape en bokke gevlek laat word nie?
A: Daar is geen aanduiding van bygeloof nie, net foutiewe idees oor diergene. God het Jakob geseën sonder om hierop ag te slaan, soos Jakob self in Genesis 31:7-13 geweet het.
V: In Gen 31:23 en Gen 37:25, is Gilead nie 'n anachronisme nie, aangesien Num 26:29 sê dat Manasse die oupa van Gilead was?
A: Glad nie. Eerstens 'n punt wat nie relevant is vir die antwoord nie, en dan die antwoord.
Nie deel van die antwoord nie: Gilead was 'n redelik algemene naam. Gilead was nie net 'n nakomeling van Manasse nie (Numeri 26:29-30 en Josua 17:1), maar 'n ander Gilead was Jiftag se vader (Rigters 11:1), en 'n derde Gilead was van Gad (1 Kronieke 5:14).
Die antwoord is dat die woord "Giliad" die tyd van die skryfwerk aandui. Jakob en Josef sou die streek nie Giliad genoem het nie, maar niemand beweer dat die boek Genesis in die tyd van Jakob en Josef geskryf is nie. Eerder is Genesis in Moses se tyd geskryf. Die twee en 'n half stamme oorkant die Jordaan sou reeds hul land ontvang voordat Moses gesterf het.
'n Anachronisme is wanneer 'n dokument wat beweer dat dit in een tyd geskryf is, woorde of terme gebruik wat eers later gebruik sou word. Dit is nie 'n anachronisme om woorde uit die tyd van skryf te gebruik om 'n vroeër tyd te beskryf nie. Byvoorbeeld, dit is nie 'n anachronisme wanneer iemand in die twintigste eeu sê dat die streek Gilead in die land Jordanië was nie. Jakob, Josef en Moses het nie van die moderne land Jordanië geweet nie, maar niemand beweer ook dat hulle dit gedoen het nie.
V: In Gen 31:32,34, hoe kan die Bybel [vermeend] Rachel se diefstal van afgode by haar vader goedkeur?
A: Dit keur nie Ragel se diefstal goed nie. Die huisgode het nie net godsdienstige konnotasies gehad nie, maar om hulle te besit het volgens tablette wat omtrent Moses se tyd geskryf is en in die stad Nuzi gevind is, ook die erfreg beteken.
Hard Sayings of the Bible bl. 130–131 gee die teks van die Nuzi-tablet, maar dit voer ook aan dat Rachels godsdienstige band met hierdie afgode dalk 'n rol gespeel het.
Alhoewel sommige dalk simpatie het met Ragel se wrokige houding, keur die Bybel dit nie goed nie; dit neem dit net waar. Ragel is net 'n paar jaar nadat sy die gode in Genesis 35:17-19 geneem het, tydens bevalling oorlede, so daardie huisgode het haar beslis geen goed gedoen nie. Die Bybel is nie 'n boek oor perfekte superhelde nie, maar oor baie werklike mense wat baie foute gehad het—soos ons.
V: In Gen 31:47, aangesien Genesis vroeg geskryf is, waarom is daar twee Arameese woorde in hierdie vers?
A: Dit dui daarop dat Aramees reeds vroeg langs Hebreeus bestaan het. Onthou, die Arameërs het in Sirië gewoon, waar Laban gewoon het. Jakob se vroue was van daar. Alternatiewelik kan dit woorde wees wat algemeen met vroeë Hebreeus was.
V: In Gen 32:1-2; 33, hoe berei God ons voor vir konflik?
A: Die saak gaan nie net oor krag vir die konflik nie, maar ook oor uithouvermoë. Ons kan op ten minste drie maniere versterk word.
1) Ons moet daaraan herinner word waarop ons ons oë moet rig, die doel voor ons, en die liefde wat ons moet versterk om voort te gaan.
2) God kan ons versterk deur ons nuwe geestelike gawes te gee en die geestelike gawes wat ons reeds het, te verdiep. Ons mag nuwe vaardighede moet leer en pasgevonde vermoëns moet oefen.
3) Maar paradoksaal in Genesis 32 het God Jakob verzwak. Deur sy heup uit die kom te skuif, sou dit vir Jakob selfs minder waarskynlik wees om Esau fisies te weerstaan. God moet ons help om afstand te doen van ekstra bagasie wat ons nie nodig het nie, wat ons swaar maak in die diens aan Hom. Soms is iets nie sleg nie, maar as ons te veel daarop vertrou in plaas van op God, mag God wil hê dat ons Hom daarsonder moet dien.
V: In Gen 32:1-6, wat dink jy was twee doeleindes van Jakob se stuur van boodskappers na Esau?
A: Aangesien God engeleboodskappers na hom gestuur het, is dit dalk hoe Jakob die idee gekry het om boodskappers na Esau te stuur. Dit is 20 jaar sedert Jakob en Esau mekaar gesien het. Watter soort ontvangs sou Jakob kry? Aan die een kant was Jakob bang om uit te vind, maar aan die ander kant het Jakob geweet hy wou nie hiervoor wegvlug en vir ewig by Laban bly nie. Let daarop dat Jakob nie vir Esau "jou broer" noem nie, maar eerder "jou dienaar".
V: In Gen 32:6-7, wat dink jy is twee redes waarom Esau besluit het om Jakob met 400 man te ontmoet?
A: Eerstens, waarom sou Esau 400 man hê? Esau was waarskynlik redelik welgesteld, en hy het dalk daardie leër nodig gehad om teen die Horiete te veg wat in die land gewoon het.
Op hierdie tydstip het Esau moontlik gekom om te doen wat hy voorheen belowe het: om Jakob te vermoor. Of dalk was Esau onseker oor wat hy sou doen, maar hy wou genoeg krygers hê om al sy opsies oop te hou. Hoe dit ook al sy, Esau wou hê dit moes duidelik wees dat hy in beheer was. As hy beoog het om Jakob bang te maak, het hy daarin geslaag; Jakob was doodbang.
V: In Gen 32:6-7, met Jakob se vroue, wat dink jy was hulle eerste indrukke van Kanaän, en van Jakob?
A: Onthou dat Jakob net-net aan probleme met Laban ontsnap het. Mens wonder hoe hegte en vertrouensvolle die verhouding tussen Ragel en Laban was, aangesien hy eers Lea aan Jakob gegee het. Sy was dus dalk verlig om 'n bietjie afstand tussen haar en Laban te hê. Die land het soortgelyk gelyk, behalwe dat daar baie versterkte stede van Kanaäniete was met wie Jakob moes saamleef.
V: In Gen 32:7-23, wat was die drie strategieë wat Jakob gelyktydig probeer het?
A: Eerstens het Jakob probeer om die pad te baan met groot geskenke vir Esau. Tweedens het Jakob sy familie in groepe verdeel; as een groep aangeval en vermoor is, kon die ander dalk versprei en ontsnap. Laastens het Jakob besluit om laaste te gaan. Jakob het hier regtig desperaat gevoel en dat hy op homself aangewese was. Maar soos die Believer's Bible Commentary op bl. 68 sê: "Deur menslike sekuriteitstelsels beskerm ons onsself dikwels teen 'n dinamiese gebedslewe. Hoekom doen ons dit onsself aan?"
V: In Gen 32:22-32 is Jakob hier hernoem na Israel, of is Jakob hernoem na Israel in Gen 35:9-10? ('n liberale Christen het dit genoem as bewys dat verskeie outeurs Genesis geskryf het.)
A: Genesis 32:22-32 is baie gedetailleerd en vertel hoe Jakob met God worstel, en God hom hernoem na Israel. Genesis 35 gee 'n samevatting van Jakob se lewe, en twee verse, 35:9-10, noem dat Jakob hernoem is, sodat ons kan plaas waar die vertelling in Genesis 32 plaasgevind het. Ja, hierdie twee verse is 'n herhaling, maar dit help die storie, nie 'n onbedoelde insluiting van iets twee keer nie. Vandag, wanneer mense skryf, herhaal hulle dikwels wat hulle in die liggaam van 'n opstel sê in die slot, maar dit beteken nie dat die verskillende dele van die opstel deur verskeie outeurs geskryf is nie.
V: In Gen 32:27-28, waarom is Jakob in Israel hernoem?
A: Al sê die Bybel dit nie, is daar twee moontlikhede, en albei kan waar wees.
Die daad van hernoeming het getoon dat God beheer het oor hulle hele lewe, selfs hulle naam, en dat hulle 'n ander persoon was, met 'n ander bestemming, as gevolg van God. Ek veronderstel wanneer ons in die hemel kom, kan ons net vir Abram, Simon en Saulus van Tarsus hieroor vra, of eerder moet ek sê Abraham, Petrus en Paulus.
Name het in daardie tye 'n groot betekenis gehad, en Israel beteken blykbaar "God volhard" of anders "Hy volhard met God," en is gekoppel aan "jy het met God geworstel".
V: In Gen 32:24,27, aangesien Jakob met 'n man geworstel het, wat geblyk het 'n engel of God te wees, is God 'n engel of 'n mens?
A: God kan selfs as 'n brandende bos verskyn, maar dit maak nie dat God 'n plant is nie. Terwyl Hy steeds oral is, kan God ook 'n gelokaliseerde teenwoordigheid hê as enigiets wat Hy begeer.
Hier is wat Clemens van Alexandrië (193-217/220 n.C.) gedink het. "Weereens wanneer Hy [Jesus] in Sy eie persoon spreek, bely Hy Homself as die Onderwyser: 'Ek is die Here jou God, wat jou uit die land Egipte uitgelei het.'… En Hy verskyn die mees duidelik as Jakob se onderwyser. Hy sê ooreenkomstig vir hom: 'Kyk, Ek is met jou om jou te bewaar op die hele pad wat jy sal gaan; en Ek sal jou terugbring in hierdie land; want Ek sal jou nie verlaat totdat Ek doen wat Ek jou gesê het nie.' Daar word ook gesê dat hy met Hom geworstel het. 'En Jakob was alleen oor, en daar het 'n man (die Instrukteur) met hom geworstel tot die môre toe.' Dit was die man wat gelei het, en gebring het, en geworstel het, en die atleet Jakob teen die kwaad gesalf het." Die Instrukteur boek 1 hoofstuk 7 bl.223
V: In Gen 32:24-32, het Jakob met 'n werklike engel geworstel, of het hy net met 'n probleem geworstel?
A: Niks dui daarop dat ons by die Skrif kan voeg dat dit nie 'n werklike engel was nie.
1. Om die Bybel letterlik te neem, is die enigste eerlike manier om dit te interpreteer
2. Om die Bybel letterlik te neem beteken nie om 'n houtkoppige, konkrete letterlikheid op te dwing nie
3. Om die Bybel letterlik te neem beteken om die boek te interpreteer soos dit geskryf is.
Alhoewel die Joodse skrywers Josefus en Filon Jakob se worstel as 'n droom geïnterpreteer het, laat drome nie heupgewrigte permanent uit die kom nie.
V: In Gen 32:24-30, is die Allah [God] van die Christendom so swak dat Hy die hele nag neem om met Jakob te worstel, soos 'n moslem genoem het?
E: Eerstens was dit God se engel (wat Jakob 'n man genoem het), nie God Self nie, wat geworstel het. Jakob het gesê hy het God van aangesig tot aangesig gesien, maar Jakob het God slegs deur die engel ontmoet. Hoe dit ook al sy, het God hierdie engel gestuur, wat die mag gehad het om Jakob te verpletter.
As 'n vader met sy sterkwillige tweejarige worstel, en hom selfs soms laat wen, maak dit hom nie 'n swak vader nie. Net so was dit God se bedoeling om met Jakob se hardkoppigheid te worstel, nie om Jakob en sy deursettingsvermoë te vernietig nie. God wou vir Jakob 'n begrip gee van wie hy was, nie hom doodmaak nie.
Stel jou voor hoe wonderlik dit sou wees as jou liggaam dieselfde was, behalwe dat dit 1 000 keer sterker was. Jy sou in atletiek uitblink, mure deurbreek en uiters vinnig hardloop. Elke keer as jy egter probeer het om 'n blom op te tel, het jy dit verpletter, elke keer as jy 'n klein kind se hand vasgehou het, het jy dit gebreek, en elke keer as jy jou gade vasgehou het, is sy hospitaal toe. Miskien is dit tog nie so goed om spiere te hê wat 1 000 keer sterker is nie.
God is almagtig, maar Hy het ook sagmoedigheid en fynsinnigheid. God is oneindig kragtiger as ons, maar God het groter beheer oor Sy eie krag as wat ons oor ons eie het. Sefanja 3:17 gee 'n voorbeeld van hoe die Almagtige sag is: "Die HERE jou God is by jou; Hy is magtig om te red. Hy sal oor jou jubel met blydskap; Hy sal jou stilmaak met Sy liefde; Hy sal oor jou jubel met gesang."
In 1 Konings 19:11-13 sê God vir Elia dat hy die teenwoordigheid van die Here sal ervaar. Dit was nie in die daaropvolgende kragtige wind, die aardbewing of die vuur nie, maar in 'n stille, klein stemmetjie.
Om dit saam te vat, aanbid Christene 'n God wat saggeaard is sonder om minder die Almagtige te wees.
V: In Gen 32:30, kan iemand God se aangesig sien, aangesien Eks 33:20 sê niemand kan dit en bly lewe nie?
A: Jakob het 'n verskyning van 'n engel gesien; hy het aanvanklik gedink dit was 'n man, en hy het beslis nie God in Sy heerlikheid van aangesig tot aangesig gesien nie.
V: In Gen 32:26, waarom dink jy was Jakob so daarop uit om deur God geseën te word?
A: Jakob kon vir meer rykdom, vir veiligheid, of daarvoor gevra het dat Esau goedgesind teenoor hom sou wees, maar Jakob het vir geen van bogenoemde dinge direk gevra nie. Hy het net gevra dat God hom sou seën. Jakob het nie verwag dat God hom in staat sou stel om Esau te ontwyk nie, maar Jakob wou hê dat God hom sou seën om die ontmoeting met 'n lewende Esau te oorleef.
V: In Gen 33 en Gen 36:7 het Esau en Jakob geskei omdat hulle besittings te groot was, of weens Jakob se vrees vir Esau?
A: Albei.
V: In Gen 33:18-19 en Jos 24:32, het Jakob die land by Sjekem gekoop, of het Abraham dit gekoop soos Hand 7:15-16 en Gen 23:16-20 sê?
A: Abraham het grond in Mamre naby Hebron vir Sara gekoop in Genesis 23:16-20, maar dit is nie op dieselfde plek nie. Wat die grond betref wat in Sjekem gekoop is, is daar drie moontlike antwoorde.
Jakob en Abraham het dit gekoop: Sowel Josua 24:32 as Genesis 33:18-19 sê dat Jakob, Abraham se kleinseun, die persoon was wat die grond naby Sjekem gekoop het. Ongeag of Abraham gekom het om die aankoop van die grond met die geld wat hy aan Isak oorgedra het, te sien of nie, kan 'n mens sê dat die stam van Abraham die grond gekoop het. Selfs vandag kan 'n tiener, met sy pa se toestemming, 'n motor in sy pa se naam koop.
Stefanus mag miskien verkeerd gewees het: Aangesien Jakob die land gekoop het waarop sy seuns begrawe is, maar Jakob self by Mamre saam met Abraham begrawe is, het Stefanus dalk per ongeluk hierdie twee afsonderlike gebeure gekombineer. Selfs al was Stefanus verkeerd, sou die Bybel steeds onfeilbaar wees. Die Bybel het eenvoudig, onfeilbaar, neergeskryf wat Stefanus gesê het, fout en al.
Herbegrawe: Toe hulle permanent in die land gevestig was, het hulle besluit om Abraham, Sara, Isak en Rebekka saam te herbegrawe.
V: In Gen 33:18-19 wat weet ons nog oor die stad Sjekem?
A: Alhoewel die stad in Abrahams tyd in puin gelê het, was die ligging daarvan bekend. Abraham het nie die stad gekoop nie, maar wel grond naby Sjekem.
Dit is altyd herbou omdat dit op 'n heuwel was wat versterk kon word en 'n uitstekende fontein gehad het. Sjekem is omstreeks 1900 v.C. herbou, maar Farao Senusret III (ca. 1880–1840 v.C.) het dit verower. Sjekem is weer verwoes omstreeks 1750 v.C. Dit is herbou, maar weer deur die Egiptenare verwoes omstreeks 1550 v.C. Dit is herbou in die tyd van die Amarna-briewe (1400–1370 v.C.), wat dit noem as die sentrum van die koning Lab'ayu wat in 'n konfederasie was met die "Habiru"-indringers. Dit is herbou, maar verwoes deur die Arameërs, koning Menahem van Israel, en die Assiriërs in 723 v.C.
V: In Gen 34:13-17, hoe kon God [vermeend] Jakob se seuns se bedrieglike antwoord oor Dinah goedkeur?
A: God het dit nie goedgekeur nie, en die twee seuns van Jakob wat die Sjekemiete vermoor het, is daarvoor vervloek.
V: In Gen 34:25-30, hoe kon Simeon en Levi alleen 'n hele stad verwoes?
A: Hulle het die inval gelei, maar hulle het ander dienaars, gehuurde soldate en/of familielede onder hul leiding gehad.
V: In Gen 35:1-5, wat was die volgorde van gebeure hier?
A: Hier is die volgorde.
1. Jakob was blykbaar slap in die toelaat van vreemde afgode onder sy nomadiese groep.
2. God het vir Jakob gesê Hy wil hê Jakob moet in Bet-El woon en 'n altaar vir Hom bou.
3. Jakob het korrek besef dat as hulle 'n altaar vir God gaan bou, dit nie sou werk om enige afgode onder hulle te hê nie.
4. Sodra hulle hulleself ten volle aan die Here toegewy het, het hulle niks gehad om van die omliggende volke te vrees nie.
V: In Genesis 35:21, is al Jakob se seuns in Migdal-Eber gebore, of is hulle vroeër gebore soos ander gedeeltes van Genesis sê? ('n Liberale Christen het dit as 'n teenstrydigheid aangevoer.)
A: Genesis 35:21-26 sê nie dat elkeen van Jakob se seuns in Migdal-Eber gebore is nie, veral aangesien Ragel, moeder van twee seuns, in Genesis 35:19-20 pas oorlede is voordat hulle daarheen verhuis het. Genesis 35:21-26 lys eenvoudig die seuns, ná die verhaal waar Israel (=Jakob) sy tent oorkant Migdal-Eber opgeslaan het.
V: In Gen 36, hoekom word Esau se nageslag so in detail gelys?
A: Dit is weliswaar nie die belangrikste hoofstuk in die Bybel nie. Alhoewel die individuele name nie belangrik is nie, leer ons ses dinge hieruit.
1. Dit toon die Bybel se aanspraak op historiese akkuraatheid en aandag aan historiese besonderhede.
2. Esau se nageslag (die Edomiete) en die Israeliete was met mekaar vertroud. In die boek Job was Elifaz 'n Temaniet, 'n nageslag van Teman in Genesis 36:11, 15, 42 en 1 Kronieke 1:45. Later gebruik Jeremia 49:7, 20 poëties Teman as 'n sinoniem vir Edom.
3. Die twee verwante volke, alhoewel afsonderlik, was baie vriendelik teenoor mekaar, ten minste in hierdie tyd. Later verwys Amos 1:9-11 na die "verbond van broederskap" wat die Edomiete gebreek het. Dit was nie 'n formele verbond nie, maar 'n informele verhouding vanaf die tyd van Genesis 33:4-16.
4. Die Edomiete het basies saamgesmelt met die Horiete wat reeds in die land gewoon het in Genesis 36:20-29. Hierdie kombinasie is waarskynlik soortgelyk aan wat die Sjekemiete aan die Israeliete voorgestel het. Eeue later was daar eintlik 'n magtige Midde-Oosterse nasie, genaamd die Mitanni, of ook die Hurriete genoem, wat 'n kombinasie van twee volke was. Die dominante groep in die vennootskap was die Hurriete, wat blykbaar van Indië afkomstig was.
5. Aangesien Kanaän aan die Israeliete gegee is, het die Edomiete Edom en die berg Seir gehad. God het gesê Hy het die berg Seir aan die kinders van Esau gegee in Deuteronomium 2:5.
6. Die aantal nageslag van Esau, plus die assimilasie met die Horiete, plus die vroeë begin van regering het getoon dat die Edomitiese nasie vinnig gevorder het, en hulle kon later magtige mededingers wees.
Hier is die gevegte tussen Edom en Israel.
1 Samuel 14:47 Hulle het in Saul se tyd geveg
1 Konings 11:14-22 Die Edomiete onder Hadad het in Salomo se tyd geveg
2 Kronieke 20:1-23 die Edomiete het 'n alliansie gesluit en in Josafat se tyd geveg
2 Konings 8:21 Die Edomiete het in Joram se tyd geveg
2 Kronieke 28:17 Die Edomiete het in die tyd van Agas geveg
Psalm 137:7; Klaaglid 4:21-22; Obadja 10-14 Die Edomiete het die Babiloniërs teen Juda bygestaan.
Malaïesië 1:2-5 omstreeks 433 v.C., ná die terugkeer uit ballingskap was die Edomiete steeds vyande.
In Esegiël 25:12-17, ná die val van Jerusalem, het die Edomiete by die kruispad gewag om die vlugtende Jode te vermoor en te beroof.
V: In Gen 36:2 was Sibeon 'n Hivitiese stad, of 'n Horitiese stad soos Genesis 36:20 lui?
A: Daar is twee moontlikhede:
Spelfout: Baie geleerdes neem aan dat dit 'n spelfout in die Masoretiese teks is, aangesien Hiviet in Hebreeus h[i]wwt is, en Horiet h[o]rrt. Die Septuaginta het Horiete in Genesis 34:2 en Josua 9:7.
Twee name vir een groep of twee saamgesmeltes groepe: Horiete (Hurriërs) het ook in Palestina in die gebiede waar Hewiete gewoon het, neergelaat, soos blyk uit Hurritiese persoonlike name. Selfs die prins van Jerusalem in die 14de eeu v.C. het die Hurritiese naam Abdi-Hepa gehad.
V: In Gen 36:31, dui die frase "voordat daar 'n koning oor die Israeliete geregeer het" die skryftydperk aan as Saul se tyd of later?
A: Nee. Nie net kon Moses weet daar sou 'n koning oor Israel wees nie (Deuteronomium 17:14-15), maar al die Israeliete sedert Jakob se tyd sou geweet het Israel sou 'n koning uit Juda hê, weens Jakob se profesie in Genesis 49:10.
V: In Gen 37:1-11, wat het Josef in 'n swak verhouding met sy familie gebring? Dink jy Josef was daarvan bewus?
A: Daar was vyf dinge.
1. Om op sy broers te spioeneer in Genesis 37:2
2. Jakob het vir Josef meer liefgehad as die ander in Genesis 37:3.
3. Jakob het vir Josef, maar nie vir die ander broers nie, 'n versierde mantel gegee in Genesis 37:3-4.
4. Nie dat Josef die droom gehad het nie, maar dat Josef sy droom van die graanare aan sy broers vertel het in Genesis 37:5-8.
5. Josef vertel sy broers en sy vader nog 'n droom van die son, die maan en elf sterre wat vir hom neergebuig in Genesis 37:9-11.
Josef, 'n sewentienjarige seun, het totaal onbewus gelyk van hoe ander mense sou reageer op wat hy gesê het. Jakob, wat baie ouer was, het blykbaar ook nooit daaraan gedink hoe hy jaloesie tussen sy broers kon aanhits nie. Mens sou dink Jakob sou iets daarvan weet. Blijkbaar het Jakob die "slegte les" geleer om gunstelinge te hê, maar nie die "goeie les" dat gunstelinge slegte gevolge het nie.
V: In Gen 37:1-11, waarom het Josef se broers hom eintlik gehaat?
A: Josef se broers het waarskynlik gedink dat sy drome waarskynlik van homself af gekom het. Dit sou maklik wees om te voel dat Josef trots en egoïsties was, omdat sy pa hom (en sy ma Ragel) meer liefgehad het.
V: In Gen 37:1-11, watter soort dinge doen mense vandag wat slegte verhoudings met ander skep?
A: Uit 'n hart van trots, jaloesie of kwaadwilligheid kan hulle beheerend, skouspelagtig, lasterlik of skinderend wees. Uit 'n gebrek aan empatie kan hulle ongevoelig wees. Uit onsekerheid kan hulle agterbaks wees. Soms doen hulle daardie dinge doelbewus, en soms is hulle nie selfbewus daarvan dat hulle daardie dinge doen nie. Ons het van nature selfgesentreerde harte.
Ons het Jesus nodig om ons naaste lief te hê soos onsself, en om voort te gaan om ons naaste lief te hê soos onsself.
V: In Gen 37:3,23,32, is daar enige buite-Bybelse bewyse vir 'n mantel met baie kleure?
A: Ja, al is dit nie Josef se werklike mantel nie. Argeoloë het ontdek dat "Asiatics", met mantels van baie kleure, op die mure van die graf van 'n Egiptiese edelman met die naam Khnumhotep geskilder is. Sien *Pharaohs and Kings: A Biblical Quest* bl. 332, 360 vir prente en meer inligting.
V: In Gen 37:17, is daar buite-Bybelse bewyse dat mense laat "verdwyn" is deur hulle in putte te gooi?
A: Ja. Can Archaeology Prove the Old Testament? bl. 29 sê dat 'n put by Dothan (13 myl noord van Sichem) gevind is met verskeie skelette daarin. Terloops, Josef se broers was naby Dothan.
V: In Gen 37:17, as jy vir Josef se broers sou vra waarom hulle beoog het om hom te vermoor, wat sou hulle sê?
A: Josef bring hulle in die moeilikheid (Jakob het Josef gestuur om hulle uit te gee.). Josef het vir Jakob 'n slegte (ra'ah) verslag oor hulle gegee, en hulle sou vir Jakob rapporteer dat 'n slegte (ra'ah) dier Josef opgeëet het.
Hulle het Josef 'n dromer genoem.
Selfbelang, jaloesie dat hul vader Josef meer liefgehad het. As die drome van God was (soos dit uiteindelik geblyk het), het selfs God Josef meer bevoordeel.
Sichem was ongeveer 50 myl noord van Hebron waar Jakob was. Dothan was ongeveer 13 myl noord daarvan. Hulle was dus waarskynlik te ver van Jakob af vir enigiemand om vir Jakob te vertel wat gebeur het.
Dit is ironies dat Jakob vroeg in sy lewe klere gebruik het om sy eie vader Isak te mislei om te glo hy is Esau. Nou sou klere gebruik word om hom deur sy eie seuns te mislei.
V: In Gen 37:17, het Josef se broers beplan om hom te dood, of het hulle besluit om Josef aan Midianitiese handelaars te verkoop soos in Gen 37:28-29 gesê word?
A: Albei is waar, want mense kan hul planne verander. Oorspronklik het hulle beplan om Josef te vermoor, behalwe dat Ruben beplan het om hom te red. Toe hulle egter die Midianitiese handelaars sien, het hulle gedink hulle kon geld maak deur Josef en het hulle planne verander. Natuurlik sou 'n mens dink Josef sou 'n "reg" hê om hieroor bitter te word. Josef het egter God gevolg, en die moeilike tye het hom nie bitter gemaak nie, net beter.
V: In Gen 37:25, was die handelaars Ismaeliete, of Midianiete soos Gen 37:28 sê?
A: Van 'n afstand af kon die broers nie sê watter mense daar aankom nie, of of dit 'n mengsel van albei was. Dit het egter nie saak gemaak vir die broers nie; hulle wou net die geld hê. Of die woord Ismaeliet of die woord Midianiet kan 'n kopieerfout wees. Of, die broers het gedink hulle was Ismaeliete, maar hulle was eintlik Midianiete.
V: In Gen 37:28, was 20 sikkels silwer ongeveer die regte prys vir 'n slaaf soos Josef?
A: Ja. Volgens K.A. Kitchen in Ancient Orient and Old Testament Inleiding bl. 52-53, is dit die korrekte prys omstreeks 1800 v.C. Eeue vroeër was hulle 10 tot 15 silwersjekels, hulle was 30 silwersjekels omstreeks die tyd van Moses, en later was hulle duurder. In Hosea 3:2 was 'n slaaf ongeveer 30 sekels werd. Sien die Biblical Archaeology Review, volume 21 nr. 2, bl. 53, vir 'n grafiek van die prys van 'n slaaf teenoor tyd.
V: In Gen 37:28, waarom het God nie dinge vir Josef makliker gemaak nie?
A: God kon dinge baie makliker gemaak het vir Josef. Hy kon vir Josef daardie drome nie gegee het nie, hy kon laat dat Josef sy broers gered het sodat hulle hom dankbaar sou wees. God het Josef gebruik om sy familie te red toe daar 'n groot hongersnood was, maar God kon ook iets anders gedoen het om hulle van die honger te red.
Ons weet nie hoekom God die middele gekies het wat Hy gebruik het om Sy wil te volbring nie. Ons kan egter waarneem dat Josef se troos nie God se primêre doel was nie; God het Josef se tyd op aarde gebruik om dinge in die lewens van Josef en sy broers te bewerkstellig.
V: In Gen 38:1-21, waarom is hierdie verhaal van Juda en Tamar in die Bybel?
A: Op 'n skaal van laag (nie so sleg) 1 tot hoog (ergste) 10, met seksuele onmoraliteit as 'n 10, wat sou jy noem dat iemand opsetlik nooit die belofte nakom waarop iemand anders vir die res van haar lewe staatgemaak het nie? - Dit is beslis meer as 'n 1. Daar is ten minste drie dinge wat ons hieruit kan leer.
1. Lest ons dink dat Juda en die ander patriarge meer regverdig was as almal anders, bring hierdie en ander verslae ons terug na die werklikheid dat hulle nie besonder regverdig was nie.
2. Die Bybel gee ons 'n eerlike, akkurate weergawe van hoe mense destyds geleef het. Die Bybel versag hul geskiedenis glad nie. Ons kan leer uit wat hulle verkeerd gedoen het sowel as uit wat hulle reg gedoen het.
3. Dit wys 'n soort sonde wat vandag bestaan, maar nie dikwels bespreek word nie: die afskuif van verantwoordelikheid. Dit word in God se oë as 'n baie ernstige sonde beskou, aangesien Onan daaroor gedood is. Juda het ook nie verantwoordelik teenoor sy skoondogter opgetree nie, en hy het sy eie woord gebreek. Juda het nie sy seun met Tamar getrou nie, omdat hy om sy seun se lewe gevrees het, omdat hy God se goedheid nie vertrou het nie. Duidelik het Juda nie gedink dat Onan die dood verdien het omdat hy geweier het om sy verantwoordelikheid na te kom nie.
V: In Gen 38:29-30, wat beteken Serag/Sera en Peres/Fares?
A: Eerstens wat hulle beteken, en dan twee toepassings. Strong se Woordeboek, Bybelwoordeboeke en kommentare stem almal saam dat Perez/Pharez 'deurbraak' of 'n skeuring' beteken. Hy het die baarmoeder oopgebreek of geopen. Daar is egter 'n geringe meningsverskil oor Zerah/Zarah.
Skarlet: As gevolg van die skarlaken draad wat aan sy hand vasgemaak is, kan Zerah dus skarlaken beteken. Volgens sommige geleerdes kan dit ook helderheid of rooiheid beteken.
Opkoms: Zerah kom van die Hebreeuse woord Zerah, 'opkoms' volgens ander geleerdes.
'n Rede vir die verskil van mening kan in Strong se Uitputtende Konkordans (woord 2226) gevind word. Daar staan dit is dieselfde as 2225 "zerach, zeh'-rakh van 2224; 'n opkoms van lig:- opkoms." 2224 sê "zarach, zaw-rakh'; 'n prim. wortel; lit. om te bestraal (of strale uit te skiet), d.w.s. om op te kom (soos die son); sp. om te verskyn (as 'n simptoom van melaatsheid): - opstaan, opkom (op), sodra dit op is." Dus kom die woord Zerah van die sonsopkoms af, en dit kan verwys na die werklike opkoms, of dit kan verwys na die skarlakenrooi kleur van die dagbreek.
Die Messiaanse lyn in Matteus 1:3 noem kortliks die geboortes van beide Perez en Zerah. In Sy eerste koms het Jesus gesê dat Hy verdeeldheid sou bring in Lukas 12:51. Paulus praat van die helderheid van Christus se tweede koms in 2 Tessalonisense 2:8. So het die tweeling in die orde van die twee komste van Christus gekom. Aan die ander kant noem Johannes 1:5,9 dat Jesus die ware lig was wat elke mens verlig, en dat Hy in die wêreld gekom het.
Akan, wat in Josua 7 tereggestel is, was 'n nakomeling van Serag. 'n Persoon met 'n spesiale of goddelike afkoms waarborg dus nie noodwendig dat hy regverdig is of die oordeel kan ontvlug nie. Daar word gesê dat "God geen kleinkinders het nie." Met ander woorde, jy is óf 'n kind van God, óf jy is nie. Maar jy kan nie 'n verhouding met God opeis slegs op grond van jou ouers se geloof en nie jou eie nie.
V: In Gen 39:7-10, aangesien die Tien Gebooie nog nie geskryf was nie, wat sou verkeerd gewees het as Josef met sy meester se vrou geslaap het?
A: Josef het nie die Tien Gebooie nodig gehad om te weet dat om dit te doen die vertroue wat sy meester in hom gehad het, totaal sou verraai nie. Josef het ook gesê dit sou 'n sonde teen God wees.
Sommige mense handel slegs volgens die letter van die wet. Josef het egter nie so opgetree nie, en dit is nie hoe Christene behoort op te tree nie. In plaas daarvan om net te vra: "Kan ek hiermee wegkom?", of "Is daar 'n absolute swart-en-wit verbod hierteen?", behoort ons eerder te vra: "Wat sal God behaaglik wees?".
Josef het nou al twee keer sy mantel verloor! Maar soos iemand eendag gesê het, is dit beter om jou mantel te verloor en jou karakter te behou as om jou karakter te verloor en jou mantel te behou.
Daar is 'n interessante Arabiese verhaal wat die denkwyse illustreer om net die letter van die wet te gehoorsaam. Eendag het 'n man 'n ooreenkoms met 'n bose gees gemaak. Hulle het albei 'n dokument onderteken, waar die gees se deel van die ooreenkoms was om hom die mooiste vrou wat hy kon voorstel as sy vrou te voorsien en dat die gees hom nie sou benadeel nie. Die gees het verdwyn, en later het 'n pragtige vrou gekom en sy wou sy vrou wees. Die man het nie geweet dat die vrou die gees in vermomming was nie. Eendag het die "vrou" die man gevra om die ooreenkoms te sien. Toe die man die ooreenkoms optel, het die gees 'n bietjie kerswas laat val om die woord "not" in "not to harm the man" toe te maak, en die gees het die man vermoor.
Dit is interessant dat dit vir sommige net 'n bietjie kerswas verg het om die belofte wat hulle gemaak het, ongeldig te verklaar. Vandag dink sommige mense dit is reg en behoorlik om 'n ooreenkoms te herroep om redes wat skaars meer substansieel is. Vir ware gelowiges in God hou ons nie net ons woord tot op die letter nie, maar ons hou ook die bedoeling van ons woord, en laat nie flou redes as verskonings vir oneerlikheid dien nie.
V: In Gen 39:7-20, is daar enige ander verhale soos hierdie?
A: Daar is niks wat hier baie naby aan kom nie, maar daar is een fiktiewe verhaal met 'n geringe ooreenkoms. Die idee van die vrou wat afdwaal wanneer die man weg is, is nie uniek vir Josef nie. Ongeveer 600 jaar ná hierdie tyd, in die dertiende eeu v.C., was daar 'n Egiptiese verhaal, genaamd 'n Verhaal van Twee Broers, wat 'n paar ooreenkomste gehad het. Toe die man afwesig was, het die vrou probeer om sy broer te verlei, wat haar avances geweier het. Toe die man terugkom, het die vrou 'n vals beskuldiging teen sy broer gemaak. Uiteindelik het die waarheid aan die lig gekom en uiteindelik is die vrou tereggestel.
V: In Gen 40:15, hoe is Josef weggevoer uit die land van die Hebreeuse?
A: Aan die een kant het Josef gekom uit die land wat die beloofde en toekomstige besitting van die Israelitiese Hebreërs was. Aan die ander kant dink ons aan Hebreër as sinoniem met Israeliet, maar dit was destyds nie die geval nie. 'n Hebreër, of 'Apiru, het ook 'n nomad beteken, en Abram is 'n Hebreër genoem. Dus het Josef óf sy afstamming van Abraham en sy verblyf in Abraham se nuwe land beteken, óf dat hy uit 'n land van nomade gekom het, of albei.
V: In Gen 40:20-22, Mt 14:6, en Mk 6:21, is verjaarsdae sleg om te vier aangesien die enigste verjaarsdae [vermeend] in die Bybel is toe Farao die bakker tereggestel het en Herodes Johannes die Doper tereggestel het?
A: Nee. Jehovah's Getuies probeer 'n argument uit stilte gebruik om verjaarsdagvieringe te verbied. Beide Farao en Herodes was wrede, willekeurige heersers wat mense ook op nie-verjaarsdae doodgemaak het, maar daar is twee sterker redes waarom dit in orde is om 'n spesiale dag vir iemand se geboorte te vier.
Job was 'n godvresende man, en sy seuns "het om die beurt byeenkomste in hul huise gehou" (Job 1:4). Die Hebreeus sê letterlik dat elkeen dit "op sy dag" gedoen het, en daardie uitdrukking beteken 'n mens se verjaarsdag, soos blyk uit Job se vervloeking van "sy dag" (Hebreeus), wat die BSB in Job 3:1-3 as "die dag van sy geboorte" vertaal.
Ook het die engel Gabriël aangekondig dat baie sal jubel oor die geboorte van Johannes die Doper (Lukas 1:14) en as engele die geboorte van Jesus in Lukas 2:13-14 kon vier, is dit ook vir ons in orde om Sy geboorte te vier.
V: In Gen 40:23, hoe kon die skinker so maklik van Josef vergeet?
A: Op daardie tydstip was die skenk bekommerd oor wat die droom beteken het. Maar nadat hy herstel is, kon hy aflei dat Josef nie die een was wat hom herstel het nie, en dat Josef hom nou nie bevoordeel het nie, en daarom het hy gefokus op wat en wie hom kon bevoordeel. Hy het beide sy dankbaarheid teenoor Josef en sy belofte aan Josef om hom te onthou en by Farao te noem, vergeet. Deur sy broers, Potifar se vrou en die skenkmeester is Josef mishandel, gelaster en vergeet. Maar God kon steeds optree ondanks die skenkmeester se vergeetagtigheid; dit sou net twee volle jare neem. Dit is interessant dat Josef se eerstgeborene Manasse genoem is, wat volgens die Evangelical Commentary on the Bible, bl. 33, "vergeet" beteken. Die jaloesie van Josef se broers, die karaktermoord deur Potifar se vrou, en die vergeetagtigheid van die skenkmeester was onbeduidend in vergelyking met die bepalende vers van hierdie hoofstuk: Genesis 41:32, wat sê dat die saak "deur God vasgestel is."
V: In Gen 41:18, waarom is koeie in die rivier?
A: In die meeste plekke sou koeie nie in die rivier bly nie. Maar in Egipte is koeie dikwels daar om verligting van die hitte te kry en vir 'n mate van beskerming teen vlieë. Maar 'n skrywer sou in Egipte moes woon om dit te weet.
V: In Gen 41:32, waarom sou Farao 'n nie-Egiptiese tweede in bevel aanstel?
A: Al kan konings soms vreemde dinge doen, het dit in hierdie geval baie sin gemaak. As Josef probeer opstaan het, sou die Egiptenare hom nie gevolg het nie. Daar word aangeteken dat Kanaäniete, soos Meri-Ra, Ben-Mat-Ana, en 'n Semitiese Yanhamu-adjudant van Amenhotep III, hoë posisies in die Egiptiese Hof beklee het. (Amenhotep III het Farao geword nadat die Israeliete Egipte verlaat het.) In baie later tye het die Turkse Ottomane dikwels Armeniërs in hoë hofposisies gehad, omdat hulle geweet het dat die mense nooit 'n nie-moslem sou ondersteun wat probeer het om mag te gryp nie.
V: In Gen 41:45, was Josef se Egiptiese naam, Zaphenath-Paneah, 'n titel of 'n Egiptiese naam?
A: Dit het waarskynlik beteken "hy wat lewe genoem word" of iets soortgelyks. Daar is geen bewyse dat enige Egiptenaar so 'n titel gehad het nie, so dit was waarskynlik 'n naam. Die Farao wou waarskynlik hê dat Josef meer Egipties voor baie van sy amptenare moes voorkom. Dit beteken egter nie dat Josef sy oorspronklike naam laat vaar het nie. Dit is soortgelyk aan wanneer mense uit China na die Weste kom; baie keer neem hulle ook 'n Westerse naam aan, en wanneer mense van die Weste na China gaan, neem hulle baie keer ook 'n Chinese naam aan.
V: In Gen 41:45, is daar enige buite-Bybelse bewyse vir Josef se Egiptiese naam, Zaphenath-Paneah?
A: Ja. Alhoewel geleerdes nie enige van die name van die vizier van Egipte uit die eeue rondom Josef se tyd ken nie, het argeoloë 'n verband gevind.
Zaphenath: Josef se Egiptiese naam in Genesis 41:45 is waarskynlik met 'n omruiling van die 't' en 'p' aan ons oorgedra. Zat-en-aph beteken "hy wat geroep word", wat 'n algemene uitdrukking was. Papirus Brooklyn 35.1446 toon baie voorbeelde van Asiërs wat Egiptiese name gegee is. Baie van hierdie name het "hy/sy wat geroep word" as die eerste deel.
Paneah: "Pa" of "Pe" sou die Egiptiese Ipi of Ipu voorstel. "anea" is soortgelyk aan die Egiptiese ankh, wat "lewe" beteken, of ankhu wat "lewendig is" beteken. *Pharaohs and Kings: A Biblical Quest* bl. 350 sluit af deur te sê dat die naam Ipiankhu en variasies algemeen was in die tyd van Josef, maar nie baie algemeen vroeër of later nie.
V: In Genesis 41:45, as ons onthou hoe Isak sy vrou gekry het en Jakob sy vrou gekry het, wat is anders aan hoe Josef sy vrou gekry het? Hoe het Josef daarmee geklim?
A: Farao was nie 'n gelowige nie, en Josef se vrou waarskynlik ook nie, ten minste aanvanklik nie. Ons sien nie dat gelowiges sorg gedra het om 'n vrou vir Josef te kies nie; maar Josef het dit tog reggekry. Net soos God vir Adam oor die land en 'n vrou gesag gegee het, het Farao vir Josef oor die land en 'n vrou gesag gegee.
Terloops, Potifar en Potifera is waarskynlik nie dieselfde persoon nie. Daar is 'n gedenkteken in Egipte wat die Potifar-stele genoem word, wat sê: "Putifar, seun van 'Ank h-Hor". Dit is waarskynlik geen van hierdie mans nie; eerder was Potifar 'n algemene naam.
V: In Gen 41:53-57, hoe was Josef 'n tipe van Christus?
A: Josef het self gely sodat hy voorsiening kon maak vir al God se mense. Van die tyd af dat Josef as 'n slaaf verkoop is totdat hy tweede in bevel geword het, was dit ongeveer 13 jaar. Gedurende daardie tyd moes Josef geduldig wees, alhoewel hy geen eksterne aanduiding gekry het dat sy situasie ooit sou verbeter nie. Dink daaraan hoe geduldig God met ons is!
V: In Gen 41:57, het dit wat met Josef gebeur het uiteindelik Josef bevoordeel?
A: In hierdie geval het dit hom sekondêr bevoordeel, omdat hy nie in Kanaän was toe die hongersnood uitgebreek het nie. Maar primêr was dit nie om Josef te bevoordeel nie; immers, Josef kon net na Sirië toe gegaan en daar alleen gewoon het, soos Jakob gedoen het. Nee, die primêre voordeel was vir die 70 mense in sy geslag. God het hierdie moeilikheid nie primêr oor Josef gebring vir Josef se voordeel nie, maar vir sy familie se voordeel.
Aan die ander kant het Josef op 'n ander manier groot voordeel daaruit getrek. Stel jou voor Josef het in Kanaän of Sirië gebly en sy hele lewe niks gedoen nie. Hy sou dalk steeds 'n regverdige karakter gehad het, maar sou nie sonder hierdie ervarings wat hom gevorm het, as 'n groot held van geloof in die Bybel beskou word nie, alhoewel die vorming soms pynlik was.
V: In Gen 41:57, aangesien die hongersnood in die hele wêreld ernstig was, waarom het nie elke plek in die wêreld hongersnood ervaar nie?
A: Hierdie frase het uitgedruk dat die hongersnood ook buite Egipte ernstig was.
V: In Gen 42:3-4, wat het die familie geleer oor bevooroordeling?
A: In Jakob se geval blykbaar niks nie. Hy het nie Benjamin saam met die ander op hierdie avontuur gestuur nie, omdat dit gelyk het of hy Benjamin meer as hulle liefgehad het. In Jakob se gedagtes was sy oorlede vrou Ragel, sy (vermeend) oorlede seun Josef, en Benjamin met mekaar verbind, en hy wou nie die laaste van hulle verloor nie. Blijkbaar is die ander broers as meer vervangbaar beskou. Dit was 'n verskriklike manier om kinders groot te maak.
Die broers het egter sleg gevoel nadat hulle Josef weggestuur en dit al hierdie jare vir hul vader geheimgehou het. Maar sedertdien, aangesien Jakob onregverdig teenoor hulle was, en dit nie gaan verander nie, het hulle nou geleer om daarmee te leef.
V: In Gen 42:7, waarom het Egiptiese amptenare graan verkoop?
A: Onder Josef se leierskap het Egipte kos gespaard vir die ernstige hongersnood. Of die Egiptiese regering het meer van die boere geneem as wat hulle nodig gehad het, of sommige Egiptenare sou minder as wat hulle nodig gehad het, hê omdat hulle die mense se graan vir wins verkoop het. Millennia later was dit 'n al te algemene verskynsel dat kos vir 'n aansienlike wins uitgevoer is, terwyl die boere wat die kos produseer het, doodgehonger het.
V: In Gen 42:8, waarom sou Josef se broers hom nie herken nie?
A: Niks dui daarop dat dit mirakelagtig of bonatuurlik was nie. Hulle het hom laas gesien as 'n magtelose, bevreesde sewentienjarige seun met 'n baard, en nou sien hulle 'n welgestelde, magtige dertigjarige man wat, as hy Egiptiese gebruike gevolg het, geen baard sou hê nie. Selfs wanneer mense 'n ooreenkoms opmerk, spring hulle dikwels tot die gevolgtrekking dat dit nie dieselfde persoon kan wees nie, as die omstandighede dit onmoontlik lyk te maak.
V: In Gen 42:6-20, waarom het Josef sy vervreemde broers so behandel?
A: Alhoewel die Bybel hierdie strategie nie goedkeur of kritiseer nie, het dit as 'n slim skuif van Josef se kant bewys. Josef wou weet wat hulle houding teenoor die ander seun van sy moeder was, en wat hulle oor die jare geleer het. Hy wou sien wat in hulle harte was voordat hy sy hart aan hulle oopgemaak het.
Alhoewel niemand vandag waarskynlik in dieselfde situasie sal wees nie, is die algemene beginsel steeds geldig om iets te probeer weet van wat in 'n persoon se hart is voordat jy hulle jou vertroue gee. In 'n ander konteks het Jesus gesê om jou pêrels nie voor swyne te gooi nie in Matteus 7:6.
V: In Gen 42:21-23, waarom het hulle hier so skuldig gevoel?
A: Dit was 'n groot geheim wat net die broers geken het. (Hulle het nie geweet dat Josef voor hulle was en Hebreeus geken het nie.) Stel jou voor jy het 'n geheim wat in jou verlede vrot, oor iets wat jy aan iemand naby jou gedoen het en wat jy hulle nie kon vertel nie. Dink daaraan hoe moeilik dit vir die broers al hierdie jare was weens hulle sonde.
Reuben het in Genesis 37:21-22 'n idee gehad om Josef te red. Reuben het nie saamgestem met die verkoop van Josef in Genesis 37:29 nie, maar hy het toegegee om Josef se mantel te neem en dit in bloed te doop. Hier was Reuben steeds deur skuldgevoel gekweld soos die ander, maar hy het ook 'n "ek-het-jou-al-gese" houding gehad en hulle die skuld gegee.
V: In Genesis 42:25-28, nadat hulle die skok gehad het om Simeon in die tronk agter te laat, hoe dink jy het hulle gevoel toe hulle die silwer geld weer in die sak sien?
A: Genesis 42:28b het dit waarskynlik onderspeel toe dit gesê het: "hulle harte het gesink." Hulle was jammer vir Simeon, en hulle was jammer vir hul vader, en hulle het dit gevrees om hul bejaarde vader dit te vertel. Jakob het later gesê dat as Benjamin ook verlore sou raak, "julle sal my grys hare met verdriet na die doderyk bring." (Genesis 42:38b).
Reuben se plan was om alleen na Egipte terug te keer, net met Benjamin en die silwer, en te probeer om Simeon terug te kry. Maar Jakob het Benjamin meer liefgehad as om te probeer om Simeon terug te kry.
V: In Gen 42:37, waarom sou Ruben sê: "U mag my twee seuns doodmaak as ek nie daarin slaag om hom vir u terug te bring nie"?
A: Jakob het nie belang gehad om enige van sy kleinkinders dood te maak nie. Ruben het dit vir effek gesê om Jakob te probeer oortuig. Maar dit is 'n ietwat vreemde verhouding dat Ruben hierdie aanbod aan Jakob sou maak. Dit blyk dat alhoewel Jakob nie die waarheid oor Josef geken het nie, daar nie baie vertroue tussen Jakob en sy seuns was nie. Ongelukkig kan dit vandag ook in sommige families waar wees.
V: In Genesis 43-44 is die broers getoets. Waarom is hulle getoets?
A: Kom ons kyk na hierdie situasie vanuit Josef se perspektief. Eendag, na soveel jare, verskyn Josef se broers by sy hof en vra om hulp. Op hierdie stadium, wat het Josef van hulle en hul karakter geweet? Die enigste ding wat Josef op hierdie stadium geweet het, was dat dit dieselfde broers was wat liefdevol moes wees, wat bespreek het hoe om hom te vermoor en hom toe in slawerny verkoop het. O, en hulle het geweet hoe om 'n persoon goed vas te bind. Ons weet nie of die idee van wraak by Josef opgekom het of nie, maar vir ander mense sou dit net natuurlik gewees het. Wat moes Josef doen?
Josef het geen plesier gehad om sy broers te mislei nie. Maar Josef moes 'n ernstige besluit neem; as sy broers nie verander het sedert hulle hom in die slaverny verkoop het nie, het hy geen rede gesien om hulle verlossing te bied nie.
Die Bible Knowledge Commentary: Ou Testament bl. 93-94 sê: "Josef, wat reeds briljant suksesvol was in die skep van spanning tydens hul twee besoeke, het nou sy meesterplan in werking gestel. Hy het hulle sorg vir Benjamin beproef om hulle hul kwaad te laat erken. As hulle hierdie toets nie slaag nie, as hulle geen deernis vir hierdie tweede seun van Ragel het nie, sou hulle geen deel hê aan die vervulling van die beloftes nie. God kon weer van voor af begin en Josef in 'n groot nasie verander as die ander onwaardig geblyk sou word (vergel. Eks. 32:10)."
V: In Gen. 44, wanneer moet ons ander toets? Gewoonlik hoe moet ons ander toets?
A: Toets u gewoonlik u broers en susters op hierdie manier? – Ek hoop nie. Al sien ons nie dat godvresende mense ander so streng toets soos Josef nie, moet mense vrae gevra word en vir leierskap getoets word. Mense kan leer wanneer hulle getoets word, maar dit is nie die primêre punt nie. Die hoofpunt is om te sien of die persoon vertrou kan word om iets te doen, of dat hulle vertrou kan word om gesonde leer te onderrig.
1 Timoteus 3:10 sê: "Hulle moet eers beproef word. As hulle dan onberispelik is, laat hulle as diakens dien." Openbaring 2:2 spreek goedkeurend oor die Efese-kerk en sê: "jy het beproef en blootgelê as leuenaars dié wat valslik beweer om apostels te wees." In Romeine 16:10 is Apelles beproef en goedgekeur; dit was egter waarskynlik God wat die toets afgelei het.
Aan die ander kant, as 'n persoon die toets geslaag het, is dit verkeerd om hulle onder die voorwendsel van verdere toetse te probeer mislei. Die Fariseërs was verkeerd om Jesus te kom toets deur in Markus 8:11 en Lukas 11:16 'n teken te vra.
Hulle het Jesus met vrae beproef in Mt 16:1; 22:35.
Naomi het Rut en Orpa in Rut 1:11-15 beproef. Dit het geen sin gehad dat hulle na Israel sou gaan, 'n land wat hulle nog nooit gesien het nie, net omdat hulle van Naomi gehou het. As hulle nie dieselfde God gevolg het nie, moes hulle net waar hulle was bly.
Koning Saul is in 1 Samuel 13:7b-14 beproef, maar dit is onduidelik of Samuel per ongeluk 'n paar uur laat was, of dat Samuel doelbewus 'n paar uur laat wou wees.
Ek het een keer gelees dat in die dae van die Sowjetunie, op 'n keer soldate sonder uniform met gewere 'n ondergrondse kerkdiens binnegestorm het net toe dit sou begin. Hulle het gevra wie die Christene was en gesê dat al die nie-Christene kon vertrek. Toe het hulle hul gewere neergesit en ook aanbid; hulle wou al die spioene uit die diens kry.
V: In Gen 44:2-13, hoe sou die silwer beker in Benjamin se sak soortgelyk lyk aan Ragel wat haar pa se gode gesteel het?
A: Die broers het dalk die verhaal geken van Ragel wat haar vader Laban se afgode gesteel het. Laban en Jakob het ooreengekom dat enigiemand wat met hierdie afgode gevind word, gedood sou word. Destyds het hulle nie geweet dat Ragel dit gesteel het nie. As Laban en Jakob op daardie straf ooreengekom het, watter soort straf sou die hoë amptenaar van Egipte gee vir die steel van iets wat (skynbaar) vir hom kosbaar was en 'n hoë geldwaarde gehad het?
V: In Gen 44:5, hoe kon Josef, 'n godvresende man, beweer dat hy waarsêery gebruik het?
A: Daar word nie gesê dat Josef daardie beker ooit gebruik het nie, net dat hy vir sy broers gesê het hy gebruik daardie beker vir waarzegging. Volgens Genesis 44:15 was Josef blykbaar nie baie bekommerd oor die beker nie. Ons mag nie waarzegging gebruik nie (Deuteronomium 18:10), en ons moet selfs die skyn van die kwaad vermy (2 Korintiërs 8:21; 1 Tessalonisense 5:22), en selfs Josef was nie 'n perfekte persoon nie.
Die Evangeliese Kommentaar op die Bybel, bl. 34, sê dat waterwaarsê algemeen in Egipte was. Hulle het na die druppels water gekyk en voorspellings gemaak.
V: In Gen 45:3, wat is vier redes waarom Josef se broers dalk stomgeslaan was?
A: Die broers was 1) stomgeslaan omdat hulle geskok was, nie net om Josef te sien nie, maar ook oor Josef se posisie. 2) stomgeslaan omdat hulle ontdek is, en 3) stomgeslaan terwyl hulle dink wat nou met hulle gaan gebeur. 4) Hulle het gesê: "Bedoel jy om oor ons te regeer?" (Gen 37:8). Nou het Josef oor die hele Egipte geregeer (Gen 45:8).
V: In Gen 45:5,8; 50:19-20 wie het volgens Josef hom na Egipte gestuur? Waarom?
A: Hoe dikwels het jy gehoor dat wanneer iemand beplan om te moord, dit goed vir hulle uitgedraai het? Dit draai goed uit vir die broers.
Josef het spesifiek gesê dit was nie die broers nie, maar God. Josef het gesien dat sy moeilikhede en swaar tye van God gekom het, en hy het God daarvoor geprys, want nou, en eers nou, het Josef die resultaat gesien.
V: In Gen 45:6 en Gen 47:28 het die Israeliete slawe geword terwyl Josef nog geleef het?
A: Ja. As ons kyk na Genesis 37:2; 41:1; 41:29-39; 45:6; 47:28, was die Israeliete 71 jaar van Josef se 110-jarige lewe in Egipte. Dus het die Hebreërs slawe geword terwyl Josef nog geleef het, want hulle was 400 jaar lank slawe in Egipte, en in Egipte vir 'n totaal van 430 jaar.
V: In Gen 45:8, 50:19, maak God godvresende mense tot slawe? Het God Josef tot slaaf gemaak, of Josef se broers?
A: Dit is 'n voorbeeld van die teologiese konsep wat genoem word medewerking. God het nie net die kwaad geken wat hulle vrylik en vrywillig sou besluit om te doen as hulle in daardie situasie was nie; God het hulle in staat gestel om in daardie situasie te wees en hul hart se voorneme uit te voer. Verder het God hulle kwaad beplan en gebruik om goed teweeg te bring. Soos Romeine 8:28 sê: "...God werk alle dinge saam tot goed van dié wat Hom liefhet..." Alle dinge sluit selfs kwade dinge in.
V: In Gen 45:25-28, wat is twee redes waarom Jakob verstom is om te hoor dat Josef nog leef?
A: Eerstens, hy het gedink hy het met sekerheid geweet dat Josef dood was; hy het immers die bloedbevlekte mantel met baie kleure gesien. Tweedens, hy sou geskok wees, hetsy nou of later, toe hy uitvind dat sy tien seuns almal saamgesweer het om hom vir meer as twintig jaar te mislei.
V: In Gen 46:3-4, praat God met Jakob as 'n individu, of met sy nageslag?
A: Albei. God verenig die twee wanneer Hy vir Jakob sê dat "julle" in 'n groot nasie gemaak sal word. Alhoewel Jakob in Egipte gesterf het, is sy liggaam teruggebring na Palestina vir begrafnis. Dit was 'n teken dat "julle" in die meervoud 430 jaar later uit Egipte sou uitkom.
V: In Gen 46:1-6 wat was Jakob se reaksies op hierdie skokkende nuus?
A: Eerstens het hy ingestem om na Egipte af te gaan soos sy seuns gesê het. Miskien het hy geen keuse gesien nie, met die hongersnood in Kanaän. Maar voordat Jakob vertrek het, het hy na Bersheba gegaan waar hulle 'n altaar gebou en offers aan God gebring het in Genesis 46:1. Bersheba was min of meer in dieselfde rigting as Egipte, so hy het dalk net 'n kort vertraging gehad om na die altaar te gaan. Daardie nag het God vir Jakob 'n visioen gegee en hom in Genesis 46:3 gesê om nie bang te wees om na Egipte af te gaan nie. Dit staan in kontras met Genesis 26:2, waar God vir Isak gesê het om nie na Egipte af te gaan nie. Toe het Jakob en sy geslag haastig na Egipte gegaan. Later het Jakob voor Farao gekom en hom geseën in Genesis 47:7,10.
Kortliks sê dit in Genesis 46:4 dat Jakob weer opgetel sou word. Natuurlik is beide sy nageslag en sy liggaam uit Egipte opgetel, alhoewel Jakob daar gesterf het. Maar God het genoem dat Jakob sou sterf, want Hy het gesê dat Josef sy hand op Jakob se oë sou lê om hulle een laaste keer toe te maak in Genesis 46:4.
V: In Gen 46:4, waarom het Jakob in Egipte gesterf, aangesien God belowe het Hy sou hom daaruit neem?
A: Mense het in terme van hul nageslag sowel as hulself gedink. Jakob se nageslag is uit Egipte uitgeneem. Daarbenewens is Jakob se liggaam uit Egipte uitgeneem in Genesis 50:13-14.
V: In Gen 46:8-27, is daar 12, 13, of 14 stamme?
A: Daar was 12 seuns van Israel (10 + Levi + Josef)
Daar was 12 vegdivisies en stamme met grondgebied (10 + Josef se twee seuns Manasse en Efraim en nie Levi nie.)
V: In Gen 46:8-27 wil ek graag weet wie die 11 seuns was wat Jakob in die land van Israel gehad het, en wie hulle vroue was? In die Bybelse Eksodus word bevestig dat 70 mense, insluitend Jakob, na Egipte gegaan het. Kan jy hulle vir my lys?
A: Eintlik is die "Uittog" 'n ander gebeurtenis; toe hulle uit Egipte uitgetrek het. Maar om jou vraag te beantwoord, is die elf seuns van Jakob:
Reuben, Simeon, Levi, Juda, Isaschar, Sebulun, Gad, Aser, Benjamin, Dan en Nafhtali. Natuurlik was Josef 'n seun van Jakob, maar Josef het in Egipte gewoon, nie in die land Israel nie.
Jakob se nakomelinge wat na Egipte gegaan het, word in Genesis 46:8-27 gelys; dit lys egter nie dié wat nie biologies met Jakob verwant was nie. Die seuns en manlike nakomelinge van Jakob wat toe na Egipte gereis het, was 64 mans. Jakob se dogter Dina en Aser se dogter Sera het ook gegaan. As jy nog vier mense bytel – Josef, sy twee seuns Efraim en Manasse, en Jakob – is dit 70 persone wat gelys word. Natuurlik sou vroue en ander ook gegaan het, en die Bybel sê nie dat nie meer as 70 mense gegaan het nie, net dat 70 nakomelinge van Jakob, insluitend Jakob self, gegaan het.
V: In Gen 46:33, is daar enige buite-Bybelse bewyse dat herders vir die Egiptenare verfoeilik was?
A: Ons het nie direkte bewyse nie, maar ons het wel 'n paar inligtingstukke.
1. Toe die vreemde Hyksos Egipte regeer het, het latere Egiptenare die veragte vreemde heersers "die herderskonings" genoem.
2. Tydens die tyd van Josef sê argeoloë dat 'n groot groep Asiërs in die Nildelta gewoon het. Die ontleding van skaalbene het getoon dat Asiër-nedersetters omstreeks hierdie tyd vir die eerste keer langhaar-skape na die Nildeltagegde van Egipte gebring het.
V: In Gen 47:11, hoe kon Jakob se familie in die streek van Rameses woon, wanneer die stad Rameses nog nie gebou was nie?
A: Hulle het in die streek van die Nildelta gaan woon, waar die Hebreeuse slawe later die stad Rameses sou bou. Alhoewel dit nie destyds as sodanig bekendgestaan het toe Jakob daar gaan woon het nie, was die stad Rameses teen die tyd dat Moses Genesis geskryf het, reeds gebou.
V: In Gen 47:20-21, hoe kon God goedkeur dat Josef die mense van Egipte tot slawe van Farao gemaak het?
A: God het nie daaroor gekommenteer nie, maar het hierdie inkomstebelasting van 20% in Genesis 47:23-26 toegelaat.
V: In Gen 47:31 het Jakob aan die hoof van sy bed aanbid, of het hy op sy staf gesteun soos Heb 11:21 sê?
A: Al kan 'n mens op 'n bed lê en op 'n staf leun om op te sit en te praat, is daar 'n eenvoudiger verklaring. Die medeklinkers vir "bed" en "staf" is dieselfde in Hebreeus, en die Ou Testament is oorspronklik net met medeklinkers geskryf. Die Masoretiese teks het die vokale ingesit om dit "bed" te maak, terwyl die Septuaginta dit as "staf" vertaal het. Hebreërs 11:21 in die Grieks sê staf.
V: In Gen 48:5, wat was die betekenis daarvan dat Jakob gesê het dat Manasse en Efraim aan hom behoort het?
A: Skynbaar is Manasse en Efraim by die toekomstige verdeling van die land as gelyk aan Jakob se eie seuns beskou. Dus het Josef se nageslag twee dele grond ontvang, nie een nie. Dikwels het die eerstgeborene 'n dubbele deel ontvang. Alhoewel Josef nie chronologies die eerstgeborene was nie, is hom die reg van die eerstgeborene gegee.
V: In Gen 49 en Dt 33, hoe is hierdie profesieë vervul?
A: Vir elke seun word 'n opsomming van die profesieë gegee, en dan die vervulling. Oor die algemeen het Genesis 49 baie profesieë gegee, en Deuteronomium het net 'n paar aanduidings van die toekoms in Moses se gebede.
Rubén, alhoewel biologies die eerstgeborene, sou nie meer uitblink nie. Rubén het aan die oostekant van die Jordaanrivier gaan woon en was nooit 'n groot stam nie. Volgens die Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 103 het Moab Ruben in die negende eeu (900–800 v.C.) onderwerp, volgens 'n inskripsie op die Moabitiese steen (850 v.C.). Dit was ná die tyd van Salomo tussen die regerings van Asa en Joas in Juda.
Simeon sou in Israel versprei word. Simeon het in die middel van Juda gaan woon (Rigters 1:3), en hulle het 'n groot deel van hul stamsidentiteit verloor toe hulle binne Juda versprei is.
Levi sou ook in Israel versprei word. Die Leviete is nie grond gegee nie, net dorpe om in deur Israel te woon. Hulle moes die onderwysers van Israel wees. Tydens die dae van die verdeelde koninkryk het baie van hulle suid na Juda verhuis.
Juda sal deur sy broers geprys word, sy hand sal op die nek van sy vyande wees, en ander seuns sal voor hom buig. Juda sal soos 'n leeu wees. Die septer sal nie weggaan nie totdat Silo kom. Dawid en daaropvolgende heersers van die suidelike koninkryk het almal uit die stam van Juda gekom. Jesus was uit Dawid se nageslag, beide biologies deur Maria, en "wettiglik" deur sy aangenome vader, Josef. Genesis 49:10-12 is messiaans volgens die Targum Jonathan, die Targum pseudo-Jonathan, die Targum Onkelos, en die Babiloniese Talmoed.
Sebulun sal langs die see woon en sy grens het na Sidon in Fenisië uitgebrei. Hierdie profesie oor hul ligging is vervul.
Issaskar sou in 'n goeie en gemaklike rusplek wees, en sal gedwonge arbeid verrig. Issaskar was, tesame met die ander noordelike stamme, onderworpe aan buitelanders deur die Assiriërs in 732 v.C.
Dan sal geregtigheid verskaf, soos 'n woeste slang. Soos 'n leeu se welp, sou hy uit Basan uitspring. Dan het in die sentrale deel (ver van Basan) geërf, maar toe hulle wreed Lais in Rigters 18 aangeval het, het hulle na die noorde naby Basan verhuis.
Gad sal aangeval word, maar sal hulle op hul beurt aanval. Geseënd is diegene wat Gad se gebied uitbrei. Dit kan profeties verwys na Jiftach die Gadiet, wat die Ammoniete verslaan het.
Aser sal ryk en fyn kos hê. Aser sal sterk wees al sy dae. Aser het min moeilikhede in oorlogvoering gehad, alhoewel hulle 'n mate van assimilasie in die Fenisiese kultuur gehad het.
Naftali sal wees soos 'n hinde wat pragtige kalwers werp. Naftali sal suidwaarts tot by die meer erf. Naftali het nie 'n groot rol in baie oorloë gespeel nie, en hulle het by die See van Galilea gaan woon.
Josef sal 'n vrugbare wingerdstok wees, wie se takke oor 'n muur klouter. Boogskutters sal na hom skiet, maar sy boog sal stewig bly. Soos 'n prins onder sy broers. Josef sal oorvloed hê. Die twee halfstamme van Josef, Efraim en Manasse, was die mees bevolkte ná Juda. In werklikheid het Efraim later 'n sinoniem geword vir die noorderlike koninkryk, net soos Juda 'n sinoniem geword het vir die suidelike koninkryk.
Benjamin sou 'n gulsige wolf wees. Ehud die Benjaminiet was 'n regter wat Eglon van Moab gedood het. Benjamin, alhoewel 'n klein stam, het fel teen die ander stamme in Rigters 20 geveg.
V: In Gen 49:3 en Deut 21:17, wat beteken "die begin van 'n man se krag"? Sommige vertalings dui daarop dat dit verwys na die begin van 'n man se voortplantingsvermoë of sy manlikheid. Ps 127 mag iets anders aandui in verwysing na die term wanneer dit sê dat 'n man se jeugkinders soos pyle in die pylhouer van 'n magtige kryger is.
A: 'n Man kan vrugbaar wees en nooit kinders hê nie, alhoewel dit sonder kinders nie bewys is dat hy vrugbaar is nie. Maar om nouliks te wees, is daar vier moontlikhede vir die presiese betekenis daarvan.
a) 'n baba, wat ook aandui dat 'n man daarna nog meer kinders kan hê.
b) 'n manlike seun, wat die familie kan onderhou wanneer die man oud is en vir die land kan veg.
c) Dit is 'n uitdrukking oor die reg van die eerstgeborene seun.
d) 'n nageslag, wat beteken dat die man 'n voortbestaan kan hê.
Ek dink d) is waarskynlik hier van toepassing, omdat dit in daardie kultuur baie belangrik was om nageslag te hê om die geslaglyn voort te sit. Trouens, toe 'n getroude man sonder nageslag sterf, moes sy broer sy vrou trou en sou die eerste seun die oorlede broer se naam dra.
c) word beslis ook in Deuteronomium 21:16-17 in ag geneem.
Maar ek dink ook dat b) hier in ag geneem word, soos Psalm 127:4-5 sê.
Die uitdrukking "die begin..." is egter nie iets wat verskeie kinders het nie, of dat hulle saam "die begin" was. Dit impliseer dat die kind die begin van die man se krag was toe die kind gebore is, wat sou aandui dat a) in ag geneem is. Ruben het die reg van die eerstgeborene verloor, maar in Genesis 49:3 was hy steeds biologies die eerstgeborene, "die begin van my krag".
Dus, my siening is al die bogenoemde.
V: In Gen 49:3-4, waarom was dit gepas dat Ruben, wat in eer en mag uitblink, nie meer sou uitblink nie? Het dit met ander dele van die kerk gebeur?
A: Dit is eintlik 'n woordspeling op die woord "excel". Dit is as gevolg van wat Ruben in Genesis 35:22 en 1 Kronieke 5:1-2 gedoen het.
V: In Gen 49:5-7, hoe kon Jakob Levi vervloek, aangesien Moses later Levi geseën het in Dt 33:8-11?
A: Levi se nageslag is weens hierdie wrede daad deur Israel versprei. Levi se nageslag is geseën deurdat hulle die voorreg gekry het om Israel te onderrig. Daar is hier 'n les om te leer. 'n vloek kan, as ons dit dra en God volg, in 'n seën verander.
V: In Genesis 49:7, wanneer behoort 'n volk of nasie toorn en wrede woede te hê?
A: In Genesis 49:6 het hulle selfs die osse lamgelê weens hul woede: hulle was nie agente van geregtigheid nie, hulle was agente van onbeheerde woede.
Die antwoord op hierdie vraag is: nooit. Ons moet liefdevol wees. Haat hê is 'n teken daarvan dat 'n mens nie gered is nie, volgens 1 Johannes 4:8,20. "Want die toorn van die mens bring nie die geregtigheid voort wat God verlang nie," volgens Jakobus 1:20.
Simeon en Levi was die volgende oudste seuns ná Ruben. Hulle is uitsluitlik diskwalifiseer weens hul woeste toorn. Net so word daar vandag soms bekwame, ervare en intelligente mense nie vir 'n pos oorweeg nie, of uit 'n pos ontslaan weens hul humeur. Ons kan baie goeie dinge en goeie verhoudings misloop weens woede.
V: In Gen 49:9 waarom is Juda nie gediskwalifiseer weens Tamar in Gen 38 nie?
A: Juda is die volgende oudste, ná Ruben, Simeon en Levi. Al vier was die kinders van Lea. Juda het probeer om Tamar dood te laat maak, maar nadat sy eie sonde ontdek is, het Juda dinge reggestel, of ten minste so reg as wat hy kon, uiteindelik.
V: In Gen 49:9-11 wat profeteer dit presies?
A: Silo is eenvoudig "die een aan wie dit behoort". Die Jode self het Genesis 49:10 as 'n messiaanse profesie verstaan. In die Babiloniese Talmoed, Sanhedrin, hoofstuk 4, vanaf bladsy 37, recto, het Rabbi Rachman gesê, "Toe die lede van die Sanhedrin hulself ontneem gesien het van die/hulle reg oor lewe en dood, het 'n algemene ontreddering hulle oorweldig; hulle het hul koppe met as bedek en hul liggame met sakdoek, en uitgeroep: 'Wee ons, want die septer het van Juda weggedaan, en die Messias het nie gekom nie!'"
In 'n kommentaar op Genesis in 'n Doodsee-rol (4Q252 [=4QpGena]), fragment 2, wat Genesis 49:10 bespreek, staan: "Wanneer Israel regeer, sal daar [nie] 'n nakomeling van Dawid op die troon ontbreek nie. Want die roede van die heerser is die Verbond van koningskap, [en die stamme] van Israel is die afdelings, totdat die Messias van Geregtigheid kom, die Tak van Dawid." Sien The Dead Sea Scrolls in English 4de uitg. bl. 300-302, wat ook daarop wys dat hierdie kommentaar die Joodse Hasmonese konings as onwettige heersers beskou, aangesien hulle nie uit Juda gekom het nie.
Babiloniese Talmoed, Sanhedrin 98b, Rabbi Johanan het geskryf: "Die wêreld is geskep ter wille van die Messias, wat is hierdie Messias se naam? Die skool van Rabbi Sila het gesê: 'Sy naam is Silo, want daar is geskryf: totdat Silo kom.'"
Jerusalemse Talmoed, Sanhedrin folio 24. "'n Bietjie meer as veertig jaar voor die verwoesting van die Tempel is die mag om die doodstraf uit te spreek van die Jode weggeneem."
Targum Onkelos sê: "Die oordrag van heerskappy sal nie ophou van die huis van Juda nie, en ook nie die skrifgeleerde uit sy kinders se kinders nie, vir ewig, totdat die Messias kom."
Targum Pseudo-Jonas op Genesis 49:11a, "Koning en heersers sal nie ophou uit die huis van Juda nie … totdat Koning Messias kom"
'n Bykomende Joodse bron wat aandui dat die Jode dit as 'n messiaanse profesie verstaan het, is Targum Jonathan op Genesis 49:10,11a.
Vroeë Christene wat na hierdie messiaanse profesie verwys het, is Irenaeus van Lyon (c. 160–202 n.C.), Hippolytus van Portus (222–235/236 n.C.) en Origenes (225–253/254 n.C.). Onder ketels noem die Ebionitiese Clementine Homilieë (-188 n.C. – onsekere datum) dit.
V: Aangesien Gen 49:10 sê die septer sal nie weggaan totdat "Silo" kom nie, hoe kan dit die Messias wees?
A: Die Griekse en Latynse vertalings het "die een aan wie dit behoort." Dit is deur historiese Joodse uitleggers as messiaans verstaan, aangesien die Arameese targum dit met "Messias" vertaal. Dit is ook messiaans volgens die Targum Jonathan en die Targum Pseudo-Jonathan (= Targum Yerushalmi I, = Targum Ezez). Die Jode het omstreeks 6 n.C. die reg op die doodstraf verloor. Die Babiloniese Talmoed noem dit in Sanhedrin hoofstuk 4 ná 51b; hoofstuk 4 ná 37; recto. Esegiel 21:27 het 'n parallelle konstruksie met Genesis 49:10.
Ander sou dit as die amptelike heerser van Palestina beskou. Onder die Romeine is die Joodse koning Archelaus van die troon verwyder en die Romeinse prokureur Coponius het hom vervang.
As 'n kanttekening sê The Expositor's Bible Commentary, vol. 1, bl. 224, dat die Babiloniese Talmoed verklaar dat die Targum Jonathan geskryf is deur Jonathan bin Uzziel, wat in die eerste eeu v.C. geleef het en Hillel se mees prominente leerling was.
In 'n Dooie See-rolle-kommentaar op Genesis (4Q252 [=4QpGen(a)]), fragment 2, wat Genesis 49:10 bespreek, sê: "Wanneer Israel regeer, sal daar [nie] 'n nakomeling van Dawid op die troon ontbreek nie. Want die roede van die heerser is die Verbond van die koningskap, [en die stamme] van Israel is die afdelings, totdat die Messias van Geregtigheid kom, die Tak van Dawid." Die Doodsee-rolle in Engels, 4de uitg., bl. 300–302, wys ook daarop dat hierdie kommentaar die Joodse Hasmonese konings as onwettige heersers beskou, aangesien hulle nie uit Juda gekom het nie.
Josefus sê in sy boek Joodse Oorloë (93–94 n.C.), boek 2, hoofstuk 8: "En nou is Archélaüs se deel van Judea tot 'n provinsie gemaak, en Coponius, een van die Ruitersorde van die Romeine, is as procurator gestuur, met die mag oor lewe en dood deur Caesar in sy hande gegee." Josefus noem ook dat die Sanhedrin die mag oor teregstellingsake verloor het in Antiquitates Judaicae 20.9. (geskryf omstreeks 93–94 n.C.)
Die Jode het dit self as 'n messiaanse profesie verstaan. In die Babiloniese Talmoed, Sanhedrin, hoofstuk 4 ná 37, recto, het Rabbi Rachman gesê, "Toe die lede van die Sanhedrin hulself ontneem gesien het van hul reg oor lewe en dood, het 'n algemene ontsteltenis hulle oorweldig; hulle het hul koppe met as bedek en hul liggame met sakdoek, en uitgeroep: 'Wee ons, want die septer het van Juda weggedaan, en die Messias het nie gekom nie!'" Dit het omstreeks 6 n.C. gebeur (Aangehaal uit Josh McDowell se Evidence That Demands a Verdict, vol. 1, bl. 169, en Jesus Before the Sanhedrin deur Augustin Lemann, 1886, vertaal deur Julius Magath, NL#0239683, Library of Congress # 15-24973.) Sien ook Pugio Fidei, Martini, Raymundus, gepubliseer deur De Vosin in 1651 bl. 148.
Babiloniese Talmoed, Sanhedrin 98b, Rabbi Johanan het geskryf, "Die wêreld is geskep ter wille van die Messias, wat is hierdie Messias se naam? Die skool van Rabbi Shila het gesê 'sy naam is Shiloh, want dit is geskryf; totdat Shiloh kom.'" bl.147
Talmud "[30 n.C.] 'n Bietjie meer as veertig jaar voor die verwoesting van die Tempel is die mag om die doodstraf uit te spreek van die Jode weggeneem." Jerusalemse Talmoed, Sanhedrin folio 24. bl.147
Targum Onkelos sê: "Die oordrag van heerskappy sal nie ophou van die huis van Juda nie, en ook nie die skrifgeleerde van sy kinders se kinders nie, vir ewig, totdat die Messias kom." (Die Messias: 'n Arameese Interpretasie; Die Messiaanse Eksegeese van die Targum, Samson H. Levy (Cincinnati: Hebrew Union College Jewish Institute of Religion 1974) bl. 2) bl. 146
Targum Pseudo-Jonathan op Genesis 49:11a, "Koning en heersers sal nie ophou uit die huis van Juda … totdat Koning Messias kom" ibid p.7
'n Bykomende Joodse bron wat aandui dat die Jode dit as 'n messiaanse profesie verstaan het, is Targum Jonathan op Genesis 49:10,11a. Justinus Martelaar (geskryf omstreeks 138–165 n.C.) noem dit as 'n verwysing na Christus in sy Eerste Apologie, hoofstuk 32.
V: In Gen 49:10 wat beteken die Hebreeuse woord Silo hier presies?
A: Die oorspronklike Hebreeuse teks het nie vokale gehad nie, en daarom is daar 'n mate van onsekerheid.
a) Dit kan 'n naam wees wat na 'n persoon verwys: Silo
b) Dit kan beteken "van wie dit is" of "wat aan hom behoort" siloh / selloh. Daar is 'n mate van ondersteuning hiervoor in die Septuaginta en die Siriëse Peshitta. Esegiel 21:26-27 hou hiermee verband.
c) Dit kan beteken "tribuut aan hom" sê loh. Dit sou 'n parallel wees met die vers daarna.
d) Dit kan die plek Silo wees.
e) Laastens is daar baie woordspelings in die Bybel, so dit kan meer as een hiervan wees.
V: Genesis 49:10 sê van die koninklike septer, "totdat Silo kom." Hoe kan hierdie oorlogsugtige profesie na Jesus verwys?
A: Jesus was geestelik oorlogsugtig deur Satan in Sy eerste koms te oorwin. Daarbenewens sal Jesus oorlogsugtig wees en baie in Sy Tweede Koms in Openbaring 19:11-16 doodmaak.
V: In Gen 49:10, aangesien die septer nie van Juda sou afwyk totdat die Messias kom nie, waarom was daar ná die ballingskap geen konings uit Juda nie behalwe die Makkabeërs?
A: Genesis 49:10 het nie gewaarborg dat daar onafhanklike konings sou wees nie. Dit sê net daar sou 'n heerser wees, en Gedaliah en baie ander het so gedien as goewerneurs onder Babilon, Persië en ander regerings. Sien 1001 Bible Questions Answered bl. 28 vir 'n ander maar aanvullende antwoord.
V: In Gen 49:10, aangesien Juda sou regeer totdat die Messias kom, waarom was Saul van die stam Benjamin?
A: Daar was geen koning toe hierdie profesie gegee is nie. Saul is as koning verwerp, maar toe Dawid (uit Juda) koning was, is dit erken dat Juda die koninklike geslag was totdat die Messias gekom het. Jesus was "wettiglik" uit Juda, aangesien Josef sy wettige vader was, en biologies, aangesien Maria ook uit Juda was.
V: In Gen 49:14-15 het Jakob waarom voorspel hy slawerny vir Isaskar, maar Deut 33:18-19 voorspel seën?
A: Albei profesieë is vervul. Isaskar het 'n groot seën in hul vrugbare land gehad. In die tyd van die Assiriërs het hulle egter slawe geword en hul stam het so gebly. God se seëninge, wanneer ons dit as vanselfsprekend beskou, kan neig om ons lui te maak en geneig te wees om ons aan sonde te onderwerp. Sien Rigters 8:27,33 vir 'n ander hartseer voorbeeld in Gideon.
V: In Gen 49:16-17, waarop kan dit verwys?
A: Simson was van Dan. Dan het versuim om Debora en Barak in Rigters 5:17 te ondersteun. Dan moes geregtigheid verskaf, maar in plaas daarvan het hulle afgodsdiens beoefen in Rigters 18:30. Jeremia 4:15-16 en 8:16 sê dat 'n ramp van Dan af sal kom.
Gilead, Dan en Aser het versuim om Debora en Barak in Rigters 5:17 te ondersteun.
In Openbaring 7:5-8 is niemand van die 144 000 uit die stam van Dan nie. Sommiges dink die Antichris mag 'n Jood uit die stam van Dan wees.
V: In Gen 50:3, waarom het hulle 40 dae geneem om Jakob se liggaam te balsem, en nie meer of minder nie?
A: Daar is geen rede om hier 'n allegoriese betekenis in te lees nie, wanneer die Bybel die rede gee. Genesis 50:3 sê dat 40 dae die tyd was wat benodig is vir balseming. Die tydskrif KMT: A Modern Journal of Ancient Egypt, vol. 3 nr. 3, Herfs 1993, bl. 7, sê dat eksperimente met die mummifikasie van rotte wys dat veertig dae die tyd is wat nodig is om die droogmaak van die liggaam met natronsoute te voltooi. Dit noem ook dat veertig dae steeds die rousperiode in die moderne Egipte is.
V: In Gen 50:13, is Jakob in die grot begrawe wat Abraham naby Mamre gekoop het, of is sommige van die Patriarge naby Sjekem begrawe soos Handelinge 7:15-16 impliseer?
A: Eerstens drie punte wat verband hou met die antwoord, en dan twee moontlike antwoorde.
Eerstens was dit twee onderskeie plekke, aangesien die afstand tussen Mamre en Sjekem ongeveer 45 myl (72 kilometer) was.
Voor die Eksodus sê Genesis 50:13 dat Jakob naby Mamre begrawe is. Genesis 50:24–26 sê dat Josef se liggaam ingemummeer is en in 'n kis in Egipte gestoor is, met die verwagting dat dit later in die Beloofde Land begrawe sou word.
Na die Eksodus, meer as 477 jaar later, is Jakob se seuns naby Sjekem begrawe, soos Handelinge 7:15-16 sê. Josua 24:32 voeg ook by dat Josef se bene in die grondgebied naby Sjekem begrawe is.
Hier is twee afsonderlike antwoorde.
"hulle": Handelinge 7:15 sê, "En Jakob het na Egipte afgekom en daar is oorlede [d.w.s. gesterf], hy en ons vaders." (Green se Letterlike Vertaling) "Hulle" in Handelinge 7:16 verwys na die twaalf seuns van Jakob (ons vaders) wat ná die Eksodus begrawe is, en nie na Jakob nie, wat meer as 477 jaar vroeër begrawe is.
Stefanus se fout: As Stefanus hierdie twee gebeure verkeerdelik as een saamgevoeg het toe hy gepraat het, is Handelinge 7:15-16 steeds sonder fout. Handelinge 7:15-16 dokumenteer feilloos 'n onbeduidende fout wat Stefanus gemaak het. Niks dui daarop dat Stefanus feilloos moes wees in alles wat hy gesê het nie. Aangesien Stefanus se rekord oor ander dinge in Handelinge 7 egter goed was, sou 'n mens dalk die eerste antwoord verkies.
Daar is egter selfs 'n les vir ons as die tweede antwoord die korrekte een is. Wanneer gelowiges vandag in die middelpunt van God se wil is en tot ander praat soos God wil, het God ook nie belowe dat al ons woorde en leerstellings ondeugdelik is nie. Maar dit is in orde. God werk in ons ten spyte van ons foute, en selfs deur ons foute om Sy waarheid na vore te bring.
Ongeag of Stefanus nie moderne presisie met sy voornaamwoorde gebruik het nie, of of Stefanus oor 'n klein historiese punt verkeerd was, gaan God se boodskap nie daaroor of Jakob by die "hulle" ingesluit was wat by Sichem begrawe is of nie. God se boodskap is dat God die Israeliete in 'n verbondsverhouding met Hom gelei het, en dat God die Israeliete duisende jare lank gebruik het om die agtergrond te skep vir die grootste gebeurtenis van alle tye, die koms van God se eie Seun, Jesus Christus.
V: In Gen 50:16, het Josef se broers gelieg toe hulle gesê het dat Jakob Josef beveel het om hulle nie kwaad aan te doen nie?
A: Die Bybel sê nie of Jakob dit ooit uitdruklik beveel het nie, so die broers het dalk gelieg. Aan die ander kant het Jakob beslis implisiet verlang dat Josef nie wraak op sy broers neem nie. Vandag hoor ons baie dinge van mense sonder om seker te weet of die persoon die volle waarheid vertel of nie. Ons moet steeds wyse reageer, en op die wyse waarop God sou wil hê ons moet antwoord, selfs wanneer ons die waarheidsgehalte van wat gesê word nie kan bewys of weerlê nie.
V: In Gen 50:19-20, hoe kan ons ons eie keuses maak, aangesien God "bedoeling" het dat ons die keuses maak wat ons maak?
A: Drie eenvoudige punte wat hierdie gelyktydigheid verduidelik.
God dwing nooit mense om te sondig of laat hulle hierdie kwaad kies nie. God verlei niemand nie, volgens Jakobus 1:13.
God het hulle keuses voorwetend geken en hulle toegelaat om daardie keuses te maak. Charles Hodge verwys na hierdie konsep as "toegelate dekrete".
God het hulle bose keuses as deel van Sy plan gebruik. Inderdaad, alles is ingesluit in God se plan, volgens Efesiërs 1:11 en Spreuke 16:4. Louis Berkhof het die term "gelyktydige medewerking" vir hierdie konsep geskep.
Q: In Genesis, waarom is die woord Elohim 33 keer in die eerste 34 verse genoem, gevolg deur Yahweh-Elohim 20 keer in 45 verse, gevolg deur Yahweh 10 keer in 25 verse (Evidence That Demands a Verdict, volume 2, bl. 121). Indikeer dit verskeie outeurs?
A: Dit was nie toeval nie, maar was bedoel om eers die universele, transendente aard van God uit te druk, gevolg deur Sy meer persoonlike aspekte. Daar was 'n baie soortgelyke situasie in die Koran. Die woord "Allah" oorheers in latere, Medinese soeras, terwyl "Here", nie "Allah" nie, hoofsaaklik in die vroeër, Mekese soeras gebruik word. Hier is my telling in die Medinese Soera's. 4(~211x), 9(~152x), 24(75x), 33, 48, 49, 57(33x), 58(37x), 59(29x), 60-66. Hier is my telling van die woord Here in die Mekkaanse soera's, gevolg deur die benaderde aantal kere wat die woord Allah gebruik word. 15(3x), 32(1x), 50-53, 54-55(0x), 56(2x), 67(4x), 68(0x), 75(0x), 78(0x), 85-96(9x), 100-109(1x), 110-112(6x), 113-114(0x).
Net so in die Brief aan die Hebreërs in die Nuwe Testament, gebruik hoofstuk 1 nooit die woorde "Christus" of "Jesus" nie, maar verwys slegs na Hom as die "Seun". Maar "Jesus" en "Christus" word gereeld in die res van die Brief aan die Hebreërs gebruik.
Dit wys nie dat die Koran verskeie outeurs gehad het, of dat die Brief aan die Hebreërs verskeie outeurs gehad het, net soos die bewyse nie wys dat Genesis verskeie outeurs gehad het nie. Eerder wys dit dat asimmetriese gebruik van name nie ongewoon was in Midde-Oosterse literatuur nie.
V: In Gen, wanneer is hierdie boek geskryf?
A: Vroeë Joodse en Christelike geskrifte sê eensgesind dat Moses dit geskryf het. Of Moses werklik die pen vasgehou het, of 'n skrywer onder sy leiding dit gedoen het, dit was steeds in Moses se tyd.
Die liberaal Julius Wellhausen het in 1885 gesê dat hulle geskep is tydens of ná die Babiloniese ballingskap (598-539 v.C.). Niemand, nie eens liberaliste nie, glo dit vandag egter nie.
Liberale glo vandag dat dit eeue ná Moses se tyd geskryf is.
V: In Gen, hoe weet ons dat wat ons het, is wat oorspronklik geskryf is?
A: As Christene vertrou ons dat die Ou Testament wat Christus bevestig het, dieselfde is as dié wat ons vandag het. Wat Moslems betref, sê hul Koran in Soera 5:46 dat Jesus die Tora ontvang het. Ons het vroeë manuskripte uit Christus se tyd, wat die volgende vraag behandel. Daar is egter 'n bykomende reeks bewyse. Philo van Alexandrië was 'n Joodse geleerde wat van 15/20 v.C. tot 50 n.C. geleef het. Hy het 'n kommentaar op Genesis geskryf en vrae oor die Ou Testament beantwoord. Hy het in Grieks geskryf, maar dit is merkwaardig dat sy Griekse aanhalings uit die Ou Testament meer ooreenstem met die Hebreeuse Masoretiese teks as met die Griekse Septuaginta. Hy het uitvoerig ingegaan op wat verskillende verse beteken. Uit 'n totaal van 1 533 verse in Genesis het Philo na 410 daarvan, geheel of gedeeltelik, verwys. Hier is die verse in Genesis waaraan hy verwys het.
1:1-2,4,26,27,31; 2:1-10,13-25; 3:1-24; 4:1-12,14,25-26; 5:1,3,23-24,29,32; 6:1-12,14-17; 7:1-2,4-5,10-11,16-17,19,21-24; 8:1-18,20-22; 9:1,3-8,10-11,13,18,20-28; 10:1,6,8; 11:1-2,4,6-8,10,29; 12:1-4,6-7; 13:1,9; 14:1,3,7,17,18,20-24; 15:1-3,5,20; 16:1-9,11-16; 17:1,6,8,10-22,24,26,27,32; 18:1,3,6,7,9-11,15-17,22,23,27,32,33; 19:4,11,20,20,32,33,35; 20:7,12; 21:1-2,5-7,11-12,14,19-20,33; 22:1-2,4,6,7,9,16,22,62-63,67; 25:5,8,11,17,21,23-25,27,29,33; 26:2,3,5,9,12,32-33; 27:1,20,28,30,33,36,40-43,45; 28:1-2,7,11-17,21-22; 29:4,13,26,31,35; 30:1,2,13,16,18,24,30,36,37,42;
31:3-5,10-14,20,27-28,33,35,43; 32:10,25,28-29,31; 33:5,11; 34:1,3; 35:2,4,16,18,25; 36:12; 37:2-3,7-9,12-13,15,33,36; 38:7,9,11,20,25; 39:1,3,7,21; 40:8-10,15-17,20; 41:17,28,45,49; 42:1,11,16,18,36; 43:9; 45:5,11,16,18,22,26,28; 46:1,4,27,33-34; 47:3,9,24; 48:1,5,13,15-16,22; 49:2,15-18,22,33; 50:7-8,19,24
Daar is egter vier verskille in sy versverwysings, almal in Genesis.
Vers | Masoretiese Hebreeus | Filó se Grieks |
Gen. 4:13 | My misdaad is groter as wat ek kan dra. | My misdaad is te groot om vergewe te word. (3 keer) |
Gen. 5:22 | Henog het 65 jaar geleef voor Metusela, en het 300 jaar met God geloop | Henog het 165 jaar geleef voor hy tot bekering gekom het, en 200 jaar daarna. |
Gen. 6:6 | Dit het God berou dat Hy die mens op die aarde gemaak het | God het met angs besin, omdat Hy die mens op die aarde geskape het; en Hy het die saak in hierdie sin besleg. |
Gen. 10:9 | Hy was 'n magtige jagter voor die Here | begon 'n reus op die aarde te wees |
Soos jy uit die vorige lys kan sien, het hy uitvoerig kommentaar gelewer op die vroeëre hoofstukke van Genesis en minder op die latere hoofstukke. Vir enige Moslems wat dit lees, sê Philo in Genesis 22 dat dit Isak, nie Ishmael, was wat geoffer is, net soos in die kopieë van Genesis in die Ou Testamente wat ons vandag het.
V: In Genesis, wat is van die vroegste manuskripte wat vandag nog bestaan?
A: Doodsee-rolle: (voor Christus) 20 kopieë of fragmente, geskat as 15 of 18 afsonderlike kopieë. Hierdie manuskripte word genoem:
1Q1 - fragmente van Genesis
2Q1 Genesis
4Q1 Genesis + Eksodus
4Q2 Genesis, identies aan die Masoretiese teks
4Q3 Genesis 40-41
4Q4 Genesis 1
4Q5 Genesis, soortgelyk aan die Masoretiese en Samaritaanse tekste
4Q6 - Deel van Genesis 48
4Q7 fragmente van Genesis 1 en 2
4Q8a Genesis 2:17-18
4Q8b Parafrase van Genesis 12:4-5
4Q8c Titel van 'n Genesis-handskrif
(4Q8a, b en c is van drie verskillende manuskripte)
4Q9 Genesis, soortgelyk aan Samaritaanse teks
4Q10 Genesis 1-3
4Q11 Genesis 50:26 tot Eksodus 36
4Q12 Genesis 26 in paleo-Hebreeuse letters
6Q1 'n fragment van Genesis 5
8Q1 Twee fragmente van Genesis 17:12-19 en 18:20-25.
Oor die algemeen is in die Doodsee-rolle die volgende 265 van die 1 533 verse in Genesis bewaar (17,3%).
Gen 1:1-28; 2:1-3,6-7,14-19; 3:1-2,11-14; 4:2-11; 5:13-14; 6:13-21; 8:21; 10:6; 12:4-5; 17:12-19; 18:20-25; 19:27-28; 22:13-15; 23:17-19; 24:22-24; 26:21-28; 27:38-39,42-43; 32:4-5,30,33; 33:1,18-20; 34:1-3,5-10,17-21,30-31; 35:1,4-10,25-29; 36:1-17,19-27,35-37,43; 37:1-2,5-6,22-30; 39:11-23; 40:1,12-13,18-23; 41:1-11,15-18,23-27,29-44; 42:15-22,38; 43:1-2,5-14; 45:14-22,26-28; 46:7-11?; 47:13-14; 48:1-11,15-17,18-22; 49:1-8; 50:3,26?
Dooie See-rol kommentaar op Genesis in grot 4
Die Septuaginta is 'n Griekse vertaling van die Ou Testament en Apokrifa. Die fragment, Rahlfs 814 Genesis 14:12-15, is van ongeveer die tweede helfte van die tweede eeu n.C. (150-200 n.C.)
'n Griekse kopie van Genesis, genoem inv. 319, is vroeër as 100 n.C.
Op p7.2 word genoem dat Genesis 1:1-5 in die Septuaginta op p12 (Papyrus Amherst 3b) geskryf is. Dit is gedateer as 264-282 n.C.
Die Wene-handskrif is in die vyfde of sesde eeu n.C. geskryf en 24 bladsye van Genesis is bewaar.
Ander Griekse manuskripte sluit in
Papyrus Oxyrhynchus 656 is 'n manuskrip uit die tweede eeu n.C. wat Genesis in Grieks bevat.
Papirus Oxyrhynchus 1007 is 'n fragment uit die derde eeu n.C. Die skrywer het 'n ongewone verdubbeling van die aanvanklike jod in die Tetragrammaton gehad.
Chester Beatty-papirus 5 bevat Genesis 42:7-19. Dit is gedateer 350-400 n.C.
Vaticanus (325–350 n.C.) vir Genesis 46:29–50:26. Vaticanus bevat al die res van die Ou Testament.
Alexandrinus (c. 450 n.C.) vir die hele Genesis behalwe Genesis 14:14-17; 15:1-5, 16-19; 16:6-9, wat vermink is.
Sinaïtikus (340-350 n.C.) Genesis 21:26-22:17; 22:21-23:16; 23:19-24:20; 24:23-24:46;
Samaritaners het in die tweede eeu v.C. hul eie kopie van die Tora gemaak, alhoewel die vroegste bewaarde Samaritaanse kopieë uit die Middeleeue dateer.
Vroeë Christelike manuskripte: die Chester Beatty-papirusse (2de–4de eeu n.C.) bevat Genesis.
Die Siriëse Peshitta-vertaling van Genesis dateer uit die 5de eeu n.C.
'n Siriëse vertaling van die Septuaginta is deur Biskop Paul van Tella (616–617 n.C.) gemaak, wat ons vandag nog het.
Q: Watter vroeë skrywers het na Genesis verwys?
A: Philo die Jood (15/20 v.C. tot 50 n.C.) verwys na alle of dele van 410 verse in Genesis. Een van sy werke wat uitvoerig uit Genesis aanhaal, is Allegorical Interpretation, I.
29 kerkskrywers voor die Konsilie van Nicea het na Genesis verwys.
1 Clemens (96–98 n.C.) haal aan of verwys na inhoud in 25 verse van Genesis. Gen 1:26-28; 2:23; 4:3-8 (Septuaginta); 5:24; 9:6; 12:1-3; 13:14-16; 15:5,6; 18:27; 19:24; 21:22; 22:17; 27:41; 37:6.
Justin Martyr (geskryf c. 138–165 n.C.) haal aan of verwys na Gen 1:26,28; 2:3; 3:15,22; 6:16; 8:10,12; 9:24-27; 11:5,6; 15:6; 18:1,2,10,13,14,16,17,20-23,33; 19:1,10,16-25,27,28; 21:9-12; 26:4; 28:10-19; 31:10-13; 32:22-30; 35:6-10; 49:5,8-12,18.
Meleto/Melito van Sardis (170-177/180 n.C.) het Genesis onder die boeke van die Ou Testament gelys in sy brief aan Onesimus in On Pascha bl. 72. Dit word aangeteken in Eusebius se Kerkgeskiedenis boek 4 hoofstuk 26.
Teofilus van Antiochië (168–182/8 n.C.) haal letterlik aan uit Genesis 2:8–3:19, in een blok van 37 verse, in Teofilus aan Autolikus boek 2 hoofstuk 21 bl. 102–103. Hy haal ook aan uit Genesis 2:4–5,7 in Aan Autolikus hoofstuk 19 bl. 102.
Irenaeus van Lyon (182-188 n.C.) "Verder leer ons uit die Skrif self" en sit kort daarna Genesis 17:9-11 aan. Irenaeus, Teen die Hereesie, boek 4, hoofstuk 26.1, bl. 480. Hy haal uit baie, baie gedeeltes in Genesis aan.
Teodotus, waarskynlik 'n Montanist (ca. 240 n.C.), haal aan uit Gen 1:1 as uit "Genesis" in Uittreksels van Teodotus hfst. 1 bl. 43. Hy haal ook Genesis 1:2 aan in hoofstuk 7 bl. 44, Genesis 1:3 in hoofstuk 38 bl. 48, en 'n deel van Genesis 1:18 in hoofstuk 56 bl. 50.
Cyprianus van Kartago (c. 246–258 n.C.). Hy haal aan uit die Boek Genesis en noem dit as uit Genesis in Traktaat 12, derde boek 20,32, onder andere plekke.
Ander kerkskrywers voor Nicaea wat uit Genesis aangehaal het, sluit in die Brief van Barnabas, Meleto/Melito van Sardis, Athenagoras, Clemens van Alexandrië, Tertullianus, Hippolytus, Origenes, Novatianus, Archelaus, Alexander van Alexandrië en Methodius.
Na Nicea
Jerome (373–420 n.C.) bespreek die boeke van die Ou Testament. Hy bespreek spesifiek Genesis, Eksodus, Levitikus, Numere, Deuteronomium, die Tora, Job, Jesus seun van Nave [Jozua], Rigters, Rut, Samuel (2 boeke), twaalf profete, Hosea, Joël, Amos, Obadja, Jona, Miga, Nahum, Habakuk, Sefanja, Haggai, Sagaria, Maleagi, Jesaja, Jeremia, Esegiël, Daniël, Ester, Esra, Nehemia, Brief 53 hfst. 7-8 bl. 99-101.
V: In Genesis, hoe presies was Filó se aanhalings?
A: Hier is aanhalings wat Philo opeenvolgend in De Schepping gebruik:
"In die begin het God die hemel en die aarde geskape" … "duisternis was oor die oppervlak van die afgrond." … "genoem 'dag'". … "Kom ons maak die mens na ons beeld, na ons gelykenis." … "hulle is geskape as man en vrou" … "dit is die boek van die skepping van die hemel en van die aarde, toe dit plaasgevind het, in die dag waarop God die hemel en die aarde gemaak het, en elke groen kruid voordat dit op die aarde verskyn het, en al die gras van die veld voordat dit opgeskiet het." … "En 'n fontein het uit die aarde opgestyg en die hele aardedrompe gewater." … "God het die mens gemaak deur klei van die aarde te neem, en Hy het die asem van die lewe in sy neus geblaas." … "God het al die diere na die mens gebring, omdat Hy wou sien watter name hy aan elkeen sou gee." …
Hier is aanhalings wat hy nie-opeenvolgend gebruik in Allegoriese Interpretasie, I en 'n klein deel van II.
"En die hemel en die aarde en al hulle wêreld is voltooi." … "En op die sesde dag het God sy werk wat Hy gemaak het, voltooi." … "God het sy werke op die sesde dag voltooi." … "Hy het laat rus die dinge wat Hy begin het." … "Daarom het God op die sewende dag gerus van al sy werke wat Hy gemaak het." … "En God het die sewende dag geseën en dit geheilig." … "Dit is die boek van die geskiedenis van die hemel en die aarde, toe hulle geskape is." … "Op die dag waarop God die hemel en die aarde geskape het, en elke groen kruid van die veld, voordat dit op die aarde verskyn het, en al die gras van die veld voordat dit opgeskiet het. Want God het nie reën op die aarde gegee nie, en daar was geen mens om die aarde te bewerk nie." … "Maar 'n fontein het op die aarde opgekom en die hele aarde besproei." … "En God het die mens geskape deur 'n stuk modder van die aarde te neem en in sy neus die asem van die lewe te blaas; en die mens het 'n lewende siel geword." … "En God het 'n paradys in Eden, in die ooste, geplant; en daar het Hy die mens geplaas wat Hy gevorm het." … "En die mens wat Hy gevorm het," … "God het in die Paradys geplaas." … "En God het laat opkom uit die aarde elke boom wat mooi is om te sien en goed is om te eet, en die boom van die lewe het Hy opgerig in die middel van die Paradys, en ook die boom van die kennis van goed en kwaad." … "En 'n rivier loop uit Eden uit om die Paradys te besproei. Van daar af word dit in vier koppe verdeel: die naam van die een is Pison. Dit is dié wat die hele land van Eglaat omring. Daar is die land waar goud is, en die goud van daardie land is goed. Daar is ook die karneool en die saffierklip. En die naam van die tweede rivier is Gihon; dit is dié wat die hele land van Ethiopië omring. En die derde rivier is die Tigris. Dit is die rivier wat voor die Assiriërs vloei. En die vierde rivier is die Eufraat." … "En die Here God het die mens wat Hy gemaak het, geneem en hom in die Paradys geplaas om dit te bewerk en te bewaak." … "En die Here God het Adam bevel gegee en gesê: Van elke boom in die Paradys mag jy vrylik eet; maar van die boom van die kennis van goed en kwaad mag julle nie eet nie; want op die dag dat julle daarvan eet, sal julle sterwend sterf." (II) "En die Here God het gesê: 'Dit is nie goed dat die mens alleen is nie; laat Ons vir hom 'n hulp maak wat by hom pas.' … 'En God het gesê: Laat die aarde lewende wesens voortbring volgens hulle soorte: viervoetige diere en kruipdiere en wildediere.'" (Hy gaan voort, deur Abraham).
Die vergelyking van die twee afdelings toon dat Philo nie noodwendig presies dieselfde woorde gebruik het toe hy dieselfde gedeelte aanhaal nie.
V: In Genesis, wat is 'n paar van die vertalingsverskille tussen die Hebreeuse en die Griekse Septuaginta?
A: Met primêre fokus op hoofstuk 1, hier is 'n paar van die vertalingsverskille in die 1 533 verse van Genesis. Volgens die Anchor Bible Dictionary, deel 5, bl. 934, stem die Samaritaanse Pentateug in 1 900 leesstukke ooreen met die Septuaginta teen die Masoretiese teks. Tensy anders aangedui, is die eerste frase uit die Masoretiese teks (MT) en die tweede uit die Septuaginta (LXX).
Gen 1:1 "hemele" (MT) vs. "hemel" (Septuaginta)
Gen 1:2 "sonder vorm en leeg" vs. "onaansienlik en ongemeubileerd" (Septuaginta) vs. "leeg en niks" (Aquila) vs. "braak en onduidelik" (Symmachus) vs. "verwoes sonder mense of diere en leeg van alle verbouing van plante en bome" (Targum Neofiti I [paraphrase]) vs. "leeg en verlate" (Vulgata)
Gen 1:2 "die oppervlak van die dieptes" vs. "die dieptes"
Gen 1:2 "aansig van die waters" vs. "water"
Gen 1:5 "dag" (MT, Septuaginta) vs. "dagtyd" (Doodsee-rolle 4QGen(g))
Gen 1:6 "waters" vs. "water" (3 keer)
Gen 1:7 "En dit was so" vs. (afwesig) (2 Hebreeuse woorde, 3 Griekse woorde)
Gen 1:8 "hemele" vs. "hemel"
Gen 1:9 "dit was so." vs. "dit was so. En die water wat onder die hemel was, het in sy plekke versamel geraak, en die droë grond het verskyn." (17 Griekse woorde)
Gen 1:11-12 "tender spruite" vs. "kruie" (twee keer)
Gen 1:14 "hemele, om te verdeel" vs. "hemele, om lig op die aarde te gee, om te verdeel"
Gen 1:16 "heers" vs. "reguleer" (twee keer)
Gen 1:16 "en sterre om oor die nag te heers." vs. "om die nag te reguleer, ook die sterre."
Gen 1:20 "gewoelers" vs. "kruipdiere" (reptilia in Grieks)
(Let wel dat in Gen 1:20,21 Green se Letterlike Vertaling per abuis voëls gebruik, terwyl dit vliegende wesens behoort te wees, aangesien dieselfde Hebreeuse woord na vlermuise en gevleuelde insekte verwys in Levitikus 11:19-22 en Deuteronomium 14:18-20.)
Gen 1:21 "en alles wat kruip" vs. "en elke lewende reptiel"
Gen 1:21-25 "dit" vs. "hulle" (baie kere) (dit is 'n kieskeurige grammatikale kwessie)
Gen 1:22 "vermeerder" vs. "vermeerder word"
Gen 1:24 "vee en kruipdiere" vs. "viervoetiges en reptiele"
Gen 1:26 "in ons beeld, na ons gelykenis" vs. "volgens ons beeld en gelykenis"
Gen 1:26 "wilde diere en oor die hele aarde" (MT, Septuaginta) vs. "wilde diere van die aarde" (Siriacs)
Gen 1:26 "kruipers wat kruip" vs. "reptiele wat kruip"
Gen 1:27 "in Sy eie beeld; in die beeld van God" vs. "volgens die beeld van God"
Gen 1:28 "En God het hulle geseën, en God het vir hulle gesê" vs. "En God het hulle geseën en gesê"
Gen 1:30 "elke lewende ding" vs. "al die wilde diere"
Gen 2:1 "al hulle leër" vs. "die hele wêreld van hulle"
Gen 4:8 "Abel" vs. "Abel, laat ons na die veld toe gaan" (Samaritaanse Pentateug, Septuaginta, Neofiti I-targum, Siries, vergelyk Vulgaat)
Gen 4:15 "Daarom" (MT, Targums) vs. "Nie so nie. Daarom" (Septuaginta, Siries, Vulgaat) (geen verandering in betekenis nie)
Die geslagsregisters in Genesis 5 en 11:10-26 is effens anders in die Samaritaanse Pentateug (The Anchor Bible Dictionary vol.5)
Gen 5:24 "met God geloop" (MT) vs. "God behaag" (LXX, Hebreërs 11:5b)
Gen 6:4 "sons van God" (MT, sommige Septuaginta), vs. "engele van God" (sommige Septuaginta) vs. "sons van gode" (vertaling van Aquila die Jood). Sien Augustinus van Hippo se Stad van God (413–426 n.C.) boek 15 hfst. 23 bl. 304
Gen 6:5 "JHWH" (MT, Targume) vs. "JHWH God" (Septuaginta) vs. "God" (Vulgata)
Gen 7:22 "asem van die gees van die lewe" vs. "asem van lewe" (Septuaginta, Vulgaat)
Gen 9:25 Sommige Septuaginta- en Arabiese Ou-Testament-manuskripte sê die vloek het nie op "Kanaän" nie, maar op "Ham, die vader van Kanaän" betrekking gehad.
Gen 10:4 "Dodanim" (meeste Masoretiese manuskripte) vs. "Rodanim" (sommige Masoretiese manuskripte, Samaritaanse Pentateug, Septuaginta)
Gen 10:23 "Mash" (MT) vs. "Meshech" (Septuaginta en 1 Kronieke 1:17 Masoretiese teks)
Gen 11:12 het "Cainan" tussen Arfaksad en Sela ingevoeg in die Septuaginta sowel as in Lukas 3:36.
Gen 11:32 Terah is "205 jaar oud" (MT) vs. "145 jaar oud" (Septuaginta, Samaritaanse Pentateug)
Gen 14:1,9 "Arioch van Ellasar" (Hebreeuse manuskripte) vs. "koning Arioch, koning Ellasar" parafrase in Theophilus aan Autolycus, boek 2, hoofstuk 31, bl. 107. Sumeriese argeologie het 'n "Koning Ariochu van Larsa" gevind.
Gen 14:23 "riem/sandale" (MT) vs. 'n onbekende woord in die Samaritaanse Pentateug (1 letter verskil, waarskynlik 'n korrupsie)
Gen 18:22 "die manne het voor die Here gestaan" vs. "die Here het voor Abraham gestaan" (ou Hebreeuse skrifgeleerde tradisie)
Gen 19:17 "hy het gesê" vs. "hulle het gesê" (Septuaginta, Siriies, Vulgaat)
Gen 20:13; 31:53; 35:7 "Elohim" vs. "El" (Samaritaanse Pentateug). Ook in Eksodus 22:8.
Gen 21:9 "met Isak" vs. "met haar seun Isak" (Septuaginta, Vulgaat)
Gen 22:2 "jou seun, Isak, jou enigste, wat jy liefhet" vs. "Neem jou seun, die geliefde, wat jy liefgehad het, Isak"
Gen 22:13 "'n ram agter [hom]" (meeste Masoretiese tekste) vs. "ram" (sekere Masoretiese tekste, Samaritaanse Pentateug, Septuaginta, Siriacs)
Gen 23:1 "jare, die jare van Saras lewe" vs. "jare" (Septuaginta, Vulgaat)
Gen 24:62 "van om te kom" vs. "van" (Siriëse Targums)
Gen 30:36 afwesig vs. "dat 'n engel aan Jakob in 'n droom verskyn het en sy deel in Laban se vee geopenbaar het" (Samaritaanse Pentateug)
Gen 30:11 "met/in fortuin" (MT, Kethib, Septuaginta, Vulgaat) vs. "'n trop" (Qere, Siries, Targume) (Qere is sekere Arameese woorde wat hardop gelees word en verskil van die geskrewe woorde in die Masoretiese teks. Kethib (geskryf in Aramees) is geskrewe woorde van die Hebreeuse Ou Testament)
Gen 31:40 "brandende hitte" (MT, Septuaginta) vs. "oes-tyd" (Samaritaanse Pentateug, duidelik 'n korrupsie)
Gen 31:49 "Mizpa" vs. "getuienispale" (Septuaginta) vs. "die paal van Mizpa" (Samaritaanse Pentateug)
Gen 33:4 "en [hy] het hom gekus" (teenwoordig maar met punte aangedui in die Masoretiese teks) vs. afwesig (Septuaginta)
Gen 36:2,14 "dogter van" vs. "seun van" [Sibewon/Sebegon] (Pentateug, Siries)
Gen 36:3 "Basemath" (MT, Septuaginta) vs. "Mahalath" (Samaritaanse Pentateug)
Gen 36:16 "Korah/Core" (MT en Septuaginta) vs. (afwesig) (Samaritaanse Pentateug, 1 Kronieke 1:36)
Gen 36:24 "water" (MT, Vulgaat) vs. "warmwaterbronne" (Septuaginta)
Gen 36:39 "Hadar" (meeste Masoretiese tekste) vs. "Barad" (Septuaginta) vs. "Hadad" (sommige Masoretiese tekste, Samaritaanse Pentateug, Siriies)
Gen 37:36 "Medaniete" vs. "Midianiete" (Septuaginta, Samaritaanse Pentateug, Vulgaat, Siriies)
Gen 41:22 "en ek het gesien" vs. "Ek het 'n tweede keer ontslaap en ek het gesien" (Septuaginta, Siriies, Vulgaat)
Gen 41:48 "voedsel van die sewe jare wat in die land was" vs. "voedsel van die sewe jare, waarin die oorvloed in die land was" (Septuaginta, Samaritaanse Pentateug)
Gen 41:56 "geopen alles wat in/onder hulle was" vs. "al die skudde" (Septuaginta, Vulgaat, Siriësch)
Gen 44:4 "goed?" vs. "goed? Waarom het jy my silwerbeker gesteel?" (Septuaginta, Vulgaat)
Gen 46:13 "Puah" vs. "Phua" (Septuaginta) vs. "Puvah" (Samaritaanse Pentateug, Siriies, 1 Kronieke 7:1)
Gen 46:13 "Iob" vs. "Jashub" (sekere Septuaginta, Samaritaanse Pentateug)
Gen 46:16 "Ziphion" vs. "Zephon" (Septuaginta, Samaritaanse Pentateug, Numeri 26:15)
Gen 46:20 "hom" vs. "hom, [naamlik] Manasse en Efraim. En daar is seuns gebore by Manasse, wat die Siriërsknegster hom gebore het, [naamlik] Magir. En Magir het Gilead gebore. En die seuns van Efraim, die broer van Manasse: Suteëlam en Taan. En die seuns van Suteëlam: Edom." (Septuaginta, vergelyk Doodsee-rolle 4QExod(a))
Gen 46:23 "Hushim" vs. "Hashum"
Gen 46:27 "in Egipte, twee siele. Al die siele wat tot die huis van Jakob behoort wat na Egipte gekom het, was sewentig." (MT) vs. "in die land Egipte, was nege siele; al die siele van die huis van Jakob wat saam met Josef na Egipte gekom het, was vyf-en-sewentig siele." (Septuaginta)
Gen 47:21 "hy het hulle na die stede verplaas" vs. "hy het hulle tot slawe gemaak" (Septuaginta, Samaritaanse Pentateug)
Gen 49:4 "besoedel dit - hy" vs. "besoedel dit - julle" (Septuaginta, Siries, Targume)
Gen 49:5 "Josef" vs. "hulle"
Gen 49:7 "hulle toorn is vervloek" vs. "hulle toorn is mooi" (Samaritaanse Pentateug)
Gen 49:20 "van Aser" vs. "Aser" (Septuaginta, Vulgaat, Siries)
Gen 50:16 "hulle het vir Josef bevel gegee" vs. "hulle het by Josef gekom" (Septuaginta, Siries)
Gen 50:23 "op die knieë van Josef" vs. "in die dae van Josef" (Samaritaanse Pentateug)
Die gebruik van Elohim en Jehovah is anders versprei in die Septuaginta teenoor die Masoretiese teks. Julius Wellhausen het dit as die swakste punt van sy dokumentêre hipotese-teorie beskou.
Bibliografie vir hierdie vraag: die Hebreeuse vertaling is van Jay P. Green se Letterlike Vertaling en die Septuaginta-weergawe is van Sir Lancelot C.L. Brenton se vertaling van Die Septuaginta: Grieks en Engels. The Expositor's Bible Commentary, The Anchor Bible Dictionary, deel 5, en die voetnote in die NASB-, NIV-, NKJV- en NRSV-Bybels is ook gebruik.
deur Steven M. Morrison, PhD.