< Bybelnavraag uit Johannes

Vrae wat in meer as een Evangelie voorkom, word bespreek in die Evangelie-afdeling of anders in die eerste evangelie waar hulle verskyn.

V: In Joh, wat is 'n paar van die kenmerkende elemente van hierdie evangelie?

A: Johannes beklemtoon dat Jesus God is. Jesus Christus, God en God die Seun, het gekom en gesterf sodat sy skape sal glo, en deur te glo die lig en die lewe deur die Seun mag hê. Hy gebruik die woord "glo/geloof" 89 keer, wat meer is as Matteus, Markus en Lukas saam. Christus is die enigste hoop. Vir diegene wat op Christus hoop, herstel Hy die Samaritaanse vrou, die egbrekersvrou, Petrus en ander wat skuldig is aan groter sondes as hierdie.

Daar word oor die algemeen saamgestem dat Johannes die laaste evangelie is wat geskryf is, waarskynlik selfs ná Clemens van Rome in 96–98 n.C. geskryf het. In Johannes 20:30 dui Johannes aan dat hy nie baie dinge geskryf het wat Jesus gedoen het nie. Johannes was waarskynlik bewus van die ander evangelies en sy evangelie lê minder klem op die dade van Jesus en vul die leemtes in met die lering wat nie in die ander evangelies voorkom nie. 'n Sleutelvers is Johannes 20:31, waar hierdie dinge geskryf is sodat ons kan glo.

Wat sekte betref, val Johannes 5:23 en Johannes 20:28 uit as goeie verse om met Jehovah's Getuies te gebruik.

V: In Joh, wat is 'n oorsig van hierdie boek?

A: Hier is 'n oorsig van die Evangelie van Johannes. Die sewe tekens is voltooi voor die Passieweke.

Jh 1:1-18 Proloog: Die Woord wat vlees geword het

Jn 1:19-51 Die begin van die bediening: Johannes die Doper en die eerste dissipels

Jn 2-11 Openbare bediening in sewe tekens

- Joh 2:1-11 Teken 1: Eerste wonder: water in wyn verander in Kana

- Jn 2:12-25 Eerste reiniging van die Tempel

- Joh 3:1-21 Nikodemus vra Jesus

- Joh 3:22-4:3 Parallel met Johannes die Doper

- Joh 4:4-42 Vrou by die put

- Joh 4:43-54 Teken 2: In Kana genesing van die amptenaar se seun in Kapernaum

- Joh 5 Fees in Jerusalem

- - Joh 5:16-47 Teken 3: Genesing van die gestremde by die Bad van Betesda in Jerusalem 5:1-15

- - Jesus en die Vader

- Jn 6:1-14 Teken 4: Voeding van die 5 000 naby die See van Galilea

- Joh 6:15-21 Teken 5: Op die water loop

- Joh 6:25-71 Verklaring 1: Ek is die brood van die lewe

- Joh 7-8 Teenstand: Die Loofhutfees in Jerusalem

- - Joh 7:1-52 Joodse ongeloof

- - Joh 7:53-8:11 Vergewing: Die vrou wat in egbreuk betrap is

- - Joh 8:12-59 Verklaring 2: Ek is die lig van die wêreld

- Joh 9 Teken 6: Genesing van die man wat blind gebore is in Jerusalem

- Joh 10:1-21 Verklarings 3 en 4: Ek is die Poort vir die skape en die Goeie Herder

- Jn 10:22-39 Debat by die Fees van die Inwyding

- Joh 10:40-42 Diens in Perea

- Joh 11 Teken 7: Opwekking van Lasarus in Betanië. Verklaring 5: Ek is die Opstanding en die Lewe

Joh 12-19 Lydensweek

- Joh 12:1-11 Salwing van Jesus se voete

- Jn 12:12-19 Die Triomftocht

- Jn 12:20-36 Aankoms van die Grieke

- Joh 12:37-50 Voortgesette Joodse ongeloof

- Joh 13-17 Privaat bediening

- - Joh 13-14 Laaste Avondmaal

- - - Joh 13 Die Laaste Avondmaal

- - - Joh 14 Verklaring 6: Ek is die Weg, die Waarheid en die Lewe

- - Jn 15-16 Verklaring 7: Ek is die ware wynstok

- - Joh 17 Jesus se grootpriestelike gebed

- Joh 18-19 Die Passie

- - Jn 18:1-12 Jesus verraai en gearresteer

- - Joh 18:13-19:15 Verhoorte van Jesus

- - Joh 19:16-42 Kruisiging, dood en begrafnis

Jn 20 Die Triomf van die Opstanding

Joh 21 Epiloog: Vis en Voedsel

- Wonderbaarlike vangst van 153 visse 21:1-14

- Petrus herstel 21:15-25

Die Evangelie van Johannes is baie soortgelyk in styl aan 1, 2 en 3 Johannes. Johannes poog nie om beskeie die vraag te beantwoord: "Wie is Jesus?" nie. Inteendeel, Johannes is stoutmoedig en verkondig met 'n donderende stem: "Dit is Jesus!" Ons moet ook stoutmoedig wees in ons verkondiging van die evangelie.

V: In Joh, is die besonderhede van Jesus se lewe nogal anders as wat die eerste drie sinoptiese evangeliés gemeen het, soos die skeptiese Asimov's Guide to the Bible bl. 952 sê?

A: Johannes het ander besonderhede, maar dit is versoenbaar. Johannes is hoogstwaarskynlik ná die eerste drie evangelies geskryf. Hy het minder op die historiese besonderhede gefokus, wat reeds uitvoerig in die eerste drie evangelies behandel is, en meer op die betekenis van wat Christus geleer het.

Sien die evangelie-afdeling vir 'n volledige, 317-punt harmonie van die vier evangelies.

V: In Joh 1:1, behoort dit vertaal te word as "was goddelik", "was God", of "was 'n God" soos Jehovah se Getuies sê?

A: Dit behoort vertaal te word as "was God". Hier is 'n samevatting van die taalkundige en ander bewyse.

Nie net 'n god nie: Dieselfde grammatika, theos sonder die ho in Grieks, verwys na Jehovah-God in Lukas 20:38. Selfs die Getuies van Jehovah vertaal nie dieselfde Griekse woorde as 'n God' in Johannes 1:6,12,13,18 nie.

Terwyl Jehovah se Getuies van 1962 tot 1983 die vertaling van Johannes Greber aangehaal het om hul eie vertaling te ondersteun, het hulle reeds in 1956 geweet dat Greber se vrou as 'n geesmedium opgetree het om die vertaling te lewer!

Nie net goddelik nie: As Johannes net wou sê dat Jesus goddelik was, kon hy die byvoeglike naamwoord theios gebruik het. Johannes het egter beklemtoon dat Jesus werklik God is.

Die Woord was God:

Neem asseblief kennis dat daar selfs sterker bewyse as moderne taalkundige studie beskikbaar is om te wys dat Johannes 1:1 beteken het dat die Woord God was. Daar is 'n ander benadering. Wat as ons Christene wat moedertaalsprekers van Nuwe-Testamentiese Grieks was, kon vra wat Johannes 1:1 beteken het? Ons kan dit doen. Sien die vraag ná die volgende vir die antwoorde, alhoewel jy waarskynlik nie sal hou van hoe die vroeë Christene hul eie taal verstaan het as jy 'n Getuie van Jehovah is nie.

V: In Joh 1:1, wat is 'n paar ander voorbeelde van hoe Jehovah's Getuies hul Skrif bederf?

A: Hier is 'n paar voorbeelde.

Johannes 1:1 het "'n" bygevoeg in die Woord was 'n god.

Lukas 23:43 "Voorwaar Ek sê vir jou vandag, jy sal saam met My in die Paradys wees." (Dit het laat voorkom asof Jesus vandag praat, eerder as die Griekse betekenis dat die berouvolle dief vandag in die Paradys sou wees.)

Handelinge 10:36 is die woord "ander" bygevoeg en in vierkante hakies geplaas.

Rom 8:32 Daar is "ander" bygevoeg sonder kursief of hakies.

Kolossense 1:16-20 het die woord "ander" vier keer bygevoeg.

Filippense 2:9 is die woord "ander" bygevoeg sonder kursief of hakies.

V: In Joh 1:1, wat het die vroeë kerk oor hierdie vers en dat die Woord God is, geleer?

A: Dit is soms interessant om te hoor wat moderne geleerdes, 2000 jaar later, sê dat die Grieks beteken het. Wat egter meer interessant is, is hoe kerkleiers wat 1700–1800 jaar gelede geleef het, van wie baie Nuwe-Testamentiese Grieks gepraat het sedert hulle babas was, verstaan het wat Johannes 1:1 in hul eie taal beteken het.

Justin Martelaar (c.138-165 n.C.)

"want wanneer ons 'n woord uitspreek, verwek ons die woord; tog nie deur afsnyding nie, sodat die woord [wat in ons bly] verminder word wanneer ons dit uitspreek; en net soos ons ook sien gebeur in die geval van 'n vuur, wat nie verminder word wanneer dit ['n ander] aangesteek het nie, maar dieselfde bly;... Die Woord van wysheid, wat self , hierdie God uit die Vader van alle dinge gebore, en Woord, en Wysheid, en Krag, en die Eer van die Geborene, sal vir my getuienis lewer..." Dialoog met Trypho hfst.61. Sien ook hoofstukke 55,56,59,62-64,66,74-78.

Teofilus, biskop van Antiochië (168–181/188 n.C.) "Want die goddelike Skrif self leer ons dat Adam gesê het dat hy die stem gehoor het. Maar wat anders is hierdie stem as die Woord van God, wat ook Sy Seun is?" Brief aan Autolycus, boek 2, hoofstuk 22, bl. 103

Irenaeus van Lyoon (182-188 n.C.)

"Maar dat Hy [Jesus] Self in Sy eie reg, bo alle mense wat ooit geleef het, God, en Here, en Ewige Koning, en die Vergestaltede Woord is, verkondig deur al die profete, die apostels, en deur die Gees Self, kan gesien word deur almal wat selfs 'n klein gedeelte van die waarheid verkry het." (Irenaeus Teen die Ketterse boek 3 hfst.19.2 bl.449).

"Weet dat elke mens óf leeg óf vol is. Want as hy nie die Heilige Gees het nie, het hy geen kennis van die Skepper nie; hy het nie Jesus Christus, die lewe, ontvang nie; hy ken nie die Vader wat in die hemel is nie;..." (Irenaeus-fragment 26 bl. 572)

"Sy [die kerk] glo ook hierdie punte [van leer] net asof sy maar een siel het.... Want die kerke wat in Duitsland geplant is, glo nie iets anders of dra nie iets anders oor nie, en ook nie dié in Spanje nie, of dié in Gallië nie, of dié in die Ooste nie, of dié in Egipte nie, of dié in Libië nie, of ..." Irenaeus Teen die Ketters boek 1 hfst. 10.2 bl. 331

Tertullianus (c.213 n.C.) (Latyn) "Die Woord is dus beide altyd in die Vader, soos Hy sê: 'Ek is in die Vader'; en is altyd by God, volgens wat geskrywe is: 'En die Woord was by God'; en nooit geskei van die Vader nie, of anders as die Vader, aangesien 'Ek en die Vader is een.'" Teen Praxeas hoofstuk 8 bl. 603.

Hippolytus (225-235/6 n.C.) nadat hy 'n gedeelte van Johannes 1:1 aangehaal het: "As die Woord dan by God was en ook God was, wat volg dan? Sou iemand sê dat hy van twee gode praat? Ek sal inderdaad nie van twee Godhede praat nie, maar van een; wel van twee Persone en van 'n derde ekonomie (ordening), naamlik die genade van die Heilige Gees. Want die Vader is inderdaad Een, maar daar is twee Persone omdat daar ook die Seun is; en dan is daar die derde, die Heilige Gees. Die Vader bepaal, die Woord voer uit en die Seun word geopenbaar, deur wie die Vader geloof word. Die ekonomie van die harmonie word teruggevoer op een God; want God is Een. Dit is die Vader wat beveel en die Seun wat gehoorsaam en die Heilige Gees wat begrip gee; die Vader is bo alles, en die Seun wat deur alles is en die Heilige Gees wat in alles is. En ons kan nie anders oor een God dink nie, behalwe deur in waarheid in Vader en Seun en Heilige Gees te glo." Teen die kettery van een Noetus hoofstuk 14 bl. 228

V: In Joh 1:1, is dit waar dat die leer dat Jesus God in menslike gedaante was nie eers ná 300 n.C. gefinaliseer is nie?

A: Nee. Karen Armstrong het dit categoriek in A History of God bl. 81 verklaar, en dit is verbasend wat sommige gedrukte boeke kan wegkom met sê. Daar is geen Ortodokse Christene of Arianers wat gesê het Jesus was nie God nie, alhoewel die Arianers gesê het Jesus was 'n ander wese, en God op 'n ander en mindere wyse. Voor 300 n.C. het die vyf vroeë kerkvaders wat in die vorige vraag aangehaal is, beslis nie gedink dat die leer dat Jesus God in menslike gedaante is, enige finalisering nodig gehad het nie. Ignatius, wat 'n dissipel van Johannes die apostel was, het daarvan gehou om te sê dat "Jesus God is". Thomas die apostel het geen sinode nodig gehad toe hy in Johannes 20:28 vir Jesus gesê het: "My Here en my God!"

Alhoewel dit waar is dat die Gnostici ketels was wat baie vreemde sienings oor God gehad het, is hulle nooit deur Ortodokse Christene as Christene aanvaar nie. Nietemin het selfs hulle aanvaar dat Jesus God was, al was dit in 'n baie ander en vreemde sin.

Ariërs was nog 'n kettergroep wat by die Konsilie van Nicea in 325 n.C. veroordeel is. Hulle het 'n "lae" opinie van Jesus gehad, en geglo daar was 'n tyd toe Hy nie bestaan het nie, en dat Jesus van 'n ander wese as die Vader was. Nietemin het selfs hulle erken dat Jesus God was; hulle het net verkeerdelik geglo dat Jesus nie van dieselfde wese as die Vader was nie.

Ek veronderstel 'n tekortkoming van geloofsbelijdenisse is dat sommige verkeerd kan interpreteer waarvoor hulle bedoel is. Die Nikeese Kontroversie oor Arianisme het nie gegaan oor of Jesus God was of nie, maar oor hoe Jesus God was.

V: In Joh 1:1, hoe kon die Woord beide God wees en by God wees?

A: Op dieselfde wyse as wat die Seun beide God kon wees en 'n God kon hê in Hebreërs 1:8,9. Behalwe dat dit na valse gode verwys, het die woord "God" ten minste vier betekenisse met betrekking tot die ware God. "God" kan net die Vader beteken, net die Seun, net die Gees, of die drie in die Drie-eenheid.

Hier is wat die vroeë kerkskrywer Hippolytus (225–235/6 n.C.) gesê het in Teen die kettery van een Noetus, hoofstuk 14, bl. 228: "As die Woord dan by God was en ook God was, wat volg dan?" Ek sal inderdaad nie van twee Goddelikes praat nie, maar van een; wel van twee Persone en van 'n derde ekonomie (ordening), naamlik die genade van die Heilige Gees. Want die Vader is inderdaad Een, maar daar is twee Persone omdat daar ook die Seun is; en dan is daar die derde, die Heilige Gees."

V: In Joh 1:1, hoe kon God as 'n mens incarnasieer word?

A: Aan die een kant is die antwoord eenvoudig: God Almagtig kan verskyn soos Hy wil. Aan die ander kant is dit 'n diepgaande wonder. Melito van Sardis (170–180 n.C.) het die geheimenis van die inkarnasie besin in sy Rede oor die Kruis (vol. 8) bl. 756 "Op hierdie gronde het Hy na ons gekom; op hierdie gronde, hoewel Hy onlichamelijk was, het Hy vir Homself 'n liggaam na ons gelykenis gevorm, verskyn as 'n skaap, maar tog steeds die Herder bly; as 'n dienaar geag, maar tog nie die Seunskap prysgegee nie; in Maria se skoot gedra, maar tog geklee in [die natuur van] Sy Vader; op die aarde wandelend, maar tog die hemel vervullend; verskyn as 'n baba, tog nie die ewigheid van Sy natuur afleggend nie; met 'n liggaam beklee, tog nie die onvermengde eenvoud van Sy Goddelikheid beperkend nie; as 'n arm man geag, tog nie van Sy rykdom ontbloot nie; as 'n mens aan voedsel onderhewig, tog nie ophouend om as God die hele wêreld te voed nie; die gedaante van 'n dienaar aangeneem, tog nie die gelykenis van Sy Vader bederf nie."

Justin Martyr het in sy Dialoog met Trypho die Jood, hoofstuk 61 bl. 227, die analogie gegee van hoe vuur uit vuur aangesteek word. Die oorspronklike vuur word op geen wyse verminder nie.

(Let wel dat vroeë kerkse aanhalings op hierdie webwerf almal uit die Ante-Niceense Vaders en Post-Niceense Vaders I en II kom.)

V: In Joh 1:1 sukkel ek om die teantropiese aard van Christus te verstaan. Was Jesus geestelik ten volle volwasse, en het Hy alle dinge geken selfs as 'n baba? Alhoewel Hy 'n mens geword het, het Hy steeds die oneindige verstand van God gehad? Lukas 2:52 sê: "En Jesus het in wysheid en gestalte toegeneem en guns by God en die mense gevind." As Jesus nie verander het wie Hy was toe Hy in die vlees gekom het nie, waarom het Hy dan in kennis, wysheid en guns by God toegeneem, terwyl Hy reeds die oneindige God was?

A: Baie dinge oor God kan makliker verstaan word deur dit te vergelyk met 'n natuurlike analogie. Die geheim van die inkarnasie het egter geen analogie met enigiets in die natuur nie.

Al kan ons nie alles oor die inkarnasie weet nie, kan ons leer wat die Skrif daaroor geopenbaar het. Om dit saam te vat, is daar vyf belangrike punte om te ken.

1. Jesus is 100% God. Hy was 100% God voordat Hy gebore is, op aarde, en nou in die hemel. (Johannes 1:1; 20:28; Kolossense 1:5-20; Hebreërs 1:6,8,9)

(Natuurlik was die hemel nie leeg toe Jesus na die aarde gekom het nie. Ek sluit dit egter nie as 'n punt in nie, aangesien dit, die onlosmaaklikheid van God, tesame met die onderskeidenheid van die Vader, die Seun en die Gees, punte van die Drie-eenheid is, nie van die Inkarnasie nie.)

2. Jesus was 100% mens van die tyd af dat hy in die moederskoot was. Hy was in alle opsigte soos ons, behalwe dat hy sonder sonde was. (Hebreërs 2:14-18; 4:15; 5:1-2)

3. Jesus was net een persoon. (Daar was nie twee onderskeie wesens nie, 'n God-Jesus en 'n mens-Jesus, soos uiterste nestorianisme daarop dui.)

4. Jesus het twee onderskeie nature gehad. (Die menslikheid van Jesus is nie deur die goddelikheid van Jesus opgeslurp nie. Wanneer daar gesê word Jesus het gely, het Hy werklik gely. Wanneer daar gesê word Jesus is versoek, is Hy werklik versoek. Hierdie dinge word ontken deur die meer ekstreme dele van die dwaling van Monofisitisme.)
Maar as jy hierdie vier dinge verstaan, ontbreek daar steeds een ding wat jy moet byvoeg om dit bymekaar te laat pas.
5. Die meeste van Jesus se heerlikheid was bedek. Jesus het vrywillig baie van Sy goddelike eienskappe ontledig volgens Filippense 2:6-7. Daarom het Jesus spesifiek tot die Vader gebid om Hom die heerlikheid terug te gee wat Hy voor die wêreld begin het, in Johannes 17:5. Dus, om die eerste deel van jou vraag te beantwoord, het Jesus op aarde in wysheid, gestalte of lengte, en in guns gegroei, nie net as die perfekte baba nie, maar toe die perfekte klein seuntjie, perfekte groter seun, en toe die perfekte man. Jesus het gehoorsaamheid geleer, gely en gesterf, wat Hy net kon doen as 'n deel van Sy krag vrywilliglik en tydelik prysgegee is.

V: In Joh 1:1, hoe weet ons anders dat Jesus God is?

A: 1001 Bible Questions Answered bl. 27 sê dit word deur sewe punte bewys.

1. Alle Ou-Testamentiese name vir God word in Jesus Christus verenig.

2. Jesus het menslike aanbidding ontvang. Of Hy was verkeerd om dit te doen, of Hy was korrek om dit te doen.

3. Jesus het sondes teen God vergewe.

4. Jesus het God se krag getoon.

5. Jesus het alwetendheid getoon (miskien het Hy dit egter nie op aarde voor sy opstanding gehad nie.)

6. Jesus het alomteenwoordigheid beweer.

7. Die Nuwe Testament sê dat Jesus God is, en as die Vader geëer moet word.

Sien Hard Sayings of the Bible bl. 490-492 vir meer oor Johannes 1:1 en die Drie-eenheid.

V: In Joh 1:1, is hierdie konsep van 'n ewige woord uit die Griekse filosofie ontleen?

A: Nee, daar is geen bewyse hiervoor nie. Die Griekse filosoof Plato het wel voor Johannes se Evangelie oor 'n ewige woord, logos, geskryf, en Heraklitus van Efese (ca. 500 v.C.) het logos gebruik om 'n rasionele beginsel voor te stel. Philo die Jood het ook die term logos gebruik. Daar is egter geen bewyse dat Johannes hieruit geleen het nie.

In plaas daarvan dat Johannes van Griekse filosofie geleen het, kan selfs 'n sekulêre persoon aanvoer dat die konsep van 'n kragtige en lewende Woord uit die Ou-Testamentiese denke geleen is, soos Genesis 1:1 in Hebreeus.

Die Ou Testament is nie van Griekse denke geleen nie, aangesien Moses en die Israeliete alle geskrewe Griekse literatuur wat ons ken, voorafgegaan het. Theophilus van A , Antiochië, wat tussen 168 en 181/188 n.C. geskryf het, was die eerste wat dit in sy Brief aan Autolycus, boek 3, hoofstuk 30, bl. 121, uitgewys het.

Die Wycliffe Bible Dictionary bl. 441 sê dat die Doodsee-rolle aandui dat die Evangelie van Johannes, eerder as 'n Hellenistiese dokument uit die tweede eeu, "meer duidelik as ooit tevore as 'n produk van Palestina uit die eerste eeu blyk te wees weens sy vele ooreenkomste met die Qumran-tekste."

V: In Joh 1:1, was daar 'n tyd voor Jesus bestaan het?

A: Nee. Ariaanse ketels het so gedink, maar Ortodokse Christene het meer of minder eensgesind gesê dat Jesus uit die Vader voortgegaan is voordat die tyd begin het. 'n Uitsondering hierop was die vroeë kerkskrywer Justin Martyr (c. 138–165 n.C.). Alhoewel Jehovah's Getuies op Justin Martyr beroep om hul oortuigings te ondersteun, is hul beroep misleidend. In sy dialoog met Trypho wy Justin dertien hoofstukke (55-56,59,61-64,66,74-78) daaraan om te bewys dat Jesus God is.

Die Bybel beantwoord nie afdoend baie vrae oor hoe dit was voordat die tyd begin het nie. Selfs al sou dit so wees, sou ons die antwoorde verstaan? Titus 1:2 sê dat God die ewige lewe belowe het "voordat die tyd begin het". Alle dinge is deur Christus geskep (Kolossense 1:16; Johannes 1:3). As alle dinge tyd insluit ('n aanname hier), dan het Jesus bestaan voordat daar tyd was.

Sien 1001 Bible Questions Answered bl. 27-28 vir meer oor die feit dat daar nie 'n tyd voor Jesus se bestaan was nie.

V: In Joh 1:1 het Jesus net in God se voorwetenskap bestaan, soos Way International leer?

A: Nee. Ons is almal deur God voorgekén, maar Jesus was anders as ons in die sin dat Hy in die hemel bestaan het nog voor die tyd begin het.

V: In Joh 1:1, aangesien die Woord (Logos) God is, beteken dit dat God onpersoonlik is, soos Mary Baker Eddy, stigter van die Christian Science-kultus, in Science and Health with Key to the Scriptures bl. 117 geleer het?

A: Nee. Net omdat God sommige eienskappe het wat ons nie het nie (oneindig, onsigbaar, drie-in-eenheid, ens.) sluit dit nie uit dat God ook sommige eienskappe het wat ons het nie, al is dit dikwels in 'n mindere mate (vermoë om lief te hê, intelligensie, wil, emosies, ens.). Net omdat die Woord God is, beteken dit dus nie dat ons die vele Bybelverse wat wys dat God persoonlikheid het, moet ontken nie.

Watter Bybelverse wys dus dat God persoonlikheid het? Persoonlikheid sluit verstand, wil en emosies in. Al kan 'n rekenaar kennis sonder persoonlikheid stoor, het 'n rekenaar nie liefde, toorn en ander emosies nie, en het 'n rekenaar nie 'n wil nie.

Wanneer ons "Abba", of "Pappa" in Galasiërs 4:6; Markus 14:36; en Romeine 8:15 roep, prys ons God en roep ons uit na 'n persoonlike wese.

V: In Joh 1:2, as alle dinge deur die Woord geskep is, sluit dit dan tyd, ruimte, wetenskap, natuurwette en wiskunde in?

A: Waarskynlik so, alhoewel hierdie vers nie geskryf is om dit te bewys nie. 'n Logiese waarheid, soos a = a, en 'n logiese teenstrydigheid, soos a nie gelyk aan a nie, is nie dinge nie, en hierdie vers praat nie daarvan nie.

V: In Joh 1:4, hoe is Jesus die lewe van die mense?

A: Jesus is die lewe van mense op ten minste drie maniere.

Fisies word alle dinge deur Jesus bymekaargehou, volgens Kolossense 1:17.

Ewiglik is dit slegs deur Jesus dat ons gered word, soos Handelinge 4:12 wys.

Lewe in Christus Vandag: Jesus gee betekenis, vreugde en volheid aan die lewe van Christene op aarde vandag.

V: In Joh 1:4 het Jesus Sy sending voltooi selfs voordat Hy gekruisig is, soos Jamal Badawi in sy Kasserie-reeks 9, tabel 3, beweer?

A: Nee. Johannes 1:4 is inderdaad geskryf voor die verhaal van Jesus se kruisiging. Enigiemand behoort egter te sien dat Badawi hier na besware visvang: Johannes 1:4 is selfs geskryf voor die verhaal van Jesus se geboorte.

V: In Joh 1:6,19, is die Johannes wat hier genoem word die skrywer van hierdie boek?

A: Nee. Die Johannes wat hier genoem word, is Johannes die Doper, terwyl die skrywer Johannes die Apostel, broer van Jakobus, is.

Q: In Jn 1:8 was daar ná die kruisiging sommige wat gedink het dat Johannes die Doper die Messias was, soos in Asimov se Gids tot die Bybel, bl. 965 gesê word?

A: Daar is geen direkte bewyse hiervoor nie. Daar was egter 'n groep, bekend in latere tye as die Mandaeërs, wat dit geglo het. Die Mandaeërs het in die moerasse in suidelike Irak gewoon, maar dit is nie bekend wanneer of waar hulle ontstaan het nie.

V: In Joh 1:9, hoe is Jesus die ware lig wat lig gee aan elke mens?

A: Op ten minste twee maniere.

Vir almal: Die waarheid en aanbod van die Evangelie van Jesus Christus word aan almal verkondig. Jesus is die enigste ware lig. Sommiges kies om as kinders van die lig te leef, wil weet wat die Here behaag (Efe­siërs 5:8-10) en ander nie.

Vir gelowiges: Jesus is die lig van ons lewe. Hy gee ons vreugde, tevredenheid, betekenis en doel wat alles die moeite werd maak.

V: In Joh 1:13, is dit nie ons wil wat ons weergebore maak nie?

A: Dit is God se genade. God is baie barmhartig, genadig en regverdig. Hierdie feite behoort ons egter nie te laat vergeet dat die bevoegdheid om weergebore te word by God lê nie, nie by ons nie.

V: In Joh 1:14, hoe kon die Almagtige God, met Ewige Lewe, 'n sterflike mens word wat gesterf het?

A: Aangesien die Drie-enige God Almagtig is, kan God 'n onderskeie Persoon van Homself laat word 'n sterflike mens. Toe Jesus op aarde was, beteken dit nie dat die Hemel leeg was nie. Toe Jesus aan die kruis gesterf het, beteken dit nie dat die Vader of die Heilige Gees ooit gesterf het nie.

V: In Joh 1:14, hoe het hulle die heerlikheid van Jesus gesien, aangesien Jesus Homself in Fil 2:6-7 leeggemaak het?

A: Jesus se heerlikheid is nie 'n binêre toestand nie. Verder sê Filippense 2:6-7 dat Jesus Homself ontledig het, maar dit noem nie heerlikheid per se nie. Filippense 2:9 sê dat God Jesus tot die hoogste plek verhef het, wat 'n verhewe, "verheerlikte" posisie van Jesus impliseer, maar nie 'n interne verandering nie.

V: In Joh 1:14, hoe kon God se natuur vermeng/gesintetiseer/langs Jesus se menslike natuur geplaas word?

A: Baie ketterye het hierop verkeerd geantwoord. Christus was nie 'n God wat net gelyk het of hy 'n mens was nie (Doketiste), 'n mens en God in naam in plaas van Almagtige God (Ebiôniete), 'n spook (Gnostici), 'n mens op wie Christus neergedaal het (Paus van Samosata), geskei/verdeeld (Nestorianers), of vermeng (Monofisiete). Daar is waarskynlik geen analogie uit die aardse lewe wat werklik voldoende is as 'n voorbeeld van die goddelike natuur en die menslike natuur van Jesus Christus nie. Hier is twee foute.

Nestorianisme (twee wille): Nestorius het geleer dat Jesus twee afsonderlike wille gehad het: 'n goddelike en 'n menslike. Terwyl Nestorius bloot in die fout was, het sommige van sy latere volgelinge nog meer ekstrem geword. Dit is amper asof in die Tuin van Getsemane Jesus se menslike wil en goddelike wil teen mekaar geworstel het, en die goddelike wil gewen het. Die sowat 200 biskoppe by die Konsilie van Efese het Nestorianisme in 431 n.C. veroordeel.

Monofisietisme (slegs een natuur): Die teenoorgestelde van Nestorianisme, het Monofisietisme gesê dat die twee versmelt het asof 'n druppel menslike wil soos heuning in die oseaan van die goddelike wil val. Monofisietisme kan tot sommige lelike scenario's lei. In die uiterste geval het Jesus rustig deur die lewe gegaan, en al Jesus se stryde, teen versoeking gedurende die 40 dae, in die Tuin van Getsemane, en aan die kruis, was byna net 'n skynvertoning. Monofisietisme is veroordeel deur e , 250 tot 350 biskoppe by die Konsilie van Chalcedon in 451 n.C. In moderne tye het die Katolieke Kerk en die Koptiese (Monofisitiese) Kerk hul verhouding met mekaar herstel.

Die Ortodokse (Algemene) Christelike standpunt: Na hierdie twee traumatiese konsilies was die finale standpunt: "Jesus Christus, God se logos wat mens geword het, is 'n enkele persoon in twee nature, wat in hierdie een Persoon bestaan sonder vermenging, sonder verandering, sonder verdeling en sonder skeiding."

Die Bybel gee die volgende leidrade oor Jesus se menslike en goddelike nature.

a. Beklemtoon dat Jesus die Seun van die mens was: Lukas 5:24; 6:5; 6:22; 8:31; 22:22,69; Johannes 12:34; Openbaring 1:13

b. Afstamming: Lukas 1:32; Romeine 1:3; 9:5; 2 Timoteus 2:8; Hebreërs 7:14; Matteus 1:1.

c. Fisiese liggaam: Lukas 24:39; Johannes 4:2; Hebreërs 10:5,10; 1 Johannes 1:1; 1 Timoteus 3:16; 2 Johannes 7.

d. 'n man (met menslikheid) terwyl hy op aarde was: Handelinge 2:22,23; Filippense 2:7,8; Hebreërs 2:14.

e. Nog steeds mens in die Hemel: 1 Timoteus 2:5; geïmpliseer deur Hebreërs 13:8.

f. Ons broer: Markus 3:35; Lukas 8:21; Hebreërs 2:11,12,17

g. Gely soos mense: Hebreërs 2:9,18; 5:8; Romeine 8:17; 1 Petrus 1:11; 4:13; 5:1.

h. Verleë soos ons: Hebreërs 2:18; 4:15; Matteus 4:1-10; Markus 1:13; Lukas 4:1-12.

i. Jesus was in alle opsigte 'n mens, behalwe dat Hy sonder sonde was: Hebreërs 2:17.

V: In Joh 1:14, toe Jesus na die aarde gekom het, het Hy Sy goddelikheid verloor, soos Herbert W. Armstrong gesê het?

A: Nee. Jesus het Homself ontledig (Filippense 2:7) en het tydelik baie van Sy heerlikheid opgegee (Johannes 17:5), maar Jesus is steeds op aarde voor Sy kruisiging as God aanbid deur die wyse manne (Matteus 2:11-12), die dissipels (Matteus 14:33) en die blindeman (Johannes 9:38). Jesus het Homself in Johannes 8:58 by God se heiligste Naam genoem.

V: In Joh 1:15, hoe was Jesus voor sy ouer familielid, Johannes die Doper?

A: Alhoewel Johannes die Doper 'n paar maande voor Jesus gebore is, het Jesus van die begin af in die hemel bestaan. Jesus was ook in eer voor Johannes die Doper, aangesien Jesus God die Seun is.

V: In Joh 1:17, het Moses die Wet gegee, of het God dit gegee?

A: Albei. God het die Wet aan Moses gegee om aan die mense te gee, en dit is wat Moses gedoen het. God is die skrywer, en Moses was die "posman" wat die brief aflewer.

V: In Joh 1:18, aangesien geen mens God gesien het nie, hoe kon Jesus God wees, aangesien mense Jesus gesien het?

A: Toe Jesus na die aarde gekom het, soos Filippense 2:7 sê, het Jesus Hom van 'n groot deel van Sy heerlikheid ontledig. Jesus het gebid dat die Vader die heerlikheid aan Hom sou teruggee in Johannes 17:5.

Toe Moses by God was, het hy 'n sluier oor sy gesig gesit in Eksodus 34:33-35; 2 Korintiërs 3:13-16. Hulle het steeds Moses gesien, maar nie die heerlikheid wat op sy gesig geskyn het nadat hy by God was nie. Dit is 'n tipe van Jesus se kom na die aarde as God in 'n versluierde vorm.

Sien Hard Sayings of the Bible bl. 492-493 en When Critics Ask bl. 403-404 vir 'n aanvullende antwoord.

V: In Joh 1:18, aangesien geen mens God gesien het nie, hoe kon Jesus God gesien het?

A: Jesus was nie 'n mens voor Hy uit Maria bevrug is nie; Jesus het van ewigheid af bestaan. Dus, merkwaardig genoeg, was Johannes die Doper 'n paar maande ouer as die menslikheid van Jesus, maar Jesus Self was baie ouer as Johannes die Doper.

V: In Joh 1:18 is Jesus die eniggeborene Seun van God, of kan ons ook kinders van God wees, soos Joh 1:12 sê?

A: Ons kan kinders van God wees, maar Jesus is die eniggeborene Seun van God. Die Bybel gee twee metafore oor ons: ons word in God se familie aangeneem, en ons word weergebore in God se familie. Jesus is nie aangeneem of weergebore nie. Jesus was God die Seun van ewigheid af, en Jesus is as 'n mens met geen biologiese vader geïnkarneer.

V: In Joh 1:21, waarom het Johannes die Doper gesê hy is nie Elia nie, aangesien Jesus gesê het hy is in Mt 11:14?

A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Maleagi 4:5 sê dat Elia sal kom voor die groot en vreeslike dag van die Here. Elia self (nie Johannes die Doper nie) het by die verheerliking verskyn en is byna seker een van die twee getuies in Openbaring 11:1-12.

2. As Johannes eenvoudig gesê het hy was Elia, sou hulle dit geïnterpreteer het asof hy letterlik dieselfde persoon as Elia was, en sou Johannes onjuist gepraat het.

3. Johannes kon verduidelik het dat hy nie die letterlike Elia was nie, maar hy gekom het met die rol en doel van Elia, soos Jesus bedoel het in Matteus 11:14.

4. Alhoewel Johannes geweet het hy was die voorloper van die Messias, het hy dalk self nie geweet dat hy die vervulling van die Elia wat moes kom, was nie. Dus het Johannes moontlik net gepraat op grond van wat hy geweet het.

V: In Joh 1:21, was Johannes die Doper verkeerd om te sê hy was nie Elia nie, soos die ketter ds. Moon in die Goddelike Beginsel (vyfde uitgawe 1977) leer?

A: Eerstens hier is wat ds. Moon, wat na bewering die teruggekeerde Christus is, sê, en dan die antwoord.

Ds. Moon se Goddelike Beginsel bl. 161 "...Daniël die Doper wat Jesus beledig het. Hoe het Daniël die Doper hom beledig? Daniël het versuim om sy sending om Jesus te dien en te bedien, uit te voer."

Weerspreek: 1. As Johannes in sy onderrig misluk het, waarom het Jesus dan in Matteus 21:32 gesê dat die mense in Johannes die Doper moes glo?

2. Johannes 10:41-42 wys dat Johannes se getuienis baie mense gelei het om in Jesus te glo. Ons moet versigtig wees om 'n martelaar wat vir God gesterf het, as 'n mislukking en as iemand wat God beledig het, te veroordeel. Jesus se woorde dat die een wat die minste is in die koninkryk van die hemele groter is as [Johannes die Doper], verwys na die feit dat Jesus nog nie die weg na die hemel geopen het nie, en dat Johannes die Doper eintlik die laaste profeet onder die ou verbond was.

3. As Johannes die Doper werklik Elia in 'n hergeboorte was, sou hy van alle mense dit geweet het. Tog was Johannes die Doper korrek om te sê dat hy nie Elia was wat uit die dood teruggekom het nie.

4. Johannes het wel in die gees en krag van Elia gepreek, maar Jesus het nooit gesê dat Johannes en Elia dieselfde persoon was nie.

Johannes die Doper was groot in die oë van die Here in Lukas 1:15, en die Here ken die toekoms.

V: In Joh 1:29, waarom het God 'n offer geëis om ons sondes te vergewe, aangesien ons ander moet vergewe sonder om meer as berou te vereis?

A: Ons vergewe ons broers sonder om meer as bekering te vereis, omdat 'n sonde teen ons van 'n ander aard is as 'n sonde teen God.

V: In Joh 1:31,33, hoe kon Johannes nie Jesus geken het nie, aangesien hulle moeders niggies was?

A: Die Griekse woord hier, oida, beteken volheid van kennis. Johannes het gesê dat hy Hom natuurlik nie sou ken nie. Johannes het onmiddellik bygevoeg dat hy Hom wel geken het omdat God dit aan hom geopenbaar het.

When Critics Ask bl. 404-405 wys daarop dat Johannes Jesus deur reputasie geken het, en dalk deur persoonlike kennismaking, maar dit was slegs deur die Heilige Gees dat hy Jesus deur 'n goddelike openbaring geken het.

V: In Joh 1:32-33, hoe kon die Heilige Gees 'n gelokaliseerde teenwoordigheid hê en in die vorm van 'n duif op Jesus rus?

A: Dat die Heilige Gees vir 'n tyd 'n spesiale gelokaliseerde teenwoordigheid gehad het, beperk Hom nie in die algemeen daarvan om oral elders te wees waar Hy wil nie. As 'n oormatige vereenvoudigde analogie, was daar 'n wetenskapfiksie-TV-reeks genaamd Doctor Who. Toe een karakter 'n ongeluk met 'n tydreis-masjien gehad het, het hy 'n plaaslike teenwoordigheid in drie verskillende tye gelyktydig gehad. Aangesien ons dit kan begryp, waarom kan God nie verskeie plaaslike teenwoordighede hê, of selfs 'n oneindige aantal gelokaliseerde teenwoordighede hê nie?

Sien ook die bespreking oor Habakuk 3:3.

V: In Joh 1:38-39, waarom het Jesus nie gekla toe hulle Hom Rabbi (Meester) genoem het nie, aangesien Jesus in Mt 23:7,8 gesê het dat niemand jou meester moet noem nie?

A: Jesus, as God die Seun, het 'n gesag en eer wat ons nie het nie. Ons behoort ook niemand anders ons God, Verlosser of Here te noem nie, en dit is gepas om Jesus al hierdie name te gee.

V: In Joh 1:39, wanneer was die tiende uur?

A: In hul kultuur het die dag by sonsopkoms omstreeks 06:00 begin. Die tiende uur was ná 16:00.

V: In Joh 1:40 het die dissipels ná 'n "meer waardige Jesus" gesoek in Johannes teenoor hoe Jesus die dissipels in die ander drie evangelies gesoek en gekies het, soos die skeptiese Asimov's Guide to the Bible op bl. 968-969 suggereer?

A: Nee. Van die twaalf dissipels noem Johannes 1:35-42 slegs twee dissipels wat Johannes verlaat en Jesus gevolg het. Maar dan noem hy dat Jesus Filippus opgespoor het, en Filippus het Natanael gebring.

V: In Joh 1:42, het Jesus hier eers vir Simon "Kefas / Petrus" genoem, of later in sy bediening in Kapernaum, soos in Mt 16:18?

A: 'n eenvoudige verklaring is dat Jesus hom hier Petrus genoem het, maar Jesus het hom die betekenis van hierdie naam in Matteus 16:18 vertel.

V: In Joh 1:51, wanneer sal Nathanael die engele sien opklim en afklim op Jesus?

A: Alhoewel dit moontlik is dat Nathanaël 'n droom gehad het, is dit meer waarskynlik dat Nathanaël dit in die Hemel sal sien. Jesus se beeldspraak hier herinner aan Jakob se leer in Genesis 28:11-13.

Hoekom sou Nathanael egter stil onder 'n vyeboom sit? Die Believer's Bible Commentary, bl. 1472, sê dit is waarskynlik dat Nathanael God se Woord bestudeer het of oor Jakob se visioen van die leer (of trap) gemediteer het.

V: In Joh 1:51, waarom noem Jesus Homself dikwels die Seun van die mens?

A: Waarskynlik om die volgende redes

1. Om sy gewone menslikheid te beklemtoon

2. Mense kon hiermee saamstem, ongeag of hulle Hom as die Seun van God herken het of nie.

3. Jesus het Homself nog nie as die eniggeborene Seun van God geopenbaar nie.

V: In Joh 2:1, hoe het die kruike gelyk?

A: Alhoewel daar 'n mate van onenigheid bestaan oor waar die antieke Kana geleë was, is potskerwe uit die eerste eeu n.C. by twee plekke gevind: hedendaagse Kana tussen Nasaret en Kapernaum, en 'n tweede terrein 'n paar myl noord. Die potskerwe dui daarop dat die vate ongeveer 12 tot 16 duim in deursnee was. Sien die Associated Press-artikel "Deskundiges sê hulle het dalk die Bybelse Kana gevind" in The St. Louis Post Dispatch, 22 Desember 2004.

V: In Joh 2:3-10 sien ek altyd dat Jesus nooit dinge sonder doel of lukraak doen nie. Waarom is die eerste opgetekende wonder die omskakeling van water in wyn by 'n troue? Kan dit te make hê met wyn = Sy bloed, seremonieële reiniging, of 'n nuwe huweliksooreenkoms met almal wat in Hom glo? Dit is dinge waaroor ek gedink het en ek wonder hoe ver af ek is, ek wil nie verder gaan as die Skrif nie soos wat so gewild is deesdae.

A: Jy vra 'n interessante vraag. As Jesus se verandering van water in wyn 'n wonder was om Sy bloed, dood aan die kruis, of seremonieële reiniging te simboliseer, het niemand destyds, ná Sy dood, of selfs in die vroeë kerkgeskrifte daardie boodskap gekry nie. Eerder dink ek hierdie wonder is weens omstandighede gedoen, maar daarin kan ons 'n dieper waardering vir God se karakter sien, en 'n toepassing vir ons.

Daar was 'n eenvoudige menslike behoefte: die banketwyn het opgeraak. Toe Maria Jesus gevra het om dit bonatuurlik te hanteer, was Jesus se aanvanklike reaksie: "My uur het nog nie gekom nie." Met ander woorde, dit was nie 'n punt in Sy bediening dat Hy dit moes doen om iets te wys nie. Daar was egter 'n behoefte, en Hy is gevra om dit te doen, so Hy het afgewyk van wat Hy oorspronklik beplan het en dit gedoen. Net so, toe die vrou met die bloedafskeiding Jesus se mantel aangeraak het, was dit nie op Sy "sake-lys" vir daardie dag nie.

Baie kere ontmoet God ons waar ons is. As 'n hartseer voorbeeld het God deur Jesaja vir Koning Hiskia gesê om alles in orde te kry, want Hiskia sou sterf. Die getroue koning Hiskia het daaroor so bitter geword dat God toegee en hom nog vyftien jaar lewe gegun het. Tydens daardie vyftien jaar is koning Manasse, moontlik een van die mees bose konings van Juda, gebore. Dit is nie dat God nie geweet het nie, of dat God wankelrig is of Sy besluit verander het. Eerder verander God se waargenome wil vir ons dikwels wanneer ons houding verander (vir beter of vir slegter). Toe Farao by Abraham se vrou Sara was, het God vir Farao in 'n droom gesê dat hy gaan sterf, sonder enige "ifs", "ands" of "buts". Maar toe Farao gesê het hy het uit onkunde opgetree, het God gesê Hy het dit geweet, en daarom het Hy Farao gewaarsku. Farao het Abraham se vrou aan hom teruggegee, en Farao het nie gesterf nie. Net so het Jona geprofeteer dat Nineve in 40 dae verwoes sou word. Hulle het egter berou getoon en Nineve is nie verwoes nie.

Wanneer ons besig is met ons bediening, ons planne en ons lewe, kom mense dikwels na ons met behoeftes wat belangrik is, of soms onbelangrik is, maar wat hulle as belangrik beskou. Ons mag daardie dinge as afleidings en onderbrekings beskou, maar ons moet ook mense ontmoet waar hulle is. Om bal te speel, na 'n fliek te gaan, of 'n bietjie tyd saam met iemand te mors, mag dalk nie baie belangrik lyk in wat ons as God se plan beskou nie, en inderdaad mag dit dalk nie so wees nie. Maar selfs al is dit so, mag dit dalk die enigste ding wees wat God wil hê ons moet nou doen, as ons in die middel van Sy wil wil wees.

V: In Joh 2:3-10, was hierdie wyn alkoholies?

A: Dit was nie soos sterk drank nie, maar die wyn van daardie tyd was alkoholies. As jy druiwesap 'n jaar lank in 'n pot sonder verkoeling laat staan, sal dit alkohol bevat. Selfs "nuwe wyn" was alkoholies in Handelinge 2:13. Daar word egter, soos in Difficulties in the Bible bl. 147–149 aangetoon, nie gesê dat die wonderlike wyn bedwelmend was nie.

Die kinderboek Jesus se Eerste Wonder deur Vivian Dede (Concordia 1990) het 'n uitstekende samevatting van 'n les uit hierdie wonder: "Wanneer iets benodig word, of dit nou nuwe lewe of wyn is, los Jesus elke probleem op in Sy eie goeie tyd."

V: In Joh 2:1-11 was dit Jesus se eie troue, en volgens Lk 8:3-4 het Jesus een of meer van die vroue wat die dissipels vergesel het, getrou soos poligame Mormone en sommige ander kultusse glo?

A: Nee. Eerstens, hier is die vroue van wie ons weet wat Jesus en die dissipels vergesel het. Volgens Lukas 8:3-4 was die vroue wat saam met Jesus gereis het, Maria Magdalena, Joanna, die vrou van Kusa, Susanna en ander. Ander gedeeltes noem Salome (Markus 15:40), Maria, die moeder van Jakobus (Markus 15:40, Lukas 24:10), en Marta, die suster van Maria Magdalena.

Johannes 2:2 sê dat Jesus as gas na die troue uitgenooi is. 'n Bruidegom word nooit na sy eie troue uitgenooi nie.

Daar is geen grondslag om te sê dat Jesus ooit getrou het, of kinders gehad het, of dat kinders sonder 'n sondige natuur gebore is nie. Al sê geen vers eintlik dat Jesus nooit getrou het nie, sê geen vers ook dat Jesus nie na Mars gevlieg het nie. 'n Argument uit stilte bewys nie een meer as die ander nie.

Hier is al die ander voor-opstandingse gedeeltes oor die vroue:

Joanna en Salome word nêrens anders genoem nie.

Marta (saam met Maria) word slegs in drie voor-opstandingsgedeeltes genoem: 'n ete (Lukas 10:38-41), die genesing van hul broer Lasarus (Johannes 11:1-45), en 'n tweede ete saam met Lasarus (Johannes 12:1-8).

Aangesien daar geen ander vermelding is nie, sou 'n mens byna geen sterker argument hê dat Jesus met Maria getrou het as dat Hy met haar suster Marta getrou het nie. Jesus het egter die Mosaïese Wet gehou, en die huwelik van een man met twee susters, terwyl albei nog geleef het, was verbode in Levitikus 18:18. Mormone wat dit leer, is waarskynlik nie bewus daarvan dat hulle hier leer dat Jesus na bewering die Ou-Testamentiese huwelikswette oortree het nie.

V: In Joh 2:4, waarom het Jesus gesê dat Sy uur nog nie gekom het nie?

A: Jesus het vir Sy moeder gesê dat die tyd nog nie aangebreek het vir Hom om Sy bediening van wonders te begin nie. Maar alhoewel Hy nog nie gereed was om baie wonders te verrig nie, het Hy hierdie wonder op versoek van Sy moeder verrig.

V: In Joh 2:4, waarom het Jesus Sy moeder "vrou" genoem, met dieselfde woord waarmee Hy 'n prostituut in Joh 8:10 "vrou" genoem het? (Die moslem Ahmad Deedat het dit na vore gebring.)

A: Deedat blyk te impliseer dat Jesus dieselfde minagting vir Sy moeder gehad het as wat Hy vir die prostitute gehad het. Dit is egter die teenoorgestelde van wat waar is. Jesus het vir Sy moeder respek gehad, en Hy het ook vir die prostitute respek gehad. Hoe moeilik dit vir sommige ook al mag wees om te glo, Jesus het respek gehad vir die armes, die verlore, en die skuldige sondaars wat 'n verlosser nodig gehad het.

V: In Joh 2:15 hoe kan 'n kerk vandag so 'n reiniging nodig hê?

A: Dit is reg en behoorlik dat bedieners van die evangelie hulle brood uit die evangelie verdien, soos 1 Korintiërs 9:13-14 sê. Hulle motief behoort egter nie ryk te word te wees nie. Dié wat die kerk hoofsaaklik as 'n manier beskou om hulleself te verryk, behoort nie kerkleiers te wees nie, en behoort nie as kerkleiers gevolg te word nie. Aan die een kant lê die skuld by die bose kerkleiers. Aan die ander kant lê die skuld by dié in die kerk wat voortgaan om daardie kerkleiers te volg nadat hulle bewus geword het van wat aangaan.

V: In Joh 2:17, wat is 'n paar maniere waarop Christene hul eerbied vir God verloor, en hoe kan hulle dit terugkry?

A: 'n Algemene deel van die menslike natuur wat sleg is, is dat "bekendheid minagting kweek." Met ander woorde, mense neig om ontevrede te wees en goeie dinge as vanselfsprekend te aanvaar as hulle dit die heeltyd ervaar. Ons het eintlik die voorreg gegee gekry om versoeke te rig aan die Almagtige Here van die heelal. Al is God volmaak, het Hy Homself verneder om na die aarde te kom en vir ons sondes te sterf. Om in verwondering oor God te bly, moet jy tyd in gebed saam met Hom deurbring, Sy Woord lees, en in gemeenskap met ander gelowiges kom wat ook in verwondering oor God is.

V: In Joh 2:20, waarom het hulle gesê die tempel het 46 jaar geneem om te bou, terwyl dit nie so was nie?

A: Eerstens die twee dinge wat nie die antwoord is nie, en dan die antwoord.

Nie die antwoord nie: Die tweede tempel, wat begin is toe die Jode in 538 v.C. huis toe gekeer het, het nie 46 jaar geneem om te bou nie, selfs al was die konstruksie nie deurlopend nie. Dit is voltooi op 12 Maart 516 v.C., volgens Esra 6:15. Sien ook Haggai 1:14-2:3. Dit sou 23 jaar wees, nie 46 nie.

Nie die antwoord nie: Die Bybel sê nie dat die tempel 46 jaar geneem het om te bou nie, net dat die Jode gesê het dit het 46 jaar geneem om te bou. Die Jode kon verkeerd gewees het en die Bybel kon eenvoudig net opneem wat hulle gesê het. Alhoewel dit moontlik waar kan wees, is daar 'n baie eenvoudiger verklaring: die Jode was korrek.

Die Antwoord: Koning Herodes die Grote het in 19 v.C. met die herstel van die tempel begin en dit is eers in 63 n.C. voltooi. 19 v.C. plus 46 jaar, met inagneming dat 1 v.C. tot 1 n.C. een jaar is, sou ongeveer 27 n.C. wees, soos in Asimov se Gids tot die Bybel, bl. 449,977, gesê word.

V: In Joh 2:20, waarom dink jy het Jesus hier selfs die tempel ter sprake gebring?

A: Die Jode het vir Jesus 'n wonderteken gevra. Jesus kon gesê het dat Hy nie 'n teken aan hulle gaan gee nie, of Hy kon na die wonder van water in wyn gewys het wat Hy pas gedoen het. Jesus kon ook na 'n toekomstige teken gewys het.

Jesus kon direk die grootste teken van almal noem: dat Hy uit die dood sou opstaan. Maar in plaas daarvan het Jesus indirek na Sy opstanding verwys deur te sê: "vernietig hierdie tempel…". Uiteindelik kon Jesus, soos Hy gedoen het, indirek na Sy opstanding verwys, behalwe dat Hy 'n ander metafoor gebruik het in plaas van 'n tempel.

Baie van die Jode het alles oor die Tempel gegaan, nie oor God nie. Verder het hulle dit waarskynlik self nie besef nie. Jesus was baie belangriker as die tempel in Jerusalem, so Jesus se antwoord is waarskynlik deur hulle negatiewer beskou as wat dit sou wees as Hy net 'n ander metafoor gebruik het.

Jesus het met hulle oor die onderwerp gepraat wat hulle as die belangrikste beskou het. Jesus het gesê dit is nie normaal nie; dit moet verander. Soms kan ons so op iets gefokus wees wat belangrik is, dat ons heeltemal uit die oog verloor wat die belangrikste is. Soos een predikant gesê het, moenie toelaat dat die doen van goeie dinge jou verhinder om die beste dinge te doen nie.

V: In Joh 2, het Jesus die tempel aan die begin van sy bediening gereinig, of in die laaste week in Markus 11?

A: Daar was twee reinigings; beslis sou Jesus nie die tempel een keer gereinig het en toe, toe Hy drie jaar later kom, in stilte verbygestap het nie. Die eerste keer is vergesel deur tekens en wonders, so dit sou moeilik gewees het om Jesus te arresteer sonder om die mense te ontstel. Selfs die tweede keer het die owerhede nie Jesus gearresteer nie – tensy hulle Hom weg van die skare kon kry, soos snags.

Sien John Warwick Montgomery vir in wese dieselfde antwoord in "Chronological Contradictions in the Gospels?" op www.Christian NewsMo.com bl. 20-21.

V: In Joh 3:1-21, wat het eintlik met Nikodemus gebeur?

A: Later sê Johannes 7:50-51 dat Nikodemus die Sanhedrin berispe het omdat hulle Jesus veroordeel het sonder om hom eers aan te hoor. Dit wys beide dat Nikodemus deel was van hierdie elite liggaam van 70 mans, en dat hy steeds Jesus ondersteun het. Johannes 19:39 sê dat ná die dood van Jesus, Nikodemus Josef van Arimathea gehelp het om Jesus se liggaam in die graf te plaas. In die kerkgeskiedenis voor die Konsilie van Nicea noem Tatians Diatessaron, Tertullianus en Origenes almal Nikodemus, maar hulle voeg niks by nie behalwe wat in die evangelies staan. Na Nicea bespreek Athanasius en Johannes Chrysostomos albei Nikodemus, maar hulle voeg niks by nie bo en behalwe wat in die evangelies voorkom. Nikodemus was moontlik 'n ouer man toe hy Jesus ontmoet het.

V: In Joh 3, hoe kontrasteer Joh 2:1-12 met Joh 2:13-3:21?

A: In Galilea het Jesus mense gevind wat wou glo en wat geglo het. In Jerusalem het Jesus die geldwisselaars gevind wat nie wou glo nie. Toe het Jesus Nikodemus gevind, iemand wat wou glo, maar nog nie kon verstaan nie. In Galilea, waar hulle geglo het, het Jesus hul troue seremonie bewaar en hul werk getransformeer. In Jerusalem was Jesus ontwrigtend, beide vir hul tempel-finansies en hul rabbynse onderrig.

V: In Joh 3:1-18 het Nikodemus snags na Jesus gekom; óf omdat hy bang was om oordag gesien te word, óf omdat hy geen ander tyd gehad het nie. Op watter maniere is ons te besig of te bang om na Jesus te kom wanneer ons dit behoort te doen?

A: Die meeste Christene sien dat Nikodemus snags kom omdat hy, as 'n gerespekteerde rabbi in sy posisie, nie gesien wou word terwyl hy na Jesus kom nie. Sommiges het gesê dit was dalk 'n ander rede; Nikodemus was gedurende die dag te besig. Onthou, om 'n rabbi te wees, alhoewel 'n eervolle posisie, was 'n onbetaalde een; rabbyne het dus ook gewone werk gehad. Maar hoe dit ook al sy, Nikodemus het nie op ' n normale tyd gekom nie. Soms wil ons ook nie op die normale tyd na Jesus toe kom of Sy wil doen nie, omdat ons te besig of te bang is. Maar ten minste het Nikodemus tog gekom. En as 'n persoon laat of bevreesd Christus volg, kom hulle ten minste tog.

In Matteus 21:28–32 het Jesus 'n gelykenis vertel van 'n vader wat sy twee seuns gesê het om in die land te werk. Die eerste het nee gesê, maar het dit later tog gedoen. Die tweede het ja gesê, maar het nie gegaan nie. Jesus het gesê die eerste het sy vader se wil gedoen. Gehoorsaamheid is die beste as dit vinnig, vrolik en volledig is, maar selfs vertraagde gehoorsaamheid is steeds beter as geen gehoorsaamheid nie.

Net so het ons dalk vir God gesê "Ek is te besig", "Ek is te bang", of net eenvoudig "nee" in ons lewe. Dit is hartseer, en jy sal dalk nooit weet wat jy misgeloop het nie. Maar dit is nie te laat nie. Soos die eerste seun in Matteus 21:28-32, kan jy nou nog steeds "ja" sê en gaan. God sal steeds jou gehoorsaamheid aanvaar, ten spyte van jou verlede huiwering of ongehoorsaamheid.

V: In Joh 3:3, sê die Grieks "opnuut gebore" of "van bo gebore"?

A: Die Griekse woord anothen kan albei beteken, volgens The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 281 en Hard Sayings of the Bible bl. 495.

V: In Jn 3:1-21 noem Bart Ehrman dat Jesus in die gesprek met Nikodemus 'n Griekse dubbelbetekenis (woordspeling) gebruik: "van bo" en "tweede keer" sou in Aramees verskillend wees. Ehrman glo nie dat Jesus Grieks kon praat nie.

A: Ehrman is 'n Amerikaan, en Amerikaners het gewoonlik minder tweetalige sprekers as Europeërs en ander kulture. Nasaret, waar Jesus grootgemaak is, was net 15 tot 20 myl van nie-Joodse, Griekssprekende mense in die weste, noorde of ooste af. Galileese munte het gewoonlik Grieks daarop gehad. Oos van Galilea was 'n streek wat hulle die "Dekapolis" genoem het, wat Grieks is vir "tien stede".

In Handelinge 9:36 is Tabita (Hebreeus) ook Dorcas (Grieks) genoem, wat albei 'gemsbok' beteken.

Nikodémus kom van nike en demos af. Dit beteken NIE 'n nie-Republikeinse kieser wat atletiek-skoene dra nie! Dit is eerder 'n Griekse naam wat "oorwinnaar van die mense" beteken. Stel nou vir die argument seker dat iemand met 'n tradisionele Griekse naam, wat met iemand uit 'n klein streek praat wat aan drie kante deur Griekssprekende mense omring is, besluit het om in Aramees, of Hebreeus, of selfs 'n ander taal as Grieks te kommunikeer. Stel nou dat albei kennis van Grieks sou hê, dink jy regtig dat daar geen moontlikheid is dat hulle 'n enkele sin of uitdrukking in daardie taal sou sê nie?

Aan die ander kant, selfs al was die oorspronklike betekenis in Aramees "opnuut gebore" en nie 'n dubbelbetekenis met "van bo gebore" nie, sou die gedeelte steeds heeltemal sin maak as daar geen dubbelbetekenis was nie.

V: In Joh 3:3, het Jesus reïnkarnasie geleer toe Hy hergeboorte genoem het?

A: Nee. Hy het 'n "tweede" geboorte geleer, nie honderde of duisende veelvoudige geboortes nie. Jesus het 'n geboorte deur die Gees geleer, nie 'n fisiese geboorte nie. Reïnkarnasie sou die Skrifgedeelte in Hebreërs 9:25-28, dat die mens net een keer sterf, weerspreek, en sou nie sin maak vir mense wat na hul een dood na die hemel of hel gestuur word nie. Sien die uitgebreide bespreking oor Hebreërs 9:25-28 vir meer inligting.

V: In Joh 3:5, word slegs 'n klein "gesalfde klas" van 144 000 weer gebore en leef vir ewig in die hemel, soos Jehovah's Getuies leer (Wake-up Magazine, 15 Februarie 1986, bl. 14)?

A: Nee. Eerstens wat Jehovah's Getuies leer, en dan waarom 'n deel van hul leer so gevaarlik is.

Jehovah se Getuies leer dat dié Jehovah se Getuies wat nie deel is van die 144 000 nie, vir ewig sal lewe, maar dit sal in die paradys op aarde wees, nie in die hemel nie.

Romans 8:9 sê egter: "Julle is egter nie deur die vlees beheers nie, maar deur die Gees, as die Gees van God in julle woon. En as iemand nie die Gees van Christus het nie, behoort hy nie aan Christus nie. Maar as Christus in julle is, is julle liggaam dood weens sonde, maar julle gees is lewendig weens geregtigheid." Dus, as Christus nie in jou is nie, behoort jy nie aan Christus nie. 1 Johannes 5:12 en 1 Petrus 1:23 bevat soortgelyke lering.

V: In Joh 3:3-21, kan u asseblief die verskil tussen skep en herskep, gebore word en hergebore word, gemaak word en nuut gemaak word, verduidelik?

A: "Her-" beteken net weer. Daar is drie aspekte aan jou vraag.

Verlede tyd: Ons almal, gelowiges sowel as ongelowiges, is deur God geskape, na die beeld van God. Alles wat bestaan, is deur God die Vader deur Jesus Christus geskape. Daar is niks en niemand wat nie geskape is nie, behalwe dat die Vader, die Seun en die Heilige Gees nooit geskape is nie, maar altyd as God in die Drie-eenheid bestaan het.

Huidige tyd: Maar ons is geskep as gevalle mense, met 'n sondige natuur, en buite God se verlossing. Ons moet "hergeskep" of "opnuut gebore" word, nie uit ons moeder se baarmoeder nie, maar deur geestelike wedergeboorte deur die Heilige Gees (Johannes 3:3-21). Dit gebeur wanneer ons ons geloof in Jesus stel.

Toekoms: Toe die mensdom geval het en die heerskappy oor die aarde verloor het, is die skepping self aan verganklikheid onderwerp (Romeine 8:20-21). God sal alles met vuur skoonmaak (2 Petrus 3:10) en 'n nuwe hemel en aarde skep (Openbaring 21).

V: In Joh 3:3-8, wat beteken dit om weergebore te word?

A: Billy Graham het 'n hele boek oor hierdie onderwerp geskryf, getiteld Hoe om weergebore te word. In een sin is "weergebore" wat God deur die Heilige Gees aan jou doen wanneer jy jou geloof in Hom stel. Dit beteken om

1. Glo in die Een, Ware God, dat Hy die Skepper van alles is, en erken Sy reg oor jou. Glo dat Hy Sy waarheid aan ons geopenbaar het in Sy woord, die Bybel.

2. Bely dat jy weens sonde van God geskei is, en dat jy magteloos is om met Hom versoen te word. Die probleem is nie net die eksterne dade wat ons gedoen het of versuim het om te doen nie, maar ook wie ons van binne is.

3. Vertrou op die ware Christus. Toe dit onmoontlik was vir sondaars soos ons om na God te kom, het God dit moontlik gemaak deur Jesus Christus in die vlees na die aarde te stuur, gebore uit die maagd Maria, om 'n sondelose lewe te lei. Hy het aan die kruis gesterf, met Sy liggaam en bloed as 'n verzoeningsoffer vir ons sonde. Hy is op die derde dag liggaamlik opgewek en het na die hemel opgevaar.

4. Roep God aan. Almal wat die Here aanroep, sal gered word, en as jy jou bekeer van jou sondes en Jesus vra om die Here en Verlosser van jou lewe te wees, sal jy gered word. Hy sal jou 'n nuwe lewe gee en sal die proses begin om jou meer Christus-gelyk te maak. Nadat jy gesterf het, sal jy na die Hemel gaan en vir ewig by God wees.

Q: In Joh 3:5, is dit onmoontlik om na die Hemel te gaan tensy 'n mens die Heilige Gees het?

A: Nee, Jesus het dit nie eintlik gesê nie. Jesus het gesê dat tensy iemand uit water en die Gees gebore is, hy nie in die koninkryk van God kan ingaan nie.

Die koninkryk van God en die Hemel is nie dieselfde nie. Die Hemel is waar gelowiges heen gaan wanneer hulle sterf. Die Wycliffe Bible Dictionary bl. 991 sê dat baie leer dat die koninkryk van God verwys na die geestelike heerskappy van Christus in die hart van diegene wat gered is. Die International Dictionary of the Bible bl. 568 sê dat die woord "koninkryk" oor die algemeen a) die ryk oor which die koning regeer, b) die mense oor wie die koning regeer, of c) die werklike bewind self kan wees. Die New International Bible Dictionary (1962 IVP) sê die koninkryk van God het huidige sowel as toekomstige aspekte. Dus duidelik is die koninkryk van God breër as die Hemel, aangesien dit huidige aardse aspekte insluit. Die Hemel kan breër wees as die koninkryk van God, aangesien dit moontlik is dat babas en ander nie by die koninkryk van God aansluit totdat hulle in die Hemel kom nie.

Babas het nie die Heilige Gees nie, tog is daar oor die algemeen ooreengekom dat niks in die Bybel sê dat hulle nie na die Hemel kan gaan nie.

Die meeste gelowiges van die Ou Testament het nie die Heilige Gees gehad nie, tog is hulle nie permanent van die Hemel uitgesluit nie.

Van geen van die groepe kan gesê word dat hulle op aarde as deel van die koninkryk van God (met Christus wat regeer) geleef het nie, tog kan hulle steeds in die hemel wees.

Opsommend, die Heilige Gees is nodig vir iemand op aarde om deel te wees van die koninkryk van God. God se hande is egter nie gebind nie ten opsigte van Ou-Testamentiese heiliges, babas, die ernstig geestelik gestremdes en dié wat geen geleentheid gehad het om die Evangelie te hoor nie.

V: In Joh 3:5, baie kortliks, wat is die water hier?

A: Vyf punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Die Grieks kan "water en Gees" of "water selfs die Gees" beteken. Dit kan dus beteken "water, wat die Gees simboliseer". Die Griekse Nuwe Testament van Aland et al. (3de uitgawe 1975) sê dat kai beteken "en, ook, maar, selfs; dit wil sê, naamlik;" Kenneth S. Wuest se uitgebreide vertaling gebruik ook die woord "selfs".

2. Water wat die fisiese geboorte vergesel, is wat sommige, beginnende met Augustinus, gedink het. Jesus blyk egter net van een geboorte te praat, nie twee nie; hierdie metafoor ontbreek in die res van die Bybel en in die Joodse kultuur tot op daardie tydstip. Ons ken geen vroeë Griekssprekende Christene wat die vers op hierdie wyse verstaan het nie.

3. Ander sê dat "water" die woord van God beteken (hoofsaaklik gebaseer op Efesiërs 5:26). Die enigste meriete van hierdie siening is dat dit enige probleme vermy om te sê dat waterdoop noodsaaklik is. Beteken dit dat Nikodemus en die Fariseërs halfpad weergebore was, omdat hulle die woord van God in die Ou Testament geken het? - Natuurlik nie. Hierdie interpretasie maak ook die deur oop vir die fout wat ultra-dispensasionalisme genoem word, dat waterdoop vandag nie beoefen behoort te word nie. Verder is nie 'n enkele Griekssprekende Christen bekend wat Johannes 3:5 op hierdie wyse verstaan het nie, en dit vereis dat Jesus Nikodemus berispe omdat hy 'n Nuwe Testament wat nog nie geskryf was nie, nie verstaan het nie.

4. Toepassing op doop is wat vroeë kerkvaders eensgesind geleer het, alhoewel aanvullende betekenisse nie uitgesluit is nie. Die vele wasbakke in die Tempel was daar sodat mense die Ou-Testamentiese reëls vir wassinge kon gehoorsaam. Was die kragtige bediening van Johannes die Doper sinloos? -Slegs in die geslote gedagtes van sommige Fariseërs. Daar kon verwag word dat Jesus Nikodemus, die leraar, sou berispe omdat hy versuim het om die bekering, die behoefte aan reiniging en die vereiste innerlike suiwering wat deur die doop voorgestel word, te verstaan, voordat 'n persoon aanvaarbaar kon wees as deel van God se koninkryk.

5. Die koninkryk van God is nie die Hemel nie, want dit sluit in wat gelowiges kan wees terwyl hulle op aarde leef. Waterdoop is 'n belangrike deel daarvan om vandag by God se Kerk op aarde aan te sluit. Babas, Ou-Testamentiese heiliges, die e , ernstig geestelik gestremdes, en moontlik ander, behoort egter bly te wees dat dit God is wat mense na die Hemel stuur, nie doopwater nie.

V: In Joh 3:5, wat is die water hier?

A: Almal stem saam dat die gees die Heilige Gees is wat by die nuwe geboorte betrokke is, maar ware Christene het verskillende sienings oor die water. Hieronder is 'n paar feite wat relevant is om die korrekte interpretasie te bepaal, en dan verskillende sienings oor die water, die voor- en nadele daarvan, en wie hierdie sienings huldig.

Relevante feite:

Die Grieks dui slegs op een geboorte, deur water en gees, nie twee nie. Die Griekse woord vir en, kai, kan "en" of "naamlik" beteken. Wuest se The New Testament: An Expanded Translation sê: "word uit water as 'n bron gebore, en uit die Gees as 'n bron, hy kan nie die koninkryk van God binnegaan nie.".

Geen beelde van water vir fisiese geboorte is deur die Jode gebruik tot eeue ná Jesus.

In Jerusalem, waar hulle gepraat het, het die Tempel baie plekke gehad vir rituele was, genoem Mikvahs.

Johannes die Doper het destyds nogal 'n opskudding veroorsaak met sy prediking van doop tot bekering.

Die doop het bestaan nog voor Johannes die Doper, aangesien bekeerlinge tot die Judaïsme gedoop is. Die doop het dus vir bekering, reiniging en bekering gestaan. Volgens die Wycliffe Bible Dictionary bl. 441 het die Joodse sekte by Qumran ook doop deur onderdompeling beoefen.

Nikodémus het destyds reeds al God se Woord geken, aangesien die Nuwe Testament nog nie geskryf was nie.

Alle Fariseërs, wanneer hulle die Mikvahs sien, behoort herinner te word aan die vele gebooie vir rituele was in die Ou Testament en die water vir reiniging in Esegiël 36:25-27.

Elke vroeë kerkgeskrif wat ons het en wat Johannes 3:5 noem, tot ongeveer 400 n.C., verstaan eensgesind dat Johannes 3:5 na wassing deur doop verwys.

Titus 3:5 het 'n baie soortgelyke bewoording as Johannes 3:5, wat sê "was van wedergeboorte en vernuwing deur die Heilige Gees"

Die koninkryk van God is waaraan Jesus hier verwys, nie die hemel of die saligheid nie. Sien die vorige vraag vir bespreking hieroor.

VERSKEIE ANTWOORDE:

1. Fisiese geboorte.

Aangesien vruchtwater uit 'n moeder se baarmoeder by geboorte betrokke is, is die Heilige Gees by die tweede geboorte betrokke. Nikodemus het gevra om 'n tweede keer in sy moeder se baarmoeder gebore te word, en Jesus het hierdie tautologie gebruik om Nikodemus se -gedagtes van die moeder se water van die eerste geboorte na die geestelike/doopwater van die tweede geboorte te lei.

Jode het egter tot minstens eeue ná Jesus nooit water as 'n beeld vir geboorte gebruik nie. Dit sou ook 'n tautologie wees; en om vir iemand te sê dat hy as 'n mens gebore moet word, is nie besonder behulpsaam nie.

Ook dui die Griekse grammatika daarop dat water en gees nie twee items is nie, maar een, volgens die New Geneva Study Bible bl. 1665 en Hard Sayings of the Bible bl. 495.

Nietemin kan jy nie te veel uit die Griekse grammatika maak nie, want Jesus het waarskynlik in Aramees of Hebreeus met Nikodemus gepraat, nie in Grieks nie.

Hierdie siening, gekombineer met die siening oor doop, is eers deur Augustinus van Hippo in sy preek oor Johannes 2:23–3:5 (c. 400 n.C.) bepleit. (Augustinus het Latyn gepraat en in sy Belydenisse gesê dat hy nie van Grieks gehou het nie, wat hom verhinder het om daarin te veel te ontwikkel.) 'n Verwysing na fisiese geboorte is ook die siening van Ron Rhodes in The Complete Book of Bible Answers (bl. 211), en Warren Wiersbe in Nelson's Quick Reference (bl. 390).

2. Die water staan vir die woord van God.

Psalm 119:9 noem dat 'n jong man sy weg rein kan hou deur volgens God se woord te leef (hier word egter nie na water verwys nie)

Efe­siërs 5:26 sê dat Christus die kerk gereinig het met die wassing van water deur/deur/met/in die woord.

In Johannes 15:3 sê Jesus dat hulle rein is deur die woord wat Jesus tot hulle gespreek het. (al word daar nie van water melding gemaak nie)

Jakobus 1:18 sê dat ons deur die woord gebore is. (geen vermelding van water nie)

1 Petrus 1:23 sê dat ons weergebore is, nie uit verganklike saad nie, maar uit onverganklike, deur die woord van God. (geen vermelding van water nie)

Hoe het Jesus egter presies vir Nikodemus gesê dat hy "uit die woord" moes gebore word? Onthou, Efesiërs, Johannes 15:3 en 1 Petrus 1:23 was nie vir Nikodemus relevant nie, aangesien die Nuwe Testament nog nie geskryf was nie. Nikodemus het reeds al die Skrif van God geken wat daar was. Beteken dit dat Jesus vir Nikodemus gesê het hy was reeds halfpad daar omdat Nikodemus die Ou Testament geken het? Die gedagte dat Jesus Nikodemus vir sy begrip geprys het, is ver van die betekenis van hierdie vers af.

In teenstelling het Jesus sy verbasing uitgespreek dat Nikodemus, 'n leraar van Israel, nie verstaan het nie. Anders as die Sadduseërs is Nikodemus en die Fariseërs nooit daarvan beskuldig dat hulle God se Woord nie geken het nie. Toe Jesus na die water verwys het, het hy oor iets gepraat wat Nikodemus, as 'n Joodse leraar van die Wet, reeds sou geweet het. Waarvoor het Jesus Nikodemus berispe? Ongeveer 200 jaar voor Christus het die Jode onder die Fariseërs die begrip van die heiligheid, liefde en geestelike verhouding met God verloor en in 'n godsdienstige legalisme verval. ' ' wat die Ou Testament bestudeer het, moes meer geweet het van die bekering en reiniging wat met rituele wassing geassosieer word, en van die belangrike rol wat die Heilige Gees sou speel, soos Joël en ander profete gesê het.

As mens die woord "water" in stryd met sy duidelike betekenis kan neem, waarom kan ultra-dispensasionaliste dan nie ook die woorde "water" en "doop" in ander Nuwe-Testamentse gedeeltes in stryd met hul duidelike betekenisse neem nie? Sien ook die volgende vraag vir meer bespreking oor hierdie paragraaf.

Hierdie siening word bepleit deur 1001 Bible Questions Answered bl. 225-226, James Boice, en die Believer's Bible Commentary bl. 1478 (en bl. 1948 vir Efesiërs 5:26).

3. Uiterlike reiniging deur waterdoop, wat innerlike bekering en reiniging aandui

Nikodemus sou vertroud gewees het met die metafoor van waterdoop vir reiniging, gebaseer op Esegiël 36:25-27, die Tora en ander gedeeltes. Sien ook die sienings 3a en 3b.

Nicodemus kon egter skaars verwag word om die volle Christelike doop te verstaan, aangesien slegs die Ou-Testamentiese wassinge en Johannes se doop geopenbaar was. Jesus het verwag dat Nicodemus dit reeds sou kon verstaan. Dus kan die stelling dat dit slegs na die Christelike doop verwys, nie korrek wees nie.

Nietemin, aangesien Jesus in Johannes 6:51-56 sy dood en gemeenskap voorspel het, het Hy nie net die Christelike doop voorspel nie, maar hulle was reeds baie vertroud met doop vir bekering, danksy Johannes.

Hierdie siening word bepleit deur:

Johannes Chrysostomos (392-407 n.C.) Homilieë oor St. Johannes Homilie 25 bl.87-90

Gregorius van Nazianze (330-391 n.C.) Toespraak oor die Heilige Doop hfst.8 bl.362

F.F. Bruce in Hard Sayings of the Bible bl. 495-496

Jamieson, Fausset, Brown

Harper se Bybelkommentaar.

3a. Die water staan vir doophergeboorte.

Die vroeë kerkvaders het hierdie siening gehuldig.

Die Bible Knowledge Commentary: Nuwe Testament, bl. 281, noem egter dat hierdie interpretasie in stryd is met die leer dat 'n mens deur geloof alleen gered word, soos Efesiërs 2:8-9 en Johannes 3:16 toon.

Hierdie siening word bepleit deur

Justin Martyr (c.150 n.C.) Eerste Apologie hoofstuk 61 bl.183

Irenaeus van Lyon (182-188 n.C.) in fragment 34 bl. 574

Tertullianus (198–220 n.C.) in Oor Doop hoofstuk 12

Cyprianus van Kartago (c.246-258 n.C.) in Brief 71 hfst. 1 bl. 378

Gregorius van Nazianze (330-391 n.C.) Toespraak oor die Heilige Doop hoofstuk 8 bl.362

Basilus van Kappadokië (357-379 n.C.) Oor die Gees 15:35 bl.22

Ambrosius van Milaan (378-381 n.C.) Oor die Heilige Gees boek 3 hfst.10.63-64 bl.144

Apostoliese Konstitusies (375-380 n.C.) boek 6 afdeling 3 hoofstuk 15 bl. 456 (Dit was 'n vervalste werk wat vroeg dateer. Onder andere ondersteun dit ook baba-doop.)

3b. Waterdoop is 'n uiterlike teken van innerlike reiniging deur die Gees.

Die meeste uitleggers wat 3 ontken, doen dit uitsluitlik op die grondslag dat 3a nie korrek is nie, sonder om die alternatief van 3b te ondersoek. Johannes 3:5 doen niks om die "meganisme" te toon van hoe waterdoop verband hou met die koninkryk van God nie, slegs dat dit wel so is. Ons waterdoop red ons nie meer as wat ons bekering, ons liefde, ons geloof of ons gehoorsaamheid aan God ons red nie. Dit sou egter verkeerd wees om te ontken dat al vier met die koninkryk van God verband hou.

Die Griekse voegwoord kai is die algemene woord vir "en", maar dit kan ook beteken "selfs/naamlik". Dus, alhoewel dit waarskynlik beteken "water en gees", kan dit beteken "water, naamlik die gees".

Toe Johannes die Doper die mense aangespoor het om hul te bekeer, het niemand gevra "wat is hierdie nuwe ding wat doop genoem word en wat julle doen?" nie. Die rede hiervoor is dat die Tempel in Jerusalem vol Mikvahs was, wat soortgelyk was aan doopvasse vir die reiniging van die aanbidders. Die onmiddellike gehoor hier was Nikodemus, en Lukas berispe die Fariseërs in Lukas 7:29-30 omdat hulle God se doeleindes vir hulleself verwerp het deur nie deur Johannes gedoop te word nie.

Om Johannes 3:5 egter so te interpreteer, klink dit asof dit die doop (hetsy die doop van Johannes of die Christelike doop) tot 'n vereiste vir verlossing maak.

Nietemin het Johannes se doop na verlossing gesoek, nie iets wat verlossing gebring het nie. In Handelinge 2:38 het Petrus gesê die mense moes bekering beoefen en gedoop word en hulle sou die Heilige Gees ontvang. Hebreërs 4:2 sê sommige is nie gered nie omdat hulle nie in die geloof deelgeneem het nie (of dit nie met geloof gekombineer het nie). Dinge soos bekering, geloof en gehoorsaamheid, insluitend gehoorsaamheid in waterdoop, is bewyse dat ons verlossing ontvang, nie dat dit ons red nie.

Hierdie siening word bepleit deur:

Die Applied New Testament Commentary bl. 368

Matthew Henry se kommentaar sê dat "dit waarskynlik is dat Christus die ordening van die doop in gedagte gehad het."

4. Water staan vir bekering.

Bekeerlinge tot die Jodendom het deur 'n doopseremonie gegaan. Jesus het geïmpliseer dat 'n mens moes bekeer om die nuwe geboorte te ervaar. Dus het Jesus gesê "deur bekering en deur die gees". Hierdie siening sluit nie uit dat 'n mens ook in ander sienings kan glo nie.

Hoewel Joodse bekeerlinge gewas is, was 'n meer algemene toneel dat Jode vir rituele reiniging gewas is. Hierdie siening is dalk nie so baie vals nie, maar eerder 'n te noue siening van 3.

Hierdie siening word bepleit deur:

Die IVP Bybelkommentaar : Nuwe Testament (1993) bl. 270.

5. Water staan vir die doopbediening van Johannes die Doper, en die Gees vir Jesus se bediening.

Niemand destyds kon aan "doop" en "nuwe dinge" in dieselfde sin dink sonder om aan die bediening van Johannes die Doper te dink nie.

Hierdie siening word bepleit deur F.B. Meyer in The Gospel of John bl. 64. Die Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 281 gee vyf sienings, maar beveel slegs hierdie siening aan as die een met "die meriete van historiese gepastheid sowel as teologiese aanvaarbaarheid." Die Life Application Bible gee verskeie sienings, waarvan een die bekering is wat die bediening van Johannes die Doper aangedui het.

6. Water is 'n beeld vir die uitstorting van die Gees in die Ou-Testamentiese tye.

Jesus het in Johannes 7:38 gesê: "Wie in My glo, soos die Skrif gesê het: 'Strome lewende water sal uit sy binneste vloei.' Hy het oor die Gees gepraat, wat dié wat in Hom geglo het, later sou ontvang. Want die Gees is nog nie gegee nie, omdat Jesus nog nie verheerlik is nie." Die New Geneva Study Bible bl. 1676 sê dat, alhoewel dit nie 'n presiese aanhaling uit enige Ou-Testamentiese Skrif is nie, dit 'n algemene verwysing kan wees na beide Jesaja 44:3 en Esegiël 36:25-27. Titus 3:5 het 'n baie soortgelyke bewoording as Johannes 3:5, met die woorde "bad van wedergeboorte en vernuwing deur die Heilige Gees". Alhoewel Handelinge 'n paar spesiale gevalle getoon het, was die norm dat Christene met letterlike water en die Heilige Gees gedoop is.

Water word egter gebruik vir rituele wassings, nie vir die uitstorting van die Gees in die Torah nie. Ook wys die Believer's Bible Commentary, bl. 1478, daarop dat as die water niks meer as die bediening van die Gees sou verteenwoordig nie, sou die vers blykbaar sê "tensy iemand uit die Gees en die Gees gebore is", wat oorbodig sou wees.

1 Johannes 5:8 praat van die water, die gees en die bloed. Aangesien die gees en die bloed verskillend is, is die water ook verskillend.

Hierdie siening word bepleit deur die New Geneva Study Bible bl. 1665.

Die Companion Bible sê dit is "geestelike water" eerder as letterlike water. Die IVP Bible Commentary: New Testament sê dat die Grieks óf vertaal kan word as "water en die gees, of water, dit is, die gees."

MY GEVOLGTREKKING:

1. is nie besonder oortuigend nie. Dit maak net sin as jy die presisie van die Grieks bagatelliseer en dink Jesus het vir Nikodemus gesê dat 'n mens fisies moes word.

2. berus op die feit dat Jesus Nikodemus berispe omdat hy 'n Skrif verstaan het wat nog nie geskryf was nie. Vir sommige word hierdie siening noodsaaklik geag deur die opinie dat as "doop" die dwaling van doophergeboorte moet beteken, dit nie kan wees dat dit doop is nie.

3a. is onbybels, aangesien Handelinge 10 wys dat mense gered kon word en die Heilige Gees kon ontvang voor waterdoop.

3b, 4, en 5 kan almal aan mekaar gekoppel word. Hierdie siening het die meriete van die eenvoudige betekenis, sowel as die universele begrip van die Griekssprekende vroeë kerk.

6. het geen meriete nie, behalwe as 'n sekondêre implikasie van 3b, 4 en 5.

Miskien moet ons minder fokus op "wat dit vir my sou beteken" en eerder let op "wat dit vir Nikodemus en die vroeë Christene sou beteken". Die mees waarskynlike antwoord is 'n kombinasie van 3b, 4, en 5. Alhoewel sienings 2 en 6 geïmpliseerde simboliek is, sou dit nie deur Nikodemus as die hoofbetekenis erken gewees het nie, en is dit ook nie deur enige bekende Griekssprekende Christene erken nie.

When Critics Ask bl. 406 bespreek ook sommige van die sienings, sonder om 'n spesifieke een te verbind.

V: In Joh 3:5, is "doophergeboorte" waar, die geloof dat waterdoop noodsaaklik is vir verlossing?

A: Nee. Die heidene wat in Handelinge 10:44-48 met die Heilige Gees vervul is en in tale gespreek het, voor hulle met water gedoop is, het dit waarskynlik ook nie so beskou nie. Jesus het dit blykbaar ook nie so gedink toe Hy met die rower aan sy regterhand gepraat het nie. 'n Mens kan probeer argumenteer dat die rower aan die kruis voor Jesus se opstanding was, maar dan was Jesus se woorde aan Nikodemus ook voor Jesus se opstanding gespreek en was dit waar. Natuurlik was dit alles voor die Heilige Gees by Pinkster en voor daar Christelike doop was; hulle het net van Johannes se doop en Ou-Testamentiese wassinge geweet.

As 'n interpretasie van 'n vers egter 'n deel van die vers heeltemal sinloos maak, is daardie interpretasie ongetwyfeld verkeerd. Wat beteken Jesus se woorde hier dan?

Die antwoord word geïmpliseer in Lukas 7:29-30, waar gesê is dat die Fariseërs en die wetgeleerdes God se doel vir hulleself verwerp het. Die rede wat gegee word, is dat hulle nie deur Johannes gedoop is nie. Waterdoop is nie 'n sinnelose ritueel nie, en ook nie bloot 'n opsionele saak soos koorpraktyk om God besondere liefde te betoon nie. As 'n persoon met volle kennis waterdoop en die waarheid wat dit verteenwoordig, verwerp, het hulle God verwerp. Tensy hulle hul bekeer, gaan hulle nie Hemel toe nie.

V: In Joh 3:5, as iemand in die dwaling van doophergeboorte sou glo, sou dit 'n sielvernietigende kettery wees?

A: Nee. Hierdie vraag is belangrik, nie om ons die waarheid te leer nie, maar om ons perspektief te gee oor watter soort foute ons oor moet skei en oor watter nie. Aangesien ons die opdrag in Romeine 15:7 ernstig moet opneem om mekaar te aanvaar g , net soos Christus ons aangeneem het, moet ons weet watter soort foute mense kan hê en steeds egte Christene kan wees.

Vroeë Campbellitiese groepe het doopherlewing geleer, en die meeste Kerk van Christus-groepe glo in doopsvergifnis. Ander Protestantse denominasies doen dit nie. Katolieke, Ortodokse en Anglikane het 'n soort doopherlewing geleer, al is dit baie anders as dié van die Kerk van Christus-denominasie. As u egter gedink het dat net ongeredde ketels in doophergeboorte kon glo, behoort u nie meer na Justin Martyr, Irenaeus, Tertullianus, Basilius, Gregorius van Nazianze, Ambrosius van Milaan, Augustinus, Prosper van Aquitanië, Cyprianus en waarskynlik Athanasius as Christene te verwys nie. Hier is wat hulle oor Johannes 3:5 en die doop gesê het.

Justin Martyr, wat omstreeks 138–165 n.C. geskryf het in sy Eerste Apologie, hoofstuk 61, bl. 183: "Dan word hulle deur ons gebring waar daar water is, en word hulle op dieselfde wyse hergebore as wat ons self hergebore is. Want, in die naam van God, die Vader en Here van die heelal, en van ons Verlosser Jesus Christus, en van die Heilige Gees, ontvang hulle dan die wassing met water. Want Christus het ook gesê: 'Tenzij julle weer gebore word, kan julle nie in die koninkryk van die hemel ingaan nie…. En vir hierdie [rite] het ons van die apostels hierdie rede geleer.'

Irenaeus het in fragment 34 bl. 574 gesê: "Dit was nie tevergeefs dat Naäman van ouds, toe hy aan melaatsheid gely het, gereinig is toe hy gedoop is nie, maar [dit het gedien] as 'n aanduiding vir ons. Want soos ons melaatses in die sonde is, word ons deur die heilige water en die aanroeping van die Here van ons ou oortredings gereinig; geestelik hergebore as pasgebore babas, net soos die Here verklaar het: 'Tensy 'n mens uit water en die Gees gebore word, sal hy nie in die koninkryk van die hemel ingaan nie.'"

Tertullianus in Oor die Doop hfst. 12 bl. 674-675, "Wanneer egter die voorskrif [waar volgens Tertullianus] neergelê word dat 'sonder doop niemand saligheid kan bereik nie' (hoofsaaklik op grond van daardie verklaring van die Here, wat sê: 'Tensy iemand uit water gebore word, het hy nie die lewe nie'), ontstaan daar onmiddellik gewetenswroeging, nee, eerder roekelose twyfel by sommige, 'hoe, in ooreenstemming met daardie voorskrif, kan die apostels – met die uitsondering van Paulus – die saligheid bereik, terwyl ons nie vind dat hulle in die Here gedoop is nie? … En nou sal ek, sover ek kan, antwoord aan diegene wat beweer 'dat die apostels nie gedoop is nie.'"

Cyprianus in Brief 71 hfst. 1 bl. 378, "…tensy hulle ook die doop van die Kerk ontvang. Want dan eers kan hulle ten volle geheilig word en kinders van God wees, as hulle uit elke sakrament gebore word; aangesien daar geskryf is: 'Tensy 'n mens uit water en Gees weer gebore word, kan hy nie in die koninkryk van God ingaan nie'. (Ook Brief 72 hfst. 22 bl. 385)

Gregorius van Nazianze (330-391 n.C.) in Toespraak oor die Heilige Doop hfst.8 bl.362, "En aangesien ons uit twee dele bestaan, naamlik liggaam en siel, en die een deel sigbaar is, en die ander onsigbaar, is die reiniging ook tweeërlei, deur water en die gees; die een word sigbaar in die liggaam ontvang, die ander werk saam daarmee onsigbaar en los van die liggaam;… Want, om dit alles in een woord te sê, die krag van die Doop moet verstaan word as 'n verbond met God vir 'n tweede lewe en 'n suiwerder wandel."

Basil van Cappadocië (357-379 n.C.) Oor die Gees hoofstuk 15:35 bl. 22 "Daaruit volg dat die antwoord op ons vraag waarom die water met die Gees geassosieer is, duidelik is: die rede is omdat in die doop twee doelwitte voorgestel is; aan die een kant, die vernietiging van die liggaam van die sonde, sodat dit nooit vrug tot die dood kan dra nie; aan die ander kant, ons lewe vir die Gees, en ons vrug in heiligheid…"

Athanasius, 'n argitek van die Nikaëse Geloofsbelydenis, het 'n hoë siening van die doop gehad, alhoewel hy nie spesifiek oor Johannes 3:5 gekommenteer het nie. Ek kon nog nie vasstel of hy in doopsvernuwing geglo het of nie.

Johannes Chrysostomos (392–407 n.C.) het nie na doopherlewing verwys nie, maar ter verwysing, hier is wat hy in sy preek oor Johannes 3:5 gesê het. Johannes Chrysostomos se Homilieë oor St. Johannes Homilie 25 hoofstuk 2 deel 14 bl. 89. "Wat is dan die nut van die water? Dit sal ek jou ook later vertel, wanneer ek vir jou die verborge geheim openbaar. ... In die Doop word die beloftes van ons verbond met God vervul; begrafnis en dood, opstanding en lewe; en dit gebeur alles gelyktydig."

Ambrosius van Milaan (378–381 n.C.) in De Heilige Gees, boek 3, hfst. 10.64, bl. 144, het oor Johannes 3:5 gesê: "Wie is hy wat uit die Gees gebore is, en tot Gees gemaak is, anders as hy wat in die Gees van sy verstand vernuut is? Dit is sekerlik hy wat deur water en die Heilige Gees wedergeboorte ontvang, aangesien ons die hoop op die ewige lewe deur die doopbad van wedergeboorte ontvang… Want wie is hy wat met die Heilige Gees gedoop word, anders as hy wat deur water en die Heilige Gees weergebore word?"

Ambrosius het ook geglo dat die doop krag het, dat dit vir babas die koninkryk van die hemel oopmaak (Oor Abraham 2:79)

Augustinus van Hippo het ook in die doeltreffendheid van die doop geglo. Hy het in die fout geglo dat gedoopte babas na die Hemel gaan, en ongedoopte babas na die Hel gaan.

Prosper van Aquitanië het ook in dieselfde dwaling geglo, dat waterdoop die erfonde sonde en vorige persoonlike sondes van beide die uitverkorenes en die verworpene wegneem. (Antwoord op die Galliese Artikels 2 en 3).

As 'n finale opmerking is die teenoorgestelde fout, dat Christene nie waterdoop moet bedryf nie, deel van die fout wat "ultra-dispensasionalisme" genoem word. Vir meer bespreking hieroor, sien die drie vrae wat verband hou met 1 Korintiërs 1:17.

V: Aangesien Joh 3:13 blykbaar sê dat niemand nog ooit na die hemel opgevaar het nie, wat van Elia en Henog, ensovoorts? Of wat van al die heiliges van die Ou Testament? Waar was hulle, as nie in die hemel nie? (Die moslem Ahmad Deedat het dit na vore gebring.)

A: Alhoewel Elia in die lug opgeneem is, het niemand op eie houtjie van die aarde in die ware hemel opgeklim nie, totdat Jesus dit gedoen het. Eerstens laat ons opmerk wat die Bybel oor Elia en Henog wys, en dan oor Ou-Testament gelowiges in die algemeen.

Elia en Henog: Genesis 5:24 sê dat Henog met God geloop het, en toe het God hom weggeneem. Dit sê nie presies waarheen God Henog geneem het nie, alhoewel ek seker is Henog was baie bly om daar te wees. 2 Konings 2:1,11 sê dat Elia opgeneem is na die hemel. Die Hebreeuse woord vir hemel hier, shameh (Strong's 8064), beteken sowel lug as hemel. Byvoorbeeld, dit word gebruik om lug te beteken in Genesis 15:5; Genesis 26:4 (waar die sterre is); Genesis 16:4; 1 Konings 18:45 (waar die reën vandaan kom). Maar ons weet dat Elia hierdie wêreld verlaat het om by God te wees.

Die Believer's Bible Commentary bl. 1479 noem dat die Bybel nie sê dat Elia en Henog [op hul eie krag] na die hemel opgevaar het nie; eerder is hulle opgeneem in die hemel.

Gelowiges voor Christus: Alle mense het na die doderyk gegaan, wat vertaal word as "die graf". Die Jode het egter tussen twee dele onderskei: die gevangenis en die paradys. Toe Jesus aan die kruis gesterf het, het Hy nie vir die rower aan die regterkant gesê: "vandag sal jy by My in die hemel wees" nie. Hy het eerder gesê: "vandag sal jy by My in die paradys wees." Dit is dieselfde plek as Abraham se skoot in Lukas 16:22-26. Toe Jesus uit die dood opgestaan het, is die Paradys leeggemaak, en het Jesus hulle almal saam met Hom na die Hemel gelei.

Gevolgtrekking: Alhoewel Moses en die gelowiges van die Ou Testament in die Paradys was voordat Jesus gekom het, en Elia selfs in 'n vurige wa na die hemel opgeneem is, het niemand op hul eie van die aarde opgevaar nie, en niemand het na die hemel self opgevaar totdat Jesus dit gedoen het nie.

V: Vergelyk Joh 3:13 ("En niemand het opgeklim na die hemel nie, behalwe hy wat van die hemel af neergedaal het, naamlik die Seun van die mens...") met 2 Kon 2:11 ("... en Elia het in 'n wervelwind na die hemel opgevaar"). Het Jesus 'n fout gemaak, omdat 2 Kon 2:11 wys dat Elia vroeër opgevaar het?

A: Jesus se hemelvaart was op twee maniere fundamenteel anders as Elia se wervelwind en waens.

1) 'n Klein punt is dat die Griekse woord in Johannes 3:13 (anabebeken, 'n vorm van anabaino) beteken om op te staan, te klim, op te rij, ens. Jesus het Self opgevaar, terwyl Elia in 'n wervelwind gedra is.

2) Belangriker nog, gelowiges voor Christus se opstanding het nie na dieselfde plek gegaan waarvan Jesus gepraat het nie. Toe Jesus aan die kruis was, het Hy nie gesê die rower aan sy regterhand sou Hom vandag in die hemel sien nie; eerder sou die rower vandag by Jesus in die paradys wees. In Lukas 16 het Jesus van "Abraham se boesem" gepraat, 'n plek van rus. In Efesiërs 4:8, toe Jesus uit die dood opgestaan het, het Hy die poorte van die Hemel oopgemaak, sodat die heiliges van die Ou Testament uit die Paradys saam met Hom gegaan het. Niemand het die Hemel binnegegaan behalwe deur Jesus of voor Jesus nie.

V: In Joh 3:13 en Joh 6:38,42, is Christus se afdaling uit die hemel net 'n geestelike simboliese feit, nie 'n materiële feit soos Bahá'í's in Some Answered Questions bl. 103–105 leer nie?

A: Nee. 'Abdu'l-Baha beweer dit omdat Johannes 3:13vv sê, "…maar Hy wat uit die hemel neergedaal het, naamlik die Seun van die mens wat in die hemel is," op die tydstip dat Jesus op aarde was. (bl. 103).

Eerstens is hierdie laaste frase 'n manuskripvariasie wat nie in die vroegste manuskripte voorkom nie, alhoewel dit in die latere Bisantynse Leesboek is. Dit is vreemd om 'n leer op net een variasie te baseer.

Tweedens kan Jesus se goddelike natuur steeds in die hemel sowel as op aarde beskou word.

Laastens, en die belangrikste, selfs al aanvaar jy die manuskripverskil, staan daar in dieselfde vers dat Jesus van die Hemel af neergedaal het. Dit is voor die hand liggend om uit die Bybel te toon dat Jesus voor die inkarnasie in die Hemel bestaan het, en dat dieselfde Jesus wat "neergedaal het" 'n materiële feit is.

V: In Joh 3:14, hoe het 'n bronsslang in die wildernis met Jesus verband gehou?

A: In Numeri 21:4-9 het God die Israeliete vir hul sondes gestraf deur hulle deur gifslange te laat byt. God het egter 'n weg tot genesing gegee. God het hulle opdrag gegee om 'n bronsbeeld te maak wat ooreenstem met die slange wat hulle gebyt het. Toe hulle na 'n bronsslang opgekyk het, sou hulle lewe.

God se opstel van hierdie analogie blyk hier besonder uitstekend te wees. Ons ly onder die skuld en gevolge van ons sondes. Jesus, wat sonder sonde was, het die straf vir ons sondes op Hom geneem. Wanneer ons na Jesus kyk, sal ons lewe.

V: In Joh 3:15; 10:28; 17:3 beteken die Griekse woord vir "ewig", aionion, net tot die einde van die ouderdom?

A: Alhoewel hierdie woord in sy letterlike betekenis "tot die einde van die eeu" beteken, beteken dit ook ewig, aangesien dit ook na die heerlikheid en wese van God verwys. Dit was die enigste woord wat die Grieke beskikbaar gehad het om vir ewig te gebruik.

V: In Joh 3:16, is God lief vir mense wat nie gered is nie, of haat Hy hulle?

A: God het hulle lief. As 'n rowwe analogie: wanneer 'n baba koorsig is, aansteeklik is en op die punt staan om oor jou te braak, sal jy dit geniet om jou oulike, lieflike baba in die toekoms te hou, maar dalk net nie nou nie.

God kan beide sonde haat en tog barmhartig wees teenoor almal. God weet egter dat die uitverkorenes met verwagting na die ewigheid saam met Hom kan uitsien, terwyl die nie-uitverkorenes dit nie kan nie.

V: In Joh 3:16, is dit teenstrydig dat die dood van Christus beide 'n offer en 'n kosmiese gebeurtenis is? (Rudolph Bultmann het dit geleer)

A: Nee. Stel jou vir 'n oomblik voor dat 'n klein miersnoot skielik die liggaam, 'n deel van die intelligensie, maar net 'n bietjie van die kennis van 'n mens gegee is. Of sou die miersnoot uitvind dat daar situasies en dinge is wat sy vorige begrip te bowe gaan, of sou die miersnoot oral teenstrydighede sien. Byvoorbeeld, hoe kan 'n skoenlapper 'n mens eet sonder om hom te benadeel? En wat maak dit saak dat die "skoenlapper" deur Volkswagen vervaardig is? Hoe kon insekte binne rekenaarsoftware leef? - en so meer. As jy sê iets is 'n teenstrydigheid, moet jy natuurlik 'n grondslag hê vir waarom dit 'n teenstrydigheid is. Wat moeilik is vir Bultmann (of enige ander ongelowige) om aan te toon, is dat die aannames en vereistes wat ons in ons tyd op die alledaagse lewe op aarde toepas, van toepassing is op 'n tydlose, oneindige God wat die Hemele vervul.

Baie mense het afgode wat bloot eenvoudige, growwe standbeelde is. Sommige moderne "teoloë" het 'n meer gesofistikeerde afgod, wat heeltemal binne hulle eie verstand leef. Wanneer mense beperkings op God uitdink, in plaas daarvan om te glo wat God in die Bybel oor Homself geopenbaar het, is afgodsdiens 'n gepaste beskrywing van die god wat hulle beskryf.

V: In Joh 3:16, is God lief vir elke enkele persoon in die wêreld, of net die mense wat na die Hemel sal gaan?

A: Ware Christene verskil hieroor. Volgens my is daar drie dele aan hierdie antwoord.

Aan almal: God het liefde en 'n mate van barmhartigheid vir almal, soos Psalm 145:9,13 wys. Hoe kwaad en verfoeilik 'n persoon ook al mag wees, God vra hulle steeds om in Sy Seun te glo, vergifnis en reiniging vir hul sonde te vra, en saam in heiligheid met God in die Hemel te leef. As God se dienaars is ons boodskappers wat gestuur is om hierdie boodskap aan almal oor te dra.

Die Uitverkorenes: God toon 'n besondere liefde teenoor sommige wat Hy nie teenoor ander getoon het nie. Dit is voor hulle gered is. Enkele voorbeelde is Jakob en Esau in Romeine 9:10-12, die uitverkorenes en die verwerpten in die algemeen in Romeine 9:22-25, en Dawid en Batseba se twee seuns in 2 Samuel 12:15-25.

Gelowiges?: Is God se liefde vir 'n Christen groter nadat hy of sy gered is as voor hulle gered is? Geen skrifgedeelte dui dit aan nie, of hoe dit met 'n tydlose God sou verband hou.

V: In Joh 3:16, aangesien Jesus nie 'n geskape wese is nie, hoe kan Hy uit God gebore wees? Moslems ontken dat Jesus uit God gebore is.

A: Gebore beteken nie geskep nie, want ons kan baie dinge skep, maar ons verwek kinders. Baie Moslems het 'n geringe ooreenkoms in hul geloof dat die Koran van Allah is sonder dat dit deur Allah geskep is. Voor die begin van die tyd het Jesus, wat ook die Woord van God genoem word, van God die Vader gekom. Dus sê beide Christene en baie [nie-Mu'tazilitiese] Moslems op verskillende maniere dat die Woord van God van God gekom het, maar ongeskape is.

V: In Joh 3:16, waarom kan mense Jesus verwerp en na die hel gaan?

A: Jesus het in Johannes 3:36 gesê dat almal wat Hom verwerp, na die hel sal gaan. Waarom het God ons hierdie verantwoordelikheid gegee, wat beide wonderlik en verskriklik is, om te kies om Jesus te aanvaar of te verwerp, en ons ewige bestemming dienooreenkomstig te laat bepaal? Die antwoord kan te make hê met die waarde wat God op ons plaas. God het ons na Sy beeld geskep, nie as robotte nie. Hy waardeer ons vrye keusereg so, dat Hy ons toelaat om ons eie bestemming te kies en met daardie keuse te leef. Hy het Adam en Eva dieselfde toegelaat, met die verskriklike gevolge vir hulle en hul nageslag. Miskien kon God terug in die tyd gegaan het en Adam en Eva "ongeskape" het, maar om watter redes ook al, het God gekies om dit nie te doen nie en het Hy die mens se keuses laat staan.

V: In Joh 3:18, is alle mense regtig in 'n veroordeelde of vervreemde toestand gebore?

A: 'n Vervreemde toestand, ja. 'n Verdoemde toestand, nie noodwendig nie. Alhoewel Augustinus van Hippo en Prosper van Aquitanië geleer het dat alle babas wat voor doop sterf outomaties na die hel gaan, sê die Bybel dit nie, en min Christene glo dit vandag. Mense word sonder die Heilige Gees in hulle gebore, en ja, almal word geskei van God gebore. In die Ou-Testamentiese tye kon God egter mense wat nie die Heilige Gees gehad het nie, kies om te red, en niks beperk God daarvan om babas vandag te red nie.

V: In Joh 3:17; 8:15; 12:47 het Jesus nie gekom om die wêreld te oordeel nie, of sal Hy die wêreld oordeel volgens Joh 5:22,27; 9:39?

A: Albei is waar.

Die eerste keer het Jesus nie gekom om die wêreld te oordeel nie, maar Hy het eerder as 'n lam gekom om dit te red deur vir ons sondes te sterf. 'n Effektiewe gevolg van Jesus se koms is egter dat dié wat Hom verwerp het, onder toekomstige oordeel sal val.

By die Tweede Koms sal Jesus as 'n leeu kom om dié te oordeel wat Hom verwerp. Gelowiges is deur die bloed van Christus gedek en het niks om te vrees by die Groot Wit Troon-oordeel nie. Ongelowiges moet egter baie vrees vir Christus se oordeel oor hulle werke wanneer Hy weer kom.

V: In Joh 3:18, is dit geregtigheid dat ons in 'n vervreemde toestand gebore word?

A: God is regverdig, maar dit vereis nie dat ons in 'n bepaalde toestand gebore moes wees nie. Sien die bespreking in Romeine 9:19-22 en Romeine 11:8,10 vir die antwoord.

V: In Joh 3:25-26, waarom dink jy het die man wat gestry het, vir Johannes oor Jesus gevra?

A: Ons sien geen bewyse dat die Jood Johannes of Jesus gevolg het, of die bedoeling gehad het om een van hulle te volg nie. Miskien het hy Johannes se leer as verkeerd beskou en probeer uitwys wat hy as 'n teenstrydigheid tussen Johannes se leer en dié van Jesus gesien het.

Maar verder as dit, wou die Joodse persoon dalk onenigheid tussen Johannes en Jesus saai. As hy Johannes se dissipel kon gebruik om Johannes en Jesus met mekaar in konflik te bring, sou albei onteer word, aangesien Johannes Jesus bevestig het en Jesus Johannes bevestig het. Vandag, as iemand Christene daartoe kan bring om openlik teen mekaar in te gaan, kan dit daartoe lei dat hulle albei in die oë van die wêreld onteer word. Moet dus nooit ander Christene kleinmaak nie, hetsy in die openbaar of in die geheim. Wees baie versigtig om ander Christene te kritiseer, tensy dit Christene is wat betrokke is by ernstige dwaling of sonde, of nie regtig Christene is nie.

V: In Joh 3:27-30, waarom het Johannes op die wyse geantwoord waarop hy geantwoord het?

A: Wanneer jy 'n vriend van die bruid of bruidegom by 'n troue is, wil jy hê die paartjie moet geëer word; nie dat jy self eer ontvang nie. Johannes se sending was om heerlikheid aan God te bring. Soms het dit beteken dat hy dapper moes praat, wat sy roem sou vergroot. Soms het dit beteken dat hy uit die pad moes uitklim, sodat Jesus gevolg kon word. Johannes was gemaklik met albei.

V: In Joh 3:27, hoe kan ons vandag "'n mens kan net ontvang wat hom uit die hemel gegee word" toepas?

A: Wees gelukkig met die seëninge, gawes en vaardighede wat God gekies het om jou te gee. Moenie ongelukkig wees oor al die dinge wat God jou nie gegee het nie. Selfs wanneer ongelowiges meer vermoë het om geld te maak, beter gesondheid het, meer beroemd kan wees, ensovoorts, wees tevrede dat God jou alles gegee het wat jy nodig het.

V: In Joh 3:32, aangesien geen mens Christus se getuienis ontvang het nie, hoe kon Johannes die Doper en ander Christus aanvaar?

A: Vers 32 word gekwalifiseer deur vers 33. In moderne skrywe skryf mense dikwels: "Niemand … behalwe …". Oudheidse skrywe is soortgelyk, behalwe dat die "behalwe" soms geïmpliseer word.

Johannes se stelling hier hou verband met Jesus se stelling in Johannes 6:44, dat niemand na God kan kom nie, tensy die Vader hom trek. Sonder God se hulp wil mense, as hulle aan hulleself oorgelaat word, nie God soek nie, soos Romeine 3:11 sê.

V: In Joh 3:34, aangesien God Gees is, hoe kan Jesus die Seun van God wees?

A: Christene glo NIE dat Jesus die Seun van God was in 'n grof fisiese of seksuele sin nie. Eerder is hierdie term 'n uitdrukking van diep betekenis oor hoe Jesus verskil van elke geskepte wese.

V: In Joh 3:36, gaan almal wat Christus nie verwerp nie Hemel toe, of moet jy werklik in Christus glo?

A: Twee punte om in die antwoord in ag te neem.

Almal wat Jesus verwerp, sal "in [hulle] sondes sterf" volgens Jesus in Johannes 8:24. Johannes 3:36 is ook baie duidelik: dié wat Jesus verwerp, sal na die hel gaan. Justinus Martelaar (c. 138–165 n.C.) was 'n vroeë Christen wat ook soortgelyk geleer het dat alle Jode wat Christus verwerp, na die hel gaan in 'n dialoog met Trypho die Jood, hoofstuk 26.

Daar word nooit gesê dat alle babas wat sterf, na die hel gaan nie. Natuurlik het babas nie die begrip om Jesus te aanvaar nie, so tensy alle babas na die hel gaan, wys dit dat God nie beperk is om binne hierdie beperking te werk nie. Sien ook die volgende vraag.

V: In Joh 3:36, wat van dié wat nog nie van Christus gehoor het nie? Verdoem 'n regverdige God hulle na die hel sonder enige kans?

A: Nee. God is regverdig en billik, sowel as barmhartig. God sê Hy reken sonde nie waar daar geen wet is nie (Romeine 4:15; 5:12). Ons weet dat God 'n manier sal voorsien om hulle regverdig te oordeel. As mens purgatorium, limbo en sommige ekstreme kalvinistiese standpunte uitsluit, is hier verskeie spekulasies oor maniere waarop God dit dalk sou kies om te doen.

God verseker dat almal wat sou aanvaar, dit hoor: Mense wat God verwerp, het 'n groter veroordeling, gebaseer op groter kennis (sien 2 Petrus 2:21). 'n Persoon se enigste hoop is om die Evangelie te hoor en dit voor die dood te aanvaar, maar God sorg dat almal wat dit nodig het, dit hoor.

Sommiges hoor die Evangelie en aanvaar dit ná die dood:

Hierdie siening hang af van die interpretasie van drie Bybelgedeeltes: 1 Petrus 3:19-20; 1 Petrus 4:5-6 en Efesiërs 4:8-10. 1 Petrus 3:19-20 sê dat Christus ná sy dood aan die geeste in die tronk gepreek het. 'Tronk' is nie 'n term wat beskryf waar die regverdige dooies (soos Abraham) voor Christus heen gegaan het nie. Dit beskryf eerder óf waar verlore menslike siele voor Christus heen gegaan het, óf ander siele (sekere demone en/of Nefielim) wat voor Christus bestaan het. In plaas daarvan om hulle net in te lig oor wat op aarde gebeur het, sê hierdie siening dat Jesus gepreek het sodat hulle dieselfde keuse kon maak wat hulle op aarde sou gemaak het. Dit beteken nie dat daar 'n tweede kans ná die dood is nie; eerder is dit 'n eerste kans vir dié wat nog nooit 'n kans gehad het nie.

Sommiges hoor die Evangelie en neem dit in die millennium aan:

Hierdie antwoord is baie soortgelyk aan die Post-Death Salvation View. As jy die vraag "wat gebeur met dié wat nog nooit gehoor het nie" langs "hoekom sal God mense wat nie 'n besluit vir Hom geneem het nie, opwek" plaas, lyk dit of die twee vrae mekaar beantwoord.

Soekers kan deur Christus gered word:

Kan iemand vandag soos Abraham en Job gered word? Hulle het die Skepper gesoek in plaas van 'n skepsel, hul behoefte aan vergifnis besef, God se barmhartigheid en verlossing gesoek, en gehoorsaam wat hulle geweet het. Hierdie siening sê nie dat almal na die Hemel gaan of dat daar baie weë na God is nie. Dit sê dat selfs al is jy op 'n verkeerde pad wat nie na God lei nie, God steeds jou opregtheid kan eer as jy werklik die Ware God soek en nie die beskikbare waarheid verwerp het nie. Dit geld nie vir dié wat Christus kon ondersoek het nie, maar dit nooit gekies het of dit nie belangrik genoeg geag het nie.

Sien ook die bespreking oor Johannes 6:45 vir meer inligting.

V: In Joh 4:1-2, waarom het Jesus niemand gedoop nie?

A: Die Skrif sê dit nie, maar ons kan spekuleer. In die konteks van Efesiërs 2:20 is die fondament nie Jesus nie, maar die apostels en profete, en Jesus is die hoeksteen waarop die fondament berus. As Jesus baie mense gedoop het, sou sommige kon dink hulle kon die fondament omseil. Geestelik is ware Christene almal met Christus gedoop. Ons geloof rus egter op die fondament van die apostels en profete. (Dit is natuurlik apostels van die Nuwe Testament, en nie ongegronde moderne namaakers nie.)

V: In Joh 4:1-2, het Jesus ooit iemand gedoop?

A: Die Skrif sê dit nie eintlik nie. Ons het slegs twee plekke in die Nuwe Testament waar gesê word dat Jesus wel of nie gedoop het nie. Johannes 3:22 sê dat Jesus en sy dissipels in die platteland was en gedoop het sonder om te spesifiseer wie die doop bedryf het. Johannes 4:1-2 verduidelik dat alhoewel die Fariseërs gehoor het dat Jesus doop, dit eintlik die dissipels wat Jesus gevolg het was wat die doop bedryf het.

Miskien het Jesus niemand persoonlik gedoop nie omdat Hy nie wou hê iemand moes in die versoeking kom om te dink hulle was "beter" in die geloof omdat hulle direk deur Hom gedoop is in plaas van deur iemand anders nie. Dit kan ook dieselfde rede wees waarom Paulus ander laat doop het in plaas van homself (behalwe dat hy Crispus, Gaius en die huishouding van Stefanus gedoop het). Ander kon die doop hanteer, maar Paulus moes die prediking doen (1 Korintiërs 1:17).

V: In Joh 4:4, moes Jesus regtig deur Samaria gaan?

A: Samaria was op die mees direkte roete van Judea na Galilea, maar die meeste selfrespekterende Fariseërs sou uit hulle pad gaan om 'n ompad te neem om daardie land te vermy. Jesus moes nie die mees direkte roete neem nie, maar Hy het gekies om dit te doen. Natuurlik, toe Hy eers op die mees direkte roete begin het, moes Hy deur Samaria gaan.

V: In Joh 4:4, waarom was die Samaritaanse vrou verras dat Christus met haar gepraat het?

A: Jode het nie met Samaritane omgegaan nie, omdat Samaritane

1. Geloof dat die aanbiddingsentrum op die berg Gerisim in Samaria moes wees, nie in Jerusalem nie.

2. Hulle was net basters en nie van suiwer Israelitiese afkoms nie. Aangesien hulle nie ware Jode was nie, sou Jode nie saam met hulle eet nie.

3. Het nie enige deel van die Ou Testament behalwe die eerste vyf boeke aanvaar nie.

4. Het Jode gehaat.

Samaritaners was kwaad vir die Jode omdat

1. Nehemia, Esra en ander het hulle uitgesluit van die bou van die muur van Jerusalem en van aanbidding in Jerusalem.

2. Jode het die Samaritaners gehaat.

V: In Joh 4:6, aangesien Jesus moeg geword het, en God nie moeg word in Ps 121:4 nie, beteken dit dan dat Jesus nie God was nie?

A: Nee, dit beteken dat Jesus vrywilliglik van sommige van Sy mag afstand gedoen het toe Hy na die aarde gekom het, soos Filippense 2:6-7 en Johannes 17:5 toon. Jesus moes in elke opsig soos ons mens wees, volgens Hebreërs 2:14-17. Psalm 121:4 is geskryf toe Jesus in die hemel was. Op aarde het Jesus moegheid ervaar, lyding, het gehoorsaamheid geleer, en het nie alles geweet nie, soos die tyd van Sy tweede koms.

Hier is wat die Christelike skrywer Hilarius (355-367/368 n.C.) gesê het: "Die dade van God is dus buite die begrip van ons menslike natuur en pas nie by ons rasionele denkproses nie, omdat die werking van 'n grenslose ewigheid 'n oneindige begrip van dinge vereis. Dus is dit nie 'n gevolgtrekking van die rede nie, maar 'n beperking van krag toe God mens geword het, toe die Onsterflike gesterf het, toe die Ewigdurende begrawe is. Weer eens, aan die ander kant hang dit nie af van ons denkwyse nie, maar van die almag dat Hy as God uit 'n mens verskyn, as onsterflik uit een wat dood is, en as ewig uit een wat begrawe is. Daarom word ons deur God in Christus deur sy dood herleef." (Oor die Drie-eenheid boek 1 hfst.13 bl.44)

V: In Joh 4:9, hoe het die vrou by die put geweet dat Jesus 'n Jood was?

A: Die Skrif sê dit nie, maar daar is drie moontlike redes?

1. 'n Reisiger wat deur Samaria trek, sou waarskynlik 'n Jood wees.

2. Skynbaar het mense uit Galilea 'n kenmerkende aksent gehad (Matteus 26:73), wat Jesus waarskynlik gehad het.

3. Miskien aan sy klere, alhoewel die Bybelgedeelte geen bewys hiervoor gee nie.

V: In Joh 4:14, aangesien enigiemand wat van Jesus se water van die ewige lewe gedrink het, nooit weer sal dors nie, hoe kan dit wees dat sommige Christene nie tevrede leef soos hulle behoort nie?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Christene kan altyd tevrede wees en nooit in hierdie lewe "dorstig" wees nie. Christene wat egter nie in Christus bly nie, kan ontevrede wees. Soos 'n bekende Christelike hymne sê: "O, watter vrede ons dikwels prysgee, o, watter onnodige pyn ons dra, alles omdat ons nie alles in gebed na God bring nie."

2. Daar kan gedebatteer word of hierdie vers 'n geïmpliseerde voorwaarde bevat dat die Christen kies om in Christus te bly of nie.

3. Punt 2 is 'n nietige punt vir die waarheidsgehalte van hierdie vers. Ongeag hoe 'n Christen op aarde in Christus bly, is hierdie vers onvoorwaardelik waar van gelowiges in die Hemel.

V: In Joh 4:23, wat beteken dit om God in "gees en waarheid" te aanbid?

A: Jesus het hier 'n kontras getref tussen Samaritaanse aanbidding en Ou-Testamentiese aanbidding.

Samaritaanse aanbidding: Die Samaritaners was afstammelinge van 'n mengsel van Israeliete en ander volke wat in die land ná die ballingskap gewoon het. Samaritaanse aanbidding was gebaseer op tradisie, insluitend dat die berg Samaria die heiligste berg was. Hulle het baie foute gehad, insluitend dat hulle geen deel van die Ou Testament behalwe die Tora aanvaar het nie. Die anonieme werk Teen alle ketterye hfst. 1 bl. 649 sê Dositheus was die eerste wat die profete verwerp het.

Joodse aanbidding: Die Jode het die rituele gevolg wat God in die Ou Testament ingestel het, maar hulle het ook nie die Heilige Gees gehad nie, wat nog nie uitgestort is nie. Alhoewel die Jode die waarheid uit die Ou Testament gehad het, het selfs hulle nie die volledige waarheid gehad wat Christus gekom het om te openbaar nie.

V: In Joh 4:23, aangesien ons God die Vader moet aanbid, beteken dit dan dat ons nie Jesus moet aanbid nie, soos Jehovah's Getuies sê (Wake-up Magazine 15 Februarie 1983 bl.18)?

A: Nee. Wat sou Jesus sê? Jesus het Tomas se aanspreekvorm Here en God in Johannes 20:28 aanvaar. Jesus is deur die wyse manne in Matteus 2:11 aanbid, maar Jesus was 'n baba en het geen keuse in die saak gehad nie. As volwassene is Jesus egter deur die dissipels (Matteus 14:33), die voorheen blinde man by Bet-El (Johannes 9:38), die vroue by die graf (Matteus 28:9), die engele (Hebreërs 1:6) en die hemelse magte (Openbaring 5:12) aanbid.

V: In Joh 4:24, aangesien God Gees is en Jesus God is, hoe kon Jesus werklik 'n fisiese liggaam hê? Het Jesus net gelyk of hy 'n mens was, soos die vroeë kettery van Doketisme geleer het?

A: Nee. Jesus het werklike menslike trane gehuil in die Tuin van Getsemane. Jesus se lyding was werklik op die kruis. Dat God Gees is, beperk Christus nie daarvan om as 'n mens in die vlees te verskyn nie, net soos ons vlees en bloed nie beperk om klere te dra nie. Al is daar geen aardse analogie wat heeltemal by die incarnasie pas nie, is die analogie van 'n kunsmatige orgaan dalk net so naby (en net so ver) van 'n akkurate analogie soos om klere te dra.

V: In Joh 4:26, is dit onmoontlik dat Jesus byna drie jaar lank kon verkondig dat Hy die Messias was sonder om gearresteer te word (die skeptiese Asimov's Guide to the Bible bl. 968 beweer dit)?

A: Selfs sonder om op God se beskerming staat te maak, is dit glad nie onmoontlik nie. Jesus is dikwels deur simpatieke skares omring. Die Romeine het nie omgegee vir 'n Messias solank Hy nie die politieke struktuur uitgedaag het nie. Hy het wonders gedoen, en die versigtige leiers, alhoewel hulle Hom al lankal wou laat verdwyn, wou nie die risiko loop om die mense te vervreem nie. Uiteindelik was dit moeilik vir die Joodse leiers in Jerusalem om hul bereik uit te brei na die kosmopolitiese Galilea.

V: In Joh 4:34 sê Jesus dat Hy hier bonatuurlik gevoed is?

A: Waarskynlik nie. Eerder het sy sending en doelwit gegaan oor die doen van God se wil. In hierdie geval was dit 'n hoër prioriteit om met die gevalle Samaritaanse vrou te praat as om sy honger na sy gewone maaltyd te stil. Sal jy bereid wees om 'n maaltyd oor te slaan om God se wil te doen?

V: In Joh 4:44, aangesien 'n profeet geen eer in sy eie land het nie, wat van Moses, Esegiël en Daniël?

A: Geen van hierdie drie profete het in hul eie land gewoon terwyl hulle profete was nie, maar dit is eintlik nie die punt nie. Hierdie vers sê dat profete nie universeel gerespekteer word in die plek waar hulle vandaan kom nie, en Jesus was in hierdie opsig nie anders nie.

In Jesus se geval sê Hy nie dat nie 'n enkele persoon in die streek Galilea Hom gerespekteer het nie. (Immers, die dissipels het Hom wel gerespekteer.) Eerder het die meerderheid van die mense dit moeilik gevind om te glo dat 'n gewone man uit hul eie streek 'n groot profeet van God kon wees, laat staan die Messias.

Selfs vandag moet ons nie vergeet dat God dikwels gewone Christene gebruik om groot dinge te doen nie.

V: In Joh 4:54 hoe is die genesing van die amptenaar se seun die tweede wonderteken, aangesien Joh 2:11 die eerste wonderteken was van die omskepping van water in wyn, en in Joh 2:23 in Jerusalem by die Paasfees het baie mense die wondertekens (meervoud) gesien?

Eerstens wat nie die antwoord is nie, en dan die motivering vir die antwoord.

Nie die antwoord nie: Johannes het nie uitdruklik getoon dat Johannes 2:23 chronologies ooreenstem met wat voor en ná dit gebeur het nie. Dus kan Johannes 2:23 ná Johannes 4:54 kom. Hulle is egter waarskynlik chronologies.

Die antwoord: Johannes 4:54 sê nie net dat dit die tweede teken was nie; eerder was dit "die tweede teken wat Jesus verrig het nadat Hy van Judea na Galilea gekom het." Johannes kon nie bedoel het dat dit die tweede teken in die algemeen was nie, weens Johannes 4:45: "Maar toe Hy daar aankom, het die Galileërs Hom verwelkom. Hulle het al die groot dade gesien wat Hy in Jerusalem tydens die fees gedoen het, want hulle het ook daarheen gegaan." (BSB)

Johannes se nummering van die eerste twee mirakels in Galilea wys hoe erg dit is, omdat baie Galileërs Jesus verwerp het. In teenstelling daarmee het selfs die Samaritaners in Jesus geglo sonder enige wonder. 'n Geloof wat net op mirakels gebou is, is nie 'n volledige geloof nie, maar baie Galileërs het nie eens dit gehad nie. Maar die Galileërs het later probeer om Jesus te stenig, selfs nadat hierdie mirakels daar gedoen is. The Expositor's Greek Testament, deel 1, bl. 735, en die Believer's Bible Commentary, bl. 1488–1489, sê ook dat dit die tweede teken in Galilea is.

Johannes 21:25 sê dat Jesus ook baie ander tekens gedoen het. Maar van al Jesus se wondertekens het Johannes slegs sewe gekies om uitdruklik voor Jesus se opstanding te noem:

Jn 2:1-11 – water tot wyn, wat wys dat Jesus ons dors les en mag het oor natuurlike prosesse

Johannes 4:46-54 – opwekking van die amptenaar se seun, wat wys dat Jesus ons geneser is met mag oor siekte

Johannes 5:1-9 – Jesus genees die 38-jarige verlamde op die Sabbat, wat wys dat Jesus Here van die Sabbat is

Johannes 6:5-13 – Voeding van die 5 000, wat wys dat Jesus die brood van die lewe is

Johannes 6:19-21 – Jesus loop op die water, wat wys dat Jesus groter is as al ons vrese

Johannes 9:1-7 – Jesus genees die man wat van geboorte af blind is, om te sê dat Hy gekom het sodat die blindes kan sien en die wat sien, blind kan word (Johannes 9:39)

Johannes 11:1-44 – Jesus het Lasarus opgewek, wat wys dat Jesus die opstanding en die lewe is

Na die opstanding was daar die wonderbaarlike vissery in Johannes 21:1-11, wat wys dat Jesus dieselfde was, en dat hulle Hom op dieselfde wyse moes volg.

V: In Joh 5:1, watter fees was dit?

A: Eksodus 23:14-17 sê drie keer per jaar moes alle Joodse mans na 'n fees in Jerusalem gaan: die feeste van Paasfees, Pinkster en Tabernakels. Johannes het nie gesê watter fees dit was nie, miskien omdat Johannes self nie onthou het nie. Al kan ons spekuleer oor watter fees dit was, is daar nie veel sin daarin om dit te doen nie. Die Bybel is die woord van God wat deur mense neergeskryf is. God was nie verplig om hulle elke detail te laat onthou nie, net die besonderhede wat Hy wou hê hulle moes onthou en oordra. Baie van Jesus se werke en belangrike gebeure in sy lewe het saamgeval met Joodse feeste, soos die Evangelical Commentary on the Bible op bl. 853 uitwys.

V: In Joh 5:2, is daar enige argeologiese bewyse vir die Bad van Betesda in Jerusalem?

A: Ja. Dit was eintlik tweelingpoele in die noordoostelike gedeelte van die Ou Stad. Hierdie gedeelte is in die tyd van Christus "Bezetha" genoem, of "nuwe stad". Die Doodsee-rolle maak melding van die poele, 'n Christelike pelgrim het dit in 333 n.C. beskryf, en moderne argeoloë het dit in 1888 ontdek.

V: In Joh 5:4; Hand 14:12; 2 Tess 2:10; Openb 16:9,11, aangesien God Almagtig is en Sy voorskrifte onweerstaanbaar is, hoe kan mense weier om na Hom te kom. Of die aanbod was onopreg (daar is nie genoeg genade vir almal gegee nie) of andersins kon God nie of wou God nie verseker dat die mense hierdie aanbod sou aanvaar nie.

A: God vergun: daar is 'n groot hoeveelheid betekenis in hierdie twee woorde. Ja, Almagtige God kan beslis al Sy marionette laat optree volgens hul draaiboek, perfek en op die regte oomblik. Maar Hy het ons nie as marionette geskep nie. God kan enigiets doen wat Hy wil, soos Hy dit goedvind. God kan alles beheer, selfs Homself. As God enigiets kan doen, kan Hy dus ook vergun. Maar selfs wanneer God vergun, gebeur niks buite wat God binne die perke wat Hy gestel het, toelaat nie.

V: In Joh 5:6, waarom het Jesus daardie voor die hand liggende vraag aan die man gevra?

E: Eerstens wat nie die antwoord is nie, en dan die antwoord.

Nie die antwoord nie: Sommige gestremde mense wil nie gesond word nie. Daar was gevalle in melaatsheidskolonies waar ouers doelbewus melaatsheid aan hul kinders oorgedra het, sodat hulle vir die res van hul lewens gratis kos en sorg kon ontvang. Die man wou egter werklik genees word, en Jesus sou dit reeds geweet het.

Die antwoord: Alhoewel Jesus dit reeds geweet het, wou Hy hê dat die man dit moes uitspreek en vra. Soms gee Jesus ons nie sekere dinge as ons nie vra nie. Toe die man openlik vir Jesus gevra het om hom te genees, het Jesus op sy versoek gereageer. Ons sien nie dat Jesus iemand genees het wat nie genees wou word nie.

Soms moet ons basiese dinge aan ongelowiges vra, soos: "Wil jy na die hemel toe gaan?", of aan afvallige Christene vra: "Wil jy God liefhê en Hom gehoorsaam?" Ons moet van hulle 'n verbintenis kry dat dit is wat hulle wil hê.

V: In Joh 5:10, het die genesde man die Sabbat gebreek, aangesien hy Jesus gehoorsaam het deur sy mat te dra?

A: Nee. Die man het net die Fariseërs se bygevoegde beperkings op die Sabbat oortree. Hierdie beperking kom voor in Mishnah Shabbath 7:2 volgens die Evangelical Commentary on the Bible, bl. 854. Dit is eintlik nogal humoristies. Dit verbied spesifiek om beddens of meubels op die Sabbat te skuif. Dit sê egter dat dit in orde is om 'n pasiënt wat op 'n bed lê, te skuif. Dit hanteer egter nie die geval waar 'n pasiënt homself beweeg omdat hy wonderbaarlik genees is nie. Dit is so iets soos 'n ambulansmaatskappy wat 'n reël het dat verlamde ambulanspasiënte nie toegelaat word om hul eie draagbaar te dra nie. Ook, die man het sy mat gedra, nie 'n bed nie. Dus het God hom basies gesê om sy mat op te tel, en die Fariseërs het gesê dat God [Jesus] verkeerd is om hul reëls te oortree.

Die Ou Testament sê mense moes nie op die Sabbat werk nie. Dit het nooit gesê iemand kon nie sy mat dra nie, en dit was aan die Fariseërs om dit as werk te interpreteer. 'n Tweede wonder is dat as iemand 38 jaar lank bedlêend was, sou hy, selfs al was hy genees, fisies te swak gewees het om te loop, laat staan om 'n mat te dra. Sy spiere moes ook versterk word. In 'n sekere sin het Jesus hier nie net een nie, maar twee wonders verrig.

"Maar Jesus, kon U nie tot Sondag gewag het om dit te doen nie?" Daar sou byna geen teenstand gewees het as U net die Fariseërs en hul tradisies tevrede gestel het nie. Maar die tydsberekening van die genesing was belangrik om die Fariseërs en die mense 'n duidelike keuse te gee: volg die Messias of volg hul tradisie. Die Fariseërs het hierdie keuse duidelik gesien: daarom het hulle eers in Johannes 5:18 beraadslaag om Jesus te dood.

Ek het geweet van 'n nie-Joodse Christen wat deur streng Ortodokse Jode betaal is om by hulle te woon. Op Saterdae het hulle geglo hulle kon niks doen wat iets geskep het nie. Om 'n ligskakelaar aan te skakel voltooi 'n kring en skep 'n stroomvloei. Dus moes hy, onder andere pligte, op Saterdae ligskakelaars vir hulle aanskakel.

V: In Joh 5:14-15 waarom het Jesus vir hom gesê om op te hou sondig?

A: Al sê die Skrif nie watter spesifieke sondes nie, is daar baie sondes wat 'n gestremde nie kan pleeg nie, ten minste nie totdat hy gesond word nie. Sy gestremdheid was egter nie as gevolg van 'n spesifieke sonde nie. Johannes 5:14-15 gee ons egter geen aanduiding van enige dankbaarheid wat die man teenoor Jesus gehad het nie. Wanneer God vandag iets vir sommige mense doen, het hulle geen dankbaarheid nie. As jy verwag om elke keer bedank te word as jy vir iemand anders opoffer, sal jy in hierdie lewe teleurgesteld wees.

V: In Joh 5:14-15 wat is die verskil tussen 'n valse geloof, 'n geloof wat werklik in God glo, en 'n verlossende geloof?

A: Die man het werklik geglo dat God hom genees het; immers, hy het rondgeloop. Maar om te weet dat dit waar is, beteken nie dat jy jou sondelewe verlaat het en jou lewe aan God wil toevertrou nie. As 'n agnostikus, wat 'n alkoholis is, dwelms gebruik, onmoreel is en banke beroof, werklik begin glo dat Jesus werklik is en vir ons sondes aan die kruis gesterf het, en steeds 'n alkoholis bly, dwelms gebruik, onmoreel is en banke beroof, sal hul geloof hulle enigiets baat of hulle in die hemel bring? Jakobus 2:17-20 sê nee.

V: In Joh 5:18, toe Jesus God Sy Vader genoem het, hoe het dit Hom gelyk met God gemaak?

A: Binne 'n familie het 'n vader en 'n seun verskillende rolle, en die seun gehoorsaam die vader, maar die twee is gelyk in aard. 'n Goeie vader beskou nie sy lewe as meer werd as dié van sy seuns nie, en andersom. Binne die Drie-eenheid is dit dieselfde. God die Seun is ondergeskik in rol, maar nie minderwaardig in aard, titels of eer nie.

Alhoewel Jesus wel Sy gelykheid met die Vader bevestig het, het Hy ook in Johannes 5:18-19 verklaar dat Hy afhanklik was van die Vader.

V: In Joh 5:18, is dit reg vir ons om God ons Vader te noem, aangesien ons nie gelyk aan God is nie?

A: Nie tensy God ons toestemming gegee het nie. God gee ons wel toestemming om Hom ons Vader te noem, met eerbied. Dit was 'n groot voorreg wat Jesus ons gegee het toe Hy die eerste twee woorde van Sy gebed begin het met "Ons Vader".

V: In Joh 5:19-20, aangesien Jesus vrye keusekrag gehad het, waarom kon Jesus niks doen behalwe wat Hy die Vader sien doen het nie?

A: Jesus het gekies om alles te gehoorsaam wat die Vader Hom laat doen het. Op aarde het Jesus gehoorsaamheid geleer, volgens Hebreërs 5:8. Jesus het gesê Hy het nie gekom om Homself te behaag nie, maar sy Vader in Johannes 5:30. Terloops, die woord vir "liefde" in Johannes 5:20 sê die Vader het broederliefde/vriendliefde (phileo) teenoor die Seun.

Jesus het gesê Hy is deur die Vader gestuur, wat 'n sleutelpunt is: Jesus het dit 25 keer in die boek Johannes genoem. Jesus het nie onafhanklik gekom nie, en Hy het niks op aarde onafhanklik gedoen nie.

V: In Joh 5:19-22, hoe het die Vader presies eers alles gedoen wat Jesus gedoen het?

A: Alhoewel Jesus gesê het dat die Vader in Hom gewoon het, is dit nie die hoofpunt wat Jesus hier gemaak het nie.

Oënskynlik het almal verstaan dat die Vader nie op aarde gebore is nie, en dat die Vader nie deur Johannes die Doper gedoop is nie. Eerder sê Jesus dat Hy slegs die soort werke sou doen wat Sy Vader vir Hom beplan het om te doen.

V: In Joh 5:22, oordeel Jesus ons, of die Vader?

A: Jesus het gesê dat die Vader alle oordeel aan Hom toevertrou het. Dit pas goed by Handelinge 4:12, waar daar geen ander naam onder die hemel is waardeur mense gered kan word nie.

V: In Joh 5:23, hoe moet ons die Seun eerbiedig net soos ons die Vader wat Hom gestuur het, eerbiedig?

A: Die volgelinge van Jesus eer Hom op die volgende maniere.

1. Ons aanbid Jesus, soos engele dit doen in Openbaring en Hebreërs 1:6.

2. Ons bid tot Jesus, soos Stefanus gedoen het in Handelinge 7:59.

3. Ons noem Jesus God soos dit in Hebreërs 1:8,9 staan.

4. Ons noem Jesus "my God" soos Thomas in Johannes 20:28 gedoen het.

5. Ons glo en gehoorsaam wat Hy geleer het, sowel as wat sy apostels geleer het oor God en oor Homself.

Om hierdie Bybelverse te volg, is een van die belangrikste dinge wat die kultusse van Jehovah's Getuies, Die Weg en ander kultusse aan die een kant, van moderne en vroeë Christene aan die ander kant skei. Hier is wat die vroeë Christene gesê het.

Hilary (355–367/368 n.C.) het oor Johannes 5:23 opgemerk: "Want tensy dinge van dieselfde aard is, word hulle nooit met gelyke eer vereer nie, en gelyke eer veroorsaak nie 'n skeiding in diegene wat geëer word nie. Maar die geheimenis van die geboorte vereis gelyke eer." Oor die Drie-eenheid, boek 9, hoofstuk 23, bl. 162

Justin Martyr (c.138-165 n.C.) het gesê: "Daarom getuig hierdie woorde uitdruklik dat Hy [Jesus] deur Hom [die Vader] wat hierdie dinge gestig het, as waardig om as God en as Christus aanbid te word, betuig word." Dialoog met Trypho hfst.63 bl.229

Ignatius, Irenaeus, Tertullianus, Novatianus, Hippolytus en ander het ook oor die eer van Jesus as God gepraat.

V: In Joh 5:26, wat beteken dit om "in Homself lewe te hê"?

A: Terwyl ons ewige lewe in die hemel het, is dit 'n afgeleide ewige lewe wat moontlik gemaak en deur God in stand gehou is. Jesus het egter nie afgeleide ewige lewe nie, maar 'n inherente ewige lewe.

V: In Joh 5:27, hoe verskaf dit 'n rede vir die Vader om vir Jesus die gesag te gee om ons te oordeel?

A: Skrif sê nie uitdruklik nie, maar dit impliseer wel 'n antwoord. Hebreërs 2:14-17 sê dat aangesien ons vlees en bloed het, moes Jesus in ons menslikheid deel hê sodat sy dood vir ons sou verzoen. Jesus moes een van ons wees om ons Hoëpriester te word.

V: In Joh 5:28-29, aangesien dié wat goed gedoen het, opgewek sal word om te lewe, beteken dit dan dat verlossing deur werke waar is?

A: Nee. Dit sê nie dat die goeie werke hulle laat lewe het nie. Die goeie werke van gelowiges, hoe beperk dit ook al mag wees, is bewys dat hulle een van God se kinders is wat vir ewig in Hom sal lewe.

V: In Joh 5:30, hoe kan Jesus God wees as Hy op Homself niks kon doen nie? Selfs sy uitdrywing van duiwels was deur die vinger van God in Lk 11:20. (Die Moslem Ahmad Deedat het dit na vore gebring.)

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

a) Die konteks van die vers is belangrik. Jesus het nie gesê Hy kon nooit iets doen nie. Inteendeel, Jesus sou geen wonderwerke in hul dorp doen nie, nie weens God se gebrek aan krag nie, maar weens hul gebrek aan geloof.

b) Wat betref die uitdrywing van duiwels deur die vinger van God, is Jesus God en tree NIE onafhanklik of teen God die Vader of die Heilige Gees op nie.

c) Toe Jesus op aarde geïnkarneer is, het Hy vrywillig en tydelik baie van Sy mag en heerlikheid prysgegee, en in Sy aardse staat het Hy veral op die Vader en die Heilige Gees staatgemaak.

V: In Joh 5:30, wat is die sleutelverskil in ons eie lewe tussen om God te dien omdat en wanneer dit ons behaag, en om God te dien wanneer dit ons nie behaag nie?

A: Gehoorsaamheid kan wankelrig, lukraak en onvolledig wees wanneer dit gedoen word, afhangende van hoe ons voel oor die uitvoering daarvan. Sommiges beklemtoon dat God altyd sal doen wat die beste vir hulle is; ander, soos in die gebed van Jabez in 1 Kronieke 4:9-10, wil God sonder pyn dien. God mag daardie versoek eer, maar waar sou die kerk van die Nuwe Testament wees as Paulus net sonder pyn wou dien? Dink j u dat Paulus daardie slae en gevangenskap verduur het om homself te behaag? Daarom is dit soveel beter om te gehoorsaam sonder om onsself te behaag.

Aan die ander kant ervaar ons wel plesier en vreugde van God wanneer ons gehoorsaam is. Dit was nie lekker vir Paulus en Silas om geslaan te word en in die Filippense tronk gegooi te word nie, maar aan die ander kant het Paulus sy geliefde Filippense as sy vreugde en kroon gesien in Filippense 4:1. So het Paulus nie gely om die evangelie te preek vir die plesier daarvan nie, maar paradoksaal genoeg het hy uiteindelik vreugde daaruit gekry.

V: In Joh 5:31, as Jesus van Homself getuienis afgelê het, sou dit Sy getuienis onwaar maak?

A: Nee, dit is nie wat Jesus hier sê nie. Jesus antwoord die Fariseërs se beskuldiging dat as Jesus die enigste een is wat van Homself getuig, dit in 'n hof van wet nie sy egtheid sou vestig nie. Dat een getuie nie voldoende is nie, staan in Deuteronomium 17:6 en in die rabbyne se Misjna Kethuboth 2:9 volgens die Evangelical Commentary on the Bible, bl. 854.

Jesus het vier getuies verskaf: Johannes die Doper, Sy wonderwerke, die Skrif en God die Vader. When Critics Ask bl. 410 wys daarop dat Jesus se getuienis werklik en persoonlik waar was in sigself. Jesus se getuienis was egter nie amptelik en wettiglik voldoende vir die Jode nie.

V: In Joh 5:33-34, wat is so belangrik aan getuienis?

A: Op 'n negatiewe wyse het die Jode, deur 'n dubbele standaard toe te pas, beweer dat hulle Jesus verwerp weens 'n gebrek aan getuienis, ondanks Johannes die Doper, die wonders en die messiaanse profesieë van die Skrif. Op 'n positiewe wyse is 'n sleuteldoel van Jesus en van ons om 'n getuienis te wees. Volgens The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 291–293 kom "getuienis" of "getuig" voor as 'n selfstandige naamwoord op 60 plekke in die Nuwe Testament, en as 'n werkwoord op 76 plekke in die Nuwe Testament. 30 keer as selfstandige naamwoord en 47 keer as werkwoord kom voor in die Evangelie van Johannes, 1, 2 en 3 Johannes, en Openbaring.

Ons moet leer en redes verskaf vir die hoop wat ons het (1 Petrus 3:15b), en ons moet bid en ander help. Maar laat ons nie vergeet dat 'n ander sleutelrede waarom ons nog op hierdie aarde is, is om 'n getuienis af te lê nie. Ons doen dit met ons woorde en ons lewens. 'n Arabiese spreekwoord sê: "Die grootste misdaad in die woestyn is om water te vind en stil te bly". (Die aanhaling was uit 'n praatjie deur KayLyn Hopper op 29/4/2018)

V: In Joh 5:34, gebruik Jesus 'n ad hominem-argument wat Hy Self nie aanvaar het nie?

A: Nee. Eerstens sal ons bespreek wat 'n ad hominem-argument is, en dan wat Jesus gesê het.

ad hominem in Latyn beteken "tot die man". Dit is 'n argument wat die spreker self nie glo nie, maar wat hy noem om die luisteraars te oortuig. Byvoorbeeld, as 'n politikus 'n belofte nie nakom nie, kan iemand wat niks omgee vir gebroke beloftes nie dit noem om mense wat wel omgee vir die nakoming van beloftes, te oortuig om vir hom te stem. (Waarskynlik sou daardie ander persoon sy beloftes beter nakom, maar dit is net 'n onuitgesproke aanname)

Dit is interessant dat Jesus, wat op die Sabbat genees het en sodoende teenstand opgewek het terwyl Hy tot Sondag kon wag, hier groot moeite doen om sy regverdiging op maniere te verduidelik waarmee hulle kan identifiseer.

Jesus het wel ten volle aanvaar wat Johannes die Doper gesê het. Jesus het egter basies gesê Hy gebruik 'n ad hominem-argument, omdat die Fariseërs verskeie getuies wou hê voordat hulle iets as waar sou glo, en Jesus nie met daardie benadering saamgestem het nie. Maar, as hulle daardie benadering sou gebruik, het Johannes die Doper se getuienis wel Jesus se getuienis oor Homself bevestig. Johannes se woorde het nie Jesus se getuienis waar gemaak nie; sy woorde het net getoon dat dit waar was.

Vandag kan mense dikwels hierdie onderskeid in 'n hof van geregtigheid verloor. 'n Regter of 'n jurie kan die beskuldigde "onskuldig" bevind. In werklikheid maak die vonnis die beskuldigde nie skuldig of onskuldig nie. Hulle is skuldig as hulle die misdaad gepleeg het, ongeag die korrekheid van die vonnis. In die Verenigde State, in 'n strafsaak, as die jurie dink die beskuldigde het dit waarskynlik gedoen, maar daar is redelike twyfel, word hulle opdrag gegee om die beskuldigde "nie skuldig" te bevind. Maak dit die beskuldigde onskuldig? – nee.

V: In Joh 5:37, waarom het Jesus vir die Jode gesê hulle het nog nooit God se stem gehoor of Sy gedaante gesien nie?

A: Natuurlik het die skare tot wie Jesus gepraat het nie God se stem gehoor of Sy gedaante gesien nie. Maar, in teenstelling met die Ou-Testamentiese profete, het die gewone Ou-Testamentiese Jode ook nie God se stem gehoor of Sy gedaante gesien nie. Maar Jesus stel hier nie bloot 'n paar feitelik ware stellings nie. Dit word as 'n berisping aan hulle gegee. Terwyl hulle nie eens ervaar het wat die profete in die Ou Testament ervaar het nie, staan nou God Self voor Hom, en hulle het steeds nie herkenbaar God se stem gehoor of Sy gedaante gesien nie.

V: In Joh 5:39, het ons ewige lewe deur te glo in die Bybel of nie?

A: Eintlik nie. Die ewige lewe word deur God gegee. Die Jode was egter deels korrek, omdat die Skrifte ons die weg na God wys om die ewige lewe te hê. Dit is moontlik dat 'n persoon meer besorg is oor die Skrif as oor God, soos die Fariseërs in Jesus se tyd was.

V: In Joh 5:42-43, was die hoofprobleem van die Fariseërs?

A: Die hoofprobleem was dat die Fariseërs nie die liefde van God in hul harte gehad het nie. 'n Simptóm dat die probleem by hul hart was, en nie by hul logika nie, is dat hulle 'n dubbele standaard gehad het oor of hulle Jesus sou aanvaar teenoor die aanvaarding van ander in Joh. 5:43.

Net so is die Efese-kerk in Openbaring 2:4 gewaarsku dat hulle hul eerste liefde verlaat het. As 'n persoon nie liefde vir God het nie, kan hulle steeds godsdienstig optree en baie dinge doen wat goed lyk, ten minste in die oë van die wêreld, maar hulle het misgeloop wat lewensbelangrik is.

In Johannes 5:38 het Jesus ook vir die Fariseërs gesê dat die woord nie in hulle gewoon het nie. Dit sou nogal skokkend klink, aangesien hierdie Fariseërs soveel tyd bestee het aan die bestudering van die Skrifte. Maar die bestudering van die Skrifte, en om dit te glo en toe te pas, kan twee verskillende dinge wees.

V: In Joh 5:43, aangesien Jesus in Sy Vader se Naam gekom het, beteken dit dat Jesus dieselfde naam as die Vader het, en dus dat Jesus die Vader is?

A: Hulle deel inderdaad 'n aantal titels. Ek het egter dieselfde van as my ouers, maar dit bewys nie dat ons almal net een mens is nie. Wanneer Kultusaanhangers Vra bl. 168-169 sê dat sommige Eenheid-Pinkstermense, soos Campbell, 1975, dit eintlik sê. As hulle hierin konsekwent was, sou Eenheid-Pinkstermense nooit in die naam van Jesus preek nie, omdat hulle sou dink dat om enigiets "in Jesus se naam" te doen, hulle ook Jesus sou maak.

V: In Joh 5:44, hoe hou die ontvangs van eer van ander verband met nie-geloof?

A: Jesus sê nie dat hulle God nie behaag nie, Jesus sê iets nog erger. Hulle probeer nie eers om God te behaag nie. En so sleg as dit is, lyk dit nog erger, gegewe die moeite wat hulle doen om mense te behaag.

V: In Joh 5:45-46, hoe glo almal wat in Moses glo, in Jesus? Baie Jode vandag sou nie saamstem nie.

A: Jesus het moontlik na Deuteronomium 17:18-19 verwys. As iemand nie na die woord van die komende profeet (Jesus) luister nie, sal God Self daardie persoon rekenskap vra. Johannes 5:46 sê iets soortgelyks.

Moses was 'n goddelike profeet. Maar hulle kennis van Moses se wet en lering, en hulle nie-volging van die Een waarop dit gewys het nie, sou selfs erger vir hulle wees in die oordeel. Lees 2 Petrus 2:20-22 vir meer oor 'n groter oordeel met groter kennis.

Die Expositor's Bible Commentary, vol. 9, bl. 60, maak hier 'n interessante punt. Om Moses te gehoorsaam was goed, maar hulle gehoorsaamheid aan Moses was 'n bron van trots vir hulle. Om die Bybel te lees, kerk toe te gaan, die evangelie te deel, weg te bly van die bose en in die algemeen God te gehoorsaam, is alles goeie dinge wat ons moet doen. Maar pasop as dit 'n bron van trots vir jou word.

V: In Joh 6:5-6, waarom het Jesus 'n vraag gevra, aangesien Hy reeds die antwoord geken het?

A: Johannes 6:6 sê dat Jesus die vraag gevra het om Filippus te toets. Om die sogenaamde Sokratiese metode te gebruik, en 'n dissipel 'n vraag te vra waarop die onderwyser reeds die antwoord ken, is in orde. Blijkbaar was die dissipels hiermee vertroud, soos toe Petrus Jesus se vraag in Johannes 21:17 beantwoord het en gesê het: "Here, U weet alle dinge; U weet dat ek U liefhet." (BSB)

Spesifiek kon Filippus geantwoord het met 'n poging om die mense te voed, sy antwoord (hopeloosheid om hierdie behoefte op natuurlike wyse te bevredig), of geloof dat Christus hulle kon voorsien.

V: In Joh 6:5-6, waarom het Jesus Filippus gevra in plaas van een van die ander?

A: Al sê die Skrif nie met sekerheid nie, kan dit tog 'n aanduiding gee. Johannes 1:44 sê dat Filippus, sowel as Andreas en Petrus, van Betsaida was, wat in hierdie streek was.

V: In Joh 6:13, aangesien Jesus die kos so maklik kon vermenigvuldig, hoekom die oorblywende stukkies optel?

A: God se oorvloed wat Hy aan ons gegee het, behoort nie vermors te word nie. Jesus sou nie altyd by hulle wees nie, en die brood sou handig wees vir ander.

Daarbenewens was daar 'n betekenis aan die twaalf mandjies vis en die vyf garsbrode. God dui die eenheid van heidene en Jode in Christus aan. Twaalf verteenwoordig die stamme van Israel, sowel as die twaalf dissipels, en vyf verteenwoordig God se genade teenoor alle mense, soos die 5 000 mans plus vroue en kinders.

V: In Joh 6:19, hoe kon Jesus op water loop?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

Die See van Galilea was baie diep, so Jesus het nie 'n soort truuk uitgehaal deur op klippe te loop nie.

Jesus was 'n werklike persoon met vlees en bloed, dus was dit nie 'n soort fantoom sonder gewig nie.

God, wat die natuurwette geskep het, kan die natuurwette te bowe gaan wanneer Hy wil. Ons noem dit 'n wonder, maar dalk is dit vir God net 'n alternatiewe wyse van werking.

'n Wetenskaplike waarneming

Om hierdie bonatuurlike wonder wetenskaplik te verstaan, moet jy eers verstaan waarom water enige gewig kan dra, soos 'n drywende boot. In statistiese meganika is 'n ensemble 'n waarskynlikheidsverdeling van die toestande van 'n stelsel. Op 'n vloeibare oppervlak "spring" watermolekules wat teen hoër snelhede beweeg voortdurend uit die vloeistof en ontsnap in die atmosfeer. Ons noem dit verdamping. Meer doen dit nie om drie redes nie:

1) Oppervlakspanning maak watermolekules "plakkerig" en weerstand bied teen vrybreek,

2) Slegs 'n sekere persentasie van die watermolekules wat 'n hoë genoeg spoed het

3) Slegs 'n sekere persentasie van die hoëspoed-watermolekules beweeg in 'n opwaartse rigting.

Ons kan 1) verander deur die oppervlak met iets te bedek.

Ons kan 2) verander deur die spoed van die watermolekules te verhoog: ons noem dit die water verhit.

Ons het nie die krag om drie te doen nie (tensy ons 'n magnetiese vloeistof het en magnete toepas), en dit alleen kan enigiets ondersteun.

As 'n strokiesprentsuperheld geen superkrag gehad het behalwe die krag om statistiese waarskynlikheid te verander nie, kon hulle byna enigiets doen, insluitend op lug dryf, deur mure loop, en ongeordende dooie selle weer lewendig maak.

V: In Jn 6:23, wat weet ons van die dorp Tiberias?

A: Dit was 'n nuwe dorp in Jesus se tyd, aangesien Herodes Antipas dit tussen 16 en 22 n.C. as sy administratiewe hoofstad gebou het. Dit was 'n heidense dorp; Asimov se Gids tot die Bybel bl. 822–823 sê Jode het dit vermy omdat dit op 'n begraafplaas gebou is.

Die Encylopaedia Britannica en die Wycliffe Bible Dictionary (bl. 1704) sê dat in die tweede eeu die redakteur van die Mishnah (c. 198–220 n.C.), Judah ha-Kadosh, van daar gekom het. Ook is die Talmoed daar omstreeks 400 n.C. geredigeer. Bekende rabbyne wat daar begrawe is, sluit in Maimonides, 'Akiba (Akiva), Yohanan Ben Zakkai en Eliezer die Grote.

V: In Joh 6:27 sê Jesus dat ons nie moet werk vir kos wat vergaan nie. Hoe werk ons vandag vir kos wat vergaan?

Eerstens moet ons sekere dinge uit noodsaak doen, soos om kos te kry om te eet. Maar Jesus sê dat dit nie die doel en fokus van ons lewe behoort te wees nie. Ons moet ons lewensenergie in ewige dinge sit; en wat ewig is, maar tog oral om ons is, is die siele van mense.

Miskien kan 'n analogie help. As jy in die oggend werk toe pendel, betaal jou baas jou dan vir jou reistyd? As jy nie vir plesier pendel nie, en jou baas jou nie betaal nie, waarom hou jy dan nie op om werk toe te pendel nie? Die antwoord is gewoonlik: "want ek moet, as ek betaal wil word." Die idee v . Om iets te doen wat nie produktief is nie, maar tog nodig is om te doen wat produktief is, word "ekspense" genoem. Daar is baie dinge wat ons in hierdie lewe moet doen wat 'excise' is, so baie dat ons onbedoeld in die denkpatroon kan beland dat die lewe net oor 'excise' en vermaak gaan. Maar daardie dinge is net nodig om ons in staat te stel om die dinge te doen wat regtig belangrik is: God te verheerlik, ander lief te hê, mense na Christus te bring, en mense te help om in Christus te groei.

V: In Joh 6:27b, wat het Jesus bedoel met "die Vader het Sy goedkeuringsseël geplaas"?

A: Jesus was behaaglik vir die Vader, Jesus is deur die Vader na die aarde gestuur, en Jesus het tans die Vader se wil gedoen. Die Vader se seël van goedkeuring was duidelik, gedemonstreer deur Jesus se wonderwerke. As iemand die Vader wou aanbid, sou hulle nie iemand verwerp op wie die Vader Sy seël van goedkeuring geplaas het nie. Jesus het herhaaldelik genoem dat Hy uit die hemel neergedaal het in Johannes 6:33, 38, 41, 50, en 58.

Selfs al is jy reeds 'n gelowige, moet jy vra: het jou lewe God se seël van goedkeuring? Is jy behaaglik vir God in hoe jy leef?

V: In Joh 6:31-36,48-51, hoe is Jesus die brood (of manna) van die lewe?

A: Die woord vir "waar" soos in ware brood is alethinos, wat eg of oorspronklik beteken. Jesus is die brood van die lewe op ten minste twee maniere.

Vir almal: Jesus onderhou alles in die heelal, volgens Kolossense 1:17

Vir gelowiges: Dit is soet om lewe in Jesus te hê, wat ons voed, beskerm en bewaar, en ons voorberei om ewig by Hom te woon.

Soos Jesus lewende water gee in Johannes 4:15, is Jesus hier die brood van die lewe.

V: In Joh 6:37, aangesien almal wat die Vader aan Jesus gee, na Jesus kom, en aangesien sommige nie na Jesus kom nie, beteken dit dan dat die Vader hulle nie aan Jesus gegee het nie?

A: Ja. Die evangelie van verlossing word opreg aan almal aangebied. Hebreërs 4:2 sê egter dat die evangelie geen nut het vir dié wat dit nie met geloof kombineer nie. Lukas 7:30 is 'n tweede voorbeeld, en sien die bespreking oor Lukas 7:30 vir meer inligting.

V: In Joh 6:39, het Jesus 'n afsonderlike wil van God die Vader gehad of nie?

A: Om die vraag te herformuleer soos 'n graadvierleerling gevra het: hoeveel breine het die Drie-eenheid? Behalwe vir die feit dat God nie tot selle beperk is nie, kan 'n mens sê hulle het hul eie breine. Jesus het 'n onderskeie wil gehad, soos getoon deur Sy gebed in die Tuin van Getsemane. Jesus het egter altyd gekies om Sy wil in ooreenstemming met die Vader se wil te laat wees, soos ook aangedui deur Sy gebed in die Tuin van Getsemane.

V: In Joh 6:42, is die maagdelike geboorte waar, aangesien die Jode gesê het hulle het Josef, die vader van Jesus, geken?

A: Dit ontken nie die maagdelyding nie.

Eerstens, aangesien Josef die man van Maria was, was Josef die wettige vader van Jesus in die oë van die wet.

Tweedens het baie Jode aangeneem dat Josef ook die biologiese vader van Jesus was. Elke aanname wat mense maak, is nie noodwendig waar nie.

V: In Joh 6:43-70, waarom mompel mense oor God, en wat kan jy sê om hulle te help?

A: Dit kom gewoonlik neer op een worteloorsaak: God het nie aan hulle verwagtinge voldoen nie. Job het oor God gekla; omdat Job nie gesien het wat agter die skerms aangaan nie, en ook nie die uiteindelike uitkoms gesien het nie. Mense kla op dieselfde wyse omdat hulle nie weet wat agter die skerms aangaan nie of die uiteindelike uitkoms sien.

V: In Joh 6:43-70, as iemand dink dat iets oor God onaanvaarbaar is, hoe antwoord jy hulle?

A: God het eintlik nie vir jou goedkeuring gevra nie. Hy is God, sodat Hy kan doen soos Hy wil. God bied jou 'n manier om die ewige lewe te geniet, en as jy dit nie wil hê nie, is daar net die alternatief. Sommige mense moet van hul vooroordele oor God bevry word. Miskien is dit waarom Jesus gesê het ons moet na God kom soos 'n klein kind in Lukas 18:16-17 en Matteus 19:14.

V: In Joh 6:44,65 en Joh 6:37,39, wat beteken dit dat niemand na Jesus kan kom nie, tensy die Vader hom aantrek?

A: Die Grieks kan dwing, aantrek soos om water te haal, of hofmaak/oortuig beteken. Sien Now That's a Good Question bl. 27-29 vir meer oor die Grieks. Aangesien die Griekse woord 'n wye betekenisbereik het, het verskeie Christene hierdie vers op verskillende maniere as deel van hul teologie.

Matige nie-Calviniste sê dat Jesus almal eksterne aantrek, en dat die aanbod van verlossing vir elke individu beskikbaar is. Internelik oortuig die Heilige Gees (ook genoem die Gees van Christus) die wêreld (sowel die uitverkorenes as die verworpene) van sonde. Alleenlik diegene wat die Vader voorbestem het, word egter na die hemel getrek, en diegene wat nie die uitverkorenes is nie, kom nie na God nie. Sommige nie-Kalviniste sou sê dat voorbestemming en voorwetenskap hand aan hand gaan, en ander nie-Kalviniste sou sê dat voorwetenskap voorbestemming voorafgaan, aangesien die twee kere wat hulle saam in die Skrif genoem word, voorwetenskap altyd eerste genoem word.

Kalviniste ontken nie dat die Evangelie aan almal aangebied moet word nie, maar die Vader trek slegs die uitverkorenes, en nóg die Vader nóg die Heilige Gees werk op 'n verlossende wyse vir die verworpe, aangesien Jesus nie vir hulle gesterf het nie.

Hiperkalviniste glo hier dieselfde as Kalviniste, behalwe dat hulle leer dat die Evangelie aan almal verkondig kan word, maar dat dit verkeerd is om dit aan almal aan te bied.

Sien ook die volgende vraag vir meer inligting.

V: In Joh 6:44,65 en Joh 6:37,39 lok die Vader sommige mense, of lok Jesus almal na Hom toe soos Joh 12:32 sê?

A: In die Grieks staan daar eenvoudig dat Jesus "allen" aantrek. Dit sê nie eintlik dat Jesus "alle mans" of "alle mense" aantrek nie. Daar is drie sienings.

Die Vader trek elke individu: Ons is so sondig dat niemand na die Vader kan kom nie, tensy die Vader hom trek (hom in staat stel). Die Vader trek egter almal. Wanneer Johannes 6:37,39 sê dat almal wat die Vader aan Jesus gee, na Hom sal kom, trek die Vader almal, maar gee slegs aan Jesus dié wat Hy voorgekén het (en dus voorbestem het) om na Jesus te kom. Hierdie interpretasie oortree egter die duidelike sin van Johannes 6:64-65, wat aandui dat die Vader mense moet trek 'n rede was waarom sommige nie geglo het nie.

Jesus trek eksterne en die Vader kies interne: Jesus trek sowel die uitverkorenes as die verworpene na Hom. Sowel die uitverkorenes as die verworpene maak 'n besluit om in Jesus te vertrou of nie. Die Vader het egter die uitverkorenes voorbestem, en sodoende word slegs die uitverkorenes deur die Vader getrek.

Alle soorte mense, die Vader en Jesus trek slegs die uitverkorenes. Dat nie elke individu getrek word nie, is die Kalvinistiese siening, soos bepleit in die New Geneva Study Bible, bl. 1688.

Sien ook die vorige vraag vir meer inligting.

V: In Joh 6:45, aangesien elkeen wat deur God geleer is na Jesus kom, beteken dit dan dat almal wat nog nooit van Jesus gehoor het nie, geen geleentheid gehad het om Hel te ontvlug nie?

A: Die Bybel sê dit nooit nie. Inteendeel, Hebreërs 11 wys dat Abel, Henog, Noag en baie ander blykbaar nooit van Jesus gehoor het nie (toe hulle op aarde was), tog het hulle waarskynlik Hemel toe gegaan. Daar is twee ander punte om in die antwoord in ag te neem:

2. Babas wat sterf, hoor nooit van Jesus nie. Die Bybel sê nooit dat dié onder die ouderdom van aanspreeklikheid na die hel gaan nie.

3. Jesus het in Johannes 8:24 wel gesê dat almal wat Hom verwerp, inderdaad in hul sondes sal sterf.

Sien ook die bespreking oor Johannes 3:36 vir meer inligting.

V: In Joh 6:50-51, aangesien iemand wat die brood uit die hemel (Jesus) eet, vir ewig sal lewe en nie sal sterf nie, waarom sterf Christene tog?

A: Daar is twee maniere waarop dit verstaan kan word.

1. Christene sal vir ewig in die Hemel lewe, en ons sal dus 'n toestand bereik waar ons verheerlikte liggame nooit sal sterf nie. Sien die Believer's Bible Commentary bl. 1505 vir meer oor hierdie punt.

2. Daarbenewens, alhoewel ons liggame een keer sterf, sterf ons geeste nooit vanaf die tyd dat ons eers glo nie. Openbaring verwys na die Poel van Vuur as die tweede dood.

Fisiese dood is "slegs 'n klein detail" in vergelyking met óf die ewige lewe óf die tweede dood. Hierdie vers is belangrik omdat dit vir ons sê dat sodra 'n gelowige in die hemel kom, daar geen vrees is dat hy of sy sal sondig en val nie.

V: In Joh 6:51-56, wat het Jesus hier regtig bedoel?

A: Daar is ten minste drie sienings.

1. Jesus gee gelowiges geestelike voeding

Die Gelowige se Bybelkommentaar: Nuwe Testament bl. 297 wys daarop dat aangesien die Here se Maaltyd eers 'n jaar later gekom het, dit verwys na die geestelike kos en drank wat Jesus aan gelowiges sou gee.

2. 'n Illustrasie van geestelike eenheid

Jesus het tot die skare gepraat, wat op daardie tydstip niks sou weet van die Here se Aandmaal nie, soos die New Geneva Study Bible p.1673 uitwys. Hard Sayings of the Bible p.498-500 sê duidelik dat dit hierdie siening is, terwyl dit ook 'n kombinasie met die derde siening voorstel.

3. Benewens albei die vorige, 'n voorspel van die Here se Aandmaal

Toe Jesus gesê het: "…hierdie brood, wat Ek vir die lewe van die wêreld sal gee, is my vlees", het Hy sy dood aan die kruis voorspel. Net so het Jesus voorspel dat hulle dit in die Here se Aandmaal sou gedenk.

Sien die Believer's Bible Commentary bl. 1505 vir meer oor hierdie siening. Hard Sayings of the Bible bl. 498-500 stel hierdie siening plus die vorige voor omdat Johannes nie die Laaste Avondmaal neerskryf nie, en dit sou sy gelykwaardige lering oor die belangrikheid van gemeenskap wees.

Die kwessies hier is ietwat soortgelyk aan die interpretasie-kwessies van "water en gees" in Johannes 3:5.

V: In Joh 6:52-56, waarom het Jesus nie die skare se verwarring uit die weg geruim nie?

A: Jesus wou blykbaar hierdie woorde op hierdie manier sê en het geen verrassing getoon dat sommige op hierdie punt vertrek het nie. Om met 'n Jood oor bloeddrinking te praat, sou vir hulle aanstootlik klink. Elke persoon het hier 'n keuse gehad. Hulle kon God vertrou, maar net tot by die perke van wat hulle ten volle verstaan het, of anders kon hulle God ten volle vertrou, wetende dat God sou wees en dinge sou doen wat hul begrip te bowe gaan. Soos een Christen gesê het, moet ons nie aanstoot neem aan die onverklaarbare dade van Jesus nie. Aangesien die Fariseërs na Sy woorde geluister het net om daarteen in te gaan, het Jesus hulle iets gegee om aan vas te klou.

Die Skrif gee nie al die redes waarom Jesus so gepraat het nie, maar hier is 'n spekulasie. Mense wat die wonders gesien het, sou in Jesus kon glo, of hulle nou God wou volg of nie, omdat hulle lewende bewys reg voor hulle gehad het. Jesus het ook die hoop van dié wat na Hom as 'n politieke messias gekyk het, vernietig. Jesus het só gepraat sodat dié wat Hom op sy voorwaardes wou volg, later sou verstaan, en dié wat nie wou volg nie, 'n verskoning sou hê om weg te gaan.

V: In Joh 6:53a, het Jesus geleer dat die brood werklik in Sy liggaam verander het, soos die Rooms-Katolieke Kerk dit leer en transubstansiasie noem?

A: Nee, want Jesus (asook Paulus) het dikwels metafore gebruik. Byvoorbeeld, ons is die liggaam van Christus, maar ons verander nie fisies in Christus se liggaam nie. Jesus het eens vir Petrus as Satan aangespreek, maar dit beteken nie dat Petrus in Satan verander het nie; eerder het Satan Petrus se woorde gebruik om Jesus te verlei. Toe Jesus in Johannes 15:1 gesê het dat Hy die wyn is, het Hy fisies in 'n wingerdstok verander? Het Jesus Sy "tweede liggaam" in Sy hande gehou? – slegs in 'n metaforiese sin. Dit is meer as 'n onbeduidende punt, want die toepassing daarvan bepaal of iemand dink hulle moet brood en wyn aanbid of nie.

Sien When Cultists Ask bl. 168-173 en When Critics Ask bl. 412-413 vir meer uitgebreide antwoorde.

V: In Joh 6:60-66, waarom lyk Jesus hier amper fatalisties? - As hulle kom, sal hulle kom. As hulle nie kom nie, kom hulle nie.

A: Jesus was nie 'n fatalist nie, maar Hy het die beperkings van spraak goed geken. As iemand nooit hul lewe aan Christus wil toevertrou nie, sal hy of sy nooit die dinge wat nie as waar of vals bewys kan word nie, kan aanvaar. As mense nie die waarheid wil volg nie, sal hulle byna altyd 'n verskoning kan vind om dit nie te doen nie.

V: In Joh 6:67, waarom het Jesus die twaalf dissipels getoets deur te vra of hulle ook sou weggaan?

A: Jesus het geweet hulle sou nie weggaan nie, maar Hy het die vraag vir ten minste twee redes gevra. Hy wou hê hulle moes die geleentheid hê om weg te gaan; dit sou vir hulle duidelik wees dat hulle blywende keuse hul eie was. Tweedens wou Hy hê hulle moes terugstaan en daardie besluit weer neem. Hulle moes 'n streep in die sand trek en besluit of hulle alles saam met Jesus sou waag, dik en dun. Op 'n soortgelyke wyse het Naomi vir Rut in R gelaat om 'n besluit te neem (Rut 1:15-18). Natuurlik het Jesus, soos Joh 6:70 aandui, reeds hulle besluit geken; maar hulle moes daardie besluit steeds neem.

Toe iemand soos Petrus 'n verkeerde besluit geneem het deur Christus te verloën, kon Christus Petrus in Joh 21:15-19 weer in sy amp herstel. As jy 'n besluit moes neem en dit verknors het, moenie weens skuldgevoel van God af wegbly nie, maar kom terug na God vir vergifnis.

V: In Joh 6:70, aangesien Jesus die twaalf dissipels gekies het, en Judas een van hulle was, was Judas een van die uitverkorenes wat deur Jesus gekies is?

A: Nee. Soos ander mense, het Jesus die vryheid gehad om baie keuses te maak. Jesus se keuse om 'n sekere vyg te eet, maak daardie vyg nie een van die uitverkorenes nie. Net so was Jesus se keuse van die twaalf dissipels anders as die keuse van die uitverkorenes wat na die Hemel gaan.

V: In Joh 7:5, wie is Jesus se "broers" wat nie in Hom geglo het nie?

A: Maria was 'n maagd, en Josef het Maria nie geken toe Jesus gebore is nie, en Josef het geen omgang met Maria gehad "totdat sy 'n seun gebore het nie," volgens Matteus 1:25. Matteus 12:46; 13:55-56; Markus 6:3-4; Johannes 2:12; Handelinge 1:14; 1 Korintiërs 9:5 noem ook Jesus se broers, en Paulus noem "Jakobus, die Here se broer" in Galasiërs 1:18,19. 1001 Bible Questions Answered bl. 39-40 wys ook daarop dat die Messiaanse Psalm 69:7-9 waar dit sê, "broeders … my moeder se kinders".

As hulle in Jesus geglo het, sou dit vir hulle net logies gelyk het dat Jesus nou iets sou openbaar. Hierdie vers sê egter dat hulle op daardie tydstip nie in Jesus geglo het nie, so hul kommentaar is uiters gepas: "as jy regtig dink jy is die Messias, sou jy dit nou vir almal wys."

V: In Joh 7:7 het die wêreld nie die dissipels gehaat nie, of het die wêreld hulle gehaat in Joh 15:20-21?

A: Twee punte om in die antwoord in ag te neem.

In Johannes 7:7 was die dissipels nog besig om te leer, en die wêreld het hulle nog nie gehaat nie, omdat hulle nog nie konsekwent gepreek het om tot Jesus te bekeer nie. Die Jode en Romeine het nog nie die punt bereik om Christene te vervolg nie.

In Johannes 15:20-21 het Jesus voorspel dat die tyd binnekort sou kom wanneer die wêreld hulle sou haat omdat hulle aan Christus behoort.

V: In Joh 7:8, waarom het Jesus gesê dat Hy nie na die fees sou gaan nie, of nog nie sou gaan nie?

A: Vyf punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Sommige manuskripte sê "gaan nie". Hierdie manuskripte sluit Sinaiticus, Cantabrigiensis, Bohairiese Kopta, Armeens en die Diatessaron in.

2. Ander manuskripte, soos Bodmer II (125–175 n.C.), Bodmer 14,15 (derde eeu) en Vaticanus, sê "nog nie".

3. Selfs al sou 'n mens die presiese Grieks geken het, kan 'n mens nie te veel uit die presiese woorde aflei nie, aangesien dit nie bekend is of Jesus hier in Grieks of Aramees gepraat het nie.

4. Hoe dit ook al sy, Jesus het nie 'n belofte gemaak nie, maar sy voornemens gestel, so beide manuskripleeswyses is in orde.

5. Miskien dien manuskripverskille God se doel. Hulle kan vir ons wys dat ons die woorde van die Skrif nie met te veel presisie moet opneem nie.

V: In Joh 7:8, waarom het Jesus hier gesê dat Sy tyd nog nie gekom het nie?

A: Dit was nog nie die tyd vir Jesus om sy openbare bediening te begin nie, wat gekulmineer het in sy dood aan die kruis vir ons sondes.

V: In Joh 7:10, waarom het Jesus blykbaar van plan verander en na Jerusalem gegaan, nadat Hy vir sy broers gesê het Hy gaan nie?

A: Jesus het nie 'n belofte gebreek nie, maar eerder sy besluit verander oor wat Hy beoog het om te doen. Daar is egter 'n belangrike les agter hierdie eenvoudige antwoord. Daar is 'n verskil tussen 'n uitdrukking van voorneme en 'n belofte.

When Critics Ask bl. 414 gee 'n ander antwoord. Jesus se broers wou hê Jesus moes na Jerusalem gaan en "Homself openlik as die Messias openbaar maak." Jesus het later wel gegaan, maar nie op die manier waarop sy broers voorgestel het dat Hy moes gaan nie.

V: In Joh 7:13, waarom het die mense die Jode gevrees? Hulle was almal Jode!

A: Die mense hier het die Joodse owerhede gevrees. Dit maak dikwels sin om die oortuigings en praktyke van die gewone mense te onderskei van die amptelike godsdienstige leer. Verder maak Matteus en Markus, wat aan 'n meer Joodse gehoor geskryf is, 'n onderskeid tussen Jode wat Fariseërs en Sadduseërs is. Johannes, wat blykbaar hoofsaaklik aan 'n nie-Joodse gehoor geskryf het, maak gewoonlik nie 'n onderskeid nie, maar noem hulle net Jode. Johannes noem net Fariseërs in Johannes 3:1.

V: In Joh 7:17, gaan almal wat kies om God se wil te doen, na die hemel? - selfs Hindoes, Moslems, Boeddhiste, ens.

A: Soos Adam se seun Kain geleer het, aanvaar God nie alle offers wat aan Hom gebring word nie. Soos 1 Korintiërs 10:20 wys, moet jy ten minste jou offers aan die Ware God bring. Baie mense fokus daarop hoe ander godsdienste verkeerde leerstellings leer en mense se koppe deurmekaar maak. Net so belangrik is dat hulle mense gevoelloos maak om te verlang na wat die beste is en hulle harte deurmekaar maak.

1. In sommige godsdienste, insluitend sommige vorme van Hindoeïsme, is dit nie 'n doel om goed te doen nie. In plaas daarvan is 'n doel om beide goed en kwaad te ervaar. Sien die volgende vraag vir bewyse hiervan.

2. In sommige godsdienste, insluitend Boeddhisme en Hindoeïsme, wil hulle nie vir ewig in die Hemel leef nie. Hul doel is om die ongewenste siklus van hergeboorte te ontvlug en in Boeddhisme Nirvana te bereik, of in Vedantiese Hindoeïsme met die ewige vlam verenig te word.

3. In sommige godsdienste maak waarheid nie saak nie. Hindoeïsme word beskou as 'n godsdiens waar die "wet van nie-teenstrydigheid" nie 'n groot saak is nie.

V: In Jn 7:17, wat leer 'n valse godsdiens, Hindoeïsme, oor om goed te doen?

A: Dit leer ten minste twee baie verskillende dinge.

Dit is geseënd om goed te doen. "Die goeie is een ding; die aangename is 'n ander. Hierdie twee, wat in hul doel verskil, dryf albei tot optrede aan. Geseënd is hulle wat die goeie kies; hulle wat die aangename kies, mis die doel." Katha Upanishad bl. 16

Aan die ander kant…

1. "Weet dat alle toestande van bestaan – of dit nou van deugsaamheid, hartstog of onkunde is – deur My energie geopenbaar word. Ek is, in 'n sekere sin, alles, maar Ek is onafhanklik. Ek is nie onderhewig aan die modi van die materiële natuur nie, want hulle is, integendeel, in My. Mislei deur die drie modi [deugsaamheid, hartstog en onkunde], ken die hele wêreld My nie, wat bo die modi is en onuitputlik is" Bhagavad Gita 7.12-13 p.379-380.

2. "Selfs al pleeg iemand die mees verfoeilike daad, as hy hom toewy aan toegewyde diens, moet hy as heilig beskou word omdat hy behoorlik in sy vasberadenheid geplaas is." Bhagavad Gita 9.30 bl. 494

3. "Daar is geskryf: 'Hy wat die vreugde van Brahman ken, wat woorde nie kan uitdruk en die verstand nie kan bereik nie, is vry van vrees. Hy is nie gekweld deur die gedagte: 'Waarom het ek nie gedoen wat reg is nie? Waarom het ek gedoen wat verkeerd is?' Hy wat die vreugde van Brahman ken, deur beide goed en kwaad te ken, oortref beide.' Taittiriya Upanishad bl.58.

4. "My seuns dood hul vyande en my dogter is 'n keiserin, en ek is heeltemal oorwinnaar. My stem is opper in my man se ore. Die offer wat Indra gemaak het en so glorieryk en oppergeword het, dit is wat ek vir julle gemaak het, o gode. Ek het werklik sonder gelyke vroue geword. Sonder gelyke vroue, moordenaar van gelyke vroue, oorwinnaar en uitmuntend, het ek vir myself die aantrekkingskrag van die ander vroue gegryp asof dit die rykdom van vlugtige vroue was." Hierdie kombinasie van aanbidding en vroeë Hindoe "gesinswaardes" is uit die Rig Veda 10.159.3-5.

V: In Jn 7:18, sê Jesus dat daar geen ongeregtigheid is in alle mense wat die Vader se heerlikheid soek?

A: Nee, eerder verwys Jesus omsekerlik na Homself en sê dat daar geen ongeregtigheid in Hom is nie.

V: In Joh 7:28, waarom het Jesus in die Tempel gepreek, aangesien Hy in Joh 6:10 geheim na Jerusalem gegaan het om nie opgemerk te word nie?

A: As Jesus openlik as 'n individu gegaan het, kon die owerhede Hom maklik arresteer het. Sodra Hy egter daar was, terwyl Jesus in die middel van 'n groot en simpatieke skare was, sou hulle Hom nie kon arresteer nie. Hulle sou wou wag totdat daar so min ander mense as moontlik was. Jesus en die dissipels het die nag buite Jerusalem deurgebring op 'n plek waar hulle nooit gevind sou word nie, - dit wil sê, tensy hulle verraai is.

V: In Joh 7:38-39, "Waar in die Skrif staan daar 'Strome lewende water sal uit sy binneste vloei'?"

A: Oudletterkunde het nie tussen 'n presiese aanhaling, 'n parafrase van een sin, en 'n parafrase van die algemene konsep van verskeie sinne onderskei nie. Die New Geneva Study Bible bl. 1676 sê dat, al is dit nie 'n presiese aanhaling uit enige Ou-Testamentiese Skrif nie, dit 'n algemene verwysing kan wees na beide Jesaja 44:3 en Esegiël 36:25-27.

Volgens die Evangelical Commentary on the Bible bl. 857 en die Believer's Bible Commentary bl. 1512 het die Jode 'n gebruik gehad om water van die Gihon-bron/Silóam-poel te bring en dit in 'n silwer bak by die brandofferalter uit te giet terwyl Psalm 113–118 gesing is. Op die agtste dag het hulle dit nie gedoen nie.

V: In Joh 7:38-39, hoe vloei strome lewende water uit Jesus?

A: Net soos water lewe, groei en reiniging gee en dorstiges les, gee Jesus dit vir ons geestelik. Dit is die Heilige Gees volgens Johannes 7:39.

V: In Joh 7:39, was die Heilige Gees in die wêreld voor Jesus na die aarde gekom het?

A: Ja, maar op 'n meer beperkte wyse. In die Ou-Testamentiese tyd was die Heilige Gees by die profete, maar die gemiddelde gelowige destyds het nie die Heilige Gees gehad nie.

V: In Joh 7:46, wat beteken die Grieks hier presies?

A: In Johannes 7:46 is die Grieks hier baie beklemtoonend. Alhoewel "Niemand het nog ooit so gepraat nie…" (NIV) 'n akkurate vertaling is, is 'n meer presiese vertaling "het nog nooit 'n mens so gepraat nie…" (Wuest), "Nooit het 'n mens só gespreek nie" (The Bible Knowledge Commentary : New Testament bl.302), of "Nooit het 'n mens op hierdie wyse gepraat nie" (The Expositor's Bible Commentary vol.9 bl.88).

V: In Joh 7:51-52, ek is nie seker of ek, as ek in die tyd van Christus geleef het, alles sou kon uitvind wat ek moes doen nie. Is dit nodig?

A: Al sou jy dalk nie alles destyds op jou eie uitgevind het nie, wie sê ons kan vandag alles op ons eie uitvind? Daarom moet ons vir God se hulp vra, en ons het mekaar se hulp nodig. Elkeen kan, as hy of sy op hom- of haarself verlaat word, met 'n paar dwase en stompsinnige menings vorendag kom. Ons het God se hulp en mekaar se hulp nodig om hulp en korreksie te bied.

V: In Joh 7:52, was Jesus van Betlehem in Judea, of van Nasaret in Galilea?

A: Albei; Jesus is in Betlehem in Judea gebore, en hy is in Nasaret in Galilea grootgemaak.

V: In Joh 7:52, waarom het hulle gesê 'n profeet het nog nooit uit Galilea gekom nie, terwyl Jona uit daardie streek, Gat-Hepher, ongeveer drie myl van Nasaret af, gekom het? (Die skeptiese Asimov's Guide to the Bible bl. 971 bring dit na vore.)

A: Let daarop dat die sprekers ongelowige Jode was. Alhoewel Jona waarskynlik van Gat-Hepher in Nazzaret gekom het, is dit nie seker nie. Die Bybel sê nie "geen profeet het ooit uit daardie Galilea gekom nie". Hulle het eerder gesê: "geen profeet het ooit uit Galilea gekom nie." Die sprekers wat Jesus verwerp het, was hier waarskynlik onjuist.

Waarom het Jesus op die wyse gepraat wat Hy gedoen het? Hy het nie net probeer om moeilikheid te maak om seker te maak dat daar moeilikheid is nie, en Hy het dit beslis nie net gedoen om sy gewildheid te verhoog nie. Sommiges mag dink dat Jesus vriendeliker moes reageer het. Maar blykbaar het Jesus die mense gedruk om 'n besluit te neem, hoe ook al. Hulle het beweer dat hulle Hom verwerp op grond van die flouste redes. As Jesus ná al die ander wonderwerke net nog een wonder vir hulle sou gedoen het, sou dit 'n groot verskil gemaak het? Nee. Die probleem was nie 'n gebrek aan inligting of 'n gebrek aan geloofwaardigheid nie; die probleem was om hulle tot 'n besluit te laat kom.

V: In Joh 8:3-4, waarom het die Fariseërs die vrou wat op heterdaad betrap is, na Jesus gebring en nie die man nie?

A: Dit is 'n goeie vraag, veral aangesien Deuteronomium 22:22-24 sê dat albei gebring moes word. Dit blyk dat hulle minder belanggestel was in geregtigheid vir die man as vir die vrou. Of miskien was hulle glad nie in geregtigheid belanggestel nie, net om Jesus te vang. Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 372, When Critics Ask bl. 415, en Josh McDowell (in 'n toespraak) het ook hierdie onwettigheid opgemerk.

V: Toon Joh 8:3-4 dat Jesus nie die doodstraf aanvaar het nie?

A: Nee, maar die verrigtinge was nie behoorlik nie, aangesien die man ook nie gebring is nie. Sien die vorige vraag vir meer inligting.

V: In Joh 8:3-4, waar in die Ou Testament word dit beveel dat die vrou vir egbreuk tot die dood deur steniging veroordeel moet word ('n moslem het dit na vore gebring)?

A: Teregstelling vir egbreuk is voorgeskryf in Levitikus 20:10 en Deuteronomium 22:22-24. Die vorm van teregstelling, steniging, word gegee in Deuteronomium 22:24 in die voorbeeld van 'n man wat met 'n maagd slaap wat aan 'n man verloof is in die stad.

V: In Joh 8:6, in die verhaal van die egbrekersvrou, wat het Jesus in die sand geskryf?

A: Ses punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Die meeste Bybelmanuskripte sê "geskryf op die grond". Hieronder val Cantabrigiensis, die Bisantynse Leesboek, Bohairiese Kopta en ander.

2. Die Armeense manuskripte (5de en 9de eeu) sê egter: "het op die grond geskryf die sondes van elkeen van hulle".

3. Ander manuskripte en outeurs bevat egter nie hierdie deel van Johannes nie. Hieronder val: Bodmer 2, Bodmer 14,15, Sinaiticus, Vaticanus, Alexandrinus, Sahidies-Kopties, Goties, Diatessaron.

4. As ons aanvaar dat die meeste manuskripte korrek is, swyg die Skrif oor wat Jesus met die stok op die grond gedoen het. Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 371-373 sê dat wat dit ook al was, dit hulle van hul eie sondes oortuig het. Sommiges spekuleer dat Jesus hul sondes geskryf het, of die name van die vriendinne van sommige van hulle.

5. Hulle het net die vrou wat in die daad betrap is, gebring; hulle het nooit die man gebring nie. Miskien was sommige van die mans met wie die vrou egbreuk gepleeg het, in die skare.

6. Aan die ander kant sê Now That's a Good Question bl. 586-587 dat ons nie net nie weet nie, maar ons weet ook nie seker of Jesus iets geskryf het nie. Hy het dalk net gekrabbel terwyl hy gedink het. Daar was egter iets wat veroorsaak het dat al die mans skielik vertrek het.

V: In Joh 8:11, aangesien Jesus die Mosaïese Wet gevolg het, waarom het Hy die vrou nie veroordeel nie?

A: Daar is twee punte om in die antwoord in ag te neem.

Jesus was nie verplig om die vrou, van wie hy geweet het dat sy skuldig was, te straf nie, omdat 1) Jesus hier nie 'n regeringsowerheid was nie, 2) Jesus die een was wat die wet gegee het, en 3) die prosedure nie behoorlik was nie, aangesien die man ook nie aangebring is nie.

Jesus het egter inderdaad die Mosaïese Wet gevolg. Daar moes 'n aanklaer wees, en daar was geen aanklaers nie. Daarbenewens was die hele situasie vreemd, aangesien sy op heterdaad betrap is, en tog is daar geen man na vore gebring nie.

V: In Joh 8:12, hoe is Jesus die lig van die wêreld?

A: Lig is noodsaaklik vir ons lewe. Dit lok nie net mense nie, dit verhoed ook dat mense in die donker struikel, laat ons toe om onsself te ondersoek, mekaar te herken en die skoonheid te geniet. Selfs destyds kon mense uitvind dat binnenshuise plante sonder lig nie groei nie. Jesus is vir ons belangriker as selfs fisiese lig.

V: In Joh 8:13-14, waarom het die Fariseërs beweer dat Jesus se getuienis oor Homself beteken het dat sy getuienis nie geldig was nie?

A: As iemand 'n bewering sonder bewyse maak, sou die bewering verdag wees. Jesus het gedink dit sou vreemd wees om dit op Hom van toepassing te probeer maak. Immers het die Vader in 'n sekere sin vir almal van Jesus getuig deur die profesieë wat honderde tot duisend jaar tevore geskryf is, en deurdat Hy Jesus op daardie tydstip baie wonderwerke laat verrig het.

V: In Joh 8:14-18, waarom het Jesus die Fariseërs so geantwoord?

A: Daar is waarskynlik 'n verskeidenheid redes.

1. As deel van daardie kultuur het Jesus die vooroordele van die Fariseërs in die algemeen verstaan.

2. Jesus het hierdie Fariseërs individueel verstaan.

3. Jesus het dikwels figuurlik gepraat uit eie keuse (Johannes 16:25,29).

4. Dit kan barmhartig wees om nie te veel te sê aan dié wat Hom verwerp het nie, soos 2 Petrus 2:21-22 en Johannes 15:22-25 wys.

Ook in Joh 8:17 het Jesus "julle wet" gesê omdat Jesus se verhouding met die wet anders was as hulle s'n, net soos Jesus sou sê "my Vader" en "julle Vader" maar nie "Ons Vader" nie, behalwe toe Hy hulle die Here se gebed geleer het.

V: In Joh 8:17 en Joh 10:34 het Jesus gesê "jou" wet?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

In Johannes 8:17 noem Aland se Griekse Nuwe Testament (1975) geen Griekse manuskripte wat sê "julle wet" nie. Hulle sê "die wet"

In Joh 10:34 sê die meeste manuskripte in Joh 10:34 "die wet". Hulle sluit in: Bodmer II 125–175 n.C., Bodmer 14,15 vroeg 3de eeu, Sinaïtikus, Vatikaanus, Alexandrinus, Bisantynse Lesingboek, Sahidies-Kopties, Bohairies-Kopties, Goties, Armeens, Athanasius

Echter, sommige manuskripte op Johannes 10:34 sê, "julle wet". Hulle sluit in Chester Beatty I Papyri 100-150 n.C., Sinaiticus (gecorrigeer), Cantabrigiensis, en die skrywers Tertullianus (198-220 n.C.) en Hilarius van Poitiers (355-367/368 n.C.).

V: In Joh 8:18-19 het Jesus oor Sy Vader gepraat, so wat is verkeerd daarmee om Jesus te vra waar Sy Vader was?

A: Terwyl Jesus oor God die Vader in die Hemel gepraat het, was die vraer nie besig om dit te doen nie. Die vraer het Jesus daarvan beskuldig dat Hy onwettig gebore is. Die vraer het nie na 'n antwoord van Jesus gesoek nie; hy wou net die skare herinner aan "onsekerhede" oor Jesus se geboorte om Jesus in die oë van die skare te diskrediteer. Maar hy het dit as 'n vraag gevra sodat dit nie so voor die hand liggend sou wees wat hy probeer doen het nie.

V: In Joh 8:24,58, Joh 13:19, en Joh 18:5,6, benewens "Ek is", watter ander titels deel die Vader en Jesus?

A: Hier is 'n gedeeltelike lys van Ou-Testamentiese titels van God en Nuwe-Testamentiese titels van Jesus.

V: In Joh 8:29, hoe sou die Vader [vermeend] nooit Jesus verlaat nie, aangesien Jesus gesê het "My God, My God, waarom het U My verlaat?" in Mt 27:26 en Mk 15:34?

A: Johannes 8:29 sê NIE dat die Vader Jesus nooit sou verlaat nie. Dit sê, "het My nie alleen gelaat nie" (of "het My nie alleen gelaat nie". Die Vader het Jesus wel by die kruis verlaat, maar aan die ander kant, toe Jesus gesterf het, het Hy gesê: "In U hande beveel Ek My gees aan." in Lukas 23:47.

V: In Joh 8:31, is voortgaan in Jesus se woord 'n voorwaarde om Jesus se dissipel te wees?

A: Dit is bewys, nie 'n voorwaarde nie. 'n Analogie kan help om hierdie vraag te beantwoord. Is asemhaling 'n voorwaarde om lewendig te wees? Asemhaling is bewys dat mens lewendig is. Al kan mens egter eindeloos kunsmatige asemhaling op 'n lyk toepas, sal dit nie die lyk lewendig maak nie. Verder kan 'n lewende persoon hul asem vir 'n paar minute inhous, maar dan sal hulle 'n sterk drang voel om weer asem te haal en sal hulle dit doen.

Op 'n soortgelyke wyse is voortdurende gehoorsaamheid aan Jesus se woord bewys van nuwe lewe in Christus. 'n Nie-Christene kan dieselfde gebooie vir 'n rukkie volg, maar dit beteken nie dat hulle Jesus gevra het om die Here en Verlosser van hul lewe te wees nie. 'n Christen kan kies om vir 'n rukkie nie aan Jesus gehoorsaam te wees nie, maar as hulle werklik gered is, sal hulle 'n sterk drang voel om na Christus terug te keer en hulle sal dit doen.

V: In Joh 8:32, wat het Jesus bedoel met "julle vrymaak"?

A: Jesus stel ons vry op ten minste vier wonderlike maniere.

Regsbeslissing: God verklaar al ons sondes as "ten volle betaal" weens die geskenk van Jesus se dood aan die kruis

In hierdie lewe word ons bevry van die slawerny van sonde en die dwang om te sondig.

Ewigdurend word ons vrygestel van die Tweede Dood en sal ons vir ewig saam met God leef, sonder vrees om te val.

Dag-tot-dag kan ons 'n lewe van hoop, liefde en vreugde in die vryheid van Christus lei.

V: In Joh 8:37, hoe kan dit wees dat hulle in hul harte geen plek gehad het vir Jesus se woord nie?

A: Jesus het 'n baie gepaste beskrywing gegee. In hul eieaardse logika was daar geen plek vir die Messias wat in hul midde sou kom nie. Hulle het geen begeerte in hul harte gehad om die Messias te sien nie. Hulle het nie die bedoeling gehad om op die Messias te wag nie, of om Hom te volg as Hy sou kom en nie aan hul wense sou voldoen nie. Hulle was onver leerbaar, nie omdat hulle nie kon verstaan nie, maar omdat hulle nie sou verstaan nie; hulle was nie onwillig nie, maar onwillig.

Jesus het nie slegs hul gevolgtrekkings gekritiseer nie. Hy het eerder hul apatie om uit te vind wat waar is, gekritiseer.

Vandag kan Christene wat na die waarheid soek, naïef dink dat almal anders, of op 'n regte of verkeerde manier, ook na die waarheid soek. Baie moet eers die begeerte hê om die waarheid te vind, voordat dit hulle enige goed sal doen om die waarheid te vind.

V: In Joh 8:44, waarom het Jesus vir mense wat hul afkoms hoog geag het, gesê dat hul vader die duiwel was?

A: Ek veronderstel dit was omdat Jesus nooit 'n kursus oor "Hoe om Vriende te Win en Mense te Beïnvloed" geneem het nie. Die politieke korrektheid van Jesus is hier, sowel as elders, hoogs betwisbaar.

Eintlik het Jesus meer omgegee vir hulle en hul ewige bestemming as of hulle sy woorde nou wel of nie gehou het nie.

Vandag is een van die redes waarom sommige Christene (ekself ingesluit) skuldig is daaraan dat hulle nie die Evangelie so baie deel as wat hulle behoort nie, dat hulle die vriendskap meer liefgehad het as dat hulle omgegee het vir die vriend.

V: In Joh 8:47, hoe hoor dié wat van God is God se woord?

A: Dié wat van God is, hoor God se woord op twee verskillende maniere.

Gelowiges het reeds God se woord gehoor, dit met blydskap ontvang en hul lewens aan God toevertrou.

Die uitverkorenes is dalk nog nie gered nie. Die term "uitverkorenes" beteken egter dat hulle vroeg of laat gered sal word.

Q: In Jn 8:48, waarom het hulle probeer om Jesus te "beledig" deur Hom daarvan te beskuldig dat Hy 'n Samaritaan is?

A: Hulle sou dit as 'n groot belediging beskou, en Jesus sou duidelik verstaan wat hulle met hul mate van veragting vir Hom probeer kommunikeer het. Jesus het egter nie hierdie woorde as 'n belediging beskou nie, en blykbaar het Hy nie eers moeite gedoen om daarop te reageer nie.

V: In Joh 8:50 hoe is die Vader die regter, aangesien Joh 5:22 sê dat die Vader niemand oordeel nie, maar alle oordeel aan die Seun toevertrou het?

A: Eerstens wat nie die antwoord is nie, en dan die antwoord. Daar is twee oordele, die Groot Wit Troon-oordeel, en die bema-sit-oordeel van Christus vir gelowiges se belonings. Daar is verskillende Griekse woorde vir oordeel, wat onderskeiding en veroordeling beteken. Egter, as mens die verskille in tydvorme verstaan, is die Griekse woord in albei verse dieselfde: krinei.

Die antwoord is dat die Vader, wat die oordeel oor alle mense betref, die uiteindelike regter en gesag is, maar die Vader oordeel niks behalwe deur Jesus nie. Die Bybel sê dat slegs die Vader ons voorbestem, maar ons is deur Christus voorbestem en gered. Johannes 5:22 sê nie bloot dat die Vader vir Jesus toelaat om sekere mense te oordeel nie; eerder oordeel die Vader niks anders as wat Hy aan Christus toevertrou het nie.

Hier is hoe dit in Openbaring 20:11-15 afspeel. Die een wat op die groot wit troon sit, is hoogstwaarskynlik die Vader. Daar is twee boeke, die boek van werke en die Boek van die Lewe. Die Boek van die Lewe is die "Lamb se Boek van die Lewe" volgens Openbaring 21:27. Die Vader stuur almal na die vuurmeer wat nie in die Lamb se Boek van die Lewe geskryf is nie.

V: In Joh 8:51, hoe sien diegene wat Jesus se woorde bewaar, nooit die dood nie?

A: Sien die bespreking oor Johannes 6:50-51 vir die antwoord.

V: In Joh 8:57, kan dit beteken dat Jesus eintlik ongeveer 50 jaar oud was, soos Irenaeus van Lyon (182-188 n.C.) geleer het?

A: Nee. Irenaeus was 'n groot vroeë Christelike leraar, maar selfs goeie Christelike leraars kan steeds foute maak, en Irenaeus was hier heeltemal verkeerd (Irenaeus teen Hereesieë boek 2 hoofstuk 22.6 bl. 392). Dit was die Fariseërs wat gesê het Jesus was minder as 50 jaar oud. Miskien wou hulle sy jeug oordryf. Wanneer jy na 'n vers in die Bybel kyk, is dit uiters belangrik dat jy die spreker identifiseer.

V: In Joh 8:58, waarom het Jesus hier die Goddelike Naam gebruik?

A: Jesus het vir die Jode duidelik gesê dat Hy nie net 'n profeet was nie, nie net die Messias nie, maar dat Jesus God Self was. Abraham het van hierdie naam geweet, maar dit was aan Moses by die brandende bos (Eksodus 3) dat God Self die volle betekenis van Sy naam vir die eerste keer geopenbaar het

V: Beteken Joh 8:58 dat Jesus voorgeëxisteer het, maar dat Hy nie ewig voorgeëxisteer het nie, soos Jehovah's Getuies leer (Redenering uit die Skrifte 1989 bl. 418)?

A: Nee. Johannes 8:58 sê dat Jesus bestaan het voordat Abraham gebore is, maar dit spesifiseer nie hoe lank Jesus bestaan het voordat Abraham gebore is nie. Johannes 1:1 sê egter vir ons: "In die begin was die Woord…", en niks is gemaak behalwe deur Christus nie. Wanneer Kultusaanhangers Vra bl. 173-174 dat dit dieselfde term is wat van God die Vader gebruik word, en dat daardie gebruik glad nie beteken dat God die Vader 'n punt gehad het waar Hy eers bestaan het nie.

V: Beteken Joh. 8:58 dat alle mense die "Ek Is"-teenwoordigheid van God in hulle het, soos Nuwe-Era-aanhangers Mark en Elizabeth Claire Prophet (Lost Teachings of Jesus bl. 87) en Mary Baker Eddy, die stigter van Christian Science (Science and Health with the Key to the Scriptures bl. 333-334) leer?

A: Nee. Let op die onderwerp van Jesus se toespraak en die Jode se reaksie. Jesus het oor Homself gepraat, nie oor ons nie. Die Jode het negatief gereageer omdat hulle gesien het dat Jesus beweer het dat Hy Self God is. Niemand in die Evangelies en geen vroeë Kerkvader het ooit die idee bedink dat Jesus gesê het dat die "Ek Is" op alle mense van toepassing is nie.

V: In Joh 8:59, waarom het Jesus, wat God is, hier weggesteek?

A: Jesus het weggekruip omdat hulle probeer het om Hom te stenig. Jesus was God, selfs op aarde, maar soos Filippense 2:7 wys, het Jesus Homself vrywillig leeggemaak en Homself niks gemaak toe Hy na die aarde gekom het. 'n Mens kan God se wil doen en wegkruip vir kwaaddoeners.

V: In Joh 9:1, is hierdie man blind gebore weens sondes wat hy voor hy in hierdie lewe hergeïnkarneer is, gepleeg het, soos die Unity-skool van Christendom leer?

A: As Jesus gesê het: "Hierdie man is blind gebore weens sondes wat hy voor hy in hierdie lewe gebore is, gepleeg het", sou die Unity-skool van sogenaamde Christendom 'n punt gehad het.

Jesus het egter nie net dit nie gesê, maar Hy het ook die teenoorgestelde gesê. In werklikheid kan hierdie vers gebruik word om te wys dat reïnkarnasie NIE 'n faktor in hierdie man se blindheid was nie. Spesifiek, toe Jesus gevra is of hierdie man of sy ouers gesondig het, het Jesus geantwoord: geen van die twee nie.

V: In Joh 9:1-3, waarom is hierdie man presies blind gebore?

A: Jesus het gesê dit was nie as gevolg van sy sonde of sy ouers se sonde nie. Mense ly oor die algemeen in hierdie lewe, insluitend geboortedefekte, omdat ons gebore word as gevalle wesens wat in 'n gevalle wêreld leef. In hierdie man se spesifieke geval sou sy blinde oë dien om God te verheerlik, aangesien Jesus hom genees het, en sy oë 'n getuienis sou wees sodat ander die waarheid van Jesus kon sien.

In teenstelling hiermee het latere Joodse rabbyne alles uitgevind waarom mense siektes gehad het. Droesem het beteken dat die persoon seksuele sonde gepleeg het; geelsug was onblusbare haat, armoede en vernedering het beteken dat hulle die sonde van trots gehad het, en 'n lewersaandoening(?) het beteken agterklap. In Shabbath 55a staan daar: "Geen dood sonder sonde, geen tug sonder kwaaddoen."

V: In Joh 9:4, wat het Jesus bedoel met: "daar kom 'n nag wanneer niemand kan werk nie"?

A: Daar is twee aspekte aan die antwoord.

Binnekort sou hierdie fase van God se werk, toe Jesus op die aarde geloop het, verby wees.

Vir 'n kort tydjie, tussen die kruisiging en die Opstanding, sou hulle almal versprei word. Hulle sou nie weer op 'n groot wyse in die bediening werk nie tot Pinkster, 50 dae ná Paasfees.

Belangriker nog, die Jode was oop om Jesus se nuwe leer te hoor, en hierdie openheid sou gou ná die eerste dae van die vroeë kerk verdwyn.

Vandag is 'n sin vir tydsberekening steeds nodig in bedieningswerk. Lande maak oop en toe vir die Evangelie op grond van die politieke regime wat aan bewind is. Hele kulture word meer oop en toe op grond van hul voorspoed, hul media en ander aardse (en nie net aardse) invloede.

V: In Joh 9:6, waarom het Jesus modder gemaak uit sy speeksel, aangesien Hy eenvoudig die woorde kon spreek?

A: Daar is baie maniere wat Jesus kon gebruik het om die man te genees. Miskien wou Jesus hierdie manier gebruik om te beklemtoon dat Hy, as die Woord van God, die Een was wat die mens, insluitend sy oë, uit die stof van die grond gemaak het. Tegnies gesproke het Jesus nie sy sig herstel nie, want hy het in die eerste plek nooit sig gehad nie. Een teorie is dat die man geen oë gehad het nie, en dat Jesus as Skepper dus oë gemaak het. Verder het Rabbynse tradisies dit verbied om klei te knie op die Sabbat, en Jesus het die Rabbynse tradisie gebreek.

V: In Joh 9:7, waarom het Jesus hom na die Silowam-bad gestuur?

A: Jesus kon hom dadelik daar genees het sonder om na die poel te gaan, en Siloam was in die uiterste suidooshoek van die stad, 'n geruime afstand weg. Die blindeman, wat waarskynlik deur ander mense in sy lewe alles laat doen het, moes die inisiatief neem en iemand laat lei hom na die poel. Baie mense in Jerusalem sou hierdie blinde man, met modder in sy oë, deur die stad sien loop om na 'n poel te gaan om genees te word. Dit sou 'n ongewone gesig wees.

V: In Joh 9:7 waarom is dit belangrik dat die woord vir die poel, Silóam, beteken 'gestuur'?

A: Johannes het gedink dit was belangrik, want hy wys dit veral vir ons uit. Op een vlak het die man daarheen gegaan om te was omdat hy deur Jesus daarheen gestuur is. Jesus Self was 'n "gestuurde", gestuur deur die Vader. As gelowiges word ons deur God na verskeie plekke en omstandighede "gestuur". Dit is nie altyd na die aangenaamste plekke dat God ons stuur nie, maar na die plekke waar God wil hê ons moet gaan.

Op 'n ander vlak is die enigste groot poel in die omgewing Silóam genoem, en "dit lyk beslis soos 'n ongewone toeval" dat daar hierdie woordspeling sou wees van die man wat na die poel van die gestuurde gestuur is? – behalwe dat daar geen toevalle met God is nie. God kan deur die geskiedenis kyk en dit verander om 'n woordspeling te maak, behalwe dat hierdie woordspeling nie vir humor was nie, maar om nog 'n leidraad te verskaf dat Jesus was wie Hy beweer het dat Hy is. Alhoewel Jesus in die geskiedenis was, is Hy nie regtig vir die geskiedenis gemaak nie; die geskiedenis is vir Jesus gemaak.

Q: In Jn 9:14-16, waarom het die Fariseërs gesê Jesus het nie die Sabbat gehou nie?

Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

Geen wet in die Ou Testament het genesing, die redding van 'n dier se lewe of die redding van 'n mens se lewe op die Sabbat verbied nie. Geen wet het gesê jy kon nie liefde vir ander toon en vir hulle sorg nie op daardie dag. Dit was net dat jy nie mag werk nie.

Die Fariseërs het by God se werk gevoeg deur te sê dat jy nie baie dinge kon doen nie (soos jy een myl kon loop maar nie twee nie), en jy kon nie dinge skep nie. Hulle het genesing kennelik as "skepping" beskou en dit dus volgens hul interpretasie verbied.

Vandag, soos destyds, is dit baie belangrik om te onderskei tussen wat God gesê het en jou interpretasie van wat God gesê het, soos 1 Korintiërs 4:6 en Spreuke 30:5-6 wys.

V: In Joh 9:24, waarom het die Fariseërs gesê: "gee God die lof"?

A: Dit was 'n ernstige bevel om die waarheid te sê. Josua 7:19 gebruik 'n soortgelyke uitdrukking.

V: In Joh 9:26-27 hoekom het die Fariseërs weer gevra? Hoe weet jy wanneer iemand se vrae opreg is?

A: Op die oppervlak het dit gelyk of hulle werklik wou weet, of dat hulle die eerste keer nie gehoor het nie. Egter, selfs die man wat blind gebore is, is nie mislei nie; hy het geweet dit was net 'n rookskerm. Hulle het nie gevra omdat hulle die waarheid wou leer ken nie; hulle het gevra om 'n gaatjie of fout te vind in óf die man se getuienis óf Jesus se optrede.

Nie elke vraag is 'n opregte vraag nie; selfs sommige wat opreg gestel word, is nie so nie, maar het 'n ander agenda daaragter.

Op 'n keer het ek met 'n man gepraat wat gesê het hy is 'n ateïs en wat oor voorbestemming en vrye wil navraag gedoen het. Nadat ons vir 'n uur gepraat het, het ek hom uiteindelik gevra: "as ek vir jou kon wys dat Jesus is wie Hy gesê het Hy is, sou jy Hom volg?" Sonder enige huiwering het hy gesê: "Geen kans! Ek wil my lewe lei soos ek wil." 'n Gedagte het deur my kop geflits; miskien was dit die Heilige Gees of miskien net ek. Maar die gedagte was: "een uur, net vermors." Wat as ek hom daardie vraag aan die begin van die gesprek gevra het, en as hierdie gesprek geen uitwerking sou hê op sy kom na Christus nie, kon ons eerder oor iets gepraat het wat wel sou werk?

Wanneer jy 'n saak met 'n ongelowige bespreek, moet jy aan die begin vra of die sien van hierdie oplossing hulle nader daaraan sal bring om hulle geloof in Christus te stel, of nie. As hulle ja sê, gaan voort. En aan die einde van die gesprek, as hulle sien dat dit opgelos is, vra hulle dan wat hulle sou weerhou om vorentoe te beweeg en 'n verbintenis aan Christus te maak.

Hulle het opgetree asof hulle die waarheid wou weet, tog sou hulle nie eens bevestig dat iemand wat wonders gedoen het wat slegs deur God kon geskied, van God kon wees nie. Die voormalige blindeman se reaksie is in 'n neutedop: "Skaam julle!" Soms, wanneer iemand 'n verhardde hart het, behoort ons dieselfde te sê.

V: In Joh 9:34, as 'n kind of iemand tot wie ons nie opgekyk het nie vir ons sê om iets te doen, en ons weet dit is die regte ding om te doen, behoort ons dit dan te doen?

A: Ja, alhoewel die Fariseërs in Johannes 9:34 dit nie so gesien het nie. Maar as ons God wil volg en die heilige wil doen, moet ons doen wat reg is, ongeag wie dit sê. Jakobus 4:17 sê: "Enigiemand wat dan weet wat reg is om te doen, maar dit nie doen nie, is skuldig aan sonde." Daar word nie genoem dat dit geïgnoreer kan word as die persoon wat jou inlig 'n kind of enigiemand anders is nie.

V: In Joh 9:34, waarom het die Fariseërs gesê dat die blindgeborene in sonde gebore is?

A: Hulle het waarskynlik nie hul siening oor die menslike natuur in die algemeen uitgespreek nie. Hulle het eerder gedink dat die feit dat die man blind gebore is, bewys dat hy, anders as ander mense, in sonde gebore is. Jesus het hierdie valse lering in Johannes 9:1-3 teëgespreek.

Die Joodse Midrash oor Deuteronomium 31:14 sê dat 'n swanger vrou wat sondig, haar ongebore kind laat sondig, volgens die New International Bible Commentary bl. 1248, geneem uit (vgl. N.P. Williams, Ideas of the Fall and Original Sin, 1927 bl. 98).

Die man kon nie meer in die sinagoge aanbid nie, omdat hy deur die Fariseërs uitgedryf is. Maar dat hy nie hierdie plek gehad het nie, het nie saak gemaak nie, want hy het in plaas daarvan Jesus aanbid.

V: In Joh 9:27-32 het die Fariseërs in werklikheid God verbied om dit te doen. Hoe probeer mense vandag God verbied om dinge te doen?

A: Hulle doen dit op baie maniere, alhoewel hulle nie altyd selfbewus is dat dit is wat hulle doen nie.

Moslems glo dat God nie 'n Seun het nie, maar baie Moslems glo dat God die Almagtige nie 'n Seun kon hê nie.

Laatdag-Saints (Mormone) glo dat hul god, die god van hierdie wêreld, deur die wette en ordinansies te volg, god geword het. Die wette en ordinansies is in 'n sekere sin groter as hul gode.

Baie Sewende-daagse Adventiste glo dat God nie die Sabbat van Saterdag kon verander nie.

Sommige Calviniste glo dat as God enige wese vrye wil gegee het, God nie meer God sou wees nie. Jy kan R.C. Sproul se lering oor "one maverick molecule" lees vir meer hieroor. Hulle sien nie of sal nie sien dat dit moontlik is dat die alwetende God 'n mate van vryheid kan gee, wetende met sekerheid wat gekies sou word, en selfs dat daardie vryheid onder Sy soewereiniteit is nie. Die almagtige God het d , die mag om toe te laat. Gelukkig sien baie Calviniste, soos Francis Shaeffer, dit.

Sommige Arminiane glo dat God nie kan voorbestem nie, omdat dit nie "regverdig" sou wees nie. Hulle moet in ag neem dat die Bybel sê God is regverdig, maar dit sê nooit dat God "regverdig" of "billik" is volgens 'n menslike standaard nie.

Daar is ook ander voorbeelde.

V: In Joh 9:40, waarom het die Fariseërs gevra of Jesus gedink het hulle was blind?

A: Hul fisiese vermoë om te sien het niks met hul vraag of met Jesus se antwoord te doen gehad nie. Hulle was gemaklik met metafore, en hulle het Jesus se mening oor hulle gevra. Het Jesus gedink dat die voorste geestelike leiers van die volk werklik geestelik blind was?

Jesus het nie eintlik gesê "julle kan sien of julle kan nie sien" nie. Hy het gesê as hulle werklik ongevoelig vir geestelike dinge was (blind), sou hulle nie skuldig aan sonde wees nie. Maar omdat hulle beweer het hulle kon geestelike dinge sien, ongeag of hulle dit regtig kon of nie, was hulle nie net blind nie, maar skuldig teenoor God. Die Fariseërs was nie net blind nie, maar skuldig aan opsetlike blindheid.

V: In Joh 10:1-2, wat sê Jesus figuurlik oor diewe en rowers?

A: Enige persoon, destyds of nou, wat vir mense sê hy is die weg, of dat hy hulle die weg kan wys, en hy kom nie van die ware God nie, is 'n dief en 'n rower. Skaapdiefs het gewoonlik nie gekom en elke skaap een vir een met geweld opgetel nie. Hulle sou die hek oopmaak en probeer om die hele trop weg te lei. Diewe probeer in die geheim neem, en rowers neem met geweld. Ongeag dit, enigiemand wat in die skaapskuur ingekom het deur oor die muur te klim, was nie op die regte pad nie. Hoe jy inkom is net so belangrik as of jy wel inkom of nie.

Hulle het dikwels skape van verskeie troppe in dieselfde skuur gemeng, en hulle het nie skape gemerk om te sê wie elkeen besit nie. In plaas daarvan sou die herder die skape roep, en slegs dié wat onder daardie herder se sorg was, sou by hom uitgaan.

Nou kan 'n mens nie te veel van skape verwag nie, want hulle is nie baie slim nie, maar hulle weet tog om hul herder te volg en niemand anders nie. Maar wat verbasend is, is die aantal mense wat dink hulle kan Christus volg, en tog terselfdertyd eksperimenteer met die volg van diewe en rowers.

V: In Joh 10:2,7, in hierdie gelykenis, is Jesus die herder of die poort?

A: Albei. Alhoewel antieke skrywers nie daarteen was om metafore te meng nie, is albei in hierdie geval deel van dieselfde metafoor. 'n Skapenkraal, gebou uit modder- of klipmure, het dikwels nie 'n houthekkie gehad nie. Die herder self sou voor die opening lê as die hek.

V: In Joh 10:8, wie was die diewe en rowers wat voor Jesus gekom het?

A: Dit was valse messiasse en valse profete. Valse messiasse oortuig mense oor die algemeen om hulle vertroue in hulle te stel in plaas van in die ware messias. Valse profete sou sê om 'n valse messias of 'n valse god te vertrou.

Ook is dit gesê tydens die tyd van Hanukkah, wat die herwijding van die tempel onder Judas Maccabeus herdenk. Daar was korrupte leiers van Israel wat in daardie tyd aan die Seleukiede uitverkoop het, en daar was korrupte leiers, die Sadduseërs, wat in hierdie tyd aan die Romeine uitverkoop het.

V: In Joh 10:11 is Jesus die Herder, of is Jesus 'n Lam in 1 Kor 5:7 en Joh 1:29-34?

A: Dit is figuurlike uitdrukkings wat metafore genoem word, en albei is toepaslik en waar vir Jesus. Hy is ons Herder in die sin dat Hy ons lei en ons Hom moet volg en aan Hom gehoorsaam wees. Maar Jesus het gekom om as die Paaslam vir ons sondes te sterf.

V: In Joh 10:11 het Jesus Sy lewe neergelê vir Sy skape, of ook vir Sy vyande, soos Rom 5:6,10 en 2 Pet 2:1 aandui?

A: Jesus het nie net Sy lewe neergelê vir dié wat voor Sy kruisiging Sy vriende was nie, maar Hy het Sy lewe neergelê vir Sy vyande, soos Saulus van Tarsus wat die naam "Christelik" gehaat het. Maar Saulus het later berou gehad en sy naam na Paulus verander. Romeine 5:10 sê vir ons dat Christus nie vir mense gesterf het wat verlossing wou hê nie; Hy het selfs vir dié gesterf wat aanvanklik geen deel wou hê aan Christus se verlossing nie, maar later verander en berou het.

Het Christus selfs vir dié gesterf wat nooit sal bekering nie? Ja, Christus se aanbod van verlossing is vir almal, soos in 1 Johannes 2:2. Christus se verlossing is egter "vir hulle niks werd nie, aangesien hulle nie die geloof van dié wat dit begryp het, gedeel het nie." (Heb 4:2). Dit baat niks vir dié wat "die Meester wat hulle gekoop het, verloën" (2 Petrus 2:1), wat "God se doel vir hulleself verwerp het" (Lukas 7:30), en wat "vasklou aan nietige afgode [en] Sy liefdevolle toewyding verlaat" (Jona 2:8) (BSB)

Sien When Critics Ask bl. 416 vir 'n ander maar aanvullende antwoord.

V: In Joh 10:14-33, op watter punt sou Jesus se woorde godslastering gewees het as hulle deur 'n gewone man uitgespreek is?

A: Al sê die Skrif dit nie uitdruklik nie, sou enige ander persoon wat Johannes 10:1 sou sê, 'n valse profeet wees as hy of sy hierdie woorde oor homself of haarself gesê het. Wanneer Jesus oor "Sy skape" en "Sy gesag" praat, bevestig Hy Sy bewerings dat Hy God is, selfs reeds voor Johannes 10:33-42.

V: In Joh 10:16, wie is die ander skape waarna Jesus verwys?

A: Jesus verwys na heidene (nie-Jode). Dit verwys nie net na mense van die Nuwe Wêreld soos die Mormone leer nie. Dit verwys nie na almal wat glo en nie tot die 144 000 van Jehovah se Getuies behoort nie, soos Jehovah se Getuies leer. Sien The Complete Book of Bible Answers bl. 57-58, When Cultists Ask bl. 175-176 en Jehovah's Witnesses Answered Verse by Verse bl. 78-79 vir meer uitgebreide antwoorde.

V: In Joh 10:18, hoe is Jesus die mag gegee om sy lewe af te lê en dit weer op te neem?

A: Jesus het Homself leeggemaak toe Hy na die aarde gekom het, en Hy het geen mag gehad behalwe dié wat die Vader en die Gees Hom gegee het nie. Op aarde het hulle Hom die mag gegee om sy lewe af te lê (fisies te sterf) en weer lewendig te word.

V: In Joh 10:23, wat was die Fees van Inwyding, wat in die winter plaasgevind het?

A: Dit is dieselfde as die Fees van Ligte, of Hanukkah, volgens The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 310 en die Believer's Bible Commentary bl. 1527. Chanukkah herdenk die herwijding van die Tempel nadat dit ontheilig is toe die Makkabeërs Israel bevry het. Dit is belangrik om daarop te let dat Chanukkah nie as 'n fees in die Ou Testament genoem word nie, maar Jesus het dit saam met ander Jode gevier. Dit is in orde om 'n fees wat nie in die Bybel genoem word nie, te vier.

V: In Joh 10:26, was sommige van die Jode nie Jesus se skape nie omdat hulle nie geglo het nie, of het hulle nie geglo omdat hulle nie Jesus se skape was nie?

A: Eerstens 'n eenvoudige woordstudie, en dan drie sienings.

Woordstudies: Die Griekse woord wat hier met "want" vertaal word, is gar. Strong se Konkordans gee die primêre betekenis as "rede". Strong sê ook dit kan beteken "en, as, omdat (dat), maar, selfs, want, inderdaad, sonder twyfel, aangesien, toe, daarom, waaragtig, wat, waarom, tog." Aland se Griekse Nuwe Testament sê dit beteken, want, aangesien, toe; inderdaad, beslis; Wat! Waarom! Dus het die Griekse woord gar 'n wye betekenisbereik. Ook het Jesus dit moontlik in Aramees gesê, nie Grieks nie, so mens kan nie een definisie met presisie vaspen nie. Hoe dit ook al sy, hier is drie moontlikhede, en die derde moontlikheid is die mees waarskynlike.

Daarom: Hulle was nie Jesus se skape nie omdat hulle nie geglo het nie. Grieks het egter baie sterker woorde vir "daaroor", soos oukoun, wat dikwels in die Nuwe Testament gebruik is, en daardie woorde is hier nie gebruik nie.

Vanweë: Hulle het wel geglo omdat hulle nie Jesus se skape was nie. Alhoewel die Griekse woord soortgelyk is aan die Engelse vir "for" en dus óf op hierdie wyse óf op die vorige wyse geïnterpreteer kan word, ondersteun die sinstruktuur hierdie siening bo die vorige een. Mense beklemtoon natuurlik die aspek dat hulle nie Jesus se skape was nie omdat hulle nie geglo het nie. Hierdie skrif sê egter die teenoorgestelde. Die New Geneva Study Bible bl.1683 noem hierdie siening, alhoewel dit nie noodwendig die ander siening uitsluit nie.

Albei: Om óf-óf te sê is 'n kunsmatige vereenvoudiging. Dit is soortgelyk aan die vraag of mense leef omdat hulle asemhaal, of hulle asemhaal omdat hulle leef? Die Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 311 noem dat dit "'n eenvoudige stelling van hulle gedrag is. Dit herinner ook aan die uiteindelike misterie van God se verkiesing."

V: In Joh 10:28-29, wat sê dit oor die moontlikheid dat een van Jesus se skape sy of haar saligheid kan verloor en na die hel gaan?

A: Hierdie vers leer duidelik dat God sal verseker dat niemand, of dit nou demone of mense is, ons verlossing met geweld van ons kan wegneem. Romeine 8:35-36 sê ook dat niks ons van God se liefde kan skei nie. Die Bible Knowledge Commentary: Nuwe Testament bl. 311 sê die Grieks is "hulle sal inderdaad nooit verlore gaan nie". Dit sê ook dat die woord vir gryp, harpasei, verwant is aan die woord vir 'n gierwolf: harpax. Sien die Believer's Bible Commentary bl. 1527 vir meer oor die feit dat die ewige lewe nie voorwaardelik is aan 'n persoon se gedrag nie.

Nietemin kan 'n nie-uitverkore persoon die wêreld, en selfs homself, oortuig dat hy 'n Christen is, en later kies om af te val van 'n belydenis van geloof in Christus.

Sommige Christene sê egter dat, al kan niemand ons saligheid wegneem nie, ware Christene self kan kies om uit God se hand te spring en na die hel te gaan. Hierdie vers bevestig of ontken daardie siening nie.

David O'Brien in Today's Handbook for Solving Bible Difficulties bl. 307–310 sê dat 'n gelowige nooit sy of haar saligheid kan "misplaas" nie, wat beteken dat geen gelowige so sleg kan sondig dat sy saligheid, sonder dat hy of sy daarvan weet, verlore raak nie. Ons verlossing word nie deur werke in stand gehou nie, meer as wat ons verlossing deur werke verkry word. 'n Egte gelowige kan egter bewus kies om sy of haar verlossing aan God terug te gee. Dan sou hulle soos dié wees wat die waarheid geken het en Jesus gekruisig het.

Aan die ander kant, sien Ron Rhodes se boek, The Complete Book of Bible Answers 190-193, vir die siening dat wanneer 'n persoon gered is, niks of niemand (nie eens homself nie) daardie persoon van wat God belowe het, kan skei.

V: In Joh 10:28-29, wat is jou siening oor ewige sekuriteit (eenmalig gered – altyd gered)?

A: Ek glo in 'nmaal gered, altyd gered om twee redes:

a) Uit 'n tydlose perspektief is dit 'n inherente teenstrydigheid vir God om te "weet" dat 'n persoon gered is, en dan uit te vind dat Hy verkeerd was en die persoon n t gered is. Eintlik kan dit saamgevat word as "een keer 'n uitverkore, altyd 'n uitverkore". (Terloops, ek is nie 'n Calvinis nie).

b) Vanuit 'n perspektief binne tyd belowe God om Sy seël van die Heilige Gees op ons te sit en sodoende ons erfdeel te waarborg. Niemand kan ons uit God se hand uitruk nie (Johannes 10:28). Almal wat "... geregverdig is, sal verheerlik word" (Romeine 8).

Hier is 'n paar verse daaroor.

- - - - - - -

Verlossing is 'n gawe van genade, nie deur werke verdien nie. Geen verdienste aan ons kant kan ons red nie. Ef 2:8-9; 2 Tim 1:9; Tit 3:5; Hand 26:20; Rom 3:23-24; 4:5; 6:14-15; 9:32; 11:5-6; Gal 3:2,3,10-14

Ware geloof dra vrug, want geloof sonder werke is dood. Jak 2:14-26; ~1 Joh 3:17-19

Alle ware gelowiges werk om God te gehoorsaam en liefde vir God en mense uit te druk. 1 Joh 3:14-15

Gelowiges kan vol vertroue wees oor hulle ewige lewe. 1 Joh 4:17; 5:11-19; 3:24; 4:13; Ef 3:12

God red ons nie net nie, Hy verseël en bewaar ons ook. Ef 1:13-14; Jud 24; 1 Tim 1:14

Aan die ander kant het ek gesien hoe die leer van 'eenmaal gered, altyd gered' op 'n valse, ongebalanseerde wyse gebruik word. 'n Vrou het my eendag vertel van haar kollegeseun wat van die huis af weggeloop het en in Kalifornië gaan woon het met sy meisie. Sy het egter geweet dat hy tog na die Hemel toe sou gaan, want hy het in 'n kerk die gang af geloop.

Eens gered, altyd gered is waar, maar mens moet ook die "balanserende leer" van valse bekering ken. Sommige mense wat nie gered is nie, sal ander en selfs hulself kan mislei deur te dink hulle is gered. Hier is verse daaroor.

- - - - - - -

Ons moet onsself ondersoek, want valse Christene kan mislei word. 2 Kor 13:5

Gelowiges moet tot die einde toe ywerig wees om hul hoop seker te maak. Heb 6:11

Sommiges kan 'n vals sekerheid van saligheid hê Jer 17:10, selfs al:

• Die skyn van godsaligheid het; ken die Skrifte. 2 Tim 3:5; Jn 5:39-47

• Glo (op 'n intellektuele, nie 'n verlossende wyse nie), is gedoop. Hand 8:13,20; Jak 2:19

• Selfs geglo het dat hulle in Jesus se naam geprofeteer, duiwels uitgedryf en baie kragtige wonders verrig het. Mt 7:21-23; 2 Th 2:9-10

• Eens ontsnap aan die wêreld se korrupsie deur ons Here en Verlosser te ken. 2 Pet 2:17-22

Ons kan vertroue hê in ons saligheid, ons kan WEET dat ons die ewige lewe het (1 Joh 5). Tog het ons ook 'n verantwoordelikheid om onsself te ondersoek en op ons hoede te wees.

- - - - - - -

Ons is verantwoordelik om ons lewe en leer noukeurig te bewaar. 2 Tim 1:14; Kol 1:23; Spr 22:5

Nie die wysheid van hierdie wêreld te volg nie. Kol 2:8-9; Jak 3:15; 1 Kor 1:17-27; 2:6,8,14; 2 Kor 1:12

Volhard. Heb 10:23,36; 12:1,12-13; 1 Jn 2:24; 1 Kor 13:7; Rom 5:3-4; Jak 1:3-4,12; 5:11; 2 Pet 1

Alhoewel ek nie 'n Calvinis is nie (ek bevestig universele aspekte van die verzoening), hou ek wel vas aan die volharding van die heiliges, wat ek beskou as 'n kombinasie van hierdie twee leerstellings.

a) Eenmaal gered, altyd gered: God sal niemand laat verloor nie

b) Vals bekering: Al die werklik gereddes, selfs al dwaal hulle, sal na God terugkeer. Andersins was hulle nie werklik gered nie.

V: In Joh 10:30, bewys dit dat Modalisme waar is, aangesien Jesus en die Vader Een is?

A: Nee. Volgens sowel Novatianus se Traktaat oor die Drie-eenheid hfst. 27 bl. 637, as Griekse grammatika, is die Griekse woord Een (neutraal), nie Een (manlik) nie, dus is hulle een in karakter en wese, maar nie een in persoon nie.

V: Toon Joh 10:30 dat Jesus God is?

A: Dit wys dat Jesus God is op 'n groter wyse as mense wat sogenaamde gode was.

V: In Joh 10:30, hoe is die Vader en Jesus een?

A: Die Skrif openbaar baie maniere waarop hulle een is.

Een: Hier is 'n paar van die maniere.

1. Hulle deel dieselfde titels

Jesus word die Ewige Vader genoem, wat kan verwys na die feit dat Hy die bron van die ewige lewe is (Jesaja 9:6).

Ambrosius van Milaan (378-381 n.C.) het in sy werk, Oor die Heilige Gees, boek 1, hoofstuk 13.132-139, meer geskryf oor die deel in die goddelike name. Sien The Nicene and Post-Nicene Fathers, 2de reeks, band 10, bl. 110-111 vir meer oor wat Ambrosius geskryf het.

2. Hulle het dieselfde aard. Filippense 2:5

3. Hulle het dieselfde eer. Johannes 5:23

4. Die Vader en Jesus besit alles gemeen. Johannes 16:15;17:10.

5. Op aarde het die Vader in Jesus gewoon. Johannes 10:38; 14:10-11.

6. Op aarde was Jesus in die Vader. Johannes 10:38;14:11

7. As jy regtig Jesus ken, ken jy die Vader en het jy die Vader gesien. Johannes 14:7-9

8. Niemand kom na die Vader behalwe deur Jesus nie. Johannes 14:6; 6:45; ~8:24; Handelinge 3:12

9. Albei word regtens aanbid. Hebreërs 1:6

10. Albei word regtens God genoem. Johannes 1:1; 20:28, Hebreërs 1:8,9

11. Daar word tot albei gebid. Handelinge 7:7:59-60

12. Alles in die wêreld is deur hulle albei geskep. Johannes 1:3, 10, Kolossense 1:16

13. Die volheid van die goddelikheid is in Jesus. Kolossense 1:19

14. Hulle is een in gees, liefde en doel. Om werklik een te gehoorsaam, is om die ander te gehoorsaam. ~Johannes 14:23-24

Hulle is egter nie in elke opsig dieselfde nie.

1. Hulle is onderskeie. Jesus was nie 'n ventriloquist nie. Matteus 3:16; Johannes 8:18.

2. Die Vader, Jesus en ons almal deel sekere dinge, soos die ewige lewe. Johannes 16:13-15

Die Vader het nie sekere dinge nie wat ons met Jesus ná Sy menslike geboorte deel nie. Hebreërs 1:6-10; 2:14; 7:3

3. Die Vader het nie geword, gevorder, of verander in Jesus nie. Hebreërs 13:8; 1:9; Johannes 14:10,24,26; 15:1; 16:27-8,32; 17:5

4. Jesus het nie tot die Vader geword, gevorder of in Hom verander nie. Hebreërs 13:8; ~Openbaring 5:13; Johannes 20:17; 14:10,24,26; 15:1

5. Jesus is verlaat by Kalvarie. Markus 15:34; Matteus 27:46

6. Hoe naby hulle ook al op aarde was, sou Jesus steeds na die Vader toe gaan. Johannes 14:12; Markus 16:19; Johannes 20:11

Dit is opgesom as: "Verenig sonder verwarring, … onderskei sonder skeiding, ondeelbaar en sonder grade." Deel hiervan is uit Athanasius se Preek oor Lukas 10:22 hoofstuk 2 bl. 90

Die gelowige se Bybelkommentaar bl. 1528 het 'n effens ander antwoord. Al sê dit dat hulle een is in al hul eienskappe, sê dit dat in hierdie gedeelte Jesus na die Vader verwys en dat hulle een is in mag.

V: In Joh 10:31, hoe kon hulle klippe optel om Jesus te stenig in Salomo se kolonnade?

A: Salomo se kolonnade het waarskynlik nie los stene gehad nie; dit was egter langs die oostekant van die tempel, wat destyds deur Herodes herbou is, so daar sou volop stene vir konstruksie gewees het. Maar dit beteken dat hierdie stene nie klippies was nie, maar ten minste so groot soos 'n mens se hand. Die Grieks hier beteken "om te dra", nie net "om op te tel" nie, volgens The Expositor's Bible Commentary, vol. 9, bl. 112–113.

V: In Joh 10:34, is mense ook gode?

A: Nee. Daar is vyf punte om in die antwoord in ag te neem.

Ontelbare mense het valslik beweer dat hulle gode is.

Geen mens is ware God nie, behalwe Jesus.

Sommige mans is in die Bybel as elohim aangestel. Moses was soos God (elohim) vir Farao (Eksodus 7:1), omdat Farao verwag is om God se boodskap wat deur Moses oorgedra is, te gehoorsaam.

In Psalm 82:6 verwys elohim na gewone mense. Christene verskil of Psalm 82:6 ironies is en bose mense [so-genaam] "gode" noem, of of dit sê dat die aangestelde regters (elohim) korrup was.

Ongeag, die "elohim" in Psalm 82:6 oordeel onregverdig, wandel in duisternis en sterf soos mense.

V: In Joh 10:34-36, waarom het Jesus hier na Ps 82:6 verwys?

A: Daar is ander maniere waarop Jesus sy argument kon opbou, maar die Evangelical Commentary on the Bible, bl. 862, sê dat Jesus hier sy saak op 'n manier gevoer het soos 'n rabbi sou doen. Dit is 'n "a fortiori"-argument, d.w.s. argumenteer van die mindere na die groter. Jesus het drie Skrifgedeeltes as 'n "winskrans" gebruik om die verstande van die Jode oop te wring.

Vir die skag (draaipunt) van die hefboom het Jesus op hulle korrekte begrip staatgemaak dat daar net Een God is.

Aan die hoë kant van die hefboom het Jesus die konsep gebruik dat in die Skrif selfs goddelose mans in Psalm 82 elohim genoem is. Sommiges sien Psalm 82 as ironies (sarkasties) geskryf oor hierdie mans wat as "gode" gestaan het, maar tog in die stof sal sterf. Ander sien egter dat mans wat as regters opgetree het, die titel elohim gedra het, omdat hulle in God se plek gestaan het en God se geregtigheid uitgedeel het. Psalm 82 verwys na korrupte regters. Wat presies bedoel is toe mense in die Ou Testament Elohim genoem is, sien die vorige vraag. Hoe dit ook al sy, sterflike mense in Psalm 82 is in 'n sekere sin elohim genoem.

Aan die laer kant van die hefboom, aangesien dit aanvaarbaar was dat mense hierdie Psalm hardop lees en hierdie mans elohim noem, alhoewel hulle dit nie verdien nie, hoe baie meer gepas is dit om Jesus Elohim te noem, aangesien Jesus die eniggeborene Seun van God is. Jesus het hier nie al die besonderhede van die verhouding tussen Hom en die Vader verduidelik nie, en Hy het ook nie in detail ingegaan oor hoe die Drie-eenheid een God is (die draaipunt) maar uit drie Persone bestaan nie. In plaas daarvan sê Jesus hier eenvoudig dat as hierdie goddelose manne elohim genoem is, oorweeg dat Jesus in 'n groter sin elohim kan wees.

'n "hoe veel te meer"-tipe argument word 'n "a fortiori"-argument genoem.

V: In Joh 10:37-38, waarom sê Jesus dat hulle ten minste in Sy werke moet glo, as hulle nie in Hom gaan glo nie?

A: Jesus het nooit gesê dat geloof in Sy werke voldoende is vir verlossing nie. In Handelinge 8:13,18-19 het Simon die Towenaar in die waarheid van die mirakels geglo, tog is hy nie gered nie.

Eerder was Jesus verbaas dat hulle, nadat hulle gesien het wat Hy gedoen het, nie eens die eerste stap geneem en in die werklikheid van die wonders geglo het nie. Dit sou nie voldoende wees nie, maar dit sou 'n brug wees sodat hulle dalk later in die een wat die wonders verrig het, sou glo.

V: Indikeer Joh 10:37-38 dat geloof in Jesus se werke, en nie in Jesus nie, voldoende is vir verlossing?

A: Nee. Dit beteken dat as hulle ten minste in Jesus se werke kan glo, en glo dat hulle van God afkomstig is, dit 'n eerste stap is om in Jesus te glo. Soms moet jy dinge stap vir stap neem.

V: In Joh 10:40, waarom het Jesus na die plek gegaan waar Johannes gewoonlik gedoop het?

A: Jesus het hom onttrek weens die sterk teenstand van die Fariseërs en ander Jode. Jesus het hierheen gegaan omdat dit hier was dat Sy bediening begin het. Natuurlik was dinge nou anders; Johannes die Doper is onthoof, en mense wou hom ook doodmaak. Die volgelinge wat na hom toe gekom het, kon egter h herinner aan hul vorige doopbelofte deur Johannes die Doper. Soms is dit goed om nostalgies te wees en terug te keer na 'n goed-onthou plek om ander (en onsself) te herinner aan ons vorige belofte en liefde.

V: In Joh 11:1-33, waarom word Lasarus nie in die ander evangelies genoem nie, aangesien dit so 'n klimaktiese oomblik in die Evangelie van Johannes is, soos die skeptiese Asimov's Guide to the Bible op bl. 984 vra?

A: Voordat ons hierdie beswaar beantwoord, laat ons dit nog "moeiliker" maak. Waarom is die opwekking van Jairus se dogter in al drie die evangelies, (Mt 9:18-26; Mk 5:21-43; Luk 8:40-56) maar afwesig in Johannes? Hoekom het die dissipels en die vroue Jesus aanbid in Matteus 14:33 en Matteus 28:9, maar nie in die ander evangelies nie? Hoekom het die herders aanbid in Lukas 2:15-20 maar nie in die ander evangelies nie? Waarom het die blinde man in Johannes 9:38 Jesus aanbid, maar nie in die ander evangelies nie? Waarom het daar in enige van die evangelies 'n gebeurtenis plaasgevind wat nie ook in elk van die ander drie opgeteken is nie?

Johannes wys ons die antwoord in Johannes 21:25: "Daar is nog baie ander dinge wat Jesus gedoen het. As elkeen daarvan neergeskryf sou word, dink ek die hele wêreld sou nie plek hê vir die boeke wat geskryf sou word nie." Daar is vier punte:

1) Johannes en die evangelie-outeurs was selektief in die wys van wat hulle as die sleutelaspekte beskou het om vir ons te demonstreer wie Jesus was.

2) Een skrywer kon inligting geken het wat die ander nie geken het nie. Byvoorbeeld, Lukas blyk baie meer inligting oor Jesus se kinderjare te hê. Miskien het hy uitvoerig met Maria gepraat.

3) Die outeurs het vir verskillende gehore geskryf. Byvoorbeeld, as Jesus om 3:00 in die middag gesterf het, wat die negende uur sou wees (Matteus 27:45), aangesien die Jode die dag omstreeks 6:00 in die oggend begin het. Maar vir Griekse en Romeinse lesers sou dit die sesde uur gewees het (Lukas 23:44), want vir hulle het die dag om 9:00 in die oggend begin. In Johannes 20:19 verwys na die nag as die vorige dag, soos die Romeine en Grieke sou doen, terwyl die Jode nag ná sononder as die volgende dag sou beskou.

4) Ten slotte word daar gemeen dat Johannes later as die ander evangelies geskryf het, en miskien wou hy veral inligting insluit wat nie reeds in die ander drie gegee is nie.

Sien ook When Critics Ask bl. 411-412 vir in wese dieselfde antwoord op 'n verwante vraag, oor Johannes 6:35.

V: Indikeer Joh 11:1-33 dat Jesus seksuele omgang met Maria en Marta gehad het, soos die Children of God (=Family of Love)-kultus leer?

A: Glad nie! Niks dui daarop dat Jesus iets minder as rein was nie. Die leier van die Family of Love, Moses David Berg in Ffer's Handbook! bl. 4 het selfs geleer dat aangesien Jesus alles vir ons moes ly, hy vrywillig ' ' geslagsziekte van Maria Magdalena opgedoen het. Jesus het Lasarus sowel as Maria en Marta liefgehad, en Sy liefde was dié van vriendskap, nie seks nie.

V: In Joh 11:3, wat was die grondslag van die beroep op Jesus hier?

A: Maria en Marta het nie gesê dat Hy moes kom omdat Lasarus Hom liefhet nie, of omdat ons Hom liefhet. Hulle het eerder gesê dat Hy moes kom omdat die een wat U liefhet, siek is. 1 Johannes 4:19 sê dat ons God liefhet omdat Hy ons eerste liefgehad het, nie andersom nie. Wanneer ons tot God bid, moet ons Hom nie vra om ons versoek te verleen op grond van ons geregtigheid, liefde of werke nie. Vra Hom eerder op grond van Sy beloftes en Sy liefde vir ons. Natuurlik kan God steeds nee sê vir wat nie die beste vir ons is of nie in Sy wil is nie.

V: In Joh 11:4, waarom het Jesus gesê dat Lasarus nie siek was tot die dood nie, aangesien Lasarus later in Joh 11:11-14,17 gesterf het?

A: Jesus het hier duidelik 'n ander perspektief gehad as die dissipels. God het oor die algemeen 'n ander perspektief, beide op die dood en op wat moontlik is. In hierdie geval het Jesus geweet dat Lasarus weer lewendig sou word, en Jesus het so gepraat om daardie feit te beklemtoon. Sien When Critics Ask bl. 417-418 vir 'n aanvullende antwoord.

V: In Joh 11:6, waarom het Jesus vertraag voordat Hy sy siek vriend Lasarus gaan sien het?

A: Die uiteindelike antwoord is in Johannes 11:15. As gevolg van Jesus se uitstel het Lasarus gesterf, en die opwekking van Lasarus uit die dood sou 'n groter demonstrasie van sy krag wees.

Het Jesus, wetende van al hierdie dinge, doelbewus gekies om om hierdie rede te vertraag? Of het Jesus nie doelbewus so gekies nie, maar het Hy vertraag om te gaan totdat die Vader Hom gelei het om te gaan, en dit was die gevolg. Die Skrif sê nie, en dit kan albei wees.

V: In Joh 11:9, hoe kan daar twaalf uur daglig wees, aangesien die dag in die winter korter en in die somer langer is?

A: Alhoewel Jesus hier hoofsaaklik oor bediening en nie astronomie geleer het nie, was Hy baie presies. Ongeag breedtegraad, is daar presies 12 uur daglig per dag oor die loop van 'n hele jaar. Soms vandag is ons so vasgevang in die uur-vir-uur skedule, of die huidige seisoen, dat ons nie sien hoe dinge oor tyd uitwerk nie.

V: Toon Joh 11:11-14 nie dat ons na die dood onbewus is nie, aangesien Lasarus "ingeslaap het" soos Jehovah's Getuies in Mankind's Search for God bl. 128 leer?

A: Nee, hierdie algemene eufemisme vir die dood, wat ook in die Ou Testament gebruik word, mag nie so opgeneem word dat Jesus Sy eie woorde oor bewussyn ná die dood in Markus 9:43-48; Lukas 16:22-23; en Openbaring 19:20, sowel as Paulus se woorde in 2 Korintiërs 5:8 en Filippense 1:23, sou teëspreek nie.

V: In Joh 11:16, waarom het Thomas gesê om te gaan, sodat ons saam met hom kan sterf?

A: Thomas was toegewyd maar verward. Behalwe vir Thomas se moed, sê die Skrif nie watter ander redes Thomas aangevuur het om hierdie vreemde opmerking te maak nie. Hier is twee spekulasies.

Verwyting: Miskien het Thomas gedink dat die owerhede waarskynlik Jesus sou vind en die dissipels arresteer. Vandag, selfs in verwyting, moet ons steeds Jesus volg, selfs tot die dood toe. Paulus het ook verwyting gevoel in 2 Korintiërs 1:8-10.

Gebrek aan geloof: Miskien het Thomas gedink dat alhoewel Jesus wonders kon doen, nie eens Jesus die dooies kon opwek nie. Toe Thomas gesê het: "Laat ons ook gaan, sodat ons saam met Hom kan sterf", het Thomas duidelik nie verwag dat Jesus Lasarus uit die dood sou opwek nie. Vandag, selfs wanneer ons twyfel, behoort ons soos die vader van die stuiptrekkende seun te wees wat vir Jesus gesê het: "Ek glo; help my ongeloof!" in Markus 9:24.

V: In Joh 11:23-25, wat sê Jesus hier oor die opstanding?

A: Om te sê dat die opstanding net 'n gebeurtenis is, is om eerlik sy sekondêre betekenis te beskryf, maar die primêre rede agter die betekenis te verwaarloos. Jesus is die opstanding beteken dat, aangesien Jesus die krag gehad het om Homself uit die dood op te wek, in Jesus ook die krag vir ons opstanding uit die dood is.

V: In Joh 11:26, waarom het Jesus gesê dat diegene wat in Hom glo, nooit sal sterf nie?

A: Hulle sou die ewige lewe hê, eers op aarde en dan in die hemel. Jesus het nie gesê hulle sal nooit sterf nie, maar "sal lewe, selfs al sterf hy".

V: In Joh 11:33,38, waarom was Jesus ontsteld?

A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Jesus was sigbaar ontsteld, want Joh 11:36 wys dat die skare dit opgemerk het.

2. Johannes 11:36 dui ook daarop dat die skare aangeneem het dat Jesus ontsteld was weens sy liefde vir Lasarus en sy hartseer oor Lasarus se "permanente" dood.

3. Alhoewel Jesus Lasarus baie liefgehad het, stel die Skrif nie eintlik die werklike rede waarom Jesus sigbaar ontsteld was nie.

4. Jesus mag dalk ontsteld gewees het, nie oor Lasarus se fisiese toestand nie, maar oor die broos geestelike toestand van sy susters en ander.

V: In Joh 11:35, hoe kan ons 'n God hê wat so magteloos is dat Hy huil, en ook in Joh 19:28 dors? (Die moslem Ahmad Deedat het dit na vore gebring.)

A: Kom ons praat eers oor die huil, en dan oor die dors. Jesus het gehuil: Deedat bring inderdaad 'n interessante kontras na vore. Wanneer iemand die Islam verlaat of Allah oortree, staan daar nooit dat Allah huil, of enige kommer daaroor toon nie, behalwe woede. Maar Jesus het oor Jerusalem gehuil, Hy het oor Lasarus gehuil. Psalm 116:15 sê: "Prysbaar in die oë van die Here is die dood van sy heiliges." Deedat het nêrens aangevoer dat dit waar sou wees vir Allah nie.

Jesus het dorstig geword: God in die Hemel sou nooit tekortkom, honger of dors nie, hoe sou God dan ooit meegevoel met ons hê, of ons menslike situasie verstaan? Maar wat as God die Almagtige, wat enigiets kan doen, besluit het om mens te word? Jesus sê nie net vir ons om getrou te wees en volhard nie, maar Hy weet hoe moeilik dit soms is, en Hy verstaan ons lyding. Nou sou Moslems sê dat Allah bewus sou wees van almal se pyn, maar dit is Jesus, nie Allah nie, wat uit eerste hand sou verstaan wat ons lyding is, omdat Hy ook gely het, en Hy het pyn vir ons ervaar.

V: In Joh 11:42, waarom het Jesus in Sy gebede dinge aan God gesê wat vir die mense se welsyn was?

A: In plaas daarvan om onopreg te wees, was Jesus baie reguit en eerlik. Jesus het nie gesê: "hoor my asseblief beter as wat U gewoonlik doen", of selfs "hoor my asseblief", maar het eerder die Vader bedank wat reeds belowe het om na Hom te luister. As Jesus nie gesê het: "Ek weet U hoor my" nie, sou die mense dalk verkeerd verstaan het en gedink het dat Hy God vra om na Hom te luister.

Vandag is daar 'n verskil tussen bid en bid in geloof. Soos iemand eens gesê het, as jy ooit voel dat 'n klein gebed nie veel skade sal doen nie, sal dit waarskynlik ook nie veel goed doen nie. Dit is nie onrespekvol om op die beloftes van God te staan en te bid met die versekerdheid dat God Sy beloftes nakom nie.

V: In Joh 11:43, waarom het Jesus gesê: "Lazarus, kom uit"?

A: God het alles deur Sy woord geskep. As Jesus net gesê het, "kom na vore", sou dit 'n werklike probleem veroorsaak het, aangesien almal wat gesterf het, destyds tot lewe sou gekom het. Jesus sou dit eers later sê. Ek veronderstel dat Jesus, as wie Hy was, baie versigtig met Sy woorde moes wees.

V: In Joh 11:44, hoe kon Lasarus uitstap, aangesien hy hand en voet gebind was?

A: Soos When Critics Ask bl. 418 noem, is lyke in linne toegedraai, hulle was nie styf gebind soos die Egiptenare se liggame nie. Niks hier het verhinder dat Lasarus kon loop nie.

V: In Joh 11:46, waarom het sommige gegaan en vir die Fariseërs vertel wat Jesus gedoen het?

A: Dit was waarskynlik nie uit liefde vir Jesus nie. Hulle het moontlik opgetree as die "oë en ore" van die Fariseërs.

V: In Joh 11:46-51, waarom het die Fariseërs opgetree soos hulle gedoen het?

A: Die Fariseërs was duidelik radeloos oor wat om te doen. Hul doel was om hul posisie te behou, nie om God te volg nie. Hulle wou hê dat die openbare ondersteuning vir Jesus weggevat moes word, maar hulle kon dit nie doen terwyl Jesus hierdie wonderwerke verrig het nie.

V: In Joh 11:49-52, waarom het Kajafas 'n ware profesie gegee, aangesien hy Jesus verwerp het?

A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Kajafas was iemand wat Jesus verwerp het en wou hê Jesus moes sterf; Kajafas was God nie behaaglik nie.

2. Die woorde wat Kajafas gesê het, was 'n ware profesie, alhoewel die betekenis (Christus se verzoening vir die wêreld) nie Kajafas se beoogde betekenis was nie.

3. God kan gebruik wie Hy wil om profesie en waarheid bekend te maak; selfs bose mense wat Hom nie behaag nie.

4. Dus, as iemand 'n profesie gee, bewys dit nie outomaties dat hy of sy 'n godvresende persoon is nie. Twee ander gedeeltes wat hierdie gevolgtrekking ondersteun, is Numeri 22:32-33 (Bileam) en 1 Samuel 19:18-24 (Saul en sy manne).

V: Ondersteun Joh 11:49-52 die Rooms-Katolieke bewering van pauslike onfeilbaarheid, soos When Cultists Ask op bl. 179-180 sê sommige Katolieke geleerdes beweer?

A: Nee, dit is 'n groot oordrywing om te sê dat 'n enkele onbedoeld korrekte uitspraak van een Joodse leier bewys dat al die sewe tot veertien of so ex cathedra-uitsprake wat pausen gemaak het, op een of ander manier onfeilbaar is. Kajafas het ook verkeerde dinge gesê, beteken dit dan dat pausen verkeerde dinge sê?

Maar om regverdig te wees, moet daarop gewys word dat baie Katolieke nie probeer om hierdie vers af te dwing om pauslike onfeilbaarheid te bewys nie.

V: Joh 12:1-11 vertel van voorbereidings vir Jesus se lydensweg. Wat kan ons in ons lewens doen om voor te berei om vandag meer passievol oor Jesus te wees?

A: Aan die positiewe kant kan ons meer tyd saam met God deurbring, oor Sy Skrif mediteer, tot Hom bid en elke dag aan Hom opdra. Ons kan die belangrikheid daarvan verstaan om die evangelie met ander te deel en dit doen.

Aan die negatiewe kant kan ons uit ons lewens uitroei wat ook al neig om ons passie vir God te verdoof. Enige heersende sondes, of groot tydrowers, wat ons 'te besig' maak met onbelangrike dinge om die belangrikste dinge te doen wat God wil hê ons moet doen.

V: In Joh 12:3, waarom het Jesus toegelaat dat die duur parfuum op Hom gebruik word?

A: Aangesien Jesus God is, is Hy waardig tot aanbidding en eerbied. Jesus het haar liefde en eerbied teenoor Hom aanvaar, en Hy het ander toegelaat om te sien en uit haar voorbeeld te leer. Hierdie nardusparfum was duur; dit is ingevoer uit Noord-Indië volgens die Evangelical Commentary on the Bible bl. 864 en The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 316. Judas het gesê dat dit vir driehonderd denarius verkoop kon word, en 'n arbeider het een denarius per dag verdien.

Die Evangeliese Kommentaar op die Bybel bl. 865 sê dat dit nie ongewoon sou wees vir 'n gasheer om 'n dienaar sy ete-gaste se voete te laat was nie, maar die gasheer sou dit nie self doen nie.

Normaalweg sou salwing 'n blye geleentheid wees, maar hier was dit 'n teer, hartseer geleentheid, volgens The Bible Knowledge Commentary : New Testament p.316.

V: In Joh 12:6, waarom het Jesus toegelaat dat Judas 'n dissipel wees, aangesien Judas 'n dief en 'n toekomstige verrader was?

A: Nadat hy 'n dissipel geword het, was Judas 'n dief volgens Johannes 12:4-6. God kan watter middele Hy ook al kies gebruik om Sy plan uit te voer. Die verraad aan Jesus was 'n deel van God se plan, soos Psalm 41:9, Handelinge 2:23, Matteus 26:24,54, Markus 14:21, Lukas 22:22 en Johannes 13:18 toon.

Judas se verraad aan Jesus was 'n bose daad, maar God het hierdie slegte ding as deel van Sy plan gebruik om goed te bewerkstellig, in hierdie geval Jesus se dood aan die kruis vir ons sondes. Dit is 'n voorbeeld van wat "gelyktydigheid" genoem word.

V: In Joh 12:7, hoe was Maria en Judas hier teenoorgestelde?

A: Dit is 'n groot kontras. Maria het hierdie duur geskenk in aanbidding gegee, en Judas wou hierdie duur geskenk steel. Maria het uit offerende liefde gegee; Judas was prakties en "utilitaristies".

Vandag is sommige net by 'n kerk betrokke vir wat hulle kan kry, hetsy fisies of geestelik. Ander is ook betrokke vir wat hulle kan gee. Nou kry ons almal by die kerk goeie onderrig, gemeenskap, vriende, ens., en dit is goed om na daardie dinge te verlang. Maar wat gee *jy*? Dit hoef nie 'n posisie in die kerk te wees nie, maar eerder, wat gee *jy* aan God? 'n Vol koppie kan nie meer vloeistof ontvang nie. Maar soos jy uitdeel wat jy ontvang het aan ander, kan God jou koppie weer vul met vars, goeie dinge.

V: In Joh 12:9-11, wat het Lasarus verkeerd gedoen (in die oë van die priesters), dat hulle hom wou doodmaak?

A: Om uit die dood terug te leef was iets wat Lasarus nie kon beheer nie; selfs die hoofpriesters sou erken dat Lasarus niks verkeerd gedoen het toe Jesus hom opgewek het nie. Maar die hoofpriesters het glad nie omgegee vir billikheid en geregtigheid vir Lasarus nie; hulle was op die verdediging, in 'n 'pak jou goed in en trek weg'-modus, en sou enigiets doen om hul doel te bereik. Hulle was ontsteld dat "die hele wêreld hom gevolg het" in Johannes 12:19v. Soms, wanneer mense vandag voel dat hulle in 'n hachelike situasie verkeer, sal hulle dieselfde doen. In werklikheid sou baie in die skare later van Jesus afdwaal, maar die hoofpriesters het dit nie geweet nie.

Daar was 'n plakkaat by die werk wat ek op 'n bestuurder se lessenaar gesien het. Daarop het gestaan: "Ek sê nie dis jou skuld nie; ek sê ek gee jou die skuld." Die plakkaat was snaaks, maar die punt daaragter was nie snaaks nie: soms oorleef 'n mens net in 'n pos deur die skuld af te skuif. Maar om dit doeltreffend te doen, moet hulle harteloos wees en nie omgee dat onskuldige mense seer kry terwyl hulle hulleself beskerm nie.

V: In Joh 12:21-22, van die baie besonderhede wat Johannes nie genoem het nie, waarom sou die Heilige Gees vir Johannes laat hierdie klein een noem?

A: Eerstens doen hierdie detail oor die Grieke niks om die verhaal vorentoe te stoot of latere dinge in die evangelie te verduidelik nie. Maar hierdie klein detail belig 'n groot kontras. Terwyl die hoofpriesters, wat die wet geken het, weggebly het van Jesus en gesmee het hoe om Hom te dood, het hierdie Grieke (óf nie-Jode óf, meer waarskynlik, Griekssprekende Jode en Joodse bekeerlinge) die moeite gedoen om 'n spesiale versoek te rig om Jesus te sien. Die Joodse leierskap het Jesus verwerp, maar die Grieke het Hom aanvaar, soos die Evangelical Commentary on the Bible p.865 sê.

Ten slotte het Jesus se boodskap in hulle teenwoordigheid die noodsaaklikheid van Jesus se dood beklemtoon. Miskien het hulle voorgestel dat Jesus kon ontsnap deur saam met hulle in die buiteland te gaan. Die Believer's Bible Commentary bl. 1538 neem aan dat dit moontlik die geval is.

V: In Joh 12:23-24, wat dink u van die punt dat vir Hom "die dood nodig is vir die oes"?

A: Jesus se fisiese dood was nodig vir daar te wees 'n opstanding om die dood te oorwin. Maar vir ons, moet soms ons aspirasies, hoop en drome sterf voordat daar 'n vrugbare oes is. Soms sterf hulle en word hulle weggeneem, omdat God wil hê ons moet op ander dinge fokus. Soms mag hulle sterf, maar dan laat God hulle opstaan, dalk in 'n ander en groter vorm. Al wil ons dalk nie hê iets wat ons koester moet sterf nie, moet ons onthou dat Jesus vir ons in Johannes 15:2v gesê het dat God dinge in ons lewe afsnoei. Ons behoort nie verras te wees nie. Ons behoort God te prys vir die afsnoeiing, omdat Hy ons voorberei vir groter dinge. Ons behoort die Here te prys vir Sy afsnoeiing, - selfs wanneer ons nie so voel nie.

Doen jy gereeld oefening vir jou gesondheid? As jy dit doen, weet jy dat oefening eintlik jou spiere afbreek? Wanneer jy klaar geoefen het, is jy minder sterk as voorheen. Maar dit is 'n goeie ding, nie iets om oor te treur nie, want jou spiere kom sterker of selfs sterker terug. Ons treur nie oor spierverlies deur oefening nie, en ons moet ook nie treur oor God se snoeiwerk nie.

Laastens, weet u dat God nie die enigste een is wat ons snoei nie? Ons moet onsself snoei! Ons moet sterf aan ons sondige natuur in Kolossense 3:3-10, Romeine 6:12-14, en Galasiërs 6:14.

V: In Joh 12:28-29, waarom het die Vader gepraat, maar het die mense nie verstaan nie?

A: Die Vader wou net hê dat Jesus moes verstaan. God Almagtig is ook 'n almagtige kommunikeerder. Hy kan sy boodskap duidelik maak vir wie Hy wil hê moet hoor, en dit óf onhoorbaar óf nonsens laat klink, soos 'n onbreekbare geheime kode, vir dié wat dit nie moet verstaan nie. Soos Openbaring 2:7,11,17,29; 3:6;13;22 sê: "Wie 'n oor het, laat hom hoor wat die Gees sê…"

Sommige mense is gretig om elke werk van God as blote natuurlike verskynsels te verklaar, soos die Believer's Bible Commentary op bl. 1538 sê.

V: In Joh 12:31 en Joh 16:11, wie is die prins van hierdie wêreld?

A: Dit is Satan, wat Jesus uitgedryf het. Ander verse wat verwys na Satan se invloed oor hierdie wêreld is 1 Johannes 5:19, Efesiërs 2:2 en 2 Korintiërs 4:4.

V: In Joh 12:32, hoe word almal na Jesus getrek?

A: Die Grieks sê eenvoudig "allen". Dit spesifiseer nie óf "allen mense" óf "allen uitverkorenes" nie, en miskien was albei bedoel.

Alle mense: Na Jesus se kruisiging en opstanding het die Heilige Gees in die wêreld gekom om van Christus te getuig (Johannes 15:26), en om die wêreld te oortuig aangaande sonde, geregtigheid en oordeel (Johannes 15:8-11). Die aanbod van die Evangelie word opreg en vrygewig aan almal gegee, want almal het 'n verantwoordelikheid om dit te gehoorsaam (2 Tessalonisense 1:8).

Al die hemelbestemde (uitverkorenes): Almal wat na die hemel gaan, selfs voor Christus gelewe het, gaan deur Jesus na die hemel (Johannes 14:6). Daar is geen ander naam (Handelinge 14:12) waardeur ons gered kan word nie.

Sien 1001 Bible Questions Answered bl. 36-37 vir 'n meer uitgebreide antwoord.

V: In Joh 12:34, waarom het die mense gesê dat die wet sê die Messias sal vir ewig bly?

A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Soos The Bible Knowledge Commentary: New Testament op bl. 318 sê, leer Daniël 7:13-14 dat die Seun van die mens vir ewig sal regeer. Die boek Daniël is egter nie deel van die Wet (Tora) nie.

2. Johannes 12:34 sê nie dat dit 'n deel van die Wet was nie. Dit sê net dat die skare uitgeroep het dat dit 'n deel van die Wet was. In Johannes 7:49 het die Fariseërs die skare daarvan beskuldig dat hulle niks van die Wet af weet nie.

3. As die skare egter die Ou Testament bedoel het toe hulle die woord "Wet" gebruik het, sou dit korrek gewees het, alhoewel onnauwkeurig.

4. Ongeag die korrekheid van wat die skare gesê het, skryf Johannes bloot neer wat hulle gesê het.

V: In Joh 12:35v, wat beteken dit om in die duisternis te wandel en hoe doen mense dit?

A: Alhoewel om in sonde te wees beteken om in duisternis te wees, is om in die duisternis te wandel (peripateite) eintlik meer spesifiek as dit. Jy kan nie sien wat jy behoort te doen nie, jy kan nie help nie, jy kan nie sien wat goed is en wat gevaarlik is, of reg en verkeerd nie, en jy struikel maar rond. Jy sou nie in 'n digte woud snags sonder lig wou loop nie. Jy sou nie op 'n landpad wou ry met jou ligte af nie. Net so sou jy, ten minste as jy in die duisternis is, stil kon sit en nie loop nie en waarskynlik dinge erger maak. Maar nóg beter is om die dringendheid te besef en te gaan waarheen jy moet gaan terwyl dit nog daglig is. Prys God vir die Lig!

V: In Joh 12:37-40, waarom het sommige mense nie geglo nie, selfs ná al hierdie wonderwerke?

A: Soms het dinge 'n direkte oorsaak, en ook 'n oorsaak wat die direkte oorsaak veroorsaak, en uiteindelik 'n uiteindelike oorsaak. Dit is die geval hier.

Direkte oorsaak: Hulle het nie na Christus toe gekeer nie omdat hulle gekies het om Hom nie te volg nie.

Lukas 7:30, Hebreërs 4:2, Jeremia 17:4 en ander verse wys dit duidelik. Dit is egter nie die punt van Johannes 12:37-40 nie.

Onregstreekse oorsaak: Hulle kon nie glo nie, want God het hulle oë verblind en hulle harte verhard. As hulle na Christus gedraai het, sou God hulle genees het, maar God het hulle verblind sodat hulle nie in hulle blindheid tot die waarheid sou kom nie. Dit is die hoofpunt van Johannes 12:37-40 en Jesaja 6:10.

Ultieme oorsaak (Supralapsariese siening): Waarom sou God kies om dit te doen? 'n Baie klein minderheid van Christene, genoem Supralapsariese Calviniste, sê dat God gekies het om te bepaal dat hierdie mense (genoem die verworpene) na die hel sou gaan, selfs voordat God gekies het om 'n weg (deur Christus) te voorsien waardeur iemand na die hemel kon gaan. Met ander woorde, deur God se geheime wil wat Supralapsariese Calviniste nie beweer dat enigiemand kan verstaan nie, het God dit begeer. Volgens 'n proefskrif deur 'n Calvinis (Curt Daniel bl. 69) skat hy dat nie meer as 5% van Calviniste Supralapsaries was nie. Volgens Daniel sluit supralapsariërs in. Hy sê dat hiperkalviniste dié is wat die vrye aanbod van die Evangelie aan almal verwerp. Hieronder val A.W. Pink (bl. 88) en John Gill (bl. 86, 126). Loraine Boettner, 'n bekende Calvinis, skat in sy boek, The Reformed Doctrine of Predestination, bl. 129, dat slegs 1% van Calviniste supralapsarianers is. Op bl. 127 het Boettner sterk woorde oor hierdie vorm van Calvinisme: "Supralapsarianisme gaan aan die een kant tot 'n ewe groot uiterste as universalisme aan die ander kant."

Uiteindelike oorsaak (die siening van die meeste ander Kalviniste): God het eers besluit wie die verworpe sou wees nadat Hy Christus as die weg van verlossing gekies het. Daarbenewens blyk hulle hierdie vraag te laat rus en sê net dat dit deel is van God se geheime, onthulde wil.

Uiteindelike oorsaak ('n hoofstroom-opvatting): Voorwetende het God se verkiesing voorafgegaan in die twee plekke waar hulle saam in die Bybel genoem word. Alhoewel die twee hand aan hand kan gaan, is daar niks wat God verhinder om te verkies wie na die Hemel en wie na die Hel sal gaan op grond van Sy voorwetende van wat hulle sou wees, watter keuses hulle sou maak, en hoe God sou kies om in hulle lewe te werk nie.

V: In Joh 12:38-41, waarom het dit gelyk of God nie wou hê dat baie in Jesus sou glo nie?

A: In die meeste tye en kulture was dit 'n moeilike stryd om in Christus te glo.

Johannes 12:40 sê dat God nie wou hê dat sommige sou omkeer en genees word nie.

Johannes 12:41 gee 'n voorbeeld dat, alhoewel baie Fariseërs in Jesus geglo het, hulle die lof van mense meer as die lof van God liefgehad het.

Johannes 12:47-48 sê dat God wel goedkeurend is teenoor dié wat Christus se woorde hoor (en selfs daarin glo) as hulle nie Christus se woorde bewaar nie.

Skynbaar heg God nie groot waarde aan die geloof van dié wat die goedkeuring van mense bo God se goedkeuring verkies nie.

Johannes 12:40 en 12:46 wys egter ook dat God sal verseker dat absoluut niemand wat werklik in Christus glo, in duisternis sal bly nie. Dit verwys nie net na ewige duisternis nie, maar ook na duisternis in hierdie lewe, soos 1 Johannes 3:6,9 en 1 Johannes 4:20 aantoon.

V: In Joh 12:42-43, aangesien baie van die leiers in Jesus geglo het, waarom het hulle Hom nie gevolg nie?

A: Daar is 'n verskil tussen bloot intellektueel te glo dat Hy die mirakels kon doen, en om jou lewe aan Hom toe te vertrou deur Hom te volg.

V: In Joh 13:1-17, behoort voetwas 'n seremonie te wees wat ons vandag doen?

A: Dit is 'n goeie ding om mekaar se voete te was. Dit kan 'n manier wees om nederig te demonstreer dat jy ander as beter as jouself ag. Daarenteen sê niks in die Skrif dat dit 'n seremonie of 'n instelling behoort te wees soos wat die -Mennoniete beoefen nie. Tertullianus (198–220 n.C.) noem in De Corona, hoofstuk 8, bl. 98 die tyd toe Christus sy dissipels se voete gewas het, maar hy maak geen melding van 'n standaardseremonie nie.

V: In Joh 13:3, hoe het Jesus Hom voorberei om na God te gaan, aangesien Jesus God was?

A: Die woord "God", wat na die ware God verwys, het ten minste vier betekenisse: Vader, Seun, Heilige Gees, en God in die Drie-eenheid. Die Vader se rol as God van Jesus is eintlik 'n redelik algemene konsep in die Skrif. Tien voorbeelde is

Johannes 20:17 "Ek [Jesus] klim op na my Vader en julle Vader, na my God en julle God."

Hebreërs 1:9 "…daaroor God, u God,…"

Waarskynlik 1 Petrus 1:3 "Geseënd is die God en Vader van onse Here Jesus Christus!…"

Waarskynlik Efesiërs 1:3 "Geseënd is die God en Vader van onse Here Jesus Christus,…"

Efe­siërs 1:17 "Die God van onse Here Jesus Christus"

Romeine 15:6 "…sodat julle die God en Vader van onse Here Jesus Christus kan verheerlik."

Matteus 27:46, Markus 15:34 "…My God, My God, waarom het U My verlaat?"

Waarskynlik 2 Korintiërs 1:3 "Geseënd is die God en Vader van onse Here Jesus Christus"

Openbaring 1:6 "…het ons 'n koninkryk gemaak, priesters vir sy God en Vader…"

Waarskynlik 1 Korintiërs 11:3 "en die hoof van Christus is God" (Ambroos het egter gedink dat God hier die Drie-eenheid was, nie die Vader nie).

(aanhalings is uit die BSB)

Sommiges sien dat die Vader steeds die rol van Christus se God beklee, selfs ná Christus se opvaart. Ander, soos in The Complete Book of Bible Answers bl. 110-111, meen dat die Vader slegs Jesus se God was terwyl Jesus op aarde was. Efesiërs 1:7 blyk dit egter te weerlê.

V: In Joh 13:4-17, waarom het Jesus presies die voete van Sy dissipels gewas?

A: Dit is interessant dat Jesus hierdie diens verrig het voordat Hy die betekenis daarvan in Johannes 13:12-17 verduidelik het.

Jesus het gesê Hy het dit as 'n voorbeeld vir ons gedoen. Al sien die meeste Christene nie die noodsaaklikheid in om mekaar se voete letterlik te was nie, behoort ons almal saam te stem dat ons mekaar moet dien met die opregtheid, nederigheid en opoffering wat Jesus in Sy voorbeeld vir ons gestel het.

V: In Joh 13:19, het Jesus Homself hier by die Goddelike naam genoem?

A: Ja. Die Grieks hier is ego eimi, en Aland en Green toon hier geen manuskripvariante nie.

V: In Joh 13:21, waarom was Jesus hier ontsteld, aangesien Hy reeds geweet het dat Judas Hom sou verraai?

A: Jesus het intellektueel geweet wat sou gebeur en hoe dit sou afloop. Toe die tyd egter nader gekom het, was Hy emosioneel ontsteld oor wat Hy geweet het sou gebeur en wat Hy sou moes deurstaan.

V: In Joh 13:34 en 1 Joh 2:7-8, hoe is dit dat die liefhê van mekaar 'n nuwe gebod is?

A: Ons moet nie net van mekaar hou nie. Jesus beveel ons om mekaar lief te hê soos Hy ons liefgehad het. Deur sy dreigende kruisiging het Jesus uiteindelik getoon hoeveel Hy hulle liefgehad het. In 1 Joh 2:7-8 erken Johannes dat mekaar liefhê 'n ou gebod is, maar hy wil ook hê ons moet erken dat mekaar liefhê soos Christus ons liefgehad het, 'n nuwe gebod is. Johannes beklemtoon ook dat liefde 'n ou en nuwe gebod is in 2 Johannes 5.

V: In Joh 13:35, hoe sal die wêreld weet dat ons Christus se dissipels is deurdat ons mekaar liefhet?

A: As iemand op soek is na 'n rede om nie iemand anders lief te hê nie, hoef hulle gewoonlik nie ver te soek nie. Vir 'n verskoning kan hulle sê hulle het nie baie gemeen met die persoon nie, of hulle het 'n ander kulturele agtergrond, 'n ander ras, ouderdom, geslag, godsdiens, politieke sienings of 'n ander teologie of denominasie. Hulle het foute gemaak weens 'n oordeelmisslag of 'n ander slegte besluit. Hulle is nie perfekte mense nie, en hulle het gesondig. Hulle het jou op een of ander stadium teleurgestel. Hulle het jou al eens kwaad gemaak. Natuurlik kan al daardie verskonings wat jy kan bedink om nie iemand anders lief te hê nie, deur ander gebruik word as redes om jou nie lief te hê nie.

Maar, al daardie "rommel" agterlaat, Jesus, wat alhoewel Hy perfek was, ons tog liefgehad het, genoeg om Sy bloed vir ons sondes te vergiet, beveel ons om ander lief te hê. Hy vra ons nie net om ander lief te hê nie, Hy beveel dit. Met bitterheid, 'n onvergewensgesinde gees, of net eenvoudige wantroue, kan dit vir sommige mense moeilik wees om dit te doen. Maar as Christene sal die wêreld die kontras sien wanneer ons as gelowiges mekaar liefhet. Ons moet nie kieskeurig hieroor wees en net ander gelowiges liefhê wat die maklikste is om lief te hê nie. Ons moet volmaak wees in ons gehoorsaamheid en selfs ander gelowiges liefhê wat moeiliker is om lief te hê. Hulle mag moeiliker wees om lief te hê weens ons eie vooroordele, of hulle mag moeiliker wees om lief te hê omdat hulle hulleself moeiliker maak om lief te hê. Hoe dit ook al sy, moet ons ons liefde aan mense wys, veral aan alle gelowiges. Die wêreld sal terugkyk en sê: "Wow, hoe kon hulle so wees?" En 'n paar van hulle mag selfs sê: "Hoe kan ek so wees!"

V: In Joh 13:40, het God ongelowiges verblind, of het die god van hierdie wêreld (Satan) soos 2 Kor 4:4 sê?

A: Alhoewel God en Satan albei dieselfde of soortgelyke dinge afsonderlik kan doen, is dit waarskynlik nie die korrekte betekenis hier nie. God gebruik dikwels Satan as Sy instrument. Wanneer 'n persoon weier om die waarheid wat hulle ken, te volg, kan God daardie persoon "geregtelik verhard", aangesien hulle geleenthede om meer waarheid te sien, verbeur het. God kan Satan as Sy instrument gebruik om dit te doen.

V: In Joh 14:1, waarom word jou hart soms ontsteld en wat kan jy daaraan doen?

A: Die woord vir "julle" in Johannes 14:1 is in die meervoud, so Jesus het met almal van hulle gepraat, en hulle kon om verskillende redes ontsteld gewees het. Ons kan ontsteld wees omdat ons vertel is dat ons nie betroubaar is om getrou te wees nie soos Petrus (Johannes 13:38), omdat ons regtig voel ons weet nie wat aangaan nie soos Thomas (Johannes 14:5), ons sien nie God [die Vader] in wat ons doen nie soos Filippus (Johannes 14:8), of God se weë lyk nie die beste om sy boodskap uit te dra nie soos Judas (nie Iskariot nie) (Johannes 14:22).

Gedurende hierdie tyd van beproewing, wanneer omstandighede geneig is om ons ver van God af te bring, kan ons in plaas daarvan kies om tog nader aan God te kom, selfs al het ons gebreke, verwarring of 'n gebrek aan visie. Soos die vader van die demoonbesete kind in Markus 9:24 gesê het: "Ek glo wel; help my ongeloof!"

V: In Joh 14:2, hoe is daar baie herehuise in die Hemel?

A: Daar is waarskynlik baie soorte herehuise in die Hemel, sowel as baie herehuise in die Hemel.

1. Daar is verskillende vlakke van belonings in die Hemel; mens kan hieraan dink as verskillende soorte herehuise. Basil (357–379 n.C.) het hierdie siening geleer en gesê daar is "verskille in waardighede". On the Spirit 16.40 p.25

2. Daarbenewens is daar 'n plek in die Hemel vir elke enkele persoon wat gered gaan word, sonder oorvolheid. Al word die aanbod van verlossing aan alle mense sonder uitsondering gemaak, sal daar geen leë herehuise in die Hemel wees nie.

V: In Joh 14:6 is dit net Jesus, en nie Sy woorde nie, wat die weg, die waarheid en die lewe is, soos ds. Moon geleer het?

A: Nee. Eerstens hier is wat die beweerde Messias, ds. Moon, gesê het, en dan wat die Bybel in teenstelling sê.

Ds. Moon se Goddelike Beginsel bl. 131 "Jesus het nie gesê dat Sy woord die waarheid was nie, maar dat Hy self die waarheid, die weg en die lewe was (Johannes 14:6). Dit is omdat Sy woorde net 'n middel was om Homself as die waarheid uit te druk... Ons kan verstaan dat die Nuwe Testament gegee is as 'n handboek vir die -onderrig van die waarheid aan die mense van 2 000 jaar gelede... Gevolglik moet die waarheid vandag met 'n hoër standaard en met 'n wetenskaplike uitdrukkingsmetode verskyn om intelligente moderne mense in staat te stel om dit te verstaan."

Weerspreking: Jesus het gesê: "Die hemel en die aarde sal verdwyn, maar my woorde sal nooit verdwyn nie." Lukas 21:22

"Jesus antwoord: 'As iemand My liefhet, sal hy my woord bewaar. ... Wie My nie liefhet nie, bewaar nie my woorde nie.'" Johannes 14:23-24

Jy kan nie beweer dat jy Jesus volg en Hom gehoorsaam nie, en tog Sy woorde verwerp.

V: In Joh 14:6, hoe is Jesus die weg, die waarheid en die lewe?

A: Jesus se keuse van woorde is hier fassinerend.

'n Weg is die pad wat na 'n bestemming volg. Dit is nie 'n "punt" nie, maar eerder 'n reeks punte. Ons behoort op een van die reeks punte te wees, en in die korrekte rigting voort te beweeg.

Waarheid sluit korrekte feite en logika in, maar dit beteken ook baie meer as dit. Waarheid is wat in ons leef, wat ons lewe moet kenmerk, wat ons moet liefhê, en wat ons moet beoefen. 'n Lewe wat op 'n leuen gebou is, is glad nie waarheid nie. Die Westerse begrippe van "korrekteheid" en "werklikheid" word albei in die Bybelse konsep van waarheid gekombineer.

Lewe is beide ons ervaring om te leef, die werklikheid van ons lewe, en dit wat ons lewe in stand hou. Elders gebruik die Bybel metafore van die water van die lewe, en 'n wese se lewe is in sy bloed.

V: In Joh 14:6, kan iemand anders as deur Jesus na die Hemel gaan?

A: Nee. Baie in die Ou Testament het na die Paradys gegaan sonder om die naam van Jesus te hoor. Vandag verhinder niks dat God babas wat sterf, en wat nooit die Heilige Gees in hulle gehad het nie, na die Hemel laat gaan nie.

Niemand kan egter na die Vader kom behalwe deur Jesus nie, volgens Jesus in Johannes 14:6. Duidelik sou 'n mens dink dat Jesus in 'n goeie posisie sou wees om te weet.

Ook sê Handelinge 4:12 dat daar geen ander naam onder die hemel is wat aan die mense gegee is waardeur ons gered kan word nie. Filippense 2:10-11 sê dat aan die einde elke knie sal buig en elke tong sal bely dat Jesus Here is, tot heerlikheid van God die Vader.

V: In Joh 14:6, kan iemand na die Hemel gaan wat nog nooit die naam van Jesus gehoor het nie?

A: Babas wat sterf, ernstig gestremdes en Ou-Testament gelowiges het nog nooit van Jesus gehoor nie. Tog is God nie beperk om hulle deur Jesus na die hemel te laat gaan nie.

V: Bewys Joh 14:6-11 dat Jesus God die Vader is, soos Eenheidspinkstermense beweer, soos David K Barnard (The Oneness of God: Series in Pentecostal Theology, vol.1 p.68)?

A: Nee. "Niemand kom na die Vader behalwe deur My nie" sou onsin wees as dit gesê het "niemand kom na die Vader behalwe dat hulle na die Vader kom nie", of "deur die Vader". Jesus het gesê Hy en die Vader is Een, maar daardie stelling spesifiseer nie hoe hulle een is nie; jy moet deur die res van die Skrif daarna kyk. Hulle is onlosmaaklik, een in natuur, heerlikheid en eer. Jesus se doop, Jesus se leer van gehoorsaamheid in Hebreërs, ensovoorts, wys egter dat hulle onderskeie is en verskil in rol en rang.

V: Ondersteun Joh 14:8-9 pantheïsme, aangesien Jesus gesê het Hy is in die Vader en die Vader is in Hom, soos sommige mense in Nuwe-Tydsgeloof-gelowe beweer?

A: Nee, want die Drie-eenheid is nie panteïsme nie. Die feit dat die Vader in Jesus is, beteken nie dat die Vader in alles is nie, selfs nie in 'n vullisheuvel nie. Tweedens, God die Vader is 'n wese, met 'n verstand, 'n wil en emosies, nie die onpersoonlike heelal nie. Sien When Cultists Ask bl. 181-182 vir 'n meer uitgebreide antwoord.

V: In Joh 14:9, aangesien Jesus gesê het dat enigiemand wat Hom gesien het, die Vader gesien het, wys dit dat die Vader ook 'n fisiese liggaam het?

A: Nee. Inteendeel, hierdie vers word beter gebruik om te wys dat die Vader nie 'n fisiese liggaam het nie. Aangesien enigiemand wat Jesus gesien het, die Vader gesien het (wat in Jesus woon), impliseer hierdie vers (alhoewel dit nie bewys nie) dat die Vader nie 'n fisiese liggaam sou hê nie.

V: In Joh 14:10-11, hoe het die Vader in Jesus gewoon?

A: Miskien op 'n wyse ietwat soortgelyk aan hoe Jesus in ons woon. Die Vader, die Seun en die Gees is steeds onderskeie, maar niks in die Skrif sê daar is 'n skeiding tussen hulle nie. Soos Patrick van Ierland (c.389-461 n.C.) uitwys, as die lobbe van 'n drieblareklover onderskeie kan wees maar nie geskei nie, dan kan die Drie-eenheid drie onderskeie, maar nie geskeide persone hê nie.

V: In Joh 14:12, hoe doen Christene groter werke as wat Jesus gedoen het?

A: Die groter werke wat ons moet doen, moet nie verstaan word as ons wat onsself wil vertoon nie, maar eerder as groter en talryker werke vir die koninkryk. Christene het groter werke gedoen as wat Jesus tot daardie tyd gedoen het, en dit op ten minste vier aanvullende maniere.

Betekenis: Terwyl Jesus 4 000 en 5 000 mense gevoed het, rapporteer Handelinge 2:41 dat met die prediking van die apostels meer as 3 000 gered is. Dit is sekerlik belangriker om mense te red ( ) as net om hulle vir 'n dag te voed. Beslis het Christene sedertdien baie meer as 5 000 gevoed.

Getalle: Die Expositor's Bible Commentary, vol. 9, bl. 145, noem dat meer mense in Handelinge 2:41 as gered vermeld word as in Jesus se hele bediening op aarde.

Metode: Die Heilige Gees is nie oor alle mense uitgestort tot by Pinkster nie. Die belofte dat hulle groter dinge sou doen, is verweef met Jesus se belofte van die Trooster wat na hulle sou kom in Johannes 14:15-18, 25

Gebied: Al het Jesus nooit 'n redelik klein geografiese gebied op aarde verlaat nie, het Hy sy volgelinge nie net na Judea en Samaria gestuur nie, maar volgens Handelinge 1:8 tot aan die uithoeke van die aarde.

V: In Joh 14:13-14, waarom is hierdie stelling oor vra in Jesus se naam [vermeend] nie gekwalifiseer nie?

A: Dit word op twee maniere gekwalifiseer.

Uitdruklik: Jesus het hier die woord "julle" gebruik, en hy het direk tot die dissipels gepraat, nie tot almal wat beweer het God te volg nie.

Implisiet: Ons bid tot ons Hemelse Vader, en ons Hemelse Vader weet wat die beste vir ons is, selfs meer as ons aardse vaders.

V: In Joh 14:16, wat beteken die term "Helper"?

A: Onder andere het die Griekse woord "helper" hier 'n regsadvokaat vir die verdediging beteken, volgens die New Geneva Study Bible bl. 1692 en die New International Bible Commentary bl. 1255. Ook kan Grieks onderskei tussen "'n ander van dieselfde soort" en "'n ander van 'n ander soort." Die Griekse woord hier, allon, beteken 'n ander van dieselfde soort as Jesus volgens The Expositor's Bible Commentary, vol. 9, bl. 146. Daar word ook gesê dat parakletos in die Grieks 'n persoon beteken het wat langs iemand as raadgewer, prokureur, voorbidders of bemiddelaar gehelp het.

Volgens die Believer's Bible Commentary bl. 1547 beteken die woord vir "bid" hier nie 'n minderwaardige persoon wat 'n guns by 'n meerdere persoon vra nie. Dit is 'n woord vir iemand wat 'n versoek aan sy gelyke rig.

V: In Joh 14:16, waarom kan die wêreld presies nie die Heilige Gees, die Gees van die Waarheid, aanvaar nie?

A: Jesus het 'n aantal verwante redes genoem.

Die wêreld is onkundig, soos Jesus in Johannes 16:3 gesê het. Maar soos Romeine 1:18-19 wys, is onkunde nie altyd onskuldige onkunde nie, wanneer hulle die waarheid onderdruk.

Sommiges in die wêreld haat Jesus letterlik, soos Jesus gesê het sou gebeur in Johannes 15:18,24.

Sommiges is leuenaars, soos Jesus in Johannes 8:55 gesê het. Sommiges kan vir ander lieg, maar hulle kan ook vir hulself lieg.

Sommiges het "ander dinge aan die gang", omdat hulle ander afgode aanbid, hetsy ander godsdienste, geld, alkohol, ens. "Wie aan nietige afgode vashou, verlaat sy liefdevolle toewyding" Jona 2:8 (BSB)

Sommige mense is nie God se skape nie, soos Jesus in Johannes 10:26 gesê het.

Geen plek vir my woord nie, soos Jesus gesê het in Johannes 8:37

Verwant aan die vorige, as iemand nie glo dat Jesus is wie Hy sê Hy is nie, sal hulle in hul sondes sterf, soos Jesus in Johannes 8:24 gesê het.

Die wêreld is vyandig teenoor oordeel oor sy materialisme en sonde. Hulle wil nie die Heilige Gees hê nie, wat hulle van sonde en gebrek aan geregtigheid oortuig, soos Jesus gesê het in Johannes 12:8-10.

Laastens kan niemand na Jesus kom nie, tensy die Vader hom trek, soos Jesus in Johannes 6:44 gesê het.

V: In Joh 14:16-17 het 'n Christen uit Klein-Asië omstreeks 160 n.C. met die naam Montanus beweer dat hy die incarnasie van die Trooster was, soos die skeptiese Asimov's Guide to the Bible op bl. 988 beweer?

A: Asimov moes by wetenskapfiksie bly, want hy het hier sy feite verkeerd gehad. Montanus het wel beweer dat hy 'n profeet was, deur wie die Trooster (parakletos) gespreek het, maar niemand (behalwe Asimov) het gesê dat Montanus die inkarnasie van enigiets of enigiemand was nie. Tertullianus was die mees prominente lid van die Montanistiese "denominasie", en Tertullianus se uitgebreide geskrifte is as ortodoks beskou en wyd deur ortodokse Christene ná hom gebruik. In werklikheid het Cyprianus van Kartago (c. 246–258 n.C.) gesê: "bring my my meester" wanneer hy wou hê iemand moes vir hom Tertullianus se boeke bring om te bestudeer.

V: In Joh 14:16, is die Helper hier "Goddelike Wetenskap" soos Mary Baker Eddy, stigter van Christian Science, beweer het in Science and Health with the Key to the Scriptures bl. 55,271?

A: Nee, die Helper is die Heilige Gees in vers 26, en word as 'n "Hy" aangedui, nie as 'n "dit" soos Divine Science sou wees nie.

V: In Joh 14:16-26; 15:26; 16:5-15, is Mohammed in die Nuwe Testament as die Parakleet, of Heilige Gees, geprofeteer soos sommige Moslems beweer?

A: Nee. As dit waar was, sou Moslems hierdie vyf dinge glo (wat hulle oor die algemeen nie doen nie).

1. Mohammed het Jesus verheerlik. (Johannes 16:14)

2. Allah het Mohammed in Jesus se naam gestuur. (Johannes 14:26)

3. Mohammed is ook deur Jesus gestuur. (Johannes 16:7)

4. Mohammed het Jesus se wysheid geneem en dit aan ons bekendgemaak. (Johannes 16:15)

5. Mohammed was "in" die apostels. (Johannes 16:17)

Dus sou geen gelowige moslem glo dat hierdie verse na Mohammed verwys nie. Hierdie verse moet na 'n ander verwys, wat van God uitgestuur is.

Aan die ander kant, miskien behoort Moslems Jesus te verheerlik, as hulle dink dat Mohammed dit gedoen het, gebaseer op hierdie verse. 'n Imam het my egter vertel dat Moslems Jesus moet prys en verheerlik, alhoewel hulle Hom nie moet aanbid nie.

Terloops, die woord parakletos/on is in Johannes 14:6 in p75 (Bodmer 14/15) gedateer laat tweede of moontlik derde eeu, p66 gedateer middel tweede eeu, en Sinaïticus.

Ook het Tertullianus geleer dat die parakleet, die Trooster, in sy tyd (193 n.C.) in mense se harte gewerk het in De Monogamia, hoofstuk 3, bl. 61.

In Hegemonius (4de eeu) het Archelaus die Christen ook bespreek hoe die Paraklet in Johannes 14-16 die God die Heilige Gees is in Disput met Manes, hoofstuk 34-35, bl. 208-209

V: Toon Joh 14:18 dat Christus God die Vader is, soos Eenheidspentekostale beweer?

A: Eenheidspinkstermense verwar Jesus se dade met Jesus se identiteit. Omdat Jesus ons nie as weeskinders sal agterlaat nie, beteken dit nie dat Hy dieselfde wese as die Vader is nie. Toe Jesus gedoop is, het Hy nie mense mislei of verwar nie, of 'n ventriloquist-optrede gelewer toe die Vader uit die hemel gespreek het. Die Vader het nie gesê: "Dit is Myself, in wie Ek welgeval het." Nie. Die Vader het eerder gesê: "Dit is My geliefde Seun, in wie Ek welgeval het!"

V: In Joh 14:22-24, hoe word Jesus aan Christene geopenbaar en nie aan die wêreld nie?

A: Dit is waar dat almal iets van Jesus kan weet. Egter, slegs Christene ken Jesus persoonlik, omdat Jesus in ons harte woon.

V: In Joh 14:27, hoe verskil die vrede van Jesus, die vredesprins, van die vrede van die wêreld?

A: Die vrede van die wêreld is eksterne en tydelik omdat dit van eksterne omstandighede afhang. Die vrede van Jesus is interne sowel as eksterne, en dit is blywend omdat dit onafhanklik is van eksterne omstandighede.

In 'n sekere sin, net soos iemand wat op die punt staan om te sterf, sy of haar testament nalaat om vir sy of haar kinders te sorg en hulle te seën, gee Jesus Sy seën en belofte van voorsiening aan Sy kinders.

V: In Joh 14:27-28, hoe is die Vader groter as Jesus?

A: Op aarde het Jesus Homself leeggemaak, en natuurlik was die Vader toe groter as Jesus. In die hemel het Jesus 'n ondergeskikte rol aan die Vader. Die God van Jesus is die Vader. Sien 1 Korintiërs 11:3; 15:25-28; Matteus 12:18; Efesiërs 1:3,17; Johannes 1:33; 14:16,26,28; Romeine 8:26-27.

Die Vader is op twee maniere nie groter as Jesus nie:

Natuur (Filippense 2:6). (Vir meer inligting, sien Hilarius se werk Oor die Drie-eenheid 9:2 en 7:27.)

Eer. Sien Johannes 5:18; 5:23; Kolossense 2:9-10; (Jesaja 44:6; Openbaring 1:8 vs. Openbaring 1:17-18; 22:13)

Soos Johannes 5:18 toon, is 'n vader in natuur gelyk aan die seun wat hy verwek. Andersins moet jou vader groter as jy wees, jou oupa groter as hom, en jou honderdste voorouer moes 'n supersman gewees het. Mense maak dinge, maar 'verwek' net mense. God het geskape dinge gemaak, maar 'verwek' net God, sy eniggeborene Seun. Hulle ontvang albei eer en lof in Openbaring 5:9,12-14.

Now That's a Good Question bl. 43–44 onderskei tussen die onwaarheid van die "ondergeskiktheid" van die Seun en die ware konsep van die "onderordening" van die Seun. R.C. Sproul voeg by: "Dit is een van die redes waarom die kerk nog altyd 'n leer met die naam die onderordening van Christus bely het."

V: In Joh 15:1, hoe verskil 'n "ware wingerdstok" van net 'n wingerdstok?

A: Die Griekse woord vir 'waar' hier is nie so veel waar teenoor vals nie, maar eerder werklik of oorspronklik teenoor 'n nabootsing of kopie.

V: In Joh 15:1, watter ander metafoor was daar van die wingerdstok voor hierdie een?

A: Jesus het dit moontlik gesê terwyl Hy in die boonste kamer was, terwyl Hy van die boonste kamer na die Olyfberg geloop het, of anders by die Olyfberg wes van Jerusalem. As hulle verby die tempel geloop het, het die voorkant daarvan 'n groot goue wingerd met sy takke gehad, wat die volk Israel simboliseer. Psalm 80:8-16, Esegiël 17:1-6, Jeremia 12:10-11; en Jesaja 5:1-7 vergelyk albei God se volk met 'n wingerd. God het gesê: "Want die wingerd van die HERE van die leërskare is die huis van Israel, en die manne van Juda is die plant van sy verlustiging. Hy het na geregtigheid gekyk, maar bloedvergieting gesien; na regverdigheid, maar 'n geskreeu van benoudheid gehoor." (Jesaja 5:7)

V: In Joh 15:1, wat is die verskil tussen om te sien dat Jesus die wingerdstok is wat die takke bymekaar hou, en om te sien dat mense die takke bymekaar hou?

A: Israel was die wingerdstok in Jeremia 2:21. Maar Jesus het hier 'n ander metafoor: Hy, nie Israel nie, is die wingerdstok in Johannes 15:1. As jou kerkorganisasie meer klem lê op die mans wat dit bymekaar hou as op Jesus wat dit bymekaar hou, moet jy vra of jy in die regte organisasie is.

Wat dink jy van hierdie aanhaling? "God is in die stille, klein stemmetjie. In al hierdie beëdigde verklarings, aanklagte, is dit alles van die duiwel – alles korrupsie. Komaan! julle aanklaers! julle vals-eedafleggers! Hel, kook oor! julle brandende berge, rol julle lawa af! want ek sal uiteindelik bo uitkom. Ek het meer om oor te spog as wat ooit enige man gehad het. Ek is die enigste man wat ooit 'n hele kerk bymekaar kon hou sedert die dae van Adam. 'n Groot meerderheid van die geheel het by my gestaan. Nie Paulus, Johannes, Petrus, of Jesus het dit ooit gedoen nie. Ek roem dat geen mens nog ooit so 'n werk gedoen het as ek nie. Die volgelinge van Jesus het van Hom weggeloop; maar die Laaste-dae-Heiliges het nog nooit van my weggeloop nie. Julle ken my daaglikse wandel en gesprekke. Ek is in die boesem van 'n deugsaam en goed volk. Hoe ek tog lief is om die wolwe te hoor huil! Wanneer hulle van my ontslae kan raak, sal die duiwel ook weggaan. Vir die afgelope drie jaar het ek 'n rekord van al my handelinge en verrigtinge, want ek het verskeie goeie, getroue en bekwame klerke in konstante diens gehad: hulle het my oral vergesel en my geskiedenis sorgvuldig bygehou, en hulle het neergeskryf wat ek gedoen het, waar ek was, en wat ek gesê het; daarom kan my vyande my nie van enige dag, tyd of plek beskuldig nie, behalwe dat ek geskrewe getuienis het om my optrede te bewys; en my vyande kan niks teen my bewys nie." Joseph Smith, stigter van die Mormoonisme. History of the Church, vol.6, bl.408-409

Of wat van hierdie aanhaling, wat milder is? In Dictatus Papae (waarskynlik 1075 n.C.) het Pous Gregorius VII gesê, "Die Romeinse Kerk is alleen deur God gestig; alleen die Romeinse paus kan met reg universaal genoem word; hy alleen mag die keiserlike kentekens gebruik; alleen sy voete mag deur alle prinse gekus word; hy alleen mag die keisers afsit; hy self mag deur niemand geoordeel word nie; die Romeinse Kerk het nog nooit gesondig nie, en sal ook in alle ewigheid nie sondig nie." Austin se Topiese Geskiedenis van die Christendom bl.165.

V: In Joh 15:3, hoe kon Jesus sê hulle was almal rein, aangesien Judas Jesus verraad het?

A: Onthou, teen hierdie tyd het Judas reeds vertrek en was nie teenwoordig toe Jesus gepraat het nie.

V: In Joh 15:4, wat beteken die woord bly/vertoef?

A: Die woord bly/vertoef (meno in Grieks) is baie betekenisvol in al Johannes se geskrifte. Dit verskyn 11 keer in Johannes 15, 40 keer in die Evangelie van Johannes en 27 keer in Johannes se briewe.

Soos 'n tak op 'n wingerdstok beteken dit net een ding: om aan die wingerdstok geheg te leef. 'n Tak kan heeltemal losgekoppel word deur afgekap te word. Of die lewe van 'n tak k nie aan die wingerdstok gekoppel wees nie, en die tak sterf. Dit is interessant hoe bome in die herfs hul blare verloor. Die boom produseer kurk, wat die vloei van water en voedingstowwe na die blaar of tak stop. Sonder voedingstowwe sterf hulle, verloor hulle hul greep, en val af. Bome verloor soms ook takke in die somer. Wanneer 'n tak nie sonlig ontvang nie, produseer dit geen suikers of vrugte nie en sny die boom dit af.

V: In Joh 15:4, hoe bly Christene in Jesus?

A: Op verskeie maniere.

Vertrou Hom om ons tree vir tree te lei.

Jesus gehoorsaam, nie net uit plig nie, maar vinnige, volledige en vreugdevolle gehoorsaamheid omdat ons weet dat God se weg die beste weg is.

Gebed behoort 'n sleutelkenmerk van ons lewens te wees.

Verlang na Jesus, om by Hom te wees, en bid vir Sy terugkeer.

V: In Joh 15:6, beteken dit dat 'n tak wat weggesmet word, dat 'n ware gelowige sy saligheid kan verloor?

A: Hierdie vers sê dat iemand wat nie in Jesus bly nie, weggesmet en verbrand kan word. Daarbenewens is daar twee maniere om hierdie vers te interpreteer.

1. Almal behoort saam te stem dat aangesien God alles weet, en God geweet het wie na die Hemel sou gaan (die uitverkorenes) voordat iemand gebore is, sommige na die Hel sal gaan alhoewel hulle in die kerk was en die voorkoms gehad het asof hulle Christene was. Egter sal geen van die uitverkorenes verlore gaan nie, en al die verwerpten sal verlore gaan, omdat die Alwetende God dit vooruit geweet het.

2. Egte Christene is dit nie eens oor of 'n persoon werklik weergebore kan word en later óf sy saligheid kan verloor, óf kan kies om van sy saligheid weg te wandel en na die hel te gaan nie. Sien die bespreking oor Hebreërs 6:4-14 en Efesiërs 1:14 vir meer oor hierdie saak.

V: In Joh 15:8, hoe dra gelowiges vrug in Christus?

A: Let daarop dat die belangrike punt hier nie is om dinge te leer, nie om ander te onderrig en nie om bediening te verrig nie; dit is om vrug te dra. Gelowiges dra vrug in Christus op ten minste drie maniere:

Christelikheid: Intern moet ons die vrug van die Gees dra en dit moet wys dat ons in die proses is om meer goddelik te word.

Liefdadigheid en bydraes: Ons moet gelowiges sowel as ongelowiges help met ons tyd, geld en deur die onderdruktes te help.

Bekering en dissipels: Ons kan help deur die grond voor te berei, die saad van die Evangelie te saai en te oes om mense tot geloof in Jesus Christus te bring. Ons kan ook ander Christene dissiplineer en help om afgedwaaldes terug te bring.

Die resultate is nie wat jy doen nie, maar eerder wat in ander mense se lewens ontkiem.

V: In Joh 15:8, is mense onvrugbaar tensy hulle ander na Christus bring, soos een ongewone groep geleer het?

A: Nee. Ons weet nie dat Jeremia in sy leeftyd byna niemand na God gelei het nie, maar hy het steeds God gedien as 'n doeltreffende profeet en prediker. Dit is een soort bewys van vrugbaar wees, maar dit word nie eens gelys as een van die vrugte van die Gees in Galasiërs 5:22-23 nie. Sien When Cultists Ask vir 'n aanvullende antwoord.

V: In Joh 15:14-15, behoort ons onsself nog steeds dienaars van Christus te noem?

A: Ja. Petrus, wat hierdie woorde uit eerste hand gehoor het, sou in die beste posisie gewees het om Jesus se bedoeling te verstaan. In 2 Petrus 1:1 noem Petrus homself 'n dienaar (eintlik 'n slaaf) van Jesus. In Romeine 1:1, Filippense 1:1; Titus 1:1, en Jakobus 1:1, verwys Paulus en Jakobus ook na hulself as slawe van Christus Jesus.

Ongeag of iemand dit interpreteer as dat Jesus nie die dissipels "net dienaars" noem nie, of as "dienare", sê Jesus dat Hy hulle nie net dienaars noem nie. Jesus spreek nie uit oor wat God se kinders hulself moet noem nie.

V: In Joh 15:15, op watter maniere behoort ons as dienaars van Christus op te tree, en op watter maniere behoort ons as vriende van Christus op te tree?

A: Om 'n dienaar van Christus te wees is goed, en om nie 'n dienaar van Christus te wil wees nie, is verkeerd. Maar hier sê Jesus dat daar soveel meer is as net 'n dienaar van Christus te wees. Kom ons kyk na dinge vanuit ons perspektief, en daarna vanuit God se perspektief.

Uit ons perspektief

As ons net dienaars was, doen 'n dienaar wat hom of haar gesê word; ten minste wanneer hy of sy dopgehou word. 'n Dienaar is dikwels nie by die uitkoms of sukses betrokke nie. 'n Dienaar mag net vir 'n sekere tyd 'n dienaar wees, en net omgee wat korttermyn gebeur, voordat hy of sy aanbeweeg. Buiten die boks dink, na 'n beter manier om dinge te doen kyk, inisiatief toon of innoverend wees is nie tipies wat dienaars sou doen nie.

Anders as 'n dienaar is 'n vriend soos 'n vennoot of familielid. Hulle doen gewillig wat nodig is, selfs wanneer hulle nie gesê word nie. Hulle gee baie om oor die uitkoms en sukses van hul meester se plan. Ons gee nie net om oor blomme wat spruit nie, maar oor vrugte wat bly teenoor vrugte wat nie bly nie.

Net soos 'n dienaar, het ons egter steeds 'n meester. Selfs 'n seun moet sy ma en pa gehoorsaam. Ons kan innoverend wees en beter maniere uitdink om dinge te doen, maar slegs binne die perke van wat ons meester beveel het. Daar is allerhande gereedskap beskikbaar om 'n plan uit te voer: geweld, intimidasie, dwang, bedrog, bedrieg, steel, en ons mag dit nooit gebruik nie, ongeag ons opinie oor hoe doeltreffend ons dink dit sou wees in 'n sekere situasie.

Uit God se perspektief

'n Diensman hoef nie te weet wat aangaan nie, net wat hom nou vertel word om te doen. Hoe hy iets moet doen, hoe hy met ander moet saamwerk, word alles deur sy opdrag gereël.

Anders as 'n dienaar wil God ons dikwels hê om uit te vind hoe om iets gedoen te kry, nie net die bewegings te volg soos 'n dienaar nie. Ons moet inisiatief toon. God mag vir ons dinge gee om te doen wat ons nie self kan doen nie, en God verwag steeds dat ons dit sal doen. Maar in plaas daarvan om 'n vrugtelose taak te probeer, te misluk en vir God te sê: "Ek het my bes gedoen", wil God hê ons moet saam met ander gelowiges werk en die taak saam voltooi. Wat jy op jou eie kan of nie kan doen nie, sonder om die gereedskap en mede-werkers wat God jou gegee het, te gebruik, is nie regtig relevant nie; dit is wat jy met die gereedskap en mede-werkers wat God jou gegee het, in die krag van die Heilige Gees kan of nie kan doen nie. Ons openbaar dikwels ons vertroulike planne vir die toekoms aan vriende. God ook. Ons wil God se wil vir ons ken, maar ons moet ook Sy hart wil ken.

Daar is egter, soos by 'n dienaar, steeds baie dinge wat op ons pad in die lewe kom wat God kies om nie aan ons bekend te maak nie, of nog nie aan ons bekend te maak nie. Daar kan ander dinge wees wat reeds met ons gebeur het, waarvan ons steeds geen idee het waarom God dit laat gebeur het nie. Soos een Christelike skrywer gesê het: "ons behoort nie deur die onverklaarbare gekrenk te word nie." God is nie net ons vriend nie, maar ons beste vriend; maar Hy is steeds ons Meester.

V: In Joh 15:16, in watter sin het hulle nie Christus gekies nie, maar het Christus hulle gekies?

A: Daar is twee maniere om hierdie gedeelte te beskou.

Die onmiddellike konteks is die ordening as apostels. Christus kon enigiemand gekies het om Sy apostels te wees, en Hy het hulle gekies. Hy het hulle geseën deur hulle te kies; hulle het Jesus geen guns bewys nie.

'n Algemene konteks van God se verkiesing tot saligheid word deur sommige gesien.

Ongeag of u glo dat hierdie spesifieke gedeelte hierdie bedoelingsvolle betekenis het, leer die Bybel dat God ons voor die begin van die tyd gekies het. Dit is dus duidelik dat God ons gekies het voordat ons Hom gekies het. Verder wys Romeine 3:11-12 en ander gedeeltes dat ons nie eens in staat sou wees om God te kies as dit nie vir God se werk in ons lewens was nie.

V: In Joh 15:16, wat is vrug wat bly teenoor vrug wat nie bly nie?

A: 1 Korintiërs 4:12 verlig ons hier. Werke wat na bewering vir God gedoen is, maar uit trots, jaloesie of ander bose motiewe, sal God nie eer of beloon nie. Net so sal dade wat nie uit ongoddelike motiewe nie, maar uit nie-goddelike motiewe, soos finansiële rykdom, gedoen is, ook gepas beoordeel word.

Daar is ten minste drie soorte vrugte.

Interieur: Karakter is gedefinieer as wie jy is wanneer jy dink niemand kyk nie.

Eksterne: Ons dade dra vrugte af, hetsy goed of sleg.

Finansieel: Ons bydraes tot God se werk en aan die armes en behoeftiges word aangeteken, soos Simon se in Handelinge 10.

Evangelisasie en dissipelskap: In Filippense het Paulus gesê dat die Filippense self Paulus se blydskap en kroon was.

Ons kinders en dié wat ons in die kerk toesien: In die vorige is ingesluit hoe ons ons kinders grootmaak en hoe die ouderlinge toesien oor dié wat onder hulle sorg is. Hulle is verantwoordelik vir hul eie besluite, maar ons het 'n verantwoordelikheid terwyl ons oor hulle waak.

V: In Joh 15:17, wat is die verskil tussen 'n besondere liefde hê vir ander gelowiges en 'n klik vorm?

A: Dit is goed om 'n paar vriende te hê wat nader is as ander vriende. En natuurlik behoort ons nie net romantiese gevoelens te hê nie, maar ook 'n vriendskap met ons gade wat nader is as ander vriendskappe. Maar wanneer jou vriendskap met 'n klein groepie vriende eksklusief is en nie daarna verlang om buitestaanders in te sluit nie, kan dit "Vriendskap verkeerd geloop" wees. Vra jouself dus: "Is jou vriendskap inklusief of eksklusief?" Daar is egter sommige ongelowiges (en selfs vleeslike Christene) van wie jy weg moet bly as hulle jou aanhou verlei om te sondig.

V: In Joh 15:18, hoe het die wêreld Jesus gehaat?

A: Op twee maniere:

Deur naam: Mense gebruik gewoonlik nie die name Boeddha, Confucius of Mohammed tevergeefs nie. Hulle blyk net die name "God" en "Jesus" tevergeefs te gebruik.

Deur karakter: Sommiges verwerp enigiets wat met Christus te doen het. Terwyl sommige baie van Christus weet en Hom dan verwerp; verwerp ander doelbewus niks van Christus wil weet nie.

V: In Joh 15:22,24, hoe het die koms van Jesus sommige meer aanspreeklik gemaak vir hul sonde?

A: Die goeie nuus is dat God mense nie aanspreeklik hou vir wat hulle nie weet nie (Romeine 4:15; 5:12). Die keer­sy is dat 2 Petrus 2:22 en ander verse wys dat mense 'n meer of minder swaar oordeel kry wanneer hulle die waarheid verwerp, gebaseer op die waarheid wat hulle geken het.

V: In Joh 15:23, waarom kan niemand Jesus haat sonder om ook die Vader te haat nie?

A: As deel van die Drie-eenheid is die Vader, die Seun en die Heilige Gees eenders in aard, doel en eer, en ons gehoorsaamheid, diens en liefde aan Een is soos aan 'n ander.

V: In Joh 16:2, dink jy dat "uit die sinagoge uitgooi" ook beteken dat Christene uit die kerk uitgerooi word?

A: Ja, dit sluit uit om uit die godsdienstige vergadering uitgesit te word. Martin Luther, Anabaptiste en John Wesley is almal uit hul kerke uitgesit. Baie ware Christene is nie welkom in sommige liberale kerke nie.

V: In Joh 16:2-3, hoe kon iemand dink hulle doen God 'n guns deur die dissipels van Jesus te vermoor?

A: Baie mense het baie verdraaide sienings oor God gehad. Die volgende is 'n gedeeltelike lys van vervolginge van Christene deur godsdienstige mense, en die duisende wat, waar bekend, gedood is.

V: In Joh 16:5, waarom het Jesus gesê niemand vra waarheen Hy op pad was nie, aangesien Thomas [vermeendlik] in Joh 14:5 gevra het?

A: Thomas het eintlik NIE gevra waarheen Jesus op pad was nie. In Johannes 14:5 vra Thomas net hoe hulle die weg kan ken, aangesien hy verklaar (nie vra nie) dat hulle nie weet nie. Jesus het pas gesê hulle ken die weg, en Thomas sê hulle ken die weg nog nie.

Mens kry die indruk dat Jesus net gewag het dat iemand vra hoe hulle die weg kan ken, sodat Hy hierdie waarheid oor Homself in Johannes 14:6-7 kon openbaar. Geen ander Joodse leermeester het beweer dat hy self die weg is nie. Jesus was nie net 'n leermeester van die waarheid wat die weg wys nie; Hy self was die weg.

Maar nadat Jesus dit geopenbaar het, en mense dus die weg geken het omdat hulle Jesus geken het, het dit nie gelyk of Thomas of enigiemand anders besonder geïnteresseerd was om Jesus te vra waarheen Hy sou gaan of wat Hy moes deurmaak nie.

V: In Joh 16:5, waarom het Jesus gesê niemand vra waarheen Hy gaan nie, aangesien Petrus dit eintlik in Joh 13:36 wel gevra het?

A: Eerstens twee dinge wat nie deel uitmaak van die antwoord nie, en dan die antwoord.

X Gesproke tot almal behalwe Petrus: Jesus kon na die ander 10 dissipels, nie-ingesluit Petrus, gewys het en gesê het: "Waarom vra geen van julle waarheen Ek gaan nie?" Alhoewel dit tegnies moontlik is, was Johannes 'n ooggetuie, en die gedeeltes gee geen aanduiding dat Jesus 'n onderskeid gemaak het tussen Petrus se vra en die ander se nie-vra nie.

X Jesus het vergeet dat Petrus gevra het: Terwyl Hy op aarde was, was Jesus sondeloos, maar as sterflike mens sê die Skrif nie dat Jesus altyd in staat was om elke detail te onthou nie, veral onder groot druk. Alhoewel hierdie verklaring die voordeel van eenvoud het, dink ek daar is 'n beter verklaring.

Griekse werkwoordtyd en die volgorde van Jesus se lering: Toe Petrus en Tomas eers hul vrae gevra het, kon Jesus hulle nie 'n volledige antwoord gee sonder dat hulle eers Jesus se rol as die weg, die waarheid en die lewe geken het en die Heilige Gees bekendgestel is nie. Daarna vra Jesus: "nogtans vra nie een van julle My (teenwoordige tyd) waarheen Ek gaan nie?" Die Wuest Expanded Translation sê: "vra My".

The Expositor's Greek Testament, deel 1, bl. 835, sê dat die dissipels so opgeslurp was deur hul eie hartseer oor Jesus se vertrek dat hulle nie daaraan gedink het om te vra waarheen Jesus sou gaan nie. Die New International Bible Commentary, bl. 1257, sê dat hierdie vraag gevra is weens hul ontsteltenis, nie omdat hulle 'n werklike begeerte gehad het om te weet waarheen Jesus op pad was nie.

V: In Joh 16:8-11, hoe oortuig die Trooster die wêreld van sonde, geregtigheid en oordeel?

A: Op minstens twee maniere.

Direk en intern oortuig die Heilige Gees mense dat hulle oor hul sondes moet treur en na God moet kom.

Onstreeks en eksterne werk die Heilige Gees deur mense om ander na Christus te bring.

V: In Joh 16:12, waarom het Jesus nie vir hulle alles vertel wat hulle sou moes weet nie?

A: Die antwoord vind ons in Johannes 16:13. God het hulle uiteindelik wel alles vertel wat hulle ooit sou moes weet, hulle het dit net nie destyds geleer nie. Daarom het hulle, en ons, die Heilige Gees nodig om ons te lei en ons die leiding te gee wat ons vir daardie dag nodig het.

'n Pragtige verhaal illustreer dit. Eendag was daar 'n welgestelde koning wat 'n seun gehad het wat hy baie liefgehad het. Een keer per jaar sou die seun na sy pa kom en sy toelaag vir die jaar kom vra. Die koning sou dit gee, en hy sou sy seun nie weer vir 'n hele jaar sien nie. Behalwe dat hy sy seun liefgehad het, was die koning ook wys. Die volgende jaar toe die seun kom, het die vader sy toelaag vir een dag gegee. As die seun die toelaag vir die volgende dag wou hê, moes hy kom en met sy pa praat. Op 'n soortgelyke wyse, as jy 'n gelowige is, en jy werklik nie kry wat jy van God nodig het nie, moet jy dalk meer tyd daaraan bestee om Hom daagliks in gebed te nader.

V: In Joh 16:12-13 is die Gees van die Waarheid hier Baha'u'llah?

A: Nee, die Gees van die waarheid hier is 'n gees, nie 'n persoon nie. Dit is dieselfde Heilige Gees waarvan Jesus pas in Johannes 14-16 gepraat het. Jy kan nie sê dat in Johannes 16:12-13 "gees" na een persoon verwys, en gees na die Heilige Gees of iets anders verwys in Johannes 14:16-18,25-26; 15:26; 16:5-11; 16:14-15. Die Heilige Gees het op Pinksterdag neergedaal, nie in die negentiende eeu toe die Bahá'í-godsdiens begin is nie.

V: In Joh 16:13, hoe lei die Heilige Gees in alle waarheid?

A: Westerlinge dink dikwels aan waarheid hoofsaaklik as ware of vals stellings. 'n Mens kan egter op baie onbeduidende punte korrek wees en steeds op die groot punte baie verkeerd wees. 'n Mens kan eerlik wees wanneer hulle koop en verkoop, en tog 'n godsdiens bedien wat 'n leuen is.

Die waarheid is Jesus, nie net ware dogmatiese stellings nie. Dit is om in die ware Jesus te bly wat ons sal lei tot ware dogmatiese stellings, eerder as dat dogma die plek van die Gees inneem om ons na Christus te lei. Natuurlik sal ons in die Hemel ook al die ware dogmatiese stellings ken.

Echte Christene stem almal saam oor die volgende:

1. God is heilig, liefdevol, goed, regverdig, almagtig, weet alles en is oral.

2. Ons het gesondig en almal het 'n Verlosser nodig

3. Jesus, deur Sy dood en fisiese opstanding, is die enigste middel tot verlossing.

4. Ons moet bekering beoefen en in Jesus glo.

5. Ons behoort almal heilige lewens te lei.

Baie ander belangrike sake.

Echte Christene verskil van mening oor die volgende:

Die presiese betekenis van doop, en of dit slegs op gelowiges of ook op babas toegepas moet word.

Of dit beter is om op Saterdag of Sondag te aanbid.

Of dit reg is om op Saterdag of Sondag te werk.

Die presiese betekenis van die Here se Aandmaal.

Of Christene ooit in 'n oorlog moet veg, of moet lieg om 'n lewe van bose mense te red.

Die balans tussen God se voorbestemming en menslike vrye wil.

Die millennium en die tydsberekening van die Wegvoering.

Die korrekte aantal boeke in die Ou Testament.

Of ware Christene hul saligheid kan verloor.

Ander sekondêre sake en onbelangrike sake.

V: In Joh 16:13, aangesien die Heilige Gees in alle waarheid lei, hoe kan dit wees dat daar baie meningsverskille onder ware Christene is?

A: Sien die bespreking oor Efesiërs 4:4 vir die antwoord.

V: In Joh 16:20-22, hoe sou die droefheid van die dissipels in blydskap verander?

A: Dit het dramaties gebeur ná die opstanding, toe hulle die geliefde Jesus weer gesien het. Dit sal met al Christus se dissipels gebeur wanneer ons sterf en by Jesus in die hemel gaan wees.

V: In Joh 16:23, moet ons vir dinge tot Jesus bid, of net die Vader vra?

A: Die Here se gebed is aan die Vader gerig, en dit blyk dat meer gebede aan die Vader gerig is as aan Jesus. Dit is egter in orde om versoeke aan Jesus te rig, soos Stefanus, vol van die Heilige Gees, twee versoeke aan Jesus gerig het in Handelinge 7:59-60.

V: Beteken Joh 16:24 dat ons in gebed alles kan kry wat ons wil hê, soos sommige Woord-Geloof-onderwysers voorstel?

A: Paulus het beslis nie so gedink nie, aangesien hy gevra het dat die doring in sy vlees van hom weggeneem word en dit is nie verwyder nie. Paulus het ook eers met die Galasiërs oor siekte gepraat, en hy het waarskynlik nie siek wou wees nie, alhoewel God Paulus se siekte ( ) vir die goeie gebruik het. Johannes 16:24 moedig ons aan om te vra, maar dit is in die konteks van in Hom bly. Vra dus vir alles wat jy dink God wil hê jy moet vra, maar besef geduldig dat God, as 'n wyse ouer, "nee" sal sê – beide vir die dinge wat jy weet God nie nou wil hê jy moet hê nie, sowel as vir dinge wat jy dink God wel wil hê jy moet hê, maar God weet beter. Sien When Cultists Ask bl. 186–187 vir 'n aanvullende antwoord.

V: In Joh 16:25, waarom het Jesus selfs tot Sy eie dissipels in gelykenisse gepraat?

A: Miskien sal hierdie eenvoudige analogie help om dit te verduidelik. Stel jou 'n skoolonderwyser voor wat 'n wiskundeklas met slegs lesings onderrig: geen huiswerk en geen toetse nie. Sonder die behoefte om terugvoer te gee, sou die studente binnekort selfvoldaan raak in hul leer. Daarbenewens, vir vakke soos kalkulus, gedeeltelike differensiaalvergelykings en eindige-element-analise, lê die uitdaging nie in die vergelykings om te memoriseer nie, maar in die konsepte om te begryp en toe te pas. Al het Jesus nooit geskrewe toetse gegee nie, het Hy in plaas daarvan vrae, raaisels en gelykenisse gegee. 'n Mens moes God se Woord ken om selfs te kon hoop om 'n deel daarvan te verstaan. Daarbenewens is dit ook nie voldoende om net woorde te leer nie. Ons moet oor die waarhede peins om die konsepte wat God in die Bybel aan ons oorgedra het, te begryp.

Ons moet nie ontmoedig voel wanneer sommige dele van die Bybel vir ons moeilik is om te begryp nie. Of ons dit nou wil of nie, Jesus het erken dat hy soms selfs opsetlik in onduidelike terme gepraat het. Dit blyk dat die proses om die diep waarhede van die Bybel te leer, met die gepaardgaande besinning en beredenering, amper so belangrik is soos om by die doelwit uit te kom om die diep waarhede self te leer ken.

V: In Joh 17, waarom is die inhoud van hierdie gebed totaal anders as die gebed oor die verbygaan van hierdie koppy in die Tuin van Getsemane in Mt 26:36-46; Mk 14:32-43; en Lk 22:39-47?

A: Omdat dit verskillende gebede was. Johannes 17 was hoogstwaarskynlik in die Tuin van Getsemane, alhoewel dit dalk 'n bietjie vroeër kon gewees het. Hoe dit ook al sy, die gebed in die sinoptiese evangelies was beslis ná die hoëpriesterlike gebed in Johannes 17, omdat die wagte Hom gearresteer het terwyl Hy gebid het.

V: In Joh 17:1, wat beteken die uitdrukking "die uur het gekom" presies?

A: Dit beteken drie verskillende maar verwante dinge.

1) Die uur het gekom vir Hom om Sy aardse bediening te beëindig en iets belangriker te doen; Sy bloed aan die kruis vir ons sondes te vergiet. Sien Johannes 12:23,27. Hy was die "uur" waarin Jesus hierdie wêreld sou verlaat in Johannes 13:1.

2) Om dit te laat gebeur, sou God se fisiese beskerming van Hom weggeneem word. Niemand kon Jesus voor hierdie tyd aanraak of benadeel nie. Hoekom? "want sy uur h het nog nie gekom nie" (Johannes 7:30; 8:20). Dit was onmoontlik, omdat die Vader dit nie sou toelaat nie.

3) Uiteindelik sou dit die "uur" wees waarin die duisternis heers in Lukas 22:53. Jesus was nie bang vir hierdie donker uur nie; Hy het geweet dit was nodig voordat Sy grootste oorwinning kon plaasvind. Dit is soos die infanteriesoldate wat stadig en doelbewus terugtrek voor die vyand, voordat die ruiters die lokval laat aanspring en die vyand omsingel om hulle uit te wis (soos met die Romeinse leër by Canae gebeur het).

V: In Joh 17:2, gee Jesus ewige lewe net aan diegene wat die Vader aan Hom gegee het?

A: Ja. Christene stem saam dat Jesus die ewige lewe gee aan almal wat die Vader aan Hom gegee het en slegs aan dié wat die Vader aan Hom gegee het. Calviniste en nie-Calviniste verskil of ons besluite en die geloof wat God in ons laat groei het, enige rol speel in die Vader se keuse oor wie Hy aan Jesus gee, of nie.

V: In Joh 17:3, aangesien Jesus gesê het: "En dit is die ewige lewe, dat hulle U, die enigste ware God, en Jesus Christus wat U gestuur het, ken", hoe kan ons Jesus God noem?

A: Die term "God" het verskillende gebruike in die Bybel. "God" verwys na die Vader hier in Joh 1:1 (eerste voorkoms) en Heb 1:9 (tweede voorkoms). Dit kan egter nie gebruik word om te bewys dat Jesus nie God genoem kan word nie, omdat die term "God" na Jesus verwys in Joh 1:1 (tweede voorkoms) en Heb 1:9 (eerste voorkoms).

Dit blyk vir my dat daar nie een nie, maar twee probleme is met Jehovah's Getuies wat probeer sê dat Johannes 17:3 sê ons moet Jesus nie God noem nie.

1) Jehovah se Getuies blyk nie konsekwent met hulself te wees nie. As die gebruik van die woord "God" vir die Vader hier sou beteken dat Jesus nie God is nie, sou die gebruik van God en Here, met Jesus as die Here, beteken dat die Vader nie Here is nie.

1 Tessalonisense 4:16a noem: "die Here self sal van die hemel afdaal met 'n luide bevel, met die stem van 'n aartsengel en met die trompet van God." Aangesien Jesus hier die Here is, beteken dit nie dat die Vader nie die Here is nie?

Net so noem David Reed se Jehovah's Getuies Antwoord Vers vir Vers bl. 82 dat as om die Vader God te noem op een of ander manier sou uitsluit dat Jesus God is, sou om Jesus ons "enige Here" in Judas 4 te noem die Vader uitsluit om Here te wees. Nog erger vir hul saak, die Heilige Gees word ook Here genoem in 2 Korintiërs 3:17.

"God [Vader] en Here Jesus" word ook genoem in Jakobus 1:1; 1 Tessalonisense 1:3; 3:11,13 en ander plekke.

2) Jehovah se Getuies lyk hier nie eerlik met hulself nie. As hulle sê "God en Jesus" beteken dat dit nie reg is om na Jesus as God te verwys nie, verwys hulle e lik na Jesus as God in hul vertaling van Johannes 1:1 en Hebreërs 1:9. Wat Jehovah se Getuies behoort te sê, is dat Jesus hier nie God is volgens die gebruik van die woord God in hierdie vers nie; en ons kan met daardie stelling saamstem.

Jehovah se Getuies moet saamstem met Christene dat daar verskillende definisies/gebruike van die woord God in die Skrif is. Behalwe dat dit na valse gode verwys (1 Korintiërs 8:5-6; Genesis 31:30,33), is daar drie gebruike van die woord God wat waar is.

Die Vader. Galasiërs 1:1, Efesiërs 1:2-3,17, Hebreërs 1:9 (2de voorkoms) Johannes 17:3, ens.

Jesus. Hebreërs 1:9 (1ste voorkoms); Johannes 1:1,19: Hosea 1:7; Jesaja 7:14; 1 Johannes 5:11,12 vs. 21; Kolossense 2:9 en Matteus 1:23

Die Heilige Gees. Romeine 8:9-16; Lukas 1:35; 1 Johannes 4:12-13,15-16; 1 Korintiërs 3:16 vs. 1 Korintiërs 6:19; Handelinge 5:4.

V: In Joh 17:4, waarom het Jesus gesê Hy het Sy werk voltooi, voor die kruisiging?

A: Op die vooraand van Sy arrestasie het Jesus gesien dat daar in wese niks meer oor was om Hy in hierdie lewe te doen nie. Vanaf hierdie punt af sou alles aan Hom gedoen word. Miskien het Jesus dieselfde gedink toe Hy vir Petrus gesê het dat Petrus in 'n soortgelyke situasie sou wees in Johannes 21:18-19.

Sien 1001 Bible Questions Answered bl. 39 en The Expositor's Bible Commentary vol. 9 bl. 162-163 vir 'n ander maar aanvullende antwoord.

V: In Joh 17:5, aangesien Jesus Self vir die Vader dinge moes vra, beteken dit dat Hy minder as die Vader was?

A: Nee. Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

Op aarde het Jesus Homself vrywillig ontledig, soos Filippense 2:7 wys. Hy het moeg geword (Johannes 4:6). Jesus het Hom aan die Vader onderwerp en gehoorsaamheid geleer, soos Hebreërs 5:7-8 wys.

In natuur en eer is hulle gelyk, soos Filippense 2:7 wys. Net soos 'n aardse seun dieselfde en gelyke natuur as sy ouers het, is Jesus dieselfde en gelyke natuur as die Vader. Jesus het die volheid van die Godheid, volgens Kolossense 2:9. Almal moet die Seun eer net soos hulle die Vader eer, volgens Jesus in Johannes 5:23.

In rol en rang is die Vader voortreflik binne die Drie-eenheid. Selfs ná die opstanding het die Vader die rol van God teenoor God die Seun, soos in Hebreërs 1:8-9 en 1 Korintiërs 15:24,27,28.

V: In Joh 17:9, waarom het Jesus uitdruklik geweier om vir die hele wêreld te bid?

A: Jesus het nie gebid dat iets sou gebeur wat die Vader uitdruklik gesê het nie sou gebeur. Ons ook nie. Hier het Jesus nie vir universalisme gebid nie, dat elke enkele persoon in die Hemel sal wees en die Hel leeg sal wees. Jeremia is ook beveel om nie vir die mense te bid nie in Jeremia 7:16, Jeremia 11:14 en Jeremia 14:11.

Soos Jesus in Johannes 17:16 geïmpliseer het, is die wêreld sy eie stelsel, en God se koninkryk is 'n ander. Die mense van die wêreld wil dikwels nie deel wees van God se koninkryk en vir ewig God aanbid nie.

V: In Joh 17:11,21-22, hoe is Christene een soos die Vader en die Seun een is?

A: Daar is verskeie maniere waarop ons een met mekaar moet wees soos Jesus en die Vader een is.

Harmonie: Daar is geen argumente of bakleiery binne die Drie-eenheid nie. Alhoewel ware Christene oor baie sake nie saamstem nie, is ons dit eens oor die noodsaaklikhede van die geloof, en ons behoort nie met ander ware Christene te argumenteer of verdeeldheid te saai nie.

Eenheid van doel: Die Vader en die Seun werk nooit teen mekaar in nie. As ons die doel vervul wat die Een vir ons het, is dit dieselfde doel wat die Vader, die Seun en die Gees almal vir ons het.

Liefde vir mekaar: Die Vader, Seun en Gees het volmaakte liefde vir mekaar. Dit is die doel van die liefde wat ons vir mekaar behoort te hê.

Nie neer te kyk op mekaar nie: Ons moet nie beweer of dink dat ons beter of meer werd is as ander nie, soos Filippense 2:3 en 1 Korintiërs 10:12 wys.

Die Vader, Seun en Gees is egter op sommige maniere Een, terwyl ons nie een is nie. Sien die bespreking oor Johannes 10:30 vir meer oor hoe die Vader en Seun een God is, en ook hoe hulle onderskeie wesens is.

V: In Joh 17:11,14,21, hoe behoort Christene in die wêreld te wees, maar nie van die wêreld nie?

A: Hier is 'n lys van hoe ons in die wêreld moet wees, gevolg deur 'n gedeeltelike lys van hoe ons nie van die wêreld moet wees nie.

Vrywillig in die wêreld:

Verhoudings met die mense van die wêreld: Wees alles vir almal ter wille van die Evangelie, soos Paulus in 1 Korintiërs 9:19-23 gesê het.

Ondergeskik wees aan wêreldlike owerhede: Ons moet konings en regerings gehoorsaam (1 Petrus 2:13-15,17; Romeine 13:1-5) solank hulle nie in stryd is met God, die hoogste gesag nie. Ons moet ons belastings betaal (Romeine 13:6-7; Matteus 17:24-27).

Hê die mense van die wêreld lief, aangesien God hulle liefhet (Johannes 3:16).

Hoop vir mense in die wêreld, en begeer dat baie gered sal word.

Bid vir mense in die wêreld, vir hulle verlossing.

Sorg vir die mense van die wêreld, om in hul fisiese en geestelike behoeftes te voorsien.

Onwillekeurig in die wêreld: ons het geen keuse in die volgende nie.

Oorsprong: Ons is deur God geskape en uit vlees gebore in hierdie wêreld.

Fisies is ons van die wêreld. Dit sluit in dat ons in hierdie lewe pyn, honger, dood en onreg ly.

Gevolge van ander se sondes: Net soos babas soms ly onder die gevolge van hul moeder se dwelms- en alkoholgebruik, is ons almal onderhewig aan lyding weens die sondige dade van ander. Inderdaad, aangesien ons in 'n sondige wêreld gebore is, ly ons almal onder die gevolge van Adam se sonde, soos Romeine 5:12-17 toon.

Versoeking is algemeen vir almal in hierdie wêreld, soos 1 Korintiërs 10:12 sê.

Vrywillig nie van die wêreld nie:

Ons het 'n verbintenis met God aangegaan: God vergader diegene wat 'n verbond met Hom aangegaan het (Psalm 50:5), deur waterdoop (1 Petrus 3:20; Hebreërs 10:22), 'n belydenis van geloof (Hebreërs 10:23) en 'n skoon gewete teenoor God (1 Petrus 3:21).

Moenie die wêreld liefhê nie: Nie die wellus van die vlees, die wellus van die oë, of die hoogmoed van die lewe nie, soos 1 Johannes 2:15-17 sê.

Nie liefhê soos die wêreld liefhet nie: Ons liefhet nie net dié wat ons liefhet nie, maar ons liefhet selfs ons vyande, soos Jesus beveel (nie net voorstel nie) in Lukas 7:27-36.

Nie dieselfde motivering hê nie: Ons het nie dieselfde standaarde, aspirasies, motivering en kragbron as die wêreld nie. Ons leef nie net onder die omstandighede nie. Soos Gene Getz dit in sy boek oor Filippense stel, word die meeste dinge om een van drie redes gedoen: die hoop op 'n beloning, die vrees vir straf, en om in die oë van jouself en ander as 'n beter mens beskou te word. Alhoewel die Bybel hierdie motiewe nooit kritiseer nie (en ons ook nie behoort te doen nie), het ons 'n hoër motivering, wat die wêreld nie kan verstaan nie, naamlik agape-liefde.

Verskillende waardes: Ons het 'n ander maatstaf van betekenis, waarde en rede om te leef. Ons is geskape tot God se heerlikheid (Jesaja 43:7; Efesiërs 1:6).

Nie saam met ongelowiges gejukkel in huwelike, afsprake, sake en ander maniere soos 2 Korintiërs 6:14-18 wys nie. (As jy egter met 'n ongelowige getroud is, moet jy nie 'n egskeiding soek nie, soos 1 Korintiërs 7:12-15 beveel).

Onwillekeurig nie van die wêreld nie: (Onwillekeurig beteken nie ongewenst nie, maar eerder dat dit nie 'n keuse of opsie vir gelowiges is nie)

Bestemming: Die uitverkorenes is hemelbestem. Ons moet seker maak dat ons ons nie hier "te gemaklik" maak nie, want dit is net 'n tydelike plek vir ons. Ons is vreemdelinge en gaste op hierdie aarde (1 Petrus 2:9,11).

Die Heilige Gees wat in ons woon: Alle ware gelowiges het die Heilige Gees wat in hulle woon (Romeine 8:9-16).

Kinders van God: Alhoewel God almal geskep het, is ons kinders van God. Die Skrif beskou nie-gelowiges nie as kinders van God nie (Johannes 1:12-13; Romeine 8:14-16; Efesiërs 2:3-5; 1 Johannes 3:1-2).

Sien Now That's a Good Question bl. 249-250 vir 'n ander maar aanvullende antwoord.

V: In Joh 17:19, hoe kon Jesus Homself heilig maak aangesien Hy reeds sondeloos was?

A: Heiligmaking beteken NIE bloot om op te hou sondig nie. Dit beteken eintlik om vir God afgesonder te word, of om aan 'n spesifieke doel gewy te word. Die baie (goeie) dinge wat Jesus gedoen het, soos om met mense te praat, die siekes te genees, te onderrig, ensovoorts, moes nou op die agtergrond geskuif word, aangesien Hy Hom aan een ding gewy het: om voor te berei om aan die kruis te sterf. Net soos 'n hoëpriester in die Ou Testament 'n seremonie gehad het om as hoëpriester afgezonder te word, was Jesus besig om 'n seremonie (al was dit 'n pynlike een) te hê om ons hoëpriester te word.

Christene word nie net geroep om nie te sondig nie, maar om vir Christus geheilig te word. Ons behoort ons lewens "verheilig" en toegewyd aan God te leef. Dit beteken natuurlik dat ons ons van sondige dinge moet weerhou, maar positief gesproke beteken dit dat ons toegewyd moet wees, soos 'n soldaat, atleet of boer. Paulus praat meer hieroor, al gebruik hy nie eintlik die woord "verheilig" nie, in 2 Timoteus 2:3-6. Ons is verheilig, deur God afgesonder om vir Hom te leef en goeie werke te doen. Maar ons het 'n verantwoordelikheid om die Heilige Gees te volg en ons heiligmaking uit te leef. Petrus beklemtoon meer die belangrikheid daarvan dat ons individueel geheilig is (heilig) in 1 Petrus 1:13-22. In 1 Petrus 1:18 kontrasteer Petrus dit met 'doel- en rigtinglose gedrag'. Hy gaan voort om te praat oor die kerk wat geheilig word as 'n volk in 1 Petrus 2:9-12.

Vra jy jou soms af hoe relevant jou lewe is vir die doeleindes van God? Natuurlik kan jy jou gebede, gesprekke en aanmoediging van ander nie volgens wêreldse standaarde evalueer nie. Maar vra jy jou steeds af? Miskien wag God daarvoor dat jy daaroor sal wonder. Hy wag geduldig daarvoor dat jy 'n geheiligde lewe wil lei om jou liefde vir Hom beter uit te druk en Sy doeleindes te vervul.

V: In Joh 17:20-21, toe Jesus gebid het dat almal een mag wees, verwys dit na een organisasie soos die Rooms-Katolieke Kerk, die Ortodokse Kerk, die Koptiese Kerk, die plaaslike kerk, en soos baie Kerke van Christus geleer het?

A: Jesus het gepraat oor gelowiges wat een in gees en een in gemeenskap is. Ons moet nie net "Een" wees nie, maar "een in Christus" wees. Daar is sedert Tertullianus se tyd in 200 n.C. Christene in verskillende organisasies. Wanneer iets wat homself Christus se Enige Ware Kerk noem, gelowiges soos Jan Hus aan die pa laat verbrand, gelowiges soos Martin Luther uit die kerk verban en kruistogte teen gelowiges soos die Waldenses loods, of 'n hele Italiaanse dorp uitmoord, behoort ware Christene in daardie tye te vlug en nie een te wees met daardie organisasie nie. Sien When Cultists Ask bl. 187-188 vir 'n ander maar aanvullende antwoord.

V: In Joh 18:1, hoe spreek jy Sedron uit?

A: Dit word ook gespel "Kidron". Cruden se Konkordans sê die eerste klank is 'n "s"-klank, en die aksent val op die eerste lettergreep.

V: In Joh 18:2, hoe kon Jesus hier dikwels kom, aangesien Hy daardie week net in Jerusalem was?

A: Dit was nie die enigste keer dat Jesus en die dissipels in Jerusalem was nie. Hulle het ook twee keer per dag verby Getsemane gegaan toe hulle na en van die Tempel gegaan het. Daar was nie genoeg herberge en huise om al die mense wat tydens die Paasweek na Jerusalem gekom het, te huisves nie. Die weer was egter goed, so die meeste mense het net buite geslaap.

V: In Joh 18:3, waarom het die soldate lantaarns gebring?

A: Hulle het waarskynlik lantaarns gebring om in die algemeen in die donker te kan sien, en omdat hulle gedink het hulle sou dalk die hele nag in die tuin na Jesus moes soek. Hulle het swaarde gebring om die vredesprins te arresteer. Let wel dat Jesus hulle by die poort ontmoet het.

V: In Joh 18:9, hoe het Jesus geen van Sy dissipels verloor nie, aangesien Jesus een (Judas) in Joh 17:12 verloor het? (Die Moslem Ahmad Deedat het dit na vore gebring.)

A: Nadat Judas vertrek het om Jesus te verraai, het Jesus in Johannes 17:12 gesê: "Terwyl Ek by hulle was, het Ek hulle in U Naam bewaar en beskerm, die Naam wat U My gegee het. Geen een van hulle is verlore gegaan nie, behalwe die seun van die verderf, sodat die Skrif vervul sou word." (BSB).

Uiterlik is een manier om hierna te kyk dat geen van die twaalf dissipels (insluitend Judas) fisies gevang, gearresteer, beseer of andersins by die Tuin van Getsemane verlore geraak het nie.

'n Beter manier om dit te verstaan, is egter geestelik. Toe die dissipels ontsnap het, sê Johannes 18:9: "Dit [die ontsnapping] was om die woord wat Hy gespreek het, te vervul: 'Ek het nie een van dié wat U My gegee het, verloor nie.'" (BSB) Geestelik was Judas inderdaad verlore, maar Johannes 18:9 word gekwalifiseer met "van dié wat U My gegee het." Judas het nie aan die einde "sleg geword" nie, maar het eerder geld uit die geldsak gesteel deurgaans in Jesus se bediening volgens Johannes 12:6.

V: In Joh 18:12, wie was die hoëpriester?

A: Annas was voorheen die hoëpriester, van 6 tot 15 n.C. Hy kon hoëpriester genoem word, op dieselfde wyse as wat 'n voormalige president van die Verenigde State steeds president genoem word. In die Ou Testament is die amp van hoëpriester vir die lewe beklee. Annas is egter in 15 n.C. deur die Romeinse procurator van Judea, Valerius us Gratus, afgedank. Die huidige hoëpriester was Kajafas, een van sy vier skoonseuns.

V: In Joh 18:12-19:16 vra die skeptikus Bart Ehrman waarom Jesus in die middel van die verhoor geskaaf is, nie nadat dit verby was nie. (Jesus, Interrupted bl. 44)

A: Eerstens was daar nie een nie, maar twee verhoorte, 'n Joodse en 'n Romeinse. Tweedens het die geseling plaasgevind op wat Pilatus gedink het die einde van die Romeinse verhoor sou wees. Nadat Pilatus sy besluit geneem het, verduidelik Johannes 19:6 wat Pilatus gedoen het, en Johannes 19:12 waarom. Pilatus het geweet die Jode wou hê Jesus moes sterf, maar Pilatus het probeer om Jesus vry te laat. Hy het beveel dat Jesus geslaan word, en toe het Pilatus Jesus, bloedig, aan die skare vertoon, in die hoop dat hulle daarmee tevrede sou wees. Maar die skare het op die dood aangedring en 'n argument gebruik wat Pilatus nie voorsien het nie: Jesus het Homself 'n koning genoem, en as Pilatus 'n selfverklaarde koning sou laat gaan, sou dit vir Pilatus baie, baie sleg lyk. Pilatus het dus geen keuse gehad nie; om te verklaar dat Jesus nie die dood verdien nie, sou sleg op Pilatus weerspieël as die nuus by die agterdogtige Keiser Tiberius sou uitkom dat Pilatus te sag was op verraaiers van Rome.

Maar Ehrman maak die verkeerde aanname dat antieke verhoorte regverdig moes wees, of moderne standaarde moes volg. As voorbeeld, in 738/739 v.C. in 'n verhoor in Irak is 'n groep mans beskuldig daarvan dat hulle geld wat aan 'n ander behoort het, nie teruggegee het nie. Hulle is gedwing om 'n eed af te lê dat hulle dit nie gedoen het nie, toe is hulle geskub, en daarna is die kalief van hul situasie in kennis gestel. Die uitspraak was dat hulle 'n eed moes aflê en dan vrygelaat moes word [as onskuldig]. Sien die History of al-Tabari, vol. 26, bl. 7 vir meer inligting.

'n Tweede voorbeeld was in 743/744 n.C., toe kalief al-Walid sy wag beveel het om Khalid te slaan en gesê het: "Laat ek sy stem hoor" (d.w.s. in pyn). Toe is Khalid in die tronk gesit totdat Yusuf bin 'Umar geld uit Irak gebring het om Khalid te koop. Khalid wou nie verkoop word nie, maar hy het nie die geld gehad wat Yusuf gehad het nie, so het al-Walid die geld geneem en Khalid verkoop. Yusuf het eers Khalid gemartel, hom later geskub, en hom uiteindelik met 'n gespikkelde rekbank op sy bors doodgemaak. Dit het gebeur sonder dat die kalief, of enigiemand anders, Khalid van enigiets skuldig bevind het. Dit verskyn in The History of al-Tabari, deel 26, bl. 176–177.

'n Derde voorbeeld, in dieselfde jaar, het Sulayman so hard aan Yusuf se lang baard getrek dat hy 'n paar hare uitgetrek het. Daarna is Yusuf in die groen paleis gevange gehou. Die kalief Yazid het gesê dat hy Yusuf net gevange gehou het sodat hy na Irak gestuur kon word en aan die mense voorgestel kon word teenoor wie hy onreg gepleeg het. Dit is in The History of al-Tabari, vol. 26, bl. 203-204.

V: In Joh 18:13-27, is daar enige vraag oor die volgorde van hierdie verse?

A: Nie regtig nie. Die verse is in die huidige volgorde in 55 tekste en tekstesgesinne. Slegs drie bronne het 'n ander volgorde.

Die volgorde is 13, 24, 14-15, 19-23, 16-18, 25b-27 op die Sinaïtiese Siries (4de-7de eeue). Die volgorde is 13, 24, 14-23, 24, 25-27 in die geskrifte van Cyril (444 n.C.). Dit is 13a, 24, 13b-23, 24-27 in manuskrip 225 (geskryf in 1192 n.C.)

V: In Joh 18:28, waarom het die priesters gedink hulle sou ontheilig word as hulle Pilatus se regsaal sou betree?

A: Die Fariseërtradisie was dat hulle nie net ontheilig sou word as hulle saam met 'n heiden geëet het nie, maar ook as hulle in 'n heiden se huis ingegaan het, aangesien heidene onrein kos geëet het en die Fariseërs heidene onrein geag het. Die Fariseërs het gedink dat dit hulle vir sewe dae sou ontheilig.

Hierdie siening was nie beperk tot die Fariseërs nie. Selfs Petrus het geneig geglo so, soos in Handelinge 10 en Galasiërs 2:12-15.

Die Ou Testament het egter geen wet gehad teen om saam met nie-Jode te eet nie. Koningin Ester het saam met nie-Jode geëet. Let daarop hoe die Fariseërs baie besorg was oor rituele onreinheid, soos om saam met nie-Jode te eet, terwyl hulle moord beplan het.

V: In Joh 18:31, aangesien die Jode nie toegelaat is om Jesus tereggestel te kry nie, waarom het hulle gesê: "Volgens daardie wet moet Hy sterf"?

A: Albei is korrek. Die Jode het geredeneer dat volgens die Joodse Ou-Testamentiese Wet Jesus tot die dood veroordeel moes word. Maar die Romeine het hulle reg om te teregstel weggevat. Hulle het toe 'n manier uitgedink om die Romeine Jesus vir hulle te laat teregstel.

V: In Joh 18:31, waarom kon die Joodse raad nie Jesus teregstel nie?

A: Die mag om te tereg te stel is deur die Romeine van hulle weggeneem. Hier volg die historiese dokumentasie.

1. Josefus sê in sy boek, Joodse Oorloë, boek 2, hoofstuk 8: "En nou is Archelaus se deel van Judea tot 'n provinsie gemaak, en Caponius/Coponius, een van die ruitersorde van die Romeine, is as 'n prokureur gestuur, met die mag oor lewe en dood deur Caesar in sy hande gegee." Josefus noem ook dat die Sanhedrin sy mag oor teregstellingsaangeleenthede verloor het in Joodse Oudhede 20.9. (Geschryf omstreeks 93-94 n.C.)

2. In die Babiloniese Talmoed, Sanhedrin, Hoofstuk 4, bladsye 37–38, recto. Rabbi Rachman het gesê: "Toe die lede van die Sanhedrin hulself ontneem gesien het van hul reg oor lewe en dood, het 'n algemene ontreddering hulle oorweldig; hulle het hul koppe met as bedek en hul liggame met sakdoek, en uitgeroep: 'Wee ons, want die septer het van Juda weggedaan, en die Messias het nie gekom nie!'" Dit het omstreeks 7 n.C. gebeur. (Aangehaal uit Josh McDowell se Evidence That Demands a Verdict, vol. 1, bl. 169, en Jesus Before the Sanhedrin deur Augustin Lemann, 1886, vertaal deur Julius Magath, NL#0239683, Library of Congress # 15-24973.) Sien ook Pugio Fidei, Martini, Raymundus, gepubliseer deur De Vosin in 1651. (bl. 148)

3. Talmoed "'n Bietjie meer as veertig jaar voor die verwoesting van die Tempel is die mag om doodsvonnisse uit te spreek van die Jode weggeneem." Jerusalemse Talmoed, Sanhedrin folio 24. (bl. 147)

V: In Joh 18:36, was Jesus se koninkryk nie van hierdie wêreld nie omdat die Jode Jesus verwerp het?

A: Pilatus was die Romeinse goewerneur van Judea (26–36 n.C.), maar nie eens hy is toegelaat om homself koning te noem nie. Niemand in Judea moes koning genoem word behalwe Koning Herodes nie. Handelinge 2:23 het die mense daaraan herinner dat God voorwet dat Jesus oorhand gegee sou word om te sterf. Nietemin het Jesus gekom en die hele nasie die geleentheid gebied om in Sy koninkryk te wees. Die aanbod was opreg, en dit was hulle eie skuld, nie Christus s'n nie, dat hulle dit verwerp het.

Miskien sal 'n analogie help. As 100% van alle mense die Ware God aanvaar, sou 100% van alle mense na die Hemel gaan; die Hel sou leeg wees. God weet egter dat hulle dit nie sal doen nie. Dit is die persoon se eie skuld, nie God s'n nie, dat hulle God se opregte aanbod misloop.

V: In Joh 18:37, kan iemand van die waarheid wees en nie Jesus se stem hoor nie?

A: Uiteindelik nie. Kan jy jou voorstel dat iemand vir ewig in die Hemel sou leef en nooit Jesus se stem hoor nie? -Natuurlik nie. Net so, in stryd met die Katolieke legende, is dit nie Petrus wat die poortwag van die Hemel is nie. Eerder is dit Jesus wat die poort is, soos Johannes 10:7,9 wys. Soos Jesus beklemtoon het in Johannes 10:1,3,8-9, gaan almal wat na die Hemel gaan, deur die Enige Deur. Selfs dié wat as klein kinders sterwend na die Hemel gaan, gaan deur Jesus.

V: In Joh 18:38, wat het Pilatus bedoel toe hy gesê het: "Wat is waarheid?"

A: Eerstens 'n grap met 'n punt, en dan die antwoord. Eendag is 'n wetenskaplike, 'n ingenieur en 'n oneerlike prokureur almal gevra om die som van 1 + 1 te gee. Die wetenskaplike het gesê 2,0, die ingenieur het gesê ongeveer 2, en die prokureur het geantwoord: "Wat wil jy hê dit moet wees?". Sommige mense dink dat die waarheid onderhandelbaar is of deur 'n demokratiese stemming, 'n leier of 'n regter besluit word.

Die antwoord: Alhoewel Pilatus naïef hierdie vraag kon gevra het omdat hy nooit oor die saak nagedink het nie, is dit uiters onwaarskynlik. Óf hy het gewonder wat Jesus se siening oor die waarheid was, óf Pilatus het 'n siniese opmerking gemaak, ietwat soos die oneerlike prokureur in die vorige grap.

Baie mense vandag het min of geen belangstelling in die waarheid nie. Baie dink dit is nie vir hulle relevant nie. 'n Paar is so vasgevang in relatiewe denke dat hulle dink objektiewe -waarheid bestaan nie. Dit is dus geen verrassing dat Pilatus die waarheid nie herken het toe dit reg voor hom was nie.

V: In Joh 18:38; 19:4,6 dink Bart Ehrman dit is betekenisvol dat dit in Johannes is dat Pilatus Jesus op drie geleenthede onskuldig verklaar. Hy sê dat as die Romeine Jesus onskuldig verklaar het, die implikasie is dat die Jode Christus vermoor het. (Jesus, Interrupted bl. 45)

A: Die skeptikus Ehrman noem slegs Johannes, sodat dit klink asof hy probeer om die evangelieskrywers teen mekaar uit te speel, deur te wys dat dit Johannes was wat beklemtoon het dat dit nie Pilatus was wat Jesus skuldig bevind het nie. In Lukas het Pilatus egter ook op drie geleenthede in Lukas 23:4,14,22 Jesus onskuldig verklaar. Mattheüs het dit ook in Mattheüs 27:24 gedoen, en Markus het daardie stellings nie gehad nie, net implikasies. Dus, as Ehrman probeer het om 'n gebalanseerde, akkurate prentjie voor te stel, weet ek nie hoekom Ehrman nie Lukas net so baie as Johannes sou noem nie.

Hoe dit ook al sy, dit sou vals wees om te beweer dat Johannes die Romeine ontslaan het van aanspreeklikheid vir Jesus se dood. Johannes 19:1 sê dat Pilatus en die Romeinse soldate Jesus gesgeel het en die doringkroon op hom gesit het. Johannes 19:23 sê dit was die soldate (d.w.s. Romeinse soldate) wat Jesus gekruisig het. Dit was Pilatus se soldate wat besig was om Jesus se bene te breek, maar toe sy sy met 'n spies deurboor het in Johannes 19:33-34.

Laastens, alhoewel die Joodse leiers sowel as die Romeine betrokke was by Jesus se dood, moet ons nie vergeet wat nog meer betekenisvol is nie. Alhoewel Jesus kon weghardloop voor sy arrestasie in die Tuin van Getsemane, het Hy vrywillig gekies om te bly en aan die kruis te sterf vir ons sondes. Dus, op 'n groter manier, was dit ons sondes, en Jesus se liefde vir ons om vir ons sondes te sterf, wat Hom op daardie kruis gesit het.

V: In Jn 19:1-20:31 skryf Ehrman, "Die evangelie van Johannes gee 'die Jode' in nogal grafiese terme die skuld vir die verwerping en doodslag van Jesus (hoofstukke 19-20); en in een gruwelike gedeelte dui hy eintlik aan dat die Jode nie kinders van God is nie, maar kinders van die Duivel (Johannes 8:42-44). Dit is moeilik om gered te word as Satan jou vader is." (Jesus, Interrupted bl. 243)

A: Sien eers die vorige vraag vir 'n voorbeeld van hoe Ehrman Johannes onregverdig blameer. Deur die Skrif verkeerd te verwys om die raskaart te speel, verloor Ehrman se polemieke alle skyn van onbevooroordeeldheid. Drie punte in die antwoord.

1) Johannes 8:42-44 sê niks oor hul vermoë om hul te bekeer en gered te word nie.

2) Johannes 8:42-44a handel oor hulle geestelike toestand, nie biologiese afkoms nie. In werklikheid was waarskynlik byna 100% van Jesus se volgelinge op hierdie stadium Joods. Jesus se menslike afkoms was dieselfde as hulle s'n. Ek glo nie Ehrman sou ernstiglik dink dat Jesus gesê het dat sy ma se genetika van die Satan afkomstig was nie.

3) Jesus het nie met alle Jode gepraat nie; hy het die Jode geantwoord wat sy afkoms bevraagteken het. Vandag, as iemand jou (eufemisties) 'n buite-egtelik kind noem, en jy antwoord, sou dit regverdig wees om te sê jy het oor almal van die aanklaer se ras gepraat? Ehrman is nie meer regverdig nie.

Laastens is dit interessant om Ehrman se stelling hier in Jesus, Interrupted bl. 243 te vergelyk met sy stelling in Jesus, Interrupted bl. 72, waar hy sê dat Jesus, anders as in die ander evangelies, "geen amptelike verhoor voor die Joodse raad" het nie. Alhoewel ek dink dat Johannes 18:12-26 'n amptelike verhoor aandui (alhoewel dit nie bewys nie), is die punt dat Ehrman nie verduidelik waarom hy aan die een kant dink dat Johannes antisemities is nie, en aan die ander kant waarom hy dink dat slegs die Romeine en nie die Jode nie Jesus in Johannes verhoor het.

V: In Joh 19:1, hoe was 'n Romeinse geseling?

A: Dit was nie iets wat jy self sou wou ervaar nie. Die sweep wat hulle gebruik het, was nie soos 'n westerse ossewep nie. Dit is eerder 'n kat-met-nege-sterte genoem omdat dit nege punte gehad het. Aan elke punt was 'n stuk metaal of klip vasgemaak. Die opgeleide persoon wat die geseling gedoen het, het nie so baie probeer om pyn te veroorsaak as om soveel vel as moontlik af te skeur nie. Baie kere is die gevangene wat gekruisig moes word, nie gekruisig nie, omdat hy nie die geseling oorleef het nie. Gewoonlik is 40 houe voorgeskryf, maar een minder, of 39, is toegedien om te wys hoe goed hulle was.

V: In Joh 19:2, hoe het die dorings gelyk?

A: Die dorings was van woestynplante en was dikwels meer as 'n duim lank.

V: In Joh 19:2, waarom het hulle 'n pers mantel op Jesus gesit?

A: Pers verf was duur en het van murex-skulpdiere gekom wat langs die Fenisiese kus gewoon het. Pers was 'n koninklike kleur, en dit sou 'n sarkastiese uitdrukking wees van Jesus se bewerings dat Hy koning is.

V: In Jn 19:8,12, waarom was Pontius Pilatus hier bang?

E: Eerstens was Pilatus 'n heiden, en die Grieke en Romeine het fabels gehad oor gode wat onder mense gekom het en hulle beoordeel het op grond van hoe hulle behandel is. Ons weet egter nie of Pilatus Jesus se bewerings as geloofwaardig beskou het of nie.

Pontius Pilatus het teenstrydige doelwitte gehad. Hy het Jesus nie as skuldig beskou nie en sou Hom dalk vrygelaat het. Maar as die Jode Hom daarvan sou beskuldig dat Hy nie 'n vriend van Keiser is nie omdat Hy 'n rebelse koning vrygelaat het, kon Pilatus dit nie toelaat nie. Die Romeinse keiser Tiberius was dikwels agterdogtig, gewelddadig en was tans siek. As dit vertel sou word dat Pilatus 'n rivaliserende koning vrygelaat het, kon dit regtig sleg vir hom lyk. Maar Matteus 27:19 sê dat Pilatus se vrou vir Pilatus ' ' gestuur het, dat sy in 'n droom gely het weens Jesus. Dus het Pilatus meer as genoeg rede gehad om versigtig te wees. Wie was hierdie man, wat eers gisteraand gearresteer is, wat in sy vrou se droom kon binnedring?

In Jn 19:8-11 het Pilatus gesê hy het mag, maar hy was eintlik 'n pion in die hand van die Jode en Satan. Die Jode wou hê Jesus moes sterf, en hulle wou hê Pilatus, nie hulle self nie, moes daarvoor die skuld kry. Pilatus het dit deurgesien.

V: In Joh 19:10, wanneer het mense andersins gesien dat daar niks verkeerd was nie, maar het nie die morele moed gehad om op te staan vir wat reg was nie?

A: Ongelukkig het Petrus dit gedoen en Barnabas mislei, in Galasiërs 2:11-13. Ons word beveel om dit nie te doen nie in Romeine 14:6. Ongelukkig het suidelike Amerikaanse Christene dit gedoen gedurende die tyd van slawerny in Amerika; die meeste suidelikes het nie slawe besit nie. Maar selfs dié wat nie slawe besit het nie, het nie opgestaan en gesê: "dit is verkeerd om hierdie mense as slawe uit te buit" nie.

Die wêreld het dit gedoen met die Armeense volksmoord op tot 1,5 miljoen mense in Turkye in 1915. Die Amerikaanse president Woodrow Wilson het probeer om die wêreld aan te moedig om op te tree, maar beide die Amerikaanse Kongres en die res van die wêreld het niks gedoen nie. Later het Hitler gesê dat niemand die Joodse Holocaust sou opmerk nie, omdat niemand die Armeense volksmoord opgemerk het nie. Selfs toe die Joodse Holocaust aan die gang was, het baie in die VSA voor Pearl Harbor nie omgegee vir die Joodse Holocaust nie; hulle wou net nie self veg nie (alhoewel hulle voorrade aan die Geallieerdes gestuur het). Dit was eers nadat die VSA self by Pearl Harbor aangeval is dat 'n gesegde oor die Amerikaners die ronde gedoen het: "Die Yanks is wonderlik, wanneer hulle uiteindelik opdaag."

Terloops, weet jy dat daar vandag moontlik tot 'n miljoen slawe in die wêreld is? Hulle is in Libië en Soedan. Staan iemand op vir hulle?

Ongelukkig is dit veel te maklik om nie op te staan vir wat reg is nie.

V: In Joh 19:11, is sommige sondes groter as ander?

A: Sommige Christene word geleer dat alle sondes dieselfde is, maar dit is nie wat die Skrif leer nie.

Johannes 19:11 het Jesus vir Pilatus gesê dat dié wat Jesus aan hom uitgelewer het, "skuldig is aan 'n groter sonde".

Blasfemie teen die Heilige Gees is anders as ander sondes, aangesien dit onverskoonbaar is (Mattheüs 12:31,32; Markus 3:28-30; Lukas 12:10-11).

1 Johannes 5:16-17 praat van 'n sonde wat tot die dood lei (lastering teen die Heilige Gees) en ander sondes wat nie daartoe lei nie.

Romeine 1:24-28 praat daarvan dat goddelose mense oorgegee word aan al hoe groter verderf.

Esegiel 8:6,13 wys dat sommige sondes vir God meer verfoeilik is as ander.

In Matteus 23:14 sê Jesus dat die Fariseërs 'n groter veroordeling sal hê.

Matteus 23:15 sê dat sommige van die Fariseërs se dissipels twee keer kinders van die hel sou wees as wat hulle was.

In Lukas 10:12 het Jesus gesê dat dit in die oordeel draagliker sal wees vir Sodom en Gomorra as vir dié wat Jesus verwerp het.

Selfs by die kruisiging, nadat Jesus op aandrang van die Jode gekruisig is, wou hulle nie sondig deur 'n liggaam oor die Sabbat op die kruis te laat nie. Watter skynheiligheid!

Dit gesê, is alle sonde egter in een opsig dieselfde: selfs een sonde is genoeg om jou daarvan te weerhou om volmaak te wees en na die Hemel te gaan, en selfs die oortreding van een wet is genoeg om jou as 'n wetsoortreder te veroordeel (Jakobus 2:8-11)

V: In Joh 19:14-15 het Pilatus minagting vir die Jode getoon. Hoekom wys mense soms minagting vir ander? Is daar tye wanneer ons dit wel of nie behoort te doen nie?

A: Skynbaar wou Pilatus die Jode daaraan herinner dat hy oor hulle was, en hy wou nie hê hulle moes dink dat hulle gerespekteer is nie. Aan die ander kant het Jesus in Johannes 18:19-23, alhoewel Hy nie minagting getoon het nie, nie aan die Hoëpriester se vrae toegegee nie. Jesus het nie moeite gedoen om die aanklagte in Markus 14:60-61 te beantwoord nie. Dit sou geen verskil gemaak het nie.

Alhoewel ons nie minagting vir mense moet toon nie, word ons in Romeine 14:16 beveel om nie toe te laat dat wat goed is, as kwaad beskryf word nie. Jesus kon konfrontasie vermy het toe hy gekies het om reg voor die Fariseërs in Markus 3:1-3 te genees, in plaas daarvan om vir hom te sê: "staan op voor almal." Daar is tye wanneer ons ons grond moet staan.

V: In Joh 19:15, wat weet ons oor kruisiging?

A: Daar is oorblyfsels van 'n man op 'n kruis van olyfhout gevind in 'n grot noordoos van Jerusalem wat Giv'at ha-Mivtar genoem word. Dit wys dat die man met sy gesig vorentoe gekruisig is, en een spyker is deur die regterhak van albei sy haksels gedryf, wat beteken dat sy bene sywaarts gedraai was. 'n Bykomende pen was aan die kruis wat 'n mate van ondersteuning aan die linkerheup gegee het. Twee spykers was in sy polse (nie sy hande nie) waar hulle sou vashou. Die Griekse woord vir "hand" sluit die pols in. Die bene is met een hou verpletter, wat die regterbeen verpletter en die linkerbeen geskeur het.

Die asyn was waarskynlik 'n suur wyn, van wat die Romeinse soldate gehad het. Suur wyn sou 'n samentrekkende middel wees wat die keelspiere sou laat saamtrek, sodat hy nie so hard vir pyn kon uitroep nie.

V: In Joh 19:15 wat gebeur dikwels wanneer iemand lojaliteite verwissel?

A: Hulle het luidop afstand gedoen van die wees onder God se koning om hul lojaliteit aan Rome te gee. Tog sou hulle binne 40 jaar teen Rome in opstand kom en sou die Jode groot lewensverlies ly.

'n Wingerdstok wat op twee verskillende maniere groei, is swak, soos die allegorie in Esegiël 17 wys.

Histories, het jy geweet dat Frankryk op 'n stadium baie Protestante gehad het? Daar was baie Protestante in Frankryk, wat Hugenote genoem is. Koning Karel IX, 'n Katolieke monarg wat tolerant teenoor Protestante was. Om vrede tussen Katolieke en Protestante te probeer behou, het hy die huwelik van sy suster Margaretha met 'n Protestantse edelman, Hendrik III van Navarra, gereël. Bykans al die Hugenote-leiers het na (anti-Protestantse) Parys gekom om die troue te vier. Maar 'n paar dae later, op 23–24 Augustus 1572, het die Katolieke met die koning se goedkeuring en op aandrang van sy moeder, Catherine de' Medici, 30 000 Hugenote vermoor. Dit het eers in Parys gebeur en het daarna deur die hele land versprei. Die feit dat die koning van Spanje besig was om 'n groot leër na Frankryk te stuur, mag ook 'n faktor gewees het. Hoe dit ook al sy, is Karel IX in 1574 aan tuberkulose oorlede.

Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die Geallieerdes vir die leiers van die Filippyne en Viëtnam gesê hulle sou onafhanklikheid vir hul lande kry as hulle die Japannese weerstaan. Na die oorlog het die VSA besluit om die Filippyne te behou. 'n Gerrilla-oorlog het gevolg, en toe het die VSA besluit om dit onafhanklikheid te verleen. Frankryk, wat deur Duitsland totaal verower is, is toegelaat om Viëtnam te behou. Vo Nguyen Giap en Ho Chi Minh, wat op 'n stadium simpatiek was teenoor die VSA en die Weste, het vir hulp by Rusland aangeklop om die Franse tussen 1546 en 1954 uit te dryf. As die Geallieerdes hul woord gehou het, sou die Viëtnamoorlog dalk nooit plaasgevind het nie.

V: In Joh 19:17-18, wat is simbolies daaraan dat Jesus Sy eie kruis uit die stad uitdra?

A: Jesus het waarskynlik die swaar dwarslat gedra, nie die hele kruis nie. Net so het Isak die hout vir sy eie offer in Genesis 22:1-6 gedra. Ook moes die sondoffer volgens die Mosaïese Wet buite die kamp geneem word (Eksodus 29:14 en Hebreërs 13:11v.). In hierdie geval was die ding wat vir ons die kosbaarste was, Jesus se offer, deur die Romeine en Jode die meeste verag.

V: In Joh 19:22, waarom het Pilatus nie ingestem tot die priesters se versoek om nie "Koning van die Jode" te skryf nie?

A: Pilatus het blykbaar geen behoefte gehad om aan die Sanhedrin se versoek om nie "Koning van die Jode" te skryf nie, te voldoen. Miskien het Pilatus die skrif nie net wou gebruik om rebelle af te skrik nie, maar ook as deel van 'n "speletjie" om die Joodse owerhede te beledig.

Pilatus en die priesters was nie op goeie voet nie. Dit is interessant dat die een keer wat hulle wel in harmonie saamgewerk het, net vir 'n oomblik was, toe Satan hulle gesamentlik gebruik het om Christus te kruisig.

V: In Joh 19:23, was hierdie mantel skaars omdat dit naaldegatloos was?

A: Nee, dit was nie skaars nie, maar dit was meer werd. Die binneste mantel was gewoonlik van twee stukke lap gemaak en aan die kante aanmekaar genaai. Op bl. 480 word genoem dat omdat Jesus se kleed naatloos was, dit waarskynlik meer werd was as die eenvoudige, aanmekaar genaaide kleed. Daar word gespekuleer dat dit dalk aan Jesus gegee is deur een van die vroue wat Jesus en sy dissipels finansieel bedien het.

V: Impliseer Joh 19:26 dat ons Maria ook as ons moeder kan beskou?

A: Nee. Alles wat die Bybel vir een bepaalde persoon beveel, beteken nie noodwendig dat almal dit moet doen nie. As 'n belaglike voorbeeld, toe God vir Jeremia beveel het om nie te trou nie, beteken dit nie dat alle Christene nie mag trou nie.

Jesus het vir Johannes opdrag gegee om vir Maria te sorg soos 'n goeie seun vir sy moeder sorg. Ons hoef nie vir Maria te sorg nie.

V: Gee Joh 19:26 vir Maria die rol van "Mediatrix" (mede-bemiddelaar) en "Redemptrix" (mede-verlosser) soos die Rooms-Katolieke Kerk Maria beskou?

A: Glad nie. Die eenvoudige feit dat Jesus sy moeder genoem het en selfs vir Johannes gevra het om vir sy moeder te sorg, gee haar nie meer as wat Jesus gesê het nie. Die Bybel sê absoluut niks oor Maria as mede-verlosser of mede-middelaar nie. In werklikheid weet die kerktradisie tot 325 n.C. absoluut niks van hierdie onlangs uitgevonde doktrinale foute nie.

Hier is die vroegste verwysings na Maria as Mediatrice.

St. Bernardus (1090 - 1153): "[Maria word genoem] die poort van die hemel, want niemand kan daardie geseënde koninkryk binnegaan sonder om deur haar te gaan nie."

St. Bonaventura (1221 - 1274): "Soos die maan, wat tussen die son en die aarde staan, aan die aarde oordra wat sy van die son ontvang, so giet Maria ook die hemelse genade wat sy van die goddelike son van geregtigheid ontvang, uit oor ons wat in hierdie wêreld is."

Albertus Magnus (oorl. 1280): "Sy is die universele uitdelger van alle hemelse gawes."

St. Antoninus (oorlede 1459): "Alle genade wat ooit aan mense verleen is, het deur Maria gekom." Die St. Antonius (c. 250-350 n.C.) was 'n ander persoon, en daar is geen geskrif wat sê hy het iets soos dit gesê nie.

Alphonsus Mary de Liguori, in 1839 (1750 n.C.) as Sint-Alfonsus gekanoniseer, het 'n boek geskryf, "Die Glorie van Maria." Dit word vandag steeds gepubliseer onder die titel " " met verskeie kerkimprimaturs. Verskeie hoofstukke in die boek dra die titels: "Maria ons Hulp," "Maria ons Middelares," "Maria ons Aanklaer," ens.

1935: Pous Pius XI het die titel mede-verlosseres aan Maria gegee tydens 'n radiouitsending. ₁

21 NOV. 1964: Hoofstuk 8 van die Dogmatiese Grondwet van die Kerk, aangeneem deur die Tweede Vatikaanse Raad, en "Solennieel uitgewys deur Heiligheid Pous Paulus VI" lui gedeeltelik: 

"Regverdiglik sien die Vaders Maria dus nie bloot as passief deur God betrokke nie, maar as vrywillig saamwerkend in die werk van die mens se verlossing deur geloof en gehoorsaamheid. Want soos St. Irenaeus van Lyoon sê, het sy, omdat sy gehoorsaam was, 'n oorsaak van saligheid geword vir haarself en vir die hele mensdom. Vandaar dat nie 'n paar van die vroeë vaders nie graag saam met hom in hul prediking verklaar ... 'die dood deur Eva, die lewe deur Maria.' Hierdie eenheid van die moeder met die seun in die werk van verlossing word duidelik vanaf die tyd van Christus se maagdelike bevrugting tot by sy dood"

"Opgeneem in die hemel het sy nie hierdie reddende amp afgelê nie, maar deur haar veelvuldige voorspraak bly sy vir ons die gawes van die ewige saligheid bring. Deur haar moederlike liefde sorg sy vir die broeders van haar Seun, wat nog op aarde reis, omring deur gevare en moeilikhede, totdat hulle in hul geseënde tuiste gelei word. Daarom word die Geseënde Maagd in die kerk aangeroep met die titels Verdediger, Helper, Weldoenster en Middelares."

Sien When Critics Ask bl. 188-189 vir 'n aanvullende antwoord.

V: In Joh 19:28, hoe kan ons 'n dorstige God hê? (Die Moslem Ahmad Deedat het dit na vore gebring.)

A: Ons aanbid 'n God wat persoonlik ons dors en ons behoeftes verstaan. As Jesus nooit na die aarde gekom het nie, sou God hierdie dinge nooit ervaar het nie. Hoe kon God dan ooit meegevoel met ons hê, of ons menslike situasie verstaan? Maar wat as die Almagtige God, wat enigiets kan doen, besluit het om mens te word? Jesus sê nie net vir ons om getrou te wees en volhard nie, maar Hy weet hoe moeilik dit soms is, en Hy verstaan ons lyding. Nou sou Moslems sê dat Allah bewus sou wees van almal se pyn, maar dit is Jesus, nie Allah nie, wat uit eerste hand sou verstaan wat ons lyding is, omdat Hy ook gely het, en Hy het pyn vir ons ervaar.

V: In Joh 19:29, waarom sou hisop naby wees?

A: Hysop was 'n mosagtige plant wat almal moes gebruik om die bloed van die Paaslam op hul deur te sprinkel in Eksodus 12:22. Die priesters het ook hysop gebruik om melaatses skoon te verklaar in Levitikus 14.

V: In Joh 19:29, hoe was sponse destyds?

A: Sponse vandag is dikwels sinteties. Sponse destyds is uit sponsdiere geneem, wat primitiewe diere is wat op die seebodem groei.

V: In Joh 19:30, waarom het Jesus hier gesê: "Dit is volbring"?

A: Die Griekse woord hier, tetelestai, was 'n rekeningkundige term wat "voluit betaal" beteken. Daar is papirus-ontvangsbewyse gevind waarop tetelestai geskryf is, volgens The Bible Knowledge Commentary: New Testament, bl. 340. Die beproewing was voltooi, en deur Jesus se dood en latere opstanding is ons losprys aan die eise van geregtigheid verseker. Jesus se kreet was een van oorwinning, nie van mislukking nie.

Ook het die Paasmaal vier bekers gehad. Volgens The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 340 het die tweede beker verlossing van die doodsengel voorgestel. Nadat hy dit gedrink het, sê die hoof van die gesin "voltooid".

V: In Joh 19:33 het hulle dikwels die bene van tereggestelde misdadigers gebreek?

A: Natuurlik sou bene gebreek word wanneer iemand deur steniging tereggestel is. Tydens kruisiging, soos dit beskryf word, was daar blykbaar niks onvoorspelbaar of ongewoons daaraan nie. Argeoloë het in 1968 die skelet van 'n man gevind wat aan kruisiging gesterf het, en sy onderbene is met 'n enkele hou gebreek. Die Romeine het hierdie hou die crurifragium genoem.

V: In Joh 19:38, behoort ons "geheime gelowiges" soos Josef van Arimatea te aanvaar?

A: Daar is 'n groot verskil tussen 'n persoon wat net weet dat die Evangelie waar is en 'n persoon wat sy lewe aan Christus toevertrou. Skynbaar was daar twee klasse van geheime gelowiges.

Dié wat net glo: Die Fariseërs in Johannes 12:42-43 het geweet dat Jesus se lering waar was, maar hulle het nie Jesus gevolg nie omdat hulle "die lof van mense meer liefgehad het as die lof van God". Ander wat net geglo het, al was dit nie in die geheim nie, sluit in Simon Magus in Handelinge 8:13,18-20, die werkers van ongeregtigheid in Matteus 7:21-23.

Diegene wat gevolg het: Josef van Arimatea het nie net geglo nie, maar hy het gevolg in Johannes 19:38. Hy het nie teen Jesus gekant nie, en Josef het volgens sy geloof opgetree. 'n Gedagte om oor na te dink is: wanneer verlang God dat 'n gelowige openlik moet wees, en in watter omstandighede verlang God dat 'n gelowige in die geheim moet glo? Natuurlik kan dieselfde persoon in een situasie geheimsinnig wees en op 'n ander plek openlik.

V: In Joh 20:10-15, verskyn engele nie gewoonlik met vlerke en halos nie?

A: Slegs in die kuns, maar nie in die Bybel nie, behalwe vir serafs/kerubim.

V: In Joh 20:14-16, waarom het Maria Magdalena nie Jesus herken nie?

A: Daar is drie moontlike redes, en almal kan waar wees.

1. Maria het nie verwag om Jesus weer in hierdie lewe te sien nie. Sy was nie op soek om hom te herken nie.

2. Maria het geweet hoe Jesus nou gelyk het. Sy het sy gebroke liggaam gesien, wit in die dood. Toe sy Jesus lewendig sien, was dit glad nie volgens haar verwagtinge nie. As voorbeeld, soms, wanneer ek enige oomblik 'n oproep van 'n bepaalde vriend verwag, en 'n ander vriend bel, neem dit my 'n sekonde of twee om hul stem te herken.

3. In Lukas 24:16 is Kleopas en 'n ander dissipel verhinder om Jesus te herken. Miskien is Maria hier ook tydelik verhinder om Jesus te herken.

Vandag erken sommige nie dat Jesus van God is nie omdat hulle nie wil kyk of iemand van God wil vind nie. Ander erken nie Jesus nie omdat Hy nie by hul vooroorlede verwagtinge pas nie. Uiteindelik sou ander die ware Jesus sien en volg, maar hulle word daarvan weerhou deur dinge soos Satan se misleiding met valse godsdiens, die sorg van hierdie wêreld, sonde en vervolging.

V: In Joh 20:17, waarom het Jesus vir Maria gesê om nie aan Hom vas te klou nie?

A: Die onmiddellike rede waarom Jesus dit gesê het, was dat Hy nog nie na sy Vader opgevaar het nie. Later het Jesus vir Thomas in Johannes 20:27 gevra om sy sy en hande aan te raak. Miskien was dit net gepas dat die volgende een wat Jesus 'n drukkie gegee het, die Vader in die Hemel was.

1001 Bible Questions Answered bl. 44 dui aan dat dit gepas was dat Jesus, om die vervulling van die Ou-Testamentiese offers te wees, as die
"eerste vrugte" van 1 Korintiërs 15:20-24 is Jesus aan God die Vader voorgestel voor enigiemand anders. Jy kan meer lees oor die eerste vrugte in Levitikus 23:9-14.

V: In Joh 20:17, aangesien Jesus die Vader "my God" genoem het, bewys dit dat Jesus nie God is nie?

A: Nee. Hebreërs 1:9 sê: "…Daarom het God, u God, U gesalf…" waar Jesus God is, en "u God" verwys na die Vader.

Die woord "God", wanneer dit nie na 'n valse god verwys nie, het ten minste vier betekenisse in die Bybel: God die Vader, God die Seun, God die Gees, en God in die Drie-eenheid. Benewens dat die drie wese almal een God is, het die Vader ook die rol van God teenoor Jesus vervul.

Sien die bespreking oor Matteus 28:19, Efesiërs 1:3,17, en veral Johannes 13:3 vir meer inligting.

V: In Joh 20:19, aangesien Jesus ná die opstanding 'n fisiese liggaam gehad het, hoe het Hy in geslote kamers gekom?

A: Selfs voor Sy dood kon Jesus wonderdadig deur 'n skare beweeg (Lukas 4:28-30). Selfs Filippus is wonderdadig vervoer in Handelinge 8:29-30. Maar nou het Jesus 'n verheerlikte liggaam gehad. Aan die een kant het Jesus die mag gehad om deur geslote deure te gaan. Aan die ander kant kon Hy sit en vis eet. Sy verheerlikte liggaam was op geen wyse "minder" as ons fisiese liggaam nie, maar dit was "meer" as ons fisiese liggaam, aangesien sy verheerlikte fisiese liggaam nie pyn, verval of die dood gely het nie.

V: In Joh 20:22, toe Jesus sê "vrede wees met julle" en hulle uitgestuur het, het hulle die Heilige Gees voor Pinkster ontvang?

A: Nee. Ongeag of die Heilige Gees op hierdie stadium op enige wyse by hulle was, is hulle eers op die dag van Pinkster in Handelinge 2 met die Heilige Gees vervul.

V: In Joh 20:22-23, wys dit dat priesters die mag het om sondes te vergewe?

A: Nee, tensy die priester beweer hy is een van die twaalf apostels. Voordat die Nuwe Testament geskryf is, voordat die kerk gevorm is, en voordat die kerk in wysheid gegroei het om die verskillende kultusse te onderskei, het Jesus hierdie manne die mag gegee om sondes te vergewe of nie te vergewe nie.

1. Daar word nie gesê dat hierdie voorreg aan Pouse of enige ander opvolgers oorgedra is nie, en

2. Daar word ook nie gesê dat priesters hierdie voorreg ontvang het nie.

3. Alle Christene, of hulle nou geestelikes is of nie, kan egter kommunikeer dat God ons sondes vergewe.

V: In Joh 20:23, hoe het die dissipels die mag gehad om sondes te vergewe of nie te vergewe nie?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

Alle Christene stem saam dat Efesiërs 2:20 sê die kerk is gebou op die fondament van die apostels en die profete. Dus is aan die apostels die reg gegee om te verkondig of 'n sonde vergewe of onvergewe is. Daarbenewens het sommige Christene een van twee bykomende sienings.

Alle Christene kan verkondig: Die apostels het die mag gehad om sondes as vergewe uit te roep. Nie net die apostels nie, maar die kerk het die voorreg om die hemelse voorwaardes aan te kondig oor hoe 'n persoon vergifnis kan ontvang. As iemand in Jesus glo, het 'n Christen die reg om sy vergifnis aan te kondig. As 'n persoon Jesus se offer verwerp, kan 'n Christen kondig dat daardie persoon nie vergewe is nie.

Slegs die dissipels is spesiaal bevoeg gemaak om sondes vergewe te verklaar. Hulle het hierdie gesag uitgeoefen in Handelinge 5:1-11 (Ananias en Saffira), 1 Korintiërs 5:3-5,12-13, en 2 Korintiërs 2:4-8 (die onmorele man).

V: In Joh 20:23, het die Pouse deur die geskiedenis die mag gehad om sondes te vergewe?

A: Nee, om ten minste drie redes.

1. Soos sommige Katolieke teoloë (soos Vader Fastiggi) saamstem, was baie korrupte pouse goddeloos, en hulle sal in die hel gevind word. Aangesien dit die geval is, het 'n persoon wat ver van God af is en nie 'n volgeling van God nie, nie die mag om sondes te vergewe of nie te vergewe nie.

2. Daar is geen bewyse van pauslike opvolging nie.

3. Selfs al was daar pauslike opvolging, of apostoliese opvolging soos sommige in die vroeë kerk geglo het, is die ketting van opvolging gebreek. Wanneer 'n paus betrokke is by die moord op die vorige paus, sou dit die ketting breek. Wanneer 'n paus teen sy wil afgezet word en as sy laaste daad die opvolgende paus ekskommunikeer, hoe kan 'n ekskommunikeerde persoon dan die mag hê om sondes te vergewe of nie te vergewe nie, en dit dan aan sy opvolgers oordra?

V: In Joh 20:24, sou Johannes se noem van die dissipel "Thomas Didymus", waar Didymus tweeling beteken, kon dit beteken dat hy gesê het Thomas het twee gedagtes gehad, d.w.s. hy was die "twyfelaar Thomas" soos Asimov se Gids tot die Bybel op bl. 994 voorstel?

A: Nee. Almal erken dat Didymus tweeling beteken, en geen vroeë Christelike skrywer het ooit gedink dat Didymus "twyfelaar" sou beteken nie.

V: In Joh 20:24-25, was dit regtig dieselfde liggaam wat Jesus op aarde gehad het?

A: Ja. Vir 'n eenvoudige voorbeeld, 'n persoon kan 'n operasie ondergaan en met dieselfde liggaam huis toe kom, maar tog verbeter. Net so het Jesus dieselfde liggaam gehad, spykergaatjies en al, maar dit was 'n verheerlikte liggaam. Jesus het nie misleiding gebruik toe Hy aan Thomas verskyn het nie, maar Jesus was opreg en het die waarheid gesproke toe Hy vir Thomas gevra het om self te sien deur die wonde aan te raak.

Hippolytus (225-235/6 n.C.) sê in 'n Brief aan 'n Sekere Koningin (of Prinses), bl. 240, "Want Hy [Jesus], nadat Hy opgestaan het, en omdat Hy wou wys dat dieselfde (liggaam) opgewek is wat ook gesterf het toe sy dissipels in twyfel was, het Hy vir Thomas na Hom geroep en gesê: 'Reik verder: raak My aan en sien, want 'n gees het nie been en vlees nie, soos julle My sien hê nie.'

V: In Joh 20:25, wat sê dit oor Jesus wat aan 'n kruis vasgenael is?

A: Jehovah's Getuies sê Jesus is aan ' ' vasgenael, wat hulle beweer 'n houtpaal sonder dwarslat was. Hulle wys prente met net een groot spyker wat Jesus se hande vashou. Die Grieks, en selfs Jehovah's Getuies se eie Nuwe Wêreld-vertaling sê die woord 'spykers' (meervoud), so dit was meer as een spyker. Sien ook Jehovah's Getuies Antwoord Vers vir Vers bl. 82-83 vir meer inligting.

Ek is seker dat vroeë Christene sou geweet het hoe Jesus gesterf het, en dit is wat hulle gesê het.

Epistel van Barnabas (c.70-130 n.C.) hoofstuk 12 bl. 144 sê dat Moses die figuur van die kruis gemaak het toe hy sy arms uitgestrek het.

Epistel van Barnabas (c.70–130 n.C.) hoofstuk 9 bl. 143 "Want [die Skrif] sê: 'En Abraham het tien, en agt, en driehonderd man van sy huishouding besny.' Wat was dan die kennis wat hom hierin gegee is? Leer eers die agtien, en dan die driehonderd. Die tien en die agt word dus aangedui – tien deur I en agt deur H. Jy het [die inisialen van die naam van] Jesus. En omdat die kruis die genade [van ons verlossing] deur die letter T moes uitdruk, sê hy ook: "Driehonderd." Hy dui dus Jesus met twee letters aan en die kruis met een.

Justin Martelaar (c.138–165 n.C.) "En behoort ons nie liewer die standaard na die ooreenkoms met die gekruisigde Jesus te verwys nie, aangesien ook Moses deur sy uitgestrekte hande, tesame met hom wat Jesus (Jozua) genoem is, 'n oorwinning vir u volk behaal het?" Dialoog met Trypho hfst. 112 bl. 255. Sien ook hfst. 111 bl. 254

Justin Martyr (c.138-165 n.C.) "…en daardie lam wat beveel is om heeltemal te braai, was 'n simbool van die lyding van die kruis wat Christus sou ondergaan. Want die lam, wat gebraai word, word gebraai en opgesit in die vorm van 'n kruis. Want 'n spies word regdeur gesteek, van die onderste dele tot by die kop [vertikaal], en een oor die rug, waaraan die bene van die lam vasgemaak word [horisontaal]." Dialoog met Trypho, 'n Jood, hfst. 40, bl. 214

Minucius Felix (210 n.C.) 'n Man wat God aanbid met uitgestrekte arms is 'n teken van die kruis. Die Octavius van Minucius Felix hfst.29 bl.191

Tertullianus (198-220 n.C.) het gesê dat die mense in Moses se tyd tydens die eerste Paasfees 'n "Tau" (Griekse letter t) moes skryf sodat die engel van die dood hulle kon oorsien. Hulle het dit nie geweet nie, maar dit was die teken van Christus se kruis. 'n Antwoord aan die Jode h.11 bl.167-168

Tertullianus (198-220 n.C.) "By elke tree vorentoe en elke beweging, by elke in- en uitgaan, wanneer ons ons klere en skoene aantrek, wanneer ons bad, wanneer ons aan tafel sit, wanneer ons die lampe aansteek, op die rusbank, op die sitplek, in al die gewone handelinge van die daaglikse lewe, teken ons die teken op die voorkop." (The Chaplet/De Corona 3.4).

Origenes (225-254 n.C.) (gedeeltelik) "Moses, inderdaad, lig sy hande op; hy strek hulle nie uit nie. Jesus, egter, toe hy op die kruis verhoog is en die hele aarde met sy arms wou omhels, sê: 'Ek het my hande uitgestrek na 'n volk wat nie glo nie en wat teen my spreek.' Homilieë oor Eksodus. Homilie 11 bl. 358

Adamantius (c. 300 n.C.) noem dat Moses sy arms uitgesteek het, en Christus dieselfde gedoen het. Sy uitgesteekte hand het almal gered. Dialoog oor die Ware Geloof Eerste deel hoofstuk 11 bl. 53

Methodius (270-311/312 n.C.) "want die voëls wat hoog vlieg, vorm die gestalte van die kruis deur die uitbreiding van hul vlerke; en die mens self, ook, met sy uitgestrekte hande, verteenwoordig dieselfde." Drie Fragmente oor die Passie van Christus fragment 1 bl.399-400

Victorinus van Pettau (gemartel in 304 n.C.) "Moses, wat die hardheid van daardie volk voorsien het, het daarom op die Sabbat sy hande opgehef en homself so figuurlik aan 'n kruis vasgemaak." Oor die Skepping van die Wêreld bl.342

Athanasius, Inkarnasie 25:3, "Want dit is slegs op die kruis dat 'n mens met sy hande uitgesprei sterf. Waarom dit gepas was vir die Here om dit ook te dra en Sy hande uit te spreid, sodat Hy met die een die ou volk kon aantrek, en met die ander dié van die heidene en albei in Homself kon verenig."

Lactantius (c.303-c.325 n.C.) "Só het die kruis Hom verheerlik, beide in werklikheid en as teken, sodat sy majesteit en krag, tesame met sy lydensweg, aan almal bekend geword het. Want deurdat Hy sy hande aan die kruis uitgestrek het, het Hy duidelik sy winde na die ooste en die weste uitgestrek…" Epitome van die Goddelike Institute, hfst. 51, bl. 243.

Na 325 n.C.

Hegemonius (4de eeu) "Daar, Moses, toe hy aangeval is, het sy hande uitgestrek en teen Amalek geveg; en hier, die Here Jesus, … het Hy sy hande op die kruis uitgestrek en het ons saligheid gegee." Dispuut met Manes hfst. 44 bl. 220

Daar is 'n heidense graffito uit die tweede eeu wat 'n man uitbeeld wat 'n gekruisigde donkie aanbid met sy arms uitgestrek op 'n kruis. Die inskripsie lui: "Alexamenos eerbiedig God," wat vermoedelik 'n spot is op 'n Christelike soldaat. (Uit http://www.jesuswalk.com/christian-symbols/cross)

V: In Joh 20:28, het Thomas Jesus God genoem?

A: Anders as wat Jehovah's Getuies mag sê, het Thomas dit beslis gedoen. Let daarop dat die vers nie lui: "Thomas het gesê: 'My Here en my God!'" nie, maar: "Thomas het vir hom gesê: 'My Here en my God!'" Let daarop dat die vers nie sê "O Here" nie, asof Thomas na die hemel gekyk en dit gesê het. Inteendeel, Thomas het vir hom gesê: "My Here en my God!" Verder het Jesus Thomas nie bestraf of gekorrigeer omdat hy dit gesê het nie.

Jehovah se Getuies Antwoord Vers vir Vers bl. 84 wys ook daarop dat in hul eie Kingdom Interlinear (1985) Bybel, onder die Grieks korrek staan: "Die Here van my en die God van my"

V: Is Joh 21:1-25 later bygevoeg, soos 'n moslem op grond van liberale skeptici voorgestel het?

A: Eerstens wat beweer is en dan die antwoord. Wikipedia sê, "Nuwe-Testament-geleerdes is oorwegend dit eens dat dit nie deel was van die oorspronklike teks van die Evangelie van Johannes nie" (12/16/2018) aanhalings uit Ehrman, Bart (13 Februarie 2012). "Debat 'Is die oorspronklike Nuwe Testament verlore?' (vanaf ongeveer 23:40)". Die Ehrman-projek. Opgehaal op 15 Januarie 2013

Die antwoord: Nee, daar is geen bewyse daarvoor nie. Die Expositor's Bible Commentary, vol. 9, bl. 197, sê: "Daar is geen tekstuele bewys om Joh. 21 as 'n latere toevoeging tot die hoofliggaam van die Evangelie te beskou nie. Elke volledige manuskrip van Johannes bevat dit."

Een stewige bewysstuk, en geen teenbewys nie, behoort voldoende te wees om te bepaal of dit in vroeë tye bestaan het of nie. Maar aangesien ons nege bewysstukke het wat toon dat dit daar was, en geen teenbewys nie, behoort dit vir enigiemand wat hieraan twyfel, besleg te wees. (Ek tel veelvuldige vermeldings deur dieselfde outeur as een enkele bewysstuk.)

p66 (Die Bodmer II-papyrusse) bevat die meeste van Johannes, insluitend Johannes 21:12,17. Daar is gedink dit dateer uit c. 175 n.C., maar nie uit c. 125–150 n.C. nie.

p109 (=Papyrus Oxyrhynchus 4448) Johannes 21:18-20; 21:23-35 (3de eeu)

Vaticanus [B] (325–350 n.C.) en Sinaiticus [Si] (340–350 n.C.) bevat Johannes 21 sowel as die ander hoofstukke. Sinaiticus het oorspronklik nie Johannes 21:25 gehad nie, maar dit is later bygevoeg volgens die New International Bible Commentary bl. 1263.

Daarna volg latere manuskripte, p122, Codex Bezae, Codex Alexandrinus, p59.

Die skrywer Tatian (oorlede 172 n.C.) haal in sy Diatessaron, 'n harmonie van die evangelies, elke vers van Johannes 21 aan.

Klemens van Alexandrië (193–217/220 n.C.) haal gedeeltes uit Johannes 21:4,5 aan as "die Skrif vier ons" en "in die Evangelie" in Die Instrukteur, boek 1, hoofstuk 5, bl. 212.

Tertullianus (198–220 n.C.) haal aan uit Johannes 21:20 (nie 13, 4 of 12 woorde aanhalings nie) in Prescription Against Heretics, hoofstuk 22, bl. 253.

Cyprianus van Kartago (c. 246–258 n.C.) haal aan uit Johannes 21:17 terwyl die Here met Petrus praat. Treatises van Cyprianus, Traktaat 1, hoofstuk 4, bl. 422. Hy parafraseer ook Johannes 21:17, waar Jesus vir Petrus gevra het of hy Hom liefhet, in Briewe van Cyprianus, brief 2, hoofstuk 1, bl. 280.

Origen (246-248 n.C.) haal die laaste 14/23 woorde van Johannes 21:25 aan in Origen se Kommentaar op Matteus, boek 14, hoofstuk 11, bl. 502.

Origen (225-253/254 n.C.) haal die middel 7 woorde van Joh 21:18 aan (nie 13, 7 of 9 woorde aangehaal) as "hoor die woorde van Jesus. Origen teen Celsus boek 2 hoofstuk 45 bl. 448

V: In Joh 21:5-6, hoe het Jesus beheer geneem oor hulle visvang, en hoe neem Jesus beheer oor ons visvang?

A: Hulle moes visvang: Petrus het 'n vrou gehad, en hulle moes waarskynlik almal hul gesin onderhou. Hul eie pogings, as ervare vissers, het vandag niks opgelewer nie. Maar toe hulle na Jesus luister, het dit hul verwagtinge oortref.

Soms wanneer ons vir die evangelie visvang, vertrou ons meer op ons eie vaardighede as op Jesus. Ons moet ophou en na Jesus luister.

V: In Joh 21:7, waarin het Johannes in drie dinge uitgemunt, en hoe behoort ons dieselfde te doen?

A: Eerstens was Johannes hier die eerste wat Jesus herken het. Johannes het Jesus goed geken en kon sy stem maklik herken. Jesus se woord hier paidia, kan net so goed as "seuns" of "kinders" vertaal word as "vriende", volgens The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 344.

Tweede, Johannes was gretig om nader by Jesus te kom. Iemand kan Jesus bestudeer en alles oor Hom weet wat hulle wil, maar is hulle gretig om na Jesus te kom en naby Hom te bly?

Derdens het Johannes eerste gespring: Al is dit goed dat die ander dissipels gebly het en die boot ingebring het, was Johannes se impuls om onmiddellik na Jesus toe te gaan.

V: In Joh 21:11, wat is die betekenis van die 153 visse?

Eerstens, dit kon meer as 300 pond weeg, dus was Petrus 'n sterk persoon, volgens The Expositor's Bible Commentary, vol. 9, bl. 200. Daar is twee punte om in ag te neem.

Algemeen het hulle 'n groot aantal visse gevang en dit getel om te verifieer hoeveel hulle gevang het. Sommiges sien hierdie spesifieke, presiese getal as 'n aanduiding dat God elke individu wat na Hom kom, tel

Spesifiek wys mense wat na numeriese patrone in die Bybel soek, op Johannes 21:11 as 'n sleutelbewys. In hierdie gedeelte is daar baie patrone wat die getal 153 lewer. Sien die volgende twee vrae vir meer inligting. 1 + 2 + 3 + …. 17 = 153.

V: In Joh 21:11, wat is die "kode" vir numerologie in die Nuwe Testament?

A: Een vorm van numerologie is teomatika, en Del Washburn het 'n boek geskryf met die titel Theomatics II. Soos die Romeine, het die Grieke letters gebruik om getalle voor te stel. Hier is die kode wat Washburn gebruik het. Natuurlik, as sy "kode" verkeerd was, sou al sy gevolgtrekkings nie standhou nie.

Die "kode": Theomatics II bl. 23 ken nommers 1–5 toe aan die opeenvolgende Griekse letters alfa tot eta. 6 word toegeken aan die letter "vau" wat in vroeë Griekse alfabette was, maar nie in latere nie. Nommers 7-10 word toegeken aan die letters zeta tot iota. Nommers 10-80, wat in tienders getel word, word toegeken aan die opeenvolgende Griekse letters van die , kappa tot pi. Die getal 90 word toegeken aan die Griekse letter koppa (geskryf soos 'n O met 'n vertikale lyn wat die onderkant van die O raak). Koppa het in vroeë Griekse alfabette voorgekom, maar nie in latere nie. 100 word aan "rho" toegewys. Die getal 200 word aan beide vorme van die letter sigma toegewys. Die getalle 300–800, wat in stappe van 100 getel word, word opeenvolgend aan Tau tot omega toegewys. Daar is natuurlik 'n ander toewysing vir Hebreeus, aangesien Hebreeus 'n ander alfabet het.

(Let wel dat volgens die Encyclopedia Britannica van 1956 en 1972 (onder U), die Semitiese alfabet vaw as die sesde letter gebruik het. Die Grieke het dit as 'n vokaal gebruik, en dit was die laaste letter in hul alfabet, onmiddellik ná Tau. Hierdie Grieke het digamma (F) as hul sesde letter gemaak. Digamma het die "w"-klank voorgestel. Die volgende Griekse alfabette het "vaw" gehad: Thereens (700–600 v.C.), Atties (600 v.C.), Korinties (600 v.C.), Chalcidies (600 v.C.) en Ionies (403 v.C.). In Atties-Grieks is vaw uitgespreek soos die Duitse umlaut-u. Die letter vaw kom in die Nuwe Testament voor as die getal 6 in Openbaring13:18 ("666").

Onafhanklik van Theomatics, sê The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts bl. 25 (Philip W. Comfort en David P. Barrett) dat dit nie 'n geheime kode was nie, maar 'n standaard wyse waarop skrywers letters vir getalle gebruik het, insluitend bladsynommers, en getalle in die Bybel, insluitend die 12 dissipels, 7 engele, ens. Dit bied dieselfde toewysing as Washburn aan, behalwe vir die onbelangrike geval dat die sesde letter "stigma" genoem word in plaas van "vaw", en dat "sampi" as 900 en ",alpha" as 1000 aangewys word. Hierdie laaste twee toevoegings is irrelevant, aangesien geen woorde in die Bybel sampi of ",alpha" gebruik nie.

Die Anchor Bible Dictionary, vol. 4, bl. 1141, beskryf ook hoe die Grieke letters gebruik het om getalle voor te stel. Daar word gesê dat ons nie weet wanneer hierdie stelsel die eerste keer gebruik is nie, maar die gebruik van letters vir getalle het voorgekom in 'n huwelikskontrak by Elephantine, Egipte in 310 v.C., op munte in Ptolemaïese Egipte (286–246 v.C.), en op 'n papirus met vermenigvuldigingstabelle in die 3de eeu v.C. Die werklike kode van Griekse letters op bl. 1141 is dieselfde as dié wat in beide Theomatics II en The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts gegee word, met die volgende uitsonderings. Dit noem die verouderde letter wat vir 6 gebruik word "digamma" en dié vir 900 "san". Die getalle van duisend tot tienduisend word aangedui deur alfa tot theta met spesiale tekens.

Die manuskripte van die Griekse Bybel (Bruce M. Metzger) bl. 6–10 het 'n uitgebreide afdeling oor Griekse letters wat as syfers gebruik is. Dit het dieselfde "kode" as Washburn, met die volgende onbeduidende uitsonderings. Daar word gesê dat die syfer 6 'n verouderde Griekse letter was wat óf "waw" óf "digamma" genoem is, "sampi" 900 was, en ",a" ens. 1 000 ens. voorgestel het.

Die Chester Beatty-papyrusse (handskrif p47) in Openbaring gebruik soms Griekse letters om getalle voor te stel, in plaas daarvan om die getalle uit te spel. (Dit het egter die getal 72 uitgespel in Johannes 10:1.) 'n Baie leesbare transkripsie van die -handskrif is te sien in The Complete Text of the Early New Testament Manuscripts, bl. 336. Dit stem heeltemal ooreen met wat Washburn sê en in sy foto wys. Die gebruik van hierdie patroon van Griekse letters vir bladsynommers is in die volgende manuskripte gedoen: p1, p13, p23, p30, p38, p39, p45, p46, p66, p72, unciaal 0189, unciaal 0232.

Ons het geen bewyse dat vroeë Christene probeer het of enige voordeel gesien het in die gebruik van numerologie om elke woord in 'n gedeelte deur te gaan nie. Natuurlik, met 'n knipoog, het ons ook geen bewyse dat hulle die rekenaars en sakrekenaars gehad het wat nodig was om dit te doen nie. Washburn het egter nooit beweer dat hulle dit in die vroeë tyd gedoen het nie; dit is eintlik ook een van die punte van sy teorie. As die vroeë Christene sou besef het dat die numeriese totale van frases in 'n patroon kon pas, sou hulle daarvan beskuldig kon word dat hulle die letters verander het om patrone te vorm. Aangesien ons egter geen bewyse het dat iemand enige patrone raakgesien het nie, sou hierdie patrone, as dit inderdaad meer as toeval is, bewys wees van goddelike oorsprong en bewaring.

Bruce Metzger sê egter in The Manuscripts of the Greek Bible, bl. 9, dat sommige vroeë Christene 'n soort numerologie, genaamd gematria, gebruik het om spesiale betekenisse in getalle te vind. In die Brief van Barnabas (100 n.C.) het hulle die getal van Abraham se manne (318) gebruik om te wys dat Christus in Genesis was. 300 = t, wat die skrywer aan die kruis herinner het, en 18 is die eerste twee letters van die Griekse naam vir Jesus. Augustinus van Hippo was selfs bewus van hierdie gebruik van gematria. Metzger merk op dat hulle vergeet het om in ag te neem dat Grieks nie eens in Abraham se tyd uitgevind was nie.

Gevolgtrekking: As mens Griekse letters gebruik om getalle voor te stel, bewys dit dat Washburn dieselfde numeriese kortskrif gebruik wat Griekse skrifkopieerders gewoonlik gebruik het om bladsynommers en soms ander getalle te skryf.

V: In Jn 21:11, wat is "theomatics"?

A: "Teomatika", soos bevorder deur Del Washburn, is 'n vorm van Bybelse numerologie. Terwyl "gematria" 'n vorm van numerologie is wat probeer om betekenis uit getalle te vind, is teomatika anders. Dit gebruik rekenaars om woorde in getalle om te sit, en probeer dan om betekenis uit getalle te vind. As 'n persoonlike nota, het ek teomatika nie genoeg ondersoek om daarin te glo nie. My doel hier is nie om jou van enigiets te oortuig nie, maar net om jou objektief 'n voorsmakie te gee deur 'n gedeelte te gebruik wat een van sy sterkste argumente bied. Voordat mens na die somme van getalle kyk, moet mens getalle aan elke Griekse letter toeken. Vir die kode wat theomatics gebruik, sien die vorige vraag.

Washburn se Theomatics beweer

1. Teomatika, as 'n studie van getalle in die Bybel, is nie in staat om enige nuwe leerstellings te ontdek nie.

2. Dit is nuttig, omdat die numeriese ingewikkeldheid aantoon dat dit nie die werk van mense kan wees nie, aangesien hierdie patrone nie maklik sonder moderne rekenaars gevind kon word nie.

3. Dit is nuttig om die mate van bewaring van die Woord van God aan te toon, en in baie gevalle om uit te sorteer watter manuskripvariasies korrek is.

As sodanig kan 'n mens 'n konserwatiewe Christen wees en óf teomatika aanvaar óf dit verwerp.

V: In Joh 21:15-17, waarom het Jesus hierdie manier gebruik om met Petrus versoen te raak?

A: Die herstel van hulle verhouding was 'n ongemaklike oomblik vir Petrus. Jesus kon gesê het: "Ek weet jy het My lief, so is alles goed," en toe onmiddellik vertrek het. Maar op hierdie manier het Jesus Petrus laat dink en sy verbintenis om Jesus bo alles lief te hê, laat bevestig.

V: In Joh 21:15-17, waarom het Jesus vir Petrus drie keer gevra of hy Hom liefhet?

A: Die eerste twee keer het Jesus vir Petrus gevra of hy Hom liefhet, en die woord agape vir liefde gebruik. Albei kere het Petrus geantwoord dat hy Jesus met phileo liefhet. Skynbaar het Petrus, nadat hy Jesus verloën het, nie gevoel dat hy kon beweer dat hy Jesus met agape-liefde liefhet nie.

Die derde keer het Jesus vir Petrus gevra of hy Hom liefhet met die woord phileo. Petrus was gekrenk en het gewonder of Jesus selfs geglo het dat hy Hom liefhet.

In plaas daarvan om homself te probeer regverdig, het Petrus opgehou om die opregtheid van sy liefde te probeer kwantifiseer en dit af te weeg teen sy vorige oneerlike dade van ontkenning. In plaas daarvan het Petrus eenvoudig erken: "Here, U weet alle dinge; U weet dat ek U liefhet."

Jesus het alles geweet, ten minste ná Sy opstanding, en Hy het gevra omdat Hy wou hê Petrus moes antwoord, nie omdat Hy nie geweet het nie. God vra al sedert die Tuin van Eden vrae aan mense, waarvan Hy reeds die antwoord geken het.

God weet hoe baie ons Hom liefhet, selfs beter as wat ons onsself ken. In plaas daarvan om vir God die presiese mate van die diepte van ons liefde te probeer vertel, laat ons eenvoudig erken dat God weet en daarna streef om nader aan Hom te kom en Hom meer lief te hê.

V: Toon Joh 21:15-19 dat Petrus die eerste paus was, soos sommige Rooms-Katolieke beweer?

A: Nee, dit wys eerder dat Petrus verkeerd was om Jesus drie keer te verloën, dat Jesus Petrus herinstel het, en dat Petrus verantwoordelikhede as 'n apostel gehad het. Petrus het Jesus drie keer verloën, daarom het Jesus vir Petrus drie keer gevra of hy Hom liefhet.

V: Hoe het Joh 21:18 Petrus se dood voorspel?

A: Jesus het gesê dat Petrus sou sterf, en die klem het gelê op beide die situasie voor sy dood en Petrus se houding. Volgens die kerktradisie is Petrus in Rome gekruisig. Petrus is op sy versoek onderstebo gekruisig, omdat hy nie waardig gevoel het om op dieselfde wyse as Jesus te sterf nie.

Die werk Oor die Twaalf Apostels ANF vol.5 bl.254-255 sê: "Petrus het die Evangelie in Pontus, Galasië en Klein-Asië, en Betanië en Italië verkondig, en is later deur Nero in Rome gekruisig met sy kop na onder, soos hy self versoek het om op daardie wyse te ly."

V: In Jn 21:18, hoe het al die apostels gesterf?

A: Die werk Oor die Twaalf Apostels ANF vol.5 bl. 254-255 sê: "Petrus het die Evangelie in Pontus, en Galasië en Kapadokië [almal in Klein-Asië], en Betanië en Italië, en Asië verkondig en is later deur Nero in Rome gekruisig met sy kop na onder, soos hy self versoek het om op daardie wyse te ly.

Andreas het tot die Skithiërs [in Rusland] en Thraciërs gepreek en is gekruisig, aan 'n olyfboom in Patrae, 'n stad in Achaia [in Griekeland], opgeskort; en daar is hy ook begrawe.

Johannes, weer in Asië, is deur koning Domitianus na die eiland Patmos verban, waar hy ook sy Evangelie geskryf en die apokaliptiese visioen gesien het; en in die tyd van Trajanus het hy in Efese ontslaap, waar na sy oorskot gesoek is, maar dit kon nie gevind word nie.

Jakobus, sy broer, is toe hy in Judea preek, deur Herodes die tetrarg met die swaard onthoof en daar begrawe. Eusebius 2:9 sê hy is onthoof.

Filippus het in Frygië [in Klein-Asië] gepreek en is in Hierapolis met sy kop na onder gekruisig in die tyd van Domitianus, en is daar begrawe.

Bartholomeus het weer aan die Indiërs gepreek, aan wie hy ook die Evangelie volgens Matteus gegee het, en is met sy kop na onder gekruisig en in Albanum, 'n dorp in die groot Armenië, begrawe.

En Matteus het die Evangelie in die Hebreeuse taal geskryf en dit in Jerusalem gepubliseer, en het in Hierees, 'n dorp in Parthie [Iran], ontslaap. Papias (95–110 n.C.) neem ook kennis dat Matteus in Hebreeus geskryf is.

En Thomas het gepreek vir die Parthiers, Mediërs, Persiërs, Hyrkaniërs, Baktriërs en Margiërs (Magi?) [almal in Iran en Afghanistan, en die voormalige Sowjetrepublieke], en is deurboor in die vier lede van sy liggaam met 'n dennepen by Calamene, die stad van Indië, en is daar begrawe.

En Jakobus, die seun van Alfeus, is toe hy in Jerusalem preek, deur die Jode tot die dood toe gestenig en daar langs die tempel begrawe. Josh McDowell sê hy is gekruisig.

Judas, wat ook Lebbaeus genoem word, het tot die mense van Edessa en tot die hele Mesopotamië gepreek, en het in Berytus ontslaap en is daar begrawe. Josh McDowell sê hy is deur pyle gedood.

Simeon die Yweraar, die seun van Kleopas, wat ook Judas genoem word, het ná Jakobus die Regverdige (die Here se broer) die biskop van Jerusalem geword, en het in die ouderdom van 120 jaar ontslaap en daar begrawe geraak. Josh McDowell sê hy is gekruisig.

En Mattias, wat een van die sewentig was, is saam met die elf apostels getel, en het in Jerusalem gepreek, en het daar ontslaap en is daar begrawe.

En Paulus het 'n jaar ná die opneming van Christus in die apostelskap getree; en beginnende by Jerusalem het hy tot in Illyricum, Italië en Spanje gevorder en die Evangelie vyf-en-dertig jaar lank verkondig. En in die tyd van Nero is hy in Rome onthoof en daar begrawe."

Daarbenewens, volgens legende, het die apostel Thomas Noord-Indië onder Gondofares besoek en daar gepreek. Gondofares het van omstreeks 19 n.C. tot 45 n.C. geregeer.

bl. 25"

V: In Joh 21:20-23, hoe raak sommige mense vandag deur onnodige vrae afgelei?

A: Maar dit is goed om vrae te vra, maar as jy nie al jou vrae kan vra nie, maak seker dat jy eers die belangrikste inligting kry. Wanneer 'n ongelowige iets oor die Bybel bevraagteken, kan jy hom of haar eers in ruil vra: as ek hierdie vraag beantwoord, sou dit jou nader bring aan die besluit om Christus te aanvaar? As hul antwoord "nee" is, vra hulle dan: wat sou jou nader bring aan die aanvaarding van Jesus as jou Here en Verlosser?

bl. 25"

V: In Joh 21:22-23, wat sê Jesus hier oor Johannes?

A: Eintlik sê Jesus hier meer oor Petrus as oor Johannes. Jesus sê dat Petrus te nuuskierig is en hom bekommer oor hoe Johannes gaan sterf. (Petrus het waarskynlik gedink dat aangesien Jesus oor Petrus se dood gepraat het, Hy ook oor Johannes se dood wou hoor.). Jesus sê dat selfs al sou Johannes tot Jesus se terugkeer in die lewe bly, dit nie 'n saak vir Petrus is nie.

Tertullianus, wat tussen 198 en 220 n.C. geskryf het in 'n Traktaat oor die siel, hoofstuk 50, bladsye 227–228, sê daar was 'n valse verwagting dat Johannes tot die koms van die Here sou bly lewe.

In werklike geskiedenis het Johannes 'n natuurlike dood gesterf. Hy het langer as enige van die ander apostels geleef, en Johannes het inderdaad Jesus weer gesien voordat hy gesterf het: in 'n visioen in Openbaring.

Ons moet gemaklik wees met die feit dat daar sekere dinge is wat God nie nou wil hê ons moet weet nie. Byvoorbeeld, regdeur die Nuwe Testament, , is daar die gedagte dat Christus te eniger tyd kan terugkeer, sodat ons op Hom moet let en versigtig moet wees in hoe ons leef. Hierdie leer, wat die "onmiddellike terugkeer van Christus" genoem word, word getoon in 1 Tessalonisense 4:15, waar Paulus self nie geweet het of Christus sou terugkeer voordat Paulus gesterf het of nie.

V: In Jn 21:24 wat is interessant aan die Grieks hier?

A: Handskrifte is dikwels in hoofletters geskryf, en in baie was daar geen spasies tussen woorde nie. Dit veroorsaak egter selde enige onduidelikheid in die betekenis. Hier is 'n bekende uitsondering. Die Griekse letters kon ewe goed "Ons weet" of "Ek weet sekerlik" beteken. Daar is egter geen Griekse manuskripte met spasies tussen woorde wat dit as "Ek weet sekerlik" het nie. Daar is egter geen betekenisverskil tussen "Ons weet" en "Ek weet sekerlik" nie.

V: In Joh 21:25, waarom het ons nie 'n rekord van al die ander dinge wat Jesus gedoen het nie?

A: Baie mense het blykbaar al genoeg moeite om te lees wat oor Jesus opgeteken is. Selfs in Jesus se lewe was daar baie feite wat nie belangrik was nie, soos in watter posisie Hy geslaap het, sy lengte, gewig, hoe Hy geëet het, ensovoorts. Deur geloof vertrou ons dat God vir ons alles bewaar het wat ons moet weet, en ons moet ywerig wees om dit alles te lees.

V: In Joh, watter bewyse is daar dat Johannes die Evangelie van Johannes geskryf het?

A: Die vroeë kerk het universeel die Evangelie van Johannes aanvaar as geskryf deur Johannes die apostel.

p66 (Bodmer II Papyrii) (datums van c. 175 of c. 125–150 n.C.) bevat die meeste van die evangelie volgens Johannes. Die titel wat in Bodmer p66 gegee word, is "Die Evangelie volgens Johannes". Jy kan 'n foto daarvan sien in The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts, bl. 378.

Byna treffers: Alhoewel Ignatius, die Brief van Barnabas en Aan Diognetus na Johannes verwys, en Justinus die Martelaar aanhaal dat die woorde deur Jesus gesê is, het hulle nie Johannes by naam genoem nie.

Tiefilus van Antiochië (168-181/188 n.C.) was die eerste wat genoem het dat die evangelie deur Johannes geskryf is, volgens beide my eie studie en die Believer's Bible Commentary bl. 1463. Hy skryf "Johannes sê" en haal dan Johannes 1:1a aan in Theophilus to Autolycus boek 2 hoofstuk 22 bl. 103.

Irenaeus van Lyon (182-188 n.C.) noem in Teen die Ketters boek 3 hoofstuk 16.2 bl. 440 die apostel Johannes saam met die ander evangelieskrywers. In boek 3 hoofstuk 11.1-2 bl. 426 haal hy Johannes 1:1,10,11,14 aan as geskryf deur Johannes.

Klemens van Aleksandrië (193-202 n.C.) noem in Stromata boek 2 hoofstuk 15 bl. 361 dat die Evangelie van Johannes deur Johannes die apostel geskryf is.

Hippolytus (225-235/6 n.C.) noem "Johannes in sy Evangelie" en haal toe Johannes 1:1 aan. Teen die kettery van een Noetus hfst.14 bl.228

Cyprianus, biskop van Kartago (c. 246–258 n.C.), haal uit die Evangelie van Johannes aan as deur Johannes in Traktaat 12, derde boek 24,25 bl. 542.

Novatian in Oor die Drie-eenheid hfst.13 bl.622 (257 n.C.) haal Joh. 1:14 aan en sê dit is deur Johannes. Hy het ook talle ander aanhalings deur Johannes.

Die Believer's Bible Commentary bl. 1463 sê dat tot in die 19de eeu niemand behalwe 'n onbekende kultus genaamd die Alogi, Johannes as die skrywer van die Evangelie van Johannes verwerp het nie.

Vir die betroubaarheid van die Evangelie van Johannes in die algemeen, sien die volgende drie vrae.

Q: Wanneer is die Evangelie van Jn geskryf?

A: Ons het 'n fragment van Johannes, die John Rylands-manuskrip, wat deur radiokoolstofdatering op 117–138 n.C. gedateer is, dus moes dit voor daardie tyd geskryf gewees het. Johannes is waarskynlik tussen 70 n.C. en 125 n.C. geskryf.

Menings van verskeie skrywers

Die New Geneva Study Bible bl. 1656 sê dat kerktradisie daarop dui dat dit omstreeks 90 n.C. was.

Die Bible Knowledge Commentary: Nuwe Testament bl. 267 sê dit was waarskynlik tussen 85-95 n.C. Sommige kritici het 'n datum so laat as 150 n.C. probeer baseer op ooreenkomste met gnostiese geskrifte. Ander dateer dit so vroeg as 45-66 n.C.

Die Bible Knowledge Commentary: Nuwe Testament bl. 268 sê dat argeologiese vondste Johannes 4:11; 5:2-3 ondersteun, woordstudies soos synchrontai in Johannes 4:9, en die Doodsee-rolle 'n vroeë datum vir Johannes ondersteun.

Die New International Dictionary of the Bible bl. 534 sê dat die Evangelie van Johannes "iewers teen die einde van die eerste eeu n.C." geskryf is.

Die skeptiese Asimov's Guide to the Bible bl. 954 sê dat die vierde evangelie later as die ander is, maar teen 150 n.C. blyk dit reeds deur skrywers geken en daarna verwys te wees. Miskien is 100 n.C. 'n waarskynlike datum, alhoewel dit dalk selfs ietwat later kan wees.

Bewyse:

Volgens die Wycliffe Bible Dictionary bl. 937, was Johannes vertroud met besonderhede van Jerusalem voor die verwoesting daarvan, soos die Bad van Betesda (Johannes 5:2), die gemente (Johannes 19:13). Gebruik sommige terminologie wat ook by Qumran gebruik is. 'n Harmonium van die Evangelies, genaamd die Egerton-papirus 2, bevat Johannes 5 en is gedateer nie later as 150 n.C. nie (sien die Believer's Bible Commentary bl. 1464 vir meer hieroor).

Valentinus het die Evangelie van Johannes aangehaal in sy Evangelie van die Waarheid, geskryf omstreeks 140 n.C.

Romeinse katakombe het skilderye van Christus as die Goeie Herder en die opwekking van Lasarus wat gedateer is omstreeks 150 n.C.

V: In Joh, hoe weet ons dat wat ons vandag het 'n betroubare bewaring is van wat oorspronklik geskryf is?

A: Daar is ten minste drie goeie redes.

1. God het belowe om Sy Woord te bewaar in Jesaja 55:10-11; Jesaja 59:21; Jesaja 40:6-8; 1 Petrus 1:24-25; en Matteus 24:35. Daar word vrylik erken dat dit uiteindelik 'n mate van vertroue in God behels. As God regtig iets wou kommunikeer, sou Hy wou hê dit moes bewaar word.

2. Bewyse van die vroeë kerk. Hier is 'n paar van die Christelike en nie-Christelike skrywers wat na verse in Johannes verwys het.

Kortliks verwys 1 Clemens nêrens wat as 'n verwysing na die Evangelie van Johannes beskou kan word nie. Die Evangelie van Johannes was die laaste evangelie wat geskryf is, en 1 Clemens is so vroeg geskryf (96–98 n.C.), dat die Evangelie van Johannes dalk nog nie by Clemens in Rome uitgekom het nie.

Ignatius (110–117 n.C.) verwys na Johannes 3:8. "Want dit weet beide waarvandaan dit kom en waarheen dit gaan" Ignatius se Brief aan die Filadelfiërs hfst. 7 bl. 83. Die Believer's Bible Commentary bl. 1463 sê ook dat Ignatius na Johannes verwys.

Die Oudstes (95–117 n.C.) [Papias?] haal die helfte van Joh. 14:2 aan as "die Here het gesê". "dat om hierdie rede die Here gesê het: 'In my Vader se huis is baie wonings:'" fragment 5 bl. 154

Ignatius van Antiochië (ongeveer 100–117 n.C.) verwys na Johannes 3:8. "Want dit weet beide waarvandaan dit kom en waarheen dit gaan" Ignatius se Brief aan die Filadelfiërs hfst. 7 bl. 83

Mathetes aan Diognetus (c.130-200 n.C.) hfst. 6 bl. 27 verwys na Johannes 17:11, 14, 16. "Christene woon in die wêreld, maar is nie van die wêreld nie."

Die Brief van Barnabas (c.70–130 n.C.) hoofstuk 6 bl. 141 verwys na Johannes 1:14: "Hy sou in die vlees verskyn en onder ons vertoef."

Justin Martelaar (c.138-165 n.C.) Justin haal Johannes 3:5 aan as deur Jesus, en parafraseer Johannes 3:14.

Tatians Diatessaron (c. 172 n.C.) haal 828,0 van die 879 verse van Johannes aan, oftewel 94,2%. Dit is alles behalwe 51,0 verse. Die Diatessaron bevat Johannes 1:1-5, 1:7-28; 1:29v (19/21 woorde); 1:30-40; 1:41a (14/18 woorde); 1:42a (19/22 woorde); 1:43-51; 2:1-11,14; 2:16-22,23f (11/24 woorde); 2:24-25; 3:1-36; 4:1-2,3a (3/8 woorde); 4:4-44; 4:45a (10/26 woorde); 4:46-54; 5:1; 5:2m (5 nie 7 7 woorde); 5:3-47; 6:1m (4 nie 6 2 woorde); 6:2f (6/14 woorde); 6:3-4; 6:5a (17/23 woorde); 6:6-9; 6:10m (nie 7 7 nie 8 woorde); 6:12-18; 6:19m (6 nie 14 2 woorde); 6:21a (7/18 woorde); 6:22a (4/37 woorde); 6:23-71; 7:1-52; 8:12-18; 8:19f (25/26 woorde); 8:20-24; 8:25a (10/17 woorde); 8:26-59; 9:1-41; 10:1-42; 11:1-57; 12:1-11; 12:12f (15/17 woorde); 12:13; 12:16-50; 13:1-30; 13:31f (12/17 woorde); 13:32-36; 13:37f (6/18 woorde); 13:38a (8/21 woorde); 14:1-31; 15:1-27; 16:1-33; 17:1-26; 18:1-2; 18:4-10; 18:11m (4 nie 8 11 woorde); 18:12-24; 18:25a (7/24 woorde); 18:26; 18:28f (13/26 woorde); 18:29-37; 18:38a (13/24 woorde); 18:39-40; 19:2a (11/16 woorde); 19:4-17; 19:19-37; 19:38m (nie 2 6 nie 4 woorde); 20:2-19; 20:20m (nie 10 4 nie 3 woorde); 20:21-31; 21:1-25. Breuke beteken Griekse woorde wat aangehaal is oor die totale aantal Griekse woorde.

Christene van Wene en Lugdunum (177 n.C.) haal Johannes 16:2 aan. ANF vol. 8 bl. 779

Teofilus van Antiochië (168–181/188 n.C.) skryf: "Johannes sê" en haal dan Johannes 1:1a aan. Teofilus aan Autolycus, boek 2, hoofstuk 22, bl. 103

Irenaeus van Lyoon (182-188 n.C.) haal Johannes 1:14 aan as deur Johannes. Irenaeus Teen die Ketters boek 1 hfst. 8.5 bl. 328-329. Irenaeus haal Johannes 1:6 aan in Irenaeus Teen die Ketters boek 3 hfst. 11.4 bl. 427.

Muratoriese Kanon 1. (c.190-217 n.C.) "Die vierde evangelie is dié van Johannes."

Klemens van Aleksandrië (193-202 n.C.) "Johannes het sy Evangelie geskryf." Stromata boek 5 hfst.12 bl.463

Tertullianus (ongeveer 213 n.C.) haal Johannes 1:14 aan en sê dit was deur Johannes en "in Johannes se Evangelie" in Teen Praxeas hfst. 226 bl. 622.

Tertullianus (207/208 n.C.) beklemtoon die outeurskap van Matteus, Markus, Lukas, Johannes, Openbaring en baie van Paulus se briewe in Vyf Boeke Teen Marcion, boek 4, hoofstuk 5, bl. 350.

Hippolytus (225-235/6 n.C.) sê in sy bespreking van Johannes 1:1-3 dat hierdie evangelie deur die geseënde Johannes geskryf is in Teen die Ketterse Leer van Een Noetus 14 p.228.

Hippolytus noem "Johannes in sy Evangelie" en haal dan Joh. 1:1 aan. Teen die kettery van een Noetus hfst. 14 bl. 228

Origen (c. 225–253/254 n.C.) het 'n volledige kommentaar op die Boek van Johannes geskryf.

Origen (225-254 n.C.) noem Matteus, Markus, Lukas en Johannes. Origen teen Celsus boek 5 hoofstuk 56 bl. 568. Hy haal ook Matteus 18:1 aan in Origen se Kommentaar op Matteus boek 13 hoofstuk 14 bl. 482.

Origen haal Johannes 9:39 aan in Origen teen Celsus boek 7 hoofstuk 39 bl. 626

Novatian (250-257 n.C.) sê dat Johannes 1:14 deur Johannes geskryf is in Traktaat oor die Drie-eenheid hfst. 13 bl. 622

Traktaat teen Novatian hfst. 2 bl. 657 (254–256 n.C.) sê dat Johannes 10:1 deur Johannes, die evangelie, geskryf is.

Cyprianus van Kartago (c. 246–258 n.C.) noem die "Evangelie volgens Johannes" en haal toe Johannes 3:18,19 aan in die Traktaat van Cyprianus – Getuienisse hfst. 31 bl. 543. Sien ook Traktaat 2, tweede boek hfst. 1 bl. 516. Sien ook sy aanhaling van Johannes 15:18-20 as deur Johannes in die Traktaat van Cyprianus, Traktaat 3, hfst. 29, bl. 542

Brief van die Romeinse ouderlinge aan Cyprianus (250-251 n.C.) haal Johannes 10:11,12 aan. Dit haal ook Johannes 16:17 aan. Albei is aangevoer as "deur die Here Self" Briewe van Cyprianus Brief 2 bl.280.

Firmilianus van Keisarië aan Cyprianus (256 n.C.) haal Johannes 20:22,23 aan as "in die Evangelie". Brief 74 hfst.16 bl.384

Firmilianus van Keisersa aan Cyprianus (256 n.C.) haal Johannes 17:21 aan. Brief 74 hfst. 3 bl. 391

Nemesianus van Thubunae by die Sewende Raad van Karthago bl. 566 (c. 256 n.C.) haal Johannes 3:5 en later Johannes 3:6 aan.

Libosius van Vaga by die Sewende Raad van Kartago bl. 569 (c. 256 n.C.) haal 'n kwart aan uit Johannes 14:6: "Die Here sê: 'Ek is die waarheid.'"

Dionysius van Alexandrië (246–265 n.C.) "Dit was 'aan die einde van die Sabbat,' soos Matteus gesê het; dit was 'vroeg, toe dit nog donker was,' soos Johannes skryf; dit was 'baie vroeg in die oggend,' soos Lukas dit stel; en dit was 'baie vroeg in die oggend, by die opgang van die son,' soos Markus ons vertel. Sodoende het niemand vir ons duidelik die presiese tyd aangetoon wanneer Hy opgestaan het nie." Brief 5 aan biskop Basilides bl. 94. Dionysius van Alexandrië het aanvaar dat die evangelie van Johannes deur "Johannes" geskryf is, maar hy het bevraagteken of dit deur die apostel of deur 'n ander Johannes geskryf is.

Dionysius van Alexandrië (246–265 n.C.) haal heel Johannes 20:1 aan in die Brief aan Biskop Basilides, kanon 1, bl. 95

Brief van Hymenaeus (268 n.C.) verwys na Johannes 1:3-4,18

Adamantius (c.300 n.C.) "Sal u saamstem as ek uit die Evangelies aantoon dat hulle nie vervalsings is nie?" … "Die dissipels van Christus het hulle geskryf: Johannes en Matteus; Markus en Lukas. Dialoog oor die Ware Geloof Eerste Deel "b 5" bl.41

Adamantius (c.300 n.C.) haal heel Johannes 1:17 aan as deur Johannes die Evangelis. Dialoog oor die Ware Geloof, vyfde deel, hoofstuk 11, bl. 160.

Arnobius (297-303 n.C.) verwys na Johannes 8:46: "Wat dwing julle dan, wat dryf julle daartoe om te laster, om te vloek, om onverzoenlik te haat Hom wat geen mens van enige misdaad kan beskuldig nie?" (Arnobius Tegen die Heidene boek 1 hoofstuk 64 bl. 432)

Victorinus van Pettau (gemartel in 304 n.C.) noem Jesus as die Woord van God en haal Johannes 1:1 aan as deur Johannes die Evangelis Kommentaar op die Skepping van die Wêreld Victorinus van Pettau (gemartel in 304 n.C.) noem Matteus, Markus en Lukas in Kommentaar op die Openbaring van die Gelukkige Johannes Uit die vierde hoofstuk 7-10 bl.348

Petrus van Alexandrië (306,285–311 n.C.) verwys na die evangelie volgens Johannes. Uit Fragment 5.7 bl. 282

Methodius (270–311/312 n.C.) haal Johannes 1:1–2 aan in Uittreksel uit die Werk oor geskape dinge, hoofstuk 6, bl. 381

Athanasius (318 n.C.) haal aan uit Johannes 3:3,5. "Hy [Jesus] sê Self in die Evangelies: 'Ek het gekom om die verlore te soek en te red.'" Inkarnasie van die Woord hfst.14 bl.43. Voor Nikaia verwys Athanasius na Johannes 1:1 (aanhaling in Teen die Heidene hfst.42 bl.26) 1:3 (aangehaal as "die woorde van Johannes" Inkarnasie van die Woord hfst.2.6 bl.37); 3:3,5; 9:32,33 (aangehaal in Inkarnasie van die Woord hfst.39.6 bl.57); 10:17,18 (toespeling in Inkarnasie van die Woord hfst.22.3 bl.48); 10:37 (aangehaal in Inkarnasie van die Woord hfst.18.2 bl.46); 12:32 (aangehaal in Inkarnasie van die Woord hfst.25.4 bl.50); aanhaling van die middelste derde van 14:9 (Teen die Heidene hfst.45 bl.28) aanhaling van 'n kwart van 14:10 (Teen die Heidene hfst.47:2 bl.29). Athanasius verwys nie na enige ander verse in Johannes voor Nicea nie, maar hy verwys na baie ander verse in Johannes ná Nicea.

Laktantius (c. 303–320/325 n.C.) haal Johannes 1:1–3 aan as "Johannes het ook so geleer." Die Goddelike Institusies boek 4 hfst. 9 bl. 107

Alexander van Alexandrië (313–326 n.C.) haal Johannes 1:1–3 en Johannes 1:18 aan as deur Johannes geskryf. Briewe oor die Ariaanse Kettery hoofstuk 4 bl. 292

Alexander van Alexandrië (313-326 n.C.) haal Johannes 5:1 aan as "die Here self het getuig" Briewe oor die Ariaanse Ketterse leerstelling hfst.11 bl.295

Sien die volgende vraag om te sien watter verse en gedeeltes van verse aangehaal is en watter nie.

Na Nicea

Eusebius se Kerkgeskiedenis (318 n.C.) boek 3 hoofstuk 24 bl. 152 bespreek die vier evangelies, Matteus, Markus, Lukas en Johannes. Nicaense en Post-Nicaense Vaders Tweede Reeks vol. 1 bl. 152

Juvencus (329 n.C.) het 'n epiese gedig geskryf wat die vier evangelies kombineer.

Eustatius (voor 337 n.C.)

Aphrahat die Siriese (337–345 n.C.) noem dat Lasarus uit die graf uitkom, en die Here sê: "Kom uit". Hy haal 'n gedeelte uit Johannes 11:43 aan en sê dat Jesus dit gesê het. Geselekteerde Demonstrasies Demonstrasie 8 hfst. 14 bl. 379

Aphrahat die Siriese (337–345 n.C.) haal 'n gedeelte uit Johannes 15:15 aan en sê dat Jesus dit gesê het. Geselekteerde Demonstrasies Demonstrasie 1, hfst. 8, bl. 348

Serapion (na 362 n.C.)

Faustinus (4de eeu)

Josippus (4de eeu)

Zenon (4de eeu) verwys na Johannes 3:13

Hegemonius (middel-4de eeu n.C.) wat Archelaus (262–278 n.C.) vertaal, haal aan uit Johannes 8:44 en sê dit is deur Jesus gesê. (Archelaus praat) Disputasie met Manes, hoofstuk 31, bl. 205

Teodorus van Herakleia (355 n.C.)

Victorinus van Rome (na 363 n.C.) verwys na Johannes 1:3-4

Athanasius (367 n.C.) lys die boeke van die Nuwe Testament in Feesbrief 39 bl. 552

Hilarius van Poitiers (355-367/368 n.C.) verwys gesaghebbend na Johannes, Lukas, Matteus en Markus. Oor die Drie-eenheid boek 10 hfst. 43 bl. 193

Synopsis Scripturae Sacrae (350–370 n.C. of 5de eeu) noem Johannes as deel van die Nuwe Testament. Dit haal heel Johannes 1:1–3 aan.

Die skismatiese Lucifer van Cagliari (370/371 n.C.) verwys na Johannes 3:13; 10:8; 14:15,17,22

Efraim/Ephrem die Siriese (350-378 n.C.) haal Johannes 11:6 aan in Drie Homilieë Homilie 1 hfst.11 bl.309

Basil van Cappadocië (357–379 n.C.) haal Johannes 1:1a aan as deur Johannes in Oor die Gees hfst. 6.14 bl. 8

Sinode van Laodicea (in Frygië) (343–381 n.C.) kanon 60 bl. 159 lys die boeke van die Ou Testament en die Nuwe Testament. Kanon 59 bl. 158 sê dat slegs die kanonieke boeke van die Ou en Nuwe Testamente in die kerk gelees mag word.

Ambrosiaster (na 384 n.C.)

Cyril van Jerusalem (c.349-386 n.C.) haal Johannes 1:1 aan as deur Johannes die Goddelike in Les 12.1 bl.72

Cheltenham-kanon (= Mommsen-katalogus) (ca. 360–370/390 n.C.) verwys na elk van die vier evangelies.

Ambrosius van Milaan (340-390 n.C.)

Apollinaris van Laodicea (c.390 n.C.)

Phoebadius (na 392 n.C.)

Gregorius van Nazianze (330-391 n.C.)

Pacianus van Barcelona (342–379/392 n.C.) noem twee evangeliste: Matteus en Johannes. Brief 3, hoofstuk 11.1, bl. 51

Gregorius van Elvira (na 392 n.C.)

Amphilochius (–397 n.C.) haal aan uit Johannes in Iambi ad Seleucum

Gregorius van Nyssa (335–397 n.C.) sê dat Johannes 1:3 deur Johannes geskryf is in Teen Eunomius, boek 2, hoofstuk 7, bl. 112

Didymus die blinde (398 n.C.) verwys na Johannes 3:13 en ander gedeeltes.

Siriacsboek van Trappe (=Liber Graduum) (350–400 n.C.)

Asterius van Emesa (c. 400 n.C.)

Siriese Katalogus van St. Katarina (ca. 400 n.C.)

Epiphanius van Salamis (360–403 n.C.) noem die Evangelie van Johannes, die Panarion, afdeling 3, hoofstuk 44, bl. 342. Hy verwys ook na Johannes 1:42; 2:12; 3:13; 5:1; 8:39,57; 10:11; 12:32; 13:18; 16:13

Rufinus (374-406 n.C.)

Gaudentius (na 406 n.C.)

Johannes Chrysostomos (392–407 n.C.) het 88 preke oor die Evangelie van Johannes neergeskryf. Hy het gesê dit is geskryf deur die seun van Sebedeus, die seun van die donder wat die sleutels van die hemel hou.

Chromatius (407 n.C.)

Severianus (na 408 n.C.)

Niketa van Remesiana (366-c.415 n.C.) verwys na Johannes 6:64; 10:38; 11:25; 16:27; 20:23

Orosius/Hosius van Braga (414–418 n.C.) verwys na Matteus 26:47–50; Markus 14:43–46; Lukas 22:47–48; en Johannes 18:3–9. Verdediging teen die Pelagianers h.8 bl.124

Sulpicius/Sulpitius Severus (leerling van Martinus) (363-420 n.C.)

Raad van Karthago (218 biskoppe) (393-419 n.C.)

Jerome (317-420 n.C.) noem elkeen van die vier evangelies by naam in brief 53.9 bl.101.

Sozomon (370/380–425 n.C.) Sozomon se Kerkgeskiedenis

Augustinus van Hippo (354-430 n.C.) het in sy werk met die titel Harmonie van die Evangelies na al vier die evangelies verwys.

Johannes Cassianus (419–430 n.C.) sê dat Johannes 1:11 deur die Evangelis Johannes geskryf is volgens die Sewe Boeke van Johannes Cassianus, boek 3.7, bl. 577

Marcus Eremita (na 430 n.C.)

Nonnus (431 n.C.)

Paulinus van Nola (431 n.C.)

Paulus van Emesa (na 432 n.C.)

Kiril van Alexandrië (444 n.C.)

Speculum (vyfde eeu) verwys na Johannes 13:10 en ander gedeeltes.

Sokrates van Konstantinopel (c. 400–439 n.C.)

Hesychius van Jerusalem (-450 n.C.) (Uitgespreek HESS-us) verwys na al vier die evangelies, insluitend Johannes 1:3-4,13; 3:13; 6:47; 10:8; 11:25; 12:32; 16:23; 17:11,24

Theodoretus van Kiroos (biskop en geskiedkundige) (423-458 n.C.)

Quodvultdeus (c.453 n.C.)

Prosper van Aquitanië (426–465 n.C.)

Varimadum (445/480 n.C.) verwys na Johannes 8:16 en ander gedeeltes.

Bewyse van ketels en vervalste boeke

Die enkratitiese ketter Tatianus (c. 172 n.C.) het 'n harmonie van die vier evangelies geskryf wat Diatessaron genoem word, wat "deur [die] vier" beteken. Daarin verwys hy na 828.05 verse in Johannes. Dit is 94,2% van die hele Evangelie van Johannes.

Apostoliese Konstitusies (375–380 n.C.)

Die gnostiese ketels Basilides en Valentinus volgens Hippolytus

Die gnostiese ketter Heracleon verwys volgens Origen na Johannes 1:26; 4:51.

Priscillianus (c. 385 n.C.) verwys na Johannes 8:25 en ander verse.

Die Ariaanse ketter Eunomius van Kyzikos (c.360–c.394 n.C.) haal gedeeltes uit Johannes 1:3 aan as deur "die geseënde Johannes" Apologetiese Brief hoofstuk 26 bl. 71

Die ketter Pelagius verwys na Johannes 7:37 en ander gedeeltes.

Die manicheese ketter Faustus van Milevis (383–400 n.C.) haal Johannes 3:3 aan soos in die Evangelie Augustinus se Antwoord aan Faustus die Manichee boek 24 hfst.1 Nicene and Post-Nicene Fathers Eerste Reeks vol.4 bl.317

Die Donatistiese ketter Tyconius (na 390 n.C.) verwys na Johannes 7:39 en ander gedeeltes.

Die Pelagiaanse ketter Theodorus van Mopsuestia (428 n.C.)

Ons het vandag nog al hierdie.

3. Die vroegste manuskripte van Johannes wat ons het, toon dat daar klein variasies in die manuskripte is, maar geen teologiese beduidende foute nie.

p2 Johannes 12:12-15 (6de eeu)

6de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.

p5 (=Papyrus Oxyrhynchus 208 1781) Johannes 1:23-31,33-40; 16:14-30; 20:11-17, 19-20, 22-25 (47 verse) vroeë 3de eeu. Die Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts het 'n foto daarvan op bl. 62. Daar word gesê dat die manuskrip van normale gehalte is, behalwe dat die afskrifskrywer geneig was om onnodige voornaamwoorde en voegwoorde weg te laat. Dit is 'n westerse teks.

3de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament sluit ook Johannes 1:41 in.

Vroeë 3de eeu - 1999 - Die Volledige Teks van die Vroegste Nuwe-Testament Manuskripte. Dit wys dat Johannes 1:41 daar is, maar geen van die letters is baie duidelik nie.

p6 Johannes 10:1-2,4-7,9-10; 11:1-8,45-52 (4de eeu) Stem ooreen met Vaticanus.

4de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.

p22 (=Papyrus Oxyrhynchus 1228) (c.250 n.C.) Johannes 15:25-27; 16:1-2, 21-32

3de eeu - 1968 - Die Tekst van die Nuwe Testament.

p28 (=Papyrus Oxyrhynchus 1596) (3de eeu) Johannes 6:6-12, 17-22

3de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.

p36 Johannes 3:14-18,31-32,34-35 (6de eeu gemengde teks.

6de eeu - 1968 - Die Tekst van die Nuwe Testament het nie 3:34-35 nie.

p39 (=Papyrus Oxyrhynchus 1780) Johannes 8:14-22 eerste helfte van die 3de eeu. Die Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts het 'n foto daarvan op bl. 138. Daar word ook gesê p39 is woordeliks dieselfde as Vaticanus, wat dit Aleksandries maak.

3de eeu - 1968 - Die teks van die Nuwe Testament.

Eerste helfte van die 3de eeu - Philip Comfort, C.H. Roberts en T.C. Skeat.

3de eeu - Aland (3de uitgawe) en Aland (4de hersiene uitgawe).

p44a Johannes 10:8-14 (6de tot 7de eeu)

6de tot 7de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.

p44b Johannes 9:3-4; 12:16-18, ook Mt 17:1-3,6-7; 18:15-17,19; 25:8-10 (6de tot 7de eeu)

6de tot 7de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.

p45 Chester Beatty I. 'n Groot deel van al vier die evangelies en Handelinge. Dit sluit Johannes 4:51,54 in; 5:21,24; 10:7-25; 2 volledige uit 16 briewe van 10:30; 10:31-11:10; 11:18-36,42-57. Dit is tussen 100 en 150 n.C. gekopieer. (voorheen gedink laat 2de of vroeë de 3de eeu.) Die Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts het 'n foto van een bladsy daarvan op bl. 146. In A General Introduction to the Bible, bl. 389, staan dat die oorspronklike rol ongeveer 220 bladsye gehad het, waarvan ons 30 bladsye het: 2 bladsye uit Matteus, 2 uit Johannes, 6 uit Markus, 7 uit Lukas en 13 uit Handelinge.

3de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament

3de eeu - 1975 - Aland et al. Derde Uitgawe

3de eeu - 1998 - Aland et al. Vierde Hersiene Uitgawe

Laat 2de of vroeë 3de eeu - 1999 - Die Volledige Teks van die Vroegste Nuwe-Testamentiese Handskrifte.

p52 John Rylands-papirus (2 1/2 by 3 1/2 fragment van gedeeltes van Johannes 18:31-33) 117-138 n.C. Nog 'n fragment, Johannes 18:37-38, word oor die algemeen beskou as afkomstig van dieselfde rol en word ook die John Rylands-papirus genoem. Dit is 'n deel van die verhoor voor Pilatus, waar Jesus bely dat Hy 'n koning is.) Jy kan 'n foto van die John Rylands-papirus sien in die Wycliffe Bible Dictionary bl. 937, die New International Dictionary of the Bible bl. 534, Greek Manuscripts of the Bible bl. 62–63, en A General Introduction to the Bible bl. 388.

Begin van die 2de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.

p55 Johannes 1:31-33,35-38 (6de tot 7de eeu)

6de tot 7de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.

p59 Johannes 1:26,28,48,51; 2:15-16; 11:40-52; 12:25,29,31,35; 17:24-26; 18:1-2,16-17,22; 21:7,12-13,15,17-20,23 (7de eeu)

7de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.

p60 Johannes 16:29-30,32-17:6; 17:8-9,11-15,18-25; 18:1-2,4-5,7-16,18-20,23-29,31-37,39-40; 19;-3,5-8,10-18,20,23-26 (7de eeu) Aleksandrynse teks.

7de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.

p63 Johannes 3:14-18; 4:9-10 (ca. 500 n.C.)

7de eeu - 1968 - Die Tekst van die Nuwe Testament.

c.500 n.C. - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.

p66 Bodmer II Papyri (808,5 verse: Johannes 1:1-6:11, 6:35b-14:26,29-30; 15:2-26; 16:2-4; 16:6-7; 16:10-20:20; 20:22-23; 20:25-21:9; 21:12,17 (fragmente van Johannes 19:16) (Johannes 7:53-8:11 was nooit teenwoordig nie.) (datums van c.175 of c.125-150 n.C.) Ons het 104 bladsye en fragmente van 40 ander bladsye. 'n Foto van Johannes 6:58-64 uit die Bodmer II-papirus verskyn in die New International Dictionary of the Bible, bl. 1003. The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts bevat foto's van p66 op bl. 368-370. Daar word opgemerk dat die manuskrip deur 'n professionele skrywer geskryf is, met twee korrekteerders wat regstellings aangebring het. Die Argeologie van die Nuwe Testament (Finnegan) bl. 381 toon dat bladsy 137 baie fragmentaries is en deel van Johannes 19:16 bevat. Terloops, die titel wat in Bodmer p66 gegee word, is "Die Evangelie volgens Johannes". Jy kan 'n foto daarvan sien in The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts bl. 378.

100–150 n.C. – 1960 – Hunger volgens The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts.

c. 200 n.C. - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament

200-250 n.C. - 1987 - Hunter volgens The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts.

Middel 2de eeu - 1999 - Die Volledige Teks van die Vroegste Nuwe-Testamentiese Handskrifte noem dat dit die vroegste teks is wat Johannes 7:53–8:11 (die periskoop van die egbreekeres) weglat. Dit het hierdie datum deels gebaseer op die feit dat die handskrif van Papirus Oxyrhynchus 1074 van Eksodus uit die 2de eeu 'n uiters noue ooreenkoms vertoon.

p75 Bodmer 14/15 Papyri (die meeste van Lukas en Johannes. Johannes 1:1-11:45; 11:48-57; 12:3-13:1; 13:8-9; 14:8-15; deel van 14:16; 14:17-29; 15:7-8) 175-200 n.C., of 175-225 n.C. (Johannes 7:53-8:11 was nooit teenwoordig nie.) Oorspronklik 144 bladsye, ons het 102 bladsye bewaar) Baie soortgelyk aan Vaticanus (A General Introduction to the Bible bl.390) Die Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts het 'n prent van 'n deel daarvan op bl. 496. Daar word gesê dat 'n professionele skrywer hierdie manuskrip geskryf het. 'n Foto van 'n deel van die rol van die Bodmer 14/15-papyrusse is in die New International Dictionary of the Bible op bl. 706.

Begin van die 3de eeu - 1968 - Die Tekst van die Nuwe Testament sê die verse is Johannes 1:1-13:1-; 14:8-15:8 met lakunae.

Laat 2de eeu (c. 175 n.C.) - 1999 - Die Volledige Teks van die Vroegste Nuwe-Testament Manuskripte.

p76 Johannes 4:9,12 (6de eeu)

6de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.

p80 Johannes 3:34, gevolg deur interpretasie. Middel 3de eeu.

Midde-3de eeu - 1999 - Die Volledige Teks van die Vroegste Nuwe-Testament Manuskripte.

p90 Johannes 18:36-19:7 (c.175 n.C.) Die Volledige Teks van die Vroegste Nuwe-Testament Manuskripte bevat 'n foto wat 'n gedeelte van p90 op bl. 610 wys.

Midde tot laat 2de eeu - 1999 - Die Volledige Teks van die Vroegste Nuwe-Testamentiese Handskrifte.

p93 Johannes 13:15-17 (5de eeu)

p95 Johannes 5:26-29, 36-38. 3de eeu. Die Volledige Teks van die Vroegste Nuwe-Testament Manuskripte bevat 'n foto daarvan op bl. 620.

3de eeu - 1999 - Die Volledige Teks van die Vroegste Nuwe-Testament-Handskrifte.

p106 (= Papirus Oxyrhynchus 4445) Johannes 1:29-35; 40-46 (3de eeu)

p107 (= Papirus Oxyrhynchus 4446) Johannes 17:1-2; 11 (3de eeu)

p108 (= Papirus Oxyrhynchus 4447) Johannes 17:23-24; 18:1-5 (3de eeu)

p109 (=Papyrus Oxyrhynchus 4448) Johannes 21:18-20; 21:23-35 (3de eeu)

0162 (=Papirus Oxyrhynchus 847) Johannes 2:11-22. Laat 3de of 4de eeu. Die Volledige Teks van die Vroegste Nuwe-Testamentiese Handskrifte het 'n foto daarvan op bl. 632.

Laat 3de of vroeë 4de eeu (ca. 300 n.C.) - 1999 - Die Volledige Teks van die Vroegste Nuwe-Testamentiese Handskrifte.

0217 – Gedeeltes van Johannes 12:1 en moontlik ander verse

Bohairiese Kopties [Boh] 3de/4de eeu

Sahidies-Kopties [Sah] 3de/4de eeu

Vaticanus [B] (325–350 n.C.) en Sinaiticus [Si] (340–350 n.C.) het die hele Evangelie van Johannes behalwe Johannes 7:53–8:11.

Alexandrinus [A] c.450 n.C. het die hele Johannes behalwe Johannes 6:50-8:52.

Die Washington-kode (4de/5de eeu) het die hele Johannes behalwe Johannes 14:25-16:7 bewaar.

Sinaïties-Siriacs 4de-7de eeu

T (vyfde eeu) Johannes 3:13,15; 5:1,3; 6:36,47,52,58 waarskynlik ander verse.

Chester Beatty McAc1390 (waarskynlik 4de eeu) by Dishna (naby Nag Hammadi) bevat Johannes 10:8-18:38 in Sahidies-Kopties.

Cambridge 5de/6de eeu

Armeens [Arm] vanaf die 5de eeu

Georgies [Geo] vanaf die 5de eeu

Ephraemi Rescriptus [C] 5de eeu

Goots 493-555 n.C.

Etiopies [Eth] vanaf ca. 500 n.C.

Neem kennis dat manuskripte tot 200 n.C. (p45, p52, p66, p75, p90), 855 van die 878 verse van Johannes bevat (97%). Hulle sluit verse 1:1-7:52 in; 8:12-14:30; 15:2-26; 16:2-4, 6-7, 10-33; 17:1-20:20; 20:22,23,25-31; 21:1-9,12,17. (nie 7:53-8:11 nie).

Deur verse van die Evangelie van Johannes in die Diatessaron (c. 172 n.C.) by te voeg wat nie in die manuskripte tot 200 n.C. voorkom nie, sou 16 ekstra verse bygevoeg word: Johannes 14:31; 15:1; 15:27; 16:1,5; 16:8-9; 20:21,24; 21:10-11; 21:13-16. Dit dek elke vers van die Evangelie van Johannes behalwe 12.

Sien www.BibleQuery.org/John Manuscripts.html vir meer oor vroeë manuskripte van Johannes.

V: In Joh, watter verse en gedeeltes van verse is deur pre-Nikeense skrywers (voor 325 n.C.) aangehaal?

A: Voor 325 n.C. het kerkskrywers ongeveer 96,7% van die verse in Johannes aangehaal. Dit is 850,22 verse. Met ander woorde, elkeen van die 879 verse in die Evangelie van Johannes word aangehaal behalwe vir 28,78 verse. Die verse en gedeeltes van verse wat nie aangehaal is nie, is: Johannes 1:42f (2/22 woorde); 4:3f (5/8 woorde); 4:45a (16/26 woorde); 5:2m (nie 5 4 nie 7 woorde); 6:1m (4 nie 6 2 woorde); 6:5f (6/23 woorde); 6:10m (7 nie 7 8 woorde); 6:11; 6:19m (nie 6 14 nie 2 woorde); 6:20; 6:21a (7/18 woorde); 6:22f (33/37 woorde); 7:53; 8:1-11; 8:19a (1/26 woorde); 8:25f (7/17 woorde); 13:31a (5/17 woorde); 13:38f (13/21 woorde); 18:3; 18:11m (nie 4 5 nie 11 woorde); 18:25f (17/24 woorde); 18:27; 18:38f (9/24 woorde); 19:1; 19:3; 19:18f (12/15 woorde); 19:38m (2 nie 6 4 woorde); 20:20m (10 nie 4 3 woorde).

Elke vers of versdeel wat nie hier gelys is nie, is aangehaal. Sien www.bibleQuery.org/Bible/BibleCanon/EarlyChristianNTQuotes.xls vir meer inligting.