< Bybelnavraag uit Josua

V: In Josua, wat is die hoofpunt van die boek?

A: Die boek Joshua is interessant omdat dit op ten minste drie vlakke gelees kan word.

1. Die boek Joshua vertel hoe God die Israeliete gelei het in die verowering van Palestina.

2. Dit dien as 'n hoogtepunt van die Eksodus en 'n begin van hulle lewe in Palestina.

3. Hierdie boek wys hoofsaaklik hoe die keuse van gehoorsaamheid oorwinning en seën bring, en sekondêr hoe ongehoorsaamheid nederlaag bring. Die boek van Rigters het soortgelyke lesse, maar die volgorde is omgekeerd en Rigters gee baie bykomende lesse oor soorte ongehoorsaamheid. Laastens is Josua nuttig vir ons om te leer uit die voorbeeld van hierdie goddelike leier.

V: In Josua 1:4, hoe het God die land van die Hetiete aan die Israeliete gegee, aangesien die Hetiete noord van Israel in hedendaagse Turkye gewoon het?

A: Josua 1:4 verwys nie na die land van hedendaagse Turkye nie. Die Hetiete het eerder 'n kolonie in sentraal-Kanaän gehad, wat die stad Gibeon ingesluit het.

V: In Jos 1:4, wat is die Groot See?

A: Die Groot See was hul term vir die Middellandse See.

V: In Josua 1:8, watter soort voorspoed word belowe?

A: God belowe Josua militêre sukses. Josua het self nooit besonder ryk geword nie. Alhoewel God Christene op baie maniere sukses gee, moet ons versigtig wees om nie deur die bose van die liefde vir geld beïnvloed te word nie. Alles wat ons oor finansiële voorspoed kan sê, is dat ons in hierdie lewe so ryk kan wees soos Jesus en Paulus, en hulle het nie baie besittings gehad nie.

V: In Jona 1:8, wat beteken "wat doen jy (as beroep)"?

A: Dit kan beteken "wat doen jy (as beroep)", of dit kan beteken "wat doen jy (op hierdie skip)".

V: In Jona 1:8-10, waarom sou hulle bang wees toe Jona gesê het hy aanbid die Een wat die see en die land gemaak het? Hulle het tog nie die Een Ware God aanbid nie.

A: Hulle het nie in die Een Ware God geglo nie, maar blykbaar het hulle Hom ook nie uitgesluit nie. Heidene was geneig om nuwe gode te aanvaar, en as daar beweer is dat Hy die see gemaak het, sou daardie God in hierdie omstandighede 'n God wees om rekening mee te hou. Sommige mense is vandag nog so. Hulle aanvaar nie die Een Ware God nie, maar hulle sluit Hom ook nie uit nie. Hulle hou daarvan om op die heining te sit.

V: Is Jos 1:11 voor Jos 3:1 of daarna uitgespreek?

A: Dit kan albei wees; die vertelling is in 'n strenge kronologiese volgorde. Oor die algemeen kan 'n mens in die Bybel nie aanvaar dat iets in kronologiese volgorde is nie, behalwe wanneer dit so vermeld word.

V: In Jona 1:11-15 het die manne reg gehad om Jona oorboord te gooi, na wat gelyk het na seker die dood?

A: Gewoonlik nie. Maar hulle was desperaat, en toe Jona hulle dit beveel het, het hulle gedoen wat hulle gevoel het hulle moes doen. Dit mag hard lyk dat God hulle gedwing het om Jona oorboord te gooi na wat gelyk het of dit sekerlike dood was, maar God het dit gebruik om lewe aan baie heidene te bring.

V: In Jos 1:15, waarom moes hulle die land in besit neem, aangesien God dit reeds aan hulle gegee het in Jos 1:3?

A: Daar is 'n belangrike les hier. God het reeds verklaar dat die land hulle s'n is. Die harde werk om God se belofte in besit te neem, het hulle egter nog voorlê. Vandag moet jy dikwels saam met God werk om oorwinning te behaal en besit te neem van wat God gegee het.

V: In Jona 1:16, het die matrose gelowiges in die ware God geword?

A: Die Skrif sê nie uitdruklik nie. Of:

a) hulle het wel bekeer en aanbid slegs die ware God,

b) hulle het Hom nou bloot baie gerespekteer en aan Hom geoffer, terwyl hulle steeds aan hul afgode geoffer het.

V: In Jos 2:1, was Ragab regtig net 'n herbergier?

A: Sy was nie volgens Hebreërs 11:31 en Jakobus 2:25 nie. Buite die Bybel sê 1 Clemens (96–98 n.C.) hoofstuk 12, deel 1, bl. 8, geskryf in 96–98 n.C., ook dieselfde. Die Nelson Study Bible bl. 355 sê die Hebreeuse woord hier dui op 'n gewone een, nie geassosieer met 'n godsdienstige tempel nie.

Die voetnoot in die NIV sê "Of moontlik 'n herbergier" maar dit is hier onjuist.

V: In Josua 2:1, waarom het godvresende mans na 'n huis soos Ragab s'n gegaan?

A: Godvresende mans behoort dit vandag nie te doen nie. Spr. 5:8 sê, in die konteks van versoeking, dat mans nie eers naby die deur van 'n losbandige vrou moet kom nie. Daar is egter drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Spr. 5:8 was nog nie geskryf nie, en mense is nie verwag om opdragte te volg wat nog nie geopenbaar was nie.

2. Die Bybel keur nie goed of veroordeel waar hulle gebly het nie.

3. Die Hebreeuse woord vir herbergier en prostituut is dieselfde. Ragab was beslis laasgenoemde, soos Hebreërs 11:31 en Jakobus 2:25 toon. Daar kan egter 'n kulturele rede wees waarom daar net een woord vir albei is. Miskien het kamers in herberge en ander verblyf dubbel gebruik gehad, en was dit bloot kamers vir slaap vir morele mense. In daardie geval, as elke herberg ook as 'n plek vir prostitusie gedien het, sou dit onvermydelik gewees het dat godvresende mans om goddelike redes in 'n herberg moes bly.

V: In Josua 2:4-9 het God Ragab beloon vir haar leuens?

A: Die Bybel het nooit gesê dat God Ragab beloon het vir haar leuens nie, maar Hebreërs 11:31 wys dat God haar beloon het omdat sy Hom vertrou het. Daarbenewens verskil Christene hieroor, met twee antwoorde.

1. Sommiges sê Ragab se leuens was regverdige gedrag. Dit is aanvaarbaar om vir bose mense te lieg om 'n onskuldige lewe te red en in oorlogstye. Die New Geneva Study Bible, bl. 298, sê: "Misleiding is 'n noodsaaklike taktiek in oorlog."

2. Ander sê dat Ragab se leuens nie regverdige gedrag was nie. Ragab het egter nie van God se Wet geweet nie, en God het haar beloon omdat sy Hom gevolg het, ondanks haar onvolmaakte kennis. 735 Baffling Bible Questions Answered bl. 88 wys daarop dat God sondaars seën, ondanks hul sonde, omdat alle mense sondaars is.

Sien ook die bespreking oor Hebreërs 11:31 en Jakobus 2:25.

V: In Josua 2:7, wat is 'n veer (met 'n klein v)?

A: Dit is 'n vlak oorgang in 'n rivier.

V: In Jos 2:18-21 en Jos 6:22-23, wat is die betekenis van die skarlaken draad?

A: Vir Ragab en die Israeliete was dit bloot 'n teken tussen hulle om haar familie in die lewe te hou.

Irenaeus van Lyoon (182–188 n.C.) noem in Teen die Ketters, boek 4, hoofstuk 20.12, bl. 492 dat die skarlaken draad wat uit die venster hang, herinner aan die bloed van die Paaslam wat die Israeliete in Egipte op hul deure gesit het. Ons kan ook sien dat dit herinner aan die rooi-rose bloed van Jesus wat vir ons vergiet is. Dus, in 'n sekere sin het ons ook 'n skarlaken draad as 'n simbool van ons beskerming teen die toorn van God.

V: In Josua 3:7, waarom wou God Josua "verheerlik"?

A: God wou hê dat die mense na Josua moes opkyk. Hulle sou meer geneig wees om hom te gehoorsaam en op Josua te vertrou. Filippense 2:29 wys dat goddelike mense erken en geëer moet word.

V: In Jos 3:9-16, waarom het Josua van die middel van Kanaän af aangeval?

A: Ons kan sien dat dit militêr sin gemaak het. 'n Aanval in die middel het die ongeveer 1,1 miljoen in die noorde van die 900 000 in die suide geskei. Dit is interessant dat Josua se strategie om eers Kanaän in die middel aan te val om die noorde en suide te verdeel, blykbaar bekend was by die Britse veldmaarskalk Edmund H. Allenby. Hy het dieselfde strategie in die Eerste Wêreldoorlog gebruik om Palestina van die Turke te bevry, en ook hy was oorwinnaar.

V: In Josua 3:9-13, het hulle moeite gehad om die Jordaanrivier oor te steek?

A: Dit was geen probleem met God nie. Die Jordaanrivier was by Jerigo die grootste deel van die jaar 80–100 voet breed, maar tydens die lenteriviervloed was dit so breed soos 'n myl. Die spioene kon by ondie, ongeveer 3 voet diep, fords oorsteek, waar net 'n paar mense op 'n slag kan oorsteek. Dit sou lyk of die Israeliete 'n baie groot ford nodig sou hê, of anders 'n lang ompad moes neem. God het egter 'n vinniger manier gehad, wat Josua aan die mense in Josua 3:9-13 vertel het.

Dit was 'n wonder omdat die waters gestaak het "soos die priesters se voete die water aangeraak het" (Jozua 3:15-16) en hulle het op droë grond oorgesteek (Jozua 3:17).

V: In Josua 3:10, aangesien God die Kanaäniete voor hulle sou uitdryf sonder mislukking, waarom het sommige van hulle selfs in die tyd van die Rigters gebly?

A: God het nie gesê dat Hy die Kanaäniete sou uitdryf nie, maar dat Hy die Kanaäniete voor hulle sou uitdryf. In die gevalle waar hulle opgehou het om teen die Kanaäniete te veg, sou hulle nie uitgedryf word nie.

Selfs vandag is daar gevegte wat God saam met ons sal beveg, maar as ons weier om die stryd te voer, behaal ons nie die oorwinning nie.

Daar is 'n tema in Christelike liedere van die oorsteek van die Jordaan. Die tema beteken om te sterf en vreedsaam die Beloofde Land van die hemel binne te gaan. Dit is egter nie 'n akkurate weerspieëling van wat die Jordaan vir die Israeliete beteken het nie. Om die Jordaan oor te steek het vir hulle beteken om te begin veg in die stryd om te eis wat God hulle belowe het. Dit sou harde werk wees! God het vir die Israeliete gesê hulle kon die Beloofde Land in besit neem, maar duidelik het die Kanaäniete nie die boodskap gekry nie. Net so in ons lewens belowe God dinge wat ons wil hê, maar Satan lyk nie bereid om sy greep los te laat nie. Net soos die Israeliete moet ons dapper wees en eis wat belowe is. Soos Josua moet ons nie kompromieë maak nie, maar deur gehoorsaamheid en harde werk moet ons die moeilikhede wat voorlê, oorwin.

V: In Josua 3:15-16, het die Jordaanrivier al ooit sedertdien opgehou vloei?

A: Ja, sedert Josua se oorgang het die Jordaanrivier ook op ander tye sy vloei gestaak. In 1927 het 'n grondverskuiwing naby die dorp Adam die rivier vir 20 uur geblokkeer. Dit is egter onverklaarbaar sonder die krag van God dat die bodem van die Jordaanrivier droë grond was net nadat die priesters in die Jordaanrivier ingestap het. Dit moes wonderlik gewees het om een van die Israeliete te wees wat sien hoe die rivier skielik opdroog en, volgens Josua 4:18, net so skielik na sy plek terugkeer.

V: In Jos 3:17 het Israel hier die Jordaan oorgesteek, of in Jos 4:5,10-11?

A: Hier is die volgorde van gebeure.

1. Die priesters het die ark in die middel van die Jordaanrivier gedra en daar gebly, soos die eerste helfte van Josua 3:17 sê.

2. Terwyl die priesters daar was, het die volk oorgesteek, soos die laaste helfte van Josua 3:17 sê.

3. Mans het twaalf klippe geneem en hulle vanaf die westelike (Kanaän) oewer van die rivier na die middel gedra, soos Josua 4:5 sê.

4. Die priesters wat al hierdie tyd met die ark in die middel van die Jordaan gestaan het, het uiteindelik oorgesteek nadat alles gedoen was, soos Josua 4:10-11 sê.

Dit is onduidelik of die mans die twaalf klippe gedra het nadat die laaste van die mense oorgesteek het, of terwyl sommige van die mense nog oorgesteek het.

V: In Jos 4:5-9, waarom het hulle twaalf klippe uitgehaal?

A: Dit het as 'n gedenkteken vir hulle gedien (Jozua 4:6) en een klip was vir elke stam (Jozua 4:5).

Een punt om in ag te neem is dat Josua nie aangevoer het dat die twaalf stamme in een stam moes saamvloei nie, maar eerder tevrede was met hul onderskeidenheid, terwyl hy volgehou het met eenheid in toewyding aan God en mekaar. As Christene hoef ons nie voor te gee dat alle verskillende kulture dieselfde moet wees nie. Inteendeel, ons verskillende kulture is aan die een kant 'n rede tot blydskap en verwondering. Aan die ander kant gee ons verskillende kulture ons verskillende perspektiewe, wat waardevol is aangesien ons mekaar help om teen foute en blinde kolle ten opsigte van sonde beskerm te word.

Stel jou voor jy was een van die Israeliete. Toe Josua twaalf mense gevra het om terug te gaan in die middel van die rivier om 'n klip te gaan haal, sou jy vrywillig gewees het? Onthou, die enigste sekerheid wat julle gehad het dat die rivier nie sou oorstrom nie, was om die priesters en die ark in die middel van die rivierbed te sien.

V: In Josua 4:13, hoe kan dit wees dat al die mans in die leër uit die Transjordaanse stamme ongeveer 40 000 getel het, aangesien Numeri 26:7, 18, 34 toon dat meer as dubbel soveel mans in staat was om in die leër te dien?

A: Eerstens drie punte wat nie deel uitmaak van die antwoord nie, en dan die antwoord.

1. Numeri 1 gee 'n ander sensus, maar dit is 40 jaar tevore gedoen, dus is dit nie relevant vir hierdie vraag nie.

2. Daar was 'n kort tydperk tussen die tweede sensus en die inval, maar daardie tydinterval was so klein dat die verskille nie meer as ongeveer een persent sou wees nie.

3. Mense uit Manasse het aan beide kante van die Jordaanrivier gewoon, so slegs 'n fraksie van die 52 700 in Manasse het oos van die Jordaan gewoon. Gad en Ruben saam het egter 84 230 gehad, wat meer as ongeveer 40 000 is.

Die antwoord het twee punte om in ag te neem.

Nie 100% van die mans was in die leër nie. Deuteronomium 20:5-8 het beveel dat vegters tuis moet bly as hulle pas 'n wingerdstok geplant het, verloof is om te trou, of bang is. 'n Sekere persentasie het waarskynlik agtergebly om die skape en vee te versorg en die vroue en kinders te beskerm.

Wegkruipers? 'n Mens kan aanvoer dat die aantal wat tans in die leër diens doen, dalk hoër moes gewees het. Miskien was die aantal toepaslik, of dalk was daar te veel mans wat beweer het dat hulle bang was of wat ongeoorloofd afwesig geraak het. Mense doen nie altyd wat hulle veronderstel is om te doen nie.

V: In Josua 4:19, het die twaalf klippe 'n pre-Israelitiese Kanaänitiese betekenis gehad, soortgelyk aan Stonehenge in Engeland, soos Asimov se Gids tot die Bybel op bl. 212 sê dit is heel waarskynlik?

A: Nee, daar is geen argeologiese bewyse dat hierdie klippe enige voor-Israelitiese betekenis gehad het nie. As die Israeliete die klippe self gebring het, sou daar nie 'n klipaltaar daar gewees het voor die Israeliete nie.

V: In Josua 4:19, het die Israelitiese godsdiens Gilgal geassimileer, soortgelyk aan hoe Moslems die Kaaba en die heiligheid van Mekka uit die heidense verlede geassimileer het en hoe die Christendom die Kersfeesviering uit heidense rituele rondom die winter-sonwend geassimileer het?

A: Nee. Daar is 'n paar vals aannames.

1. Al kan die naam Gilgal baie dinge beteken, is daar geen bewys dat dit 'n kring van klippe beteken nie.

2. Daar is geen bewyse dat Gilgal 'n Kanaänitiese godsdienstige betekenis gehad het nie.

3. Daar is geen bewyse van 'n ooreenkoms met Stonehenge nie.

Die Moslem-Bukhari-Hadithe erken vrylik dat die Koraïsh voor Mohammed 360 afgode in die Kaaba gehad het.

Christene vier Kersfees vir die geboorte van Christus. Die bewering dat dit oorgeneem is van 'n heidense sonwendfees, is nie waar nie. Van die ongeveer 25 Romeinse feeste deur die jaar heen, was dit tydens die Saturnalia (17–24 Desember) dat slawe tydelik bevry is. Baie Christene was slawe, en dit sou sin maak dat hulle sou vier op die tydstip dat hulle tydelik vry was.

V: In Josua 4:24, het al die mense op aarde van hierdie wonder geweet?

A: Alhoewel al die mense van die land, en die Midde-Oosterse volke ongetwyfeld daarvan gehoor het, sê Josua 4:24 nie dat alle mense op die planeet destyds daarvan gehoor het nie. Aan die ander kant, gegewe die aantal Bybels wat gedruk is, en die aantal Bybelvertalings, kom ons byna by 100% van die volke van die wêreld wat daarvan hoor.

V: In Josua 5:2-5,7, waarom het die Israeliete nie hulle kinders voorheen besny nie?

A: Die Skrif sê nie of dit ongehoorsaamheid, verwaarlosing was, of dat besnydenis moeilik sou wees terwyl hulle reis nie.

V: In Josua 5:9, wat was die "lastering van Egipte"?

A: Verwyte beteken skande of berisping. Die verwyte was nie dat die Israeliete slawe was nie, maar hul ongehoorsaamheid nadat hulle Egipte verlaat het. As 'n historiese noot het ongeveer die helfte tot twee derdes van die Romeinse, Kartagense en Griekse bevolkings uit slawe bestaan.

V: In Josua 5:13-15, was die ongewone persoon wat Josua gesien het, aan die Israelitiese kant of aan die Kanaäniete-kant?

A: Die Bybel sê duidelik dat Hy nie aan een van die kante was nie. Natuurlik was God nie aan die Kanaäniete-kant nie, maar aangesien Josua en die Israeliete nie sondeloos perfek was nie, was Hy ook nie aan hulle kant nie. Vandag wonder ons dalk of God aan ons kant is, en of Hy altyd ons versoeke sal vervul. God is nie aan ons kant nie; eerder behoort ons aan God se kant te wees.

V: In Josua 5:13-15, wie is presies die bevelvoerder?

A: Dit is 'n voor-inkarnasie-verskyning van Jesus Christus. 'n Paar Christene dink dit kan Migael, die aartsengel, wees, omdat Migael die engele gelei het in die stryd teen Satan in Openbaring 12:7-8. Jesus is egter in die rol van 'n bevelvoerder in Openbaring 19:11-16.

Maar wat die argument besegel, is dat die bevelvoerder aanbidding in Josua 5:14 aanvaar het, en God se engele laat nie mense hulle aanbid of by hulle voete val nie, soos Openbaring 22:8-9 wys. Verder het die bevelvoerder vir Josua beveel om sy skoene uit te trek, want die plek waarop hy gestaan het, was heilige grond (Jozua 5:15). Dit herinner aan Moses wat sy skoene moes uittrek toe hy met God in die brandende bos in Eksodus 3:3-5 gepraat het.

V: In Josua 5:14, toe Josua besef het dat hierdie bevelvoerder nie 'n gewone mens was nie, waarom het Josua so gereageer?

A: Die volgorde van Josua se reaksies is belangrik.

1. Eerstens het Josua met sy aangesig op die grond voor Hom neergesak.

2. Tweedens het Josua gevra of die bevelvoerder 'n boodskap vir hom gehad het.

3. Toe die bevelvoerder hom beveel het om sy skoene uit te trek op heilige grond, het Josua gehoorsaam.

Vandag, wanneer ons God volg, is dit belangrik dat ons nie die volgorde van ons reaksies deurmekaar haal nie. Aanbid God kom voor om feite oor God te leer, en ons moet God se wil ken voordat ons kan gehoorsaam.

V: In Josua 5:14, wat was presies die boodskap wat Josua ontvang het?

A: Daar was 'n duidelike boodskap, al was dit nie in woorde nie, maar eerder die werklike teenwoordigheid van die bevelvoerder. Die boodskap was dat die bevelvoerder by die Israeliete was en hulle dopgehou het, en dat hulle niks te vrees gehad het nie.

V: In Jos 5:15, is die grond waarop Josua gestaan het vandag nog heilige grond?

A: Nie noodwendig nie. Dit is God wat dinge heilig maak, en heilige plekke kan ontheilig word en dan nie meer heilig wees nie.

V: In Josua 6, waarom het God die mure van Jerigo laat instort, en nie dié van die ander stede nie?

A: Miskien om dieselfde rede doen God nie alles vir almal die heeltyd nie. Nie net gee God vir ons werk om op aarde te doen nie, een rede waarom die uitverkorenes geskape is, was om goeie werke te doen volgens Efesiërs 2:10.

V: In Josua 6 het die mure van Jerigo ingestort omdat Israelitiese mynleggers onder die mure gegrawe het terwyl die Kanaäniete deur die optog afgelei is, soos in Asimov se Gids tot die Bybel, bl. 213, gesê word?

A: Dit mag 'n slim teorie wees, maar daar is drie probleme daarmee.

1. Hulle het net sewe dae lank om die mure gemarsjeer, wat nie genoeg tyd sou wees om 'n tonnel onder die mure deur te grawe nie. Onthou, antieke volke het nie springstowwe gehad nie, so hulle sou uitgebreide graafwerk onder die mure moes doen.

2. Hulle sou groot presisie in hul grawe benodig het om die korrekte diepte teen die heuwel op en moontlik onder 'n sloot te bereik.

3. Daar is geen rekord dat die konsep om onder stadsmure te grawe om dit te ondermyn, destyds, 3 400 jaar gelede, selfs oorweeg is nie. Die eerste bekende gebruik van die poging om 'n stadsmuur te ondermyn, was deur Filips V van Macedonië (220–205 v.C.), wat 'n valse tonnel gegrawe het, en nadat die soldate genoeg stof in die lug gegooi het om dit te laat lyk asof die tonnel amper klaar was, het die burgers oorgegee. Die Romeine het die stadsmure by die beleg van Ambracia, naby Korinthe in 189 v.C., ondermyn.

V: Toon Josua 6 dat ons deur werke sowel as genade gered word?

A: Nee, alhoewel sommige probeer het om dit so te beweer. Hul argument is dat alhoewel God deur Sy genade Jerigo aan die Israeliete gegee het sonder dat hulle daarvoor gewerk het (Jozua 6:2), moes hulle nie net geloof hê dat dit sou val nie, maar hulle moes steeds sewe dae lank 13 keer om die stad marsjeer voordat die mure geval het.

Hul optog het egter nie veroorsaak dat die mure geval het nie; God het dit bonatuurlik laat gebeur. Om gehoorsaam werke te doen, bring wel seëninge mee, maar die mure van Jerigo hou nie verband met hulle verlossing nie, maar met die verowering van vestings in hulle lewe as gelowiges. Dit sou 'n valse karikatuur van ons standpunt wees om te sê dat ons teen werke is, of dat werke niks met 'n geredde persoon se lewe te doen het nie. Werke is 'n uitkoms van verlossing, nie 'n inset nie.

V: In Josua 6:1-5, het Josua geweet waarom God die Israeliete om die stad laat optog het?

A: Joshua is in vers 6 vertel dat die muur op die sewende dag sou instort. Joshua het egter geen idee gehad waarom God gekies het om dinge op hierdie manier te doen nie. Ons kan teorieë hê oor aardbewings, mure wat op onstabiele fondamente gebou is, ensovoorts, maar uiteindelik moet ons erken dat God ons nie altyd die redes vertel waarom Hy dinge op die manier wil doen waarop Hy dit doen nie.

Sommige mense sal net in iets glo of God gehoorsaam wanneer hulle alle hoe's en waarom's ten volle verstaan. Alles wat Josua geweet het, en wat die boek Josua ons vandag leer, is dat gehoorsaamheid seën bring, en ongehoorsaamheid nederlaag bring. Dit is meer gehoorsaam om te gehoorsaam, selfs wanneer ons nie al die waarom's of hoe's ken nie. Die enigste voorbehoud hierop is dat as ons dink God sê vir ons iets wat in stryd is met wat Hy in die Skrif sê, kan ons seker wees dat dit nie God is wat vir ons sou sê om dit te doen nie.

V: In Josua 6:4, hoe kon die Israeliete sewe dae agtereenvolgens om Jerigo marsjeer, aangesien hulle veronderstel was om op die Sabbat te rus?

A: Hulle moes op die Sabbat rus van hul eie arbeid, nie van God se uitdruklike bevel nie. Tertullianus (wat in 207/208 n.C. geskryf het) was een van die eerste wat hierdie beswaar beantwoord het in Teen Marcion, boek 2, hoofstuk 21, bl. 313.

V: In Josua 6:18-19, waarom kon die Israeliete nie die buit behou nie, aangesien hulle die buit van die ander stede kon behou?

A: God vra gewoonlik dat die eerstelinge van die arbeid aan Hom gegee word. Daarbenewens het die Israeliete nie die mure van Jerigo omvergewerp nie, God het dit gedoen. Volgens *Can Archaeology Prove the Old Testament* bl. 32 is een ongewone ding wat argeoloë gevind het, onaangeraakte graanvate. Hierdie word byna nooit in verowerde stede gevind nie. Óf die verdedigers sou dit tydens 'n beleg eet, óf die veroweraars sou dit neem.

V: In Jos 6:20, wat weet ons van Jerigo uit argeologie?

A: Jerigo is een van die oudste bekende stede ter wêreld. Argeoloë vertel ons Jerigo is vir die eerste keer omtrent 7000 v.C. gebou, ongeveer 4000 v.C. verlate, en omstreeks 3200 v.C. herbou. Dit was een van baie stede wat deur die Amoriete omstreeks 2300 v.C. verwoes is, deur hulle herbou, en weer verwoes is omstreeks 1400 v.C. Jerigo het 'n wagtoring en twee mure gehad: 'n binnemuur van 12 voet dik en 'n buitemuurtjie van 6 voet dik en 35 voet hoog. Die binnemuur was 5 tot 10 voet binne die buitemuurtjie. Die inwoners het huise op planke tussen die mure gebou, en Rahab se huis was waarskynlik ook so. Die spioene kon toe deur haar venster uitklim om uit die dorp te vlug. Jerigo was 'n klein tot mediumgrootte stad in Palestina op 'n 11 voet hoë heuwel van 200 x 400 yards. Die heuwel het 'n helling van 35 grade gehad, en daarom kon stormramme nie die mure baie goed afbreek nie. Jerigo het 8 akkers beslaan; in vergelyking daarmee het Megido 14 akkers beslaan, en Hazor, die grootste stad, was op 200 akkers. Maksimum het 10 000 mense in Jerigo gewoon. 'n Bron binne die stad het water voorsien, en Jerigo was swaar versterk; dit sou moeilik wees om in te neem. Hierdie feite sou die twee spioene waargeneem en aan Josua gerapporteer het.

V: In Josua 6:20, is daar argeologiese bewyse dat die mure by Jerigo bonatuurlik geval het?

A: Ja. In 1990 het Bryant G. Wood sterk mure, groot hoeveelhede graan (wat op 'n kort beleg dui) en geen plundering gevind nie (aangesien die graan nog daar was). John Garstang was die een wat eers oorvloedige verkoolde graan gevind het. Hard Sayings of the Bible bl. 182-183 noem bewyse vir 'n aardbewing van magnitude 8 op die Richterskaal, wat krake in die mure kon gelaat het. Die binneste moddersteenmure het oor die buitenste klipmuur ingestort en 'n gerieflike helling gevorm. -gerieflik vir die Israeliete, dit wil sê.

Wanneer het hierdie verowering plaasgevind? Keramiekvate uit Siprus dui op 'n datum tussen 1450 en 1400 v.C. Egiptiese amulette, ingeskryf met die naam van die huidige Farao, tot in die tyd van Josua. Koolstof-14-datering stel die verwoesting op 1410 v.C. +/- 40 jaar. Benewens Hard Sayings of the Bible bl. 182-183, is inligting vir hierdie antwoord geneem uit When Critics Ask bl. 136-137 en Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 156-157. Die eerste twee verwys na die artikel deur Bryant G. Wood in Biblical Archaeology Review (Maart/April, 1990).

Sien ook Farao's en Konings: 'n Bybelse Soektog, bl. 299–308, vir 'n nie-Christelike geleerde se siening oor waarom sommige geleerdes voorheen Jerigo as een van die grootste mislukkings van Bybelse argeologie beskou het, en hoe Rohl aantoon dat Josua se verslag hierna as korrek bewys is.

Alfred Hoerth sê in sy boek Archeology and the Old Testament, bl. 209 en 210: "Argeologiese bewyse vir die val van Jerigo is lankal kontroversieel. Vanaf 1907 het Carl Watzinger die terrein opgegrawe en tot die slotsom gekom dat dit gedurende die Laat Bronsperiode (1550–1200) onbewoon was. In die 1930's het John Garstang die terrein vir verskeie seisoene opgegrawe en aangekondig dat hy 'n ingestorte dubbele stadsmuur en 'n woonbuurt ("Stad IV") wat deur brand verwoes is, gevind het – alles dateer van ongeveer 1400. Van 1952 tot 1958 het Dame Kathleen Kenyon Jerigo opgegrawe. Sy het saamgestem dat Garstang grafte, 'n paar pottebakke en moontlik 'n gebou (Garstang se "Middle Building") ontdek het, almal wat dateer uit die Laat Bronsperiode IIA (1450/1400–1350/1300). Maar sy self het net 'n paar muurfragmente uit die Laat Bronsperiode en een dipperbekertjie uit die Laat Bronsperiode in situ gevind. Daarbenewens het Kenyon se meer gesofistikeerde opgrawingstegnieke aan die lig gebring dat die dubbele stadmuur wat Garstang aan die tyd van Josua gedateer het, eintlik uit die veel vroeër Vroeë Bronsperiode dateer. Sy het die verwoesting van Stad IV aan die einde van die Middel-Bronsperiode II (ongeveer 1550) toegeskryf. Kenyon het tot die gevolgtrekking gekom dat daar geen ommuurde stad was wat Josua kon verower nie.

Eers in die vroeë 1980's het die finale publikasies van Kenyon se werk beskikbaar geword vir studie. So 'n studie het gelei tot die instemming van Bryant Wood (1990) dat die dubbele muur inderdaad uit 'n veel vroeër tydperk dateer, maar hy het ook tot die slotsom gekom dat Stad IV aan die einde van die Laat Bronsperiode I (ongeveer 1400) verwoes is, soos Garstang aangevoer het. Op grond van sy ontleding van Stad IV, gebaseer op pottewerk, skarabeeë en selfs radiokoolstofdatums, het Wood bevind dat Kenyon haar gevolgtrekkings grootliks gegrond het op die afwesigheid van sekere ingevoerde pottewerk en dat sy die aansienlike plaaslike pottewerk geïgnoreer het, waarvan Wood gevind het dat dit uit die Laat Bronsperiode dateer. As Wood korrek is, is daar bewyse by Jerigo wat die vroeë datum van die Eksodus ondersteun.

Voetnoot 9 bl. 210: "Daar is geen volledige eensgesindheid oor die interne chronologie of terminologie van die Laat Bronsperiode nie. Afhangende van die gekose chronologie, het die Laat Bronsperiode I in 1450 of 1400 geëindig. Die gevolg van hierdie wisselvalligheid is dat bewyse vir die verowering óf in die oorgang van Laat Bronsperiode I na Laat Bronsperiode II óf heeltemal binne Laat Bronsperiode II kan bestaan. Om sake verder te bemoeilik, maak die groot mate van kulturele kontinuïteit tussen hierdie twee periodes dit soms moeilik om te bepaal wanneer Laat Bronsperiode I geëindig het en Laat Bronsperiode II begin het. Miskien het die lewe van Stad IV dus in Laat Bronsperiode II voortgeduur voordat dit verwoes is."

Alhoewel die meeste konserwatiewe Bybelse geleerdes die uittog omstreeks 1450 v.C. plaas, is daar sommige wat spekuleer dat dit omstreeks 1200 was. Daar is egter geen spore van besetting van Jerigo omstreeks 1200 v.C. nie.

V: In Josua 6:21 en so meer, waarom is die Kanaäniete gestraf vir menslike offer en nie ander nie, soos die Asteke en Maya's?

A: God het daardie kulture wel gestraf met verowering, die vernietiging van hul beskawing, en groot lewensverlies. God gee egter nie aan alle mense en alle kulture voldoende straf in hierdie lewe nie. Dit gebeur eers op die oordeelsdag. Soos Jesus in Markus 13:1-6 getoon het, gee God nog nie in hierdie lewe gelyke straf vir gelyke sondes nie.

V: In Josua 6:21 en so meer, waarom het God die Israeliete beveel om al die Kanaäniete te dood in plaas van 'n ander volk?

A: Die Kanaäniete het afgodsdiens beoefen, maar ander volke het ook afgodsdiens beoefen. Skrifgedeelte sê slegs dat die land ontheilig was weens sy inwoners in Levitikus 18:21-26. Dit sê nie waarom nie, maar ons kan ten minste drie redes sien. Daar is drie aspekte van die Kanaänitiese godsdiens wat oor die algemeen besonder bose was, en versoekend vir die Israeliete.

Kinderslagoffers: (Deuteronomium 12:30-31). Argeologiese opgrawings by Gezer en ander plekke toon ook babaslagoffers aan.

Godsdienstige prostitusie: Dit was 'n algemene tema in die Kanaäniete-godsdiens. Prostitusie is een ding, maar dit is nog erger wanneer die priesters jou sê om daaraan deel te neem as jy 'n goeie, godsdienstige persoon wil wees.

Homoseksualiteit: Die Kanaäniete het dit beoefen omdat

1) Levitikus 18:22-24 sê so, en

2) Dit was algemeen in Sodom en Gomorra, en hulle was naby Kanaän en het dieselfde kultuur gedeel.

Soos Gleason Archer sê in A Survey of Old Testament Introduction Moody Press 1974 bl. 279-280, "…die daaropvolgende geskiedenis van Israel dien om baie duidelik die ernstige gevaar uit te beeld wat vir Israel gebly het solank die Kanaäniete toegelaat is om in hulle midde te woon."

Dit is egter onduidelik of homoseksualiteit so wydverspreid was soos kinderoffer en godsdienstige prostitusie.

V: In Josua 6:21 en so meer, hoe kan jy regverdig dat God die Israeliete beveel het om al die Kanaäniete te dood?

A: Die antwoord is kort en eenvoudig, maar dit mag 'n paradigmaskuif verg voordat jy dit kan verstaan. Die antwoord is eenvoudig: God kan doen wat Hy wil. Die volgende verduideliking sal jou hopelik help om die antwoord te verstaan. Ongeag of jy saamstem dat God kan doen wat Hy wil, of van die antwoord hou, kan jy ten minste ten volle verstaan wat met hierdie antwoord bedoel word.

Antwoord Ja of Nee

(Ja/Nee) Sou God regverdig wees as Hy mense se lewensduur langer gemaak het?

(Ja/Nee) Sou God regverdig wees as Hy mense se lewensduur korter gemaak het?

(Ja/Nee) Wanneer dit tyd was dat iemand moes sterf, sou God regverdig wees om watter middele Hy ook al wou te kies?

(Ja/Nee) Sou God regverdig wees as Hy sommige mense langer laat lewe as ander?

As jy op enige van bogenoemde met Nee geantwoord het, noem die relevante wetlike statut, indien enige, tesame met die gesag agter daardie statut.

God kan doen wat Hy wil, en Hy kan beveel wat Hy wil. Selfs al sou God aan ons wette onderhewig wees (wat Hy nie is nie), probeer ons wette nie bepaal wat God kan doen nie, meer as wat hulle bepaal wat vir tornado's en orkane toegelaat word.

Aangesien God se karakter goed is en alles wat Hy gespreek het, waar is, kan 'n voorbeeld onregverdig van God wees indien en slegs indien dit onverenigbaar is met alles wat Hy oor Sy karakter en weë geopenbaar het.

Gelukkig is God nie soos die uiterste voorbeeld nie. Die Bybel se stelling dat God liefdevol is, "dwing" God nie om liefdevol te wees nie. Inteendeel, God was eers liefdevol, en het vrylik verkies om aan ons te openbaar dat Hy liefdevol is, tesame met die feit dat Hy regverdig, heilig en toornig is. God vra jou om Hom te volg, maar Hy smeek jou nie. As jy hiervan nie hou nie, kan jy jou eie pad gaan en God sal Syne gaan. Maar oorweeg waarheen jou eie pad sal lei….

V: In Josua 6:21 en so meer lyk God nie baie vriendelik nie. Moet God nie altyd vriendelik wees nie?

A: Nie altyd nie. Eintlik is God dikwels uiters vriendelik (alhoewel liefde 'n meer akkurate woord is). God is so liefdevol dat God die Seun na die aarde gekom het om te ly en te sterf, om Sy eie bloed aan die kruis vir ons sondes te vergiet. Aan diegene wat God verwerp en aan diegene wat ander seermaak, is God egter nie vriendelik nie. In beide die Ou en Nuwe Testament is God minder terughoudend oor Sy toorn as wat ons dikwels is. As jy kan sien dat, alhoewel God baie liefdevol is, Hy nie altyd vriendelik is nie, en Hy ook nie verplig is om vriendelik te wees nie, het jy een van die grootste misverstande oor God in ons kultuur oorkom.

V: In Josua 6:25, wanneer is Josua neergeskryf, want daar staan "…tot op hierdie dag"?

A: Dit dui daarop dat Josua in Josua se tyd neergeskryf is, binne die leeftyd van Ragab. Natuurlik is daar sedertdien kopieë daarvan gemaak tot op hede.

V: In Jos 6:26, waarom het Josua hierdie vloek uitgespreek teen die herbouer van Jerigo?

A: Die Skrif sê nie waarom Josua hierdie vloek uitgespreek het nie, wat vervul is. Sommiges sou kon sê dit was nie 'n vloek nie, maar net 'n waarskuwing van God oor wat sou gebeur. Egter, in plaas daarvan om die vloek te gee, kon God net so maklik verhinder het dat dit sou gebeur.

Waarom is hierdie vloek dan gegee? Die menslike redes en die goddelike redes is nie noodwendig dieselfde nie. Hier is twee spekulasies.

Menslike rede: Josua was baie emosioneel nadat hy Jerigo verslaan het. Miskien wou hy nie sien dat die dorp herbou word nie, aangesien dit weerstand teen God en homself simboliseer het.

Goddelike rede: Miskien wou God ook nie hê dat hierdie stad, wat weerstand teen Sy volk simboliseer, vir eeue herbou moes word nie. Soms laat God steeds toe dat mense dinge doen wat Hom nie behaag nie, maar teen 'n koste, soos die herbou van Jerigo.

V: In Josua 6:26, is hierdie profesie vervul?

A: Dit is 'n voorbeeld van 'n voorwaardelike profesie. In hierdie geval is die voorwaarde vervul as en slegs as Jerigo herbou is. Volgens 1 Konings 16:34 het Hiel van Bet-el Jerigo herbou. Sy eerstgeborene, Abiram, en sy jongste seun, Segub, is albei gesterf.

V: In Jos 7:1, het net Achan, of het heel Israel gesondig?

A: Slegs Achan en sy familie het gesondig, maar Israel se nederlaag wys dat ander ook die gevolge van Achan se sonde gely het.

Die sonde van een man en sy familie se betrokkenheid het die hele nasie seergemaak. Die les dat Achan nie die enigste was wat vir sy sonde gesterf het nie, is nie deur die Israeliete vergeet nie (Jozua 22:20). Dit is interessant om ander voorbeelde te oorweeg waar die sonde van een baie seergemaak het. Maar wat Adam en Christus betref, terwyl die sonde van een baie seergemaak het, red die geregtigheid van Een enigiemand wat glo. Baie kere beïnvloed die optrede van een persoon baie ander. 1 Samuel 24 gee nog 'n voorbeeld.

V: In Josua 7:2-4, was dit God se straf, of net 'n misberekening aan die kant van die Israelitiese leiers?

A: Die twee is nie noodwendig uitsluitend nie. Die Israeliete het die aantal soldate wat by Bet-El en Ai saamgepak was, verkeerd beoordeel. God kan egter ons vooruitkyk en oordeel vermeerder of verminder soos Hy wil.

V: In Josua 7:5-15, waarom het ander vir Achan se sonde gely?

A: Ongelukkig ly ander dikwels op twee maniere vir 'n persoon se sonde.

1. Hulle ly 'n straf (eintlik gevolge) waarvoor hulle nie skuldig was nie, net soos babas vandag gebore word met 'n verslawing aan kokaïen, heroïen of alkohol wat hul moeders gebruik het.

2. Hulle stem eenvoudig in met die sondes van dié wat hulle volg, en deel in die skuld sowel as die straf vir daardie sondes.

Die Bible Knowledge Commentary: Ou Testament het nog 'n interessante opmerking: net soos die sondes van Adam en Eva, en Dawid, het Achan gesien, begeer en geneem. Francis Schaeffer noem dat die dinge wat Achan geneem het, dieselfde soort dinge is wat mense vandag sou neem. Die goud en silwer is suiwer materialisme, en die mantel uit Babel sou waarskynlik baie stylvol wees. Die Beloofde Land was nie genoeg vir Achan nie; hy wou meer hê, omdat hy nie tevrede was met God se voorsiening nie. Is daar tye in jou lewe wanneer jy ontevrede is met God se sorg vir jou?

Nog 'n tragiese aspek van Achan is dat in die slag van Ai en alle daaropvolgende slagte, die Israeliete toegelaat is om die kosbare goedere te behou! As Achan net gewag het, kon hy die skat van baie stede ingesamel het. Is daar tye waarvan jy weet dat jy God se seën misgeloop het omdat jy nie wou wag en God gehoorsaam het nie?

V: In Josua 7:6, waarom was Josua so bekommerd dat 36 mans van sy hele leër in hierdie skermutseling gesterf het?

A: Dit was nie so baie 'n saak van die verowering van Ai, 'n stad met 10 000 krygers daarin, as van die verowering daarvan sonder groot verlies van Israelitiese lewens nie, en om dit vinnig te doen voordat die leërs van die ander sowat 140 stede en dorpe van Kanaän saamgespan het.

Nog erger, dit het aangedui dat God hulle op daardie stadium nie gehelp het nie. As God nie van plan was om hulle te help nie, het Josua nie selfvertroue in 'n oorwinning in Kanaän gehad nie.

V: In Josua 7:11-18, waarom het God nie net vir Josua gesê wie gesondig het nie?

A: Blijkbaar is God net soveel besorg oor hul proses om dit uit te vind as oor die resultaat dat hulle die regte mense vind. Hier is wat gebeur het.

1. Al die mense is geheilig.

2. Die tydsvertraging (een dag) het Achan en sy familie 'n geleentheid gegee om self vorendag te kom.

3. Die werp van die lots het God se vermoë getoon om sonde uit te spoor.

Miskien is die erns van die situasie op hierdie manier beklemtoon terwyl die proses voortgeduur het. Stel jouself voor as Agan. Hoe sou jy voel terwyl die lotte gegooi is? Miskien het jy gedink jy kan wegkom as jy net normaal optree? Die rede vir hierdie langdurige proses was moontlik om Agan 'n kans te gee om te bekering, wat hy nie gedoen het nie. God is baie geduldig, maar maak seker dat jy bekering voordat vernietiging kom.

'n Interessante kontras hiermee is dat Jonathan deur die lot gekies is in 1 Samuel 14:37-45.

V: In Josua 7:12, sou Achan en sy familie gespaard gewees het as hulle self vorentoe gekom en bely het?

A: Die Skrif sê nie. Wanneer Josua 7:12 egter sê om te vernietig wat ook al aan die verwoesting toegewy is, verwys dit nie na Achan nie. Toe die een wat die toegewyde dinge het, afgesny moes word soos God in Josua 7:15 beveel het, was dit egter te laat vir Achan.

V: In Josua 7:18, waarom het Josua "sy" familie laat vorendag kom?

A: "Sy" hier verwys na Simri, nie na Josua nie. Josua was van die stam van Efraim (Josua 24:30).

V: In Jos 7:19, wat beteken "gee heerlikheid aan die Here"?

A: Dit is 'n ernstige bevel om die waarheid te sê.

V: In Jos 7:24-26, waarom het die Israeliete ook Achan se familie gedood?

A: Kyk waar die items begrawe is. Daar is sewe punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Hulle het ook die bevel gehoor.

2. Hulle het ook in die tent gewoon waar dit begrawe was. Dit sou onmoontlik gewees het om dit in die grond te begrawe sonder dat hulle daarvan geweet het.

3. Hulle het ook versuim om te praat toe hulle die geleentheid gekry het.

4. Hulle het ook die prys betaal vir die sonde waaraan hulle toegegee het. In die Amerikaanse kultuur is daar die konsep dat 'n kind of tiener, wat ook al hulle doen, meestal van swaar straf ontslaan kan word as hulle onder 18 is. Dit is in stryd met hoe God na dinge kyk, alhoewel God wel 'n aanspreeklikheidsouderdom erken, en die Bybel sê dat oortreding nie as sonde aangeteken word waar daar geen wet is nie (Romeine 4:15; 5:12).

5. Josua sê nie die ouderdomme van die kinders nie.

6. God hou kinders nie skuldig vir die sondes van hul vaders nie (Esegiel 18:4,19-20; Deuteronomium 24:16). Hulle kan egter skuldig wees omdat hulle hul vader se wense volg, wanneer hulle weet dat hul vader wil hê hulle moet God ongehoorsaam wees.

7. Al deel kinders nie die skuld van hul ouers nie, straf God mense wel deurdat hul kinders die gevolge van hul vader se sondes ly, soos Numeri 14:18 wys.

V: In Josua 8:1-35, was dit God se krag, of was dit Josua se strategie wat die oorhand gekry het by Ai?

A: Die twee is nie noodwendig uitsluitend nie. Die strategie was nuttig om die Israeliete Bet-El en Ai sonder verdedigers in te neem, en dit het die Kanaänitiese krygers ontmoedig toe die stede afgebrand is. 'n Goeie strategie werk egter nie as die soldate nie goed veg nie, en God het waarskynlik die Israelitiese soldate gehelp om goed te veg.

V: In Josua 8:1-35, watter lesse kan ons leer uit die slag by Ai?

A: Daar is ten minste twee lesse wat ons kan leer.

1. Selfs oorweldigende krag waarborg nie oorwinning vir Christene, of vir enigiemand anders nie, as God nie wil hê dat daardie kant moet wen nie.

2. Sukses laat 'n gewone persoon gewoonlik kwesbaar vir mislukking, tensy die persoon versigtig is. Versigtigheid behels dat 'n mens alle kante van 'n saak sien en dinge in die behoorlike perspektief hou.

V: In Josua 8:17,25 en Genesis 12:8, het argeoloë die dorp Ai gevind?

A: Nee, en daar is 'n goeie rede daarvoor. Ai was 'n klein dorpie wat die boek Joshua beweer "heeltemal" vernietig is. Joshua 8:17,25 dui aan dat daar slegs 12 000 mense in Bet-El en Ai saam was. In Josua 7:3 het die Israeliete beraam dat hulle aanvanklik net 2 000 tot 3 000 mans nodig gehad het om hulle te verslaan. (In vandag se gevegte verkies indringers om ten minste 'n 2:1-voordeel te hê.)

735 Baffling Bible Questions Answered bl. 89-90 sê dat die meeste argeoloë gedink het Ai is begrawe onder die heuwel van Et Tell, alhoewel die geografie nie by die Bybelse verhaal pas nie. Graafwerk by Et Tell toon 'n stad daar, maar daardie stad is in 2200 v.C. verwoes, wat voor Abraham was. Daar is egter nog 'n heuwel naby, genaamd Khirbet Nisya, wat waarskynlik die terrein van Ai is, en daar moet nog meer opgrawings gedoen word.

Moet egter nie vergeet dat aangesien Ai klein was en "heeltemal verwoes" is, daar dalk niks oor is wat argeoloë kan vind nie.

V: In Josua 8:25, waarom was Josua so bekommerd oor die oorwinning by Ai?

A: Daar kan twee redes gewees het: militêr en geestelik.

Militêr: Josua was bekommerd oor die hoë moraal van sy leër en dat 'n langdurige beleg van Ai die res van die Kanaäniete 'n kans sou gee om saam te kom.

Geestelik: Sy grootste bekommernis was egter waarskynlik dat die krag wat die Jordaanrivier laat skei het en wat die mure van Jerigo laat val het, nie meer by hulle was nie. God het vir hulle gesê om die land in besit te neem, maar daar was baie sterk stede en sonder daardie krag sou hulle self vernietig word. Beide die mense en Josua het besef hulle was in groot moeilikheid as God nie by hulle was nie. Het jy al ooit moeilikheid gehad om God se wil te doen sonder God se krag, net met jou eie?

V: In Josua 8:25, hoe kon daar "12 000" in 'n klein dorpie soos Ai wees?

A: -Twee redes. In Hebreeus kan "mans" moontlik na die algemene bevolking verwys, en daar was waarskynlik bykomende soldate tydelik in die dorp.

V: In Jos 8:25, dui "12 000" slegs mans aan, of almal?

A: Die woorde is duidelik, maar die betekenis kan in beide rigtings wees. Dit kon wees dat daar 12 000 manlike soldate in hierdie klein dorpie gekonsentreer was, weens versterkings van die ander Kanaäniete. Alternatiewelik kan mense in Hebreeus, manlik en vroulik, generies as mans verwys word.

V: In Josua 8:29, waarom het Josua die dooie koning van Ai aan 'n boom opgehang?

A: Sien die antwoord op Josua 10:24.

V: In Jos 8:30, waarom het Josua 'n altaar op die berg Ebal gebou, aangesien 1 Kon 12:31 en 1 Kon 15:14 later die bou van hoogtes verbied het?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

Tyd: Selfs al het die altaar in Josua 8:30 die verbod in 1 Konings oortree, is Josua se altaar op die berg Ebal gebou voordat die gebooie gegee is. Jy kan nie verantwoordelik gehou word vir die oortreding van 'n toekomstige gebod as jy nie daarvan bewus was nie. Sien Romeine 4:15; 5:13.

Onderwerping: Die altaar op die berg Ebal is gebou vir gebruik voor die gesentraliseerde aanbidding in Jerusalem. 1 Konings wys dat God nie ongemagtigde altare wou hê nie, en voor dit het God die altaar op die berg Ebal gemagtig.

Doel: Die altaar op die berg Ebal, sowel as die Tempel in Jerusalem, is gebou om God te aanbid. 1 Konings 12:32 wys dat Jerobeus die hoogtes gebou het, nie met die doel om God te aanbid nie, maar om afgode te aanbid. Net so wys 1 Konings 15:14 dat die hoogtes hier gebruik is vir die aanbidding van Asjera en ander afgode.

V: In Jos 8:32-35, waarom het die Israeliete in hul verowering gepauzeer en die strategiese onnodige skuif gemaak om noord en oos na die berg Gerisim te gaan?

A: Dit wys vir ons dat geestelike voorbereiding hier belangriker is as militêre strategie. Hulle het na die berg Gerisim gegaan om hulleself te besny en hulleself weer aan die Here toe te wy. Alhoewel die berg Gerisim 'n afgeleë plek was wat 'n goeie plek vir vroue en kinders was, was dit nie die hoofrede nie, want om die vroue en kinders aan die ander kant van die Jordaan te laat, sou hulle dalk selfs meer veiligheid gegee het.

V: In Josua 9:1-27, waarom het God die Gibioniete geseën, nie net omdat hulle God se volk mislei het nie, maar ook vir reguit leuens?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Hoe sou die Gibeoniete geweet het om nie te lieg nie? Die Gibeoniete het nie die leringe gehad wat deur Moses gegee is nie.

2. Selfs al het die Gibeoniete hipoteties Moses se lering gehad, leer sommige Christene (soos R.C. Sproul) dat daar sekere omstandighede is, soos lewe-en-doodsituasies, waar gelowiges moet lieg.

3. Die "optimale" ding sou gewees het dat die Gibeoniete in God geglo en Hom vertrou het en die volle waarheid aan Josua vertel het, aangesien gelowiges nie vir mekaar moet lieg nie (Efe­siërs 4:25), en op God moes vertrou om Sy wil aan die Israelitiese leiers bekend te maak. God hou egter mense nie aanspreeklik vir die waarheid wat hulle nie het nie, soos Romeine 4:15 en 5:12 wys.

V: In Josua 9:1-27, hoe kon die Israelitiese leiers die fout begaan om nie God oor die Gibeoniete te vra nie?

A: Die Israeliete was nie nalatig nie; die gedagte het by hulle opgekom dat die Gibeoniete hulle dalk mislei (Jozua 9:7). Net so neig gelowiges vandag soms om God oor sekere dinge makliker te raadpleeg as oor ander. Vandag net soos destyds is dit ongelukkig veel te maklik vir gelowiges om te dink dat 'n situasie so eenvoudig is dat hulle nie God se wysheid nodig het nie.

Natuurlik het God geweet hulle sou hierdie fout maak. God het selfs hulle fout gebruik om die Gibeoniete te spaar, wat Hom later sou dien. Sien die bespreking oor Deuteronomium 20:17 vir meer inligting.

V: In Josua 9:3, wie was die Gibeoniete, en wat het met hulle gebeur?

A: Gibeon was 'n groot stad wat omstreeks (betekenis ongeveer) 3100 v.C. gestig is. Argeoloë vertel ons dit was 20–25 myl (32–40 kilometer) wes van Gilgal en 4 000 voet hoër. Daar was talle fonteine en poele binne die stad, sodat dit 'n lang beleg kon weerstaan. Gibeon was die hoof van 'n liga stede, insluitend Kiriath-Jearim, Kefira en Beerot. Die totale bevolking van die stad en die landelike omgewing was moontlik ongeveer 50 000. Nadat hulle die verwoesting van Jerigo en Ai gesien het, het hulle besluit om vrede te maak met God se volk.

Die Gibeoniete was bekend as goeie vegters (Jozua 10:2). Dit is merkwaardig dat hulle hulle lewens ten volle aan Jozua toevertrou het (Jozua 9:25). Dit is maklik vir mense sonder eie krag om op God se krag te vertrou; dit is moeiliker vir dié wat sterk is om dit te doen.

Die Gibeoniete het in latere eeue voorspoedig geword. Toe die ballinge van Babilon teruggekeer het, het sommige Gibeoniete moontlik as poortwagters teruggekeer (Nehemia 7:45-56, 11:19, Esra 2:42-54). Skynbaar het sommige nakomelinge van die Gibeoniete, deur in die Tempel te dien, hul verlustig in die aanbidding van die Here.

Is dit nie wonderlik dat die Gibeoniete se redding selfs deur die Israeliete se fout gekom het nie. God gebruik nie net goeie dinge tot Sy heerlikheid nie, maar Hy kan selfs ons foute ook gebruik!

V: In Josua 9:8-19, moes die Israeliete hulle woord gehou het toe dit onder 'n vals voorwendsel gemaak is?

A: As jy 'n ooreenkoms in die Naam van die Here maak, en jy het nie daaroor gebid nie, en die ander party bedrog gebruik het, moet jy dit soms nakom en soms nie, afhangende van die omstandighede. In hierdie geval het God van hulle verwag om hul verdrag na te kom, soos 2 Samuel 21:1-6 wys.

V: In Josua 9:8-19, waarom het die Israeliete die Gibeoniete gespaard?

A: Daar is twee gelyktydige redes.

Menslik: Toe hulle 'n verdrag met die Gibeoniete gesluit en by die Here gesweer het, moes hulle hul woord hou.

Goddelik: God het vooruit geweet dit sou gebeur, en het die Gibeoniete voorbestem om op hierdie wyse gespaard te word.

Dit kan vir sommige moderne mense moeilik wees om te verstaan, aangesien die moderne konsep van "jou woord hou" vandag nie so ernstig opgeneem word as in die antieke tyd nie.

V: In Josua 10:3, is daar enige buite-Bybelse, argeologiese bewyse vir hierdie konings?

A: Nee, daar is nie. Daar is drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Gegewe die skielike vernietiging van die Kanaäniete-bevolking, was daar nie baie Kanaäniete oor om te skryf nie, en selfs minder wat sou wou skryf oor hierdie oneervol verslae konings

2. In werklikheid het die Kanaäniete ook nie baie rekords van hul konings uit vroeëre geslagte agtergelaat nie. Anders as die trotse Egiptenare, Sumeriërs en Hetiete, het ons buite die Bybel min bewaarde name van Kanaänitiese konings.

3. Mens sou verwag dat die verowerende volk ten minste 'n historiese rekord van die verowerde konings sou byhou, en dit is presies wat gebeur het – in die Boek van Josua.

V: In Josua 10:11, hoe kon groot klippe net op die Kanaäniete-leër val?

A: Die antwoord het twee dele.

1. God Almagtig kan doen wat Hy wil, en Hy mik beter as die beste boogskutter of bofbalwerper.

2. Miskien was daar nie 'n behoefte aan presiese mik nie. Sowel voor die geveg as toe die Kanaäniete gevlug het, was daar 'n afstand tussen die twee leërs.

V: In Josua 10:12-13, waarom sou God kies om 'n wonder met die son en die maan te doen?

A: Een voorstel is dat aangesien die son en die maan die hoofgodhede van die Kanaänitiese godsdiens was, dit gepas was dat God hierdie simbole in hul nederlaag sou gebruik.

V: In Josua 10:12-13, hoe het God die son laat stilstaan?

A: Daar is 'n kort antwoord en 'n lang antwoord. Die kort antwoord is dat God Almagtig dit op enige wyse kon doen wat Hy wou, en die middel nie saak maak nie. Die lang antwoord voeg by dat God dit dalk gekies het om dit te doen deur die aarde se rotasie te stop, die aarde se rotasie te vertraag, of deur 'n optiese effek. Hier is die voor- en nadele van elke spekulasie.

Gestop van die aarde se rotasie: God sou die krag hê om dit te doen. God sou ook die katastrofiese vertragingseffekte op die land, see en lug stop.

Vertraag die aarde se rotasie: Soortgelyk aan die eerste antwoord. Die enigste voordeel van hierdie antwoord is dat die behoefte aan 'n wonder om die traagheidseffek te teenwerk, meer geleidelik sou wees, alhoewel die wonder steeds nodig sou wees.

Optiese effek: Die son hoef nie te "stop" nie; God kon 'n optiese effek geskep het wat steeds sonlig vir die ekstra tyd gegee het. Dit hoef nie 'n wêreldwye effek te wees nie, maar kon net 'n plaaslike effek in Kanaän gewees het.

Geen son vir 'n dag: Die Hebreeuse woord vir wat die son gedoen het, is onduidelik. Hard Sayings of the Bible bl. 186–188 sê die Hebreeuse woord dom kan beteken dat die son eenvoudig "stil was", of homself vir 'n dag verberg het. Dit pas goed by die konteks, want hoe sou die son in die lug stilgestaan het as daar 'n groot haelstorm was? Ook sou die koeler temperatuur die Israelitiese leër ná hul lang en vinnige optog bevoordeel het.

Verwant hieraan het E.W. Maunders en Robert Dick Wilson die teorie bepleit dat die son vir 'n dag "sy hitte sou staak".

Hierdie antwoord en die vorige een is die mees aannemlike.

Vals spoor: Daar moet genoem word dat daar stories is oor 'n sterrekunde-rekenaarprogram wat, wanneer dit terug in die tyd laat loop word, wys dat 'n dag gedurende Josua se tyd ontbreek het. Dit is egter uiters onwaarskynlik, omdat daar destyds geen astronomiese rekords vir vergelyking was nie, en 'n rekenaarsimulering dus nie kon bepaal of 'n dag verlore geraak het of nie. Dit is 'n bietjie soos om iets te kalibreer wanneer daar geen skaal is nie. Hard Sayings of the Bible, bl. 186–188, noem in hul uitgebreide bespreking van hierdie vraag dat Charles Pickering van die Harvard-sterrewag en professor Totten van Yale blykbaar die oorspronklike bewerers van hierdie bewering was.

V: In Josua 10:12, wat was ander teorieë oor hierdie wonder?

A: Hier is twee ander teorieë.

1. Keil en Delitzsch het gespekuleer dat dit gelyk het of die son stilgehou het, aangesien die werk van twee dae in een dag gedoen is. Immers, as die son opgehou het om te beweeg, hoe kon hulle meet hoe lank dit stilgehou het?

2. Hugh J. Blair het gespekuleer dat, aangesien die oorspronklike aanval in die vroeë oggend plaasgevind het, Josua se gebed eintlik was om die duisternis te vertraag vir die verrassingsaanval, en God geantwoord het met 'n selektiewe haelstorm.

V: In Josua 10:12, is die stilstand van die son in enige ander kulture opgeteken?

A: Nee. Daar moet daarop gewys word dat as die stilstand van die son 'n optiese verskynsel was, of as die Hebreeus bedoel het dat die son nie geskyn het nie, dit 'n verskynsel kon wees wat plaaslik tot Kanaän beperk was. Aan die ander kant is daar 'n eenvoudiger verklaring. Baie kulture destyds het nie geskryf nie, en die meeste het nie astronomiese waarnemings gemaak nie.

Hulle het nie baie dinge vroeër as 1400 v.C. (Jozua se tyd) aangeteken nie. As voorbeeld was daar 'n reuse vulkaniese ontploffing op Thera in die Egeïese eilande, en niemand het dit aangeteken nie (behalwe moontlik 'n Egiptiese verwysing en dalk Griekse legendes oor Atlantis wat in die see gesink het). Hier is wat ons deur antieke sterrekundiges aangeteken het.

Sumerers/Babiloniërs het 'n baie ou sterkatalogus gehad wat terugdateer na 1200 v.C. Vanaf 1800 v.C. het die Babiloniërs Sumeriese name vir sterre gebruik, wat aandui dat hulle lank daarvoor al in astronomie belanggestel het. Vanaf 1800 het die Babiloniërs die seisoene saam met die son en maan uitgeteken om te weet wanneer om gewasse te plant. Onder Nabopolassar (747–733 v.C.) het die Babiloniërs ontdek dat maansverduisterings 'n nege-en-twintigjarige siklus gehad het. Maar in Josua se tyd was hulle in 'n donker tydperk. Die Kassiete het Babilon in 1570 v.C. verower, en die Assiriërs onder Tikulti-Ninurta het Babilon omstreeks 1225 v.C. ingeneem.

Fenisiërs het geweet hoe om te navigeer met behulp van "die Fenisiese ster" (die noorderlig), maar hulle het geen astronomiese rekords agtergelaat nie.

In Egipte is daar 'n sirkel van astronomiese klippe uit 3000 v.C. Egiptenare het hul piramides astronomies uitgelig. Maar daar is geen geskrewe, gedetailleerde astronomiese rekords nie. Daar is egter een baie interessante rekord van duisternis 'n rukkie ná die tyd van Josua.

Indië: Dit was moontlik omtrent die tyd van die geveg wat vaaglik in die Bhagavad-Gita aangeteken is, alhoewel die geveg ook vroeër kon plaasgevind het. Daar word ook gedink dat die Ariërs omstreeks 1390 v.C. by Takshasila die Westelike Nagas verslaan het. Die punt hiervan is dat dit baie vroeë tye was in die Ariosebedwinging van Indië toe min historiese rekords bewaar is. Die eerste astronomiese boeke waarvan ons in Indië weet, dateer van ongeveer 'n eeu voor Christus.

China: China het die Bronsperiode binnegegaan, en die Shang-dinastie het ná Josua se tyd vir die eerste keer in China aan bewind gekom. Die eerste aangetekende sonsverduistering is deur Chinese sterrekundiges in 2136 v.C. aangeteken. Hulle het sterposisies op orakelbene van 1339–1281 v.C. aangeteken. Afgesien hiervan het ons baie min antieke Chinese sterrekundige rekords bewaar. Dit is moeilik om daaraan te kom omdat keiser Shih Huang Ti in 213 v.C. beveel het dat alle boeke in die Ryk verbrand moes word.

Die Minoërs van Kreta het geskryf en het blykbaar sterrekunde beoefen, maar ons weet nie veel van hulle nie, aangesien hul beskawing omstreeks 1450 v.C., voor Josua, vernietig is.

Mykeense Grieke wat die Minose verower het, was nog baie barbaars.

Doriese Grieke het die Egeïsche See ongeveer 1200 v.C. verower, meer as 200 jaar ná Josua. Die eerste bekende Griekse sterrekundige was Thales van Milete (624-548 v.C.).

In Mexiko was die vroegste bekende sterrekundiges die Olmeke (1200-400 v.C.) wat waarskynlik die inheemse Meso-Amerikaanse kalender uitgevind het.

Opsommend was die aantekening van astronomiese gebeure nie-bestaande of sporadies. Ons weet dat daar duisternis in die Midde-Ooste sou wees toe die vulkaan Thera uitgebars het, en tog het ons slegs een moontlike verwysing in Egiptiese geskrifte. Daarom sou ons nie verwag om verwysings na 'n langer dag te vind in 'n tyd toe daar geen horlosies was nie.

V: In Josua 10:13 en 2 Samuel 1:18, wat is die boek Jaser?

A: Josua 10:13 sê meer is hieroor geskryf in die boek Jaser. Die boek Jaser is nie in die Bybel nie; ons het vandag geen kopieë daarvan nie, en volgens die New Bible Dictionary is enige moderne "kopieë" vervalsings.

V: In Josua 10:23 en 11:3, waarom het die Jebusiete (mense van Jerusalem) in beide die noordelike en suidelike veldtogte geveg?

A: Josua het al vyf die suidelike konings verslaan, maar hulle het nie twee van hul stede verower nie: Jerusalem (of Jebus) en Jarmut. Gevolglik kon die Jebusiete van Jerusalem die noordelike Kanaänitiese konings help.

Daar is 'n belangrike les hier. Soms, wanneer ons oorwinning behaal in 'n area van ons lewens, maar sonde nie heeltemal uitgeroei is nie, kan dit later terugkom om ons weer aan te val.

V: In Josua 10:24, waarom het Josua sout in die wonde gestrooi deur die Israelitiese leiers te laat hul voete op die nekke van die gevangene Kanaäniete konings te sit?

A: In die Ou-Testamentiese tyd het Josua dit waarskynlik gedoen om die Kanaäniete wat daarvan sou hoor, te demoraliseer en om sy leër selfvertroue te gee. Hierdie konings het geweet dat God by Josua was, en hulle het tog steeds teen hom geveg.

In die Nuwe-Testamentiese tyd is die standaard egter nie dieselfde nie. Ons moet nie wraak neem op ons vyande nie, maar hulle liefhê, soos Jesus in Lukas 6:27-28 en Matteus 5:43-44 gesê het.

Q: In Josua 10:26, aangesien die Kanaänitiese konings reeds dood was, waarom is hulle aan bome opgehang?

A: Waarskynlik om dieselfde rede wat in die vorige antwoord bespreek is. Daar is ook 'n bykomende, aanvullende moontlikheid.

Sommige boskapelle is deur die Kanaäniete as heilig beskou, en Josua het dalk gewys wat hulle van afgodsdiens in boskapelle gedink het. Sien die bespreking oor Deuteronomium 12:3 en 16:21 vir meer oor heilige bome.

V: In Josua 10:28, waarom het God die Israeliete beveel om almal te vernietig?

A: Sien die derde vraag oor Josua 6:21 vir die antwoord.

V: In Jos 10:28-42, is daar enige argeologiese bewyse van die vernietiging van hierdie stede?

A: Ja. Hier is die Bybelse bewyse, gevolg deur die bevestigende argeologiese bewyse.

Bybelse bewyse: Die boek Josua beweer nie dat elke Kanaänitiese stad verwoes is nie. In die suide beweer dit slegs dat Jerigo, Ai, Makkedde, Libna, Lakis, Eglon, Hebron en Debir verwoes is. Miskien is Bet-El ook verwoes. In die suide het baie versterkte stede volgens Josua 10:20 oorbly.

In die noorde is geen stede afgebrand behalwe Hazor nie, volgens Josua 11:13.

Argeologiese Bewyse: Van Farao's en Konings: 'n Bybelse Soektog (Crown Publishers 1995) bl. 306, hier is die bewyse van stede wat aan die einde van die Middelbrons-era IIB verwoes is, soos gegee deur David M. Rohl, 'n sekulêre argeoloog. Bl. 299 sê dat 1410 v.C. binne die MB IIB-periode val.

Arad, Debir, Jerigo, Lachis en Hazor in die noorde het almal bewyse dat hulle verwoes is. Daar is onsekerheid of Bet-El by die moderne terrein van Beitin of el-Bireh was, maar die stad by Beitin is verwoes. Daar is onsekerheid of Hebron by die moderne terrein van el-Khalil of Tell el-Rumeideh was, maar watter stad ook al by el-Khalil was, is verwoes. By Hormah is daar onsekerheid of dit toe verwoes is of nie. Die stad Gibeon is verlate. Daar was onsekerheid of Ai by die moderne terrein van et-Tell of Khirbet Nisya was, maar die stad by Khirbet Nisya is verlate, en die stad by et-Tell is nie verwoes nie.

Aangesien die verwoesting van die klein dorp Ai so volledig was, sal die ware ligging van Ai waarskynlik nooit gevind word nie.

Sommiges is verward omdat ander stede later deur die Israeliete en Egiptenare verwoes is gedurende die tyd van die Rigters, en daar was destyds die verkeerde teorie dat die Eksodus omstreeks 1350 v.C. plaasgevind het. Hazor en Lachis is omtrent daardie tyd weer verwoes.

V: In Josua 10:33, wat weet ons van Gezer behalwe uit die Bybel?

A: Gezer was een van die ses belangrikste stede in Palestina. Dit het 'n fontein binne die stadsmuur gehad, wat 30 akkers beslaan het. Ongeveer 1600 v.C. is die binnemuur gebou, wat 50 voet breed was, en die grootste klipstruktuur in Palestina was. Dit het 'n 25 voet hoë wal gehad wat teen 45 grade afhellend was. Aan die donkerder kant is oorblyfsels van geofferde babas by Gezer gevind.

V: In Josua 10:41, hoe kon hulle die land van Gosen tref, aangesien Gosen in Egipte is?

A: Gosen in Egipte is die streek van die Nildelta. Dit was 'n ander Gosen, wat 'n dorp naby die Kanaänitiese stad Debir was. Gosen word in Josua 15:51 gelys.

V: In Josua 11:1 waarom het die konings van die noorde nie die konings van die suide gehelp om te veg nie?

A: Die Skrif sê nie. Kyk 'n mens egter op 'n kaart, is hulle hoofsaaklik uit Noord-Kanaän, terwyl die vorige konings uit Suid-Kanaän was. Die gebrek aan koördinering tussen noord en suid kan te wyte wees aan politieke rivaliteit, en die feit dat die Israeliete tussen die twee nie net die bewegings van Kanaänitiese troepe sou afsny nie, maar ook die kommunikasie tussen noord en suid. Boonop was Josua se veldtog baie vinnig, sodat die Kanaäniete min tyd gehad het om 'n deeglik beplande strategie uit te werk.

V: In Josua 11:1, wat was anders aan die veldtog in die noorde as aan die veldtog in die suide?

A: Daar was drie verskille.

1. Meer konings het saamgespan om teen die Israeliete te veg. Volgens Josefus het die noordelike Kanaänitiese leër uit 20 000 strydwaens, 100 000 ruiters en 300 000 voetmanne bestaan. Sy skatting is egter waarskynlik 'n bietjie hoog, tensy byna al die Kanaänitiese mans in die hele streek bymekaargeroep is. As die bevolking wat verenig was tussen 810 000 en 1,1 miljoen was, kon die leër in totaal 240 000 gewees het, tensy ou mans en jong seuns ook geveg het.

2. Die noordelike Kanaäniete was moontlik meer vasberade nadat hulle gesien het hoe die Israeliete die suidelike konings verslaan het.

3. Die noordelike koninkryke het waarskynlik 'n laer moraal gehad, want dit was moeilik vir die suidelike konings om teen 'n haelstorm te veg.

V: In Josua 11:3, waarom het Jabin van Hazor die Hetiete uitgenooi om teen Israel te veg, aangesien die Gibloëniete in Josua 9:19 'n verbond met die Israeliete gesluit het?

A: Josua 11:19 gee die antwoord. Daar was verskillende Hettitiese stede, en slegs die Hettiete in en om Gibeon het 'n verdrag met die Israeliete gesluit.

V: In Josua 11:6,9, waarom is Josua spesifiek beveel om die perde se hakbene deur te kap en die waens te verbrand?

A: Om perde se agterbene te lam beteken om die "Achillespees" te sny wat die spiere aan die agterkant van die onderbeen met die voet verbind. Die perde sou nog lewe, maar hulle kon nie hardloop nie en sou nutteloos vir oorlog wees. Deuteronomium 17:16-17 wys dat God nie wou hê dat die Israeliete baie perde en waens moes hê nie. Daar is drie punte vir spekulasie.

1. Perde en waens is baie nuttig vir gevegte in die vlaktes, maar 'n groot deel van Kanaän was bergagtig, so dit sou nie wys wees om in hulle verowering op waens en perde te vertrou nie.

2. Ongeag of dit, natuurlik gesproke, wys was om op waens en perde te vertrou, wou God hê dat hulle op Hom moet vertrou, nie op hul oorlogswapens nie.

3. Strydwaens en perde stel 'n land in staat om vinnig oorlog te voer teen vyande in verre lande. God het nooit die Israeliete opdrag gegee om Egipte, Sirië, Assirië of enige ander verre lande in te neem nie.

V: In Jos 11:7, waarom het Josua die noordelike Kanaäniete by die waters van Merom aangeval?

A: Die Skrif sê dit nie, maar ons kan 'n paar redes sien.

1. Josua het hulle oorval. Die noordelike Kanaäniete-leër was nog besig om byeen te kom, en Josua het hulle skielik aangeval voordat al die mense daar was en hulle georganiseer kon raak.

2. Josua 11:5 noem dat hulle baie strydwaens gehad het. In 'n bergagtige streek, deurkruis deur spruite en klein riviere, sou die voordeel van die strydwaens geminimaliseer word.

Net so, in ons stryd vir God, kan dit soms belangrik wees vir die oorwinning dat ons die tyd en plek kies.

V: In Josua 11:10, is daar enige argeologiese bewyse van die verwoesting van Hazor?

A: Hazor is volgens argeoloë eintlik drie keer afgebrand: 1400 v.C., 1300 v.C. deur Farao Seti I, en 1230 v.C. Wie het dalk Hazor die laaste keer afgebrand (Rigters 14:2,15,16)? Vandag het ons eintlik nog 'n brief van I-eha-enu (Jabin?) van Hazor aan die Farao waarin hy om hulp smeek. (genoem Koning Ibni deur David M. Rohl bl. 317) Die Egiptenare het nie gekom nie: blykbaar het hulle vyftig jaar tevore genoeg gehad daarvan om teen die stroom van God se wil te swem.

V: In Jos 11:10-11, hoe kon Hazor, wat Josua totaal verwoes en afgebrand het, 'n paar geslagte later in Rigters 4:3 Israel in die slavernij dompel?

A: Sommiges het beweer dat dit 'n onnauwkeurigheid in Josua is. Daar is egter 170 jaar meer as genoeg tyd vir 'n stad om herbou te word. Argeologie vertel ons eintlik dat die stad Hazor in 1400 v.C., 1300 v.C. deur die Egiptenare, en 1230 v.C. afgebrand is. Ongeag die vooroordeel van kritici van die Bybel, vertel argeologie die storie baie presies. Sien die vorige vraag vir meer oor hoe Hazor deur Josua verwoes is en 170 jaar later deur die Kanaäniete herbou is om die Israeliete te onderdruk.

V: In Josua 11:10, wat weet ons van die stad Hazor?

A: Argeoloë vertel ons dat Hazor die grootste stad in die hele Kanaän was met 'n oppervlakte van 175 tot 200 akker en 'n maksimum bevolking van 40 000. Hazor het 'n ongewone vorm gehad. Daar was 'n binneste bastion van ongeveer 14 akker, en 'n dubbele muur aan die verste punt met 100 voet tussen die twee mure. Dit was 1542 voet (5 sokkervelde) lank, en 574 voet breed op sy breedste punt. In die tyd van Rigters 4 het Hazor weer magtig geword en die Israeliete onderdruk, totdat Barak en die Israeliete hulle verslaan het.

V: In Jos 11:18, is Kanaän geleidelik verower, of vinnig soos in Jos 10:42 gesê word?

A: Die aanvanklike verowering van Kanaän was 'n baie vinnige veldtog. Die Israeliete het egter opgehou om die Kanaäniete te bestry toe hulle genoeg grond gehad het om op te leef, en die res van die verowering het baie geleidelik verloop. Dit was ook moeiliker vir die Israeliete om in die vlaktes te veg as in die berge, omdat die Filistyne en ander strydwaens gehad het.

V: In Josua 11:20, waarom het God die harte van die Kanaäniete verhard?

A: Sien die bespreking oor Eksodus 7:22 vir die antwoord.

V: In Jos 11:21 en Jos 14:15, wie was die Anakim (= Anakiete)?

A: Dit is 'n herhaling van die antwoord op Deuteronomium 1:28.

Die Anakiete het blykbaar hul afstamming van 'n man met die naam Anak opgeëis. Die Anakiete was 'n stam wie se mans vreesaanjaende krygers was, waarskynlik as gevolg van hul grootte en krag. Aangesien boë destyds nie so kragtig was nie, en 'n lang bereik en krag waardevolle vegkwaliteite was vir mense wat met swaarde en knuppels geveg het, het hulle baie gevreesde krygers voortgebring. Sien die bespreking oor Deuteronomium 31:3 vir meer inligting.

V: In Josua 12:1-14, wanneer is hierdie konings verslaan?

A: Hulle is almal deur Josua verslaan. Baie van die stede is egter eers baie later verower. Wat betref watter stede verower is, sien die antwoord op die volgende vraag.

V: In Jos 12:1-14, wat weet ons van hierdie stede deur argeologie?

A: Daar is 'n tabel van elke stad of streek.

V: In Jos 13:1, Jos 23:1-2, en Jos 14:11, waarom laat God toe dat sommige van Sy gehoorsame dienaars aan ouderdom ly en nie ander nie?

A: Twee punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Josua 24:29 sê dat Josua byna 110 jaar oud was, terwyl Kaleb ongeveer 87 was. Dus was Josua in hierdie geval baie ouer en het hy meer aan ouderdom gely.

2. Oor die algemeen lei God elkeen van sy kinders soos Hy wil. Sommiges verheerlik Hom deur in vuurproewe getrou te bly, ander verheerlik Hom deur ouderdom, en weer ander verheerlik God op ander maniere.

V: In Josua 13:6, waarom het God belowe om die Sidoniërs uit te dryf, aangesien hulle nooit uitgedryf is nie?

A: God het in Josua 13:6 gesê dat Hy self hulle voor die Israeliete sou uitdryf. Dit klink effens soortgelyk aan die Slag van Gibeon in Josua 10:11, waar meer Kanaäniete deur die haelstene gedood is as deur die Israeliete. Die verskil hier is dat die Israeliete hulle nooit moeite gedoen het om byeen te kom om teen die Sidoniërs te veg nie, en daarom het God die Sidoniërs nie "voor die Israeliete" uitgedryf nie.

V: In Josua 13:9-12, was die oostelike grens in Transjordanië, of het dit reguit tot by die Eufraatrivier geloop soos in Genesis 15:18 en Deuteronomium 11:24 gesê word?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

Jozua 13:9-12 was 'n verklaring van die huidige situasie, dat die oostelike uitbreiding van hul besit in die tyd van Moses en Josua in Transjordanië was, en dit is aan die twee en 'n half stamme toegewys.

Genesis 15:18 was 'n onvoorwaardelike, toekomstige, profetiese belofte. Abraham se nageslag sou die land tot by die Eufraatrivier beheer. Dit is vervul tydens die monargie van Dawid en Salomo, soos 2 Samuel 8:3 wys.

Deuteronomium 11:24 was 'n voorwaardelike, toekomstige, profetiese belofte. Dit was voorwaardelik aan hulle sorgvuldige nakoming van al die gebooie (Deuteronomium 11:22). Hulle sou die hele land tot by die Eufraatrivier in besit neem, soos Genesis 15:18 gesê het. In latere geslagte het hulle egter nie voortgegaan om aan die voorwaardes te voldoen nie, ten minste nie tot die tyd van Dawid nie.

V: In Josua 13:22, waarom het die Israeliete Bileam, 'n profeet van God wat niks anders as die waarheid gespreek het nie, gedood?

A: Bileam het die waarheid gespreek om die Israeliete seer te maak. As 'n bepaalde versoeking iemand seer sal maak, behoort jy nie rond te gaan en, selfs al is dit waar, vir hul vyande te vertel hoe om hulle te verlei, soos Bileam in Numeri 31:16 gedoen het nie. 2 Petrus 2:15 en Judas 11 noem ook Bileam se fout.

V: In Josua 13:27, wat is die See van Chinneret?

A: Dit is 'n antieke naam vir die See van Galilea.

V: In Jos 14:2, waarom het die meeste stamme deur die lot geërf?

A: Dit was Josua se idee, nie God s'n nie. Die boek Josua het nooit gesê dat God die idee goedgekeur het nie, alhoewel God ook nooit sy ontevredenheid uitgespreek het nie.

V: In Jos 15–19, waarom was daar twaalf afdelings van die land?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Daar was twaalf stamme, maar een stam, die Leviete, was die priesters en het geen deel van die land gekry nie. Dit sou elf afdelings maak.

2. In plaas daarvan is die twee seuns van Josef, Efraim en Manasse, elk 'n deel gegee. Gewoonlik het die eerstgeborene 'n dubbele erfdeel ontvang.

3. Josef was egter nie Jakob se eerstgeborene nie; dit was Ruben. In Genesis 49:3-4 impliseer Jakob se toespraak egter dat Ruben nie die "reg van die eerstgeborene" sou ontvang nie omdat hy met Jakob se byvrou, Bilha, in Genesis 35:22 geslaap het. In plaas daarvan sou Josef, wat die hele familie van hongersnood gered het, dit ontvang. Dit was dalk deels wat agter Jakob se seën van Efraim en Manasse in Genesis 48:1-2 gesit het.

V: In Josua 15–19, watter les kan ons leer uit die verdeling van die land?

A: Daar is 'n aantal lesse wat ons kan leer.

1. Ons kan nie deur die lewe gaan en altyd die besonderhede oorslaan nie. Soms moet ons baie deeglik wees. Byvoorbeeld, as jy 'n toesighouer is wat beoordelings gee aan die hardwerkende werknemers onder jou, sal hulle wil hê jy moet dit doen met dieselfde ernst en ywer waarmee hulle vir jou werk.

2. Dit werk dikwels die beste as die mense wat geraak word, 'n groot sê in die besluit het. Toe die Amerikaanse koloniste die kreet "geen belasting sonder verteenwoordiging" gehad het, was dit nie dat hulle probeer het om glad nie belasting te betaal nie. Hulle wou eerder 'n sê hê in hoe hulle belas is.

3. Regverdig en billik is nie dieselfde ding nie. Die verdeling van die grond was "regverdig" in die sin dat alle stamme deelgeneem het, en almal 'n gelyke kans gehad het om proporsioneel meer grond per persoon te kry. Dit was egter nie billik nie, in die sin dat sommige stamme meer grond per persoon ontvang het as ander stamme. Vandag kan jy minder verdien as 'n ander werknemer van dieselfde maatskappy wat byna identies van waarde is vir die maatskappy. Moenie kla dat die maatskappy onregverdig is nie. Julle word albei betaal wat die maatskappy ooreengekom het om elkeen van julle te betaal. Julle is egter vry om hierdie onregverdige situasie reg te stel deur met julle baas te praat, of elders werk te soek. Wees egter bewus daarvan dat wanneer julle 'n situasie as onregverdig beskou, dit moontlik is dat julle self misgis.

4. Selfs godvresende mense kan foute maak en dinge onregverdig verdeel.

V: In Josua 15:13, was Arba die vader van die Anakiete, of net 'n groot man onder die Anakiete soos Josua 14:15 sê?

A: Ons het geen onafhanklike rekord van Arba nie, maar daar is geen probleem daarmee dat Arba albei is nie.

V: In Josua 15:17 en Rigters 1:12-13, was dit reg dat Otniël sy pa se jonger broer se dogter getrou het?

A: Dit was wettig volgens die huwelikswette van die Ou Testament. 'n Man kon nie sy vader se broer se vrou trou nie, maar hy kon sy vader se broer se dogter trou. Sien die bespreking oor Levitikus 18:1-17 vir meer inligting.

V: In Josua 15:18-19 en Rigters 1:14-15, het Otsniel se vrou reg gehad om ook vir die waterbronne te vra?

A: Sy was insiggewend om te vra, want in daardie land was water die belangrike hulpbron. Die Bybel sê nie of dit regverdig was dat sy ook die waterbronne gekry het nie.

V: In Jos 15:24 is Bealoth dieselfde as Baalath Beer in Jos 19:8?

A: Die Expositor's Bible Commentary, volume 3, bl. 329–330, sê dat dit so kan wees. Neem kennis dat Simeon se toewysing net tot Baalath Beer gestrek het, maar dit nie ingesluit het nie.

V: In Jos 15:33 waarom staan daar 29 dorpe en dorpieë, wanneer die lys 36 gee?

A: Dit is waarskynlik 'n kopieerfout. Eerstens twee antwoorde wat nie korrek is nie, en dan meer oor die korrekte antwoord.

Sommige is dorpe wat nie in die som van dorpe ingesluit is nie (onjuiste antwoord): Hierdie formule, om dorpe op te lys en dan die som te gee, kom ongeveer 30 keer in die boek Josua voor. In 28,5 van hierdie gevalle kom die getalle perfek ooreen. (Die halfgeval is Josua 15:22 waar die getalle perfek ooreenstem as Gederothaim 'n sinoniem vir Gederah is.) Om dus te sê dat die getal slegs na die dorpe verwys en nie na die uiterlike dorpe nie, is waarskynlik nie korrek nie, want hoekom sou hierdie lys anders wees as die ander 29?

Dorpe wat gesamentlik aan Simeon gegee is, is nie getel nie (onjuiste antwoord): Sewe dorpe het aan Simeon behoort. Die lot van Simeon was heeltemal binne Juda, en die stamme van Juda en Simeon het later saamgesmelt. Simeon se 17 stede in Josua 19:2-8. Van hierdie is 11 in Juda se lys van die Negef gelys. Dit is: In Juda se lys, gemeenskaplike stede is Ain, Balah (=Baalah), Beersheba, Eltodad, Ezem, Hazar Shual, Hormah, Moladah, Lebaoth (=Beth Lebaoth), Rimmon, Ziklag. Let daarop dat 36 – 11 nie 29 is nie. Verder is twee van Simeon se stede saam met Juda in die westelike voetheuwels: Ashan en Ether, tog stem die som van die stede in die westelike voetheuwels ooreen. Let ook daarop dat vier van Simeon se stede nêrens by Juda gelys word nie: Bethul, Beth Marcaboth, Hazar Susah, Sharuhen. Die Believer's Bible Commentary bl. 251 en The Bible Knowledge Commentary: Ou Testament bl. 359 huldig hierdie siening, met die sewe gemeenskaplike dorpe wat Beersheba, Eltodad, Ezem, Hazar Shual, Hormah, Moladah en Ziklag is.

Kopieerfout in die Masoretiese teks (korrekte antwoord): Sowel die Masoretiese teks as die Septuaginta sê daar was 29 dorpe, maar die Masoretiese teks noem slegs 30 dorpe. (Miskien het dit ook een toevoeging of 'n kopieerfout gehad.)

Die Expositor's Bible Commentary, volume 3, bl. 330, noem ook dat dit moontlik 'n kopiëringsfout is, of andersins dat 'n paar dorpe bygevoeg is wat nie ingesluit moes word nie.

Ongelukkig het ek nie toegang tot die Doodsee-rolle en wat hulle sê nie.

As 'n kanttekening sê The Expositor's Bible Commentary, volume 3, bl. 329–330, dat aangesien die woord "Hazor" die omliggende landbougrond beteken, Hazor en Ithnan dalk net die landbougronde van Ithnan kan beteken (die Septuaginta blyk dit tot een naam te kombineer.). Daar word ook gesê dat Biziothiah in Rigters 15:28 deur sommige verbeter word tot (ubenoteha), wat beteken "en die omliggende dorpe", maar dit word genoem dat dit onwaarskynlik is. Dit is egter wat die Septuaginta sê.

V: In Josua 16:1, waarom het Josef, die seun van Jakob, twee dele gekry (een vir Efraim en een vir Manasse), terwyl al die ander seuns van Jakob net een deel gekry het?

A: Gewoonlik het die eerstgeborene 'n dubbele deel gekry in vergelyking met die ander seuns. Nou was Josef biologies nie die eerstgeborene van Jakob nie. Waarskynlik omdat hy die familie van Jakob gered het, het Josef die reg van die eerstgeborene ontvang. Jakob het uitdruklik gesê dat beide Efraim en Manasse as syne getel moes word in Genesis 48:5. Ruben, die biologiese eerstgeborene, het daardie reg verloor toe hy sy vader se bed onteer het in Genesis 49:3-4.

V: In Josua 17:3 en Numeri 36:2-12, het die dogters van Seëlofhad reg gehad om soveel "gedoente" te veroorsaak?

A: Al sê die Skrif dit nie uitdruklik nie, dui sowel die omstandighede as God se toekenning van hul versoek daarop dat dit gepas was. Om te vra vir wat regverdig is, is nie 'n oorlas vir God of vir regverdige mense nie.

V: In Jos 17:12-13 en Rigters 1:27-30,33, aangesien hulle nie die Kanaäniete kon uitdryf nie, hoe kon hulle die Kanaäniete tot dwangarbeid dwing?

A: Rig 1:28 beantwoord dit. Aanvanklik kon hulle die Kanaäniete nie verslaan nie. Ná 'n tyd het die Israeliete egter die mag gehad, maar nie die wil om die Kanaäniete te vernietig nie, en het hulle hierdie ooreenkoms met die verzwakte Kanaäniete aangegaan.

V: In Josua 18:6, waarom het hulle lotte gegooi vir die land?

A: Hulle het lots getrek omdat Josua hulle dit beveel het. Aan die een kant is die Bybel stil daaroor of God dit goedgekeur het of nie. Aan die ander kant was dit nie 'n slegte metode nie, aangesien dit elke stam wat betrokke was, 'n gelyke kans gegee het.

Vandag is dit vir Christene aanvaarbaar om 'n munt te gooi, of 'n ander pseudo-willekeurige proses te gebruik om willekeurige besluite te neem wanneer 'n intelligente besluit nie vereis word nie. Ons kan egter, net soos in Josua se tyd, nie sê dat elke keer as ons iets deur 'n muntworp besluit, dit noodwendig die beste besluit is wat God verlang het nie.

V: In Josua 18:8-10, was die verdeling van die land regverdig?

A: Dit was heeltemal regverdig, maar nie 100% gelykmatig nie. Dit was regverdig omdat

1. Die stamme het die opmeting gedoen.

2. Die stamme het besluit hoe groot elke porsie sou wees.

3. Hulle het lotsgetrou geloot oor wie watter deel ontvang het.

4. Hulle het erken dat Juda en die seuns van Josef meer mense gehad het, en het daarom groter stukke gegee aan die stamme met meer mense.

Dit kon egter aangevoer word dat dit nie heeltemal billik was nie, omdat hulle tydens die opmeting blykbaar gedink het dat die land Palestina meer 'n reghoek was as wat dit werklik is. Gevolglik het die noordelike stamme minder grond gehad.

Aan die ander kant het die noordelike gebiede nie met die Filistyne te kampe gehad nie en het meer reënval gehad, so miskien was dit regverdig.

Dit is soortgelyk aan die situasie waarin sewe seuns lukraak kies wie sewe sakke knikkers kry. Hulle weet nie presies hoeveel knikkers in elke sak is nie, maar hulle dink almal dat die sakke ongeveer dieselfde aantal knikkers het. As dit uitkom dat een sak meer knikkers het, is dit regverdig, omdat elke seun 'n gelyke kans gehad het om daardie sak te kry.

V: In Jos 18:28, was Jerusalem in die gebied van Benjamin, of in Juda soos Jos 15:8 sê?

A: Dit was op die grens wat die twee stamme skei.

V: In Jos 19:2-7, was hierdie stede in Simeon, of in Juda soos Jos 15:26-32,36,42 sê?

A: Dit was oorspronklik in Juda, maar later aan Simeon gegee. Dit het egter 'n onbelangrike punt geword toe Juda en Simeon saamgesmelt het. Ses punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Josua 15 wys dat hierdie stede deel was van die lot van Juda. (Die New International Dictionary of the Bible, bl. 327, sê byvoorbeeld: "Either in Joshua 15:42 is dalk dieselfde as dié wat aan Simiën toegeken is in Josua 19:7,9").

2. Josua 19:9 wys dat Simson sy toewysing uit die toewysing van Juda gekry het, omdat daar gesê is dat Juda se deel meer was as wat hulle nodig gehad het.

3. Die verdeling van die land is deur godvresende manne besluit, maar godvresende mense kan ook foute maak.

4. Toe hulle besef het dat Juda 'n te groot deel in verhouding tot hul bevolking gekry het, het hulle hul fout reggestel.

5. Let op die houdings hier. Die mense van Juda het nie gekla dat grond van hulle geneem is nie. Die ander het nie oor Juda se motiewe gekla toe hulle die fout eers ontdek het nie.

6. Alhoewel die leiers 'n fout gemaak het en dit reggestel het deur Simeon binne Juda te laat woon, het God reeds geweet dat daardie fout en regstelling sou plaasvind. Hul fout en regstelling het die profesie in 49:7 vervul, dat Simeon in Israel versprei sal word.

V: In Jos 19:47, waar is die stad "Leshem"?

A: Dit was 'n redelik groot stad, alhoewel argeologie wys dat dit kleiner as Hazor was. Dit is ook "Laish" genoem en was in die uiterste noordelike deel van Kanaän.

V: In Jos 19:47, het die Daniete Leshem hier verower, of in Rigters 18:27-29?

A: Albei is dieselfde gebeurtenis. Hierdie gedeelte van Josua vertel wat die Daniete later gedoen het, ná Josua se tyd.

V: In Jos 19:47, is Josua ná die verowering van Leshem deur die Daniete geskryf?

A: Ja. Al sê die boek self nie uitdruklik wanneer dit geskryf is nie, wys Josua 19:47 dat die boek van Josua geskryf is ná die Daniëte Lesem verower het.

V: In Jos 20, hoe was hierdie wet aangaande die hoëpriester soortgelyk aan Christus?

A: Die persoon wat na 'n vlugtelingstad gevlug het weens doodslag, was vry sodra die hoëpriester gesterf het. Miskien het God hierdie "vreemde" wet deels gehad as 'n voorspel van ons sondes wat vergewe word toe ons hoëpriester, Jesus Christus, vir ons sondes aan die kruis gesterf het.

V: In Josua 21, omdat bedienaars hul geld deur ander ontvang en hulle God dien, behoort 'n tiende outomaties uit die bedienaar se salaris afgetrek te word?

A: Nee. Eerstens is Christene nie beperk tot net tien persent nie, so hoe sou hulle weet hoeveel om af te trek? Dit is egter 'n klein punt in vergelyking met 2 Korintiërs 9, wat sê dat ons vrygewig moet gee, nie onder dwang nie. Ons gee is 'n praktyk van ons gehoorsaamheid aan God, en om outomaties 'n tiende af te trek, sou teen 2 Korintiërs 9 indruis en die minister 'n geleentheid ontneem om te kies om God te gehoorsaam.

V: Toon Josua 21:43-45 dat al God se beloftes aan Israel destyds vervul is?

A: Nee, want die meeste profete het ná Josua gekom.

V: In Josua 22:10-12, waarom was die Israeliete op die punt om 'n burgeroorlog te hê?

A: Die antwoord vind ons in Josua 22:16-18. Die 9,5 stamme het per ongeluk gedink dat die oorgang-Jordaanse stamme 'n afgodaltaar gemaak het. Hulle was bereid om oorlog te voer teen hul broers, eerder as om passief en stilweg toe te sien hoe hul broers in afgodery verval.

Vandag, sou ons bereid wees om op te staan teen Christene wat by afgodsdiens betrokke is, eerder as om gemaklik en stilweg toe te gee aan hulle verraad van hul geloof in God?

V: In Josua 22:17, wat was die ongeregtigheid van Peor?

A: Dit was die afgryslike voorval in Numeri 25:1-9 waar die Moabitiese vroue seks gehad het met die Israelitiese mans om God se guns van hulle af te draai. God het veroorsaak dat 24 000 Israeliete aan die plaag gesterf het.

V: In Jos 23:12-16 en Dt 31:16-17 het God die Beloofde Land aan die Israeliete voorwaardelik gegee, of onvoorwaardelik soos Gen 12-15, Gen 26 en Gen 46 wys?

A: Die land het onvoorwaardelik aan hulle behoort, maar hulle besetting van die land was voorwaardelik aan hulle gehoorsaamheid aan God.

V: In Jos 24:8,18, hoe het die Amoriete verskil van die Kanaäniete?

A: Byna al die Kanaäniete was Amoriete (behalwe die Hewiete/Hettiete). Amoriete het egter ook buite Kanaän in Sirië en Noord-Mesopotamië gewoon.

V: In Jos 24:12, wat was die horingskêrms wat die Kanaäniete uitgedryf het?

A: Dit was nie bloot insekte nie, maar 'n metafoor vir vernietigende engele. Net soos 'n nes wespen doeltreffend is om 'n persoon te oortuig om nie êrens te bly nie, het hierdie engele die Israeliete gehelp om die Kanaäniete uit te dryf.

V: In Jos 24:14,23, waarom is die Israeliete hier beveel om hul afgode weg te doen?

A: Dit is nie so dat hulle op daardie tydstip in afgodediens verval het nie, maar Josua het hier met toekomstige geslagte sowel as die huidige een gepraat. Ongelukkig is sy raad binne 'n generasie of twee ná Josua nie opgevolg nie.

V: In Jos 24:21-24, het mense vrye wil om keuses te maak soos die Israeliete hier blykbaar gedoen het?

A: Streng Calviniste sê nee. Ander ekstremiste dink ons het totale vryheid. Die meeste Christene stem saam dat ons vrye wil het wanneer die term korrek verstaan word. Hier is wat R.C. Sproul sê.

"Ek sien geen probleem in die versoening van die soewereiniteit van God met die mens se vrye wil solank ons die Bybelse konsep van vryheid verstaan nie. … Ons is nie absoluut vry nie. … Ek het die krag en die vermoë en die vryheid om daardie dinge te doen wat ek kan doen, maar my vryheid kan nooit die krag of die gesag van God oorskry nie. My vryheid word altyd beperk deur die hoër vryheid van God. Wat 'n teenstrydigheid is, is God se soewereiniteit en menslike outonomie. Outonomie beteken dat die mens kan doen wat hy wil sonder om bekommerd te wees oor oordeel van bo. Duidelik is daardie twee onverenigbaar, en ons glo nie dat die mens outonoom is nie. Ons sê dat hy vry is, maar sy vryheid is binne perke, en daardie perke word deur die soewereiniteit van God gedefinieer. Dit is 'n eenvoudige analogie: In my huis het ek meer vryheid as my seun. Ons het albei vryheid, maar myne is groter."

Ek dink die oorweldigende meerderheid Christene, sowel Calvinisties as nie-Calvinisties, sou hiermee saamstem.

V: In Josua 24:26, waarom het die mense 'n verbond by Sjekem gesluit, of was Silo die heiligdom soos in Josua 18:1; 1 Samuel 1:3; 3:21; en 4:3 gesê word?

A: Twee punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Tydens die tyd van Josua (ongeveer 1400 v.C.) het al die stamme 'n verbond gesluit en 'n groot klip as gedenkteken by Sjekem opgerig. Hierdie vergaderplek moes groot wees om al die mense te akkommodeer. Die Bybel sê nie dat daar offers daar gebring is nie, of dat die Verbondsark daar was.

2. Soos die ander verse wys, was Silo die plek waar die Ark gewoon het, en die plek waar die mense offers gebring het voordat Dawid Jerusalem verower het.

V: In Josua, wat is van die vroegste manuskripte van hierdie boek wat vandag nog bestaan?

A: Doodsee-rolle: (c. 1 v.C.) 2 afsonderlike kopieë.

4Q47 (=4QJosh(a)) 22 fragmente van gedeeltes van Josua 5–10. Dit is soortgelyk aan die Masoretiese teks, nie die Septuaginta nie, behalwe in 5:2–7; 8:10–18; 8:34–35. Die verse wat bewaar is, is: 5:2-7; 6:5-10; 7:12-17; 8:3-14, 18?, 34-35; 10:2-5,8-11.

4Q48 (=4QJosh(b)) vyf fragmente van Josua 2–4 en 17. Bewaarde verse is: 2:11–12; 3:15–17; 4:1–3; 17:1–5, 11–15

Samaritaanse weergawe van Josua

By Masada was daar 'n kopie van Josua gedateer 169–93 v.C. deur massaspektrometer-radiokoolstofdatering. Dit is 'n parafrase van Josua 23–24.

Oor die algemeen is in die Doodsee-rolle en Masada die volgende 58,5 uit 648 verse van Josua bewaar (9,0 %)

Joz 2:11-12; 3:15-17; 4:1-3; 5:X,2-7; 6:5-10; 7:12-17; 8:3-14,18?,34-35; 10:2-5,8-11; 17:1-5,11-15, 'n parafrase van 23-24.

Die Griekse Septuaginta [LXX] was 'n vertaling van die hele Ou Testament in Grieks. Die Codex Colberto Sarravianus (4de tot 5de eeu n.C.) bevat Genesis tot en met Rut. Die Masoretiese teks en die Septuaginta-weergawes van Josua verskil nogal van mekaar.

Vaticanus [B] (325–350 n.C.) bevat die hele Josua

Sinaïticus (340-350 n.C.) bevat Josua 12:2-14:4

Alexandrinus [A] (c. 450 n.C.) bevat die hele Josua.

Die Washington-kodeeks (4de/5de eeu) bevat Josua.

Q: Watter vroeë skrywers het na Josua verwys?

A: Voor-Nikeense skrywers wat na verse in Josua verwys of allusie gemaak het, is:

Philo, die Jood van Alexandrië (20/15 v.C. tot 50 n.C.), het na Josua 1:5 verwys: "Ek sal jou nooit verlaat, noch jou begewe." In On the Confusion of Tongues 32 (164) bl. 249.

Klemens van Rome (96–98 n.C.) verwys na Josua wanneer hy die verhaal van Ragab vertel toe die spioene deur Josua gestuur is. 1 Klemens hfst.12, deel 1, bl.8

Justin Martyr (c.138-165 n.C.) verwys na Josua 5:13 en 6:1,2 in "die boek van Josua". Dialoog met Trypho die Jood hfst.62 bl.228

Justin Martyr (c.138-165 n.C.) verwys na die engel wat aan Josua, die seun van Nun, verskyn het. Dialoog met Trypho die Jood, hfst. 61, bl. 227.

Meleto/Melito van Sardis (170-177/180 n.C.) het in sy brief aan Onesimus Josua onder die boeke van die Ou Testament gelys. Op Pascha bl.72. Bewaar in Eusebius se Kerkgeskiedenis boek 4 hfst.26.

Irenaeus van Lyoon (182-188 n.C.) verwys na die vyf Amoritiese konings wat Josua in 'n grot toegesluit het as 'skrif'. Irenaeus, Teen die Ketters, boek 2, hoofstuk 24.4, bl. 395

Klemens van Alexandrië sê, "soos die boek van Josua vertel", en later "soos die boek van Rigters noem" Stromata (193-202 n.C.) boek 1 hfst.21 bl.325

Tertullianus (198-220 n.C.) verwys na Josua, seun van Nun 6:1-20 en die val van Jerigo. 'n Antwoord aan die Jode hfst.4 bl.155

Hippolytus (222-235/6 n.C.) bespreek wanneer Josua, die seun van Nun, teen die Amoriete geveg het. Fragment van Kommentaar op die Profeet Jesaja hfst. 1 bl. 176

Origenes (225-254 n.C.) het 'n volledige werk oor Homilieë in Josua. Hy noem Jesus [Josua] by naam.

Cyprianus van Kartago (c.246-258 n.C.) "In Jesaja … in die 117de Psalm … Ook in Sagaria … Ook in Deuteronomium: … Ook in Jesus [Jozua] die seun van Navé" Verhandelinge van Cyprianus Verhandeling 12, afdeling 2, hfst. 16, bl. 512

Cyprianus (c.246-258 n.C.) haal Josua 5:2 aan: "Ook in Jesus, die seun van Navé: 'En die Here het vir Josua gesê: Sny vir jou klein klipmesies, baie skerp, en begin om die kinders van Israel vir die tweede keer te besny.'" Verhandelinge van Cyprianus Verhandeling 12, afdeling 1, hoofstuk 8, bl. 510

Gregorius Thaumaturgus (240-265 n.C.) verwys na Josua 7 in Kanonieke Brief Kanon 3 bl.19.

Lactantius (c.303–c.325 n.C.) verwys na Josua 5:2 as gesê deur Josua, seun van Nun.

Na Nicea:

Athanasius (367 n.C.) lys die boeke van die Ou Testament in Paasbrief 39, hoofstuk 4, bl. 552.

Augustinus van Hippo (338–430 n.C.) noem Josua in Die Stad van God, boek 18, hoofstuk 12, bl. 366

Kiril van Jerusalem (c.349–386 n.C.) haal Josua 3:1 aan as deur Jesus [Josua] Seun van Nave [Nun] in Lesing 10.11 bl. 60

Pacianus van Barcelona (342–379/392 n.C.) verwys na Josua 7 in Brief 3, hoofstuk 20.1, bl. 61

Epiphanius van Salamis (360–403 n.C.) lys boeke van die Ou Testament, insluitend Josua. Die Panarion

Johannes Chrysostomos (oorlede 407 n.C.) verwys na Josua 9 as deur Josua Kommentaar op Handelinge Prediking 13 bl.86

Sulpicius/Sulpitius Severus (geskiedkundige) (363-420 n.C.) verwys na Josua in Geskiedenis boek 1 hfst. 22-23 bl. 81-82

Daar is ook ander.

V: In Josua, wat is 'n paar van die vertalingsverskille tussen die Hebreeuse en Griekse Septuaginta?

A: Hier is 'n paar van die vertalingsverskille. Om 'n voorsmakie te kry van die variasies tussen die Masoretiese teks en die Griekse Septuaginta, fokus hierdie deel op hoofstukke 18 en 19.

Jozua 2:14 "julle (meervoud) sê" wat na Ragab en haar familie verwys (Masoreties) vs. "jy (enkelvoud) sê" wat net na Ragab verwys (ander Hebreeuse manuskripte)

Joz 3:3 "die priesters, wat Leviete is" (Masoreties) vs. "die priesters en die Leviete (LXX)"

Joz 3:16 "by [die dorp] Adam in die omgewing/streek van Zarethan" (Kethiv) vs. "van [die dorp] Adam in die omgewing/streek van Zarethan" (Qere) vs. "van elke verre plek, tot by die omgewing/streek van Kiriathiarim"

Joz 5:1a "totdat ons oorgesteek het" (Masoreties) vs. "totdat hulle oorgesteek het" (Qere, LXX)

Joz 5:1b "daar was geen gees in hulle nie" (Kethiv) vs. "hulle moed het verswak" (Qere, sommige Masoretiese manuskripte, LXX, Siries, Targume, Vulgaat)

Joz 6:1 "was styf toegemaak" (Masoreties) vs. "was styf toegemaak en versterk" (LXX)

Joz 7:1,17,18 "Zabdi" (Masoreties) vs. "Zimri" (Septuaginta en 1 Kronieke 2:6)

Joz 7:2 "Bet-Awen" (Masoreties) vs. afwesig (LXX)

Joz 7:17 "man vir man" (Masoreties, LXX) vs. "gesin vir gesin" ('n paar Hebreeuse manuskripte, Siriies)

Joz 8:11b-16 teenwoordig in die Masoretiese teks, afwesig in die Septuaginta en die Doodsee-rol 4Q47.

Joz 9:1 "Jebusiete" (Masoreties) vs. "Jebusiete en Girgasiërs" (LXX)

Joz 9:4 "het as 'n gesantskap gegaan wie se donkies gelaai was" (Masoreties) vs. "Hulle het voorsiening gemaak en hul donkies gelaai" (Septuaginta, Vulgaat, Siriies)

Joz 10:28 "vernietig hulle" (Masoreties, die meeste Hebreeuse manuskripte) vs. "vernietig dit" (baie Hebreeuse manuskripte, sommige Septuaginta-manuskripte, sommige Targumme)

Joz 13:26 "Lidebir" ('n dorp in Transjordanië) (Masoreties) vs. "Debir" ('n stad in Kanaän) (LXX, Siriies, Vulgaat)

Joz 15:18 "sy het hom aangespoor" (Masoreties, sommige Septuaginta) vs. "hy het haar aangespoor" (ander Septuaginta)

Joz 15:60 "Kirjat-baäl, wat is Kirjat-Jearim, en Rabba – twee stede en hulle dorpe." (Masoreties) vs. "Theco, en Ephratha, dit is Betlehem, en Phagor, en Aetan, en Culon, en Tatam, en Thobes, en Carem, en Galem en Thether, en Manocho: elf stede en hulle dorpe." (Septuaginta)

Joz 16:2 "Bet-el tot Lus" (Hebreeus) vs. "Bet-el Lus" Septuaginta.

Joz 18:1 "die land was voor hulle onderwerp" vs. "die land is deur hulle onderwerp"

Joz 18:3 "faal" vs. "lui wees"

Joz 18:3 "Jehovah die God van julle vaders" vs. "die Here ons God"

Joz 18:4 "En Ek sal hulle stuur" vs. (afwesig)

Joz 18:4 "en kom dan na my toe." vs. "En hulle het na hom gekom:"

Joz 18:5 "En hulle sal dit in sewe dele verdeel" vs. "en hy [Jozua] het vir hulle sewe gedeeltes verdeel"

Joz 18:18 "helling / kant oorkant die Araba" (Masoreties) vs. "oor agter Baetharaba noordwaarts" (LXX)

Joz 18:28 "die Jebusiet" (Masoreties) vs. "Jebus" (LXX, Siries, Vulgaat)

Joz 18:28 "Kiriath" (Masoreties) vs. "Kiriath-Jearim" (LXX)

Joz 19:2-8,11-15,18-22,24-30,33-38,41-46 sommige van die name is anders. Dit sou verwag word aangesien baie van hierdie Kanaäniete dorpe geen direkte ooreenkoms met die Grieks sou hê nie.

Joz 19:28 "Ebron" (meeste Hebreeuse manuskripte, Targume, Vulgaat) vs. "Abdon" (Septuaginta, sommige Hebreeuse manuskripte en Jozua 21:30.)

Joz 19:34 "Aser in die weste, en Juda, die Jordaan" vs. "Aser sal dit in die weste byvoeg, en die Jordaan in die ooste." Septuaginta.

Joz 19:51 "erfenisse" vs. "verdelings"

Joz 19:51 "deur" vs. "deure"

Joz 21:36-37 hierdie verse is teenwoordig (LXX, Vulgaat) vs. hierdie verse is afwesig (Masoreties, Targum van Daniël, Bomberg se Hebreeuse Ou Testament van 1524-1525)

Joz 22:33-34 [afwesig] (Masoreties) vs. "en die halwe stam van Manasse" (LXX)

Joz 22:34 "genoem die altaar" (Masoreties, LXX) vs. "genoem die altaar Getuie" (vergelyk Siriies)

Jozua 24:23 "kinders van Gad" (Masoreties) vs. "kinders van Gad en die halwe stam van Manasse" (LXX)

Bibliografie vir hierdie vraag: die Hebreeuse vertaling is van Jay P. Green se Letterlike Vertaling en die Septuaginta-weergawe is van Sir Lancelot C.L. Brenton se vertaling van Die Septuaginta: Grieks en Engels. Die Expositor's Bible Commentary en die voetnote in die NASB-, NIV-, NKJV- en NRSV-bybels is ook gebruik.

Tensy anders aangedui, is skrifaanhalings uit die Berean Standard Bible (BSB) wat in die publieke domein is. https://berean.bible/

www.biblequery.org