< Bybelnavraag uit Rigters

V: In Rigters 1, wat is die hoofpunt van die boek?

A: Rigters wys hoofsaaklik hoe ongehoorsaamheid van God se volk dissipline meebring, en hoe gehoorsaamheid daarna seën meebring. Daarbenewens is 'n sleuteluitdrukking in Rigters dat "elkeen gedoen het wat reg was in sy eie oë", en Rigters wys die chaotiese gevolge daarvan. 'n Sekondêre gebruik van die boek Rigters is om te wys hoe verderflik mense is.

V: In Rigters, wat word geïmpliseer deur die woord "rigter"?

A: Die Hebreeuse woord shopetim (Rigters) beteken "uitvoerende leiers" volgens Gleason Archer in Survey of Old Testament Introduction bl. 280. Dit is die titel wat gegee is aan die mense wat Israel gelei en geoordeel het van die tyd van Josua tot die tyd van Saul, die eerste koning. Hierdie mans, en 'n vrou, het God tot verskillende grade gedien. In Josua het ons geleer uit die karakter en lewe van 'n man wat, sover ons weet, nooit in sy wandel met God gekompromitteer het nie. Nou is die lewe meer ingewikkeld en nie so geseënd nie vir dié wat met God wandel, maar wat baie kere gekompromitteer het.

V: In Rigters, is daar argeologiese bewyse uit ander lande van Israeliete gedurende die tydperk van die rigters?

A: Ja, die Stela van Farao Merenptah/Merneptah (1229/1225 v.C.), die seun van Ramses die Grote, is deur Petrie by Thebe, Egipte, gevind. Hierdie stela (kolom) is in die vyfde jaar van Farao Merneptah opgerig. Dit prys hom en lys die nasies wat die Egiptenare aangeval of verower het. Dit noem die Hetiete, Kanaän, Askelon, Geser, Janoam (in Noord-Kanaän), Israel en die land van die Horiete.

V: In Rigters, wat was die periodes van verdrukking en rus?

A: Hier is die tydperke. Argeoloog John Garstang het vasgestel dat die rusperiodes wat in Rigters genoem word, so was omdat die Egiptenare hul beheer oor die kus-Kanaäniete uitgeoefen het.

V: In Rigters, was die tydperke van elke rigter en verdrukking agtereenvolgens, of was sommige gelyktydig?

A: Al sê die Boek van die Rigters dit nie uitdruklik nie, sê 1 Konings 6:1 dat dit 480 jaar was van die Eksodus tot die bou van Salomo se Tempel. Dit sou die tydperke van die Rigters opeenvolgklik en nie-oorvleuelend maak. Sien die bespreking oor Eksodus 5:2 vir meer inligting, David Rohl se Pharaohs and Kings: A Biblical Quest (Crown Publishers 1995), bl. 278–283, vir 'n sterk argument dat die Eksodus in 1447 v.C. plaasgevind het.

V: In Rigters, aangesien soveel in die boek van Rigters onopbouend en ongunstig is, beteken dit dan dat "mens gedwing is om die boek van Rigters meer as 'n akkurate weerspieëling van sekulêre geskiedenis te beskou as wat die boek van Josua kan wees," soos in Asimov's Guide to the Bible, bl. 224 gesê word?

A: Nee; daar is twee punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Asimov se Gids tot die Bybel is korrek as hy sê daar is baie wat hier ongunstig is vir Israel, en dit wys die eerlike opregtheid van die skrywer. Ongunstig beteken egter nie onopbouend nie. Ons behoort uit ander se foute te leer, en een van die hoofpunte van die boek van Rigters is die fout dat elke man gedoen het wat reg is in sy eie oë.

2. Asimov se Gids tot die Bybel verraai hier 'n subjektiewe anti-Bybelse vooroordeel. Aangesien Rigte minder positief teenoor die Israeliete is, hoe bewys meer positiewe of negatiewe bewerings die waarheidsgehalte? Miskien, as ons 'n boek sou neem en al die negatiewe dele verwyder, sou die boek glad nie waar wees nie! As ons dieselfde boek sou neem en al die positiewe dele verwyder, sou dit dan die oorblywende gedeelte totaal waar maak! Alhoewel die bestaan van negatiewe aspekte wys dat die outeur nie die negatiewe dele wou bagatelliseer nie, bewys die mate van positiewe of negatiewe dele nie hoe akkuraat iets weerspieël word nie.

V: In Rigters, watter verkeerde dade word genoem?

A: Hier is 'n lys van wat hulle gedoen het.

V: In Rigters 1, is daar twaalf regters gelys om ooreen te stem met die twaalf stamme van Israel?

A: Nee. Nêrens staan daar dat die twaalf regters wat "heerskappy gevoer het" ooreenstem met twaalf stamme nie. Daarbenewens was dit dertien regters, nie twaalf nie, aangesien Abimeleg ook "oor Israel geheers het" in Rigters 9:22.

V: In Rigters 1:6-7, het die Israeliete reg gehad om die duime en groot tone van Adoni-Bezek af te kap?

A: Twee punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Miskien was dit gepaste geregtigheid. Adoni-Bezek het baie duime en groot tone oor gehad om te deel, so om te sê, aangesien hy self sewentig konings se duime en groot tone afgekap het.

2. Die Skrif sê eintlik nie of die Israeliete reg was om dit te doen of nie; dit neem net kennis dat hulle dit gedoen het.

V: In Rigters 1:7, hoe kon daar 70 koninkryke in die klein gebied van Kanaän wees?

A: Byna elke groot stad het sy eie koning gehad. Dit was soortgelyk aan die vele onafhanklike koninkryke in Griekeland ses honderd jaar later.

V: In Rigters 1:8, aangesien die Israeliete Jerusalem verower het, waarom moes Dawid Jerusalem later in 2 Samuel 5:6-9 inneem?

A: Hulle het die Jebusiete verslaan en 'n deel van die stad in brand gesteek. However, Regter 1:21 wys dat die stad tot Dawid se tyd onoorwonne gebly het. Die Tell el-Amarna-briewe (1400–1370 v.C.) bewys ook dat Jerusalem nie verower is nie.

V: In Rigters 1:10 is die drie Anakiters deur Juda gedood, of is hulle verdryf soos in Rigters 1:20 en Josua 15:14 gesê word?

A: Verjaag kan beteken gedood of laat vlug. Josua 1:10 dui daarop dat die drie individue gedood is. Dit is waarskynlik dat nie almal van hul clan gedood is nie, maar sommige uitgedryf is. Die doodslag en die dwing om die res te laat vlug kon óf een gebeurtenis gewees het, óf die dwing om te vlug kon 'n daaropvolgende gebeurtenis gewees het.

V: In Rigters 1:16 en Rigters 4:11, was Moses se skoonfamilie Keniete, of was hulle Midianiete soos Eksodus 2:21 wys?

A: Moses het met Sipporah, 'n Midianiet, en 'n Kusiet ('n Ethiopier) getrou. Eerstens wat nie die antwoord is nie en dan drie moontlikhede.

Nie die antwoord nie: Keniete was koperwerkers, en "Keniet" kan na 'n beroep verwys, nie na 'n volk nie. Dit is egter onwaarskynlik, aangesien die Keniete blykbaar 'n afsonderlike stam is in Rigters 4:17 en veral Numeri 24:22.

Moglike antwoorde:

1. Moses het ten minste een bykomende vrou gehad, 'n Keniet.

2. Moses se skoonvader was 'n Midianiet: die twee verwysings in Rigters was skryffoute.

3. Moses se skoonvader was 'n Midianiet wat óf die Kenitiese substam gestig het óf daarvan deel was.

V: In Rigters 1:18, hoe het die Israeliete Gaza, Askelon en Ekron verower, wanneer hulle in Simson se tyd onder Filistyense beheer was?

A: Die Israeliete het hulle in Josua se tyd omstreeks 1400 v.C. verower, maar dit was net tydelik. Die Filistyne met hul ysterwaens (of waens met ysterbandwiele) het hulle teen die tyd dat Simson ongeveer 390 jaar later opdaag, weer herower.

'n Ander siening, dat hulle daardie stede nie verower het nie, soos die Septuaginta sê, is waarskynlik onjuist volgens The Expositor's Bible Commentary, vol. 3, bl. 388–389.

V: In Rigters 1:19, waarom het hulle hierdie waens ysterwaens genoem in plaas van net waens?

A: Argeologie vertel ons daar was twee style waens in die antieke wêreld. Die waens van Egipte was ligte, tweewielige voertuie wat net twee mense vervoer het, 'n boogskutter en 'n bestuurder. Hulle was hoofsaaklik van hout en leer gemaak en het baie min beskerming teen pyle gebied. Die waens van die ander nasies was swaar, wa-agtige voertuie met plek vir drie tot vier mense. Hulle het 'n mate van beskerming teen pyle gebied. Hierdie waens het baie meer metaal gehad.

V: In Rigters 1:19, toon die feit dat die Israeliete nie die Kanaäniete kon verdryf nie, dat God nie almagtig is nie? ('n ateïs en die moslem Ahmad Deedat het dit albei na vore gebring)

A: Nee. Die mense het blykbaar 'n nederlaag in 'n geveg op die vlaktes gely. In plaas daarvan om ernstig tot God te bid en weer te veg, het hulle opgegee om te veg. Soms gee ons vandag te maklik op wanneer dit moeilik gaan.

God kon egter wél strydwaens verslaan. Dit het net Barak en 10 000 Israelitiese soldate geneem om 900 yster strydwaens van Hazor te vernietig. (Natuurlik het dit ook baie gehelp dat God reën op die presiese regte tyd gestuur het, wat die slagveld in modder verander het).

V: In Rigters 1:19 was dit dat die Almagtige God nie die mense van die vlaktes kon uitdryf nie, of kon die Israeliete hulle nie uitdryf nie? (Die moslem Ahmad Deedat het dit na vore gebring.)

A: Die Hebreeus sê nie uitdruklik die voornaamwoord nie, maar die betekenis is dat die Israeliete, selfs met God se hulp, die mense van die vlaktes destyds nie kon uitdryf nie omdat die mense van die vlaktes ysterwaens gehad het. Later het die Israeliete egter die Kanaäniete met die waens in die tyd van die Rigters verslaan, en Dawid het die Filistyne met die waens verslaan. Soms, selfs wanneer ons gehoorsaam is aan God, het ons steeds geduld nodig om die resultate van ons gehoorsaamheid te sien.

God is Almagtig, maar wanneer Hy kies om Sy volk as die middel te gebruik om Sy wil te volbring, moet ons soms wag om die suksesvolle afloop te sien.

V: In Rigters 1:23-26, wanneer was dit reg om iemand aan te moedig om hul stad en mense te verraai?

A: Alhoewel die boek van die Rigters dit nie uitdruklik aanbeveel nie, was dit in hierdie geval aanvaarbaar. Die huis van Josef het oorlog gevoer teen ongoddelike Kanaäniete. Die meeste Amerikaners in die Tweede Wêreldoorlog het geen probleem gehad om die Japannese, Italianers, Duitsers en die oorwonne Franse aan te moedig om die as-regimes te verraai nie.

V: In Rigters 1:28 het God nie die Kanaäniete heeltemal uitgedryf nie, of is hulle heeltemal vernietig soos Josua 10:40 sê?

A: Die Kanaäniete is voor die Israeliete uit die gebiede wat die Israeliete bewoon het, verdryf. Daar is egter ooreenstemming tussen Josua en Rigters dat baie ander Kanaäniete nie verdryf is nie.

V: In Rigters 2:1-3, waarom het God gesê Hy sal die Kanaäniete nie uitdryf nie, aangesien Hy dit voorheen gesê het?

A: God het oorspronklik nie verlang dat die Kanaäniete 'n strik sou wees nie. Rigters 2 toon twee redes.

In Rigters 2:2 het God se uitgesproke voorneme teenoor die Israeliete verander toe hulle van volle gehoorsaamheid na gedeeltelike gehoorsaamheid oorgeskakel het, wat steeds ongehoorsaamheid is. God het belowe om die Kanaäniete voor hulle uit te dryf, maar as hulle nie gaan veg en enige Kanaäniete "voor hulle" gaan hê nie, sal daar geen Kanaäniete wees om "voor hulle" uit te dryf nie.

Rigters 2:21-23, aangesien hulle gedeeltelik gehoorsaam sou wees, sou God die afgodsdienende Kanaäniete as 'n toets gebruik om te openbaar watter Israeliete God sou dien.

Vandag kan God jou kinders se herinnering aan verskeie sondige dinge in jou huis as 'n toets gebruik om te openbaar of hulle God werklik sal volg of nie. Aan die ander kant, as jy daardie dinge nie het nie, sal God daardie toetse dalk as onnodig beskou.

V: In Rigters 2:4-6 het God Sy belofte om die Israeliete te help, ingetrek toe Josua nog geleef het?

A: Waarskynlik so. Die land het rus van oorlog gehad in Josua 11:23, voordat Josua en die ander leiers die land verdeel het. Alhoewel dit nie noodsaaklik is dat Rigters 2:6 kronologies ná Rigters 2:2-3 kom nie, was dit hoogstwaarskynlik wel so.

V: In Rigters 2:13, was "ashtoreth" 'n generiese woord vir 'n Semitiese godin?

A: Nee. Alhoewel die naam hier in die meervoudsvorm is, verwys dit na verskeie standbeelde van dieselfde godin, nie na verskillende godinne nie. Die Wycliffe Bible Dictionary (bl. 700–707) het 'n uitgebreide afdeling oor sowat 36 spesifieke Midde-Oosterse gode, en Ashtarte was 'n spesifieke godin wat deur baie volke in baie tale aanbid is. Sy was die godin van seks, vrugbaarheid in die algemeen, en dikwels oorlog. Sy is deur die Babiloniërs "Ishtar" genoem, deur die vroeëre Sumeriërs "Inanna", ttrt in Ugarit, 'strt in Fenisië, Astarte in die Griekse skrif, en Attar (Suidafrikaans). Astarte/Ishtar kan ook verwant wees aan die Griekse Aphrodite en die Romeinse Venus.

Neem kennis dat daar ook 'n ander godin met die naam "Asherah" is, ook bekend by die Sumeriërs, suidelike Arabiere, die mense van Ugarit as Athiratu-yammi, en by die Babiloniërs as Ashratum en by die Egiptenare as Abdi-Ashirta. Die Wycliffe Bible Dictionary bl. 701 sê dat dit 'n ander godin is as Ashtarte/Ishtar.

V: In Rigters 2:13, was "Ashtoreth" 'n vervorming van die korrekte naam, Ashtarte, omdat godsdienstige Israelitiese redakteurs die vokale van Bosheth (skande) met die konsonante van Ashtarte/Astarte gekombineer het?

A: Sommige geleerdes glo dit. Die oorspronklike Hebreeuse manuskripte van die Ou Testament is sonder die vokale punte geskryf, so enige vokale wat gebruik is, was 'n latere toevoeging.

V: In Rigters 2:14-19 lyk dit of die res van die boek Rigters hierdie patroon volg, maar waarom het hierdie patroon bestaan?

A: God het die verdrukkers as dissipline gestuur om die Israeliete na Hom terug te bring. God se strategie en die rigter wat Hy gebruik het, was suksesvol, en hulle het teruggekeer. Sodra hulle voorspoedig was, het hulle vergeet om op God te vertrou en van hulle afgode ontslae te raak.

Soms lyk dit baie makliker vir iemand om tot God te bekering wanneer dit swaar gaan, as om volhardend voort te gaan om 'n lewe te lei wat God behaag.

V: In Rigters 2:15, waarom het God teen die Israeliete geveg in plaas daarvan om hulle net te ignoreer?

A: Toe die Israeliete opstandig was, het God hulle nie net geïgnoreer nie, maar Hy het hulle gedissiplineer deur hulle nederlaag te laat ly totdat hulle tot Hom uitgeroep het. God se dissipline van 'n groep mense kan die dood insluit.

V: In Rigters 2:19, waarom het die dood van elke rigter veroorsaak dat die mense teruggekeer het na afgodsdiens?

A: Om dieselfde rede waarom sommige mense vandag afvallig word. Mense in baie godsdienste kan afvallig word wanneer die leier in wie hulle hul vertroue gestel het, sterf. Mense wat beweer Christene te wees, maar hul vertroue meer in 'n Christelike leier as in God gestel het, kan afvallig word wanneer die Christelike leier sterf.

V: In Rigters 3:7, hoe het die Israeliete Baäl en die heilige bosse gedien?

A: Baalim is die meervoud van Baal, en Baal was beide 'n Kanaänitiese afgod en 'n algemene woord vir gode.

V: In Rigters 3:8, is daar enige argeologiese bewyse dat Israel Chusan-Rišatajim, die koning van Aram-Naharaim, gedien het?

A: Eerstens sê dit nie Babilon of Assirië nie (wat destyds swak was), maar Aram-Naharaim. Volgens die Bible Knowledge Commentary: Ou Testament, bl. 386, beteken Aram-Naharaim "Aram van die dubbele riviere". Met ander woorde, dit is die deel van Mesopotamië in moderne Sirië tussen die Tigris- en Eufraatriviere.

V: In Rigters 3:8, was Kuschan-Rišathaim 'n werklike naam, of 'n spottende titel?

A: Dit is baie waarskynlik. Die Israeliete het name uit ander tale transkribeer, en dalk was Kushan 'n transkripsie. Hoe dit ook al sy, beteken "Rishathaim" dubbele boosheid, en dit was waarskynlik nie sy werklike naam nie. Kushan is meer geneig om 'n transkripsie van 'n naam te wees as "Kusiet", alhoewel dit moontlik is dat dit Kusiet beteken.

V: In Rigters 3:17-22, het Ehud reg gehad om Koning Eglon van Moab misleidend te vermoor?

A: Al het Ehud nie eintlik 'n leuen vertel nie, het hy wel die koning van Moab mislei. In sommige spesiale gevalle kan Christene mislei en bedrog veroorsaak. Byvoorbeeld, as jy tydens die Chinese Kultusrewolusie of tydens die Khmer Rouge-regime in Kambodja gewoon het, het die regering intellektueles doodgemaak. As die regering jou gevra het om al jou intellektuele vriende te identifiseer, sou jy gretig gewees het om hulle te identifiseer, wetende wat hulle lot sou wees?

V: In Rigters 3:31, hoe kon Simgar 600 man met 'n ossepen doodmaak?

A: 'n Osstok was 'n swaar gereedskap. Dit was waarskynlik 'n 7–10 voet lange stok, skerp aan een punt en met 'n beitel aan die ander punt. Dit sou 'n goeie wapen wees in die hande van 'n sterk man.

V: Is Rigters 4 'n latere (E-bron) weergawe van Barak se oorwinning, en Rigters 5 'n vroeër (c. 1125 v.C. J-bron), soos Harper's Bible Dictionary (Harper & Row 1961) bl. 132 beweer?

A: Nee. Hulle verskaf geen bewyse oor hoe om te bewys dat een vroeër as die ander is nie. Die JEPD-teorie, waarop baie spekulasies berus, is weerlê. Een van die vele probleme met die JEPD-'teorie' was dat die voorstanders daarvan soveel moeite gehad het om saam te stem oor watter dele uit watter bron gekom het.

V: In Rigters 4:2, was hierdie Jabin van Hazor dieselfde as in Josua 11:1?

A: Nee. Hy was waarskynlik 'n nakomeling van die Jabin wat 160 jaar tevore in Josua se tyd geleef het. Konings en farao's is dikwels na hul voorouers vernoem.

V: In Rigters 4:3, hoe kon die stad Hazor Israel verdruk, aangesien dit vroeër in Josua 11:10-11 verwoes is?

A: Argeologie vertel ons dat die stad Hazor in 1400 v.C., 1300 v.C. deur die Egiptenare, en 1230 v.C. verbrand is. Ongeag die vooroordeel van kritici van die Bybel, vertel argeologie die verhaal baie presies.

V: In Rigters 4:4,6, wat beteken die name Debora en Barak?

A: Debora beteken "heuningby", en soos een Bybelleraar opgemerk het, was sy 'n heuning van 'n regter. Barak beteken "weerlig".

V: In Rigters 4:6, wat weet ons van die berg Tabor?

A: Taborberg is 'n rotskoon van 1300 voet hoog, 1843 voet bo seevlak. Dit is ongeveer 10 myl, of 16 kilometer, vanaf die Kison, 'n seisoenale rivier. Dit sou moeilik wees vir strydwaens om die top van Taborberg te bereik, so 'n leër op Taborberg sou veilig wees teen strydwaens, totdat hulle afkom om aan te val.

V: In Rigters 4:7, is die "ek" hier Debora, of God?

A: Debora dra God se boodskap oor, dus verwys die "ek" hier na God, soos Rig 4:14 toon.

V: In Rigters 4:9 en elders in Rigters, is die vermelding van die stam van Efraim en sy prominente posisie bewys dat Rigters saamgestel is ná die afskeiding van die noorderlike koninkryk?

A: Nee. Skynbaar meen sommige kritici dat as 'n gedeelte Efraim noem, dit in die noorderryk geskryf is; as dit Juda noem, in die suiderryk geskryf is; en as 'n boek albei noem, dit twee dele gehad het wat op verskillende plekke geskryf is.

Dit is nie ondenkbaar vir 'n onbevooroordeelde waarnemer nie dat iemand in Juda ten minste 'n paar keer Efraim sou noem, en dit is denkbaar dat iemand in Efraim Juda sou noem. Dit is ook nie ondenkbaar nie dat as die boeke voor die verdeelde koninkryk geskryf is, daar geen antagonisme tussen die twee sou wees nie.

V: In Rigters 4:9, waarom was Barak huiwerig om Israel sonder Debora te lei?

A: Die Skrif sê nie uitdruklik nie, maar ons kan een moontlike rede sien. Aangesien Debora Barak geroep het, kan dit aandui dat Debora al vir 'n geruime tyd as leier gevestig was, en Barak was bekommerd dat die Israeliete hom sonder Debora dalk nie sou volg nie.

'n Tweede rede kan wees dat Debora 'n regter was wat in die gebied van die magtige stam Efraim voorgesit het, en Barak die ondersteuning van Efraim wou hê voordat hy voortgegaan het.

V: In Rigters 4:9 en Rigters 9:54, was daar iets verkeerd daarmee om deur die hand van 'n vrou te val?

A: Nee, maar daar is twee punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Tot in moderne tye was fisiese krag baie belangrik in oorlogvoering. Mans is gewoonlik sterker as vroue in hul boonste liggaam.

2. Alhoewel daar niks verkeerd was daaraan dat Siserah deur 'n vrou in plaas van 'n man gedood is nie, sou die meeste Midde-Oosterse kulture (waarskynlik ook die Kanaäniete) dit as 'n minder eervolle manier om te sterf beskou het. Dit sou verseker dat Siserah nie as 'n held of 'n groot kryger onthou sou word nie.

As 'n kanttekening het Abimeleg in Rigters 9:54 sy wapendraer gevra om hom te dood, sodat nie gesê sou word dat hy deur 'n vrou gedood is nie.

V: In Rigters 4:9 en Rigters 4:18, het Jael reg gehad om Siserah dood te maak?

A: Hierdie nie-Israëliet het nie net Sisera mislei nie, sy het reguit gelieg: "jy sal hier binne veilig wees". Debora, Barak en die Israeliete het Jaël as 'n held beskou omdat sy hul aartsvyand gedood het. Hier is vyf punte om in ag te neem:

Die Keniete het saam met Israel in die wildernis gereis. Totdat die Assiriërs gekom het, het hulle as nomade in Palestina gewoon. Die verhouding tussen die Israeliete en Keniete was altyd vriendelik.

Op haar eie manier, met haar eie middele, het sy die inisiatief geneem om die Israeliete te help.

Hoeveel, indien enigsins, sy van God se wet oor valse getuienis geweet het, weet ons nie.

As sy deur te lieg gesondig het, is sy geprys daarvoor dat sy God se volk met die waarheid wat sy gehad het, gehelp het.

Alternatiewelik dink sommige dat sy nie gesondig het nie. In oorlogstye is dit aanvaarbaar om vir die vyand te lieg, selfs wanneer die vyand nie vermoed dat hulle nie aan dieselfde kant is nie.

Vandag gebruik mense soms twyfelagtige middele om Christene te help. Christene behoort egter nie ongoddelike middele te gebruik nie.

Wanneer kritici vra, bl. 147 noem die volgende punte:

1. Toe Siserah, 'n gewapende kryger, reeds by Jël se tent aangekom het (Rigters 4:17), wat moes Jël doen? Sy kon hom nie in geveg verslaan nie, en sy kon nie regtig vir Siserah sê om weg te gaan nie.

2. Siserra het God se volk onderdruk, en as hy ontsnap het, sou hy hulle weer onderdruk het.

3. Jaël het op haar manier teen God se vyande geveg, net soos die manlike krygers op hulle manier geveg het.

4. Ongeag of Jaël se metode die beste was, het Debora en Barak haar optrede onder hierdie omstandighede geprys. Dit beteken nie dat almal misleiding in oorlogvoering moet gebruik nie.

V: In Rigters 4:15, waarom was Barak se leër so klein?

A: Die leër het net sowat 10 000 voet soldate gehad. Die antwoord kan gevind word in Rigters 5:8,9,15-18,23. Baie van die ander stamme het nie gekies om by te staan en te help om teen Barak en Debora te veg nie. Dit is moontlik dat baie Israeliete vrede gemaak het met Jabin om onder hom te dien.

V: In Rigters 4:15, aangesien strydwaens effektiewe oorlogswapens was, hoe het 10 000 Israelitiese voetsoldate 'n leër met 900 strydwaens verslaan?

A: Die antwoord kan afgelei word uit Rigters 5:4-5,20-21. Hierdie verse praat van die reën en die opgeswolle riviere. Die dun wa-wiele sou in die modder vasloop. As verdere bewys het Siserá nie in sy wa gevlug soos mens sou verwag nie, maar hy het sy wa verlaat en te voet gevlug.

V: In Rigters 4:17, het Heber die Keniet 'n geïsoleerde tent gehad?

A: Alhoewel dit moontlik is, het hy waarskynlik nie 'n geïsoleerde tent gehad nie. Dikwels het nomades in gesinsgroepe gekamp, en Heber het waarskynlik 'n klein stam gehad.

V: In Rigters 4:18, waarom het Jaël Sisera met 'n hamer doodgemaak, in plaas van met 'n ander gereedskap?

A: Dit was dikwels gebruiklik vir die vroue om tente op te slaan, en hulle het hamers gebruik om dit te doen. Sy sou goed geoefen wees in hamerslaan.

V: In Jdg 4:18, waarom sou Jël se tent 'n goeie wegkruipplek wees?

A: Gebaseer op wat ons weet van latere Bedoeïense gebruike, was dit verbode vir 'n man om 'n vrou se tent te betree, tensy die man haar man, seun of vader was.

V: In Rigters 4:19, toe Jaël vir Siser die melk gegee het, is dit waar dat 'melk' 'n eufemisme was vir intieme verhoudings', soos Born Again Skeptics op bl. 166 categoriek sê?

A: Nee. Jaël se man sou so nie gedink het nie, veral nie toe Siser net water gevra het nie. In werklikheid weet ek nie van enige plek waar melk uit 'n bergingsvel sou beteken dat dit iewers anders is nie, behalwe in die gedagtes van 'n kritikus wat baie, baie hard soek na bewyse in die Bybel dat onwettige seks aanvaarbaar is.

V: In Rigters 4:21, het Sisera gelê toe hy doodgemaak is, of het hy geval (en was dus regop) toe hy doodgemaak is, soos Rigters 5:27 impliseer?

A: Siserah was aan die slaap toe hy gedood is. Om in Rigters 5:27 "dood neer te val" beteken óf eenvoudig dat hy gesterf het, óf dat hy beweeg en geval het terwyl hy gesterf het.

V: In Rigters 5, word die Lied van Debora beskou as een van die oudste dele van die Bybel?

A: Nee. Konserwatiewe Bybelgeleerdes aanvaar nie hierdie siening nie, aangesien daar geen bewyse daarvoor is nie.

V: In Rigters 6:1-6, hoe was die Midianiete sterk genoeg om Israel te verower, aangesien Josua die Midiaanse prinse in Josua 13:21 gedood het?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Die Midianiete is nie heeltemal vernietig in Josua 13:21 nie. Op 'n soortgelyke wyse is Duitsland swaar verslaan in die Eerste Wêreldoorlog, en het twintig jaar later in die Tweede Wêreldoorlog selfs sterker teruggekom.

2. In Rigters 6:1-6 was die Midianiete verbonde aan die Amalekiete en ander.

3. Hierdie verdrukking het meer as 200 jaar ná Josua se oorwinning oor die Midianiete plaasgevind. Baie kan in 200 jaar gebeur.

V: In Rigters 6:4-6, hoe het die Midianiete Israel verarm?

A: 'n Deel van die antwoord is in Rigters 6:11. Die Midianiete was nie geïnteresseerd in 'n sedentaire (nie-nomadiese) lewe nie. Hulle wou die graan en rykdom hê wat die Israeliete gehad het, en het nie omgegee of hulle geleef of van honger gesterf het nie. Millennia later het die Mongole 'n soortgelyke perspektief gehad. Die gedagte dat dorpe 'n vermorsing van goeie weiding was, maar hulle het oorwonne volke steeds daar laat woon weens die belastings wat hulle ingesamel het.

V: In Rigters 6:10, waarom was God nie tevrede dat hulle die gode van Kanaän aanbid het nie, aangesien Hy in Rigters 2:3-4 gesê het dat hulle 'n strik vir die Israeliete sou word, tensy Hy die Kanaäniete uitdryf, en Hy sou dit nie doen nie?

A: Twee punte om in die antwoord in ag te neem.

Om te bly was nie die oorspronklike bedoeling nie: Dat enige Kanaäniete in Kanaän sou bly, was nie oorspronklik deel van die plan wat God aan hulle geopenbaar het nie. Dit was eers nadat hulle opgehou het om die Kanaäniete uit te dryf dat God gesê het hulle sou nie uitgedryf word nie.

Afgodsdiens was nie die daaropvolgende bedoeling nie: God het die Kanaäniete daar gelaat as 'n beproewing vir Israel om te sien of hulle vir Hom getrou sou bly. Die feit dat God hierdie beproewing toegelaat het, impliseer geensins dat God wou hê hulle moes in die beproewing faal nie.

V: In Rigters 6:11, waarom het Gideon graan in 'n wynpers geskud?

A: Dit is gedoen om dit vir die Midianiete te verberg. Ook, aangesien dit in die wynpers gedors is, was dit waarskynlik 'n klein oes.

V: In Rigters 6:12, was die engel hier sarkasties toe hy die wegkruipende Gideon as 'n kragtige man van dapperheid aanspreek?

A: Waarskynlik nie. Dit kan een of albei van die volgende wees.

Moedbevordering: Dit sou Gideon bemoedig om te weet dat hy die moed sou hê om 'n magtige man te wees.

Toekomsige teken: Gideon was 'n magtige man van dapperheid in God se oë. God sien ons nie net soos ons is nie, maar soos ons sal wees.

V: In Rigters 6:17, het Gideon reg gehad om 'n teken te vra?

A: Soms is dit goed om nie na dinge te kyk in terme van "reg of verkeerd" of "toegelaat vs. verbode" nie, maar eerder in terme van wat die beste is. Dit was waarskynlik nie die beste om die teken te eis nie; as Gideon se geloof groter was, sou hy dit nie nodig gehad het nie.

Ongeag sy mate van geloof, het God sy versoek beantwoord sonder enige teken van berisping. God het Gideon genadiglik ontmoet waar hy was, of dit nou in 'n wynpers was of te midde van sy twyfel, en het met sy twyfel gewerk. God hanteer elke persoon waar hulle is, en God is vandag ook genadig.

V: In Rigters 6:22, wat vertel dit vir ons oor Gideon?

A: Twee dinge.

1. Gideon het ten minste 'n deel van die Ou Testament geken, want hy het geweet dat niemand die aangesig van God kon sien en lewe nie.

2a. Miskien het hy regtig nie geglo dit was 'n engel van God nie tot ná die wonder.

2b. Alternatiewelik het Gideon wel voorheen geglo, maar hy het nie stilgestaan om oor die impak van God se boodskap te dink of dit te oorweeg nie, tot net toe.

V: In Rigters 6:22-23, wie is die engel wat Gideon gesien het?

A: Daar is twee sienings.

Vroeë Christene het geneig om engelaanwesighede in die Ou Testament as voor-inkarnasie-verskynings van Jesus Christus te beskou.

Latere Christene neig dikwels om dit te beskou as God wat die gedaante van 'n engel gebruik om sigbaar met mense te kommunikeer. God kon die gedaante van 'n brandende bos by Moses gebruik, en God kan enige vorm gebruik wat Hy kies.

V: In Rigters 6:28, wat was 'n Asherah-paal?

A: Asherah (nie te verwar met Astarte nie), was 'n godin van Sumer, Babilon, Suid-Arabië, en die hoofgodin van die stad Tirus. In Ugarit is sy beskou as die vrou van El en die moeder van Baäl.

V: In Rigters 6:31, waarom het Joas Gideon se afbreek van Joas se altaar tot Baäl verdedig?

A: Miskien het Joas verontwaardig gevoel dat die mense wat by "sy" altaar aanbid het, aanmatigend gedink het dat hulle die altaar besit, soos blyk uit hul denke dat hulle diegene moes wees wat enigiemand kon straf wat dit vernietig het.

Hoe dit ook al sy, Joas se begeerte om sy seun te beskerm, was sterker as sy liefde vir Baäl. Altaars vir Baäl is nie net gebou vir die toewyding van die bouer nie; hulle kon ook baie winsgewend wees. Ongelukkig was dit 'n les wat Gideon beter kon laat staan het om te ken, aangesien hy daardie inligting later in sy lewe gebruik het.

V: In Rigters 6:34-35, waarom was die Israelitiese manne almal gretig om by Gideon se leër aan te sluit, aangesien hulle huiwerig was om dit in die dae van Barak te doen?

A: Die aantal wat by Gideon aangesluit het, was 32 000 volgens Rigters 7:3, terwyl die aantal wat by Barak aangesluit het, slegs 10 000 was volgens Rigters 4:14. Die Skrif sê nie, maar ons kan oor 'n aantal redes spekuleer.

Aangemoedig deur Barak se vorige ervaring, het hulle gevoel dat hulle weer suksesvol kon wees teen 'n vyand.

Vol vertroue weens die wonder dat die offer deur die engel verteer is, het hulle groter vertroue gehad dat God by hulle was.

Uit desperaatheid, omdat die Midianitiese leër die meeste van hul kos in beslag geneem het, het hulle dit verkies om vir hul vryheid te veg eerder as om te sterf van honger.

V: In Rigters 6:36-40, waarom het Gideon die wolflos uitgesprei nadat hy reeds die leër byeengeroep het?

A: Gideon was reeds genoegsaam verbind om die Israeliete te mobiliseer. Dit is nie waarskynlik dat hy die wol uitgesprei het om advies oor strategie of tydsberekening te vra nie, aangesien daar nie aangeteken is dat Gideon God om enige bykomende inligting gevra het nie. Daar is verskeie moontlikhede waarom Gideon die wol uitgesprei het.

1a Wankelende geloof: Miskien het Gideon twyfel gehad en sy geloof het gewankel. Hy moes nie gevra het nie, maar God het hom genadiglik geantwoord. Soos in Hard Sayings of the Bible p.192-193 gesê word, was dit 'n oomblik van benoudheid vir Gideon, want eers het hy gesê hy sou glo as die wol nat was. Toe het Gideon teruggekom op wat hy gesê het en sou glo as die wol droog was.

1b. Bevestiging: Die Believers Bible Commentary bl. 272 sê dat baie Christene die wol misverstaan. Aangesien Gideon reeds die troepe bymekaargeroep het, het hy nie om leiding gevra nie, maar om bevestiging. Gideon het geweet wat om te doen, maar hy het na versekering van sukses gesoek.

2a. Gideon het dit net vir homself gevra.

2b. Gideon het hoofsaaklik gevra ter wille van die bemoediging van die Israeliete.

V: In Rigters 7:3, waarom is die meeste mans huis toe gestuur?

A: Die oorwinning oor die Midianiete sou nie uiters moeilik wees nie, aangesien al die Israeliete as een uitgegaan het om saam teen hulle te veg. God wou egter hê hulle moes weet dat die oorwinning van Hom gekom het, en nie uit hulle eie krag en eenheid nie.

Natuurlik sou dit enige Midianitiese verkenners totaal sou verwar om te wonder waar die groot Israelitiese leër gekamp het.

Toe die aanval gekom het, het normaalweg slegs 'n baie klein gedeelte van die soldate trompette gedra. As daar 300 trompette was, kon die Midianiete maklik aanneem dat daar meer as 100 keer soveel soldate was. Let daarop dat hierdie trompette al die trompette van die oorspronklike Israelitiese leër was.

V: In Rigters 7:19, wat was die betekenis daarvan om 'n "nuutgestelde wag" te hê?

Dit beteken dat die nagwag van soldate besig was om van skof te wissel. Op hierdie tyd van die nag sou daar meer soldate as gewoonlik in en uit die kamp rondloop, en die kans was groter dat die vyandige soldate mekaar nie sou herken nie en sou begin veg. As daar geveg sou uitbreek, sou dit 'n "sneeubal"-effek hê, aangesien verwarde en slaperige Midianiete, Ammoniete en Ismaeliete uit hul tente sou uitkom terwyl hulle die Israelitiese gevegskreet hoor en al hierdie donker figure rondom die kamp sien rondhardloop.

Leërs wat onder mekaar veg, kom ook voor in Esegiel 38:18-21 en Sagaria 14:13-14.

V: In Rigters 7:19, wat was die tye van die wagters?

A: Volgens The Bible Knowledge Commentary: Ou Testament bl. 394, was die drie wagters in Gideon se dag van 18:00 tot 22:00, van 22:00 tot 02:00, en van 02:00 tot 06:00.

V: In Rigters 8:6-9, waarom het Sukkot en Peniel geweier om Gideon te help?

A: Al sê die Skrif dit nie, kan dit een of meer van die volgende redes wees.

Pragmatisme: As Gideon sou wen, sou hulle bevry word. As die Midianiete sou wen, sou dit geen verskil maak as hulle neutraal bly nie. Hulle het dalk nie genoeg soldate gehad om 'n verskil te maak nie.

Vrees: Aangesien hulle die groot getal Midianiete geken het, het hulle nie geglo dat Gideon die Midianiete kon oorwin nie, en hulle het vir neutraliteit gekies.

Kommersiële redes: Miskien het hulle ingestem om hulde te betaal aan die Midianiete. Mense mag kla voordat hulle hulde betaal, maar dit sou lyk asof hulle hulde tevergeefs betaal het as hulle die jaarlikse hulde in volle omvang betaal en dan in opstand kom.

Wat ook al die redes was, was dit duidelik dat hulle nie baie hoog dink van Gideon se leër of van die Here, wat Gideon gekies het om die leër te lei nie.

V: In Rigters 8:6-9, waarom verskil die straf van Sukkot en Peniel van dié van Meroz in Rigters 4:23?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Reg of verkeerd, dalk was Gideon moontlik nie so versoenend as wat hy kon gewees het nie.

2. Meroz het geweier om te help, maar die Skrif wys wel dat Meroz opstandig was teen Debora en Barak, soos Sukkot en Peniel teenoor Gideon was.

3. Sukkot en Peniel het dalk die patroon van neutraliteit gevolg wat Meroz begin het, en hierdie patroon moes gebreek word.

Ongelukkig "beoefen" vandag sommige Christene neutraliteit, terwyl alle Christene eintlik "…vasstaan in een gees, met een sin, deur saam te veg vir die geloof van die evangelie," (Filippense 1:27b NET).

V: In Rigters 8:18-19, waarom het God toegelaat dat die Midianiete Gideon se broers doodmaak?

A: Die Skrif sê dit nie. Maar as Jaoash se familie Baäl aanbid het, watter verpligting het God om afgodsdienaars te beskerm?

Ons ken nie al God se raad nie, maar die geloof van een persoon is nie 'n plaasvervanger vir die geloof van 'n ander nie. Een vraag waaroor ons egter kan wonder, is waarom Gideon se broers by Tabor was in plaas daarvan om saam met Gideon in die leër te wees?

V: In Rigters 8:24, het Gideon die Ismaeliete verslaan, of die Midianiete soos Rigters 8:26 twee verse later sê?

A: Daar is twee antwoorde, en albei kan waar wees.

1. Volgens Ancient Orient and Old Testament deur Kenneth Kitchen (IVP 1966) bl. 123, is die terme Ismaeliete en Midianiete destyds dikwels sinoniem gebruik.

2. Die Midianiete en Ismaeliete was bondgenote. Daar was dus een verenigde vyand wat die Israeliete beveg het.

V: In Rigters 8:22-23, waarom het Gideon geweier om oor hulle te regeer?

A: Miskien was Gideon bevrees, of hy het 'n wyse begrip gehad dat hy nie vir die taak geskik was nie. Waarskynliker egter het "heers" hier beteken om koning te word. Aangesien God nie 'n koning oor Israel aangestel het nie, kon Gideon en sommige ander gedink het dat dit sou wees om God se gesag in Israel te misbruik.

Een verskil tussen 'n "koning" en 'n "regter" was dat 'n koning erfopvolging was, en 'n regter nie. Die Israeliete het spesifiek gevra dat beide Gideon en sy seun oor hulle sou regeer, so wat hulle gevra het, was 'n erfopvolgende heerser.

Mens sou kon dink dat Gideon homself later as 'n koning beskou het, want hy het een van sy seuns Abimeleg genoem, en daardie naam beteken óf "vader van die koning" óf "my vader is koning". Abimeleg was ook die naam van twee Filistyense konings in vroeër tye.

Gideon het die versoeking weerstaan dat hy en sy seuns in Rigters 8:22-23 gekroon moes word, maar Abimeleg het ander idees gehad. As Christene behoort ons nooit 'n koning oor ons ryk hier op aarde te wil wees nie.

V: In Rigters 8:27, hoe kon Gideon, 'n magtige man van God, so 'n afgod maak?

A: Die Skrif sê nie so nie, dit neem net hierdie hartseer feit op. Gideon het ver af geval van die tyd in Rigters 6:28-31 toe hy 'n Asherah-paal omgekap het. Dit sou 'n bron van verleentheid vir Gideon gewees het, as hy hieroor duidelik nagedink het. Eerstens 'n paar redelik onbeduidende redes waarom hy dit waarskynlik gedoen het, en dan 'n paar belangrike lesse wat ons kan leer.

Moglike verduidelikings (maar nie regverdigings nie)

Rustig op lauwerblare: Gideon het geweet hy het 'n magtige werk van God gedoen. Miskien het hy gevoel hy verdien 'n bietjie speling wat sonde betref. 'n Les wat ons kan leer, is dat wanneer God groot dinge deur ons doen, daar 'n sterk versoeking kan wees om sonde te probeer regverdig met die goeie dinge wat ons gedoen het. Sommige mense dink hieraan as die "Robin Hood-sindroom", aangesien Robin Hood blykbaar in 'n variasie hiervan geglo het. Roof en diefstal was verkeerd, maar as jy 'n deel van die onregmatige buit aan die armes gegee het, was dit dalk 'n boetedoening wat daarvoor vergoed het.

Kompromie: Gideon se ontmoeting met die engel het getoon dat hy iets van die Bybel geweet het. Tog het sy vader 'n afgodstempel gehad. Aangesien ander probeer het om God te aanbid en tog kompromieë te maak, het Gideon dit ook gedoen. Die enigste positiewe was dat Gideon, met God se straf, waarskynlik nie 'n slegte voorbeeld vir sy kleinkinders gestel het nie.

Uitverkoop vir wins: Gideon het waarskynlik by sy vader Joas geleer dat 'n afgodsaltaar baie winsgewend kon wees. Die beeld was 'n afgod vir ander, maar dalk was daardie beeld nie regtig 'n afgod vir Gideon nie. Miskien was Gideon se afgod geld. Hoeveel geld sou dit verg voordat jy mense wat God probeer soek, seermaak? Hopelik sal jy wys wees en in ag neem dat geen hoeveelheid geld op aarde die rykdom en belonings wat 'n mens in die hemel kan hê, werd is om te verpand nie.

Opsomming: Ons weet nie hoekom Gideon hierdie "onverklaarbare" daad gepleeg het nie. Dit is egter nie so onverklaarbaar nie wanneer ons die misdade van mense vandag sien.

Lesse wat ons kan leer: Vir onsself het ons 'n verantwoordelikheid om volhardend God te dien. Vir ander moet ons besef dat mense God op een tyd getrou kan dien en later afvallig kan raak.

As 'n kanttekening is dit interessant om Gideon se afbreek van 'n altaar te vergelyk met Gideon se latere bou van 'n afgod. Dit is ook interessant om Gideon se herinnering aan sy gedode broers (8:18-21) te vergelyk met wat met al sy 72 seuns behalwe twee gebeur het.

V: In Rigters 9:5,45, hoe kan Abimelek vir ons 'n rolmodel wees? ('n atheïs het hierdie vraag gevra)

A: Die ateïs moet hier nogal verward wees, want Abimeleg was nie bedoel as 'n rolmodel nie. Die feit dat die Heilige Skrif Judas as die verrader van Jesus noem, beteken nie dat Judas ook 'n rolmodel behoort te wees nie.

Abimelek was 'n unieke rigter, omdat hy nooit deur God aangestel is nie. Dit is hartseer dat Gideon sy loopbaan begin het deur Baäl se altaar af te breek, terwyl sy bose seun Abimelek geld ontvang het om sy loopbaan in die tempel van 'n Baäl te begin. Abimelek se moeder was 'n bywoning van Gideon uit Sjem. As Gideon net geweet het wat sy eie seun sou doen, sou hy beslis nie daardie byvrou as 'n sekondêre vrou geneem het nie. As ons net God se visie gehad het om die gevolge van ons dade (goed, sleg en lui) te sien, sou ons waarskynlik nog yweriger gewees het om God te dien.

Sien die bespreking oor 2 Samuel 13:11-29 vir meer inligting.

V: In Rigters 9:5,45, wat moet Christene doen as hulle deel is van 'n Christelike organisasie wat 'n ongelowige of ongoddelike leier het?

A: Dit is 'n ernstige probleem, want in Openbaring 2:20 is die kerk in Tiatira swaar bestraf deur Jesus weens hulle verdraagsaamheid. Miskien het hulle eenvoudig op God vertrou om ongoddelike leiers te verwyder, terwyl God bedoel het dat hulle nie hul eie verantwoordelikheid moes ontduik nie. Efesiërs 4:3 sê ons het 'n verantwoordelikheid om die eenheid van die Gees te bewaar. Ons het egter nie die verantwoordelikheid om 'n eenheid met ongoddelike mense te skep wat nie daar is nie. Ons moet nie toelaat dat ons kerkbydraes na doeleindes gaan wat God nie behaag nie. Net so het Paulus in 1 Korintiërs 5 daardie kerk berispe omdat hulle nie 'n onmorele broer uitgesit het nie. Dit was net twee hoofstukke nadat Paulus hulle aangespoor het om nie verdeeldheid te hê nie, dus om iemand uit die kerk uit te sit wat uitgesit behoort te word, veroorsaak duidelik nie verdeeldheid nie, binne die Bybelse begrip van eenheid en verdeeldheid.

Daar is drie dele in die antwoord.

A: Wat om te doen: Daar is 'n eenvoudige, maar effektiewe strategie om met ongoddelike mense, verdeeldheidstigters en mense met wie jy meningsverskille het, om te gaan, selfs al is jy dalk die een wat verkeerd is. Hier is wat Jesus in Matteus 18:15-22 geleer het.

A1. As jy iets teen jou broer het, gaan wys hom sy fout privaat, net julle twee.

A2. As dit misluk, neem een of twee ander saam om dit met hom te bespreek.

A3. As dit misluk, vertel dit aan die kerk.

A4. As dit misluk, behandel hom soos 'n heiden (d.w.s. verwyder hom as 'n lid van die kerk).

A5. Laastens, in vers 21-22, as hy berou, moet hom vergewe.

Paulus sê in 1 Korintiërs 6:1-8 dat ons nie ander gelowiges moet dagvaar nie. Dit is beter om onreg aangedoen te word as om 'n ander opregte Christen te dagvaar.

B: Wanneer om dit te doen: Dit is beter om "sowel die geveg as die oorlog te verloor" as om verdeeldheid te veroorsaak oor sekondêre leerstellingsake. Tog is verdeeldheid vir ongelowiges noodsaaklik vir die primêre leerstellings van die Christendom. Wat is dus die sekondêre leerstellings en wat is die primêre leerstellings?

Alhoewel die Bybel nie 'n sistematiese, uitputtende lys gee nie, toon dit 'n paar voorbeelde.

B1 Sekondêr: Romeine 14 sê dat dieet, vleis eet en die viering van een dag as meer spesiaal as 'n ander spesifiek sake is waaroor ons nie moet argumenteer nie, alhoewel Romeine 14:16 sê ons kan praat om te verhoed dat wat ons as goed beskou, as kwaad beskryf word.

B2 Primêr: Aan die ander kant noem 1 Korintiërs 15:1-4 sommige leringe as van primêre belang, soos Jesus se dood vir ons sondes, begrafnis en opstanding. As iemand hierdie leringe ontken, is hulle nie net 'n gelowige wat 'n meningsverskil met jou het nie. Hulle is eerder glad nie eens gelowiges nie, want Paulus sê spesifiek dat hulle geloof tevergeefs is. Ons behoort nie eenheid met hulle te hê nie.

B3 Dinge wat berisping verdien, maar nie noodwendig skeuring nie, is dinge soos die skynheiligheid om te weier om saam met heidene te eet wanneer Jode in die omgewing is, soos Galasiërs 2:11-16 wys. Ons moet sulke dinge openlik teëstaan, selfs al beteken dit verleentheid vir 'n godsalige kerkleier.

C: Laaste uitweg: As daar dus 'n probleem is met 'n primêre leer, en die metode in Matteus 18:15-22 is gevolg of ten minste probeer, en niks was doeltreffend nie, wat dan? Dan lê die probleem nie net by die ongoddelike leier nie, maar eerder by die organisasie of kerkgenootskap.

C1. 'n 3 Johannes 9-10-situasie: Miskien kan die organisasie gered word en die ongoddelike leiers uitgesit word. Johannes die apostel het 'n situasie soos hierdie in 3 Johannes 9-10 gehad, en hy het openlik aandag gevestig op Diotrefes. Vandag werk baie konserwatiewe Christene in die Lutherse Kerk – Missouri-sinode daaraan om mans as leiers aan te stel wat "God by Sy Woord neem."

C2. 'n Babilon-situasie: Aan die ander kant mag die organisasie nie redbaar wees nie, en soos Babilon in Openbaring 18:4, het die ware Christene 'n verantwoordelikheid om te vertrek (en soveel ander as moontlik saam te neem.) Miskien as 'n organisasie simbolies "dronk van die bloed van die heiliges" is (Openbaring 17:6), is dit 'n teken dat die situasie dalk 'n bietjie meer ondersoek verdien voordat daar tot die slotsom gekom word dat die situasie nog herstelbaar is.

V: In Rigters 9:7-21, wat was Jotam se punt?

A: Jotam het dalk bevraagteken of daar in die algemeen 'n koning behoort te wees. Hoe dit ook al sy, het Jotam hulle gevra of hulle regtig 'n "distel" oor hulle wil hê, om seker te maak dit is wat hulle regtig wou hê. Jotam het nie regtig "bewys" dat hulle onregverdig teenoor Jerub-Baäl (Gideon) en sy seuns was nie. Hy het hulle eenvoudig daaraan herinner wat hy geweet het hulle het reeds besef. Toe sê hy dat as hulle nie eervol opgetree het nie, mag hulle gekose koning Abimeleg hulle vernietig, en mag die mense van Sjekem en die naburige Bet-Milo Abimeleg vernietig.

V: In Rigters 9:46 waarom was daar hier 'n afgod met die naam "Baal-Berith of El-Berith"?

A: Die woord Baal-Berith beteken heer van die verbonde, en El-Berith beteken god van die verbond. Dit was hartseer dat hierdie afgods altaar naby Sjekem was, want naby Sjekem was waar God 'n verbond met Abram gesluit het.

Miskien was dit opsetlik om in Sjekem 'n altaar met die naam "Berith" te hê, want hulle het meer die maak van verbonde met gode aanbid as om uitsluitlik die Een, Ware God te aanbid.

Dit is ironies dat die geld wat die Sekemiete aan Abimeleg betaal het om 'n klein leër te hê en Gideon se ander seuns te dood, uit die tempel van die "heer van die verbonde" gekom het. Dit is poëtiese geregtigheid dat die laaste toevlugsoord van die Sekemiete in die tempel van Baäl-Berit was, en hulle het daar gesterf weens die man aan wie hulle geld betaal het om Gideon se ander seuns te dood.

V: In Rigters 9:46-49, is daar enige ekstrabibliese bewyse dat die tempel van el-Berith by Sjekem afgebrand is?

A: Ja; bewyse van die brand is gevind wat ooreenstem met ongeveer 1150 v.C. Die Wycliffe Bible Dictionary bl. 1568-1569 sê dat die vesting-tempel mure van 7 tot 7,5 voet dik gehad het, 53 voet breed en 41 voet lank was, met die ingang aan die lang kant. Daar staan: "Die verwoesting van Sjekem deur Abimeleg omstreeks 1150 v.C. is volop bevestig."

V: In Rigters 9:54, waarom wou Abimelech nie hê mense moes sê 'n vrou het hom gedood nie?

Eerstens het Abimelech aan sy nalatenskap gedink – hoe mense hom sou onthou – en hy het geredeneer dat hy nie as 'n baie goeie kryger onthou sou word as 'n vrou hom net deur 'n klip te laat val, sou doodmaak nie. Daar is egter iets nogal fassinerend aan Abimelech hier.

Abimelech het al sy eie broers vermoor, en het nie net die ooreenkoms met die dorp wat hom ondersteun het, gebreek nie, maar het ook almal in die dorp doodgemaak. Toe Abimelech dan sterwend is, het hy die teenwoordigheid van gees om bekommerd te wees oor hoe ander hom sal onthou. Hy was so deurmekaar oor wat hy waardeer het, dat hy geen benul gehad het wat ander van hom sou dink nie.

Alhoewel sy eerste bekommernis was wat ander van hom sou dink, terwyl hy in sy bene moes bewerig wees oor wat God van hom gedink het.

V: In Rigters 10:12-16, waarom het God aanvanklik nie ingestem om die Israeliete te help en hulle daarna te verdedig nie?

A: God sou hulle nie help nie, tensy hulle eers hul afgode verwyder het. God was hier opreg, soos in alle gevalle. God sou hulle nooit verdedig nie solank hul ongehoorsame afgodsdiens voortgeduur het. Toe hulle berou gehad het, het God hulle verdedig. God het nie verander nie, maar toe hul hart verander het, het God se geopenbaarde voorneme teenoor hulle verander.

V: In Rigters 11:14-28, was Jiftach of die koning van Ammon hier korrek?

A: Jiftach was korrek, en hy het 'n oortuigende argument in Rigters 11:21-26 gemaak. Die koning van die Ammoniete het beweer dat die Israeliete die land van die Ammoniete geneem het. Jiftach het gesê nee, omdat:

1. Hulle het dit van Sihon en Og verower, nie van die Ammoniete nie.

2. Die Israeliete het nie eens teen die Ammoniete geveg nie.

3. Wat dit betref het die Ammoniete nie teen die Israeliete geveg nie.

4. Sowel in Josua se tyd as honderde jare later het die Ammoniete nooit aanspraak op daardie land gemaak nie. Die koning van Ammon het 'n nuwe aanspraak gemaak.

Jefta se logiese, oortuigende argument het geen enkele uitwerking op die Ammoniete gehad nie. Soms het ewe goeie argumente geen uitwerking op die gierigheid van politieke leiers vandag nie, maar ons moet tog probeer.

V: In Rigters 11:26, hoe het die Israeliete 300 jaar lank in Hesbon en Aroër gewoon?

A: Alhoewel sommige die foutiewe mening het dat sommige van die rigters oor mekaar geloop het, het dit geen invloed op hierdie vraag nie. Daar is drie punte om in die antwoord in ag te neem.

X 1. Dit is moontlik dat die Israelitiese boodskappers van Jiftach miskien verkeerd was oor die 300 jaar. Die Bybel sou onfeilbaar neerskryf wat hulle gesê het. Dit is egter meer waarskynlik dat hulle korrek was oor die 300 jaar.

2. As die Israeliete omstreeks 1407 v.C. die beloofde land binnegegaan het, en 'n bietjie vroeër in Hesbon en Aroër gewoon het, sou dit die regterskap van Jiftach 'n bietjie vroeër as 1107 v.C. maak.

3. Dit stem goed ooreen met die 480 jaar tussen die Eksodus onder Moses en Salomo se tempel in 1 Konings 6:1 en die 450 jaar tussen Josua se verowering en Salomo se dood in Handelinge 13:20.

V: In Rigters 11:29-30, hoe kon Jiftach 'n oorhaastige en dwaas eed aflê, aangesien die Gees van God op hom was?

A: As die Heilige Gees op iemand kom, beteken dit nie dat hul woorde onfeilbaar is of dat hulle nie steeds dwaas foute kan maak nie.

Sommige mense beskou God as 'n "gierige ou" wat jou met swaarkry moet tref en van jou moet neem om te kompenseer vir wat Hy jou gee. Miskien het Jiftach hierdie verkeerde siening gehad toe hy hierdie gelofte in Rigters 11:30-31 gemaak het.

V: In Rigters 11:30-40 het Jiftach regtig sy eie dogter as 'n dwase offer gedood?

A: Christene het twee verskillende sienings.

Ja: Jiftach se gelofte het beteken dat hy sy dogter sou doodmaak. Jiftach se nakoming van sy gelofte was teen God se wil, wat in die Tien Gebooie die Israeliete beveel het om nie te moord nie. Now That's A Good Question bl. 574 en Today's Handbook for Solving Bible Difficulties bl. 260–261 gee die siening dat Jiftach werklik sy dogter geoffer het, en dit was sondig teenoor God. 1001 Bible Questions Answered bl. 331 sê dat die Targum van Jonathan leer dat Jiftach dit wel gedoen het.

Ander vroue het as tempelbediendes gedien, en natuurlik het sommige mans en vroue in latere tye gekies om nie te trou nie om die koninkryk van God beter te dien. Dit sou vreemd lyk om haar "ellende" elke jaar te herdenk, wanneer baie ander vroue vrywillig gekies het om dit te doen.

Soos Gideon het Jephthah 'n heldhaftige lewe gelei met 'n tragiese einde. In teenstelling met Gideon lê Jephthah se tragedie egter nie daarin dat hy sy verbintenis aan God gebreek het nie, maar dat hy 'n dwaas eed nagekom het. Anders as Gideon, wat die Efraimiete kon kalmeer, het hierdie regter dit nie gedoen of kon nie en het 42 000 van hulle doodgemaak. Niemand het Jephthah se vasberadenheid om sy gelofte na te kom bevraagteken nie. Miskien moes Jephthah self dit gedoen het.

Nee: Jiftag se gelofte het beteken dat sy dogter haar hele lewe lank aan God toegewy sou wees as 'n ongetroude maagd. Die Complete Book of Bible Answers bl. 49-50 wys daarop dat sy nie twee maande gehad het om te treur omdat sy gaan sterf het nie, maar sy het twee maande gehad om te treur omdat sy nooit kinders sou hê nie.

Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 164 is seker dat Jiftach nie sy dogter vermoor het nie, omdat Rigters 11:31 in Hebreeus "wie ook al" sê en hierdie woord nooit vir diere gebruik word nie, dus het Jiftach verwag dat 'n mens sou uitkom, en hy het geweet menslike offerande was onaanvaarbaar. Die feit dat sy 'n enigste kind was, is belangrik in haar geklaag, omdat haar ouers se geslaglyn heeltemal sou uitsterf. 1001 Bible Questions Answered bl. 331-334 noem ook dat daar geen spoor van bloed in hierdie verhaal is nie.

When Critics Ask bl. 148–149 gee ook vyf redes waarom dit nie beteken het dat sy gedood is nie.

1. Jiftach het van die wet teen menslike offerande geweet.

2. Dit sê nooit dat hy haar geoffer het nie, en mense (soos die eerstgeborene) is deur 'n dieroffer losgekoop in plaas daarvan om self 'n offer te wees.

3. In daardie kultuur sou die keuse om geen kinders te hê nie as 'n groot opoffering beskou word.

4. Jiftach se dogter het nie twee maande uitgegaan om oor haar dood te treur nie, maar om te treur dat sy nooit nageslag sou hê nie.

5. Belangriker nog, as sy twee maande lank oor haar maagdelikheid gerou het omdat sy sou sterf, kon sy vir twee maande met 'n man getrou het.

Sien ook Bible Difficulties and Seeming Contradictions bl. 151-153 vir 'n ontleding waarom Jiftach nie regtig sy dogter gedood het nie. The Complete Book of Bible Answers bl. 49-50 en Difficulties in the Bible bl. 85-86 noem dat alhoewel die Bybel nooit sê dat Jiftach sy gelofte nagekom het nie, daar niks in die Bybel is wat hom sal prys of verdedig as hy dit wel gedoen het nie.

V: In Rigters 11:30-40, waarom word hierdie bose gelofte van Jiftach in die Bybel opgeteken?

A: Al sê die Skrif dit nie, is daar vier punte wat ons kan sien.

a) Dit is seker dat elke persoon in die Bybel baie dinge gesê en gedoen het wat die Bybel nie opgeteken het nie. Maar van al die besonderhede oor Jephthah wat weggelaat is, het God besluit om hierdie eerder as ander in te sluit.

b) Almal sal saamstem dat hierdie verhaal ons ongemaklik laat voel, en ek glo dit is doelbewus so. Jiftach was 'n man van sy woord en 'n man van eer (soos hy dit gesien het) – selfs wanneer dit ongehoorsaamheid aan God beteken het. Jiftach het nie aan 'n heidense afgod geoffer nie, maar het eerder aan die Een, Ware God iets geoffer wat God nooit gesê het Hy wou hê nie. As ons dink dat God ons offer en ons diens aan Hom meer waardeer as ons liefdevolle gehoorsaamheid, of as ons ons offer en diens aan Hom meer waardeer as ons liefdevolle gehoorsaamheid, dan is daar iets baie skeef aan ons verhouding met God.

c) Jephthah het 'n vreemde en gebrekkige siening van God gehad. Alles wat uit sy huis gekom het, sou die gelukkigste wees om Hom te ontmoet, en hy het gevoel God wou nie sy geluk hê nie. Maar selfs vandag kan mense vergeet dat God ons meer liefhet as wat ons onsself liefhet, en God wil hê wat die beste vir ons is, selfs meer as wat ons self wil.

d) Die ontstellende emosies in hierdie verhaal van roekelose ongehoorsaamheid aan God, vermom as 'n offer aan God, kan ons help om hierdie voorbeeld beter te onthou. God wil nie ons geld, ons diens of ons offer hê nie, maar Hy wil ons hê – heeltemal toegewyd en gehoorsaam aan Hom, soos Michah 6:6-8 leer.

V: In Rigters 11:30-40, was dit die toe-eiening van 'n pre-Israëlitiese heidense fees?

A: Nee. Alhoewel daar 'n Midde-Oosterse gebruik was dat vroue vir Tammuz ('n manlike god) geween het, is daar geen bewyse dat dit die bron van hierdie Israelitiese gebruik was nie. Verder is daar geen bewyse dat hierdie Israelitiese gebruik baie lank voortbestaan het nie.

V: In Rigters 11:33, is daar enige argeologiese bewyse vir Abel-keramim?

A: Ja. Volgens Biblical Archaeology Review Jan./Feb. bl. 33 word dit vandag Tell el-'Umeiri genoem. Dit is omstreeks 3000 v.C. vir die eerste keer bewoon.

V: In Rigters 12:1-6, het Jiftach reg gehad om die Efraimiete te dood?

A: Beslis het Jiftach nie dieselfde diplomatie as Gideon in 'n soortgelyke situasie gehad nie. Anders as in die vorige situasie, het die Efraimiete hier egter daartoe verbind om Jiftach te vermoor.

Dit was nie God se perfekte wil dat Sy volk mekaar sou doodmaak nie. Die Efraimiete was hier in die fout, maar dalk kon Jiftach dit met meer diplomatie vermy het.

Dit is ongelukkig dat wanneer jy 'n groot werk vir God doen, jy dikwels onregverdige kritiek uit onverwagte oorde kan ontvang.

V: In Rigters 12:8-13, wat het Ibzan, Elon en Abdon as Rigters gedoen?

A: Alhoewel die Skrif nie neerskryf wat hulle gedoen het nie, kan dit betekenisvol wees wat nie gebeur het toe hulle regters was nie. Toe Israel hulle as leiers gehad het, het geen nasie probeer om Israel binne te val nie.

V: In Rigters 13–16, kan die verhaal van Simson in die tipe sonmyte wat in die antieke tyd algemeen was, ingepas word, soos Asimov se Gids tot die Bybel bl. 248–251 beweer?

A: Nee. Asimov voer twee dinge aan: dat Simson 'n tipe van die sonmyte was (bl. 248), en dat Nazariërs in die algemeen 'n tipe van die sonmyte was omdat hul lang hare [op een of ander manier] die son se strale verteenwoordig (bl. 249).

Simsun was van Bet-Semeš in Dan, wat "huis van die son" beteken, en Asimov se Gids tot die Bybel bl. 251 voer aan dat die Filistyese naam Delila nou verwant is aan die Hebreeuse woord lilah, wat nag beteken. Die liberale Harper se Bybelwoordeboek bl. 134 sê egter dat Delila "liefhebber" beteken, nie nag nie. Strong se Konkordans sê dit beteken "verwelk"

Waarskynlik kan net soveel bewyse aangevoer word dat Simson uit die Asteekse mitologie geneem is (deur tydreis 2 500 jaar in die toekoms!), as uit beweerde sonmyte. Onthou dat baie van die Griekse en Romeinse mitologie wat ons vandag ken, destyds nie bestaan het nie.

V: In Rigters 13:5, waarom is aan Simson geen keuse gegee om 'n Naziriër of 'n rigter te word nie?

A: Simson is nie 'n keuse gegee oor hoe hy gebore is nie. Aan die ander kant sê niks dat God verplig was om Simson, of enigiemand anders, 'n keuse te gee oor hoe hulle gebore word nie.

Ongeag hoe ons gebore word, met watter voorregte, voordele en nadele ons ook al het, is dit om tot God nader te kom wat saak maak. God sal uiteindelik almal regverdig oordeel, gebaseer op wat hulle gegee is.

V: In Rigters 14:1-4, het God gewens dat Simson die Filistyense meisie sou trou, en hoe was dit van die Here?

A: Simson was nie ten volle daartoe verbind om God te gehoorsaam nie. Tog het God steeds Simson se begeerte na die Filistyse meisie gebruik. God het Simson op aarde geplaas om sy doel te vervul om die vriendelike verhoudings tussen die Israeliete en die Filistyne te vernietig. Simson was baie keer ongehoorsaam aan God, en dit sou nie verbasend wees dat Simson nie in die maniere wat Hy gebruik het, aan God welgeval was nie. Nietemin gebruik God verkeerde dade sowel as goddelike dade om sy doeleindes te bereik.

V: In Rigters 14:6,9, waarom is dit belangrik dat Simson nie vir sy ouers van die leeu en die heuning vertel het nie?

A: Omdat Samson in Rigters 14:18 onmiddellik seker geweet het dat die maats die antwoord van Simson se vrou gekry het. Simson het sy vrou nie ligsinnig verdink nie, maar hy kon vinnig tot 'n slotsom kom omdat niemand anders hulle kon vertel het nie.

V: In Rigters 14:15-18, waarom het Simson se vrou die Filistyne ondersteun in plaas van Simson?

A: Simson se vrou was 'n Filistyne, en sy het blykbaar meer vertroue in die krag van die 30 mans gehad as in Simson se vermoë om haar te red. Haar vertroue in die mans het haar en haar vader egter nie veel goed gedoen nie, want die Filistyne het hulle later albei in Rigter 15:6 lewendig verbrand.

V: In Rigters 14:19, was Simson reg om dertig mense in die stad Ashdod te dood ('n ateïs het dit gevra)?

A: Daar is twee verskillende antwoorde.

Nee. Simson was dikwels ongehoorsaam aan God. Die middele wat Simson gebruik het om teen die Filistyne te veg, was ook nie baie goed nie. Simson kon soveel meer doeltreffend gewees het aan die hoof van 'n Israelitiese leër, in plaas daarvan om dertig mans te dood weens 'n kleinlike huweliksoorlog.

Ja. Simson was in 'n oorlogstoestand teen die Filistyne, en hy het probeer om soveel krygers as moontlik te dood. Op hierdie stadium het hy nie die ondersteuning van die Israeliete gehad om teen die Filistyne te veg nie.

Hoe dit ook al sy, voordat Simson gevang geneem is (met Delila se hulp), was sy primêre doel nie om die bevolking van die Filistyne te verminder nie. Simson het die vriendelike betrekkings tussen die Filistyne en die Israeliete onherroeplik verbreek. Daar was oorlog tussen hulle daarna tot in die tyd van Dawid.

Soms vandag is dit moontlik dat sommige Christene 'n soortgelyke rol het; nie om mense te dood nie, maar om die godsdienstige eenheid tussen Christene en nie-Christene te verbreek, met wie Christene in die eerste plek nie eenheid moes hê nie.

V: Leer Rigters 15:2 dat vroue net weggegee kan word as die mans hulle nie meer wil hê nie? ('n Moslem het dit gevra.)

A: Nee. Rigters 15:2 sê wat 'n ongelowige Filistyner gedoen het, nie wat 'n gehoorsame Israeliet gedoen het nie. Simson se skoonpa was 'n Filistyner wat nie God gevolg het nie.

Aangesien 'n moslem dit gevra het, is dit in die Islam redelik beperkend vir vroue om te skei. 'n Vrou wat sonder uiterste redes vir egskeiding vra, word ook die geur van die Paradys verbied. Ibn-i-Majah vol.3 boek 10 hfst.21 nr.2055 bl.237. Net so, as 'n vrou vir egskeiding vra sonder 'n sterk rede in Abu Dawud vol.2 boek 6 hfst.734nr.2218 bl.600.

Dit is egter baie maklik vir die mans. 'n Man in die Islam kan sy vrou om enige rede skei. Bukhari vol.3 boek 49 hfst.4 nr.859 bl.534 sê 'n man kan skei weens "iets onaangenaams aan sy vrou, soos ouderdom of dergelikes."

'Umar het sy seun 'Abd Allah beveel om sy vrou te skei, maar hy het geweier omdat hy haar liefgehad het. Toe het 'Umar na Mohammed gegaan, en Mohammed het hom beveel om haar te skei. Abu Dawud vol.3 boek 36 hfst.1838 nr.5119 bl.1422

"'Abdullah b. 'Umar (mag Allah met hom tevrede wees) het berig dat die Boodskapper van Allah (vrede en seëninge van Allah sy met hom) gesê het: "Die mees verfoeilike van die wettige dade in die oog van Allah is die skeiding." Ibn-i-Majah vol.3 boek 10 hfst. 1 nr. 2018 bl. 216

'Umar het gesê Mohammed het Hafsah geskei (herroeibare skeiding) en haar toe weer teruggevat. Abu Dawud vol.2 boek 6 hoofstuk 754 nr.2276 bl.619

Mohammed het sy aangenome seun Zaid beveel om Zainab te skei, en toe het Mohammed met Zainab getrou. Zaid het geen keuse gehad nie, omdat Mohammed Soera 33:36-38 voorgedra het. Moslems glo dat die Koran ongeskape is en op 'n tablet in die hemel ingeskryf is, maar Soera 33:36-38 noem Zaid by naam en sê dat hy geen keuse sou hê om Zainab te skei nie. Later het Zainab bint Jahsh "voor die ander vroue van die Profeet gespog en gesê: 'Allah het my (aan die Profeet) in die Hemel getrou.'" Bukhari, vol. 9, boek 93, hoofstuk 22, nr. 517, bl. 382. Ook vol. 9, boek 93, hoofstuk 22, nr. 516, 518, bl. 381–383.

As 'n kanttekening beteken "bin" in die Arabiese taal seun en "bint" beteken dogter.

'n Man moet sy vrou skei as sy vader dit beveel. Ibn-i-Majah vol.3 boek 10 hfst.36 nr.2088-2089 bl.259-260

Twee Moslemmanne was goeie vriende, so het een man die ander gevra watter van sy vroue hy moes skei sodat die ander haar kon trou. Bukhari vol.5 boek 58 hfst.3 nr.125 bl.82

Dus, alhoewel Moslemmanne hulleself geregverdig kan voel om vroue te ruil met ongeveer dieselfde gemak as wat mense motors ruil, moet jy nie probeer om dit uit die Bybel te regverdig nie.

V: In Rigters 15:4, hoe kon Simson 300 jakkalse vang?

A: Daar is vyf moontlike maniere, en die antwoord kan 'n kombinasie daarvan wees.

1. Daar word nie gesê dat Simson hulle almal gelyktydig gevang het nie. Dit kon oor 'n tydperk gebeur het.

2. Miskien is Simson se superieure krag ook vergesel deur superieure behendigheid. Sien When Critics Ask bl. 150 vir meer oor hierdie deel van die antwoord.

3. Simson moes nie sy eie hande gebruik het nie. Niks sê dat hy nie lokvalle kon gebruik het om sommige of al hulle te vang nie.

4. Die Hebreeuse woord su'al kan óf jakkals óf vos beteken. Simson kon dalk makliker jakkals vang omdat hulle in roetes jaag.

5. Simson het dalk 'n groep mans gelei om die diere te lok.

V: In Rigters 15:5, hoeveel is 1100 silwerstukke vermenigvuldig met vyf?

A: In Rigters 17:10 het 'n Leviet ingestem om as priester te dien vir (skynbaar kos en verblyf plus) slegs tien silwersjekels per jaar. 5 500 silwersjekels was 'n groot bedrag geld vir een individu. Skynbaar het die Filistyne 'n groot vrees vir Simson gehad.

V: In Rigters 15:12, waarom het hulle Simson gebind om hom na die Filistyne af te bring?

A: Simson was beslis 'n bedreiging vir die status quo, en omdat hulle gedink het die status quo was nie ideaal vir die Israeliete nie, het hulle die bekende situasie verkies bo 'n verandering daaroor deur Simson.

Ook was dit manne uit Juda wat Simson aan die vyand oorhandig het. Die land Juda het baie dele gehad wat nie so naby aan die Filistyne was nie, en hulle het 'n oortollige hoeveelheid grond gehad, terwyl die Daniete baie benard in hul grond was.

Vandag behoort Christene huiwerig te wees om in te stem dat die evangelie tydens hul aanbidding gebind word.

V: In Rigters 15:16, selfs met groot krag, hoe kon Simson 1 000 opgeleide Filistyense soldate doodmaak sonder dat hulle 'n spies gegooi en Simson gewond het?

A: Geen hoeveelheid natuurlike krag kon dit en die ander dade wat Simson gedoen het (om stadshekke op te tel, ens.) verklaar nie. God moes Simson bonatuurlik bygestaan het. God kon Simson nie net krag, spoed en reflekse gegee het nie, maar ook die Filistyne verwar en Simson beskerm het.

V: In Rigters 16:18-21, was Simson se krag in sy hare?

A: Nee, die krag was by God. As krag in die hare was, sou miskien alle professionele atlete sterker spelers gewees het as hulle lang hare gehad het.

Eintlik, nadat Simson vir Delila sy geheim vertel het, kon hy redelik seker wees dat sy sy hare sou afsny, omdat sy al die ander dinge wat hy gesê het, probeer het. Nadat Simson wakker geword het, staan daar in Rigters 16:20: "Maar hy het nie besef dat die HERE hom verlaat het nie." (NET)

V: In Rigters 16:26-27, kon Simson na die Hemel gaan, aangesien hy selfmoord gepleeg het?

A: Ja. Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Daar is net een onvergeeflike sonde, godslastering teen die Heilige Gees. Selfmoord is nie 'n onvergeeflike sonde nie.

2. As 'n voorbeeld van gelowiges wat selfmoord pleeg, vertel Eusebius in sy Kerkgeskiedenis, vol. 8 nr. 2, hoofstuk 12, van 'n vrou en haar twee pragtige dogters wat hulleself in die rivier laat verdrink het eerder as om liggaamlik deur Romeinse soldate ontheilig te word. Eusebius gee nog 'n voorbeeld in boek 8, hoofstuk 14, van Maxentius, wat op die punt was om 'n pragtige Christelike vrou te verkrag. Sy het gevra vir 'n paar minute alleen om haarself voor te berei. Toe hy inkom, het sy haarself tot die dood gesteek.

3. Daar kan aangevoer word dat Simson nie die pilare weggedruk het om selfmoord te pleeg nie, maar dat die motief was om die Filistyne te dood. Sy dood kan as 'n selfmoordmissie beskou word, eerder as selfmoord, alhoewel hy geweet het dat hy sou sterf.

Now That's A Good Question bl. 291-292 sê dat 'n sielkundige studie getoon het dat 90% van die mense wat selfmoord probeer pleeg het, later gesê het hulle sou nie probeer het as hulle 24 uur gewag het nie.

V: In Rigters 16:26-27 het God Simson geseën omdat hy selfmoord gepleeg het?

A: Simson het nie selfmoord gepleeg nie, maar het eerder 'n selfmoordmissie uitgevoer. In hierdie spesifieke geval, soos deur sy hele lewe, het God Simson gebruik, alhoewel Simson ongehoorsaam was en dikwels op plekke gevind is waar hy nooit moes wees nie. Sien die vorige vraag vir meer bespreking.

Die Gelowige se Bybelkommentaar bl. 281 noem dit ironies dat "Omdat hy so dikwels in sy lewe met die Filistyne omgegaan het en hul vroue onweerstaanbaar gevind het, word Simson nou in sy dood by die Filistyne aangetref, 'n lyk onder lyke in die puin van Dagon se tempel. Afgesonderdheid sou vir hom 'n edeler dood besorg het."

V: In Rigters 17:1-2, waarom is die diefagtige seun vervloek en daarna geseën?

A: Die Bybel noem hierdie klein stukkie geskiedenis sonder om selfs 'n aanduiding te gee van God se goedkeuring van die afgodsdiensige situasie.

Die moeder het 'n vloek uitgespreek oor wie ook al die geld gesteel het, sonder om te besef dat dit haar eie seun was. Toe sy uitvind dit was hy, het sy berou gehad oor die vloek wat sy oor haar seun uitgespreek het en het probeer om eerder 'n seën te gee. Hard Sayings of the Bible bl. 197-198 noem dat die skrywer van Rigters dit moontlik ingesluit het om te wys hoe deurmekaar mense in daardie dae was.

Mense kan egter vandag net so deurmekaar wees. 'n Ouer kan 'n kind liefdevol liefhê wanneer hulle nuchter is, en dieselfde kind misbruik wanneer hulle dronk of onder die invloed van dwelms is. Ouers kan baie hard probeer om hul kinders die belangrikheid van die regte ding te leer doen. Die kinders verstaan dit net nie wanneer hulle sien hoe die ouers lieg, te vinnig ry en self bedrieg nie.

V: In Rigters 17:2-3, waarom het hulle die geld aan Jehovah opgedra om 'n gesnede beeld te maak?

A: Dit klink dwaas, en dit was eintlik selfs erger as wat dit klink. Dit blyk dat wat hulle wou hê, in volgorde van prioriteit, was

1) Om 'n beeld te hê om te aanbid

2) Om die ware God van Israel te aanbid

Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Om 'n afgod te hê waaraan mense offers kan bring, was dikwels 'n winsgewende onderneming.

2. Vir mense wat nie beter geweet het nie, kon hulle selfs meer geld maak deur 'n afgod van die God van die Israeliete te hê.

3. Baie mense het 'n begeerte om God te aanbid – op hul eie voorwaardes en op hul eie manier. God stel nie daarin belang nie. God wil hê mense moet Hom aanbid en Hom gehoorsaam op Sy voorwaardes, op Sy manier.

V: In Rigters 17:5, waarom sou Mika 'n huis van gode wou hê?

A: Die Skrif sê nie, maar ons kan 'n paar redes sien:

Religieus: Miga het Jehovah gerespekteer, maar miskien wou hy "versekering" hê deur verskeie gode te respekteer. Hy het vergeet dat die ware God afgodsdiens verfoei.

Finansiële: Mense sou na standbeelde van gode kom om geld aan hulle te gee. Mikah se afgode, plus die priester se teenwoordigheid, kon 'n groot finansiële geleentheid vir Mikah gewees het.

V: In Rigters 17:13 wat was verkeerd met Miga se teologie, wat sê "…Nou weet ek dat die HERE my sal laat voorspoedig wees, omdat die Leviet my priester geword het" (NRSV)?

A: Voordat jy dit maklik afmaak as 'n voor die hand liggende vraag, sien die laaste deel van die antwoord, waar byna identiese dinge vir baie mense vandag nie voor die hand liggend is nie.

Afgode het heidense gode vereer. Michah het gedink dat om 'n afgod van die Een, Ware God te hê, Hom sou eer, en dat om 'n Leviet as priester te hê, God nog meer sou eer. Aangesien Miga so gedink het (deur 'n sprong in die logika), moes God ook so dink. Dit is 'n bietjie soos om iets vir iemand te doen waarvan jy net "weet" hulle sal daarvan hou, al het jy nog nooit met die persoon gepraat nie en het eintlik geen idee wat hulle sou wil hê nie. Dit is 'n bietjie soos die klein seuntjie wat 'n speelgoedmotor vir sy ma vir haar verjaarsdag gekoop het, omdat hy "geweet" het sy sou daarvan hou.

'n Kort blik op die Ou Testament in die algemeen, en Eksodus 20:4-6 in die besonder, wys dat God die gebruik van afgode in aanbidding verfoei. Selfs al is dit afgode wat na bewering van Hom is, verfoei God hulle, en daarom is die tweede gebod onderskeie van die eerste gebod.

Ongelukkig maak mense selfs vandag beelde van Maria, verskeie heiliges en Jesus vir gebruik in aanbidding. Die werklike Maria en die egte heiliges is waarskynlik geskok oor die ongehoorsaamheid wat deur beelde van hulle gepleeg word. Selfs al is dit 'n poging om die ware God aan te bid (en dus nie die eerste gebod oortree nie), oortree dit steeds die tweede gebod.

V: In Rigters 18:2, is dit waar dat Simson se dade nie ernstig die Filistyne verswak het of die Daniete gehelp het nie?

Antwoord: Rigters 16:31 sê dat Sifsoon by sy dood 3 000 mans en vroue gedood het, wat meer was as wat hy in die res van sy lewe gedood het. Hy het die Filistyne skade berokken, aangesien hy baie van 'n geslag leiers gedood het. Hoewel dit 'n geweldige prestasie vir een man was om 3 000 tot 6 000 Filistyne te dood, sou dit net 'n klein oorwinning vir 'n leërgeneraal gewees het.

Aan die een kant is dit korrek, en daar is 'n les hier om te leer. Simson was te besig om sy liefdeslewe na te jaag om gehoorsaam te wees en 'n ware leier van die Israeliete te wees, en hy het nie veel bereik nie.

Aan die ander kant het Simson tog een ding bereik. Hy het 'n einde gemaak aan die tyd van meer-of-minder vriendelike betrekkinge tussen die Israeliete en hul Filistyense meesters. Dit het egter vir Saul en Dawid, met hul gemiddelde fisiese krag in diens van die Here, oorbly om te bereik wat Simson nie met sy wonderkrag alleen kon doen nie, sonder ander Israeliete en sonder om gehoorsaam in God se weë te wandel.

V: In Rigters 18:6,10 het God regtig die Danitiese verkenners hier geseën?

A: Daar is nie die geringste aanduiding dat die Leviet "priester" die ware God gedien het nie, en dat sy woorde meer as net uitvindings was om sy hoorders te behaag.

Nie elkeen wat beweer om in die naam van God te spreek, doen dit noodwendig nie. Vooruitgesien was die Daniete een van die eerste stamme wat in afgodsdiens verval het, in die gesig van Arameese invalle, en die eerste land wat die mag van die Assiriese en Babiloniese leërs gevoel het. Hul aanvanklike maklike sukses was nie die moeite werd vir hul uiteindelike ondergang nie.

V: In Rigters 18:20, wat was die motiewe van die Leviet hier?

A: Skrif dui daarop dat dit niks met die aanbidding van die ware God te doen gehad het nie. Deur priester van 'n stam in plaas van 'n huishouding te word, sou hy groter aansien, respek en waarskynlik meer geld gehad het.

Ongelukkig is vandag nie net mense in ander godsdienste so nie, maar is daar ook mense wat as Christene optree en so is.

V: In Rigters 18:30-31, wat is die betekenis van hierdie vers?

A: Dit is uiters belangrik. Dit beteken dat die mense van die stad Dan nooit oor hierdie misdaad berou gehad het nie, en totdat die Assiriërs gekom het, het hulle in die tradisies van die Daniëtes van daardie tyd gevolg. Hoe hartseer.

Soms, wanneer kerkgenootskappe God se waarheid en die Bybel verwerp, keer hulle ook nooit terug om die ware God te volg nie. In baie gevalle is die regverdiging om afgodsdiens en ander sondes te volg soos die lied in die musiekblyspel "Fiddler on the Roof" – tradisie. In werklikheid het een Katolieke teoloog met die naam Johann Faber (1478-1541) tydens die debatte met Martin Luther verklaar: "As die alternatief vereis word, sou ek liewer die Skrifte verwerp as die eerbiedwaardige foute van die [Rooms-Katolieke] Kerk." (uit Manschrenk bl. 165). Wanneer mense praat van die volg van "erewaardige foute", is hulle dan minder verward as die Daniete?

V: In Rigters 19–21, was die gruweldaad in Gibea 'n fiktiewe verhaal, soos Asimov se Gids tot die Bybel, bl. 279, beweer?

A: Nee. Twee bewyse dat dit waar was, is:

1. Die verslag van die gebeurtenis in Rigters. Geen skrywer sou hierdie verhaal wou skryf wat so ongunstig is vir beide die Benjaminiete en die ander Israeliete nie, tensy hy verplig gevoel het om die waarheid te skryf.

2. As dit nie waar was nie, moet Asimov of ander 'n ander rede vind waarom die stam van Benjamin soveel kleiner was as die ander stamme.

V: In Rigters 19:1-21:25 wat kan ons uit hierdie episode leer?

A: Daar is 'n uiters merkwaardige waarneming oor hierdie burgeroorlog: elke enkele persoon, behalwe die oorspronklike moordenaars, kon as geregverdig beskou word in wat hulle gedink het morele reg was, ten minste vanuit hul eie perspektief.

1. Die Benjaminiete het geveg vir wat hulle geglo het reg was. Hulle het aangeneem dat die verdediging van hul familielede, en (dalk) die toediening van geregtigheid self, 'n hoër morele goed was as om iemand anders toe te laat om hul familielede van die reg om deur Benjaminiete bereg te word, te beroof.

2. Die man het hom geregverdig gevoel om sy byvrou in stukke te sny. Sy begeerte om sy eer te verdedig en wraak te neem, kon as belangriker beskou word as enige eer of respek wat hy vir sy byvrou se liggaam gehad het.

3. Die Israeliete kon hulself geregverdig voel. Hul eis dat die Benjaminiete nie 'n enkele [ander] Israelitiese individu moes benadeel nie, is beskou as 'n hoër morele reg as die volksmoord op die Benjaminiete, insluitend vroue en kinders.

4. Die Israeliete kon geregverdig voel om die hele dorp Jabesh-Gilead uit te wis, behalwe die maagdelywe vroue. Immers, hulle het gevoel dat die feit dat die mans van Jabesh-Gilead nie gekies het om by die ander Israeliete in hierdie bloedwraak aan te sluit nie, die doodslag op mans, vroue en kinders geregverdig het. Natuurlik het die maagdelike vroue 'n praktiese nut as vroue vir die Benjaminiete gehad, so dit sou (volgens 'n vreemde logiese redenering) regverdig wees om hulle nie te dood nie, terwyl die doodmaak van die ander vroue en seuns as regverdig beskou is.

4. Die Benjaminiete-oorlewendes en die Israeliete het saam gevoel dat dit geregverdig was om die Benjaminiete-oorlewendes toe te laat om ongehuwde Israelitiese meisies te ontvoer. Blijkbaar was dit belangriker om meer vroue vir hierdie Benjaminitiese rebelle te hê as die wense van die meisies.

Uiteindelik, aangesien die Israeliete deur hul eed in Rigters 21:5 verplig was om enigiemand wat nie versamel het nie, dood te maak, en deur hul eed in Rigters 21:18, sou mens dink hulle sou 'n les geleer het en nie eeds aflê nie. Soos 1 Samuel 14:24 in die geval van Jonathan wat heuning geëet het, wys, het hulle egter nie noodwendig hul les geleer nie.

V: In Rigters 19:4-8, waarom wou die skoonpa die terugkeer van sy skoonseun vertraag?

A: Die Skrif sê nie, maar miskien het die skoonpa sy dogter gemis, en geweet dat wanneer sy skoonseun sou vertrek, sy dogter ook sou gaan.

V: In Rigters 19:12-24, waarom is hierdie verhaal van die Leviet se byvrou in die Bybel?

A: Dit is inderdaad 'n verhaal van diep korrupsie, soos Hosea 9:9 sê. Dit is nie in hierdie feitelike boek oor die hoof gesien of toegedraai nie, om drie baie verskillende, maar aanvullende redes.

Sekulêr: Dit het gebeur. Rigters verduidelik, soos 'n sekulêre geskiedenis sou doen, waarom hierdie verskriklike burgeroorlog plaasgevind het, en waarom Benjamin selfs eeue later altyd so 'n klein stam gebly het.

Almal doen soos hulle dit goedvind: Rigters 21:25 som die betekenis agter hierdie ware verhaal op: só erg kan dinge raak wanneer almal doen soos hulle dit goedvind. As almal hul eie standaard van reg en verkeerd het wat nie op die Bybel gebaseer is nie, kan dinge vir almal baie verkeerd loop. Sien ook die volgende vraag.

'n Les oor lojaliteit: Die Benjaminiete kon nie gekritiseer word vir hul lojaliteit nie, as lojaliteit altyd 'n deug was. Hulle kan egter gekritiseer word dat hul lojaliteit hier 'n bose ding was. Dit het dalk gelyk of die Israeliete se lojaliteit aan God en hul mense was, maar hierdie voorval en oorlog wys dat hul lojaliteit net aan hul stam was. Vandag kan mense om verskeie redes lojaal wees aan 'n goeie saak, en sommige van daardie redes is nie beter as die lojaliteit wat die Benjaminiete gehad het nie.

V: In Rigters 19:22-30 en Rigters 21:7-23 waarom keur die Bybel hierdie bose dinge goed? ('n Moslem het dit genoem.)

A: Die Bybel keur dit nie goed nie. Dit noem eerder bose dinge in die bose tye toe "elkeen gedoen het wat reg was in sy eie oë." Sou die feit dat die Koran die bose dinge wat die mense van 'Ad en Madyan gedoen het, noem, bewys dat die Koran verkeerd is?

V: In Rigters 20:1 beteken die stad Dan hier dat Dan voor hierdie tyd gemigreer het?

A: Nie noodwendig nie. Rigter is ná albei gebeure geskryf, en dit kon na die plek verwys het by die naam wat mense ken. Twee ander voorbeelde hiervan is om te sê dat Efese in Turkye is, en in Genesis 12:8 dat Abraham by Bet-El was, alhoewel Bet-El eers die naam van die dorp was vanaf Jakob se tyd in Genesis 28:19.

V: In Rigters 20:47, is dit waar dat dit nie aan die einde van die boek Rigters kon gebeur het nie, aangesien Benjamin destyds voorspoedig was, soos Asimov se Gids tot die Bybel op bl. 259 beweer?

A: Nee. Benjamin was voorspoedig tot hierdie burgeroorlog. Asimov lewer geen bewyse nie, argeologies of andersins, dat Benjamin voorspoedig was aan die einde van die boek van Rigters. In teenstelling hiermee sê Saul hy kom van die minste van die stamme van Israel in 1 Samuel 9:21.

V: In Rigters 21:8, toon die verwoesting van Jabes-Gilead nie aan dat dit nie laat in die tydperk van die Rigters kon gebeur het nie, aangesien Jabes-Gilead 'n florerende dorp was, soos Asimov se Gids tot die Bybel bl. 259–260 beweer?

A: Nee. Hier is wat die Bybel oor Jabesh-Gilead sê. Saul het die stad van die Ammoniete gered in 1 Samuel 11:1-11. Nadat Saul doodgemaak is, het die manne van Jabesh-Gilead Saul se liggaam geneem en dit begrawe. Dawid het hulle daarvoor geprys (2 Samuel 2:4-7). 1 Kronieke 10:11 gee dieselfde weergawe. Die argeoloog Glueck het waarskynlik Jabesh-Gilead gevind, en dit het stadsmure gehad.

Dit is interessant dat Asimov, sonder verdere bewyse, kan aflei dat Jabeś-Gilead 'n florerende stad was en dat vernietiging onmoontlik was. Stede, veral versterkte stede, kan uiteindelik weer opleef, maar om die bogenoemde skamele bewyse te gebruik om te sê dat Jabeś-Gilead so florerend was dat dit nooit vernietig kon gewees het nie, is verbasend vir iemand soos Asimov, wat gewoonlik versigtig was in sy wetenskaplike pogings. Ongelukkig het Asimov 'n soortgelyke fout gemaak in sy evaluering van Hazor, en argeologiese bewyse wat hom weerlê, is volop. Sien die drie vrae oor Josua 11:10 vir meer bespreking oor die herlewing van Hazor.

V: In Rigters 21:19, wat was die jaarlikse fees van die Here in Silo?

A: Die Skrif sê nie met sekerheid watter soort fees dit was nie. Dit kon egter die fees ter ere van Jiftach se dogter in Rigters 11:39-40 gewees het.

V: In Rigters 21:20-21, het iemand anders al ooit meisies ontvoer terwyl hulle gedans het?

A: Ja. Na hierdie tyd, in Griekeland, het mans uit die stad Messenie meisies uit Laconië gesteel tydens 'n fees van Artemis, volgens Boling bl. 294. Dit word genoem in The Expositor's Bible Commentary, vol. 3, bl. 506.

V: In Rigters 21:25 en Deuteronomium 12:8, wat is verkeerd met "om te doen wat reg is in jou eie oë" of om almal te laat doen soos hulle dit goedvind?

A: Soos die geskiedenis in die hele boek van Rigters aantoon, is daar baie verkeerd. Mense stel te gou hul eie standaarde op wat minder is as dié van God. Sien die twee vorige vrae vir meer oor hierdie punt. Daarbenewens is mense gou om standaarde aan te pas om by hul smaak, perspektiewe en begeertes te pas.

V: In Rigters, wanneer is hierdie boek geskryf?

A: Rigters dek die gebeure van ongeveer 1380 v.C. tot 1050 v.C. Rigters 18:30 sê hierdie dinge was "tot die … gevangenskap van die land." Daar is drie sienings oor waarna dit verwys.

Die Assiriese ballingskap van al die noordelike stamme in 722 v.C. Die Wycliffe Bible Dictionary bl. 993 sê, "Tabelle wat deur Donald J. Wiseman gelees en gepubliseer is, het meer spesifieke inligting verskaf om die Babiloniese konings in die periode 626–566 v.C. te dateer. Gevolglik word die datums vir die val van Samaria in 722 v.C. en die val van Jerusalem in 587/586 v.C. aanvaar as vaste datums met 'n variasie van ongeveer 'n jaar."

Die ballingskap van Dan, wat omstreeks 1000 v.C. plaasgevind het. When Critics Ask bl. 151 steun hierdie siening, omdat toe Dan skielik die mense van Laish vernietig het, 'n soortgelyke vernietiging omstreeks 1000 v.C. oor hulle gekom het.

Latere invoeging deur 'n redakteur, is Merrill Unger se siening, soos vermeld in A Survey of Old Testament Introduction deur Gleason Archer (Moody Press 1974) bl. 281.

V: In Jdg, wat is 'n paar van die vroegste manuskripte wat vandag nog bestaan?

A: Doodsee-rolle: (c. 1 v.C.) 3 afsonderlike kopieë. The Dead Sea Scrolls Today bl. 30. (1Q6, 4Q49, 4Q50) volgens The Dead Sea Scrolls in English 4de uitg. bl. xxxvii en die Wycliffe Bible Dictionary bl. 436-438.

1Q6 (gedeeltes van Rigters 6:20-22; 8:1(?); 9:1-4,4-6,28-31, 40-43, 48-49 (1ste eeu v.C.)

4Q49 Rigters 6:2-6,11-13 (50-25 v.C.) Rigters 2:7-10 is nie verlore nie, maar afwesig.

4Q50 drie fragmente van Rigters 19:5-7; 21:12-25

Algeheel is in die Doodsee-rolle die volgende 35,5 verse uit die totaal van 618 verse van Rigters bewaar (5,7 %).

Rigters 6:2-6,11-13,20-22; 8:1?; 9:1-6,28-31,40-43,48-49; 19:5-7; 21:12-25.

Vaticanus (325–350 n.C.) bevat die hele Boek van Rigters.

Sinaïtikus (340–350 n.C.) bevat Rigters 2:20; 4:6–11:2.

Alexandrinus (c. 450 n.C.) bevat die hele Boek van Rigters.

Q: Watter vroeë skrywers het na Rigters verwys?

A: Voorgekaniese skrywers wat na verse in Rigters verwys of daarop alludeer, is:

Philo, die Aleksandrynse Jood (20/15 v.C. tot 50 n.C.), verwys na Rigters 8:9 in Oor die Verwarring van Tale 26 (128), waar hy, merkwaardig genoeg, sê dit is "deur Moses". "Want, sê Moses, 'Gideon het by die manne van Fanuël gesweer en gesê: Op die dag wanneer ek oorwin en in vrede terugkeer, sal ek hierdie toring afwerp.'"

Meleto/Melito van Sardis (170–177/180 n.C.) het in sy brief aan Onesimus die Boek van die Rigters onder die boeke van die Ou Testament gelys. Op Pascha bl. 72. Bewaar in Eusebius se Kerkgeskiedenis, boek 4, hoofstuk 26.

Irenaeus van Lyon (182-188 n.C.) ontleed die verhaal van Simson in Rigters en verwys na die bron as "heilige Skrif" Fragmente uit Irenaeus fragment 40 bl. 575 Hy verwys ook na Simson in fragment 41.

Irenaeus-fragment 27 bl. 572 verwys na die klein seuntjie wat Simson aan die hand moes lei en alludeer op Rigters 16:26.

Irenaeus van Lyon (182–188 n.C.) bespreek Gideon uit Rigters 6 in Irenaeus teen die ketterye, boek 3, hoofstuk 17.3, bl. 445.

Dit is al die plekke waar Irenaeus na Rigters verwys.

Klemens van Alexandrië sê, "Soos die boek van Josua vertel", en later "soos die boek van Rigters noem" in The Stromata (193-202 n.C.) boek 1 hfst.21 bl.325

Tertullianus (198–220 n.C.) "Jozua by sy dood. En so, deur byna al die annale van die rigters en van die konings" Scorpiace hfst. 3 bl. 636

Origen (225-254 n.C.) "Nee, met betrekking tot die seuns van Belial in die Boek van die Rigters" Origen teen Celsus boek 6 hoofstuk 44 bl. 593

Origen (240 n.C.) verwys ook na Debora en Barak in Rigters. Kommentaar op die Hooglied proloog bl.48

Traktaat oor Herdoop (c.248-258 n.C.) hfst.15 bl.676 "Verder, ook in die boek van die Rigters, en in die boeke van die Konings ook, sien ons dat by verskeie, óf die Gees van die Here was, óf dat Hy na hulle gekom het, soos by Gideon [Othniel], Gideon, Jiftach, Simson, Saul, Dawid en baie ander."

Cyprianus van Kartago (c.246-258 n.C.) verwys na Rigters 2:11-13 en 4:1 as "in die boek van Rigters" Traktaat van Cyprianus Traktaat 12 hfst. 1 bl. 508

Methodius van Olympus en Patara (270-311/312 n.C.) noem spesifiek die Ou Testament en die Boek van die Rigters in Die Banket van die Tien Maagdelike diskoers 10 hfst. 2 bl. 348

Na Nicea

Eusebius van Caesarea (ongeveer 328–339/340 n.C.) bespreek verskeie skrywers se sienings oor die kanon van die Ou Testament.

Athanasius (367 n.C.) lys die boeke van die Ou Testament in Paasbrief 39 hfst. 4 bl. 552.

Athanasius (339 n.C.) verwys na Rigters 19:29 as "die Boek van die Rigters" Sirkulêre Brief hfst.1 bl.92

Aphrahat die Siriese (337–345 n.C.) verwys na Rigters

Synopsis Scripturae Sacrae (350-370 n.C.)

Efraim die Siriese (350-378 n.C.)

Kiril van Jerusalem (c.349-386 n.C.) noem Regters 3:10 as in die Boek van die Regters, Dawid in die Boeke van die Konings, Psalms, 2 Kronieke 15:1 in Kronieke, Nehemia 9:20 as Esra (Esra en Nehemia was een boek). Katekese-lesings Lesing 16.28 bl. 122

Ambrosius van Milaan (370-390 n.C.) noem die Boek van die Rigters en die Boek van die Psalms. Van die Heilige Gees boek 1 hoofstuk 16 bl. 95

Gregorius van Nazianze (330-391 n.C.)

Pacianus van Barcelona (342–379/392 n.C.) haal Rigte 13:18 aan in Brief 2, hoofstuk 2.2, bl. 28

Gregorius van Nyssa (c.356-397 n.C.) verwys na Rigters.

Epiphanius van Salamis (360–403 n.C.) lys boeke van die Ou Testament, insluitend Rigters. Die Panarion

Raad van Karthago (393-419 n.C.)

Sulpicius/Sulpitius Severus (363-420 n.C.) noem die boek van Rigters in Geskiedenis boek 1 hoofstuk 24 bl. 85

Jerome (373-420 n.C.) bespreek die boeke van die Ou Testament. Hy bespreek spesifiek Genesis, Eksodus, Levitikus, Numere, Deuteronomium, die Pentateug, Job, Jesus seun van Nave [Jozua], Rigters, Rut, Samuel (2 boeke), twaalf profete, Hosea, Joël, Amos, Obadja, Jona, Miga, Nahum, Habakuk, Sefanja, Haggai, Sagaria, Maleagi, Jesaja, Jeremia, Esegiël, Daniël, Ester, Esra, Nehemia, Brief 53 hfst. 7-8 bl. 99-101.

Rufinus (374-406 n.C.)

Johannes Chrysostomos (-407 n.C.) verwys na Rigters 21:5-10, vol.11 Kommentaar op Handelinge Homilie 13 bl.86

Augustinus van Hippo (388-430 n.C.) sê "Die Here sê", en verwys na Rigters 6:1 in Brief 46 hfst.18 bl.291

Augustinus van Hippo (338-430 n.C.) verwys na Rigters 3:30 as Skrif in Die Stad van God, boek 17, hoofstuk 14, bl. 352

Johannes Cassianus (419-430 n.C.)

Theodoret van Cyrus (324-458 n.C.) verwys na Rigters.

V: In Rigters, wat is 'n paar van die vertalingsverskille tussen die Hebreeuse en Griekse Septuaginta?

A: Hier is 'n paar van die vertalingsverskille. Om 'n voorsmakie te kry van die variasies tussen die Hebreeuse Masoretiese teks en die Griekse Septuaginta-vertaling, fokus die volgende op hoofstuk 16.

Rigters 1:14 "Othniel, sy het hom aangespoor" vs. "Othniel, hy het haar aangespoor" (Septuaginta en Vulgaat) Die Expositor's Bible Commentary, deel 3, bl. 388, sê dat alhoewel die Grieks en die Vulgaat die vroulike vorm aangeneem het, Josua 15:18 toon dat dit eintlik die manlike vorm is.)

Rigters 1:16 "die Keniet" vs. "Hobab die Keniet" (Septuaginta)

Rigters 1:18 "het ook geneem" vs. "het nie geneem nie" (Septuaginta)

Rigters 1:27 "Bet-Sjan" vs. "Bet-Sjan, wat 'n stad van die Skithiërs is" (Septuaginta)

Rigters 2:3 "word" vs. "wees teenstanders/vyande en word" (Septuaginta, Targume, Vulgaat)

Rigters 2:9 "Timnath Serah" (Hebreeus) vs. "Timnath Heres" (Hebreeus van Josua 19:50 en 24:30)

Rigters 3:26 "klipbeelde" vs. "groewe" (Targume)

Rigters 5:14 "in Amalek" vs. "in die vallei" (Septuaginta)

Rigters 5:15 "my vorste in Isaschar" vs. "die vorste van Isaschar" (Septuaginta, Siriies, Targume, Vulgaat)

Rigters 5:28 "uitgeroep" vs. "aangestaar" (Septuaginta)

Rigters 5:31 "hulle wat hom liefhet" vs. "hulle wat U liefhet" (Siriacs, Vulgaat)

Rigters 6:7-10 teenwoordig in die Masoretiese teks vs. afwesig in Doodsee-rol 4Q49. Twee Hebreeuse Middeleeuse manuskripte en die Septuaginta laat 6:7a weg.

Rigters 8:4 "en agtervolg" vs. "en verhonger" (Septuaginta)

Rigters 9:29 "hom. Toe sê hy vir Abimeleg" vs. "hom. Ek sou vir Abimeleg sê" (Septuaginta)

Rigters 9:38 "waar is jou mond nou" vs. "waar is jou roem nou" (Septuaginta) (Die betekenis is in wese dieselfde)

Rigters 9:44 "die magte wat by hom was" vs. "die magte wat by hom was" ((sekere Septuaginta, Vulgaat)

Rigters 11:12 "die Ammonitiese koning" vs. "Midianiete" (sekere Septuaginta)

Rigters 12:2 "konflik met die Ammoniete" vs. "konflik met die Ammoniete wat ons onderdruk het" (Septuaginta, Harleense Siriëse)

Rigters 12:7 "in die stede van Gilead" vs. "in die stad van Gilead" (sekere Septuaginta)

Rigters 13:19 "na hom toe en wonders verrig terwyl sy vrou, Manoah, toekyk" vs. "na hom wat wonders verrig" (Septuaginta)

Rigters 14:15 "vierde dag" vs. "sewende dag" (Sommige Septuaginta, Siriies, Vulgaat) (The Expositor's Bible Commentary, vol. 3, bl. 469, sê dat "vierde" en "sewende" slegs in die eerste letter verskil.)

Rigters 15:5 "wyngaarde olyfboorde" vs. "wyngaarde en olyfboorde" (Septuaginta, Targume, Vulgaat)

Rigters 16:2 "Die Gasiete, 'Samiljon het hierheen gekom'" vs. die Gasiete is vertel, 'Samiljon het hierheen gekom.'" (Septuaginta)

Rigters 16:2 "sit 'n strik vir hom" vs. "lê op die loer vir hom"

Rigters 16:3 "Hebron" vs. "Chebron"

Rigters 16:4 "Sorek-vallei" vs. "alsorek"

Rigters 16:4 ens. "Delila" vs. "Dalida"

Rigters 16:5 "hom verneder" vs. "hom kwel"

Rigters 16:7 "sewe groen boogstringe wat nie gedroog is nie" vs. "sewe klam toue wat nie bederf is nie"

Rigters 16:7 "sal wees soos enige man" vs. "wees soos een van gewone mense"

Rigters 16:9 "En die hinderlaag het vir haar in 'n binneste vertrek gesit" vs. "En die loerendes het by haar in die vertrek gebly"

Rigters 16:10 "het my bespot/mislei" vs. "het my bedrieg"

Rigters 16:12 "En die hinderlaag het in die binneste kamer gesit. En hy het hulle van sy arms afgeruk" vs. "en hy het hulle van sy arms afgebreek"

Rigters 16:13 "met my gespot/mij mislei" vs. "mij mislei"

Rigters 16:13 "Vertel my" vs. "Vertel my, ek smeek jou"

Rigters 16:13 "…met 'n web" vs. "met die web, en sou dit met die speld in die muur vasmaak, dan sal ek swak wees soos 'n ander man." (Septuaginta, nie in enige Hebreeus nie)

Rigters 16:14 "en sy het dit vasgemaak met 'n speld … web" vs. "En dit het gebeur toe hy slaap, dat Dalida die sewe lokke van sy hoof geneem het, en dit saam met die web gevleg het, en dit met die speld in die muur vasgemaak het… web uit die muur"

Rigters 16:15 "Hierdie drie keer het jy met my gespot/my mislei" vs. "Hierdie derde keer het jy my mislei"

Rigters 16:17 "Naziri aan God" vs. "heilige van God"

Rigters 16:18 "Kom, want hierdie keer hy" vs. "Kom tog hierdie een keer nog op, want hy"

Rigters 16:18 "silwer in hulle hand" vs. "geld in hulle hande"

Rigters 16:19 "sy" vs. "Dalida"

Rigters 16:19 "en het begin om hom te kwel/onder te werp/te martel" vs. "en sy het begin om hom te verneder" vs. "en hy het begin om swak te word/het swak geword" (sekere Septuaginta)

Rigters 16:21 "brons" vs. "messing"

Rigters 16:24 "geroem op hul god" vs. "lofgesange gesing tot hul god"

Rigters 16:24 "vermenigvuldig ons gewondes" vs. "vermenigvuldig ons gesneuweldes"

Rigters 16:26 "En hulle het hom laat staan tussen die pilare." vs. "en hulle het hom met die handpalms geslaan en hom tussen die pilare geplaas."

Rigters 16:28 "roep tot Jehovah" vs. "huil voor die Here"

Rigters 16:28 "Here Jehovah" vs. "Here my Here"

Rigters 16:29 "twee middelste pilare" vs. "twee pilare"

Rigters 16:31 "Sora en Eshtaol" vs. "Saraa en Esthaol"

Rigters 18:7 "van die Sidoniërs" vs. "met die Arameërs/Sirië" (sekere Septuaginta)

Of Rigters 18:7 "ver van die Sidoniërs af en het geen omgang met enigiemand gehad nie" vs. "ver van die Sidoniërs af en het geen omgang met Aram gehad nie" (Simmachus) (Dit is volgens die NRSV)

Rigters 18:30 "seun van Manasse" (Masoreties) vs. "seun van Moses" (sekere antieke weergawes, sekere Septuaginta, Vulgaat)

Rigters 19:2 "sy was ontrou" wattizneh vs. "sy het kwaad geword" (waarskynlik as wattiznah beskou) (proto-Lukaniese Septuaginta en die Vulgaat)

Rigters 19:4 "sy het hom gebring" vs. "hy het bereik" (Septuaginta) (Dit is volgens die NRSV)

Rigters 19:18 "huis van die HERE" vs. "my huis" (Septuaginta)

Rigters 20:9 "Gibea, teen dit deur die lot" vs. "Gibea, ons sal teen dit optrek deur die lot" (Septuaginta)

Rigters 20:10 "Geba" ('n variasie van Gibea) vs. "Gibea" (een Hebreeuse manuskrip)

Rigters 20:15 "26 000" vs. "25 000" (Septuaginta A) vs. "23 000" (Septuaginta B)

Rigters 20:33 "in die vlakte van Geba" vs. "wes van Geba" (Septuaginta, Vulgaat)

Rigters 20:42 "stede vs. "stad" (Septuaginta)

Rigters 20:43 (waarskynlik rusplek) (menuhah) vs. "van Noua" (Septuaginta B)

Bibliografie vir hierdie vraag: die Hebreeuse vertaling is van Jay P. Green se Letterlike Vertaling en die Septuaginta-weergawe is van Sir Lancelot C.L. Brenton se vertaling van The Septuagint: Greek and English. The Expositor's Bible Commentary en die voetnote in die NASB-, NIV-, NKJV- en NRSV-bybels is ook gebruik.

Tensy anders aangedui, is skrifaanhalings uit die Berean Standard Bible (BSB) wat in die publieke domein is. https://berean.bible/

www.biblequery.org