Biblíufyrirspurn úr 1 Króník


Sp.: Í 1. Króníkubók, hvað eru 1. og 2. Paraleipomenon?

S: Í grísku LXX-þýðingunni voru 1. og 2. Króníkubók kallaðar 1. og 2. Paraleipomenon. Kaþólskar biblíur notuðu einnig þetta nafn, en efnið er hið sama.


S: Í 1 Króníkunni, af hverju eru svo margar ættartölur?

S: Króníkubækurnar voru sennilega skrifaðar síðar en Konungabækurnar, eftir útlegð Júda. Það varð mikilvægt fyrir Gyðinga að muna ættir sínar og þar með hverjir þeir voru sem þjóð. Sumar ættartölurnar sýna okkur einnig hluta af ættartengslum Maríu og Jósefs.


S: Í 1 Króníkubók, hvað er munurinn á áherslu Króníkubókanna og Konungabókanna?

S: Það eru nokkur munarmun á þessum tveimur ritum.

Tími: Króníkubækurnar voru skrifaðar síðar, eftir útlegðina. Þær leggja áherslu á ættartölurnar, sem voru mikilvægar fyrir gyðingana sem voru að snúa aftur.

Tölur: Króníkubækurnar eru tölfræðilegasta bókin í Biblíunni, með stærð herja og fjölda presta og afkomenda.

Tilvísanir: Bókin um konungana nefnir Bók/annál konunga Ísraels, Bók/annál konunga Júda og Bók/annál konunga Ísraels og Júda í 32 versum. Króníkubækurnar nefna bækur ýmissa konunga aðeins 12 sinnum og nefna aldrei "Bók/annál konunga Júda" án þess að nefna Ísrael líka.

Konungsríki gegn Musterinu: Nehemías sem og 1. og 2. Konungabók leggja áherslu á konungsríkin Ísrael og Júda. Króníkubækur og Esra nefna þau einnig, en leggja meiri áherslu á Musterið.

Alþjóðamál: Bókin Konungabók fjallar um orrustur og bandalög við Aram, Edóm, Móab og nágrannaríki, þar á meðal Egyptaland. Króníkubækurnar einblína á viðskiptasamninga við Hiram konung í Týrus, drottningu Saba og Egyptaland.

Afleiðingar illsku vs. iðrun: Bækurnar Konungabækur einbeita sér meira að afleiðingum synda konunganna, en Króníkubækur segja frá persónulegu sambandi þeirra við Guð.

Dagvít: Króníkurnar segja okkur lítið um Dagvít, nema að hann vildi byggja Musterið. Konungabækurnar segja okkur nánast ekkert um Dagvít, þar sem hann er fjallað um í 1. og 2. Samúelsbók.

Sálómón: Króníkubækurnar segja lítið um Sálómón, nema hvað varðar byggingu musterisins og auð hans. Nema hvað varðar dóttur Faraós, fjallar aðeins Konungabókin um alvarleg siðferðileg málamiðlanir sem Sálómón gerði.

Iðrun Manasse, sem hafði engin pólitísk áhrif, er aðeins nefnd í Króníkum. Manasse fjarlægði marga goðastólpa, en iðrun hans hafði nánast engin áhrif á konungsríkið.

Jójakím fær meiri athygli í 2 Króníkubók 36 en í 2 Konungabók 24.

Landafræði: Milli tíma Skiptu konungsríkisins og Hisekíar, þar sem Króníkubækurnar fjalla um Musterið, er lögð meiri áhersla á suðurhlutann og Júda, en Konungabækurnar fjalla ítarlega um bæði konungsríkin. Af þeim sökum gefur Króníkubókin engin dagsetningar né valdatíma konunga Ísraels, en Konungabókin veitir upplýsingar um bæði Júda og Ísrael. Í Konungabókunum er einnig meira efni um Elíja og Elísa.

Ritunartími: Króníkubækurnar voru skrifaðar síðar og gerðu líklega ráð fyrir að lesandinn þekkti Biblíuna. Króníkubækurnar, en ekki Konungabækurnar, segja frá endurkomu Gyðinga undir stjórn Kýrósar frá Persíu.

Kennslustundir: Króníkarið sýnir að efnislegir ávinningar fylgja réttlátum gjörðum. Hins vegar sýnir Konungabókin einnig afleiðingar þess að hlýða Guði eða óhlýða honum.

Athugið að engar staðreyndir voru faliðar, þar sem 1. og 2. Konungabók höfðu verið skrifaðar áður en 1. og 2. Króníkubók var rituð.


Spurning: Í 1. Króník og 2. Króník, hvaða ósamræmi er í tölum miðað við Sámúel og Konungabækur?

S: Kenningin um óskeikulleika segir að handritin að Biblíunni hafi verið án villa í frumritunum, en að sumar villur sem ekki hafa áhrif á trú eða framkvæmd hafi smeygt sér inn í afritin sem við eigum í dag. Fólk sem heldur fram óskeikulleika viðurkennir fúslega eftirfarandi sem afritunarvillur í Sámúelsbókum, Konungabókum og Króníkubókum. Af 18 til 20 afritunarvillum er í um tveimur þriðju hlutum tilfella talan hærri í Sámúelsbókum og Konungabókum en í Króníkubókum. Afritunarvillurnar eru:

1 Sam 16:10 (átta synir) vs. 1 Króníkubók 2:13-15 (sjö synir)

2 Sam 8:4 (1.700 riddarar) vs. 1 Króníkubók 18:4 (7.000 riddarar)

2 Sam 10:18 (700 vagnmenn) vs. 1 Króníkubók 19:18 (7.000 vagnmenn)

2 Sam 23:8 (800 óvinir drepnir) vs. 1 Króníkubók 11:11 (300 óvinir drepnir)

2 Sam 24:9 (800.000 + 500.000) vs. 1 Króníkubók 21:5 (1.100.000 þar af 470.000) (mögulega afritunarvilla, mögulega ekki)

2 Sam 24:13 (7 ár) vs. 1 Króníkubók 21:12 (3 ár)

1 Kon 4:26 (40.000 stallar) vs. 2 Króníkubók 9:25 (4.000 stallar)

1 Kon 5:11 (20 kórar ólífuolíu, masoretískur texti, 20.000 kórar í Septúagúntu) vs. 2 Króníkubók 2:10 (20.000 kórar ólífuolíu)

1 Konungabók 5:16 (3.300 yfirstjórnmenn) vs. 2 Króníkubók 2:18 (3.600 yfirstjórnmenn)

1 Kon 7:20b (200 granatkjarna) vs. 2 Króníkubók 3:16b (100 granatkjarna)

1 Kon 7:26 (2.000 batar) vs. 2 Króníkubók 4:5 (3.000 batar)

1 Kon 9:23 (550 yfirlýðsmenn) vs. 2 Króníkubók 8:10 (250 yfirlýðsmenn)

2 Kon 8:26 (22 ára) vs. 2 Króníkubók 22:2 (42 ára í masoretísku handritinu. Varð að vera 22, annars hefði hann verið eldri en faðir hans)

2 Kon 24:8 (18 ára) vs. 2 Króníkubók 36:9 (8 ára)

Sálm 60:1 (12.000) vs. 1 Króník 18:12 (18.000)

(Augljóslega vantar mig þrjá til fimm afritunarvilla.)


Spurning: Í 1 Króníkubók 1:32 er það mótsagnakennt að Ketúra sé ambátt Abrahams, en í 1. Mósebók 25:1 sé hún hans kona, nema orðin ambátt og kona séu samheiti, eins og músliminn Ahmed Deedat segir?

A: Nei, þau eru ekki samheiti, og nei, þetta er ekki mótsögn. Mær er tegund eiginkonu. Yfirleitt hefðu börn mær ekki sama arf og börn eiginkonu sem ekki var mær. Heiðarlegur múslimi ætti ekki að eiga í vandræðum með þetta, því að Múhameð átti ambátt sem hét Maríu/Mirjam Kópítu. Samband þeirra var lögmætt þar sem hún var ambátt, en hún hafði ekki sömu réttindi og konur Múhameðs sem ekki voru ambáttir.


S: Í 1. Króník, 2. Króník, 1. Konungabók og 2. Konungabók, hverjir voru helstu stríð heimsins á þessum tíma?

S: Hér eru þekktu stríð heimsins á þeim tíma.

1003 f.Kr. Dávíð tekur Jerúsalem

1000 f.Kr. Í Kína sigra Chou-ættbálkurinn Shang-ættbálkinn

um 998 f.Kr. Ísrael undir Davíð gegn Móab, 10 þúsund drepnir

um 997 f.Kr. Borgarastyrjöld Ísraels, Absalóm – 2 Samúel 18:7, 20 þúsund drepnir

969 f.Kr. Egyptaland rænir borginni Gezer sem brúðkaupsgjöf Salómons

950 f.Kr. Libýski Shishak tekur völdin í Egyptalandi

926 f.Kr. Shishak frá Egyptalandi ræðst inn í Júda

926 f.Kr. Jeróbóam/Abía Ísrael/Júda berjast, 500 þúsund drepnir

918 f.Kr. Sisak eyðileggur Taanach

911–894 f.Kr. Herferðir Assýríumannsins Adad Nirari II

909 f.Kr. Við Gibeþon umkringja Ísraelsmenn Filistumenn

900 f.Kr. San Lorenzo í Mexíkó eyðilagt í uppreisn

897 f.Kr. Ethbaal steypir konungi Phelles í Týrus

889–886 f.Kr. Herferðir Assýríska Tukulti-Ninurta II

884/3–878 f.Kr. Herferðir Assýríumannsins Ashurnasirpal II

866 f.Kr. Herferðir Assýríumannsins Ashurnasirpal II

859-824 f.Kr. Assýríski Shalmaneser III hefur 32 herförum

858 f.Kr. Herferðir Assýríumannsins Ashurnasirpal II

858 f.Kr. Assýría berst gegn Urartu-fólkinu

857 f.Kr. Assýríumenn ráðast á Bit-Adini (Eden)

857 f.Kr. Assýríumenn hernema Karkemish

856 f.Kr. Assýría berst við Urartu

um 855 f.Kr. Ísrael gegn Arameum - 1. Konungabók 20:29, 127 þúsund drepnir

853 f.Kr. Við Qarqar, Assýríumenn gegn bandalaginu, jafntefli

850-841 f.Kr. Assýríumenn berjast gegn arameum

850 f.Kr. Assýría setur Gannanatu undir umsátr

9. öld f.Kr. Hasanlu í Urartu brunnið

843 f.Kr. Assýríumenn ræna Allabriu, Parsúu, Abdadani, Khaban og Namri

841 f.Kr. Assýríumenn berjast við Hasael en ná ekki að taka Damaskus

841 f.Kr. Jehú rís upp í uppreisn og drepur konunga Ísraels og Júda

841 f.Kr. Assýríumenn sigra Parasca

839 f.Kr. Assýríumenn herför í Kilikíu

836 f.Kr. Nálægt Hamadan berst Salmanassar III gegn Medum

835 f.Kr. Assýríumenn ræna borginni Shalmnas

832 f.Kr. Við Arsanies sigra Assýríumenn Urartu-fólkið

831 f.Kr. Uppreisn Patinu frá Assýríu

830–827 f.Kr. Assýría berst við Urartu

828 f.Kr. Assýríumenn berjast gegn Urartu og ræna Musasin

826-820 f.Kr. Assýrísk uppreisn

824-805 f.Kr. Urartu-veldið stækkar

809 f.Kr. Assýría berst gegn Mídíu

808 f.Kr. Assýríumenn berjast gegn Guzanu

807-806 f.Kr. Assýríumenn berjast gegn Mannaeum

um 806–804 f.Kr. Zakir frá Hamath og Luash berjast gegn borginni Damaskus

804-733 f.Kr. Framhald innrása Urartu

804-802 f.Kr. Assýríumenn ráðast á Damaskus og herja hana

801 f.Kr. Assýría ræðst á Khubbushkia

800 f.Kr. Spartverjar leggja Lakóníu undir sig

800-799 f.Kr. Assýría berst við Mídíu

800-700 f.Kr. Núbía (Súdan) rís upp gegn Egyptalandi

798 f.Kr. Assýríumenn berjast við Lúsíumenn

797 f.Kr. Assýríumenn berjast við Namri

793-792 f.Kr. Assýría berst gegn Mídíu

791 f.Kr. Assýría ræðst á Khubbushkía

789-787 f.Kr. Assýría berst við Mídíu

786 f.Kr. Assýríumenn berjast við Kisku

785–784 f.Kr. Assýría ræðst á Khubbushkía

771 f.Kr. Í Hao í Kína drepa Rong-barbarar Zhou-konung You

770 f.Kr. uppreisn gegn Chou; Chou flytur höfuðborgina

745 f.Kr. Assýríski konungurinn Tiglath Pileser III leggur undir sig borgina Damaskus

743 f.Kr. Borgarastyrjöld í Assýríu

743 f.Kr. Assýríumenn herja á bænum Kashpuna, nálægt Týrus og Síðón

743–740 f.Kr. Assýríumenn leggja Arpad undir sig

740 f.Kr. Spartverjar leggja Mesíníu undir sig

740-710 f.Kr. Skítarmenn leggja undir sig kímmeríumenn

738 f.Kr. Yaudi í Sýrlandi rís upp gegn Assýríumönnum

736 f.Kr. Grikkir taka föníska Möltu

735–715 f.Kr. Edómítar herja á Gyðingum undir Ahas í 2 Króníkubók 28:17

735–715 f.Kr. Fílisveitingar rjúka inn í Júda undir Ahas í 2 Króníkubók 28:18

734 f.Kr. Kórنتیar taka Kórfíu frá Eretríumönnum

734 f.Kr. Tiglath-Pileser rændir borginni Hazor í Ísrael

um 733 f.Kr. Ísrael sigraði Júda 2 Króníkubók 28:6, 120 þúsund drepnir

732 f.Kr. Assýríumenn hernema Damaskus

731–724 f.Kr. Kóngur Piye og Napata-menn leggja Egyptaland undir sig

724-722 f.Kr. Assýríumenn leggja beleygingu á borgina Týrus

722 f.Kr. Assýríumenn bæla uppreisn í suðurhluta Kaldeu

722 f.Kr. Sargon II af Assýríu tekur Samaríu

721 f.Kr. Assýríumenn leggja undir sig Urartu

720 f.Kr. Assýría sigrar Arpad, Simirus, Damaskus, Samaríu

720 f.Kr. Assýríumenn ræna Arpad og Qarqar

717 f.Kr. Assýríumenn sigra Karkemish

715 f.Kr. Assýríumenn ræna filistísku borgirnar Ashdod og Gath

714 f.Kr. Sargon II ræðst á Vanvatn og Mannai-fólkið í Armeníu

713–679 f.Kr. Assýríumenn og Ciméríumenn ráðast á Urartu

712 f.Kr. Assýríumenn leggja undir sig Ekron í Filistíu

708 f.Kr. Assýríumenn herja á Samsat í Anatólíu

701 f.Kr. Kóngur Sennacharib og Assýríumenn leggja undir sig bæinn Usse við Tyrus

701 f.Kr. Assýríumenn leggja Sídon í Föníkíu undir umsátr

701 f.Kr. Í Eltekah mætast Assýríumenn og Egyptar

701 f.Kr. Assýríumenn ræna Megiddo, Samaría og Gibeah

701 f.Kr. Assýríumenn leggja undir sig Ekron

701 f.Kr. Assýríumenn ræna Lachís, 1.500 drepnir

701 f.Kr. Assýríska herinn lagður niður fyrir utan Jerúsalem, 185 þúsund drepnir

700 f.Kr. Kalkís og Eirítrea berjast

700 f.Kr. Assýría rífur Karatepe

700 f.Kr. Assýría berst gegn Kashku

698 f.Kr. Assýríumenn herja Tarsus

689 f.Kr. Assýríumenn ræna Babýlon

686 f.Kr. Assýríumenn berjast gegn Arabum

680 f.Kr. Kimmeríumenn leggja Frýgíu undir sig

678 f.Kr. Assýríumenn bæla babýlónska uppreisnarmenn

678 f.Kr. Skítar ráðast á Assýríumenn

676–673 f.Kr. Assýríumenn setja Sídon undir þriggja ára umsátr

675/671 f.Kr. Assýríumenn hernema Memphis

674 f.Kr. Við Sile sigra Egyptar Assýríumenn

672 f.Kr. Assýríumenn leggja Egypta undir sig

671 f.Kr. Assýríski konungurinn Esarhaddon leggur undir sig borgina Memphis í Egyptalandi

670 f.Kr. Egyptar gera uppreisn gegn Assýríumönnum

um 670 f.Kr. Skýtarar ganga inn í Mannai-konungsríkið

669 f.Kr. Assýríski konungurinn Esarhaddon deyr á leið til að ráðast á Egypta

668 f.Kr. Kóngur Feídon frá Argos sigrir Spartverja

667 f.Kr. Assurbanipal leggur Egyptaland undir sig

665 f.Kr. Ashurbanipal ræðst á Fönikíu og síðar Egyptaland

664 f.Kr. Tantamani frelsar Egyptaland

664–657 f.Kr. Faraó Psamtik I sameinar Egyptaland

663 f.Kr. Assýríumenn ræna Theb í Egyptalandi

653 f.Kr. Skýtar stjórna Medum

653 f.Kr. Assýríumenn sigra þjóð Elam

653 f.Kr. Egyptaland er laust undan Assýríu

652-643 f.Kr. Shamash-shum-ukin rís upp gegn assýríska konunginum Ashurbanipal

um 650 f.Kr. Messeníum byrja uppreisn gegn Spartverjum

650 f.Kr. Skytar og Kimmeríumenn gera innrás í Palestínu

648 f.Kr. Assýríumenn ræna Babýlon

646 f.Kr. Assýríumenn senda elamítana í útlegð

642–639 f.Kr. Assýríumenn ráðast á Elam og ræna Súsu

638 f.Kr. Við Hong-ána í Kína sigraði Chu hertogann Xiang frá Song

um 631/627 f.Kr. Medar undir forystu Kyaxares leggja níniveu, höfuðborg Assýríu, undir sig

630 f.Kr. Di-fólkið ræðst inn í norðurhluta Kína

626/625 f.Kr. Babilóníumenn öðlast sjálfstæði

625 f.Kr. Kyaxares Medíski losar sig undan Skythum

623 f.Kr. Di-fólkið ræðst á norður-Kína

620 f.Kr. Di-fólkið ræðst á norður-Kína

616-612 f.Kr. Assýríska heimsveldið lýkur

615 f.Kr. Assýríska borgin Arrapkha tekin

614 f.Kr. Ashur tekið

614 f.Kr. Medar reyna að taka borgina Níneve

um 613-7-8/612 Medar ræna Níneve (Babilóníumenn of seint til að hjálpa Medum)

612 f.Kr. Medar leggja undir sig Armeníu

612–609 f.Kr. Síðustu Assýríumenn eyðilagðir

609-606 f.Kr. Babilóníumenn gera innrás í Norður-Ísrael

609/608 f.Kr. Egyptar eyðileggja Megiddo og ráðast á Gaza

606–605 f.Kr. Árás á Norður-Kína

604 f.Kr. Við Karkemish sigraði Babýlon Egyptaland

11.–12. 605/604 f.Kr. Babýloníumenn ræna borginni Askélon í Filistíu

603 f.Kr. Babilóníumenn ræna Ekron

601 f.Kr. Babilóníumenn og Egyptar jafna en með miklum mannfalli

599-598 f.Kr. Babilóníumenn berjast við Araba

16.3.597 f.Kr. Babilóníumenn herja Jerúsalem

596 f.Kr. Babilóníumenn berjast við Elam

593 f.Kr. Egypti Psamtik II + grískir, fönískir og gyðinglegir ríkisþjónustuliðar sigra Kús

591 f.Kr. Egyptaland ræðst inn í Nóbíu

589-587/586 f.Kr. Gyðingar gera uppreisn gegn Babýloníumönnum

586/5-573/2 f.Kr. Nebúkadnesar II af Babýlon setur Tyr í umsátur og tekur hana

581 f.Kr. Babilóníumenn flytja fleiri úr Júda í útlegð

568-567 f.Kr. Leiðtoginn Apries og Babýloníumenn ráðast inn í Egyptaland

559 f.Kr. Medarar og Babýloníumenn sameinast gegn Persum


Q: Í 1 Króník og 2 Króník, 1 Konungabók og 2 Konungabók, hvaða atburðir gerðust í heimi Mið-Austurlanda á þessum tíma?

S: Hér eru margir þeirra.

969 f.Kr. Egyptaland ræðst á Gezer vegna brúðargjafar Sálómons

950/945 f.Kr. Libýski Shishak verður faraó Egyptalands

926 f.Kr. Shishak frá Egyptalandi ræðst inn í Júda

926 f.Kr. Jeróbóam Ísraels konungur berst við Abía Júda konung, 500 þúsund drepnir í 2 Króníkubók 13:17

um 613-7-8/612 Medar ræna Níneve (Babilóníumenn of seint til að hjálpa Medum)

604 f.Kr. Við Karkemís sigraði Babýlon Egyptaland

970 f.Kr. Við vígslu musteris Sálómons

um 870 f.Kr. Hungursneyð Elíasar í Ísrael

765 f.Kr. Plága í Níneve

15.6.763 Heildarsólmyrkvi

759 f.Kr. Kóler í Níneve um tíma Jónasar

16.3.597 f.Kr. Fyrsta stóra útlegðin til Babýlonar

587/586 f.Kr. Júda tekin til fanga til Babýlonar

538 f.Kr. Væringjar snúa aftur til Jerúsalem

540-10/12/539 Persar leggja Babýloníuheiðina undir sig

336-6/323 f.Kr. Ríki Alexanders mikla


Spurning: Í 1 Króníkubók 1:6, eru þessir "Diphath"-menn þeir sömu og "Riphath"-menn í 1. Mósebók 10:3?

S: Líklega já. Þetta var sennilega ritvillta, og við höfum engar aðrar heimildir um Riphath-fólkið.


Spurning: Í 1 Króníkubók 1:10, hvernig var Nimród máttugur veiðimaður á jörðinni?

Svar: Hebreska orðið í 1 Króníkubók 1:10 (framburður gib-BOR) merkir einfaldlega "máttugur", sem getur þýtt fær veiðimaður, fær stríðsmaður, hetja, ris eða máttugur á annan hátt. Í þýðingu Lancelot Brenton á Septuaginta er þetta þýtt sem "máttugur veiðimaður" með fótnótu þar sem segir á grísku: ris, veiðimaður. Á einhvern hátt var Nimrod "ris" meðal manna, hvort sem það var vegna líkamlegrar stærðar hans eða hernaðarhæfileika. Margir kristnir trúa því að Nimrod hafi veitt menn sem veiðimaður og heimsvaldabyggjandi. Sumir sjá í sumerískum frásögnum um Gilgamesh hefð um fyrsta heimsvaldabyggjandann, og kannski vísar Biblían til þessa manns sem Nimrod.

Þetta endurómar það sem segir um Nimrod í 1. Mósebók 10:9. Hebreska nafnorðið hér (framburður TSAH-yid) þýðir veiðimaður. Í þýðingu Lancelot Brenton á Septuaginta stendur "risaveiðimaður" í 1. Mósebók 10:9.

Í dag geta sumir verið "risar" í orrustu eða í viðskiptum, en það gagnast þeim ekki eftir dauða.


Spurning: Í 1 Króníkubók 1:42 ætti það að vera "Jakan" eða "Akan/Waqan"?

S: Masoretíska handritið segir Jakan (framburður Yakan), en í málfræðinni vantar sennilega nauðsynlega tengingu we(og), svo kannski ætti það að vera Akan/Waqan.


Spurning: Í 1 Króníkubók 2:3, af hverju giftist Júda kananeumskri konu?

S: Bannið við blandaðri hjónabandi við kananska óvini Ísraels var ekki gefið fyrr en á tímum Móse, 400 árum síðar.


Q: Í 1 Króníkubók 2:7, hver var Achan/Achar, ófriðarseggur Ísraels?

S: Þetta er Achan, sem leynt tók nokkra herfangi úr borginni Jeríkó í Jósúa 7.


Q: Í 1 Króníkubók 3:5, var nafn föður Batsebu Ammiel eða Eliam eins og segir í 2 Sámúelsbók 11:3?

A: Þetta er líklega afritunarvilla vegna þess að stafirnir "l" og "m" hafa skiptast á í hebresku. "Eliam" þýðir "Guð/guð er ættingi" og "Ammiel" þýðir "Ættingi er Guð/guð". Þar sem Króníkubækurnar voru skrifaðar síðar en 2. Sámúelsbók er líklegra að nafnið í 2. Sámúelsbók sé rétt varðveitt. "Ammiel" er í 1 Króníkubók 3:5 bæði í masoretísku handritinu og í Septuaginta, svo þessi röðaskipti urðu áður en gríska Septuaginta-þýðingin var gerð. Fornt hebreskt stimplamerki með nafninu "Eliam" hefur fundist.


Spurning: Í 1 Króníkubók 3:5-8, 14:4-7 og 2 Samúelsbók 5:14-16 hverjir voru nákvæmlega synir Davíðs?

S: 2 Samúel 5:14-16, 1 Króníkubók 3:5-8 og 1 Króníkubók 14:4-7 segja allar: Shammúa, Shóbab, Nátan, Sálómón, Íbar, Elísúa (Elísama í 1 Króníkubók 3:5-8), Nefeg, Jafía, Elísama, Elíada og Elífelet. 1 Króníkubók 3:5-8 nefnir Elishama tvisvar sinnum en hinir nefna Elishua og Elishama. Auk þess nefnir 1 Króníkubók 3:5-8 Eliphelet annað sinn og Nogah. 1 Króníkubók 3:5-8 gæti haft prentvilla fyrir Eliphelet í annað sinn, en Davíð gæti hafa átt fleiri syni umfram þá sem taldir eru upp.


Spurning: Í 1 Króníkubók 3:9, voru kannski níu synir framar Sálómoni í röðinni til að erfa hásætið, eins og sumir gera ráð fyrir?

S: Það gæti verið, ef synir Davíðs eru taldir upp í fæðingaröð. Vissulega voru Amnon, Absalom og Adoníjah eldri en Salómón, og Salómón fæddist þegar Davíð var orðinn eldri. Hins vegar segir ekkert að þessi listi sé í fæðingaröð.


S: Í 1 Króníkubók 3:15, var Shallum/Jehoahaz fjórði sonur Jósíasar?

A: Nei, því Zedekía, sonurinn sem er þriðji á listanum, var aðeins tíu ára gamall árið 609 f.Kr., þegar Jehoahaz varð konungur 23 ára gamall.

Hér er lærdómur um túlkun Biblíunnar. Í hvert sinn sem þú sérð lista yfir börn þýðir það ekki endilega að börnin hafi fæðst í þeirri röð sem listinn sýnir.


S: Í 1 Króníkubók 3:15, var Shallum persónulegt nafn konungsins með hásætisnafn Jehoahaz, eins og sumir efasemdarmenn benda á?

S: Kristnir skýrendur eru sammála um að Shallum hafi verið annað nafn yfir Jehoahaz. Hins vegar er ekki vitað hvort Shallum var persónulegt nafn sem hann fæddist með eða gælunafn sem hann fékk síðar.


S: Í 1 Króníkubók 3:19, var faðir Serúbabels Pedaiah eða Sáltíel eins og segir í Esra 3:2,8; 5:2; Nehemía 12:1; Hagríki 1:1,12,14; 2:2,23; og Matteusi 1:12?

S: Sum börn eiga bæði líffræðilegan föður og ættleiddan föður. Shealtiel og Pedaiah voru bræður samkvæmt 1 Króníkubók 3:17-18. Shealtiel var eldri, en stundum á elsti karlkyns erfingi engan son til að halda áfram konungsættinni. Kristnir fræðimenn gefa tvö mismunandi svör.

Pedaja dó, og Sjealtíel ættleiddi Serúbabél. Þetta var bæði mannúðarverk og tryggði Sjealtíel konunglegan erfingja.

Sjealtíel dó, og elsti sonur Pedaías átti að bera áfram ætt Sjealtíels og konungsættina.


Sp.: Í 1 Króníkubók 5:10,19,20,22 hverjir eru Hagritar?

S: Við höfðum engar fornleifaskrár um Hagritana þar til Assýrískar ritskrár, undir Sennakerebi og Tiglath-Pileser III, fundust sem nefndu Hagritana sem arameískan ættbálk. Hagritar eru ekki einungis afkomendur Hagar, eins og í Sálmi 83:6 er minnst bæði á Hagritana og Ísmaelítana ásamt öðrum austurlenskum þjóðum.

Þó að seinni höfundarnir Strabo og Ptolemeus (5.19.2) nefni Agraioi sem bjuggu í norðurhluta Arabíu, eru þeir líklega ekki sömu aðilar.

Pliny í NH 6.159-161 nefnir einnig Agraei, og þeir eru líklega fólkið í Hofuf-thaj í al-Hasa-eyðimerkur-óasís í austurhluta Arabíu, beint vestur af Barein, og tengjast ekki Hagritum þrátt fyrir svipaða nafngreiningu.


Q: Í 1 Króníkubók 5:22, þar sem þessi stríð var frá Guði, hvernig getur Guð verið friðarguð?

A: Guð mun að lokum láta öll stríð hætta (Sálmur 46:9). Þangað til sá tími kemur, getur stríð stundum stuðlað að friði, og Ísraelsmenn voru hér í stríði fyrir frið Guðs og til verndar ættbálkum hinum megin við Jórdan.

Maður ætti að efast um undirliggjandi forsendu friðarstefnunnar. Gleason Archer í Encyclopedia of Bible Difficulties, bls. 219–220, segir: "Er það í raun birting góðmennsku að veita engin viðnám illsku? Getum við sagt að sannur góður skurðlæknir eigi að gera ekkert til að fjarlægja krabbameinsvef úr sjúklingi sínum og einfaldlega láta hann halda áfram að þjást þar til hann deyr loksins? Getum við lofað lögreglu sem stendur hjá og sýnir engan minnsta viðnámsvilja gegn vopnuðum ræningi, nauðgara, eldspjótara eða öðrum glæpamanni sem ræðst á samfélagið? Hvernig gæti Guð verið kallaður 'góður' ef hann bannaði þjóð sinni að verja konur sínar fyrir ræningi og kveljingu ölvaðra ræningjamanna, eða að standa gegn innrásarmönnum sem komu til að ná börnum þeirra og berja þau til bana við vegginn?

Engin stefna myndi veita illsku og glæpum frjálsari taum en fullkomin afsala sjálfsvarnarrétti af hálfu löglyndra meðlima samfélagsins.


S: Í 1 Króníkubók 6:16,26-28, var faðir Sámúels af Léví ætt, eða var Sámúel Efraímítur eins og segir í 1 Sámúelsbók 1:1?

Svar: Levítarnir áttu engan eigin landsvæði heldur dreifðust um allt Ísrael. Faðir Sámúels var levíti, en þeir bjuggu á efraímítalandi.


Q: Í 1 Króníkubók 6:28 (masoretíska textanum), var elsti sonur Sámúels Vashni eða Joel eins og segir í 1 Sámúelsbók 8:2?

Svar: Elsti sonur Sámúels hét Joel. Masóretíska textinn inniheldur afritunarvillu: hann sleppir Joel og hljómar sem "fyrirfæddur Vashni og Abía", þar sem hebreska orðið fyrir "og annar" (vashni) er lesið sem eiginnafn. Septúaginta og sýrlenski textinn telja báðir sonina vera Joel og Abía.


S: Í 1 Króníkubók 8:33, var Ner langafi Sáuls eða frændi Sáuls?

S: Sennilega voru tveir menn sem hétu Ner, og sá seinni var nefndur eftir afa sínum.


S: Í 1 Króníkubók 8:33, er Esh-baal sami maðurinn og Ish-bosheth í 2 Samúelsbók 2:8?

S: Líklega já. Baal getur þýtt herra, Drottinn eða kanaanskt goð. Sáúl nefndi son sinn Ish (maður) Baals, líklega með þeim ásetningi að hann þýddi herra eða Drottinn. Rithöfundar eða afritarar breyttu nafni hans líklega í "bosheth", sem þýðir skömm.


S: Í 1 Króníkubók 9:1, hvað var Konungabókin?

S: Þetta voru ekki bækur 1. og 2. Konungabókar í Biblíunni. Þess í stað voru þetta veraldlegar konungsbækur. Í bókinni When Critics Ask, bls. 204, er nefnt að það hafi ekki verið óalgengt að innblásnar bækur Biblíunnar vísuðu til veraldlegra bóka, eða að Páll vísaði jafnvel til heiðingjalegra skálda, þegar þau sögðu sannleikann um eitthvað.


S: Í 1 Króníkubók 10:6, hvernig dó allt hús Sáuls út, þar sem Ísboset lifði enn samkvæmt 2 Samúelsbók 2:8?

S: Í 1 Króníkubók 10:6 vísar "allt hans hús" til þriggja sona hans sem dóu með honum. Þar var ekki talinn með ungbarnið Mífíbóset, barnabarn Sáuls. Þó að ritningin segi ekki hvers vegna Ísboset var ekki með Sáuli, né hvers vegna Ísboset (sem var tæplega 40 ára gamall á þeim tíma) var ekki talinn til "ættgengils Sáuls" hér, er það kannski vegna þess að Ísboset var sonur Sáuls með ambátt.


Spurning: Í 1 Króníkubók 10:8-10, af hverju rændi sigursælt herlið hinum látnu?

S: Þeir tóku saman sverð, spjóti, önnur vopn og jafnvel verðmæti sem hermennirnir gátu hafa verið með, en ekki síst brynjur. Þessum var komið fyrir hjá eigin hermönnum og þær einnig sýndar sem herfang.


Spurning: Í 1 Króníkubók 10:13-14 spurði Sáúl þá ekki Drottin, eða spurði hann Drottin í 1 Samúelsbók 28:6?

(Þetta er endurtekning á umræðunni um 1. Samúelsbók 28:6)

S: Þó að þetta gæti verið afritunarvilla, segja bæði hebreska Masóretíska textinn og gríska Septúaginta það sama, og einfaldari skýring en afritunarvilla liggur fyrir.

Það er gríðarlegur munur á því að gera eitthvað og að gera það af einlægni.

Hebraíska orðið sha'al í 1 Samúelsbók 28:6 þýðir að forvitnast, biðja um, krefjast, bónbeiða eða lána. Það þýðir ekki endilega að spyrja óheiðarlega. Þvert á móti er það almenn orð fyrir að spyrja og getur verið bæði heiðarlegt og óheiðarlegt.

Hið hebreska orð darash í 1 Króníkubók 10:14 merkir fyrst og fremst að fylgja, og þar með að leita, biðja eða dýrka. Á fleiri en 41 öðrum stöðum þar sem Gamla testamentið notar þetta orð, er það notað um það þegar menn biðja annaðhvort Guð eða skurðgoð, en ekki bæði.

Ólíkt notkun sha'al í 1. Samúelsbók 28:6 þegar Sáúl spurði Guð, notar 1. Samúelsbók 28:7 orðið darash þegar Sáúl fór til seiðkonu í Endor.

Þó að Sáúl hefði getað spurt af handahófi, spurði hann vissulega ekki Guð með þeim formlega viðurkenndu hætti sem prestarnir notuðu. Mundu að Sáúl hafði drepið alla presta í Nób, nema Abjatar. Abjatar hafði tekið efódinn með sér þegar hann flúði (1. Samúelsbók 23:6).

Sáúl gat spurt Drottin, en án iðrunar var erfitt að spurningin væri einlæg eftir að hann hafði drepið flesta presta Guðs sem gátu sinnt slíkum fyrirspurnum.


S: Í 1 Króníkubók 11:10–12:40, hverjir eru nokkrir af þeim óvenjulegu mönnum sem þar eru nefndir?

S: Hér eru nokkrir þeirra.

Zelek í 11:39 var Ammoníti.

Úría var Hetíti, og Ísmaías var Gíbeoníti.

Í 1 Króníkubók 12:29 voru Benjamínítar, og bæði Benjamínítar og Gíbeonítar voru venjulega bandamenn Sáuls.

Davíð hafði Pelethíta og Keretíta, sem voru Filistímönn, í her sínum.

Það voru 4.600 Levítar og 3.700 Arónítar.

Þannig hafði Davíð þann eiginleika að vinna jafnvel þá sem venjulega væru óvinir hans til liðs við sig.


Spurning: Í 1 Króníkubók 11:10–12:40, hvernig getum við haft þá persónuleikaeiginleika að jafnvel fyrrverandi óvinir okkar vilji gera frið við okkur?

S: Davíð var ástríðufullur maður; hann elskaði vini sína innilega og hataði þá sem voru illir eða svikari. En Davíð gat sýnt virðingu fyrir sumum andstæðingum sínum, eins og Abner, sem var heiðarlegur maður. Davíð var tryggur maður. Hann var tryggur hermönnum sínum og umbunaði þeim sem voru tryggir. Davíð var stríðskunnugur maður sem, eftir því sem á leið, virtist ætla að verða sigurvegari. Allskonar fólk mun fylgja þeim sem lítur út fyrir að muni ná árangri. En það sem skiptir mestu máli er að Davíð var maður Guðs, hlýddi Guði sem leiðtogi, og guðhræddir Ísraelsmenn myndu viðurkenna að þeir ættu að fylgja Davíð.

Áhugavert er að bera saman tryggðina sem menn Davíðs, Ísraelsmenn og fjölskylda Davíðs sýndu honum snemma á ríkistíma hans, við fjölmörg vandamál sem Davíð lenti í með ótryggum mönnum síðar á ríkistíma sínum. Togstreitan varð til vegna taps á virðingu margra fyrir Davíð eftir framhjáhald hans með Batsebu og morðið á tryggum hermanni hans, Úría. Það þarf ekki nema lítinn skammt af svikum til að eyða minningu annarra um tryggð þína.


Q: Í 1 Króníkubók 11:10–12:40, hvað er merkilegt við fjölda frá hverju ættbálki?

S: Fyrst skulum við skoða tölurnar.

Júda 6.800 - greinilega þegar Sáúl elti Davíð, veittu fáir í Júda Davíð opinbera stuðning.

Símeon 7.100 - Símeon var lítið ættbálkur, svo þessi litli fjöldi var eðlilegur.

Benjamín 3.000

Efraím 20.800

Manasse 18.000

Íssakar 200 höfðingjar

Sebúlún 50.000

Naftali 38,000

Dan 28.600

Aser 40.000

Ættbálkar handan Jórdanar 120,000

Levítar 4,600

Aarónítar 3.700

Ef Davíð hefði haft föst herlið af þessu margt, hefði hann ekki þurft að flýja Sáúl né einu sinni Filistímenn. Þessir voru menn sem lýstu Davíð hollustu. Augljóslega lýstu allir menn í ættbálkum hinum megin við Jórdan Davíð hollustu, þó ekki sé ljóst hve margir þjónuðu raunverulega sem hermenn hans. Upprunalegir hermenn Davíðs voru útskúfaðir og flóttamenn frá ýmsum ættbálkum. Ættbálkur Ísasakar var landþröngur fyrir norðan, svo að margir komu til að ganga til liðs við Davíð.

Þegar nýtt framtak er sett á laggirnar í dag, ganga margir til liðs við það af ýmsum ástæðum. Sumir ganga til liðs af einungis bestu ástæðunum, sumir af óásættanlegum ástæðum, en margir ganga til liðs af minni eða hagnýtum ástæðum, eins og landskorti á dögum Davíðs. Í dag gera margir hluti vegna vonar um umbun eða ótta við slæmar afleiðingar ef þeir hjálpa ekki. Þessir hvatar eru í lagi og Biblían gagnrýnir þá ekki. Hins vegar er besti hvati óskilyrt kærleiksást til Guðs og annarra.


S: Í 1 Króníkubók 11:11, drap Hakhmonítinn 300 menn, eða drap Tákmonítinn 800 menn eins og segir í 2 Sámúelsbók 23:8?

S: Sjá umræðuna um 2. Samúelsbók 23:8 fyrir svarið.


Q: Í 1 Króníkubók 11:19, hvernig hefði Davíð drukkið blóðið af mönnunum sem komu með vatnið?

S: Davíð gerði það ekki; þetta er bara myndmál. Davíð er að segja að ef hann drykkji vatnið sem þessir menn lögðu líf sitt í hættu til að færa honum, myndi hann ekki bera nægilega virðingu fyrir blóði hermanna sinna sem sóttu vatnið fyrir hann.


Q: Í 1 Króníkubók 11:22, hverjir voru "tveir hetjur Móabs" (KJV "ljónlíkir menn")?

A: Þetta eru menn sem höfðu svo mikinn hugrekki, styrk og bardagahæfni að þeir voru bornir saman við ljóna. Hebreska orðið hér, ariel, er skylt ari, hebraíska orðinu fyrir ljón.


Q: Í 1 Króníkubók 21:7, var Guð óánægður með að þeir tóku mannfjöldatalningu, eða með að Jóbab taldi ekki Leví og Benjamín?

S: Guð var óánægður með að þeir tóku mannfjöldatalningu.


Q: Í 1 Króníkubók 21:7, af hverju var Guði mislíkað að þeir tækju mannfjöldatal?

S: Sjá umfjöllunina um 2. Sámúelsbók 24:1 fyrir svarið.


Q: Í 1 Króníkubók 13:9-10, af hverju drap Guð Ússan?

S: Úzza og aðrir voru sennilega hissa á dauða hans. Úzza var jú bara að reyna að hjálpa þegar nautunum missti fótanna. Hins vegar höfðu Úzza og allir aðrir gleymt einu mikilvægu atriði: helgum hlutum Guðs átti að sýna tilhlýðilega virðingu. Guð hafði þegar sagt þeim réttu leiðina til að bera örkina. Þeir hlýddu ekki, og hefðu þeir hlýtt, hefðu nautarnir ekki stapið. Þetta bendir á tvo hlýðnisskika: þinn veg og Guðs veg.

Á þínum eigin hátt til að þjóna Guði, þjónar þú Guði eins og þér sýnist, og þú telur að Guð eigi að meta allt sem þú gerir, og engin viðmiðun er til. Það er ómögulegt að vera óhlýðinn, aðeins meira eða minna hlýðinn.

Á Guðs vegi í þjónustu við Hann þjónar þú Guði eins og Hann hefur boðið. Hins vegar, innan þess sem Guð hefur sagt, metur Guð frjálsgjöf og góðverk sem við gerum af eigin frumkvæði. (2 Korintubréf 8:10-12; 9:7). Guð hefur viðmið og reglur (2. Tímóteusarbréf 2:5). Ef þú ert óhlýðinn í sumum málum, þá ert þú óhlýðinn (Jakobsbréf 2:9-11). Ef þú vilt vera tæki Guðs til göfugra hluta, geturðu ekki verið það fyrr en þú hreinsar þig frá ómerkilegum hlutum (2. Tímóteusarbréf 2:20-21).


Spurning: Í 1 Króníkubók 14:1, af hverju var Hiram svona vingjarnlegur við Davíð?

A: Auk persónulegrar vináttu deildu Fönikíumenn og Ísraelsmenn sameiginlegum óvini í Filistímönum.


S: Í 1 Króníkubók 14:14-15, voru mörg móðatré í Palestínu?

S: Hið hebreska orð hér er óvíst. Ef það er "mullberry", eru til 12 tegundir af mullberry-trjám. Svarta mullberry-tréð er upprunnið frá vestur-Asíu, en Grikkir og Rómverjar ræktuðu það einnig. Hebresku orðin geta einnig þýtt "balsamtré".


S: Í 1 Króníkubók 15:20,28, hvað eru Psalteríur og Alamóth?

S: Þau voru hljóðfæri, en við vitum ekki í dag hvernig þau litu út.


Q: Í 1 Króníkubók 15:29, af hverju fyrirlíta menn, jafnvel sumir trúaðir, stundum aðra?

S: Það eru að minnsta kosti tvær ástæður.

1. Sumir gera kröfur um ákveðna staðla af öðrum. Ef fólk brýtur þá staðla geta þeir verið ófyrirgefandi og aldrei sýnt því virðingu aftur. Míkál missti virðingu sína fyrir eiginmanni sínum.

2. Sumir fyrirlíta aðra ef aðrir hafa sært þá og neita að fyrirgefa.

Við kristnir eigum ekki að fyrirlíta neinn.


S: Í 1 Króníkubók 16:13, hvernig voru þeir valdir af Guði?

A: Í heild voru þeir Guðs útvöldu fólki og útvöldu þjóð. Það er meginmerkingin hér. Hins vegar voru margir þeirra einstaklingslega útvöld Guðs. Útvöldu eru þeir sem Guð kaus fyrir grundvöll heimsins til að fara til himnaríkis.


Q: Í 1 Króníkubók 16:25-26 og Sálmi 97:7, kennir Biblían að það séu margir guðir?

A: Vissulega. Biblían kennir að það séu margir goðstatúar en aðeins einn sanni Guð. Mormónar líta til þessa vers í æðruleysi til að styðja þá fullyrðingu sína að það séu margir [lögmætir] guðir.


Spurning: Í 1 Króníkubók 17:2-15, af hverju stóð Natan hér í mótsögn við sjálfan sig?

S: Natan talaði fyrst rangt, því hann talaði ekki sem spámaður. Hann hefði verið falsspámaður hefði hann sagt: "Svona segir Drottinn," eða jafnvel ef hann hefði einfaldlega sagt að Guð hefði sagt honum þessa röngu yfirlýsingu. Þess í stað talaði Natan af eigin ábyrgð og án undirbúnings. Athugið einnig að jafnvel þótt hann talaði svona leiðrétti Guð hann strax.

Vottar Jehóva vísa stundum til þessa kafla til að reyna að sýna fram á að sannir spámenn (eins og þeir halda fram að Vottar Jehóva-samtökin séu) geti samt verið sannir spámenn þrátt fyrir að hafa gert falskar spádómsspár. Þeir segjast hins vegar vera spámaður, og Vottar Jehóva-samtökin gerðu opinberar spádómsspár um komu Krists sem reyndust falskar.

Kaþólska kirkjan heldur einnig fram að páfi tali ófeilandi, en aðeins ef hann talar "ex-Cathedra". Hins vegar skiptir þetta nánast engu máli, því páfar í gegnum söguna hafa aðeins talað "ex-Cathedra" sjö eða átta sinnum.

Mormónakirkjan heldur einnig fram að spámenn hennar séu ófeilnir þegar þeir tala sem spámenn. Joseph Smith og Brigham Young gerðu báðir falskar spádómsspár.


Spurning: Í 1 Króníkubók 17:16-27 og 1 Króníkubók 28:2-4, af hverju er viðhorf Davíðs hér lofsvert?

S: Davíð var vissulega vonsvikinn að langtímaósk hans, sem var góð, var neitað af Guði. Engu að síður tók Davíð þessar fréttir auðmjúklega og vann áfram að því að safna efni fyrir son sinn Sálómón til að byggja musterið.


Q: Í 1 Króníkubók 18:3, sigraði Davíð Hadarezer, eða Hadadezer í 2 Samúelsbók 8:3?

S: Þessi munur í hebresku er mjög líklega afritunarvilla. Hebresku stafirnir sem samsvara "d" og "r" eru svipaðir hvor öðrum.


S: Í 1 Króníkubók 18:4, hafði Davíð rétt fyrir sér að halda 100 vögnum?

S: Nei. Í 5. Mósebók 17:16-17 stendur að konungur megi ekki fjölga vögnum og hestum. Davíð taldi greinilega að 100 vagnar væru ekki of margir, en þetta lagði grunninn að því að Salómón ætti marga vagna og hesta, eins og 2. Króníkubók 9:28 og 1. Konungabók 10:26-29 sýna.


Spurning: Í 1 Króníkubók 18:12 voru 18.000 Edómítar drepnir, eða 12.000 eins og segir í fyrirsögn sálms 60:1?

S: Þetta er líklega afritunarvilla.


Q: Í 1 Króníkubók 19:2, var þessi Nahash Ammoníti sami Nahash sem kúgaði Ísraelsmenn í 1 Sámúelsbók 11:1?

S: Nei, því að eldri Nahash lifði fimmtíu árum fyrr. Það er ekki óalgengt að sonur sé nefndur eftir föður sínum eða afa.


Q: Í 1 Króníkubók 19:3-4, af hverju gerði konungur Hanun Ammoníti svona heimskulega hlut og niðurlægði sendiherra Davíðs?

S: Það gæti stafað af skorti á þekkingu á styrk Ísraelsmanna, uppeldi hans og hroka, eða þeirri hugmynd að her Davíðs gæti verið orðinn þreyttur eftir baráttuna við Sýrlendinga. Hanun reyndi ekki að berjast við Davíð, heldur einungis móðga hann, og það var mjög heimskulegt.


Q: Í 1 Króníkubók 19:10-11, af hverju setti Jóbab elítulið hersins gegn Sýrlendingum og almenning hersins gegn Ammonítum?

Svar: Sýrlendingar börðust með vögnum (1. Konungabók 22:30-33), og vagnar voru mjög áhrifaríkir gegn óreyndum hermönnum eða hermönnum sem voru eingöngu vopnaðir sverðum og skjöldum. Elítuliðið, sennilega með boga og langspjóti, vissi hvernig ætti að takast á við vagna. Örvarlið í vagnliði myndi ekki geta sigrað stærra fótgöngulið sem beitti örvum. Vagnárásir hrökuðu oft fótgönguliði til flótta, en ef fótgönguliðið var með langa spjóta og panikkaði ekki, var vagnárásinni stöðvað. Alexander mikli vissi þetta mörgum árum síðar, þegar litla, vel þjálfaða liðið hans, aðallega fótgöngulið, sigraði aftur og aftur stærri heri riddara og vagnliða Persaveldis.


S: Hvernig samrýmist 1 Króníkubók 19:18 við 2 Samúelsbók 10:18?

S: Þetta er líklegast afritunarvilla. Sjá umfjöllun um 2 Sam 10:18 fyrir svarið.


Sp.: Í 1 Króníkubók 21:1, lét Guð Davíð telja Ísraelsmenn í manntali, eða var það Satan?

S: Það var Satan beint, og Guð óbeint. Sjá umfjöllun um 2 Samúel 24:1 fyrir svarið.

Hið hebreska orð satan getur þýtt bæði andstæðingur og Satan. Hins vegar leggur Asimov ekki fram neina tilgátu um hver þessi andstæðingur væri, ef hann væri ekki Satan.


Q: Í 1 Króníkubók 21:1, kom hugmyndin um Satan frá Persum, eins og sumir efasemdarmenn halda fram?

S: Nei. Vissulega hafði ormurinn sem talaði við og freistaði Evu í 1. Mósebók 3 óeðlilega hæfileika, þar á meðal talhæfileika og greind.

Jób, sem sumir telja eina af elstu bókum Biblíunnar, fjallar ítarlega um Satan, eins og Jesaja. Að halda því fram að umfjöllun þessara bóka um Satan sýni að þær séu frá post-útlegðartímabilinu er hringrásarhugsun.


Spurning: Í 1 Króníkubók 21:1, af hverju vildi Davíð láta gera manntal í Ísrael?

A: Að lokum leyfði Guð Satan að freista Davíðs til að gera það. Beinar ástæður fyrir því að Davíð gæti viljað telja Ísrael voru stolti þjóðernis, til betri skattlagningar, fyrir framtíðar þrælahald og til að ráða eða kalla menn til herþjónustu.


S: Í 1 Króníkubók 21:4, hafði Jóab rétt fyrir sér að hlýða Davíð, þar sem hann vissi að það var gegn vilja Guðs?

S: Jóab var í vanda. Hann átti að hlýða konunginum, nema konungurinn skipaði honum að gera eitthvað sem stóð í mótstöðu við það sem Guð hafði sagt.

Það var engin bein fyrirskipun gegn manntali, en Joab taldi (réttilega) að þetta væri ekki það sem Guð vildi.

Það var engin bein skipun, svo Joab gerði það sem var best. Hann lýsti andstöðu sinni en hlýddi konunginum engu að síður. Það var óvissa í skipun Davíðs um hvort átti að telja Levítana eða ekki, og Joab túlkaði hana eins og honum þótti best.

Þetta er önnur staða en hjá prestum í Þýskalandi á seinni heimsstyrjöldinni. Hitler hafði sagt þeim að þar sem hann var leiðtogi Þýskalands ættu þeir ekki að gagnrýna neitt sem hann gerði. Í hóflegu mæli eiga kristnir að heiðra stjórnvöld og hlýða þeim. Hins vegar, þegar Hitler hóf að fjarlægja Gyðinga, segir Biblían sérstaklega að leita réttlætis og leiðrétta kúgarann (Jesaja 1:17), og bein skipun Guðs stóð í andstöðu við það sem Hitler sagði.


Spurning: Í 1 Króník 21:5 voru alls 1.100.000 vígamenn, eða 1.300.000 eins og 2 Samúel 24:9 sýnir?

Sjá umræðuna um 2. Samúelsbók 24:9 fyrir tvær mögulegar svör.


Q: Í 1 Króníkubók 21:12 var hótað þriggja ára hungursneyð, eða sjö ára eins og segir í 2 Sámiuel 24:13?

S: Við getum ekki verið viss um hvor tala er upprunaleg, þar sem hungursneyin varð ekki að veruleika, en þetta var afritunarvilla.


Q: Í 1 Króníkubók 21:15, hversu voldugir eru englar Guðs?

S: Þeir eru ekki alvaldir, en til að eyða öllu Jerúsalem þurfti aðeins einn engill. Þegar Jesús var á leiðinni til krossins sagði hann að ef hann bæðist um það myndi faðirinn gefa honum tólf legióna (um 60.000) engla í Matteusi 26:53.


S: Í 1 Króníkubók 21:15, hvernig iðraðist Drottinn hér illsku?

S: Hebreska orðið hér merkir bæði líkamlegt tjón og siðferðilegt illt. Guð hafði engilinn þar, sýnilegan Davíð, til að hóta því sem myndi gerast í Jerúsalem.

Einn lærdómur sem við sjáum hér er sá að opinberuð áætlun Guðs fyrir einstakling getur breyst þegar sá einstaklingur iðrast eða breytist.


Q: Í 1 Króníkubók 21:17, af hverju lét Guð fólkið þjást vegna syndarlegs boðorðs Davíðs?

S: Fyrst hvað er ekki svarið, og svo svarið.

Í þessu lífi þjást menn oft fyrir syndir annarra. Börn sem fæðast mæðrum sem eru háðar kókaíni fæðast einnig háð kókaíni og hafa skerta vitsmunalega getu. Það hefur verið nokkuð algengt að heilar þjóðir þjáist mikið vegna stórhuga metnaðar eins leiðtoga. Lífið á jörðinni er ekki réttlátt, og það mun ekki verða réttlátt í þessum fallna heimi, þar til Guð leiðréttir allt á dómdegi.

Þótt hið fyrrnefnda sé satt, er það ekki svarið við þessari stöðu. Hér er það Guð sjálfur sem drepur virkt marga Ísraelsmenn vegna syndar eins manns, Davíðs.

Dávíð var stoltur af jarðneskum valdi sínu, sérstaklega hernum sínum, og Guð dró úr þeim mönnum sem Dávíð var stoltur af. Einnig vitum við ekki nákvæmlega hverjir allir vígamaður Dávíðs voru. Ein tilgáta er sú að Guð hafi látið nokkra engla styrkja her Dávíðs, og Satan sá þetta og spurði um skýringar á því sem var að gerast.

Maður gæti ranglega skilgreint þjáningu sem að Guð styttri heilbrigt líf eins mikið og unnt er, eða að hann láti þjóð stækka eins mikið og unnt er. Guð er ekki skyldugur til að blessa okkur sjálfkrafa. Þegar við fáum blessanir frá Guði ættum við að vera þakklát, ekki krefjast fleiri. Guð elskar okkur mjög og vill blessa okkur, en ekki gleyma því að stór hluti þessa lífs er undirbúningur fyrir lífið sem kemur, og Guð vill ekki blessa okkur svo mikið að við gleymum því.


Spurning: Í 1 Króníkubók 21:24, hvernig getum við beitt meginreglu Davíðs um að gefa Guði ekki fórn sem kostar Davíð ekkert?

S: Það geta verið margar leiðir til að beita þessari meginreglu, en ein einföld beiting er að kenna börnunum þínum. Um leið og börnin þín eru orðin nógu gömul til að afla sér smápeninga með heimilisstörfum, láttu kirkjuframlög þeirra vera þeirra eigin peningar, og ekki peningar sem þú gefur þeim til framlags.


S: Í 1 Króníkubók 22:2, var þrælahaldið hafið undir Davíð eða undir Sálómoni?

S: Sólómón beitti útlendinga þrælahaldi í stórum stíl, en Davíð hóf það. Bæði þetta og að eiga nokkra stríðsvagna voru dæmi um að Davíð óhlýddi Guði í tiltölulega smávægilegum atriðum, og Sólómón magnaði þessi atriði. Sem foreldri, eru til "smá" syndir í lífi þínu sem börnin þín gætu magnað? Davíð tók líka manntal, og Sólómón tók líka manntal.


Sp.: Í 1 Króníkubók 22:14 gaf Davíð 100.000 talentur af gulli fyrir framtíðar musteri, eða aðeins 3.000 talentur eins og segir í 1 Króníkubók 29:3-4?

S: 1 Króníkubók 29:3 svarar þessari spurningu. Davíð helgaði 100.000 talentur af herfangi úr sigri yfir Sýrlandi, Móab og Edóm. 1 Króníkubók 29:3 segir að Davíð hafi gefið af eigum sínum "umfram allt sem ég hef útvegað".


S: Í 1 Króníkubók 22:14, hvernig komst Davíð yfir allt þetta gull?

Sjá umræðuna í 2 Samúelsbók 8:11 fyrir svarið.


Sp.: Í 1 Króníkubók 24:31; 26:13, hvers vegna voru þeir að kasta hlutkesti hér?

S: Þetta var einföld, hlutlaus aðferð til að úthluta störfum þegar röðin hafði enga þýðingu. Í dag gera menn hið sama þegar þeir "draga strá" til að sjá hver fær stöðu. Þó að Guð geti stýrt hlutkasti eða því að dregin séu strá, felur það ekki í sér að Guð hafi stjórnað niðurstöðunum meira en ef atkvæði hefðu verið greidd, farið eftir fæðingardögum eða notuð önnur úrræði.


Sp.: Í 1 Króníkubók 25:1,3, af hverju spáðu menn með harpu?

A: Engin takmörk voru fyrir spámenn að nota hvaða ó synduga hlut sem var sem þeir óskuðu eftir meðan þeir spáðu. Davíð spáði einnig með harpu.

Hins vegar, ef mormón trúir því að Joseph Smith hafi notað okkultíska bók falsks [egypsks] trúarbragðs eingöngu sem innblástur til að skrifa mormónsku ritninguna sem kallast Bókin um Abraham, væri það nánast það sama og að nota goðadýrkuða, illa bók til að fá það sem sagður er orð Guðs. Það er "næstum" raunin, því mormóninn sem sagði þetta var ekki að endurspegla nákvæmlega það sem Joseph Smith sjálfur sagði. Smith sagðist hafa "þýtt" bókina, og hann hafði jafnvel egypsku hieroglyphana við hlið meints enskrar þýðingar til að sýna það. Ennfremur skrifaði Joseph Smith jafnvel fáránlega bók, Egyptian Alphabet and Grammar, sem sýnir að Joseph hélt sannarlega fram að hann væri að þýða egypska hieroglypha með yfirnáttúrulegum hætti.

Að auki hefur Mormónakirkjan enn í dag afrit af upprunalegu ensku handritunum af Mormóna-bókinni um Abraham, Egyptneska stafrófinu og málfræðinni, og egyptneskur papýrus hefur fundist í safni sem samræmist bæði í stöfum og myndum því sem Joseph Smith notaði til "þýðingar".


S: Í 1 Króníkubók 28:2-4, hvað er gott við viðhorf Davíðs hér?

Svar: Davíð var án efa vonsvikinn yfir því að hann yrði ekki sá sem byggði musteri Guðs. Hann var þó ekki aðeins þakklátur fyrir allt það sem Guð hafði gefið honum; hann beindi einnig huganum að Guði en ekki sjálfum sér. Musterið var minnisvarði um Guð, ekki Davíð, og Davíð hafði enga ástæðu til að verða reiður, þar sem hann leit ekki á musterið sem minnisvarða um sjálfan sig.


S: Í 1 Króníkubók 28:9,10,20; 2 Króníkubók 6:2; 8:11; 1 Konungabók 3:3-13; 8:23; 9:8-9; 11:9-14; 2 Samúelsbók 12:24-25, hvernig geta þessar tilvitnanir allar vísað til sömu persónunnar? (spurt af guðleysingja)

S: Þau vísa öll til Sálómons. Sex atriði til að íhuga í svari.

Ákveðin samfella: Salómon var stöðugt greindur maður og musterisbyggingarmeistari. Salómon notaði visku sína og byggingarlistarfærni fyrir Guð, einkum snemma á lífsleiðinni. Síðar á ævinni notaði hann hæfileika sína til að byggja musteri fyrir goð. Sumir menn hafa drifkraft til að byggja og ná árangri; spurningin er hversu mikið af því verður fyrir Guð?

Hneykslanlegt: Ef það virðist þér ekki undarlegt og hneykslanlegt að Salómon, sem var valinn til að byggja Musterið, bað slíka fallega bæn til Guðs og skrifaði bækur Biblíunnar, skyldi falla í synd, þá hefurðu kannski ekki lesið þessi ritstykki mjög vandlega ennþá. Það er hneykslanlegt, og guðleysingjanum sem spurði þetta má fyrirgefa að hann efast um hvort þetta sé sami maðurinn.

En það gerist: Þetta er sannarlega sami maðurinn. Rétt eins og Júdas gat yfirgefið allt til að fylgja Jesú og svikið Hann síðar; rétt eins og Demas gat fórnað sér til að fylgja Páli í ferðum sínum en yfirgefið hann síðar vegna þess að hann elskaði heiminn (2. Tímóteusarbréf 4:10), geta menn breyst. Guð passar upp á okkur og varðveitir okkur, en trúuð hafa val um hvort þeir falla frá eða ekki. Sumir komast undan spillingu heimsins með því að þekkja Drottin okkar, en flækjast síðan (2. Pétur 2:17-22). Aðrir neita aldrei trú sinni, en þeir gera málamiðlanir með því að reyna að þjóna bæði Guði og goðum eða Guði og peningum.

Hvers vegna breyttist Salómon? Í tilfelli Salómons gefur ritningin skýrt svar í 1. Konungabók 11:1-4. Salómon gerði málamiðlun með því að giftast erlendum konum, annaðhvort af ást eða til að mynda pólitísk bandalög. Sú málamiðlun leiddi hann enn frekar af vegi þar sem konur hans sneru hjarta hans til annarra guða.

Við getum lært að fólkið í kringum þig getur haft öflug áhrif á þig, ef þú leyfir því það. Afleiðing smásamninga er sú að, án tafarlausrar iðrunar, geta þeir leitt til sífellt stærri samninga.

Biblían er alvarleg varðandi ábyrgð hvers trúmanns á að vera iðinn (Hebríum 6:11), prófa sjálfa sig (2 Korintubréf 13:5) og vera á varðbergi (Matteus 10:16-17). Annars getur maður eða kona Guðs fallið mjög djúpt, eins og hissa YaHve-dýrkendur og glaðir Kemos-dýrkendur komust að.


Sp.: Í 1 Króníkubók 29:2, hver er munurinn á því að byggja eitthvað fyrir menn og að byggja það fyrir Guð?

S: Ef þú byggir eitthvað fyrir mann, ættir þú að byggja það eins og hann vill, og það þarf ekki að endast lengur en hann þarfnast þess. Ef þú byggir fyrir Guð, byggir þú til dýrðar hans, ekki þinnar eigin, og þú ættir að byggja það eins og Guð vill, ekki á þinn eigin hátt. Ef þú ert að byggja eitthvað fyrir Guð, ættir þú að byggja það til að endast að eilífu. Annar munurinn er sá að það eru ekki líkamlegar byggingar, peningar og hlutir sem þú byggir fyrir Guð, heldur líf og persónuleika, bæði hjá þér sjálfum og öðrum.


Sp.: Í 1 Króníkubók 29:19, þar sem Davíð bað Guð um gott, að gefa Sálómoni hjarta til að varðveita boðorð Guðs, af hverju sneri Sálómon sér síðar frá Guði?

S: Guð var með Sálómoni og blessaði hann mjög, en Guð sagði aldrei að hann myndi taka frá Sálómoninum getu til að velja hlýðni eða óhlýðni, óháð því hvað Davíð myndi biðja um. Sálómon fékk alla þá visku sem hann þurfti, en Guð kaus að veita Sálómoninum (og okkur) frjálsan vilja.

Að auki er yfirlýsingin "Guð hefur aldrei áhrif á frjálsan vilja okkar" ekki rétt. Guð var þó nokkuð virkur í að hafa afskipti af Sáuli frá Tarsus á veginum til Damaskusar. Þrátt fyrir hversu mikla ytri örvun Guð beitti, var það samt upp að Sáuli komið að bregðast við.


S: Í 1 Króníkubók og 2 Króníkubók, hverjir eru sumir af elstu handritunum sem enn eru til í dag?

S: Dauðahafsrullurnar: (um 1 f.Kr.) 1 eintak. Samkvæmt Nathan Jastram, fræðimanni um Dauðahafsrullurnar, inniheldur þetta litla brot, sem kallast 4Q522 frag 9, 1 Króníkubók 7:24 og 2 Króníkubók 28:18.

Kristnar handrit Biblíunnar, frá um 350 e.Kr., innihalda Gamla testamentið, þar á meðal 1. Króníkubók og 2. Króníkubók.

Papýrus Egerton 4 (3. öld e.Kr.) varðveitir hluta af 2 Króníkubók.

Vaticanus (325–350 e.Kr.) hefur varðveitt allt 1. og 2. Króníkubók.

Alexandrinus (um 450 e.Kr.) hefur varðveitt allt 1. og 2. Króníkubók.

Sinaiticus (340–350 e.Kr.) hefur varðveitt 1 Króníkubók 9:27–19:17.


Q: Hvaða snemma rithöfundar vísa til 1 Króníkubókar?

S: Fyrir-níkeverskir rithöfundar sem vísa til eða gefa í skyn vers í 1 Króníkubók eru:

Fíló gyðingurinn frá Alexandríu (15/20 f.Kr.–50 e.Kr.) vísar til 1 Króníkubókar 7:14. Frumrannsóknir, kafli 8 (43), bls. 307

Melito/Meleto frá Sardis (170–177/180 e.Kr.) telur upp allar bækur Gamla testamentisins og innifelur allar þær bækur sem við eigum nema Nehemías og Ester. Brot 4 úr Bók útdrætti bls. 759.

Hippolytus (222-235/6 e.Kr.) vísar til 1 Króníkubókar 3:15 þegar hann nefnir að Jósía hafi átt fimm syni: Jehoahaz, Eliakim, Johanan, Zedekiah eða Jekonía, og Sadum [Shallum]. Brot úr skýringu á Daníel kap. 1 bls. 177

Orígenes (225–254 e.Kr.) vitnar í 1 Króníkubók 16:8 sem "Aftur, í Fyrstu Króníkubók".

Orígenes (um 240 e.Kr.) nefnir "Fyrsta bók Paralipomenon", sem er annað nafn yfir 1 Króníkubók. Skýringar á Hásöngnum, formáli, bls. 49

Laktantius (315-325/330 e.Kr.) vitnar í 1. Konungabók 9:6-9 sem er einnig 2. Króníkubók 7:19-22 í Guðlegum stofnunum, bók 4, kafli 18, bls. 121.

Eftir Níkea

Eusebíus frá Kesareu (318-339/340 e.Kr.)

Athanasius (367, 325-373 e.Kr.)

Efraím/Efraem (350-378 e.Kr.)

Epiphanius frá Salamis (360-403 e.Kr.) (gefið í skyn)

Rufínus (374-406 e.Kr.)

Jerómus (373-420 e.Kr.)

Agnesius frá Hippo (388-430 e.Kr.)

Sulpicius/Sulpitius Severus (363-420 e.Kr.)

Þing í Kartagó (218 biskupar) (393-419 e.Kr.)


Q: Hvaða vers eru úr 1. og 2. Króníkubók í Dødehafsritunum?

S: 2 Króníkubók 28:27; 29:1-3 er varðveitt í 4Q118 (=4QChr)


S: Í 1 Króníkubók, hverjir eru nokkrir þýðingarmunir milli hebresku textans og grísku Septuaginta-þýðingarinnar?

S: Hér eru nokkur dæmi um þýðingarmun. Fyrri setningin er úr hebresku textanum en sú síðari úr grísku sjöttaugu þýðingunni. Til að fá sýnishorn beinist þessi hluti sérstaklega að 1. kafla.

1 Króníkubók 1:11-23 Í masórískum texta og alexandrísku útgáfu Sæptúagínta, en ekki í öðrum útgáfum Sæptúagínta

1 Króníkubók 1–9 hefur fjölda stafsetningarfrávika milli mismunandi hebreskra handrita og Septuaginta-texta. Sjá 1 Króníkubók 1:29–31 sem dæmi.

1 Króníkubók 1:4 "Sém" vs. "synir Nóa: Sém"

1 Króníkubók 1:5 "Javan og Tubal" vs. "Jovan, Helisa, Thobal"

1 Króníkubók 1:6 "Diphath" (flest hebresk handrit) vs. "Riphath" (mörg hebresk handrit, Septuaginta, Vulgata)

1 Króníkubók 1:7 "Elishah og Tarshish, Kittim og Dodanim" vs. "Helisa og Tharsis, Citímumenn og Rhodíumenn."

1 Króníkubók 1:7 "Dodanim" vs. "Rhodans/Rhodanim" (Sjötíuþýðingin, siríenska, Vulgata)

1 Króníkubók 1:9 "Raama" vs. "Regma"

1 Króníkubók 1:10 "Nimród" vs. "Nebród"

1 Króníkubók 1:17 "Aram og Ús" (masóretísku handritin) vs. "Aram. Synir Arams: Ús" (eitt masóretískt handrit og hluti af Septúagínta)

1 Króníkubók 1:17-23 "og Arfaxad, og Lud, (o.s.frv. niður í vers 24) Sém, Arfaxad, Sela, Eber" (masórétískar handrit) gegn "og Arfaxad, Sala, Eber" (flest handrit í sjötíuþýðingunni)

1 Króníkubók 1:22 "Obal" (flestir masórítískir textar) vs. "Ebal" (sumir masórítískir textar og sírískur texti) vs. (fjarverandi) (Sjötíuþýðingin)

1 Króníkubók 1:24 "Arfaxad" vs. "Arfaxad, Kainan" (sumar handrit LXX)

1 Króníkubók 1:29-31 "Nabaioth, síðan Kedar, og Adbeel, og Mibsam, Mishma, og Dumah, Massa, Hadad, og Tema, Jetur, Naphish, og Kedemah." vs. "Nabaeoth, og Kedar, Nabdeel, Massam, Masma, Iduma, Masse, Chondan, Thaeman, Jettur, Naphes, Kedma" (Þetta er dæmi um hvernig nöfnin eru mismunandi á hebresku og grísku.)

1 Króníkubók 1:32 "Seba og Dedan" vs. "Daedan og Sabai"

1 Króníkubók 1:34 "Esau og Ísrael" vs. "Jakob og Esau". (Jakob var síðar endurnefndur Ísrael)

1 Króníkubók 1:36 "Zefí" (flestir masórétískir textar) vs. "Zefó" (margir masórétískir textar, hluti af Septúagínta og sýrlenskur texti. 1. Mósebók 36:11 nefnir einnig "Zefó".)

1 Króníkubók 1:36 "Kenaz, og Timna, og Amalek" (masoretískur texti og meirihluti Septúagínta) vs. "Kenaz hjá Timna, og Amalek" (sumir handrit Septúagínta og 1. Mósebók 36:12)

1 Króníkubók 1:40 "Alían" (flest masórískar handrit) vs. "Alvan" (mörg masórísk handrit og sum í Septúagínta. Einnig í 1. Mósebók 36:23) vs. "Alon" (flest í Septúagínta)

1 Króníkubók 1:43 "konungar sem ríktu í landi Edóms áður en nokkur konungur réð yfir Ísraelsmönnum: Bela sonur Beórs" vs. "konungar, Balak sonur Beórs"

1 Króníkubók 1:44 "frá Bozrah" vs. "af Bosorrha"

1 Króníkubók 1:50 "Pai" (flest hebresk handrit) vs. "Pau" (mörg hebresk handrit, sum Septuaginta, Vulgata og sýrlenskt handrit. 1. Mósebók 36:39 nefnir einnig "Pau") vs. "Phogor" (flest Septuaginta)

1 Króníkubók 1:50 "Pai, og nafn konu hans: Mehetabel dóttir Mezahabs." vs. "Phogor".

1 Króníkubók 1:51 "Og Hadad dó; og höfðingjar Edóms voru: höfðingi Tímna, höfðingi Alíja, höfðingi Jétet, höfðingi Aholibama, höfðingi Elah, höfðingi Pinon, höfðingi Kenaz, höfðingi Teman, höfðingi Míbzar, höfðingi Magdíel og höfðingi Íram." vs. "Furstar Edóms: furstinn Támna, furstinn Gólada, furstinn Jétter, furstinn Elíbama, furstinn Elas, furstinn Fínón, furstinn Kénés, furstinn Téman, furstinn Mabsar, furstinn Magdíel, furstinn Sáfóín."

1 Króníkubók 2:6 "Dara" vs. "Darda" (í sumum handritum LXX, í sumum sýrískum Targúmum. Sjá 1 Konungabók 4:31) vs. "Darad" (í flestum handritum LXX)

1 Króníkubók 2:42 "Mesha" vs. "Mareshah"

1 Króníkubók 2:50 "Sonurinn" vs. "Synirnir" (Sjötíuþýðingin, Vulgata)

1 Króníkubók 3:5 "Batshúa" (flest hebresk handrit) vs. "Batsheba" (eitt hebreskt handrit og Vulgata. 2. Samúelsbók 11:3 nefnir einnig "Batsheba") vs. "Bersabee" (LXX)

1 Króníkubók 4:3 "faðir Etam" vs. "synir Etam"

1 Króníkubók 4:13 "Hathath" vs. "Hathath og Meonothai"

1 Króníkubók 5:24 "og Epher" vs. "Epher"

1 Króníkubók 6:28 (fjarverandi) vs. "Joel" (Sebúntungumál, sýrlensku, arabísku, 1 Samúelsbók 8:2).

1 Króníkubók 6:28 "Vashni og Abía" vs. "annar Abía"

1 Króníkubók 7:28 "Ayyah" (sumar masoretískar handrit) vs. "Gaza/Gazza" (mörg masoretísk handrit, Septuaginta, Targum, Vulgata)

1 Króníkubók 8:30 "Baal" vs. "Baal, Ner"

1 Króníkubók 9:41 "Tahrea" (masórétískur texti, sjötíuþýðingin) vs. "Tahrea og Ahaz" (masórétískur texti, siríuska, arabíska, Targum, Vulgata)

1 Króníkubók 11:11 "þrjátíu" (masórétískur texti og hluti af sjötíuþýðingunni, Vulgata) vs. "þrír" (hluti af sjötíuþýðingunni)

1 Króníkubók 11:20 "Abshai" vs. "Abishai" (Sebtuaginta, Vulgata, Targúm, 2 Sámúelsbók 23:18)

1 Króníkubók 11:20 "þrír" (Masóretískur texti, Sjötíuþýðingin, Vulgata) vs. "þrjátíu" (sýrlenskur texti)

1 Króníkubók 11:21 "af Þrímenningunum" vs. "af Þrítíumönnunum"

1 Króníkubók 12:33 "að hjálpa" vs. "að hjálpa Davíð"

1 Króníkubók 15:18 "Ben-Sakarí" (masóretískur texti, Vulgata) vs. "Sakarí" (Septuaginta)

1 Króníkubók 17:5 "en ég hef flutt mig úr tjaldi í tjald og úr bústað í bústað." vs. "en ég hef verið í skýli og tjaldi"

1 Króníkubók 18:6 "Davíð setti menn" vs. "Davíð setti herdeildir" Herdeild er hópur hermanna sem er sendur til að gæta virkis eða annars staðar. (Sebtuaginta, Vulgata og 2 Samúelsbók 8:6)

1 Króníkubók 18:16 "Abimelek" (flestir masorétískir textar) vs. "Ahimelek" (sum hebresk handrit, Vulgata og syríski textinn. Einnig 2 Samúel 8:17).

1 Króníkubók 20:2 "krónu konungs þeirra" vs. "krónu Milkóm" (Sebtuaginta, Vulgata og 1 Konungabók 11:5,33)

1 Króníkubók 20:3 "[vinna með] sögum" vs. "skera þá með sögum"

1 Króníkubók 23:7 "af mönnum Gersjóns" (masóretískur texti) vs. "til Gersjónítans" (masóretískur texti samkvæmt NRSV) vs. "og fyrir ætt Gedson" vs. "synir Gersjóns" (Vulgata)

1 Króníkubók 23:10 "Zina" vs. "Zizah" (Sebtuaginta, Vulgata)

1 Króníkubók 24:15 "Happizzez" vs. "Aphses" (Sebtuaginta, Vulgata)

1 Króníkubók 25:3 "Jesaja" vs. "Jesaja, Símei" (einn masoretískur texti, Septúaginta) vs. "Jesaja" (Septúaginta)

1 Króníkubók 26:17 "voru sex levítar" vs. "voru sex levítar á hverjum degi"

1 Króníkubók 26:20 "Varðandi levítana var Ahijah yfirmaður" vs. "Levítabræður þeirra voru yfirmenn"

1 Króníkubók 27:6 "Ammizabad var hans deild" vs. "Ammizabad var yfirmaður deildar sinnar"

1 Króníkubók 27:24 "fjöldi annála" vs. "annálabók"