< Biblíufyrirspurn úr 2. Tímóteusi
Spurning: Í 2 Tím 1:1; 1 Kor 1:1; 2 Kor 1:1; Efes 1:1; og Kól 1:1, af hverju heldurðu að Páll hafi lagt áherslu á að hann væri postuli eftir vilja Guðs?
S: Páll kaus sig ekki né gerði sjálfur sig að postula. Enginn annar skipaði né kaus hann heldur. Það var aðeins Guð sem skipaði Pál að vera postuli.
Spurning: Í 2. Tímóteusarbréfi 1:4 hafði Páll ekki einungis óeigingjarnt kærleika til Tímóteusar; hann naut félagsskapar hans og þráði að sjá hann aftur. Hvernig getum við ræktað slíkan kærleika gagnvart kristnum bræðrum og systrum okkar?
S: Við ættum að biðja fyrir þeim og með þeim. Við ættum að deila gleði þeirra (og okkar) og sorgum. Við ættum að hægja á okkur og kjósa að eyða tíma með þeim. Jesús sagði að menn myndu þekkja að við værum kristnir á kærleika okkar, svo hluti af vitnisburði okkar er kærleikurinn sem við berum til annarra og hver annars. J.H. Jowett skrifaði: "Táralaus hjörtu geta aldrei verið boðberar ástríðu. Þegar samúð okkar missir sársaukann, getum við ekki lengur verið þjónar ástríðu."
(Believer's Bible Commentary bls. 2109)
Sp.: Í 2. Tímóteusarbréfi 1:5 segir að úr sjónarhóli Lois tryggir trú á Guði ekki að barnið þitt hafi hana, hvað þá barnabarn þitt. Hvernig hafa guðhræddir foreldrar áhrif á börn sín til að fylgja Guði?
S: Það eru að minnsta kosti þrír þættir.
Hvernig þú lifir: Hvað sjá börnin þín þegar þau sjá þig? Á einu plani sjá þau þá ölvun, fíkniefni, klámfengið málfar, siðleysi, lygar, ólöglega dreifingu á fjölmiðlum og þjófnað o.s.frv.? Á öðru plani sjá þau einhvern sem gleðst í Guði og vill lifa til að þóknast honum? Í 2. Tímóteusarbréfi 1:5 merkir orðið "sincere" "óhipókritískur" eða bókstaflega "ekki með grímu á sér".
Hvað þú kennir: Við eigum að ala upp börnin okkar með orðum, ekki bara lífi okkar. Kennir þú þeim að næra sig með því að lesa Biblíuna og biðja? Kennir þú þeim að hugsa um aðra og að deila fagnaðarerindinu með öðrum?
Umhverfi þeirra: Að því marki sem þér getið, búið þið þá á stað sem er gott umhverfi fyrir börnin ykkar? Eruð þið í góðu samstarfi við kristna samveru sem þið og þau tengist?
S: Í 2. Tímóteusarbréfi 1:5, af hverju talaði Páll ekki um trú föður Tímóteusar eins og um trú móður hans?
S: Postulasagan 16:1 segir að móðir Tímóteusar hafi verið gyðinga kona og trúuð, en faðir hans Grikki. Að auki var Lois líklega gyðingur þegar hún ól móður Tímóteusar, Eúniku, ekki kristinn.
S: Í 2. Tímóteusarbréfi 1:6, ef Guð gefur okkur eina eða fleiri andlegar gjafir, af hverju þurfum við að "blása í logann" gjafarinnar okkar?
S: Hvað gerist þegar Guð gefur okkur andlegan gjafa? Kannski ekkert, því við erum vanrækslusamir og notum hann ekki. Tímóteusi var boðið að vera iðinn og nota og styrkja þá gjafa sem Guð gaf honum. Við eigum að sinna öllum þáttum þjónustunnar, en eins og Tímóteus gætum við haft sérstakan þátt sem Guð hefur gefið okkur, og við berum ábyrgð á að þróa hann.
Sp: Í 2. Tímóteusarbréfi 1:7, þýðir "sjálfsagi" ("heilbrigður hugur" í sumum þýðingum) að sannur kristinn maður geti aldrei haft óheilbrigðan hug, þar á meðal geðsjúkdóm?
A: Alls ekki. Fáir hafa haldið þessu fram, en þetta er boð um að gæta heilbrigðrar kenningar í huga okkar, ekki yfirlýsing um að kristinn maður sé ónæmari fyrir geðsjúkdómum en líkamlegum sjúkdómum. Við sjáum oft ekki ástæðuna fyrir því að Guð leyfir það sem hann leyfir, en við vitum að Guð getur leitt okkur í gegnum storminn, jafnvel þegar hann leiðir okkur ekki framhjá honum.
Sp.: Í 2. Tímóteusarbréfi 1:9, þar sem Guð bjargaði okkur eingöngu samkvæmt eigin áformi og náð áður en tíminn hófst, af hverju ættum við þá að reyna að sannfæra menn eins og segir í 1. Korintubréfi 9:20-23? Annaðhvort eru þeir fyrirfram ákveðnir til að verða frelsaðir eða ekki.
S: Efesusbréfið 2:8 segir að þeir séu frelsaðir fyrir náð, með trú. Guð frelsaði hina útvöldu áður en tímarnir hófust, en ekki á þann hátt að það dragi úr ábyrgð okkar eða vali. Ekki rugla saman markmiðinu og leiðinni. Prédikun okkar og sannfæring, og viðbrögð þeirra, eru hluti af leiðinni til frelsunar þeirra.
Spurning: Í 2. Tímóteusarbréfi 1:10, þar sem Kristur afnumið dauðann, hvers vegna deyja trúmenn samt?
S: Svarið hefur tvo þætti.
1. Jesús afnumið eilíft dauða fyrir trúaða.
2. Þó að Jesús hafi formlega sigrað dauðann á krossinum mun hann koma og afnema líkamlegan dauða að lokum eftir aðra komu sína.
S: Í 2. Tímóteusarbréfi 1:13, hvað er "heilbrigð kenning" hér?
A: Þetta merkir meira en bara kenningu sem er ekki villutrúarleg; sumar rangar kenningar eru ekki sálardrepandi villutrú, en þær eru samt rangar og truflandi. Stundum geta menn orðið svo uppteknir af vangaveltum að þeir missi fókusinn á Krist.
Spurning: Í 2. Tímóteusarbréfi 1:13, þar sem við eigum að halda fast við "mynstur heilbrigðrar kennslu", af hverju áreður Páll þá þá sem "bera guðrækisform en neita krafti þess" í 2. Tímóteusarbréfi 3:5?
A: Við eigum að varðveita guðrækni í mynd hennar og trúa á kraftinn hennar. Við eigum að hafa guðrækni bæði innan í okkur og utan á okkur, eins og Jesús kenndi í Matteusi 23:15-26.
Spurning: Í 2. Tímóteusarbréfi 1:14, hver annast varðveislu og af hverju er Tímóteusi falið þetta verkefni?
A: Annars vegar varðveitir Heilagur Andi innstæðuna í okkur samkvæmt Efesusbréfinu 1:14. Hins vegar sagði Páll Tímóteusi að hann hefði verkefni til að sinna: ekki aðeins að gæta sannleikans í trúinni fyrir sjálfan sig, heldur einnig fyrir aðra trúaða. Heilagur Andi getur nýtt sér aðstoð annarra trúaðra sem leið til að varðveita trúna.
Sp.: Í 2. Tímóteusarbréfi 1:16-18, hvers vegna þurfa kristnir menn, jafnvel eins og Páll, enn að endurnærast af öðrum heilögum?
S: Við vorum sköpuð til að vera saman í einum líkama, sem eitt musteri Guðs. Við þurfum að hressa hvert annað upp á að minnsta kosti þrjá vegu.
1) Við þurfum hvert annað til hvatningar, huggunar, leiðréttingar og stundum áminningar (1. Þessaloníkubréf 5:11-12,14; 2. Þessaloníkubréf 2:15-17).
2) Auk þess að hjálpa hvert öðru andlega, ættum við einnig að hjálpa þeim efnislega og fjárhagslega.
3) Að lokum getum við hresst aðra trúaða bara með nærveru okkar og því að eyða tíma með þeim.
En hvað með aðra trúaða sem eru einangraðir vegna fjarlægðar, heilsu eða fangelsis? Við þurfum að hafa þá í bænunum okkar, og Guð getur bætt upp fyrir það sem okkur skortir.
Á einhvern hátt var þetta bréf hressandi fyrir Tímóteus. Það sýndi að Páll, þrátt fyrir að vera í járnum í dýflissu, hugsaði enn um Tímóteus. Hér er fanginn í járnum, sem er að fara að verða tekinn af lífi, að kenna Tímóteusi að hann þurfi ekki að óttast neitt. Og hér er fátækur glæpamaður sem segir Tímóteusi að hann eigi ekki að skammast sín fyrir neitt. Það er eitt að ég segi ykkur þetta; en annað er að Páll, fanginn, segi ykkur þetta.
Spurning: Í 2. Tímóteusarbréfi 1:16-18, hvernig eigum við að hressa aðra kristna?
S: Auk fyrri svarsins ættum við að sýna kærleika okkar með því að gera þeim góðverk, eins og að prjóna þeim trefil, baka þeim smákökur eða mat, bjóða þeim heim o.s.frv.
Stundum eru til hlutir sem virðast smáir þér en eru mun mikilvægari, erfiðari eða vandasamari fyrir einhvern annan. Vertu á varðbergi gagnvart slíkum hlutum svo þú getir hjálpað.
Að lokum eru sum mál sem skipta bæði þér og þeim miklu máli; vertu reiðubúinn að fórna fyrir þeirra hönd. Metið aðra mikilvægari en sjálfa ykkur, eins og segir í Filippíbréfinu 2:3.
Spurning: Í 2. Tímóteusarbréfi 2:1, þar sem náð er óverðskuldaður gunnfengur sem Guð veitir, hvernig getum við gert eitthvað til að verða sterkir í náðinni?
S: Náð Guðs hefur margar hliðar. Hún var lofuð áður en tíminn hófst (Títus 1:2) og frelsun í gegnum Jesú (Rómverjabréfið3:24 ). Náðin styður okkur einnig dag frá degi.
Spurning: Í 2. Tímóteusarbréfi 2:7, af hverju útskýrði Páll ekki fyrir Tímóteusi eins skýrt og mögulegt var?
S: Hvers vegna spurði gríski heimspekingurinn Sókratesspurninga? Líklega spurði Páll af sömu ástæðum. Páll var skýr, en hann setti þessar myndlíkingar fram í almennum orðum til að Tímóteus gæti hugleitt þær. Stundum þegar við kennum öðrum er góð aðferð að nota almennar myndlíkingar og spurningar og láta nemendurna fara í gegnum ferlið við að finna sértæku svörin. Auðvitað gat Tímóteus skrifað Páli eða hitta hann síðar til að spyrja um allt sem hann fékk ekki skýrari skilning á.
Á sama hátt notar Guð oft almennar dæmisögur til að kenna okkur. Hann lætur okkur heldur ekki sitja í myrkrinu, því Guð hefur gefið okkur Heilagan Anda og hvert öðru til að leiðbeina okkur.
S: Í 2. Tímóteusarbréfi 2:8, af hverju myndi Páll segja Tímóteusi að muna að Jesús reis frá dauðum, [meðal annars] eins og það væri aukaatriði sem auðvelt væri að gleyma?
S: Þetta var ekki eftiráhugun. Páll í 2. Tímóteusi 2:8 er að segja að minnast á og leggja áherslu á þetta sem einn af grundvallaratriðum og meginatriðum fagnaðarerindisins, eins og Páll skrifaði í 1. Korintubréfi 15:1-8. Einungis einu kafla á undan segir Páll að Kristur Jesús "hefði afnumið dauðann" í 2. Tímóteusi 1:10.
Maður gæti ranglega haldið að Páll hefði ekki þurft að nefna þetta yfirhöfuð, þar sem hann var að skrifa trausta samstarfsmanni sínum, Tímóteusi. En þar sem Páll minnti jafnvel Tímóteus á upprisu, þurfum við enn að minna hvert annað á það.
Spurning: Í 2. Tímóteusarbréfi 2:10, hvers vegna þolir Páll fyrir valdamennina en ekki alla aðra?
S: Páll prédikaði og þjáðist óhófbundið fyrir alla. En þótt allt verk Páls dýrki Guð vissi hann að fyrirhafningar hans yrðu til einskis gagn fyrir þá sem ekki völdu Drottin (Jósúa 24:21-22) og sameinuðu ekki fagnaðarerindið sem þeir heyrðu við trú (Hebr. 4:2).
S: Í 2. Tímóteusarbréfi 2:11, hvernig myndir þú útskýra að þú verðir að deyja til að lifa?
S: Sumir ríkir menn, sem virtust eiga allt sem þeir gætu óskað sér, fremja sjálfsvíg (fljótt) eða snúa sér að fíkniefnum, sem er að fremja sjálfsvíg hægt og bítandi. Ef allt sem þú lifir fyrir er innan þín finnur þú að lífið er tóm, hol skel. Aðeins með því að elska aðra og hugsa um eitthvað stærra en sjálfan þig geturðu forðast þá dapurlegu einfaldleika að allt sé tilgangslaust ef þú hefur engan annan tilgang. 1. Tímóteusarbréf 5:6 segir að sá sem lifir fyrir nautni sé dauður þótt hún lifi.
S: Vísar 2. Tímóteusarbréf 2:12 til þess að við getum misst frelsun okkar með því að afneita Kristi?
Svar: Sannkristnir eru ekki sammála um þetta. Margir fyrstu kristnir menn, og kristnir menn í dag, svo sem margir biblíumetódistar, nasarenar, frjálsviljaguðspekingar, flestir karismatískir og lútherskir, myndu segja já. Aðrir baptistar, Biblíukirkjumenn og siðbótarkristnir myndu almennt segja nei. Sjá umræðuna um Hebreum 6:4-12 fyrir frekari upplýsingar.
S: Í 2 Tím 2:10, Kól 3:12; Tít 1:1; í hvaða skilningi gerum við hluti fyrir hina útvöldu?
S: Hin útvöldu eru ekki bara þeir sem hafa snúið sér til Krists. Hin útvöldu eru líka þeir sem munu snúa sér til Krists en hafa það ekki gert enn. Við vitum ekki hver hin útvöldu eru. Við gætum haft ágæta almenna hugmynd um suma, en aðrir, eins og Sáúl frá Tarsus, koma okkur algjörlega á óvart. Við elskum, umhyggjumst og deilum fagnaðarerindinu óhófbundið með öllum, biðjum fyrir hjálpræði þeirra, þ.e. að þeir verði hin útvöldu.
S: Í 2. Tímóteusarbréfi 2:14 stendur að við eigum að forðast orðaskipti, ekki rökræður, deilur, leiðréttingar né ávítur. Í öðru lagi segir það orðaskipti, ekki rökræður.
A: Nei. Í fyrsta lagi segir 2. Tímóteusarbréf2:14 : "deilur", ekki rökræður, ágreiningur, leiðrétting eða áminning. Í öðru lagi segir það deilur "um orð", frekar en um efnislegri mál.
Q: Í 2 Tímóteusi , ætti hver og einn að vera nemandi til að verða samþykktur af Guði?
A: Já. Allir kristnir menn ættu að rannsaka ritningarnar, eins og aðgerðir postula2:42 , Sálmur 119 og 2. Tímóteusarbréf 3:15-16 gefa til kynna. Aðeins sumir hafa kennsluhæfileika og ættu að vera kennarar (1. Korintubréf 12:29; Jakobsbréf 3:1). Nákvæmasta þýðingin er "Vertu ákafur", "flýttu þér", "gerðu þitt besta" eða "leggðu alla fyrirhöfn í", ekki bara "rannsaka", samkvæmt The Expositor's Bible Commentary, bindi 11, bls. 402.
Spurning: Í 2. Tímóteusarbréfi 2:17, hvernig breiðist illa kennsla út?
A: Gríska orðið hér, gangraina, getur þýtt gangræn (NIV, NRSV) eða krabbamein/sár (NKJV, KJV, Wuest). Annað hvort gæti verið á ferðinni samkvæmt Believer's Bible Commentary bls. 2117. Hvort sem er, vísar það til sjúkdóms sem, ef ekki er brugðist við honum fljótt og af hörku, mun smita og taka yfir allan líkamann. Ímyndaðu þér lækni sem segir þér að þú þurfir bara að lifa heilbrigðu lífi og opna lækningamáttinn sem þú hefur þegar í líkama þínum, þegar þú ert með gangrýnu. Nei, læknirinn þarf að grípa til aðgerða strax til að bjarga lífi þínu. Á sama hátt, þegar einstaklingur eða hópur villist af sökum falskra kenninga, verðum við að vara og ávíta strax, til að koma í veg fyrir að vandamálið verði alvarlegra.
Þó að Páll væri enn á lífi, þurfti að afhjúpa og opinberlega ávíta fráfalna og falska kennara, svo sem Hymenaeus (1. Tímóteusarbréf 1:20; 2. Tímóteusarbréf 2:17), Alexander (1. Tímóteusarbréf 1:20) og Philetus (2. Tímóteusarbréf 2:17), strax. Við höfum ekki sama vald og postuli Páll, svo við verðum að vera enn iðinari við að standa gegn fölskum kennurum.
Spurning: Í 2. Tímóteusarbréfi 2:20-21 hvernig getum við valið hvaða gerð íláts við erum, þar sem í Rómverjabréfinu 9:21-23 segir að Guð hafi gert sum ílát til heiðurs en önnur ekki?
A: Guð mótaði okkur eins og leir, en Guð og við höfum gagnvirkt samband, ekki bara eins og pottari og leir. Enn fremur en lífslaus leir höfum við ákveðna getu til að herða okkur (Exodus8:15 , Hebrews3:15 ) eða vera mjúk. Að minnsta kosti að einhverju leyti geta allir valið hvort þeir hunsa eigin syndugleika, þörf sína fyrir Guð, eða sjá hann og kalla á hjálp.
Q: Í 2. Tímóteusarbréfi 2:21, hvað vísar "óhæft" til?
Svar: Setningafræðilega getur "óhæft" hér vísað til viðar- og leiríláta, falskra kenninga, illra manna eða alls þessa. Hins vegar er ekki rökrétt að það merki eingöngu við og leir, því Páll er ekki að segja að við eigum bókstaflega að forðast þessi efni. Þvert á móti á það að forðast falskar kenningar og illu menn sem viðar- og leirílátin tákna, því við viljum ekki verða eins og þeir.
Sp.: Í 2. Tímóteusarbréfi 2:22, þar sem Guð hefur þegar lýst okkur réttlátum og við elskum Guð og trúum á hann, hvernig eigum við þá að eltast við réttlæti, trú, kærleika og frið?
S: 2. Tímóteusarbréf 2:22 segir: "Elta réttlæti, trú, kærleika og frið með þeim sem kalla á Drottin af hreinu hjarta." Þegar við komum til Krists lauk baráttan okkar um að þóknast Guði og verða líkur Kristi ekki; hún hófst einmitt þá.
Spurning: Í 2. Tímóteusarbréfi 2:14, 22–24, hvernig á að andæfa villutrúum án þess að rífast?
A: Við eigum að andæfa villunni, en ekki hata manneskjuna. Við eigum að verja trúna af krafti, en á sama tíma tryggja að fólk viti að þú elskar, ekki hatar, manneskjuna. Þú vilt að það besta sem mögulega getur gerst fyrir mannlegu andstæðingana þína gerist. Þú vilt að þeir sjái sannleikann, gefi líf sitt Krist og að þú getir verið með þeim í himninum að eilífu.
S: Í 2. Tímóteusarbréfi 2:24-25, hvernig tekur þú á heimskulegum spurningum?
A: Í fyrsta lagi skaltu viðurkenna að það sem þér kann að virðast heimskulegt geti verið alvarleg spurning fyrir þann sem spyr. En stundum spyr fólk spurninga án þess að vera alvarlegt, eða vill einfaldlega reyna að gildra þig. Ef þú ert í vafa, sýndu manninum virðingu, gerðu ráð fyrir fyrri möguleikanum og svaraðu þörf þeirra fyrir svar. Varðandi seinni hópinn skaltu gera þér grein fyrir að þeir kunni bara að vilja eyða tíma þínum og þú gætir ekki sagt neitt gagnlegt sem þeir myndu heyra. Þeir munu aðeins heyra ef þú gerir mistök. Hins vegar gætu aðrir heyrt svarið þitt, svo svaraðu skynsamlega, óháð því hvort spyrjandinn sé einlægur eða ekki.
Sp.: Í 2. Tímóteusarbréfi 2:25 og Postulasögunni 5:31, er iðrun gefin af Guði, eða er það eitthvað sem okkur er boðið að gera, eins og Postulasagan 17:30 og Markúsarguðspjallið 1:15 sýna?
S: Bæði. Guð gefur okkur tækifæri til iðrunar, en Guð iðrast ekki raunverulega fyrir okkur. Iðrun er gjöf frá Guði, en við verðum að taka við þessari gjöf.
Q: Í 2 Tím 2:15, 20-21, 24-26, hvernig eru verkamaður, ker og þjónn ólíkir?
A: Verkamanninum í 2. Tímóteusarbréfi 2:15 ber að reyna að skara fram úr í handverki sínu.
Með löginu í 2. Tímóteusarbréfi 2:20 beinir Páll sjónum sínum að samsetningu þess, notkun og örlögum. Okkur er boðið að vera hrein lög í Jesaja 52:11.
Þræll í 2. Tímóteusarbréfi 2:24-26 er ekki bara lágur, ómenntur þræll, heldur þræll sem hefur fengið það traust að bera ábyrgð á að finna út hvernig best sé að framkvæma vilja herra síns. Þræll ætti að reyna að þjóna vel.
Spurning: Í 2. Tímóteusarbréfi 3:1-8, í stað þess að Guð segi okkur einfaldlega að hann viti af komandi hræðilegum tímum, af hverju gerði hann ekki eitthvað til að koma í veg fyrir það?
S: Mikilvægur hluti heilbrigðrar guðfræði er að skilja tvö orð: "Guð leyfir". Allt vinnur saman að vilja Guðs (Efesarubréfið 1:11, Orðskvæðin 16:4), en eins og Matteus 23:37-39, Efesarubréfið 4:30 og Hebrearbréfið 3:10 sýna, leyfir Guð hluti sem brjóta hjarta hans, gera hann reiðan og sorgbitinn Heilagan Anda sinn (Jesaja 63:10). Biblían segir aldrei að þetta sé besti mögulegi heimurinn, en margir trúa því að þetta sé besti mögulegi ferill Guðs til að skapa bestu mögulegu heiminn, á himni.
Spurning: Í 2. Tímóteusarbréfi 3:2, hvernig eru sumir í dag sjálfum sér elskandi?
A: Þegar þú telur að það mikilvægasta í alheiminum sért þú, þá virðist alheimurinn þinn afar lítill. Allt er merkingarlaust ef enginn tilgangur er fyrir utan lítið, skammvinn líf þitt. Fólk getur smám saman orðið sífellt meiri sjálfhverfari þegar það lítur á aðra sem ómerkilega og leitast einungis við að efla sjálft sig. Stundum eru þeir óþolinmóðir þegar aðrir hægja á þeim, því þeir telja hina ómerkilega; aðeins sjálfa sig. En ef þú lifir ekki fyrir einhvern eða eitthvað, þá lifir þú fyrir ekkert.
Kannski er mótefni fyrir trúaða gegn þessu að hugsa til þess hversu langt líf þitt er en samt hversu stutt líf þitt er á jörðinni. Tími þinn á jörðinni er eins og sandkorn í samanburði við tímann þinn í himninum með Guði, englum og öðrum trúaðum. Með það í huga, hugsaðu um hin eilífu hluti sem skipta máli, ekki um smáatriðin sem tortímast.
Spurning: Í 2. Tímóteusarbréfi 3:2, þar sem það er slæmt fyrir fólk að vera "sjálfselskir", af hverju eigum við þá að elska náunga okkar eins og okkur sjálf í Matteusi 22:39?
S: Merking 2. Tímóteusarbréfs 3:2 er fólk sem elskar sjálft sig meira en aðra, þar á meðal fólk sem elskar eingöngu sjálft sig en ekki aðra. Við öll eigum að vera einkennd sem ástvinir Guðs fremur en ástvinir sjálfra okkar. Við eigum einnig að elska náunga okkar eins og okkur sjálf og telja aðra mikilvægari en okkur sjálf, eins og segir í Filippíbréfinu 2:3. Sjá When Critics Ask bls. 355–356 og Encyclopedia of Bible Difficulties bls. 335–337 fyrir viðbótarsvör.
Sp.: Í 2. Tímóteusarbréfi 3:2, af hverju elska menn peninga, og hvað hefur það með svik auðsins í Matteusi 13:22 að gera?
S: Fólk elskar peninga vegna gráðu, ótta og óöryggis, eða vegna stöðu og virðingar. Allir vita að peninga má nota til illt eða gott, en margir gleyma því að Jesús sagði einnig að auðurinn sjálfur sé "svikull". Við getum allt of auðveldlega réttlætt fyrir okkur að við séum að safna/geyma peningum fyrir góðan málstað, til dæmis til að gefa til góðgerðarmála eftir dauða okkar, þegar það er aðallega fyrir okkur sjálf.
Robin Hood rændi frá hinum ríku til að gefa hinum fátæku. En ég er viss um að Robin Hood og hans "fátæku menn" fengu einnig verulegt hlutskipti fyrir sig. Einnig, þótt það sé gott að gefa hinum fátæku, vill Guð ekki að menn syndgi gegn Honum og öðrum mönnum með því að ræna þeim. Betra er að gefa ekki hinum fátæku en að stela eða ræna til að gefa hinum fátæku.
S: Í 2. Tímóteusarbréfi 3:8, hverjir eru Jannes og Jambres og hvernig komust nöfn þeirra í Nýja testamentinu?
S: Þetta eru grísku myndirnar af nöfnum tveggja af egypsku galdramönnunum sem stóðu gegn Móse í 2. Mósebók 7:11-12,22; 8:7,18-19. Nöfn þeirra eru ekki nefnd í Gamla testamentinu, en nöfn þeirra voru varðveitt í gyðinglegum hefðum og hjá sagnfræðingnum Plíníusi.
Í The Anchor Bible Dictionary, bindi 3, bls. 638, segir: "Tveir bræður galdramenn koma oft fyrir í gyðinglegum, kristnum og heiðnum heimildum sem varðveittar eru á arabísku, arameísku, grísku, hebresku, latínu, forn- og miðenska ensku og sýrísku. Hebresk og aramísk bókmenntir nefna nöfnin sem y(2)hny// og mmr/ sem og í meira hellenískri mynd með loka-samek: ynys og ym(b)rys."
Hér eru nokkur dæmi:
Menahoth 85a: "Yohane og Mambres"
Zadokítaverk í Qumran7:19 "Yohaneh og bróðir hans"
Targum Jónatans á 2. Mósebók 7:11.
Í Qumran 6Q15 (Damaskus-skjalið) 5 17b-19 frá 1. öld f.Kr. (Yohanah/Yhnh og bróðir hans). Sýnist þeir vera hér sýndir sem ísraelskir óvinir Móse og Arons, fremur en Egyptar.
Yalqut Reu.
Sagnfræðingurinn Plíníus, sem ekki var gyðingur (77 e.Kr.), nefnir Móse, Jannes og "Lotapes" sem töframenn meðal gyðinga þúsundum ára eftir Zoroaster.
Nýplatonistinn Numenius frá Apamea (2. öld e.Kr.) nefnir að Jannes og Jambres hafi getað afnumið jafnvel mestu hörmungarnar sem Móse kallaði yfir Egyptaland. (úr Praeparatio Evangelica 9:8 eftir Eusebius). Origen nefnir þetta einnig um Numenius frá Apamea.
Það var til bók sem hét Jannes og Jambres (líklega skrifuð af gyðingi), sem vísað er til í skýringu Orígenes á Matteusarguðspjallinu.
Fyrir kirkjuþing Níke voru kristnir höfundar sem vísa til Jannesar og Jambresar Origenes og Cyprianusar frá Kartagó. Eftir Níke eru einnig til fleiri kristnar tilvísanir.
Spurning: Í 2. Tímóteusarbréfi 3:12, ef einhver hefur ekki verið ofsóttur, þýðir það þá að hann eða hún sé ekki kristinn?
A: Nei og já. Þó að guðhræddir menn, eins og Páll, hafi þolað harða ofsókn frá öðrum mönnum, hafa aðrir guðhræddir menn, eins og Jób, litlar eða engar ofsóknir frá mönnum. Hins vegar þurfa allir guðhræddir menn að þrauka gegn óhjákvæmilegum ofsóknum frá illum öndum. Þessar ofsóknir, í formi hótana, athafna og freistinga, koma oft einnig í gegnum aðra menn.
Spurning: Í 2. Tímóteusarbréfi 3:16, merkir það allt ritninguna eða aðeins þá ritningu sem Guð hefur gefið?
S: Samkvæmt reglum grískrar málfræði, þegar ekki er til fyrsta aðalsagnorð, er orðalagið "Allt rit er Guði blásið". Rangt er að þýða það sem "allt rit sem er Guði blásið". Samkvæmt bókinni Erfiðleikar og sýnilegar mótsagnir í Biblíunni, bls. 13, þýddi Marteinn Lúther það rangt, þó Lúther hafi trúað því að allt rit væri innblásið af Guði.
"Ritning" sem ekki var gefin af Guði var hugtak sem var óþekkt í öllu Gamla og Nýja testamentinu og hjá fyrstu kirkjuvottum. Fyrsta þekkta hugtakið um að fólk af annarri trú trúði á að "sönn" ritning sem ekki var gefin af Guði, eða jafnvel gefin af Guði en síðar "afnumin", er ekki í kristni heldur í íslam á tímum Múhameðs.
S: Í 2. Tímóteusarbréfi 3:16, er Páll að vísa eingöngu til Gamla testamentisins?
A: Nei. Þegar Páll sagði "allur ritningin" vísaði það til alls sem hann taldi ritningu. Í bókinni Bible Difficulties and Seeming Contradictions, bls. 12–13, kemur fram að Páll hafi í 1. Tímóteusarbréfi5:18 vísað til guðspjallanna (Matteusar10:10 og Lúkasar 10:7) sem ritningar.
S: Í 2. Tímóteusarbréfi 3:16-17, er það virkilega satt að Biblían innihaldi allt sem þarf fyrir kristna kenningu?
S: Já. Hér er óvenjuleg yfirlýsing frá óvæntum heimildum. Í tímaritinu Vakandi vaktinn hjá Jehóva vitnum,8/15/1981 , bls. 28–29, segir: "Þeir segja að það dugi að lesa eingöngu Biblíuna, annaðhvort einn eða í litlum hópum heima. En, undarlega, með slíkri 'biblíulestri' hafa þeir snúið aftur beint til afturgöngukenninganna sem skrifanir presta kristinna kirkna kenndu fyrir 100 árum…' – undarlegt að lesendur Biblíunnar skuli snúa aftur til þessara kenninga!
Í bókinni Jehóva vitna svarað vers fyrir vers, bls. 98–100, er bent á að Vottarnir viðurkenna að þeir sem lesa Biblíuna einir hætta að trúa kenningum Vakandi vaktar og snúa aftur til kenninga kristinna kirkna. Hverjar eru þá kenningarnar sem raunverulega byggja á Biblíunni?
Sp.: Í 2. Tímóteusarbréfi 3:17, geta menn orðið fullkomin?
S: Í þessu lífi ekki, en í himninum verða allir trúarfullkomnir. Sjá einnig umfjöllun um Filippíbréfið 3:15.
Sp.: Í 2. Tímóteusarbréfi 4:7, hvernig bar Páll hinn góða bardaga, og hvernig ættum við að gera það í dag?
Svara: Með því að gleyma hinu illa sem Páll hafði gert í fortíðinni, dvelja nálægt Kristi og beita gjöfum Guðs af fullum krafti, vann Páll eins hart og hann gat að boða fagnaðarerindið, gera aðra að lærisveinum, vernda og efla kirkjuna og dýrka Guð. En Páll vildi gera sífellt meira. Í ljósi leiðbeininga hans til Tímóteusar um að hermaður "forðist að flækjast í borgaralegum málum" (2. Tímóteusarbréf 2:4), ráðlagði Páll Tímóteusi að gera minna af því sem ekki tengdist Guðs ríki.
Spurning: Í 2. Tímóteusarbréfi 4:8 gerði Páll þá hluti eingöngu til að fá himneska krónu?
S: Nei, það var fyrst og fremst "ást Guðs sem þrýsti á hann" (2 Korintubréf5:14 ). Hins vegar þráði Páll einnig ákaflega himneska krónuna sína (2 Tímóteusarbréf 4:8). Króna Páls var ekki bara einföld gullþyngd, heldur gleði og samfélag fólksins sem Páll kynnti fagnaðarerindið fyrir, eins og segir í Filippíbréfi 4:1.
S: Í 2. Tímóteusi 4:10, hvernig gat Demas yfirgefið Pál, þar sem Páll talaði vel um Demas í Filemon 24?
S: 2. Tímóteusar- og Títusarbréfin voru síðustu bréfin sem Páll skrifaði. Páll talaði vel um Demas fyrr í Filippíbréfi 24, og Páll var með Demas í Kólossubréfinu4:14 . Hins vegar sneri Demas aftur og yfirgaf Pál því hann elskaði þennan heim. Enn í dag geta sumir þjónað Kristi en snúið síðar baki við því þeir elska þennan heim.
Sp.: Í 2. Tímóteusarbréfi 4:10, hvers vegna þjóna Demas og aðrir Guði um stund en yfirgefa hann vegna þess að þeir elska þennan heim?
S: Það stendur ekki að Demas hafi beinlínis snúið baki við Guði. Þó svo að hann hefði getað gert það, er mögulegt að Demas hafi enn viljað elska bæði Guð og heiminn. En þegar maður elskar einnig heiminn getur það vaxið sífellt meira, þar til maðurinn snýr loksins og óbeint baki við Guði og vilja hans.
S: Í 2. Tímóteusarbréfi 4:10 og Títusarbréfi 3:12, hvað er áhugavert við að Títus fari til Dalmatíu?
A: Í Títusarbréfinu 3:12 bað Páll Títus að hitta sig þar í Nikópólis. Þar sem Páll nefnir "þar" gefur það til kynna að hann hafi ekki enn komið til Nikópólis, samkvæmt The Expositor's Bible Commentary, bindi 11, bls. 448. The New International Bible Commentary, bls. 1491, bendir á að Nikópólis hafi verið strategísk borg til að komast inn í Dalmatíu. Í 2. Tímóteusi4:10 segir Páll að Títus hafi farið til Dalmatíu. Þetta sýnir okkur að Páll skrifaði Títusi áður en hann skrifaði 2. Tímóteusi.
S: Í 2. Tímóteusarbréfi 4:11, hvers vegna var Markús gagnlegur Páli, þar sem Páll vildi ekki taka Markús með sér í Postulasögunni 15:37-40?
S: Áður hafði Mark yfirgefið Pál mitt í sendifarinni hans. Þegar Bernabé vildi gefa honum annað tækifæri, neitaði Páll, svo þeir skildu. Kirkjusagan segir okkur að Bernabé og Mark hafi verið mikið notuð af Guði til að boða fagnaðarerindið í Egyptalandi. Páll gerði mistök í dómgreind sinni með því að taka ekki Mark með sér, en Guð er svo dásamlegur að Hann getur jafnvel notað mistök okkar til dýrðar sinnar sem hluta af áætlun sinni.
Síðar áttaði Páll sig á því að Markús var verðmætur og, til að undirstrika það án þess að leggja áherslu á fyrri hegðun hans, bað hann sérstaklega um Markús með nafni.
S: Í 2. Tímóteusarbréfi 4:13, af hverju hélt Páll persónulegum eignum, eins og handritum og yfirhöfn? lærisveinarnir áttu allt sameiginlegt í Postulasögunni 4:32-35.
A: Postulasagan 4:32-35 er dæmi, ekki boðorð, um að fyrstu lærisveinarnir áttu allt sameiginlegt. 2. Tímóteusarbréf4:13 sýnir að persónuleg eign er líka í lagi. Hins vegar sýna Ananías og Saffíra í Postulasögu 5:1-11 að hvað sem þú ákveður að gefa Guði, skaltu vera heiðarlegur um það sem þú gefur. Sjá New Dictionary of Christian Ethics and Pastoral Theology, bls. 697–699, fyrir frekari umfjöllun um eignarhald.
Spurning: Í 2. Tímóteusarbréfi 4:13, hvers vegna biður Páll um persónulega þjónustu í orði Guðs?
Svar: Ritningin sýnir okkur ekki aðeins með beinum kenningum heldur einnig með fordæmum. Þessi vers er gagnlegt til að sýna hvernig Páll tengdist fólki og að persónuleg eign sé í lagi.
Spurning: Í 2 Tímóteusarbréfi 4:14, er þetta sami Alexander og sá sem nefndur er í 1 Tímóteusarbréfi1:20 ?
S: Páll talar við Tímóteus báðum sinnum, og ekkert kemur í veg fyrir að þetta sé sami Alexander. Á hinn bóginn var Alexander nokkuð algengt grískt nafn.
S: Páll sagði aldrei að hann hefði bölvað Alexandri, en hann minnti lesendur sína á að kristnir þurfi ekki að leita hefndar, því Guð mun endurgjalda mönnum samkvæmt verkum þeirra.
S: Í 2. Tímóteusarbréfi 4:17, hvernig stóð Drottinn við hlið Páls og styrkti hann, og hvernig fáum við það?
S: Páll las ritningarnar og þekkti sannleikann, en það er ekki um það sem hann er að tala hér. Páll sagði að Kristur lifði í honum og Heilagur Andi starfaði gegnum hann. Við, eins og Páll, þurfum að dvelja í og ganga náið með Guði.
S: Í 2. Tímóteusi er sagt að það hafi verið Páll sem skrifaði, oft einfaldlega kallaður "postuli", og frumkirkjan fann aldrei ástæðu til að efast um þá staðhæfingu.
Irenæus frá Lyon (182–188 e.Kr.) vitnar í 2. Tímóteusarbréf 4:10,11 sem skrifað af Páli í bréfunum. Irenæus, Á móti villutrú, bók 3, kafli 14.1, bls. 438
Muratoríuskaninn (190–217 e.Kr.), kafli 3, bls. 603, nefnir að Páll hafi skrifað sjö kirkjum í bréfum sínum: Korintubréf (tvö bréf), Efesusbréf, Filippíbréf, Kólossubréf, Galatabréf, Þessaloníkubréf (tvö bréf), Rómverjabréf. Hann skrifaði einnig Filemon, Títus og tvö bréf til Tímóteusar.
Klemens frá Alexandríu (202 e.Kr.) vitnar í 1. Tímóteusarbréf 6:20,21 sem til Tímóteusar. Hann segir síðan: "Dæmdir af þessu orði hafna villutrúarmennirnir bréfum til Tímóteusar." Stromata bók 2, kafli 11, bls. 359
Tertullían (207/208 e.Kr.) (að hluta) spyr Marcion hvers vegna hann hafni sem ritningu tveimur bréfum postula til Tímóteusar og einu til Títusar. Fimm bækur gegn Marcion, bók 5, kafli 21, bls. 473.
Orígenes (225–253/254 e.Kr.) (í óbeinum orðum) vitnar í 2. Tímóteusarbréf 3:6–7 sem texta Páls. Orígenes gegn Celsusi, bók 6, kafli 24, bls. 584.
Orígenes (239–242 e.Kr.) (að hluta) vitnar í hluta úr 2. Tímóteusarbréfi 3:4 sem frá postula. Predikanir um Esekíel prédikun 3, kafli 5.2, bls. 59
Orígenes (233/234 e.Kr.) (1. Tímóteusbréf gefur í skyn 2. Tímóteusbréf) vitnar í 1. Tímóteus 2:8 sem eftir Pál í 1. Tímóteusbréfi. Bænir k.9.1 bls.38
Kýpríanus frá Kartagó (um 246–258 e.Kr.) "Um þetta sama segir Páll í annarri bréfi til Tímóteusar: 'Nú er ég boðinn upp, og tími upptöku minnar er í nánd. Ég hef barist góðan bardaga, ég hef lokið hlaupi mínu, ég hef varðveitt trúna. Nú bíður mín réttlætiskrónan, sem Drottinn, hinn réttláti -dómari, mun gefa mér á þeim degi; og ekki aðeins mér, heldur einnig öllum þeim sem elska birtingu hans." [2. Tímóteusarbréf 4:6-8] Ritgerðir Cyprianusar, Ritgerð 12, þriðji hluti, kafli 16, bls. 539. Sjá einnig Ritgerð 12, þriðji hluti, kafli 67, bls. 551.
Kýpríanus frá Kartagó (um 246–258 e.Kr.) "Í væntingunni um það skrifar hinn blessaði postuli Páll til Tímóteusar og varar við því að biskup megi ekki vera 'réttarhöldugur né deilugur, heldur blíður og kennilegur.'" [2 Tímóteusarbréf 2:24] Bréf Kýpríanusar Bréf 73, kafli 10, bls. 389
Kýpríanus frá Kartagó (um 246–258 e.Kr.) (gefið í skyn, ef fyrst, þá annað) "Postuli í fyrsta bréfi sínu til Tímóteusar: 'En ef einhver annast ekki um sína eigin, og sérstaklega um þá sem til heimilis hans teljast, þá neitar hann trúinni og er verri en vantrúaður.'" Ritgerðir Cyprians, Ritgerð 12, hluti 3, kafli 75, bls. 552
Alexander frá Alexandríu (313–326 e.Kr.) vitnar í helming af 2. Tímóteusarbréfi 3:4. Þetta er í lok langrar keðju þriggja versanna sem er kynnt sem "samkvæmt hinum blessaða Páli". Bréf um aríska villutrú, bréf 1, kafli 13, bls. 296
Eftir Níkeu Hegemonius (4. öld) "eins og Páll gefur okkur einnig til kynna þegar hann skrifar á þessa leið í öðrum bréfi sínu til Tímóteusar: 'Eins og Jannes og Mambres stóðu gegn Móse, svo hafa þessir menn einnig staðið gegn sannleikanum: menn spilltra hugarfara, afneitaðir í trúinni.'" (Ortodóxi Diodorus talar) Deilan við Manes k.45 bls.221
Archelaus (262–278 e.Kr.) vitnar (að hluta) í 2. Tímóteusarbréf 4:7–8 sem "hinna blessaða postula" í Deilunni við Manes, kafli 35, bls. 209. Hann vísar einnig til 2. Tímóteusarbréfs 3:8–9 í kafla 36, bls. 210.
Eftir Níkeu sagði Jóhannes Krýsostomos (um 396 e.Kr.) að það væri eftir Pál postula í prédikun 1 um 2. Tímóteusarbréf.
Einn óvenjulegur orðasamband í 2. Tímóteusarbréfi 2:8 er að Jesús sé "af Davíð", bókstaflega á grísku "af fræi Davíðs". Þetta orðalag finnst annars staðar aðeins í Rómverjabréfinu 1:3 ("afkomandi Davíðs"). Önnur ritnotkun notar ekki þetta orðalag, til dæmis í Opinberunarbókinni 5:5 þar sem í staðinn stendur "rót Davíðs".
Spurning: Í 2. Tímóteusi, hvernig vitum við að það sem við höfum í dag sé áreiðanleg varðveisla á því sem upphaflega var skrifað?
S: Það eru að minnsta kosti þrjár ástæður.
1. Guð lofaði að varðveita orð sitt í Jesaja 55:10-11; Jesaja 59:21; Jesaja 40:6-8; 1. Pétur 1:24-25; og Matteusi 24:35.
2. Sönnunargögn frá fyrstu kirkjunni. Rithöfundar fyrstu kirkjunnar fram að kirkjuþinginu í Níkeíu I (325 e.Kr.) vísuðu til annarra tímabókar Páls um 47 sinnum, ekki meðtaldar óbeinar tilvísanir. Þeir vísuðu til 34% af annarri tímabók Páls, þar sem brot úr versum eru talin sem brot. Það er 28,0 af 83 versum alls.
Hér eru 8 fyrir-níkeverskir rithöfundar sem vísa til versanna í 2. Tímóteusi.
Pólýkarp (100–155 e.Kr.) vitnar í 2. Tímóteusarbréf 2:12: "Hann [Drottinn] hefur lofað okkur að hann muni aftur vekja okkur frá dauðum og að ef við lifum sæmilega fyrir hann, 'skulum við einnig ríkja með honum', að því gefnu að við trúum." Bréf Pólýkarps til Filippíumanna, kafli 5, bls. 34
Írenæus frá Lióni (182-188 e.Kr.) vitnar í 2. Tímóteusarbréf 4:10,11 sem skrifuð af Páli í bréfunum. Írenæus, Á móti villutrú, bók 3, kafli 14.1, bls. 438
Muratoríuskaninn (170–210 e.Kr.) ANF bd. 5, bls. 603 nefnir tvö bréf Páls til Tímóteusar, sem og hin ellefu bréf hans.
Klemens frá Alexandríu (193-202 e.Kr.) segir að "hinum blessaði postula" hafi skrifað 2. Tímóteusarbréf 2:14,16,17 og hann vitnar í þessi vers. Stromata bók 1, kafli 10, bls. 311
Tertullían (207/208 e.Kr.) spyr Marcion hvers vegna hann hafni sem ritningu tveimur bréfum postula til Tímóteusar og einu til Títusar. Fimm bækur gegn Marcion, bók 5, kafli 21, bls. 473.
Hippolytus (222–235/236 e.Kr.) vísar til 2. Tímóteusarbréfs 4:8a. Ritgerð um Krist og Antíkrist, kafli 31, bls. 210
Orígenes (um 240 e.Kr.) vitnar í Jesaja 11:2-3 og síðan 2. Tímóteusarbréf 1:7. "Og þú sjálfur getur safnað þessum vindum saman úr ritningunum." Predikanir um Jeremía Predikan 8, kafli 5, bls. 81
Kýpríanus frá Kartagó (um 246–258 e.Kr.) vitnar í 2. Tímóteusarbréf 2:4,5 sem "til Tímóteusar" í Ritgerðir Kýpríanusar, Ritgerð 3, þriðja bók, Vitnisburðir, kafli 11, bls. 536.
Kýpríanus frá Kartagó (um 246–258 e.Kr.) nefnir Pál til Tímóteusar og vitnar í 2. Tímóteusarbréf2:24 , Bréf 73.9 bls. 389
Alexander frá Alexandríu (313–326 e.Kr.) vitnar í helming af 2. Tímóteusarbréfi 3:4. Þetta er í lok langrar keðju þriggja versanna sem er kynnt sem "samkvæmt hinum blessaða Páli". Bréf um aríska villutrú, bréf 1, kafli 13, bls. 296
Alexander frá Alexandríu (313–326 e.Kr.) nefnir Hymenæus og Philetus og vísar til 2. Tímóteusarbréfs 2:17. Bréf um aríska villutrú, bréf 2, kafli 5, bls. 298
34+ höfundar eftir Níkeu
Kirkjusaga Eúsebíusar (323-326 e.Kr.)
Aphrahat frá Sýrlandi (337–345 e.Kr.) parafrasar 2. Tímóteusarbréf 2:11,12 Völduðu sýnir Sýn 6 kafli 1 bls. 363
Hegemonius (4. öld) vitnar í 2. Tímóteusarbréf 4:7-8 sem "hinum blessaða postula" í Deilum við Manes k.35 bls.209. Hann vísar einnig til 2. Tímóteusarbréfs 3:8,9 í k.36 bls.210.
Athanasius frá Alexandríu (367 e.Kr.) skráir bækur Nýja testamentisins í hátíðabréfi 39, bls. 552
Hilari frá Poitiers (355-367/368 e.Kr.) vitnar í helming af 2. Tímóteusarbréfi 2:17 sem frá postula, rétt eftir að hann nefnir hinn blessaða postula Pál í sama kafla. Um þrenninguna, bók 8, kafli 1, bls. 137
Synopsis Scripturae Sacrae (350–370 e.Kr. eða 5. öld) nefnir tvö bréf Páls til Tímóteusar sem hluta af Nýja testamentinu. Það vitnar í 2. Tímóteusarbréf 1:1–2a.
Cheltenham-kanóni (um 360–370 e.Kr.)
Efraím Sýrlendingur (373 e.Kr.)
Þing Laodicea (í Frýgíu) (343–381 e.Kr.) kánóní 60, bls. 159, skráir bækur Gamla testamentisins og Nýja testamentisins. Kánóní 59, bls. 158, segir að einungis kánónískar bækur Gamla og Nýja testamentisins megi lesast í kirkju.
Basilíus frá Kappadókíu (357–378/379 e.Kr.) vitnar í 2. Tímóteusarbréf 2:2 sem eftir Pál. Um anda, kafli 13.29, bls. 19
Ambrosiaster (eftir 384 e.Kr.)
Kýril frá Jerúsalem (um 349–386 e.Kr.)
Ambrosius frá Mílanó (370-390 e.Kr.) vitnar í 2. Tímóteusarbréf 4:7,8 sem eftir Pál. Skyldur klerka, bók 1, kafli 15.58, bls. 11.
Grímlaþeinn frá Nazianz (330-391 e.Kr.)
Pacianus frá Barcelona (342–379/392 e.Kr.) vitnar í 2. Tímóteusarbréf 1:4 sem Páll ritaði til Tímóteusar. Bréf 3, kafli 15,1, bls. 55
Amfilókius (fyrir 394 e.Kr.) Iambi ad Seleucum
Jóhannes Krýsostomos (396 e.Kr.) skrifaði niður tíu prédikanir um 2. Tímóteusarbréf sem enn eru varðveittar í dag. Hann sagði að þær væru eftir postula Pál í fyrstu prédikun sinni um 2. Tímóteusarbréf.
Gregory af Nyssa (um 356–397 e.Kr.) vitnar í ¼ af 2. Tímóteusarbréfi 3:16 sem frá postula í gegn Eunomíusi, bók 7, kafli 1, bls. 192
Sýrlenska stigabókin (Liber Graduum) (350–400 e.Kr.)
Sýrlenski skrá Sankta Katrínar (um 400 e.Kr.)
Epiphanius frá Salamis (360-403 e.Kr.)
Páfi Innísenti I í Róm (um 405 e.Kr.)
Rufínus (374–406 e.Kr.)
Severíanus (eftir 408 e.Kr.)
Jerómus (373–420 e.Kr.) vitnar í 2. Tímóteusarbréf 4:7,8 sem frá postula Páli.
Þing kirkjunnar í Kartagó (393-419 e.Kr.)
Ágústínus frá Hippo (388-430 e.Kr.) segir að Páll hafi skrifað 1. Tímóteusarbréf og 2. Tímóteusarbréf Um fyrirgefningu syndar og skírn k.48 bls.33
John Cassian (419-430 e.Kr.) vitnar í 1. Tímóteusarbréf 4:14 og 2. Tímóteusarbréf 1:6 sem "Til Tímóteusar" í Þriðju ráðstefnu abbans Chaeremon, kafli 12, bls. 429
Vincens frá Lerins (um 434 e.Kr.)
Sókrat (um 400–439 e.Kr.) Kirkjusaga
Eucharius (um 424–455 e.Kr.) Instructiones
Theodoret frá Kýrós (biskup og sagnfræðingur) (423–458 e.Kr.)
Kýril frá Alexandríu (444 e.Kr.)
Euthalius frá Sulca (um 450 e.Kr.)
Prosper af Aquitaine (425–465 e.Kr.) vísar til 2. Tímóteusarbréfs 1:8 o.s.fr. sem "Til Tímóteusar"
aðra líka.
Meðal villutrúarmanna og falskra bóka
Aríusarhetinginn Eúmóníus (um 360–um 394 e.Kr.) vísar til 2. Tímóteusarbréfs 2:25 sem "hinum blessaða Páli" í Apologetic Letter, kafli 19, bls. 57
Villutrúarmaðurinn Pelagius (416–418 e.Kr.)
Pelaíska villutrúarmaðurinn Þeódór frá Mopsuestia (392–423/429 e.Kr.) vitnar í hluta af 2. Tímóteusarbréfi 2:19: "Drottinn veit hverjir eru hans." Skýringar á Sakaríasarbók, kafli 14, bls. 393
3. Elstu handritin sem við eigum af 2. Tímóteusi sýna að smávægilegar handritabreytingar eru til staðar, en engar guðfræðilega marktækar villur.
Sinaiticus [Si] 340-350 e.Kr.
2. Tímóteusarbréf varð ekki varðveitt í Vaticanus [B]
Alexandrinus [A] um 450 e.Kr.
Ephraemi Rescriptus [C] 5. öld
Claromontanus [D] 5./6. öld
I Washington, D.C. 5. öld
Ítalskur [Ital] 4. til 13. öld
Bohairískt koptískt [Boh] 3./4. öld
Sahídískt koptneskt [Sah] 3./4. öld
Latneska Vulgata [Vg] 4. og 5. öld
Armeníska [Arm] frá 5. öld
Georgíska [Geo] frá 5. öld
Etiópísk [Eth] frá um 500 e.Kr.
Peshitta-sýrlenska [Syr P] 400–450 e.Kr.
Harclean-sýrlenska [Syr H] 616 e.Kr.
Sjá www.BibleQuery.org/2 Timothy Manuscripts.html fyrir frekari upplýsingar um elstu handrit 2. Tímóteusarbréfs.