< Pytanie biblijne dotyczące Pieśni nad Pieśniami

Pytanie: Czym jest Księga Pieśni w Pieśni nad Pieśniami?

Odp.: Jest to alternatywna nazwa Pieśni nad Pieśniami. Inną popularną nazwą jest Pieśń Salomona. Nie ma między nimi żadnej różnicy. Hebrajska nazwa dosłownie oznacza „Pieśń nad Pieśniami”, co oznacza najlepszą ze wszystkich pieśni. Salomon napisał 1005 pieśni (1 Król.4:32 ), a tytuł sugeruje, że była to najlepsza z nich.

W łacińskiej Wulgacie księga ta nosi nazwę „Canticum Canticorum”, co oznacza „Pieśń nad Pieśniami”.

Pytanie: Dlaczego w Biblii znajduje się taka książka o tematyce seksualnej jak Pieśń nad Pieśniami?

Odp.: Co jest złego w dzikim, namiętnym romansie i seksie w małżeństwie? Chociaż niektórzy twierdzą, że Bóg sprzeciwia się wszelkiej przyjemności seksualnej, to przecież to On stworzył seks. Ponieważ Bóg tak stanowczo i jasno wypowiedział się przeciwko seksowi poza małżeństwem, można by błędnie uogólnić i pomyśleć, że Bóg jest przeciwny wszelkiej przyjemności seksualnej – gdyby nie Pieśń nad Pieśniami.

P: Jak należy interpretować tę księgę?

Odp.: Chrześcijanie i Żydzi przedstawili sześć poglądów.

Wielu historycznie postrzegało tę księgę jako alegorię naszej relacji z Bogiem. Alegorie przedstawiające Boga jako naszego męża znajdują się w Księdze Jeremiasza i Ezechiela, ale zostały one napisane wieki po powstaniu Pieśni nad Pieśniami.

Romans: Pogląd alegoryczny posuwa się za daleko, gdy opisuje piękno żony. Jest to raczej praktyczna, a jednocześnie pełna pasji opowieść o miłości romantycznej, drobnym problemie w związku i jego rozwiązaniu. Pieśń nad Pieśniami jest bardzo ważną księgą. Bez niej można by się zastanawiać, czy właściwe jest, by wierzący odczuwali n ne, namiętne uczucia romantyczne i prowadzili emocjonujące małżeństwo. Księga ta nie tylko to potwierdza, ale także pokazuje, jak to osiągnąć.

Romans z Salomonem jako intruzem: Pasterz i dziewczyna kochają się, a Salomon bezskutecznie próbuje odciągnąć dziewczynę od ukochanego. Postrzeganie tej księgi jako protestu przeciwko niewierności małżeńskiej jest poglądem przedstawionym w „Believer’s Bible Commentary” oraz w książce Arthura Clarke’a „The Song of Songs”. Odmianą tego poglądu jest twierdzenie, że dziewczyna to w rzeczywistości Abiszag. Więcej na ten temat można znaleźć na stronie www.scripturewise.com.

(Mało prawdopodobny) Zbiór wierszy miłosnych: Niektórzy najwyraźniej zrezygnowali z poszukiwania struktury i postrzegają tę księgę jako antologię wierszy miłosnych. „New Geneva Study Bible” (str. 1004) wspomina o tym poglądzie, komentując, że jest on zarówno nieprzydatny, jak i zbędny.

(Mało prawdopodobna) Sztuka teatralna: Niektórzy dostrzegają inną możliwość, a mianowicie, że był to rodzaj sztuki teatralnej. Jednak w publikacji „The Bible Knowledge Commentary: Old Testament” (str. 1009) zaznaczono, że choć niektórzy postrzegają ten tekst jako dramat lub sztukę przeznaczoną do odegrania, „gatunek literacki pełnoprawnego dramatu nie był znany Izraelitom. Ponadto księgi tej nie da się podzielić na akty i sceny, tak jak w przypadku dramatu”.

(Mało prawdopodobna) Alegoria wyjścia zEgypt była starożytną interpretacją rabiniczną, zgodnie z publikacją „1001 Bible Questions Answered”, str. 10.

Pytanie: Jaki jest zarys tej księgi w Księdze Pieśni nad Pieśniami?

Odp.: Istnieją dwa zarysy, w zależności od tego, czy uważa się, że występuje w niej jeden mężczyzna, czy też Salomon i pasterz.

Pogląd zakładający jedną postać: Księga ta opowiada o zalotach, ślubie i małżeństwie pary.

1:2–3:5 Zaloty

3:6–5:1 Ślub

..3:6-11 Orszak weselny

..4:1-5:1 Noc poślubna

5:2-8:4 Małżeństwo

..5:2-6:3 „Lis” w małżeństwie: traktowanie partnera jako coś oczywistego

..6:4-13 Pokonanie problemu

8:5-14 Zakończenie

Pogląd protestu przeciwko niewierności: Salomon próbuje odebrać dziewczynę jej pasterzowi, który jest jej chłopakiem/mężem, ale mu się to nie udaje.

Komentarz biblijny „The Believer’s Bible Commentary” zawiera 18 głównych sekcji, opartych przede wszystkim na osobie mówiącej. Oto dość swobodne streszczenie tego tekstu.

1–2:7 Sulamitka na dworze Salomona

..2:7 – O córki Jerusalem

2:8-3:5 Wspomnienia o jej ukochanym pasterzu

..3:5 – O córki Jerusalem

3:6-4:6 Przybywa wielka procesja Salomona

4:7-5:1 Pasterz przybywa i prosi Sulamitę, by odeszła

5:2-8 Jej niepokojący sen

5:9–8:4 Wszyscy próbują przekonać Sulamitę

..7:11-8:2 Rozmawia ze swoim ukochanym pasterzem, który przybywa, by ją zabrać

..8:4 – O córki Jerusalem

8:5-14 Idzie z pasterzem-kochankiem

Pytanie: Kto jest mówcą w poszczególnych wersetach Pieśni nad Pieśniami?

Odp.: Oto osoby wypowiadające się, przy założeniu, że jest tylko jeden mężczyzna.

Pogląd o jednym mężczyźnie:

Mężczyzna jest mówcą w wersach 1:9-10,1:15 , 2:2,2:14 , 4:1-15, 5:1a-d, 6:4-9, 7:1-9a,8:13 .

Kobieta jest autorką wypowiedzi w 1:2-4a, 1:4c-7, 1:12-14, 1:16, 2:1, 2:3-13, 2:16-3:11, 4:16, 5:2-8, 5:10-16, 6:2-3, 7:9b-8:4, 8:6-7, 8:10-12, 8:14.

Kobieta lub mężczyzna w1:17 ,6:11 –12, 6:13b.

Albo kobieta, albo mężczyzna, albo (według NKJV) bracia tej kobiety w2:15 .

Przyjaciele (w tym córki zJerusalem ) wypowiadają się w 1:4b, 5:9, 6:1, 6:13a, 8:5a.

Albo mężczyzna, albo przyjaciele w 1:8,1:11 , 6:10.

Albo mężczyzna, kobieta, albo krewny w 8:5b.

W wersecie 5:1e przemawia albo Bóg, albo przyjaciele.

W wersach 8:8-9 przemawiają bracia kobiety.

Pogląd pasterza i Salomona:

Z grubsza ci sami mówcy, z tym wyjątkiem, że przed wersem 4:7 przemawia Salomon, a nie pasterz. Potem Salomon przemawia tylko w 6:4-10 i 7:1-10.

Pytanie: Czy w Pieśni nad Pieśniami 1:1,5; 3:7,9,11;8:11 ,12 Salomon rzeczywiście napisał tę księgę?

Odp.: Salomon mógł być autorem, ale niekoniecznie tak było. Księga wspomina o Salomonie i jej tytuł mógł pochodzić od tematyki, a nie od autora.

P: W Pieśni nad Pieśniami 1:2, w jaki sposób jego miłość jest rozkoszniejsza niż wino?

Odp.: Picie wina nie daje takiej przyjemności, jak ciepłe uczucie wynikające ze świadomości, jak bardzo on o nią dba. Jeśli jesteś mężem, jak bardzo twoja żona czuje się szczęśliwa, wiedząc po prostu, jak bardzo ją kochasz?

P: Dlaczego w Pieśni nad Pieśniami 1:3 dziewczyna mówi swojemu ukochanemu, że wszystkie młode dziewczęta go kochają?

Odp.: Docenia to, że on lubi właśnie ją, a nie inne. Jest to dalekie od koncepcji próbowania czerpania jak największych korzyści od współmałżonka lub chłopaka/dziewczyny.

P: Dlaczego w Pieśni nad Pieśniami 1:4 dziewczyna, skoro nie są małżeństwem, mówi o tym, że zostanie wprowadzona do komnat królewskich?

Odp.: W tradycji żydowskiej małżeństwo było konsumowane prywatnie, zaraz po ceremonii ślubnej. Albo są już w tym momencie małżeństwem, albo ona mówi ukochanemu, że nie może się doczekać ślubu.

Pytanie: Czy w SofS 1:5 dziewczyna ta była czarnoskóra, czy też była Żydówką, a zatem rasy kaukaskiej?

Odp.: Najpierw ciekawa uwaga na marginesie, a potem odpowiedź. Judaizm istnieje w krajuEthiopia już od czasów Salomona i królowej Saby. Judaizm wEthiopia wyróżniał się tym, że nie znano tam świąt Purim ani Chanuki, które zostały wprowadzone ponad czterysta lat po czasach Salomona.

Odpowiedź: Nie możemy określić rasy tej dziewczyny. Mogła być czarna, a mogła być Etiopką. Z jednej strony wielu uważa, że była raczej rasy kaukaskiej, a jej skóra była opalona, ponieważ wspomniała, że słońce ją przyciemniło. Z drugiej strony skóra osoby czarnej również może wyglądać na ciemniejszą, jeśli spędza dużo czasu na słońcu.

Być może nie przywiązywano większej wagi do jej pochodzenia etnicznego, ponieważ w tej historii nie ma to znaczenia, tak jak dzisiaj wszyscy jesteśmy braćmi i siostrami w Chrystusie. Gdyby moje dzieci miały poślubić osobę pochodzenia anglosaskiego, azjatyckiego, latynoskiego, indyjskiego, czarnego, arabskiego, perskiego lub innego, wszystkie te związki byłyby dla mnie równie akceptowalne. Jednak nadal bardzo interesuje mnie, jaka ta osoba jest w głębi serca i czy potencjalny małżonek ma charakter podobny do Chrystusa.

P: Dlaczego w Pieśni nad Pieśniami 1:7 dziewczyna miałaby udać się do stad towarzyszy swojego ukochanego?

Odp.: Nigdzie nie jest napisane, że to zrobiła. Powiedziała ukochanemu, że mogłaby to zrobić – być może przez pomyłkę – gdyby nie powiedział jej, gdzie wypasają się jego stada. Jedną z cech prawdziwej miłości romantycznej jest pragnienie spędzania czasu z drugą osobą.

P: Dlaczego w Pieśni nad Pieśniami 1:8 mężczyzna nie powiedział kobiecie, gdzie pasuje swoje stada?

Odp.: Kobieta zastanawia się, dlaczego nie może być ze swoim ukochanym przez cały czas. Rozmawiałem kiedyś ze studentką, która była zrozpaczona tym, że pewien starszy kolega jej nie zauważał. Zapytałem ją, jak myślała, w jakim procencie czasu będzie przebywać ze swoim mężem po ślubie. Odpowiedziała z powagą: „90%”!

Mówcą w tym wersecie jest albo żartobliwy kochanek, albo córki Jerozolimy, być może wyrażające sarkazm.

P: Czy w Pieśni nad Pieśniami 1:12,14; 3:6 chrześcijanie mogą używać perfum?

Odp.: Tak. Te wersety to aprobują, a nic w Piśmie Świętym tego nie zabrania. Jeśli jednak twoje piękno ogranicza się wyłącznie do zewnętrznych ozdób, to jest to smutne. Twoja atrakcyjność powinna wynikać z wewnętrznego piękna, które nie przemija, jak pokazują 1 List Piotra 3:1-5 i 1 List do Tymoteusza 2:9-10.

P: Jakie znaczenie ma En-gedi w Pieśni nad Pieśniami 1:14?

Odp.: En-gedi było odległym, opuszczonym miejscem na zachodnim brzegu Morza Martwego (Dead Sea ). Dawid udał się tam, aby ukryć się przed królem Saulem (1 Samuela 24:1). Ktoś mógłby tam pojechać, aby być sam na sam z Bogiem ( ). Oczywiście każde miejsce na świecie jest niemal rajem, jeśli jesteś z tym, kogo kochasz. Ponieważ wszyscy chrześcijanie są z Tym, którego kochają (Bogiem), każde miejsce na świecie może być dla nas niemal rajem.

Pytanie: W Pieśni nad Pieśniami 2:2 w jaki sposób jego ukochana jest podobna do lilii wśród cierni?

Odp.: W jego oczach wszystkie inne kobiety są brzydkie i niepożądane w porównaniu z nią. W porównaniu z wszystkimi innymi ona jest jak lilia.

Pytanie: Co w wersecie Pieśń nad Pieśniami 2:3 jest wyjątkowego w drewnie jabłoniowym, które przypominało jej ukochanego?

Odp.: Drewno jabłoniowe było cenne, ponieważ nie było go zbyt wiele, a aby je zdobyć, trzeba było ściąć drzewo owocowe. Podobnie mężczyzna lub kobieta rezygnują z możliwości „flirtowania” i umawiania się z innymi, kiedy decydują się na małżeństwo.

P: Czy w Pieśni nad Pieśniami 2:4 może to odnosić się do Chrystusa?

Odp.: Tak uważają osoby, które wierzą, że Pieśń nad Pieśniami jest alegorią Chrystusa i Kościoła. Jednak nawet ci, którzy nie zgadzają się, że jest to alegoria, mogą zgodzić się co do tego, że miłość Chrystusa do Jego oblubienicy, Kościoła, jest równie czuła i głęboka.

P: Czym są „łania” i „jeleń” w Pieśni nad Pieśniami 2:9, 17 oraz 8:14?

Odp.: „Sarnica” to zwierzę, które nazwalibyśmy „samicą jelenia”, a „jeleń” to samiec jelenia.

P: Jakie znaczenie mają lisy w Pieśni nad Pieśniami 2:15?

Odp.: To hebrajskie słowo może odnosić się zarówno do lisów, jak i do szakali. Lisy to małe zwierzęta, które nie stanowią fizycznego zagrożenia dla ludzi, a jeden lis przebiegający raz przez winnicę wyrządza znikome szkody. Jednak stado lisów na przestrzeni dłuższego czasu może zniszczyć korzenie winorośli i zrujnować winnicę.

Podobnie drobne grzechy, irytujące nawyki i nieprzyjemne postawy mogą wydawać się tak nieistotne jak kilka lisów. Z czasem mogą one zrujnować małżeństwo. Dobrze jest dostrzegać te drobne rzeczy i pozbywać się ich.

P: Dlaczego w Pieśni nad Pieśniami 3:1-4 kobieta szukała mężczyzny?

Odp.: Tęskniła za nim, a ten fragment pokazuje, że nie ma nic złego w tym, że kobieta szuka mężczyzny. W innym kontekście Rut również szukała Boaza.

P: Dlaczego w Pieśni nad Pieśniami 3:5 i 8:4 nie należy budzić ani rozbudzać miłości, dopóki nie nadejdzie odpowiedni czas?

O: Są tu dwa znaczenia. Nie należy próbować przyspieszać u kogoś dojrzałości seksualnej ani intymności seksualnej. Nie należy też próbować zmuszać drugiej osoby do podjęcia zobowiązania małżeńskiego.

P: Czy w Pieśni nad Pieśniami 3:9 Salomon zbudował rydwany, skoro zgodnie z Księgą Powtórzonego Prawa 17:16, 2 Kronik 9:28 i 1 Księgi Królewskiej 10:26-29 królowie zIsrael nie mieli mieć wielu koni?

Odp.: Wytwarzanie wielu rydwanów wymagałoby wielu koni na każdy rydwan. W tej odpowiedzi należy wziąć pod uwagę trzy kwestie.

1. Księga Powtórzonego Prawa wskazuje, że król nie miał produkować rydwanów bojowych. Opis zawarty w tym fragmencie sugeruje, że był to pojazd ozdobny, a nie bojowy.

2. Salomon rzeczywiście budował rydwany bojowe i postąpił źle, czyniąc to.

3. Księga ta nie skupia się na posłuszeństwie Salomona, a jedynie wspomina, że posiadał on wspaniale wyglądający rydwan.

P: Czy w Pieśni nad Pieśniami 4:1-7 i 7, jeśli przyszła żona mężczyzny nie jest idealnym wzorem fizycznej urody, może on mimo to ją kochać?

Odp.: Oczywiście. W odpowiedzi należy wziąć pod uwagę cztery kwestie.

1. Posiadanie fizycznej urody jest w porządku, jak pokazują zarówno Księga Hioba 42:15, jak i Pieśń nad Pieśniami.

2. Jednak trwałe piękno wewnętrzne jest ważniejsze niż przemijające piękno zewnętrzne, jak pokazuje 1 List Piotra 3:2-4. Czy poślubiasz kogoś, z kim chciałbyś zestarzeć się?

3. Ciekawe jest zastanowienie się, dlaczego wiele osób uważa, że istnieje tylko jeden standard piękna fizycznego dla mężczyzn i kobiet. Być może Hollywood i Disney tak nas uwarunkowały. Na przykład w okresie renesansu, jak widać na stronieEurope , ich wyobrażenie o idealnej sylwetce kobiety według współczesnych standardów uznano by za nadwagę. Podobnie na stronieChina , czasami ideał kobiecej sylwetki z tamtych czasów byłby dziś uznany za zbyt ciężki. Ktoś żyjący w tamtych czasach w tych kulturach byłby równie zaskoczony współczesnymi standardami piękna. Kochanie osoby, z którą się ożenisz, jest ważniejsze niż kulturowy standard piękna. Z czasem możesz odkryć, że rzeczywiście ożeniłeś się z najbardziej atrakcyjną fizycznie dziewczyną na świecie – dla ciebie.

4. Jeśli chodzi o mężczyzn, w niektórych kulturach orientalnych, gdzie pożywienie było rzadsze, idealnie wyglądający mężczyzna miał duży brzuch. Jednak, panowie, nie używajcie tego jako wymówki dla obżarstwa, mówiąc: „ja i mój brzuch jesteśmy już idealni, po prostu urodziliśmy się w niewłaściwym czasie i miejscu!”

Pytanie: Jakie znaczenie mają w Pieśni nad Pieśniami 4:2 i 6:6 zęby przypominające stado owiec, z których każda ma swoją bliźniaczkę?

Odp.: Jej zęby przypominają temu pasterzowi owce o białej wełnie. Jest to poetycki sposób na powiedzenie, że wszystkie zęby są na swoim miejscu i żadnego nie brakuje.

P: Skoro w Pieśni nad Pieśniami 4:3 jej usta były jak szkarłat, czy w tamtych czasach istniało coś podobnego do kosmetyków?

Odp.: Tak, istniały.

Jeśli chodzi o perfumy, wiemy o istnieniu małych pojemników, które chowano wraz z Egipcjanami już przed 3500 r. p.n.e., zgodnie z „Encyklopedią Brytyjską”, tom 6 (1956), str. 495– 496b (nie wiedziałem, że mają strony oznaczone literą „b”). Już w 1500 r. p.n.e. zarówno mężczyźni, jak i kobiety nakładali na głowy bryłki pachnącego nardu.

Jako eyeliner kobiety od 1500 r. p.n.e., czyli tuż przed czasami Mojżesza, nakładały na powieki kohl (prawdopodobnie siarczek antymonu).

Jeśli chodzi o czerwone barwniki, henna była czerwonawym barwnikiem stosowanym na paznokcie, dłonie i podeszwy stóp. (Nie można zapomnieć o podeszwach stóp!) Późniejsi Rzymianie używali „fucus” do nadania czerwonego koloru policzkom i ustom. Komentarz biblijny „The Believer’s Bible Commentary” na str. 1198 podaje, że szkarłatny barwnik pozyskiwano poprzez rozgniatanie owada koszenili.

Pytanie: Dlaczego w Pieśni nad Pieśniami 4:9-10, 12 oraz 5:2 nazywa on swoją ukochaną siostrą?

Odp.: Pokazuje to zarówno głębię jego miłości do niej, jak i rodzaj miłości, jaką ją darzy. Nawet gdyby nie mógł z nią dzielić intymności fizycznej, będąc jej bratem, i tak byłby szczęśliwy, po prostu będąc przy niej przez cały czas. Tak właśnie powinno być. Chociaż relacja fizyczna powinna odzwierciedlać wzajemną miłość, to miłość ta powinna być ważniejsza niż sama relacja fizyczna. Gdyby zdarzył się jakiś wypadek i twój małżonek w jakiś sposób stracił zdolność do korzystania ze swoich narządów płciowych, czy nadal byś go kochał?

P: O czym mowa w SofS4:12 -5:1?

Odp.: Wersety 1:2–3:5 dotyczą zalotów, 3:6–5:1 – ślubu, 4:1–5:1 – nocy poślubnej, a 5:2–8:4 – małżeństwa.

P: Jaki jest główny wątek w Pieśni nad Pieśniami 5:1-8?

Odp.: Pojawił się tu „mały lis”, czyli problem w związku. Mąż prosił żonę, by otworzyła drzwi. Niezależnie od tego, czy mąż domagał się czegoś, co mógł zrobić sam, czy żona stała się obojętna na powrót męża do domu, czy też mąż po prostu tęsknił za tym, by żona z radością witała go w drzwiach – najwyraźniej istniał tu jakiś problem. Mąż następnie odszedł, ale nałożył perfumy na klamkę, co oznaczało, że wciąż jej pragnął i żałował, że nie wstała dla niego.

P: Jakie jest znaczenie fragmentu z Pieśni nad Pieśniami 5:2-6?

Odp.: Istnieją dwa poglądy, choć drugi z nich jest prawdopodobnie prawidłowy.

1. Zgodnie z poglądem, że Salomon był intruzem w miłości dwojga ludzi, „fragment o zamkniętych drzwiach” był jedynie snem dziewczyny, jak podaje „Believer’s Bible Commentary” (str. 925).

2. Zgodnie z poglądem o „dwóch kochankach” w małżeństwie zapanowała pewna apatia. Poprosił ją, by odblokowała drzwi, a w wersecie 3 ona początkowo odmówiła, podając wymówkę, która świadczyła o jej obojętności. W końcu wstała, ale do tego czasu on już odszedł. Nałożył trochę perfum na drzwi, aby pokazać, że żałuje rozstania spowodowanego jej obojętnością i że bardzo pragnie się z nią pogodzić i jej wybaczyć.

Czasami, gdy jesteśmy traktowani jako coś oczywistego, powinniśmy odejść, „pozostawiając perfumy na drzwiach”, i pragnąć pojednania.

Pytanie: Co oznacza w Pieśni nad Pieśniami 5:4 wyrażenie „moje serce biło dla niego”?

Odp.: Te hebrajskie słowa są tymi samymi, które w Księdze Izajasza 16:11 i Księdze Jeremiasza 31:20 użyto w znaczeniu nie romantycznym, na określenie współczucia lub litości.

P: Dlaczego w Pieśni nad Pieśniami 5:7 strażnicy ją uderzyli?

O: Ten werset tego nie wyjaśnia. Być może wynikało to ze złośliwości lub pożądania, ale bardziej prawdopodobne jest, że strażnicy błędnie uznali ją za prostytutkę i uderzyli ją, aby opuściła ulice i wróciła do domu.

P: Czy Pieśń nad Pieśniami (5:16 ) odnosi się do Mahometa, ponieważ wspomina o kimś jako o „całkowicie uroczym”, a Makhmad i Makhadim są [w pewnym sensie] wyznawcami Mahometa?

Odp.: Nigdy wcześniej o tym nie słyszałem. Czy historia miłosna z Pieśni nad Pieśniami pokazuje, jak muzułmanki (nie mówiąc już o mężczyznach) miały zachowywać się wobec Mahometa? Nie sądzę, by muzułmanie tak twierdzili!

Pytanie: Czy wzmianka o Tirzie w Pieśni nad Pieśniami 6:4 wskazuje, że utwór ten powstał po czasach Salomona?

Odp.: Pieśń nad Pieśniami nigdy nie twierdziła, że została napisana przez Salomona ani w jego czasach. Jednak ten werset nie wskazuje na późniejszą datę. Król Tirzy pojawia się w Księdze Jozuego (12:24 ), a Jeroboam I (931–910 p.n.e.) przebywał w Tirzie, jak podaje 1 Księga Królewska 14:17. Archeolodzy odkryli, że Tirza była zamieszkana już od czasów Jozuego.

Pieśń nad Pieśniami 6:4 wspomina zarówno o Tirzie, jak i o Jerozolimie, a w wersecie 6:5 pojawia się Gilead. Asimov twierdzi, że wskazuje to na późniejszy okres, ponieważ Tirza nie była analogiczna do Jerozolimy. Jednak porównanie to nie dotyczy potęgi, lecz piękna, a pod względem piękna Tirza mogła być tak samo analogiczna do Jerozolimy, jak Gilead.

P: Co jeszcze wiemy o mieście Tirza na podstawie Pieśni nad Pieśniami 6:4?

Odp.: Tirza oznacza „rozkosz” i została wspomniana w Księdze Jozuego 12:24. Nie znamy kananejskiej nazwy tego miasta, ale Izraelici najwyraźniej przemianowali je na Tirzę, na cześć jednej z córek Zelofchada.

Chociaż archeolodzy nie mają całkowitej pewności co do lokalizacji Tirzy, są dość przekonani, że jest to stanowisko Tell el-Far’ah, które o wymiarach około 600 na 300 metrów stanowi większe wzgórze niż Megiddo. W „Anchor Bible Dictionary”, tom 6, str. 573–577, podano, że najwcześniejsze osadnictwo pochodziło z epoki kamienia łupanego. Około 1700 r. p.n.e., w epoce brązu, wzniesiono nowy kamienny mur. Kolejna warstwa archeologiczna wskazuje, że wkrótce po zniszczeniu starego miasta na tym samym miejscu powstało nowe. Osada z I epoki żelaza była zamieszkana aż do początku IX wieku p.n.e., kiedy to najprawdopodobniej Omri przeniósł stolicę Izraela z Tirzy do Samarii. Została ona spalona, co może wskazywać, że Zimri podpalił pałac, zabierając ze sobą życie. Tirza została odbudowana, ale ponownie uległa zniszczeniu, najprawdopodobniej przez Asyryjczyków w 723 r. p.n.e.

Pytanie: W Księdze Pieśni nad Pieśniami 6:4,10 – w jaki sposób kobieta jest tak straszna jak armia z sztandarami?

Odp.: Emocje i być może niepokój, jakie w nim panowały, wydawały mu się tak wielkie, jakby ujrzał armię gotową do wojny.

Pytanie: Dlaczego w Pieśni nad Pieśniami 6:7 świątynie porównano do granatów?

Odp.: Sok z granatów jest tak czerwony, że ludzie używali go jako kosmetyku do makijażu. Innymi słowy, chodziło o rumieniec.

P: Czy w Pieśni nad Pieśniami 6:8 Salomon miał 140 żon i konkubin, czy też 1000, jak podaje 1 Król. 11:3?

Odp.: Werset ten nie mówi, że były to żony Salomona. Nawet gdyby tak było, Salomon początkowo miał tylko jedną żonę, a jego harem stopniowo się powiększał. 1 Król. 11:3 podaje łączną liczbę żon, jakie Salomon miał pod koniec swojego panowania.

P: Dlaczego w Pieśni nad Pieśniami 6:13 nazywano ją Szulamitką?

Odp.: Istnieją dwa poglądy.

Miasto Szulem/Szunem. „New Geneva Study Bible” (str. 1014) oraz sceptyczny „Asimov’s Guide to the Bible” (str. 523) podają, że prawdopodobnie była to pomyłka kopisty, który pomylił nazwę z osobą pochodzącą z miasta Szunem, położonego około trzech mil (pięciu kilometrów) na północ od Jezreel. W „NIV Study Bible” z 1985 r., str. 1011, podano, że w językach semickich litery „l” i „n” były czasami zamieniane. Abiszag była Shunamitką zgodnie z 1 Królów 1:3, 15;2:17 , 21. Więcej informacji na temat poglądu, że dziewczyna z Pieśni nad Pieśniami to Abiszag, można znaleźć na stronie www.scripturewise.com.

Dziewczyna Salomona: „Szulamitka” to żeńska forma imienia „Salomon”. Być może nazywano ją „Solomoness”, co oznaczałoby „dziewczynę Salomona”.

Ponieważ znamy miasto Szunem, pierwsza interpretacja wydaje się bardziej rozsądna. Abiszag była Szunamitką, ale nie była w szczególny sposób dziewczyną Salomona. W przeciwnym razie każda dziewczyna z Szunem byłaby dziewczyną Salomona.

Pytanie: Jakie znaczenie mają mandragory w Księdze Pieśni nad Pieśniami 7:13?

Odp.: Mandragory miały przyjemny zapach, a w tamtych czasach uważano, że zwiększają one płodność, tak jak sądziły Rachela i Lea w Księdze Rodzaju 30:14-15.

Pytanie: Dlaczego w Pieśni nad Pieśniami 8:1-2 dziewczyna pragnęłaby, by jej ukochany był jej bratem?

Odp.: Prawdopodobnie z tego samego powodu, dla którego mężczyzna nazwał ją swoją siostrą. Odpowiedź znajdziesz w omówieniu Pieśni nad Pieśniami 4:10.

P: Czy w Pieśni nad Pieśniami 8:6-7 miłość jest naprawdę tak silna jak śmierć?

Odp.: Oczywiście miłość Boga do nas jest znacznie silniejsza niż śmierć, ale nie o to chodzi w tym wersecie. Miłość do innych przetrwa śmierć, a wierzący ponownie ujrzą tych, którzy już odeszli, by być z naszym Panem. Zarówno dla wierzących, jak i dla niektórych niewierzących miłość do drugiej osoby może być silniejsza niż pragnienie samozachowawczości.

P: Dlaczego w Pieśni nad Pieśniami 8:7 nie można porównać pieniędzy do miłości?

Odp.: Jeśli dwoje ludzi naprawdę się kocha, będą cenić tę miłość bardziej niż wszystkie pieniądze świata. Co więcej, problemy finansowe nie powinny stanowić przeszkody dla dobrego małżeństwa, a korzyści finansowe nie powinny skłaniać do rozstania ludzi, którzy naprawdę się kochają.

Gdybyś mógł podjąć pracę, która oferowałaby dwukrotnie wyższe wynagrodzenie niż obecna, ale musiałbyś być z dala od rodziny przez co najmniej pięć dni w tygodniu, a Twoja rodzina nie głodowała dzięki Twojej obecnej pracy, czy podjąłbyś tę lepiej płatną pracę? Mam nadzieję, że nie chciałbyś tego na dłuższą metę – ze względu na swoje świadectwo, współmałżonka, rodzinę i dla własnego dobra.

P: Jakie znaczenie mają słowa braci dziewczyny z Pieśni nad Pieśniami 8:8-9?

Odp.: Mówią, że czuwają nad nią. Używając bardzo poetyckiego języka, stwierdzili, że gdyby była jak drzwi i potrzebowała ograniczeń, to by ją „ogrodzili”. Gdyby miała samokontrolę jak mur, to by ją szanowali. Srebro na murze miejskim nie pomaga w obronie miasta, ale z pewnością lśniłoby jasno.

Ciekawe jest to, że podczas gdy niektóre współczesne kultury uważają, iż takie szczere rozmowy powinny być tematem tabu, w Biblii czystość moralna jest otwarcie omawianą „sprawą rodzinną”.

Pytanie: Jakie obowiązki ma dziecko wobec swoich młodszych braci i sióstr, zgodnie z Pieśnią nad Pieśniami 8:8-10?

Odp.: Z pewnością rodzeństwo powinno wspólnie troszczyć się o siebie nawzajem, czego nie uczynił Kain w Księdze Rodzaju 4:9-10. Zgodnie z 1 Listem do Tymoteusza 5:8 powinniśmy materialnie wspierać członków rodziny w potrzebie. Poza tym starsze dzieci ponoszą odpowiedzialność za młodsze, ponieważ rodzice przekazują im władzę.

W jaki sposób rodzice powinni przekazywać uprawnienia? W naszym domu, gdy różnica wieku wynosi mniej niż trzy lata, starsze dziecko nie ma władzy nad kolejnym młodszym, z wyjątkiem sytuacji, gdy rodziców nie ma w pobliżu.

Pytanie: Co dziewczyna mówi w SofS8:11 –12?

Odp.: Mówi, że była sprawiedliwą i szanowaną dziewczyną, która zachowała swoje ciało w czystości aż do ślubu.

P: Jakie są najwcześniejsze zachowane do dziś rękopisy Pieśni nad Pieśniami?

Odp.: Zwoje znad Morza Martwego (ok. 1 r. p.n.e.) – 4 odrębne kopie. Nazywają się one 4Q106, 4Q107, 4Q108 i 6Q6. Zwoje 4Q240 to prawdopodobnie komentarz do Pieśni nad Pieśniami.

4QCanticles(a) (wczesny okres herodiański) fragmenty 3:7–11; 4:1–7;6:11 ?–12; 7:1–7. Fragmenty Pieśni nad Pieśniami 4:8–6:11 nie są zagubione, ale nie występują w tym manuskrypcie.

4QCanticles(b) (50–1 p.n.e.) fragmenty 2:9–17; 3:1–2, 5, 9–10; 4:1–3, 8–11, 14–16; 5:1.

4QCanticles(c) (50–1 p.n.e.) 3:7–8

6Q6 Pieśń nad Pieśniami 1:1-7 (ok. 50 r. n.e.)

Ogółem w zwojach znad Morza Martwego zachowało się około 49 wersetów z łącznej liczby 117 wersetów Pieśni nad Pieśniami (41,9%).

Pieśń nad Pieśniami 1:1-7; 2:9-17; 3:1-5,7-11; 4:1-11,14-16; 5:1;6:11 ?,12; 7:1-7. Więcej szczegółów można znaleźć w książce „The Meaning of the Dead Sea Scrolls”.

Chrześcijańskie rękopisy Biblii, pochodzące z około 350 r. n.e., zawierają Stary Testament, w tym Pieśń nad Pieśniami, zwaną również Kantykami.

Manuskrypt Watykański (325–350 r. n.e.) zachował całość Pieśni nad Pieśniami.

Manuskrypt Sinaiticus (340–350 r. n.e.) zachował cały tekst Pieśni nad Pieśniami. Rozpoczyna się on na tej samej stronie, na której kończy się Księga Koheleta. Kończy się na tej samej stronie, na której rozpoczyna się Księga Mądrości.

Manuskript Aleksandryjski (ok. 450 r. n.e.) zachował całą Pieśń nad Pieśniami.

P: Którzy z wczesnych pisarzy odwoływali się do Pieśni nad Pieśniami?

Odp.: Pisarze sprzed soboru nicejskiego, którzy odwoływali się lub nawiązywali do wersetów z Pieśni nad Pieśniami, to:

Ireneusz zLyons u (182–188 r. n.e.)

Melito/Meleto zSardis u (170–177/180 r. n.e.) wymienia wszystkie księgi Starego Testamentu i uwzględnia w nich każdą księgę, którą posiadamy, z wyjątkiem Księgi Nehemiasza i Księgi Estery. Fragment 4 z „Księgi wyciązków”, str. 759.

Pięć ksiąg Tertuliana przeciwko Marcionowi (207/208 r. n.e.)

Hipolit (222–235/6 n.e.) wymienia z nazwy Księgę Przysłów, Księgę Mądrości, Księgę Koheleta i Pieśń nad Pieśniami we „Fragmencie komentarza do Pieśni nad Pieśniami”, str. 176

Orygenes (225–254 r. n.e.) napisał cały komentarz do Pieśni nad Pieśniami, ukazujący zawarte w niej alegorie Chrystusa i Jego Kościoła.

Cyprian, biskupCarthage u (ok. 246–258 r. n.e.)

Firmilian zCaesarea u do Cypriana (256 r. n.e.)

Metodiusz zOlympus u i Patary (270–311/312 r. n.e.)

Po soborze nicejskim

Pacian zBarcelona (342–379/392 r. n.e.) wspomina z nazwy Pieśń nad Pieśniami i cytuje Pieśń nad Pieśniami 6:8,9 w Liście 1, rozdz. 4, str. 22.

Pytanie: Jakie są różnice w tłumaczeniu Pieśni nad Pieśniami między tekstem hebrajskim a grecką Septuagintą?

Odp.: Ogólnie rzecz biorąc, jakość tłumaczenia Pieśni nad Pieśniami w Septuagincie nie wydaje się tak wysoka, jak w przypadku Tory. Oto kilka różnic w tłumaczeniu, najpierw tekst masorecki, a następnie Septuaginta, głównie z rozdziału 2.

Pieśń nad Pieśniami 1:7 „zasłania się” (tekst masorecki) vs. „wędruje” (Septuaginta, syryjski, Wulgata)

Pnp 2:1 „róża z Szaronu” kontra „kwiat równiny” (Szaron to nazwa rozległej równiny).

Pieśń nad Pieśniami 2:3 „drzewa lasu” a „drzewa lasu”

Pieśń nad Pieśniami 2:3 „smak” a „gardło”

Pieśń nad Pieśniami 2:4 „On mnie przyprowadził” a „Przyprowadź mnie”

Pieśń nad Pieśniami 2:5 „Nakarm mnie plackami z rodzynek” a „Wzmocnij mnie wonnościami”

Pieśń nad Pieśniami 2:5 „chora z miłości” kontra „zraniona miłością”

Pieśń nad Pieśniami 2:7 „gazele i łanie polne” kontra „moce i cnoty pola”

Pieśń nad Pieśniami 2:8, 9, 10, 16 itd. „ukochany” kontra „krewny”

Pieśń nad Pieśniami 2:9 „porównana do gazeli, do młodego jelenia, do rogacza” kontra „jak sarna lub młody jeleń na górach Betel”

Pieśń nad Pieśniami 2:9 „krata” kontra „sieci”

Pieśń nad Pieśniami2:10 : „odpowiedziała” kontra „odpowiada”

Pieśń nad Pieśniami2:10 : „moja ukochana, moja piękna, chodź ze mną” kontra „moja towarzyszka, moja piękna, moja gołąbko”.

Pieśń nad Pieśniami2:12 : „czas śpiewania” kontra „czas przycinania”

Pieśń nad Pieśniami2:12 „słychać” vs. „było słychać”

Pieśń nad Pieśniami2:13 „rozpowszechniają zapach przez kwiat” kontra „wydają delikatne winogrona, które wydzielają zapach”

Pieśń nad Pieśniami2:13 „Mój umiłowany, przyjdź. Moja piękna, przyjdź sama” kontra „przyjdź, moja towarzyszko, moja piękna, moja gołąbko, tak, przyjdź”

Pieśń nad Pieśniami2:14 „postać” a „twarz”

Pieśń nad Pieśniami2:14 „postać” kontra „oblicze”

Pieśń nad Pieśniami2:15 „lisy, małe lisy” vs. „małe lisy”

Pieśń nad Pieśniami2:15 „kwiaty” a „delikatne winogrona”

Pieśń nad Pieśniami2:17 „Aż do kiedy wieje dzień” kontra „Aż do świtu”

Pieśń nad Pieśniami2:17 „gazela, młody jeleń, rogacz na rozszczepionych górach” vs. „sarna lub młody jeleń na górach wąwozów”

Pieśń nad Pieśniami 7:9 „usta śpiących” a „usta i zęby” (Septuaginta, Aquila (126 r. n.e.), syryjski, Wulgata)

Bibliografia dotycząca tego pytania: tłumaczenie hebrajskie pochodzi z „Literal Translation” Jaya P. Greena, a tłumaczenie Septuaginty – z przekładu Sir Lancelota C.L. Brentona pt. „The Septuagint: Greek and English”. Wykorzystano również „The Expositor’s Bible Commentary” oraz przypisy w Biblii NASB, NIV 1985, NKJV i NRSV.